Także ta książka była dla mnie dodatkowym „pokarmem” w czasie samotnych posiłków. Mogłem spożywać i słuchać treści, które w swej formie są niezwykle lekkie, ale w przesłaniu — potężne.
O, jakże chciałoby się, aby każde dziecko mogło spotkać się z takimi baśniami, które nie są jak niektóre obrzydliwe bajki dzisiejszych czasów, które promują kłamstwo, przemoc, a wreszcie bałwochwalstwo. Baśnie Andersena są PEŁNE PRAWD O WARTOŚCIACH ŻYCIA LUDZKIEGO, o mądrości, która nie jest nadymaną wiedzą, ale która jest tym światłem serca, dzięki któremu dokonane wybory niosą wspaniałe owoce.
Czyż nie o tym mówi, chyba wszystkim znana „Królowa śniegu”, w której wartość miłości, niewinności serca i zachwytu życiem przynosi prawdziwą radość, a także jest w stanie ocalać i ratować innych? Inny przykład, chyba nie tak bardzo znana, opowieść o Syrence — zawiera jakże mocne przesłanie o potędze miłości, o wielkiej wartości poświęcenia się dla drugiego i zdolności do cierpienia. Podobne w swej treści do tych wymienionych są: „Len”, „Polny kwiatek”, „Matka”. I myślę sobie: w jakże wielkim kontraście jest to do akcentów dzisiejszego świata, który nie formuje do tego, aby uszczęśliwiać innych, aby ich oddalać, ale aby ich raczej „wyssać” dla własnych pragnień, uciechy i wygody. A może nawet zabić.
Autor baśni stworzył także takie, które na podobieństwo treści obecnych w mądrościowych księgach biblijnych wyśmiewają pychę i głupotę, gdyż te nie nie wnoszą do życia piękna i wartości, a z czasem staje się tragedią osoby, która odrzuciła mądrość (→ „Ropucha”, „Czerwone buciki”, „Motylek”).
W baśniach Andersena uderza ogromna doza wiary! To, co się dzieje w jego baśniach, to, o czym te opowiadają, co chwila przypominają człowiekowi (czytelnikowi, słuchaczowi),że nasze życie dzieje się w obliczu Boga. Niejednokrotnie zostaje przypomniana prawda o duszy ludzkiej, o jej nieśmiertelności, o sądzie ostatecznym, na którym dusza za swe dobre uczynki (a tym bardziej za cierpienie na tej ziemi) otrzyma w Niebie od Boga pociechę i nagrodę szczęśliwości wiecznej (→ „Anioł”, „Coś”, „Dziewczynka z zapałkami”). Złoczyńcy niestety sami się tego pozbawią. O, takie treści są niewygodne dla dzisiejszego świata, gdyż karmi się on zupełnie innymi przekonaniami, i który nie wierzy świadectwom o żywym Bogu, aniołach, czy świętych pańskich, a przez to nie wierzy w prawdę o realnej wieczności, w której żyją osoby (boskie, anielskie, ludzkie).
Bardzo podobały mi się „Dzwony” ze swoim akcentem na piękno serca ludzkiego i równość godności ludzi, która nijak nie zależy od statusu społecznego, majątku i tym podobnych. W twórczości Andersena zauważyłem także uwypuklenie pragnień ludzkich, tego, że od najmłodszych lat człowiek poszukuje „czegoś więcej, czegoś większego”. Przypomina to słynną naukę świętego Augustyna o tym, że skoro człowiek jest przez Boga stworzony i do wieczności przeznaczony, to właśnie dlatego od najmłodszych lat będzie spotykał się z uczuciem niespełnienia i tęsknoty, a te będą go męczyły i spokoju mu nie dadzą → „Stworzyłeś nas bowiem dla siebie i niespokojne jest nasze serce, dopóki nie spocznie w Tobie” (św. Augustyn „Confessiones” I, 1, 1). Coś takiego pojawia się w wielu baśniach Hansa Christiana (→ „Choinka”, „Coś”, „Bąk i piłka”).
Jeszcze jedno. Niektóre baśnie nie tylko, że nie kończą się łagodnie i szczęśliwie, ale wręcz dramatycznie i boleśnie. Myślę, że i takie treści są potrzebne. Dzięki nim Andersen nas, czytelników (najpierw dzieci, potem nas — dorosłych; czy może odwrotnie?) nie usypia, nie zagłaskuje jakąś cukierkowatością i naiwnością życiową, ale raczej potrząsa, ostrzega. W tym kontekście najmocniejszym przykładem dla mnie był „Cień”.
ks. Paweł Kamola
Szukamy ofert...
OPINIE i DYSKUSJE o książce Alicja w Krainie Czarów
Klasyka literatury dziecięcej
Niezwykle dziwaczna bajka bez wyraźnego lub jakiegokolwiek, bo nie zauważyłam, morału.
Klasyka literatury dziecięcej
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNiezwykle dziwaczna bajka bez wyraźnego lub jakiegokolwiek, bo nie zauważyłam, morału.
To dla mnie wzór klasycznej bajki, która mimo upływu lat, wciąż zachwyca i uczy. Cenię w tej historii uniwersalny morał, przepiękną symbolikę. Bajka pobudza wyobraźnię, której tak bardzo brakuje w wielu nowoczesnych opowieściach. Klasyka zawsze dobra.
To dla mnie wzór klasycznej bajki, która mimo upływu lat, wciąż zachwyca i uczy. Cenię w tej historii uniwersalny morał, przepiękną symbolikę. Bajka pobudza wyobraźnię, której tak bardzo brakuje w wielu nowoczesnych opowieściach. Klasyka zawsze dobra.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toAlicję z krainy czarów znałam do tej pory jedynie z jej ekranizacji, jak się jednak okazuje, chociaż nadal są to powieści skierowane do najmłodszych, to niosą w sobie jakąś nieokreślona dziecięcą niewinność i nie skrępowaną żadną logiką wyobraźnię.
Alicję z krainy czarów znałam do tej pory jedynie z jej ekranizacji, jak się jednak okazuje, chociaż nadal są to powieści skierowane do najmłodszych, to niosą w sobie jakąś nieokreślona dziecięcą niewinność i nie skrępowaną żadną logiką wyobraźnię.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toInteresująca.
Interesująca.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNie wiem ile razy zabierałam się za tą pozycję... Cóż nie da się ukryć poległam -nie jedno -ani nie dwu -krotnie... ostatecznie przebrnęłam przez audiobook czytany przez Edytę Olszówkę. Charakterystyczny głos pani Edyty daje tej książce - coś -co pozwoliło mi poznać tą historię, nie wiem czy czytając ją sama nie odłożyłabym jej ponownie.... co do samej pozycji, nie do końca są to moje klimaty... chyba są to zbyt pogmatwane opowiastki, i czasami trochę nie mogłam się wczuć. Być może jeszcze do niej nie dorosłam, albo wręcz przeciwnie jestem zbyt dorosła by móc się nią zachłysnąć. Nie mniej cieszę się że ostatecznie się udało. Pozycja ma w sobie odrobinę magii może, z kolejnymi częściami będzie mi nieco łatwiej w przyszłości. Nie mniej jestem zaintrygowana tez burzliwą biografią autora.
Nie wiem ile razy zabierałam się za tą pozycję... Cóż nie da się ukryć poległam -nie jedno -ani nie dwu -krotnie... ostatecznie przebrnęłam przez audiobook czytany przez Edytę Olszówkę. Charakterystyczny głos pani Edyty daje tej książce - coś -co pozwoliło mi poznać tą historię, nie wiem czy czytając ją sama nie odłożyłabym jej ponownie.... co do samej pozycji, nie do końca...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDzieci bardzo przepadają, z przyjemnością słuchają i chcą powtórek. To chyba najlepsza rekomendacja.
Dzieci bardzo przepadają, z przyjemnością słuchają i chcą powtórek. To chyba najlepsza rekomendacja.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toHistorię Alicji znam od dzieciństwa, pamiętam nawet, że była to moja lektura we wczesnych latach szkolnych. Postanowiłam wrócić do tej powieści Caroll'a po latach, jako odnowienie znajomości dokładnej treści takiego klasyka, jakim jest ta książka i przyznam, że jako dorosła kobieta kilkukrotnie nie rozumiałam, o czym rozmawiają bohaterowie (haha). Ale zdecydowanie jest to książka działająca na wyobraźnie i myślę że fajna historia do opowiedzenia na dobranoc. Jednak nie do końca wiem, czy czytałabym ją bardzo małym dzieciom, przez wątek wszystkim znanego obcinania głów, może ewentualnie trochę bym złagodziła opowiadanie tej historii zanim dałabym ją bardzo małym czytelnikom do przeczytania. Polecam przeczytać po latach, ciekawe doświadczenie z klasyką literatury dziecięcej.
Historię Alicji znam od dzieciństwa, pamiętam nawet, że była to moja lektura we wczesnych latach szkolnych. Postanowiłam wrócić do tej powieści Caroll'a po latach, jako odnowienie znajomości dokładnej treści takiego klasyka, jakim jest ta książka i przyznam, że jako dorosła kobieta kilkukrotnie nie rozumiałam, o czym rozmawiają bohaterowie (haha). Ale zdecydowanie jest to...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNie rozumiem zachwytów nad tą książką, bo mnie nie przypadła ona do gustu. Bardzo irytujące zachowanie głównej bohaterki, a cała ta kraina czarów to po prostu nic specjalnego. Książka moim zdaniem przynudzająca .
Nie rozumiem zachwytów nad tą książką, bo mnie nie przypadła ona do gustu. Bardzo irytujące zachowanie głównej bohaterki, a cała ta kraina czarów to po prostu nic specjalnego. Książka moim zdaniem przynudzająca .
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to,, Alicja w krainie czarów " Lewis Carrllo jest chyba najpopularniejsza książka dla dzieci. Pięknie zilustrowana zachęca do czytania nie tylko małego czytelnika. Opowieść o przygodach małej dziewczynki w krainie pełnej magi jest nie wątpliwie bardzo intrygująca. Książka pełna fantazji, pokazuje jak ważna rolę w życiu dziecka potrafi odgrywać wyobraźnia, przyjaźń, miłość i nadzieja na lepszy czas. Zdecydowanie bardzo polecam.
,, Alicja w krainie czarów " Lewis Carrllo jest chyba najpopularniejsza książka dla dzieci. Pięknie zilustrowana zachęca do czytania nie tylko małego czytelnika. Opowieść o przygodach małej dziewczynki w krainie pełnej magi jest nie wątpliwie bardzo intrygująca. Książka pełna fantazji, pokazuje jak ważna rolę w życiu dziecka potrafi odgrywać wyobraźnia, przyjaźń, miłość i...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKlasyczna opowieść dla dzieci przesłuchana w ramach wyzwania #WyzwanieLC2026 (z imieniem w tytule).
Niestety, mimo swojej popularności, sama historia nie przypadła mi do gustu. Przyjmując, że jest to książka dla dzieci, niezrozumiała w niej jest dla mnie ilość przemocy. Rozumiem i doceniam wyobraźnię autora, wiem, że książka największe wrażenie robi na Anglikach z powodów językowych. Nie można zapominać też o inspiracji autora jego naukowym światem. Mimo tego wszystkiego jednak dla mnie jako rodzica, wydaje się ona być nie do przejścia w czytaniu z dzieckiem.
Klasyczna opowieść dla dzieci przesłuchana w ramach wyzwania #WyzwanieLC2026 (z imieniem w tytule).
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNiestety, mimo swojej popularności, sama historia nie przypadła mi do gustu. Przyjmując, że jest to książka dla dzieci, niezrozumiała w niej jest dla mnie ilość przemocy. Rozumiem i doceniam wyobraźnię autora, wiem, że książka największe wrażenie robi na Anglikach z powodów...