Rzeka zbrodni

Przyzwoity kryminał, choć gdybym był historykiem okresu międzywojennego, to rwałbym włosy z głowy.

WIĘCEJ:
https://seczytam.blogspot.com/2025/11/jarosaw-jakubowski-rzeka-zbrodni.html

Przyzwoity kryminał, choć gdybym był historykiem okresu międzywojennego, to rwałbym włosy z głowy.

WIĘCEJ:
https://seczytam.blogspot.com/2025/11/jarosaw-jakubowski-rzeka-zbrodni.html

Oto kolejny geniusz, który wziął się za książki "historyczne" i jakoby z sensem.
Garść przykładów:
- Kapral Leon Gajewski z Brombergu podczas I WŚ walczy w okolicach
Pińska. Jego dowódcą jest "ponury Saksończyk". Otrzymuje EK za
spalenie kościoła, z którego strzelał do jego oddziału...niemiecki
snajper. Brawo!
- 20 stycznia 1920 roku Leon Gajewski je na obiad golonkę z młodą
kapustą. Pewno importowaną z Chin. A może w Lidlu rzucili?
( U Mroza w lutym zbierano grzyby, zatem może i to jest OK?)
- Leon Gajewski w dniu podjęcia służby w policji kryminalnej jest już
komisarzem. Zapewne przystojny był wielce.
- Siostry "szarytki" noszą swą nazwę od koloru habitów, które jak
wiadomo są granatowe, a sama nazwa ma zupełnie inne korzenie.
- W 1920 roku nikt nie posługiwał się określeniami godzin w układzie
dobowym. Nie znano właściwie pojęcia "godzina szesnasta",
"godzina dwudziesta".
- Żona nadkomisarza Eckerta pochodzi z pogranicza Śląska i
Małopolski, ale kilka kartek dalej jest przedstawicielką zasłużonego
rodu szlacheckiego z Kresów. Najwidoczniej rodzina sporo
podróżowała.
- Żona policjanta Krawczyka w styczniu 1920 roku martwi się, co
będzie, kiedy na Polskę uderzą bolszewicy...Boi się tego, bo stale
słucha radia. To, że pierwsza, próbna transmisja PR miała miejsce 5
lat później to już drobiazg. Jezus Maria? Maria Jezus?
- Niejaki Banaś, przyjęty jako chłopiec na posyłki w bydgoskiej policji,
okazuje się być doskonałym kierowcą. Wrodzony talent?

To tyle z pamięci - notatek nie robiłem.
Takie zatem bzdury pisze przed siebie autor, potem czytają to jego bliscy, wydawca, redaktor, korektor. I co? I nic właśnie! Kreuje się kolejnego "pisarza". Później czytają to dzieci i się uczą :).
Porównywanie tego "twórca" do Marka Krajewskiego ociera się o bluźnierstwo. Nie samym "cytowaniem" planu miasta stoi powieść kryminalna.
Co do fabuły, postaci, akcji - patrz mój awatar. Tu więcej nie trzeba pisać.

Oto kolejny geniusz, który wziął się za książki "historyczne" i jakoby z sensem.
Garść przykładów:
- Kapral Leon Gajewski z Brombergu podczas I WŚ walczy w okolicach
Pińska. Jego dowódcą jest "ponury Saksończyk". Otrzymuje EK za
spalenie kościoła, z którego strzelał do jego oddziału...niemiecki
snajper. Brawo!
- 20 stycznia 1920 roku Leon Gajewski je na obiad...

Bardzo ciekawa pozycja. Kryminał, którego akcja dzieje się w Bydgoszczy w roku 1920, kiedy miasto wraca "do macierzy". Autor świadomie używa niemieckich nazw ulic, przedstawia wiele ciekawostek o Bydgoszczy z tamtych czasów, w tym o fontannie "Potop". Pojawiają się też wspomnienia o Wilnie i Lwowie. Sama fabuła też wciąga, niemal od początku. Wartka akcja, do końca ciężko odgadnąć co się wydarzy. Ja osobiście polecam. Jak napisano na okładce "Jakubowski zrobił dla Bydgoszczy to co Krajewski dla Wrocławia..."

Bardzo ciekawa pozycja. Kryminał, którego akcja dzieje się w Bydgoszczy w roku 1920, kiedy miasto wraca "do macierzy". Autor świadomie używa niemieckich nazw ulic, przedstawia wiele ciekawostek o Bydgoszczy z tamtych czasów, w tym o fontannie "Potop". Pojawiają się też wspomnienia o Wilnie i Lwowie. Sama fabuła też wciąga, niemal od początku. Wartka akcja, do końca ciężko...

Pamiętam , że to był fajny bydgoski retro kryminał .

Pamiętam , że to był fajny bydgoski retro kryminał .

Bardzo fajna książka w stylu pana Breslau-Krajewskiego. Aż wyobraziłem sobie słowo Bromberg w tytule.
Świetnie napisana, akcja w odpowiednim tempie, historia ciekawa, bohaterowie nietuzinkowi. Czegóż chcieć więcej?
Muszę się rozejrzeć, czy ten autor napisał coś więcej o Brombergu.
Polecam, szczerze.

Bardzo fajna książka w stylu pana Breslau-Krajewskiego. Aż wyobraziłem sobie słowo Bromberg w tytule.
Świetnie napisana, akcja w odpowiednim tempie, historia ciekawa, bohaterowie nietuzinkowi. Czegóż chcieć więcej?
Muszę się rozejrzeć, czy ten autor napisał coś więcej o Brombergu.
Polecam, szczerze.

Kupiłam, bo zainteresował mnie zarys fabuły. Dodatkowo, lubię powieści rozgrywające się w konkretnych miejscach, które się zna lub można odwiedzić. Bydgoszcz, rok 1920 i brutalne morderstwo pewnej rodziny wydały mi się wystarczającym powodem by sięgnąć po tę pozycję.
Czytało się całkiem dobrze, a wątek kryminalny na prawdę mnie wciągnął. Jednak były też słabe strony, autor jakby na siłę pisał archaicznym językiem, który brzmiał nienaturalnie i jakoś sztywno w ustach postaci. Irytowało mnie zbyt częste użycie pewnych słów bez sięgania po ich synonimy, zupełnie jakby autor nie wiedział, że nie należy w kółko powtarzać tego samego.
W powieści jest też poruszonych mnóstwo wątków, zupełnie niepotrzebnych, które nic nie wnoszą do książki, a tylko niepotrzebnie ją rozwlekają.
Samo rozwiązanie zagadki też może rozczarować, brak w nim spójności...niby wszystko na końcu zostaje wyjaśnione, ale zaangażowanie sił nadprzyrodzonych uważam, za sporą przesadę.
Mimo różnych braków, poleciłabym jako wakacyjną lekturę. Czyta się szybko, główne postaci są całkiem ok, a dla tych co mieszkają w Bydgoszczy może być okazją do przeniesienia się w czasie i odkrycia swojego miasta na nowo.

Kupiłam, bo zainteresował mnie zarys fabuły. Dodatkowo, lubię powieści rozgrywające się w konkretnych miejscach, które się zna lub można odwiedzić. Bydgoszcz, rok 1920 i brutalne morderstwo pewnej rodziny wydały mi się wystarczającym powodem by sięgnąć po tę pozycję.
Czytało się całkiem dobrze, a wątek kryminalny na prawdę mnie wciągnął. Jednak były też słabe strony, autor...

Całkiem niezły kryminał, wciągający, napisany fajnym językiem. Porównanie jej do książek Marka Krajewskiego nie jest bezpodstawne. Autor nakreślił Bydgoszcz w taki sposób że bardzo łatwo ją sobie wyobrazić, i tym którzy miasto znają słabo, ale ma jeszcze więcej walorów dla tych którzy miasto znają bardzo dobrze. ZAGADKA jest zaskakująca, główny bohater całkiem uroczy. Polecam gorąco :)

Całkiem niezły kryminał, wciągający, napisany fajnym językiem. Porównanie jej do książek Marka Krajewskiego nie jest bezpodstawne. Autor nakreślił Bydgoszcz w taki sposób że bardzo łatwo ją sobie wyobrazić, i tym którzy miasto znają słabo, ale ma jeszcze więcej walorów dla tych którzy miasto znają bardzo dobrze. ZAGADKA jest zaskakująca, główny bohater całkiem uroczy....

Bydgoszcz, styczeń 1920 r. Władzę w mieście nad Brdą przejmuje polska administracja. Nowym władzom zależy na unikaniu zadrażnień i na ułożeniu poprawnych stosunków z niemieckimi sąsiadami. Stąd też wiele uwagi poświęcają problemowi zapewnienia bezpieczeństwa. Niestety, pełną niepewności i napięcia atmosferę podsyca tragiczne wydarzenie. Na cumującej przy Fischmarkt barce „Annelise” zostają odkryte zwłoki czterech osób. Ofiary, rodzice z dwóją dzieci padły ofiarą brutalnego morderstwa. Z ich okaleczonych ciał ułożono makabryczną kompozycję w kształcie słynnej bydgoskiej fontanny „Potop”. Na zakrwawionych ścianach kajuty morderca pozostawia tajemniczy, również krwią wykonany napis. Ofiary zbrodni to niemiecka rodzina Blochów.
Dobrze nakreślone, krwiste postacie bohaterów i to nie tylko pierwszoplanowych, dosyć nietypowa, frapująca intryga kryminalna, umiejętne stopniowanie napięcia pozwalają uznać tą powieść kryminalną za bardzo udaną.

Bydgoszcz, styczeń 1920 r. Władzę w mieście nad Brdą przejmuje polska administracja. Nowym władzom zależy na unikaniu zadrażnień i na ułożeniu poprawnych stosunków z niemieckimi sąsiadami. Stąd też wiele uwagi poświęcają problemowi zapewnienia bezpieczeństwa. Niestety, pełną niepewności i napięcia atmosferę podsyca tragiczne wydarzenie. Na cumującej przy Fischmarkt barce...

„ Weź głęboki oddech. Daj się ponieść ciemnej rzece …. „. No właśnie nic nie jest tym, czym się wydaje, od samego początku aż do końca. Jestem bardzo pozytywnie zaskoczona tą powieścią nie spodziewałam się po opisie na okładce, że aż tak. Okazuje się, że mamy swoich rodzimych bardzo dobrych pisarzy i nie musimy na siłę zachwycać się tymi z zagranicy, bo cudze chwalicie a swego nie znacie.
Nic wcześniej nie wiedziałam o tym autorze poza opisem w książce, który przeczytałam. Jakubowski skonstruował powieść tak, że kiedy myślałam, że już koniec i wiem, kto winny wszystko wywracał i moje domysły nadawały się do wyrzucenia. Napisał naprawdę udany kryminał retro.
W tej powieści jest wszystko. Znalazłam i niezwykle krwawą, tajemniczą zbrodnię i skomplikowanych bohaterów i odpowiednio ponurą atmosferę. Powieść snuje się konsekwentnie, wartko i emocjonująco. Autor umiejętnie operuje grubym słowem, ani nie nadużywa wulgaryzmów, ani ich nie unika tam, gdzie powinny się pojawić. Świetne dialogi, wciągająca fabuła i całe grono postaci ze swoimi historiami i problemami
Sporą zaletą „Rzeki zbrodni” jest ukazanie szczegółowych opisów Bydgoszczy z lat dwudziestych ubiegłego wieku. Można powiedzieć, że autor zabrał mnie w podróż w czasie. Wraz z bohaterami podążałam ulicami miasta, wstępując do różnych knajp, odwiedzając wiele mieszkań i zaglądając do mrocznych i niebezpiecznych zakątków miasta. Bardzo dobrze oddana atmosfera Bydgoszczy tamtych czasów.
Dopracowani bohaterowie, wielowątkowa i misternie poprowadzona intryga, sprawiają, że powieść mocno przykuwała moją uwagę i czytałam ją z zapartym tchem. Największą sympatią obdarzyłam głównego bohatera, początkującego komisarza Leona Gajewskiego, który często działa pod wpływem impulsu, z wiecznie bolącym zębem oraz uwikłanym w kłopoty sercowe. Nie jest to wyidealizowany stróż prawa ani genialny detektyw, ale ma za to talent i zacięcie policyjne. Mam taką cichą nadzieję, że Leon pojawi się jeszcze na kartach innej powieści.
Dłuższą chwilę po zakończeniu siedziałam i zastanawiałam się, co napisać, bo na samo zakończenie, gdy myślałam, że oto naprawdę nastąpiło rozwiązanie wszystkich zagadek, autor pozostawia niedomówienie w pewnym pamiętniku.
Bardzo dobra moim zdaniem książka, perfekcyjnie opisane zło, zdrada, zemsta, to wszystko stworzyło fantastyczną całość i zrobiło na mnie ogromne wrażenie. Jednym słowem z czystym sumieniem polecam, świetny kryminał. Prawdziwa uczta dla wielbicieli kryminałów, zwłaszcza w stylu retro.

„ W dzisiejszych …. czasach zachowajmy wszyscy spokój i rozwagę, miejmy do siebie zaufanie, szanujmy uczucia drugich, załatwiajmy wszystko z taktem „

„ Weź głęboki oddech. Daj się ponieść ciemnej rzece …. „. No właśnie nic nie jest tym, czym się wydaje, od samego początku aż do końca. Jestem bardzo pozytywnie zaskoczona tą powieścią nie spodziewałam się po opisie na okładce, że aż tak. Okazuje się, że mamy swoich rodzimych bardzo dobrych pisarzy i nie musimy na siłę zachwycać się tymi z zagranicy, bo cudze chwalicie a...

Hmm... Nie jestem pewna co z zakończeniem. Ani ono dobre, ani złe. Na pewno nic mi nie wyjaśniło się na końcu tej historii.
Na plus zaliczam okres historyczny, w którym rozgrywa się akcja książki. Polecam - szczególnie mieszkańcom Bydgoszczy!

Hmm... Nie jestem pewna co z zakończeniem. Ani ono dobre, ani złe. Na pewno nic mi nie wyjaśniło się na końcu tej historii.
Na plus zaliczam okres historyczny, w którym rozgrywa się akcja książki. Polecam - szczególnie mieszkańcom Bydgoszczy!