Martynka. Zaczynam czytać z Martynką. Mała baletnica

Czasami fakt, że ktoś pochodzi ze wsi staje się tematem żartów czy nawet wyśmiewania. Ale kiedy dzieci są małe to nie ma nic piękniejszego niż wakacje u babci na wsi. Pośród łąk i pól, zwierząt gospodarskich mają szansę na zupełnie inne życie, na zdrową żywność a przede wszystkim czyste powietrze. Już o odpoczynku od rodziców nie wspomnę. Dlatego zupełnie nie dziwi mnie fakt, iż uwielbiana przez kilkuletnie dziewczynki bohaterka otrzymała szansę wakacyjnego pobytu u babci. Wraz z nią pojechali bracia - Janek i mały Alanek. Miastowe dzieciaki mogą odkrywać uroki wsi: dookoła zielono, kwiaty, owady, konie... nie tylko polne :) Można się nimi gonić po łące, ale i dosiąść. Później zaś czeka lekcja dotycząca czyszczenia i trudne słowa do wymówienia przez Alanka: uzda, lonża, siodło, derka. Nasza trójka ma szansę zobaczyć jak wygląda lekcja jazdy konnej a wujek zabiera dzieciaki na konną wyprawę oraz wieczór pod gwiazdami z gitarą. Niespodzianką będzie nocowanie w namiocie! Książeczka, w której dużo się dzieje - dzieci są pełne emocji kiedy po raz pierwszy mogą dosiąść konia czy spać w namiocie. A przecież nie każdy ma szansę na taki wypoczynek. Za jazdę konną trzeba płacić grube pieniądze. Duża czcionka, proste wyrazy, barwne i pięknie wykonane ilustracje - to cecha charakterystyczna książeczek z tej serii. Na każdej stronie jest maksymalnie dziesięć wersów tekstu, który jest bardzo interesujący. Moja sześciolatka w kilka minut (łącznie z wpatrywaniem się w ilustracje) potrafi dotrzeć do końca opowieści. Jeśli zaś dziecko jest dopiero na początku swej drogi w nauce czytania, będzie czyniło naprawdę duże postępy. Przynajmniej takie jest moje zdanie, gdyż trudność nie jest wysoka a wtedy lepiej się czyta i samoocena rośnie.

Zdecydowanie polecam jako książkę do nauki czytania. Prosta, ciekawa, napisana zrozumiale, tworzy krótką spójną historię. To kolejna nasza lektura tego wydawnictwa z serii Pierwsze czytanki i wszystkie trzymają równy świetny poziom dlatego zdecydowanie polecam na upominek dla 6-8 latka czy młodszego dziecka jeśli zaczyna przygodę z czytaniem Daję dychę bo naprawdę dużo mamy za sobą książek tego typu różnych wydawnictw i wbrew pozorom to wcale nie jest taka prosta sztuka napisać tego typu książkę dobrze :)

Oto Tadek, jest głodny ale do obiadu daleko chce cukierki ale są na półce bierze mopa i bierz pudełko z cukierkami znowu sukces. Oto Natalka która pytała się ile zarabia pies? Co jada hipopotam? Była bardzo ciekawska. Ksiązka konczy sie jak Tadek idzie spac

Jaś ma bardzo mocno kręcone, czarne włosy, przez co staje się przedmiotem drwin w szkole. Inni uczniowie, jak to zwykle bywa, zaczynają go przezywać. Daniel, kolega z klasy, wymyśla mu przezwisko "Czarny Baran". Pewnego dnia Jaś tworzy rysunek swojego zaczarowanego przyjaciela. Nazywa go - Kumpelek. Jest to wyimaginowany przyjaciel, lecz Jaś słyszy jego głosik dochodzący spor szafy, karmi go ciasteczkami a Kumpelek odwdzięcza się, pocieszając Jasia w trudnych chwilach. W klasie pojawia się nowy chłopiec - Romek. Jaś się szybko z nim zaprzyjaźnia i zaprasza go do domu. Czy Jaś opowie Romkowi o Kumpelku? Przeczytajcie. Życiowa lektura dla młodszych o konfliktach i przyjaźniach w szkole.

Książki w tej serii bywają nierówne. Niektóre są rewelacyjne, inne bardzo przeciętne. Opowieść o magu Abrakabrze jest dla mnie na tym lepszym końcu skali. Ilustracje w książce są ciekawe. Sama opowieść, choć prosta, może zaciekawić. A i rozbawić przedszkolaka (fragment z piciem kawy).

Mały Antek zawsze na lato przyjeżdżał do babci i dziadka. Babcia mu gotowała pyszne potrawy, a on zawsze wszystko zjadał z wielkim apetytem. Chłopiec pomagał dziadkom z chęcią. Uwielbiał te wakacje, spacery po lesie a w szczególności starą jabłonkę, która dawała przepyszne owoce. Pewnego lata Antek się zdziwił, że jabłonka zaczęła usychać i nie miała żadnych owoców. Bardzo go to zmartwiło, ale wziął sprawy w swoje ręce - postanowił wykopać rów od rzeczki do jabłonki. W szopie znalazł deski i zrobił na jabłonce dom. Co się stało, kiedy przybyli robotnicy, którzy mieli ściąć jabłonkę? Czy powstała droga w jej miejscu? Czy jak wrócił za rok, jabłonka stała na swoim miejscu? Przeczytajcie koniecznie o wielkiej miłości chłopca do drzewa.

Bardzo lubię tę serię. Jest prosta, ciepła, skupia się się pozytywnych aspektach życia i bycia. Piękne ilustracje. Przyjemny bohater.Akurat ta pozycja dotyczy" siebie samego": co lubię, jak siebie postrzegam, jakie mam mocne strony, co jest dla mnie ważne, kiedy czuję się szczęśliwy. Książka która może być punktem wyjścia do większej samoświadomości i patrzenia na to co dookoła bardziej kolorowo. Polecam.

http://www.nieperfekcyjnie.pl/2015/05/stare-misie-nie-chodza-po-drzewach.html Niezwykle cenię literaturę dziecięcą za wartości, jakie przekazuje. Niekiedy bardzo trudno jest wytłumaczyć maluchom to, co jest istotne, ponieważ nie wiadomo nawet, jak należy to uczynić. Naprzeciw rodzicielskim oczekiwaniom wychodzą właśnie tak wspaniałe książeczki stanowiące nieocenioną pomoc w wychowywaniu dzieciaczków. Mały Miś zostaje niejako zmuszony do opuszczenia swojej mamy i spędzenie kilku dni u swoich dziadków, co zupełnie mu nie pasuje. Nie dość, że musi rozstać się z ukochaną mamusią, to na dodatek przez pewien czas ma przebywać z dziadkami. Jest przekonany, że tych kilka dni będzie ogromną męczarnią i monstrualną nudą, bo co można robić ze starymi niedźwiedziami? Okazuje się jednak, że dziadkowie są bardzo przydatnymi członkami rodziny, gdyż "najważniejszą rzeczą, która przychodzi z wiekiem, jest wiedza"*, jaką starsi przekazują młodszym. Ta niepozorna historia kryje w sobie mnóstwo mądrości, jakie warto przekazać maluchom, szczególnie tym nieprzepadającym za spędzaniem czasu nie tylko u dziadków, ale i cioć bądź wujków. Starsi również potrafią być niezastąpionymi towarzyszami w zabawie - wystarczy dać im tylko takową szansę. Owszem, może nie posiadają tak dużych pokładów energii, jakimi może pochwalić się ktoś młodszy od nich o kilkadziesiąt lat, ale w zamian za to mogą podzielić się swoim doświadczeniem, a także wiedzą nabytą w ciągu całego swojego życia. "Stare misie nie chodzą po drzewach", pomimo swojej niewielkiej objętości, wzbudziły we mnie falę pozytywnych uczuć, jednocześnie powodując nostalgię, ponieważ straszliwie smutno zrobiło mi się na samą myśl o tym, że moi dziadkowie nie żyją od wielu lat, a dwóch nie poznałam w ogóle. Być może dlatego bardzo irytują mnie ludzie narzekający na swoich dziadków, bo tak naprawdę nie zdają sobie sprawy z tego, jakimi są szczęściarzami. Pewnie kiedyś to docenią, ale podejrzewam, że może to nadejść już zbyt późno... * cytat ze str. 30

"Koc trolla Alojzego" to bajka z serii czytam sobie. Jest to seria książek podzielona na kilka poziomów. 1 poziom -składam słowa, 2 poziom - składam zdania, 3 poziom - połykam strony. Książki mają wspierać naukę czytania. Obecnie ze starszym synem czytamy tę serię z poziomem pierwszym. Polecam książki z tej serii. A co przemawia na plus. Fajne ilustracje, ciekawe historie, wyciągnięte ze zdań pojedyncze słowa wypisane większą czcionką które ma przeczytać dziecko. Mój syn jest bardzo dumny że może przeczytać coś rodzinie. Ba młodszy który jeszcze liter nie potrafi też chce czytać. Każe sadzać się na kolanach i podpowiadać tekst. Jak widać wspólne czytanie w tej formie cieszy całą rodzine

Troll jest smutny, ponieważ nie ma przyjaciół. Każdy uważa go za wielkiego i paskudnego stwora. Jego smutek jest tak wielki, że zaczyna płakać co staje się niebezpieczne dla drobinki, która szybko dowiaduje się, że troll jest naprawdę miły i stają się przyjaciółmi :)

Dzieci z natury są ciekawe świata, chętnie odwiedzają nowe miejsca i uczą się nowych rzeczy. Myślę, że każdy maluch z ochotą poszedłby do ogrodu zoologicznego i cyrku. Te dwa miejsca należą zdecydowanie do tych uwielbianych przez najmłodszych. Jeśli więc chcielibyście pokazać każde z tych miejsc swoim dzieciom jeszcze zanim zobaczą je na żywo proponuję zajrzeć wraz z nimi do książeczek z serii Marysia. Ta mała, rezolutna dziewczynka w każdej z książeczek przeżywa nową przygodę, odwiedza ciekawe miejsca i wspaniale się w nich bawi. Zabiera ona dzieci do cyrku. Jakież to niezwykłe miejsce. Wielki namiot, egzotyczne zwierzęta, klauni ta wyjątkowa atmosfera zachwycą nie tylko Marysię. Każda z historyjek o Marysi przypomina relację z jakiegoś wydarzenia/dnia. Autorka porusza w nich bardzo zwyczajne tematy, z którymi dzieci mogą się w prosty sposób identyfikować. Dzięki temu cała seria jest bardzo atrakcyjna a przy tym ma niezliczone walory edukacyjne. Tekstu nie ma tutaj zbyt wiele, za to czcionka jest duża i wyraźna, dzięki czemu z powodzeniem mogą ćwiczyć przy niej czytanie maluchy, które dopiero się tego uczą. Poza tym, ciekawym pomysłem jest umieszczenie u dołu każdej strony z tekstem wyrazów z obrazkami. Dzieci utrwalają w ten sposób ciekawsze słówka, zwroty adekwatne do tematu lektury. Na sąsiednich stornach znajdują się natomiast proste, duże i kolorowe ilustracje uprzyjemniające przygodę z lekturą. Maluchy z takich właśnie opowieści uczą się jak zachowywać się w danym miejscu lub czego możemy się spodziewać idąc do ZOO. W końcu zawsze mogą skorzystać z doświadczenia Marysi i wyciągnąć wnioski z jej przygód. Myślę, że stworzenie takiej właśnie serii było udanym pomysłem i gorąco zachęcam do sięgnięcia po książeczkę;) http://testowanieartdzieciece.blogspot.com/

Leciutka, wesoła książeczka dla maluchów rozpoczynających przygodę z czytaniem. Mała, wesoła Fretka odwiedza klasę Kacpra. Widząc 2 osy, dostaje małpiego rozumu - robi dzikie skoki, wariacje i straszny bałagan, a wszyscy wokół biegają próbując złapać zwierzątko:) Aż tynk leci ze ścian! Czy dzieciom uda się powstrzymać szkolną katastrofę? Przeczytajcie!

"Skarb Arubaby" to wciągająca historia dla dzieci autorstwa Małgorzaty Strzałkowskiej z ilustracjami Mikołaja Kamlera. Tomek i Ola spędzają wakacje u wujka Anatola i przeżywają tam mnóstwo przygód. Akcja zaczyna się, gdy znajdują mapę prowadzącą do ukrytego skarbu. Czy uda im się rozwiązać zagadki i odnaleźć legendarny skarb pirata Arubaby? Książka napisana jest prostym, zrozumiałym dla dzieci językiem i zawiera dużo humoru. Ilustracje Kamlera są kolorowe i dynamiczne, co dodatkowo uatrakcyjnia lekturę. "Skarb Arubaby" to idealna propozycja dla młodszych czytelników, którzy lubią przygodowe historie.

Choć książka ma 30 stron, wcale nie jest nudna. Opisuje jedną historię, której bohaterką jest Ola. Dziewczynka jedzie do Japonii, aby odwiedzić swojego przyjaciela Danna, jego babcię Mamiko oraz nieśmiałą Kimi. Główna bohaterka poznaje przeróżne obyczaje i tradycje tego kraju, próbuje różnych potraw i świetnie się przy tym bawi. Przyjaciel Oli ma kotka, który podczas święta kwitnącej wiśni ucieka. Dzieci szukają go, jednak nie udaje im się go odnaleźć. Historia ma jednak szczęśliwy finał kociak odnajduje się w domu małej Kimi. Dzięki temu dzieci mają nową przyjaciółkę i uczą się, że nie można oceniać innych gdy się nie pozna prawdy. Pełna recenzja książki na stronie: http://moznaprzeczytac.pl/zwierzeta-oli-jestes-slodki-kotku-mymi-doinet/

Bardzo wciągająca, zabawna, piracka historia, przemycająca subtelnie pochwałę empatii, opiekuńczości, odpowiedzialności. Seria "Czytam sobie" jest bardzo pomocna. To trzypoziomowy program wspierający w nauce czytania dla dzieci w wieku 5-7 lat. Poziom 1 obejmuje krótkie zdania, 150-200 słów w tekście, 23 podstawowe głoski języka oraz ćwiczenia sylabizowania. To właśnie głoskowanie jest najbardziej użyteczne dla mojej 6-letniej córki 💛

Całkiem fajna książeczka, niepozorna, a jednak dzieciaki słuchały z zainteresowaniem o zmaganiach Maksa, aby iść w ślady starszego brata i zdobyć odznakę "już pływam". Książeczka nie jest tylko rozrywką, ale zawiera w sobie kilka ważnych zasad, jakich powinna przestrzegać osoba chcąca korzystać z basenu i pływać, a także pokazuje, że trzeba być cierpliwym i się nie zniechęcać, jeżeli chce się coś osiągnąć.

Ta kaczka rzeczywiście była dziwna... Miała beret, kraciaste spodenki, grała w karty, była ciekawska i wścibska - grzebała w zabawkach naszego bohatera, taki trochę nieproszony gość. Chwaliła się, że umie narysować hipopotama, kierowała plastikowym wozem strażackim, a jak już ugasiła pożar, uruchomiła kolejkę i zaczęła recytować "Lokomotywę" Juliana Tuwima. Okazało się, że umie też zagrać w karty - w Piotrusia, ale strasznie oszukiwała! Kim była ta kaczka? Skąd przyszła? Jak się znalazła w chłopięcym pokoju? Tego się dowiecie z książeczki z serii "Czytamy bez mamy" Agnieszki Frączek.