Profil użytkownika: komilo321

Jest całkowicie wspaniałym, że dwudziesty pierwszy tom cyklu może spowodować, że czytelnik przypomina sobie dlaczego kupił tom drugi, dlaczego zaprzyjaźnił się z centurionem Macro i optionem Katonem. Jako niezwykłe poczytuję sobie, że wracając do tej serii po pewnym czasie - czuje żal i smutek z upływającego czasu. Śmierć cesarzowi to tytuł który porusza, wzrusza, buntuje. Na przestrzeni kilku kart człowiek jest dumny z bycia częścią cywilizacji łacińskiej zbudowanej między innymi właśnie na rzymskich podstawach, ażeby chwilę później zaatakować się czy a nim samym nie ma tych samych cech imperialistycznych, tych samych zakusów upodlenia drugiego człowieka.
W tym wszystkim odnajduję coś, na co nie zwracają uwagę politycy, czy wielcy tego świata. To poszczególne tragedie i sukcesy ludzi związanych ze sobą więzami braterstwa- wspólnego losu na polach bitwy.
Czy Scarrow upraszcza?- tak
Czy modeluje historię?- tak
Czy ma to jakikolwiek wpływ na walor tej książki, tak fabularny jak i fotograficzny? - nie

Dla mnie spokojnie top 5 cyklu. Ocena najwyższa bo pozostałe 4 tytuły oceniałem w czasach gdy gwiazdki 9 i 10 były zarezerwowane dla najwybitniejszych.
Napisać coś takiego w chwili gdy cykl mógł spotkać się z tezą wypalenia i odgrzewania. Niesamowite.

Jest całkowicie wspaniałym, że dwudziesty pierwszy tom cyklu może spowodować, że czytelnik przypomina sobie dlaczego kupił tom drugi, dlaczego zaprzyjaźnił się z centurionem Macro i optionem Katonem. Jako niezwykłe poczytuję sobie, że wracając do tej serii po pewnym czasie - czuje żal i smutek z upływającego czasu. Śmierć cesarzowi to tytuł który porusza, wzrusza, buntuje....

Dobre założenie i pomysł na książkę to jeszcze nie sukces. Niestety, ilość modernistycznych treści, odmiana słowa "relacja" przez wszystkie przypadki i tragikomiczne posługiwanie się personalizmem spowodowało, że książka ma niewiele z prawdy o byciu ojcem w myśl katolicyzmu.
Książka ma dobre i ważne fragmenty ale giną one pod treściami, których zawarcie w książce świadczy o tym, że redaktorzy i autorzy myślą, iż katolicyzm powstał po SVII.
Niestety.

Dobre założenie i pomysł na książkę to jeszcze nie sukces. Niestety, ilość modernistycznych treści, odmiana słowa "relacja" przez wszystkie przypadki i tragikomiczne posługiwanie się personalizmem spowodowało, że książka ma niewiele z prawdy o byciu ojcem w myśl katolicyzmu.
Książka ma dobre i ważne fragmenty ale giną one pod treściami, których zawarcie w książce świadczy...

Oceniając Horyzont powiedziałem, że Małecki pretenduje do miana artysty. Kogoś kogo powieści otwierać nam będą horyzonty, uwrażliwiać na problemy społeczne, wskazywać na uniwersalne wartości i ich odbiór w aktualnej rzeczywistości. I mimo, że po Horyzncie Małecki napisał ważne książki - to niestety nigdy już nie wpisał się w moje nadzieję wiązane z jego twórczością.
Podobnie jest i z niniejszą książką. Przestrzeń do wypunktowania patologii społecznych, odważnego odrzucenia rewolucji seksualnej, stworzenia karykatury nowomodnej, nowobagackiej, patointeligenckiej części społeczeństwa była realną szansą na stanie się wykrzyknikiem ulicy.
Zamiast tego otrzymujemy kolejne rozważania o przemijaniu, o przenikających się rzeczywistościach przeszłości i przyszłości, o wiecznym teraz. Dostajemy formę, formę w której każdą krawędzią jest bliższa lub dalszą historia osobista samego autora.
Mam przywilej od pewnego momentu śledzić książki Małeckiego bezpośrednio po ich wydaniu. Tak aby zastanawiać się w którym kierunku ta twórczość pójdzie. Ostatecznie forma milczenia, niedopowiedzeń, pozostawienie czytelnikowi własnych sądów - zabiera artyście sztukę, a twórcy twórczość.
W tym wszystkim brakuje odwagi i deklaracji. Kolejna książka po której dalej będę czekał aby autor, naprawdę dobry autor, stał się wykrzyknikiem ulicy.

Oceniając Horyzont powiedziałem, że Małecki pretenduje do miana artysty. Kogoś kogo powieści otwierać nam będą horyzonty, uwrażliwiać na problemy społeczne, wskazywać na uniwersalne wartości i ich odbiór w aktualnej rzeczywistości. I mimo, że po Horyzncie Małecki napisał ważne książki - to niestety nigdy już nie wpisał się w moje nadzieję wiązane z jego twórczością....