Profil użytkownika: laradorren

Nie spodziewałam się po tej lekturze wiele i przyjemnie się rozczarowałam. Napisana lekko, ale nie infantylnie. Sama historia ciekawa, chociaż zakończenie zbyt pospieszne, brakowało mi jakiegoś porządnego podsumowania.

Nie spodziewałam się po tej lekturze wiele i przyjemnie się rozczarowałam. Napisana lekko, ale nie infantylnie. Sama historia ciekawa, chociaż zakończenie zbyt pospieszne, brakowało mi jakiegoś porządnego podsumowania.

Zła, po prostu zła. Grafomania w najczystszej postaci :( udało mi się ją skończyć tylko dlatego, że nie chciało mi się wgrać na odtwarzacz innego audiobooka :P swoją drogą wersji do słuchania nie polecam jeszcze bardziej niż samej książki - nie wiem, jak lektor zdołał utrzymać ten sam natchniony ton głosu przez dobrych kilkadziesiąt godzin, ale niech to pozostanie jego i tylko jego sekretem.

Zła, po prostu zła. Grafomania w najczystszej postaci :( udało mi się ją skończyć tylko dlatego, że nie chciało mi się wgrać na odtwarzacz innego audiobooka :P swoją drogą wersji do słuchania nie polecam jeszcze bardziej niż samej książki - nie wiem, jak lektor zdołał utrzymać ten sam natchniony ton głosu przez dobrych kilkadziesiąt godzin, ale niech to pozostanie jego i...

Zupełnie nie wiedziałam, czego się spodziewać po tych dramatach, nie oglądałam żadnego z nakręconych na ich podstawie filmów. Tematyka jednak i tak mnie zaskoczyła. Bohaterowie targani są silnymi emocjami, na tyle intensywnymi, że niektóre sztuki wywoływały we mnie jedynie chęć jak najszybszego doczytania do końca i rozstania się z tym oceanem rozpaczy! A z drugiej strony odniosłam wrażenie, że mało która postać opisana jest dogłębnie, za mało wiemy o ich przeszłości czy podejściu do życia, by móc je dobrze zrozumieć. Ale w końcu to dramaty, pełnię można dostrzec dopiero po przeniesieniu ich na scenę...

Zupełnie nie wiedziałam, czego się spodziewać po tych dramatach, nie oglądałam żadnego z nakręconych na ich podstawie filmów. Tematyka jednak i tak mnie zaskoczyła. Bohaterowie targani są silnymi emocjami, na tyle intensywnymi, że niektóre sztuki wywoływały we mnie jedynie chęć jak najszybszego doczytania do końca i rozstania się z tym oceanem rozpaczy! A z drugiej strony...