Profil użytkownika: Zolf_Radybor1011

Bardzo interesująca treść, ale napisana trudnym językiem. Zaczyna od uszczegółowienia pojęcia resentymentu. Na tej podstawie polemizuje z Nietzschem i jego błędne pojmowaną miłością chrześcijańską, która jak twierdzi Scheler zupełnie nie wynika z resentymentu. Oczywiście Scheler jest filozofem chrześcijańskim i zupełnie tego nie ukrywa. To mi się bardzo podobało.
W drugiej części Autor zaczyna pisać jak jego współczesna moralność jest przesiąknięta resentymentem (a nasza, moim zdaniem jeszcze bardziej) i tu bardzo zgadza się z Nietzschem. Daje konkretne przykłady i szeroko opisuje taki przeciwny życiu sposób myślenia - już całych społeczeństw.
Atutem książki jest jej konkretność( jest dokładnie o tym co w tytule :)) i długość, bo ma około 200 stron.

Bardzo interesująca treść, ale napisana trudnym językiem. Zaczyna od uszczegółowienia pojęcia resentymentu. Na tej podstawie polemizuje z Nietzschem i jego błędne pojmowaną miłością chrześcijańską, która jak twierdzi Scheler zupełnie nie wynika z resentymentu. Oczywiście Scheler jest filozofem chrześcijańskim i zupełnie tego nie ukrywa. To mi się bardzo podobało.
W drugiej...

Kto czytał inne książki N. od razu zobaczy różnice. Styl bardziej "wykładowy" i podręcznikowy. Czasami nawet, widać jakby wnętrze-logikę myśli, a nie tak jak wcześniej dopieszczone aforyzmy, które trzeba było żuć i przegryzać.
Przez takie bardziej otwarte, prywatne spojrzenie część myśli przychodzi łatwiej zrozumieć.

W większości oczywiście obraca się w temacie psychologii, wartości i moralności, ale pojawiają się też takie smaczki jak np. polemika z Darwinizmem, czy próba wejścia na grunt fizyczny.

Jest też zapowiedziany w Zaratustrze dowód wiecznego powrotu.

Kto czytał inne książki N. od razu zobaczy różnice. Styl bardziej "wykładowy" i podręcznikowy. Czasami nawet, widać jakby wnętrze-logikę myśli, a nie tak jak wcześniej dopieszczone aforyzmy, które trzeba było żuć i przegryzać.
Przez takie bardziej otwarte, prywatne spojrzenie część myśli przychodzi łatwiej zrozumieć.

W większości oczywiście obraca się w temacie...

Miałem problem z oceną tego zbioru opowiadań. Porównując go z resztą twórczości Dostojewskiego dałbym 6. Jednak dać takiej oceny nie mogę bo względem innych twórców, ta krótka książeczka, i tak będzie się wybijać.
Z samych opowiadań najbardziej podobały mi się Stuletnia, Potulna i o Wilku.

Miałem problem z oceną tego zbioru opowiadań. Porównując go z resztą twórczości Dostojewskiego dałbym 6. Jednak dać takiej oceny nie mogę bo względem innych twórców, ta krótka książeczka, i tak będzie się wybijać.
Z samych opowiadań najbardziej podobały mi się Stuletnia, Potulna i o Wilku.