Profil użytkownika: Huron

1. "Od tamtej pory nic się już nie wydarzyło. Po prostu żyliśmy. Nie było już wojennych wypraw, koni porwanych Pieganom i Siuksom, bizonów na które polowałem. Już nie mam o czym opowiadać".
2. Z początku odniosłem wrażenie, że książka nic nowego nie wniesie, że jest podobna do tego, co wydawnictwo ma w swojej ofercie. Jednak uległem jej magii. Jest to opowieść o życiu cudownym a zarazem ciężkim i niekiedy okrutnym.
3. Dwa Legginy nie był wielkim wodzem, był wojownikiem Wron, przewodził wielu wyprawom, mówiono, że posiada moc. I właśnie opisy wizji, sposoby w jakich były zsyłane, ich znaczenie i wpływ na polowania, wyprawy po konie, czy skalpy, wiara w opiekunów, w moc świętych zawiniątek, sposoby ich wytwarzania - te elementy są niewątpliwie wyróżnikiem opowieści Dwóch Legginów.

1. "Od tamtej pory nic się już nie wydarzyło. Po prostu żyliśmy. Nie było już wojennych wypraw, koni porwanych Pieganom i Siuksom, bizonów na które polowałem. Już nie mam o czym opowiadać".
2. Z początku odniosłem wrażenie, że książka nic nowego nie wniesie, że jest podobna do tego, co wydawnictwo ma w swojej ofercie. Jednak uległem jej magii. Jest to opowieść o życiu...

Szukałem informacji o Plenty Coupsie (czy też Wielu Przewagach ew. Wielu Wyczynach) odkąd przeczytałem książkę pt. Nadzieja Radykalna. Tam autor skupia się na kruchości cywilizacji i poczuciu zagrożenia, a wódz Wron, a właściwie jego słowa (parafrazuję: Po wojnach o Równiny w moim życiu nie zdarzyło się już nic ciekawego), są tylko punktem wyjścia do dalszych rozważań filozoficznych.
Tak książka daje nam obraz człowieka z krwi i kości! Jest to wspaniała opowieść, wspaniały człowiek i wspaniałe plemię.

Szukałem informacji o Plenty Coupsie (czy też Wielu Przewagach ew. Wielu Wyczynach) odkąd przeczytałem książkę pt. Nadzieja Radykalna. Tam autor skupia się na kruchości cywilizacji i poczuciu zagrożenia, a wódz Wron, a właściwie jego słowa (parafrazuję: Po wojnach o Równiny w moim życiu nie zdarzyło się już nic ciekawego), są tylko punktem wyjścia do dalszych rozważań...

Jest to historia człowieka pogardliwie nazywanego przez innych białych squawmanem. Autor jeszcze w czasach pionierskich przybył na Terytorium Montany i zamieszkał wśród Czarnych Stóp, a właściwie Pieganów. Jego opowieść biegnie od zachwytu dzikim życiem, poprzez radosne i tragiczne chwile w życiu osobistym i w dziejach plemienia, ku gorzkiemu końcowi- osadzeniem Indian w rezerwatach i zagładzie bizonów. Wspaniała, choć smutna w swojej wymowie historia!

Jest to historia człowieka pogardliwie nazywanego przez innych białych squawmanem. Autor jeszcze w czasach pionierskich przybył na Terytorium Montany i zamieszkał wśród Czarnych Stóp, a właściwie Pieganów. Jego opowieść biegnie od zachwytu dzikim życiem, poprzez radosne i tragiczne chwile w życiu osobistym i w dziejach plemienia, ku gorzkiemu końcowi- osadzeniem Indian w...