Idealna na jedno leniwe popołudnie. Fajni bohaterowie, nieskomplikowana historia. Można się przy niej odprężyć nie nadwyrężając zbytnio umysłu.
Książka znaleziona przypadkiem (gdzieś na podłodze). I pewnie gdybym zobaczył w księgarni książkę przypominającą wielkością broszurę informacyjną nigdy bym jej nie kupił. Dlatego warto przeczesywać cudze podłogi :-)

Idealna na jedno leniwe popołudnie. Fajni bohaterowie, nieskomplikowana historia. Można się przy niej odprężyć nie nadwyrężając zbytnio umysłu.
Książka znaleziona przypadkiem (gdzieś na podłodze). I pewnie gdybym zobaczył w księgarni książkę przypominającą wielkością broszurę informacyjną nigdy bym jej nie kupił. Dlatego warto przeczesywać cudze podłogi :-)

Czytając cześć pierwszą wydawało mi się, że saga będzie fajnym mrocznym thrillerem. Do płatków na wietrze bardziej pasuje mi określenie romans. Mimo tego czytało się ją bardzo dobrze. Przystępność języka i w ciekawy sposób przedstawione dalsze losy rodzeństwa sprawia, że nie można się oderwać. Oczywiście nie wszystko mi się podobało. Dużym rozczarowaniem było to, że książka w większej części została poświęcona tylko jednej bohaterce. Losy rodzeństwa zostały przedstawione w sposób pobieżny. Nie krytykuje oczywiście wyboru autorki, ale tytuł wskazywał mi na to, losy bohaterów mniej więcej rozłożą się równomiernie.

Minusem jest też to, że w pewnym momencie książka zaczyna pędzić strasznym tempem. Różnica czasu pomiędzy rozdziałami wynosiła od kilka miesięcy do kilku lat. A co w międzyczasie?? Wygląda to trochę tak, jakby nie było chwilowo pomysłu na rozwój sytuacji lub autorka gdzieś się spieszyła.

Płatki na wietrze ukazują jak pragnienie zemsty(motyw przewodni książki)potrafi przesłonić całe życie i wpływać na życiowe wybory. Ale czy zemsta przynosi zamierzony skutek? Przekonajcie się sami :-)

Czytając cześć pierwszą wydawało mi się, że saga będzie fajnym mrocznym thrillerem. Do płatków na wietrze bardziej pasuje mi określenie romans. Mimo tego czytało się ją bardzo dobrze. Przystępność języka i w ciekawy sposób przedstawione dalsze losy rodzeństwa sprawia, że nie można się oderwać. Oczywiście nie wszystko mi się podobało. Dużym rozczarowaniem było to, że książka...

Historię opowiedzianą w książce potraktowałbym jako lekko za długi wstęp do następnej części. Akcja rozwija się bardzo wolno. Cały środek jest bardzo maślany, jednak mimo to nie mogłem się od niej oderwać i skończyłem czytać w dwa dni.(i to jest dziwne). Rozczarowaniem jednak było to, że rozwinięcie nastąpiło dopiero w dwóch ostatnich rozdziałach. Ktoś, kto przeczytałby pierwsze pięćdziesiąt stron, i pięćdziesiąt ostatnich wiedziałby z pewnością o co chodziło w środku, który można byłoby opisać słowami "i żyli sobie na poddaszu, aż któregoś dnia...".

W bardzo ciekawy sposób zostało przedstawione dojrzewanie głównych bohaterów. Widać jak na przestrzeni lat w zamknięciu zmienia się młodym ludziom tok myślenia, charakter, emocje. Jak w ciągu zaledwie kilu lat z małej dziewczynki można stać się prawdziwą kobieta, matką, opiekunką. Dodatkowo można wyciągną wnioski w jaki sposób pieniądze zmieniają ludzi i jak rządzą światem i umysłem. Pewne watki miłosne były nieuniknione i łatwe do przewidzenia, ale nie potrafię powiedzieć czy budziły u mnie do końca pozytywne emocje.

Najciekawszymi momentami pozostały odwiedziny starszej kobiety. Żałuje jednak że jej postać została przedstawiona w pobieżny sposób, bo ten "czarny charakter" bardzo dużo wnosił do całości.

Na pewno wezmę w dłonie następne części sagi. Jeśli ktoś by się zapytał, czy warto przeczytać kwiaty na poddaszu to odpowiedziałbym "nie wiem, przeczytaj to mi powiesz".

Historię opowiedzianą w książce potraktowałbym jako lekko za długi wstęp do następnej części. Akcja rozwija się bardzo wolno. Cały środek jest bardzo maślany, jednak mimo to nie mogłem się od niej oderwać i skończyłem czytać w dwa dni.(i to jest dziwne). Rozczarowaniem jednak było to, że rozwinięcie nastąpiło dopiero w dwóch ostatnich rozdziałach. Ktoś, kto przeczytałby...

Niesamowita wręcz. Lekkość i beztroska głównego bohatera są wręcz urzekające. Porównanie do Foresta jest trafione, jednak nie ujmuje to w żaden sposób stulatkowi. Zabierając się za książkę, chociaż w małym stopniu warto być zaznajomionym z historią świata w XX wieku. Język i styl w jakim książka została napisana sprawiają, że nawet poważne wydarzenia historyczne stają się brzydko mówiąc zabawne. Szkoda, że tak wspaniałe historie przeważnie opowiadane są tylko w książkach, bo spotkać takiego człowieka to byłby zaszczyt. Tylko pytanie, czy ktoś (ja?) by uwierzył w jego historię? Nigdy nic nie wiadomo. Allan pokazuje jak życie potrafi być nieprzewidywalne i uczy (przynajmniej mnie) innego spojrzenia na otaczającą rzeczywistość.

Niesamowita wręcz. Lekkość i beztroska głównego bohatera są wręcz urzekające. Porównanie do Foresta jest trafione, jednak nie ujmuje to w żaden sposób stulatkowi. Zabierając się za książkę, chociaż w małym stopniu warto być zaznajomionym z historią świata w XX wieku. Język i styl w jakim książka została napisana sprawiają, że nawet poważne wydarzenia historyczne stają się...

Przechodząc obok księgarni postanowiłem wydać ostatnie pieniądze, które znajdowały się w portfelu. Przeczytałem w jeden dzień, ponieważ trudno było się oderwać. Kolejny raz pojawienie się Anki i Pawła było strzałem w dziesiątkę. Po przeczytaniu człowiek ma uczucie, że chce więcej, mocniej, bardziej. Sposób spojrzenia na sytuację z każdej ze stron osobno sprawiał, że gdy tylko chciałem zrobić przerwę w głowie pojawiała się myśl "jeszcze tylko Paweł...jeszcze tylko Anka" Super przeżyciem byłoby zobaczyć losy bohaterów na ekranie lub deskach teatru jak w przypadku "Berka". Polecam książkę każdemu

Przechodząc obok księgarni postanowiłem wydać ostatnie pieniądze, które znajdowały się w portfelu. Przeczytałem w jeden dzień, ponieważ trudno było się oderwać. Kolejny raz pojawienie się Anki i Pawła było strzałem w dziesiątkę. Po przeczytaniu człowiek ma uczucie, że chce więcej, mocniej, bardziej. Sposób spojrzenia na sytuację z każdej ze stron osobno sprawiał, że gdy...