Profil użytkownika: kolorowa_książka

Sam pomysł Kiery Cass na przedstawienie współczesnych syren jest genialny i nadal jestem pod wrażeniem wykreowanego przez nią świata, który wydaje mi się jednak niewykorzystany w pełni. "Syrena" z pewnością spodoba się osobom pragnącym bajkowej, lekkiej i jednocześnie dosyć refleksyjnej lektury na jeden wieczór.

______
Czytając, zawsze szukam w książkach kolorów. Dla mnie ta historia ma kolor 🔵niebieski. Dlaczego? Wyjaśniam w pełnej recenzji na moim blogu.

Sam pomysł Kiery Cass na przedstawienie współczesnych syren jest genialny i nadal jestem pod wrażeniem wykreowanego przez nią świata, który wydaje mi się jednak niewykorzystany w pełni. "Syrena" z pewnością spodoba się osobom pragnącym bajkowej, lekkiej i jednocześnie dosyć refle...

Rozwiń Zwiń

To moje pierwsze spotkanie z tą autorką i jestem bardzo na tak. Największym plusem był gotycki klimat i dobrze zbudowany system magii i wierzeń. Wszystko tu do siebie pasuje!

Dopiero zaczynam swoją przygodę z gatunkiem romantasy i bawiłam się świetnie. Romans, dla którego sięgnęłam po książkę, był dokładnie taki, jak lubię - wyważony i rozwijający się w idealnym tempie, może nie jakiś bardzo porywający, ale przyjemny. Myślę, że to świetna pozycja na początek, bo bardziej wprawieni czytelnicy mogą odczuć brak większego napięcia (fabuła to raczej droga od misji do misji, a zwroty akcji nie są aż tak szokujące). Zakończyłam z dużym niedosytem przez cliffhanger i na pewno sięgnę po kontynuację.

______
Czytając, zawsze szukam w książkach kolorów. Dla mnie ta historia ma kolor ⚪ biały, ⚫ ciemnoszary i 🔵 ciemnoniebieski. Dlaczego? Wyjaśniam w pełnej recenzji na moim blogu.

To moje pierwsze spotkanie z tą autorką i jestem bardzo na tak. Największym plusem był gotycki klimat i dobrze zbudowany system magii i wierzeń. Wszystko tu do siebie pasuje!

Dopiero zaczynam swoją przygodę z gatunkiem romantasy i bawiłam się świetnie. Romans, dla którego sięgnęłam po ksi...

Rozwiń Zwiń

"Dotyk Julii" to debiut z 2011 roku, a ponowna lektura była fascynującym doświadczeniem, głównie ze względu na to, jak bardzo zmieniłam się i dojrzałam jako czytelnik. Zaskoczyła mnie liczba schematów typowych dla tamtego okresu; była to dla mnie istna podróż sentymentalna do czasów nastoletnich. Bo właśnie do nastolatków kierowana jest ta powieść, nie miałam co do tego wątpliwości. Fabuła jest dość prosta, oparta na znanych rozwiązaniach i nieco "ugrzeczniona", a sam świat przedstawiony wydał mi się momentami zbyt płytki i niedopracowany. Autorka kładzie znacznie większy nacisk na powoli rozwijający się wątek romantyczny, który zmierza w stronę trójkąta miłosnego.

______
Czytając, zawsze szukam w książkach kolorów. Dla mnie ta historia ma kolor szary, 🟡żółty i 🟣fioletowy. Dlaczego? Wyjaśniam w pełnej recenzji na moim blogu.

"Dotyk Julii" to debiut z 2011 roku, a ponowna lektura była fascynującym doświadczeniem, głównie ze względu na to, jak bardzo zmieniłam się i dojrzałam jako czytelnik. Zaskoczyła mnie liczba schematów typowych dla tamtego okresu; była to dla mnie istna podróż sentymentalna do cza...

Rozwiń Zwiń

Trylogia „Spętani przez bogów” autorstwa Josephine Angelini już za mną i - nie spodziewałam się, że to napiszę - bardzo się cieszę, że to już koniec. Choć początek ostatniego tomu dawał nadzieję na dobre domknięcie, to ostatecznie potwierdziło się moje wrażenie, że Josephine Angelini ma świetne pomysły, ale nie potrafi nadać swoim historiom odpowiedniej głębi.

Zaciekawiły mnie wspomnienia z poprzednich wcieleń Heleny i nowa interpretacja przyczyn wybuchu wojny trojańskiej. Świetnym elementem był też wątek nowego Achillesa i ogromnie żałuję, że autorka nie pozwoliła nam dowiedzieć się o nim czegoś więcej, bo ten potencjał został zwyczajnie zmarnowany.

Mimo sentymentu do pierwszej części, całości serii raczej nie polecam i na pewno do niej nie wrócę. Myślę jednak, że to byłby niezły materiał na ekranizację, bo wiele scen aż prosi się o przeniesienie na mały ekran. Zamykam tę historię w pudle książek, które lubiłam jako nastolatka.

______
Czytając, zawsze szukam w książkach kolorów. Dla mnie ta historia ma kolor 🔴czerwony i barbie różowy. Dlaczego? Wyjaśniam w pełnej recenzji na moim blogu.

Trylogia „Spętani przez bogów” autorstwa Josephine Angelini już za mną i - nie spodziewałam się, że to napiszę - bardzo się cieszę, że to już koniec. Choć początek ostatniego tomu dawał nadzieję na dobre domknięcie, to ostatecznie potwierdziło się moje wrażenie, że Josephine Angelini ma św...

Rozwiń Zwiń

Muszę przyznać, że ta część wzbudziła we mnie mieszane uczucia. Autorka postanowiła pokierować fabułę w dość dziwnym kierunku i momentami miałam wrażenie, że sama pogubiła się w tym, co właściwie chce nam przekazać. Choć dzieje się tu całkiem sporo, zabrakło mi logicznego ciągu zdarzeń i tej świeżości, którą tak zachwyciłam się w pierwszym tomie. Wprowadzenie greckich bogów i istot nadnaturalnych, które teoretycznie powinno być dobrym posunięciem, wprowadziło chaos. Czasem aż prosiło się o pogłębienie konkretnego tematu.

Dokończę tę serię, ale mój entuzjazm trochę opadł.

______
Czytając, zawsze szukam w książkach kolorów. Dla mnie ta historia ma kolor 🟣fioletowy i 🔴czerwony. Dlaczego? Wyjaśniam w pełnej recenzji na moim blogu.

Muszę przyznać, że ta część wzbudziła we mnie mieszane uczucia. Autorka postanowiła pokierować fabułę w dość dziwnym kierunku i momentami miałam wrażenie, że sama pogubiła się w tym, co właściwie chce nam przekazać. Choć dzieje się tu całkiem sporo, zabrakło mi logicznego ciągu zdarzeń i t...

Rozwiń Zwiń

"Spętani przez bogów" to moje małe guilty pleasure - nie jest to najlepsza książka jaką w życiu czytałam, ale jest jedną z moich ulubionych, mocno mnie wciągnęła. Autorka świetnie oddała chaos i tragizm mitów, pochylając się nad losem potomków bohaterów wojny trojańskiej.

Mimo że to debiut i można wyczuć pewne niedociągnięcia, całość jest napisana dość spójnie, a akcja gna do przodu i nie pozwala się nudzić. Bardzo podobało mi się przedstawienie wątku zakazanej miłości, a ponieważ w lekturze liczą się dla mnie przede wszystkim emocje, jestem zadowolona. Pierwszy raz czytałam tę książkę ponad dziesięć lat temu, a i tak potrafiła mnie ponownie zaciekawić.

______
Czytając, zawsze szukam w książkach kolorów. Dla mnie ta historia ma kolor 🔴 czerwony, 🟣 fioletowy i 🟤 brązowy. Dlaczego? Wyjaśniam w pełnej recenzji na moim blogu.

"Spętani przez bogów" to moje małe guilty pleasure - nie jest to najlepsza książka jaką w życiu czytałam, ale jest jedną z moich ulubionych, mocno mnie wciągnęła. Autorka świetnie oddała chaos i tragizm mitów, pochylając się nad losem potomków bohaterów wojny trojańskiej.

Mimo ż...

Rozwiń Zwiń

Jane Grey - szesnastolatka, która w wyniku intryg na dworze Tudorów zostaje królową na dziewięć dni, by ostatecznie skończyć na szafocie - nie wydaje się najlepszym tematem na młodzieżową komedię. W tej tragicznej historii na pierwszy rzut oka nie ma nic zabawnego. A jednak trzy przyjaciółki (nazywające siebie Ladyjanistkami) podjęły się stworzenia alternatywnej opowieści, pełnej humoru, magii i, co najważniejsze, szczęśliwych zakończeń. „Moja Lady Jane” wciąga niczym dobry serial, a ja przy tej (w pozytywnym sensie) „głupiutkiej” lekturze bawiłam się znakomicie.

Jestem świadoma, że wizja Ladyjanistek nie każdemu przypadnie do gustu. Wystarczy inne poczucie humoru, by poczuć rozczarowanie. Jednak dla mnie była to dokładnie taka lektura, jakiej potrzebowałam: oryginalna, świeża i wprawiająca w dobry nastrój. Polecam osobom, które szukają w książkach przede wszystkim dobrej zabawy.

______
Czytając, zawsze szukam w książkach kolorów. Dla mnie ta historia ma kolor 🟡żółty, 🟠pomarańczowy i jasnoróżowy. Dlaczego? Wyjaśniam w pełnej recenzji na moim blogu.

Jane Grey - szesnastolatka, która w wyniku intryg na dworze Tudorów zostaje królową na dziewięć dni, by ostatecznie skończyć na szafocie - nie wydaje się najlepszym tematem na młodzieżową komedię. W tej tragicznej historii na pierwszy rzut oka nie ma nic zabawnego. A jednak trzy przyjaciół...

Rozwiń Zwiń