Profil użytkownika: Kacper

Średnia pozycja.

Pierwszy akt wychodzi naprawdę ciekawie, ale mam wrażenie, że później się stacza.

Motywacje głównego bohatera są zrozumiałe, ale mam wrażenie ze akcje z nich wynikające były pisane na kolanie. W szczególności wątek krasnoludzkiego mistrza i jego obsesji.

Wątek poboczny Wiecznych Z-Burzy-Kutych (tłumaczenie własne, nieś**ych grom*ych nie uznaję) zdawał mi się niepotrzebny. Posłużył jako introdukcja Oruków Okrutników, ale nie wynikało z niego nic więcej. dziwne, ze zamiast lokalnych Wiecznych, użyto Młotów Sigmara.

Deus Ex Machina się pojawia dość często, mam wrażenie że ekspedycja kolonizacyjna była nieprzemyślana, pod tym względem jak ja opisano.


Tragedii generalnie nie ma, ale mogło być lepiej.

Średnia pozycja.

Pierwszy akt wychodzi naprawdę ciekawie, ale mam wrażenie, że później się stacza.

Motywacje głównego bohatera są zrozumiałe, ale mam wrażenie ze akcje z nich wynikające były pisane na kolanie. W szczególności wątek krasnoludzkiego mistrza i jego obsesji.

Wątek poboczny Wiecznych Z-Burzy-Kutych (tłumaczenie własne, nieś**ych grom*ych nie uznaję) zdawał...

Książka miała bardzo ciekawy pomysł.

Nie do końca zatwardziały inkwizytor-zelota i poburkujący o etyce jego zawodu weteran-przydupas pokonują złego czarnoksiężkia i rozwijają swoją relacje.

Szkoda tylko, że tego nie dostaliśmy. Sami Callis i Toll byli bliżej postaciom pobocznym. Nie dostali praktycznie żadnej charakteryzacji, najblizsze co do tego mamy to krótki dialog o etyce rzezi miasta piratów.

Elfka dostaje relatywnie sporo ekspozycji i raczej jest wystawiana na pierwszy plan, choć się nie pojawi w następnych książkach. A szkoda, bo uważam, że jest na tyle ciekawa, że zasługuje na własną serię krótkich opowiadań.

Ksiażka skacze z miejsca w miejsce i od postaci do postaci. Tempo jest zdecydowanie gigantyczne, jednak nie idą za tym emocje, saspens czy większa idea. Ot trzeba przepłynąć morze na fest. Gdyby wycięto z tego potyczkę z ghyro-rekinem i walkę na wyspie piratów, uważam ze wyszłoby dużo lepiej.

Pojawia się kompletnie z nikąd wątek miłosny między Callisem (weteranem) i elfką. Szkoda że jest oparty na niczym. Nie było między nimi żadnej chemii, ale jakos doprowadziło to do pocałunku i kilkumiesięcznej relacji.

Książka miała bardzo ciekawy pomysł.

Nie do końca zatwardziały inkwizytor-zelota i poburkujący o etyce jego zawodu weteran-przydupas pokonują złego czarnoksiężkia i rozwijają swoją relacje.

Szkoda tylko, że tego nie dostaliśmy. Sami Callis i Toll byli bliżej postaciom pobocznym. Nie dostali praktycznie żadnej charakteryzacji, najblizsze co do tego mamy to krótki dialog o...

Ksiażka mi isę podobała. Dialogi miała dobre, opisy przyzwoite.

Fabuła mnie jednak nie wciagnęła, choć zakońćzenie miała satysfakcjonujące.

Z perspektywy swiatotwórczej jest już dużo lepiej. Mamy przedstawienie kilku dość unikatowych rzeczy, kościanego deszczu, wpływu Runy Mistrzowskiej na ghule oraz samego Gotreka, samo ukazanie klątwy obłędu, czy w końcu opis społeczeństwa które odwiedza Pogromca.

Towarzyszący Gotrekowi i elfce Wieczny Zburzykuty jest bardzo dobrze napisaną postacia, czego nie moge powiedzieć o Gotreku i samej elfce.

Nie znam tej dwójki praktycznie wcale. Książka nie ukazuje dobrze ich motywacji. Gdyby nie fakt, że za to odpowiedzialny jest Realmslayer (o którego istnieniu dowiedziałem się po lekturze Pogromcy Guli) to miałoby to wiekszy wpływ na ocenę.

Absolutnie nie rozumiem jak przetłumaczono tytuł Gotreka na "Zabójca". Jest różnica między 'kill' a 'slay' i tak s amo w polskim mamy zabić i pogromić. To słowa o róznym charakterze i 'zabójca' zwyczajnie nie pasuje tu nijak.

Pogromac pasuje doskonale. Można też użwać przyrostka -bójca (gulobójca, smokobójca, etc). Samo 'zabójca' brzmi tragicznie.

Ksiażka mi isę podobała. Dialogi miała dobre, opisy przyzwoite.

Fabuła mnie jednak nie wciagnęła, choć zakońćzenie miała satysfakcjonujące.

Z perspektywy swiatotwórczej jest już dużo lepiej. Mamy przedstawienie kilku dość unikatowych rzeczy, kościanego deszczu, wpływu Runy Mistrzowskiej na ghule oraz samego Gotreka, samo ukazanie klątwy obłędu, czy w końcu opis...