Profil użytkownika: AdamLutostański

Bardzo dobra biografia o życiu Stanisława Lema, najwybitniejszego polskiego pisarza science fiction, a także filozofa i futurologa. Polecam każdemu miłośnikowi literatury tego Lwowianina. Dowiedziałem się mnóstwa ciekawych rzeczy o autorze Solarisa (którego uwielbiam, jest bardzo życiowy). Zmagania z rzeczywistością PRLu, motoryzacja, ciągle psujące się auta, narzekanie że się nic nie osiągnęło, pisanie o 4 nad ranem, koledzy literaci (Szczepański, Błoński, Mrożek, Miłosz itd). A z Philip K. Dick to już zbyt grubo.

Bardzo dobra biografia o życiu Stanisława Lema, najwybitniejszego polskiego pisarza science fiction, a także filozofa i futurologa. Polecam każdemu miłośnikowi literatury tego Lwowianina. Dowiedziałem się mnóstwa ciekawych rzeczy o autorze Solarisa (którego uwielbiam, jest bardzo życiowy). Zmagania z rzeczywistością PRLu, motoryzacja, ciągle psujące się auta, narzekanie że...

Momentami bardzo męcząca hagiografia. Jest to wszystko trochę naciągane, czego nie mogę zrozumieć bo bohaterka książki i Polski ma niezaprzeczalne zasługi. Elżbieta Zawacka była zasłużoną kurierką, zasłużonym pedagogiem. Nie była zaś agentką. Za cichociemną została uznana po wojnie choć czy słusznie?

Na pochwałę zasługuje jej wyprawa z Warszawy do Londynu do Naczelnego Wodza, któremu przekazała raport o działalności AK i sytuacji w kraju. Jej powrót do Polski napotkał jednak trudności, dlatego ostatecznie zdecydowano, że zostanie przerzucona do kraju drogą lotniczą, wykonując skok spadochronowy wraz z cichociemnymi. Elżbieta przeszła trening skoków spadochronowych ale nie odbyła fachowego długiego specjalistycznego merytorycznego kursu przeznaczonego dla cichociemnych. Po drugie, nie otrzymała sześciomiesięcznego żołdu, który przysługiwał każdemu cichociemnemu. Po trzecie, nie dostała żadnych zadań czy instrukcji a po wylądowaniu w Polsce wróciła do swojej działalności w Zagrodzie. Po prostu odbyła skok spadochronowy.

Chylę czoła przed odważnymi kobietami służącymi Polsce na różne sposoby i walczącymi o Polskę w czasie II wojny światowej, za każdy wysiłek, za wolę przeżycia. Ale czy to tak fajnie było wtedy być mężczyzną, mieć ten status żołnierza i niezależnie od tego czy się chciało czy nie, być wysłanym do walki z wrogiem w której by się poległo? Natomiast gdyby to kobiety masowo walczyły w czasie wojny i umierały to kto by rodził dzieci? Kto by rodził nowych Polaków po wojnie? Miliony Polaków zmarły w czasie drugiej wojny światowej, naród się skurczył. Polska po wojnie zmalała o 11 milionów. Tu było (i zresztą dalej jest także i dziś) wielkie zadanie kobiece by rodzić nowych Polaków, by rodzić i wychowywać razem z mężczyznami. Kobiety są z natury słabsze od mężczyzn. Są wyjątki ale wyjątki potwierdzają regułę. Mężczyźni mają większą masę mięśniową, większą siłę górnej części ciała a także większą gęstość kości i siłę chwytu. W masowej walce wręcz przewaga fizyczna jest po stronie mężczyzn. Co by było polskim władzom po całym kobiecym plutonie, który został wybity a przedtem zgwałcony? Może jednak polskie władze wiedziały co robiły nie wysyłając kobiet do walki wręcz w czasie II wojny światowej? Władze polskie musiały myśleć o biologicznym przetrwaniu narodu a nie o tym czy jedna czy druga osoba czuje się doceniona.

Jest w książce trochę wtrętów feministycznych, wyraźnie antymęskich. Rola mężczyzn jest niedoceniona.

Momentami bardzo męcząca hagiografia. Jest to wszystko trochę naciągane, czego nie mogę zrozumieć bo bohaterka książki i Polski ma niezaprzeczalne zasługi. Elżbieta Zawacka była zasłużoną kurierką, zasłużonym pedagogiem. Nie była zaś agentką. Za cichociemną została uznana po wojnie choć czy słusznie?

Na pochwałę zasługuje jej wyprawa z Warszawy do Londynu do Naczelnego...

Polecam tę książkę każdemu kto chce zrozumieć obecny świat, każdemu komu nie podoba się jak deptane są wartości takie jak rodzina czy naród. Polecam każdemu narodowcowi, patriocie, prawicowcowi lub konserwatyście. Książka napisana ku pocieszeniu, ku otrzeźwieniu. Autor wzywa do działania, do przeciwstawiania się marksistom kulturowym. Mamy prawo do tego by głos prawej strony także był słyszany, by spojrzenie prawicowe było obecne na rynku opinii. Prawicowcy nie boją się dyskusji, mają argumenty. Nie dajmy sobie zamykać ust cenzorom. Nie pozwólmy by nasze dzieci były takie jak chcą lewacy.

Polecam tę książkę każdemu kto chce zrozumieć obecny świat, każdemu komu nie podoba się jak deptane są wartości takie jak rodzina czy naród. Polecam każdemu narodowcowi, patriocie, prawicowcowi lub konserwatyście. Książka napisana ku pocieszeniu, ku otrzeźwieniu. Autor wzywa do działania, do przeciwstawiania się marksistom kulturowym. Mamy prawo do tego by głos prawej...