Życie to bańka mydlana. Sto sposobów patrzenia na życie

Książka zdecydowanie dla osób zainteresowanych medytacją. Bardzo ciekawy punkt widzenia. W wielu miejscach zatrzymujesz się, zastanawiasz. Dla kogoś, kto sięgnie po książkę z czystej ciekawości, bez odrobiny przekonania do tematu, będzie to (moim zdaniem) strata czasu.

Bardzo ciekawa książka. Może nie wierzę we wszystkie te historie, ale na pewno cała książka daje do myślenia i zmusza czytelnika do refleksji, czy aby na pewno nie mamy za co dziękować i docenić tego, co mamy. Autor porusza również nasz wewnętrzny głos, który stymuluje nas do pozytywnego nastawienia się na każdy kolejny dzień. Faktycznie czasami większość ludzi ma w sobie dużo złości, żalu (ja ostatnio tak mam) i codziennie wieczorem staram się mówić sobie, za co jestem wdzięczna. Również staram się afirmować tak, aby moja podświadomość uwierzyła, że tak jest. To nic nie kosztuje a może pomóc. Zobaczymy...

Książka jest ciekawa, zwłaszcza jeśli kogoś interesuje rozwój osobisty i prawo przyciągania, ale błędy interpunkcyjne, składniowe i styl (kropki zamiast przecinków, zaczynanie zdania od więc, ale, a tym samym, plus archaizmów w stylu ażeby i wtenczas) męczą okropnie. Przydałaby się porządna korekta...

Genialny podręcznik. Jest napisany w dość prosty i przystępny osób. Osoba z 0 wiedza poradzi sobie, przechodząc krok po kroku wg wskazówek autorki. Opisy są ciekawe i mam poczucie, ze to tylko wstęp - pogłębianie wiedzy w tej dziedzinie to absolutny must! Zdecydowanie polecam i będę wracac w analizach :)

Witajcie, wiem, że ostatnio mnie mało. Dziś książka od Don Miguel Ruiza oraz Barbary Emrys o tytule Trzy Pytania. Książka wydana przez wydawnictwo Galaktyka Z książkami tego autora miałem już wcześniej styczność. Każda zachwycała i dawała nowe wnioski. Trzy pytania, które stawia nam autor w poszczególnych rozdziałach, to, Kim jestem, Co jest prawdziwe i Czym jest miłość. Jak w każdej poprzedniej książce, autor poleca zwrócić się do naszego wnętrza, aby tam właśnie szukać. Po pierwszym pytaniu autor mówi nam, żebyśmy uświadomili sobie to, kim nie jesteśmy, wówczas odkryjemy swoje prawdziwe ja. Kolejne pytanie, to, co jest prawdziwe? Analogicznie do pierwszego pytania, dowiesz się tego, po uświadomieniu sobie, co prawdziwe nie jest. Gdy nauczymy się weryfikować swoje opowieści, to dowiemy się, kim nie jesteśmy. Trzecie pytanie, czym jest miłość? Dowiesz się, tak jak wyżej, odpowiadając na pytanie, czym miłość nie jest. Ta książka pokazuje nam drogę. Gdy szukamy odpowiedzi na nurtujące nas sprawy, zadajmy pytanie przeciwstawne. Często zdarza nam się mówić, że nie chcemy tak żyć, nie chcemy tego czy tamtego. Super! Jeśli już wiesz, czego nie chcesz, to połowa sukcesu za Tobą, bo wiesz, w którym kierunku zmierzać. Reasumując. Książki tego autora dla mnie są zawsze trudne do opisania ze względu chyba na tę podróż w swoje własne wnętrze. Nie mniej czytam je zawsze z zaciekawieniem i polecam każdemu.

Doskonała książka, przedstawiająca trzy poziomy ślubowań buddyjskich (w tradycji tybetańskiej zwane ślubowaniami pratimokszy, bodhisattwy i samaji) w formie trzech zobowiązań, które odpowiadają trzem elementom treningu duchowego i rozwoju. Polecam się zagłębić w temat.

„Jak zerwać z nałogiem bycia sobą” – książka, która nie tyle zmienia życie, co pozwala je wreszcie stworzyć świadomie. I od razu napiszę, że to nie jest łatwa lektura. Ale nie dlatego, że napisana jest trudnym językiem. Trudna jest w konfrontacji z tym, co już wiemy o sobie – i czego od lat nie chcemy zobaczyć. Joe Dispenza prowadzi przez proces, który zaczyna się od pytania: kim jesteś, kiedy nie odtwarzasz starych schematów? I nagle okazuje się, że większość z nas żyje jak program – emocje, myśli, reakcje, wszystko na autopilocie. I że największym uzależnieniem, jakie mamy… jesteśmy my sami. Ale to nie książka o wyrzutach sumienia. To książka o wolności. O tym, że można siebie przeprogramować, nie udając kogoś innego – tylko odkrywając wersję siebie, która była gdzieś pod spodem przez cały ten czas. Jest w tym podejściu nauka, są konkretne mechanizmy mózgu, fizyki kwantowej, neuroplastyczności. Ale dla mnie najważniejsze było to, że wszystko to prowadzi do jednego: Twoje życie może wyglądać inaczej. I nie musisz czekać na cud, żeby to się stało. Praktyczna, głęboka, momentami aż niepokojąco trafna. Taka, którą się nie tylko czyta – ale przy której robi się notatki, zatrzymuje się co kilka stron, i czuje, że coś się zmienia. Część zawierająca medytacje - fantastyczna. Ja już nie spojrzę na swoje myśli tak samo. I bo dzięki tej książce wiem, że nie jestem swoją przeszłością – tylko możliwością. Polecam

Książka pokazuje, że nasze przekonania mają moc kształtowania naszego życia. Problem pojawia się gdy zaczynają nas one ograniczać. 🤔 💡Te pięć poziomów przywiązania można zauważyć w wielu obszarach życia. W skrócie można je zdefiniować następująco: 1️⃣ Zwykła świadomość – Obserwuję, ale nie oceniam. 2️⃣ Preferencje – Wolę coś, ale jestem otwarty na inne możliwości. 3️⃣ Identyfikacja – Moje przekonania zaczynają mnie definiować. 4️⃣ Internalizacja – Bronię swoich przekonań za wszelką cenę. 5️⃣ Fanatyzm – Moje przekonania to jedyna prawda. Autor opisuje te poziomy dosyć dokładnie na przykładzie kibica czy matki weganki ✨ Najważniejsze jak dla mnie jest to że autor pokazuje jak po kolei można wyjść z każdego przywiązania i poczuć się wolnym 🗽

"Nie umiera się przez wpadnięcie do rzeki, lecz przez pozostawanie w niej. Podobnie nikt nie może uniknąć przeciwności, nieszczęść bądź problemów, ale może uniknąć przykucia do cierpienia. Wszyscy potrzebujemy czasu na odnalezienie się w obliczu nieszczęścia; czasu na przemyślenia". Kintsugi to japońska sztuka, która polega na naprawianiu rzeczy, które uległy zepsuciu. Miejsca, w których pojawiają się ślady pęknięć ozdabia się złotem w celu podkreślenia wyjątkowości i tego, że pomimo uszkodzenia zostały one naprawione, przez co tylko zyskały na wartości. Zniszczona ceramika jest przykładem swojej kruchości. Odnowiona ceramika, w której zamaskowany jest fakt, że jej fragmenty zostały złączone, nie ukazuje nam całej swej wartości. Mistrzowie kintsugi są tego świadomi i chcą uszanować najistotniejszą wartość odnowionej ceramiki – jej bliznę. Zainspirowany tego rodzaju sztuką Tomas Navarro postanowił odnieść się w swojej książce do sytuacji, w których następuje nasz pozorny upadek, a z których to wskutek uzyskanego doświadczenia możemy wyciągnąć lekcje i podnieść się niczym feniks z popiołu. Znany psycholog napisał poradnik pod którego wrażeniem pozostaję przez dłuższy już czas. Poprzez odniesienia do filozofii wschodu nadaje pewnym opowieściom wieloznacznej głębi, przekonuje, że pomimo trudów nie jesteśmy więźniami swojego przeznaczenia, błędów, czy też pojawiających się nieszczęść. Cała sztuka polega na tym, aby upaść i potrafić się podnieść, bo życie wcale nie jest sprawiedliwe ani bezproblemowe. Ażeby pokonać wszelkie zwątpienia i trudności, a dodatkowo dokonać przełomowej zmiany, należy naprawić to co się zepsuło, uporać się z towarzyszącym temu cierpieniem oraz w sposób świadomy osadzić swoje jestestwo w teraźniejszości. Autor w podzielonej na trzy części książce ukazuje szereg pomysłów i rozwiązań, które mają pomóc w pokonaniu sytuacji kryzysowej. Podczas wciągającej lektury spotykamy się z szeregiem nowych pojęć wywodzących się z języka japońskiego. Stajemy przed koniecznością dokonania autorefleksji, odpowiedzi na szereg pytań. Jakie jest Twoje Ikigai? W czym dostrzegasz sens życia, co powoduje, że rano chce ci się wstać z łóżka? Autor ukazuje nam jakie są style reagowania, przestrzega przed poddawaniem się szkodliwym nawykom i radzi by już, jeśli dokonujemy czynności wzmacniających, to muszą one być inspirujące, a nie przygnębiające. W kolejnych częściach otrzymujemy odpowiedzi na to czym jest siła emocjonalna, jakie są możliwości jej rozwoju, pracy nad jej ukształtowaniem. Dowiadujemy się czym jest pewność siebie, jak ją kształtować, wskazuje kroki do zyskania pewności siebie, do których należy zrozumienie zagrożenia, wykrycie go, czy też wykorzystanie. Ukazuje piętnaście czynności, które uleczą ranę emocjonalną, a więc pozwolą na opracowanie planu działania, po to aby przyczynić się do wyciągnięcia wniosków z przeżytych wydarzeń oraz pomóc w wyjściu w sposób wzmocniony z doświadczonego nieszczęścia. To tylko część przykładów, które można znaleźć w tejże książce, która w moim zdaniem jest nieocenionym źródłem wiedzy i inspiracji. Książka poświęcona tematyce związanej z uzyskaniem siły z trudnych sytuacji życiowych jest według mnie niezwykle ciekawą pozycją. Wywarła na mnie bardzo duże wrażenie i skłoniła do refleksji. Dawno nie czytałam tak fascynującego poradnika.

Ta książka była dla mnie jak przeczyszczenie instrumentu do osiągania sukcesu. Czytanie było przyjemne choć dosyć krótkie bo lekka treść wsiąkała we mnie z łatwością. Traktuje o uniwersalnych zasadach, które można zastosować w każdej branży. Książka omija wiele typowo "Hawkinsowych" tematów i można ją czytać niezależnie od innych pozycji Autora. Polecam

Książkę „Siła dobrych pytań” oceniam na 7/10. Jest wartościowa i dobrze pokazuje, jak ogromną rolę w relacjach, sprzedaży i pracy z ludźmi odgrywa umiejętność zadawania właściwych pytań. Sednem książki jest myśl, że to pytania — a nie odpowiedzi — budują zaufanie, odkrywają potrzeby i prowadzą do realnej wartości w rozmowie. Dla mnie nie była to pozycja przełomowa, ponieważ wiele poruszanych koncepcji było mi już znanych, jednak książka dobrze porządkuje wiedzę i uświadamia, jak często w praktyce zbyt dużo mówimy, a za mało słuchamy. Dużym plusem jest nacisk na pytania pogłębiające i strategiczne, które zmieniają zwykłą rozmowę w partnerską relację. To dobra lektura, szczególnie dla osób pracujących w sprzedaży, doradztwie lub zarządzaniu ludźmi. Fajna, konkretna książka, choć bez efektu „wow”.

Ta książka dla tych specyficznych, wszystko analizujących mózgów jest jak najbardziej godna polecenia. Są i praktyczne sprawy i ciekawe historie innych ludzi, do których można odnieść samego siebie. Warto sobie sięgnąć po lekturze "Jak mniej myśleć". Bardzo dobre uzupełnienie. Plasterek na duszę i potok myśli.

Książkę napisał doświadczony psycholog, ale spora część tekstu robi wrażenie poradnika ze średnio ambitnego pisma dla czytelników, takiego trafiającego do poczekalni u dentysty. Niemniej, przebijając się przez przegadane dysputy psychologiczne, często naiwne pogawędki i powtarzające się opowieści z życia autora, można tu znaleźć sporo sensownych porad jak żyć spokojniej i lepiej sobie radzić z zagrożeniami, tymi płynącymi z własnego wnętrza i przynoszonymi przez codzienne życie. Najciekawsze wydają się te partie książki dotyczące budowania umiejętności wdzięczności, radości, radzenia sobie w relacjach, życzliwości wobec bliźnich i wybaczaniu (te ostatnie pod mylącym tytułem rozdziału „szczodrość”).

Serię poradników rozwoju osobistego "Jak łatwiej żyć" jak najbardziej warto rozpocząć od tej własnej pozycji.  Po przeczytaniu kilku książek z tej serii uważam, że ta jest dobrym wstępem i ogólnym wprowadzeniem do tematyki o osobach nadzdolnych, dla "zbyt inteligentnych oraz skomplikowanych".  Niemniej, jeśli tę książkę potraktuje się zupełnie oddzielnie od pozostałych, Czytelnik może odczuwać zdecydowany niedosyt na określone pod tematy, ponieważ w tym wydaniu tematy potraktowane są wybiórczo, skrótowo, niewyczerpująco, niemniej, nadal przedstawione są tak, aby zaciekawić i przyciągnąć Czytelnika na dłużej w tematyce egzystencji osób wysokowrażliwych oraz ich codziennego funkcjonowania we współczesnych czasach.

Bardzo dobra książka, nic jej nie brakuje, nie jest pełna truizmów i innego ględzenia. Otwiera oczy na zjawisko manipulacji w otoczeniu. Uczy jak bronić się przed nią. Przyzwalanie na manipulację jest współuczestniczeniem w niej, co jest warte zapamiętania. Dobrze się czytało, ciekawe teorie poparte nauką, jest też jedno polskie nazwisko w przypisach, co cieszy. Polecam.

Kolejna pozycja autorki, którą warto mieć na swojej półce i którą dobrze jest czytać kawałek po kawałku bez pośpiechu, wtedy po jakimś czasie sens tej książki jest w stanie mocniej wybrzmieć. Pisana prostym językiem, okraszona życiowymi anegnodkami, z paroma powtórzeniemi z poprzednich pozycji Pemy skromna książeczka jest dobrym petentem na jesienną zadumę nad sobą i tym co dzieje się wokół nas.

To moja pierwsza książka Deepaka Chopry. Przeczytana z polecenia od przyjaciela z Japonii - inaczej pewnie nie bym po nią nie sięgnęła :). Przeczytałam z przyjemnością - krótkie, pełne treści lekcje i intrygujące podejście do zagadnień. W tytule jest mowa o prawach duchowych, ale w rzeczywistości to książka o osiąganiu spełnienia w jak najbardziej materialnym świecie. Fajne są kończące każdy rozdział wskazówki jak dane prawo wprowadzić w życie. Na pewno watro przetestować na sobie samym :)

Otwarcie przyznam, że była to moja pierwsza książka o medytacji, którą przeczytałem, więc niestety nie mam żadnego porównania z innymi pozycjami tego typu. Niemniej jednak ta książka mnie urzekła i bardzo zainspirowała zarówno do praktykowania medytacji, jak i bardziej szczegółowego zgłębienia tego tematu. Moja podstawowa refleksja po przeczytaniu tej książki: o mindfulness mówi się ostatnio dużo, jednak wydaje mi się, że wciąż mało osób przekonuje się chociaż do spróbowania tej praktyki, która wydaje się w w zupełności zgodna z naturą człowieka. Przeczytałem w jednej z ostatnich książek, że właściwie wszystkie wybitne osoby poświęcają codziennie czas na medytację. Teraz wiem dlaczego. Wracając w każdym razie do recenzji książki, bardzo spodobał mi się jej styl. Nie ma tutaj zmuszania do czegokolwiek, patetycznego stylu, wymądrzania się czy też próby narzucenia religii (chociaż naturalnie nurt ten kojarzy się z buddyzmem) czy też światopoglądu. Język jest tutaj niesamowicie łagodny, co zachęca do czytania. Sam podstawowy program nauki medytacji również bardzo dobrze dobrany. Dla mnie, jako osoby zupełnie początkującej, wszystko było zupełnie zrozumiałe i przekonujące. Wkręciłem się.

Jak na książce o motywacji i szukaniu inspiracji do poprawienia swojego życia naprawdę płynnie i przyjemnie się ją czytało, co mocno mnie zaskoczyło jako inne poradniki z którymi miałam styczniość mocno mnie zniechęciły do swojego gatunku. Co do porad w książce, jeszcze ich nie wdrożyłam w życie więc kiedy to zrobię wrócę tu z moimi odczuciami co do ich skuteczności, aczkolwiek sposób ich przedstawienia i historie osób, które aktywnie ich używają zdecydowanie zachęciły mnie do spróbowania.

Bardzo wartosciowe porady, które otwierają oczy na wiele kwestii. Irytujacy może być fakt, że pisze to mężczyzna, a ma się wrażenie jakby to była kobieta-feministka. Chociaż z drugiej strony może pewne słowa lepiej przeczytać napisane przez innego faceta...