Żona gangstera

Już od pierwszej strony wchodzimy w świat Rity - cenionej stylistki gwiazd. Piękna sprawa. Prawda? Życie wśród celebrytów. Przepych Los Angeles. Tyle, że za całym tym sukcesem podąża mroczny cień. Rita wychowała się w domu dziecka i rodzinach zastępczych. Jedna z tych rodzin zrobiła jej ogromną krzywdę. Gdy w końcu trafiła do naprawdę kochającej rodziny, dopiero wtedy zaczęła żyć. Wsparcie bliskich i terapia pomogły jej stanąć na nogi. Tyle, że pod maską twardo stąpającej po ziemi kobiety, wciąż skrywa się przerażona dziewczynka. Chris jest byłym wojskowym, pracującym jako tajniak. Z nikim nie jest związany na stałe. Można by rzec, że nie ma nikogo, więc to praca idealna dla niego. No może poza przyjaciółką, którą chroni całe życie - Ricie. Choć często to nie jest łatwe, bo kobieta jest temperamentna. Chris i Rita przyjaźnią się od lat, ale nigdy między nimi nie iskrzyło. Aż do teraz. Ale to nie czas i miejsce. Nie, gdy życie Rity zostaje zrównane z ziemią. Nie, gdy oboje boją się stracić wieloletnią przyjaźń. Muszę przyznać, że nie spodziewałam się takiej książki. Liczyłam, że to będzie mało lotny romans, a dostałam naprawdę dobrą historię. Ukazującą, że życie na świeczniku to nie tylko miłe rzeczy. Że to również walka z własnymi traumami, przeszłością, demonami. Walka o szczęście. Autorka stworzyła historię z ciekawą i intrygującą fabułą. Bohaterowie są dobrze wykreowani, zwłaszcza postać Rity - twarda babka, ale z bagażem doświadczeń. Muszę przyznać, że całkowicie zaskoczyły mnie wydarzenia oraz zwrot akcji pod koniec książki. Nawet trochę wbiło mnie w fotel.

Katarzyna Piątek to polska autorka, która w swojej powieści "Pozwól mi spłonąć" opowiada o historii dziewiętnastoletniej Addison Grey. Bohaterka poznaje swojego nowego brata Masona Hala, który na pierwszy rzut oka jawi się jako zbuntowany i wrogi. Jednak, gdy Addison zagłębia się w jego przeszłość, odkrywa, że za pozorami kryją się głębokie emocje. Fabuła książki skupia się na relacji pomiędzy Addison a Masonem, którzy zostają sami w domu na czas miesiąca miodowego matki. Autorce udało się stworzyć naprawdę fascynującą opowieść, która wciąga czytelnika od pierwszych stron. Wielowymiarowi bohaterowie i ich emocje, które przeplatają się z tajemniczą historią, to prawdziwy atut tej powieści. Piątek porusza wiele tematów, m.in. relacje rodzinne, miłość, przyjaźń, lojalność, a także walkę z ciemnymi stronami życia. Wątki te są umiejętnie połączone i tworzą spójną całość. Autorka porusza także kwestię problemów związanych z półświatkiem Seattle, gdzie musi zmierzyć się bohaterka, co dodaje dodatkowej dynamiki akcji. Język, którym posługuje się Katarzyna Piątek, jest prosty i przystępny, dzięki czemu czytelnik może skupić się na samym wątku. Jednak nie brakuje w nim także pięknych opisów, które pozwalały mi wizualizować sceny i miejsca, gdzie toczy się akcja. Autorce udało się stworzyć historię pełną napięcia i emocji, a jednocześnie poruszyć wiele trudnych tematów, które dotykają każdego z nas. Bohaterowie są wiarygodni i odzwierciedlają wiele cech, jakie możemy spotkać w naszym życiu codziennym. "Pozwól mi spłonąć" to powieść, która na pewno przypadnie do gustu młodszym czytelnikom, którzy cenią sobie historie pełne emocji i wciągające akcje. Jednak, ze względu na wiele trudnych tematów poruszanych przez autorkę, z pewnością warto sięgnąć po nią również, jeśli jesteśmy już poza młodzieńczym wiekiem. To historia, która pozostanie w pamięci na dłużej i która z pewnością zadowoli miłośników gatunku powieści młodzieżowych. Przy czytaniu miałam skojarzenia z gwiazdą Wattpada, czyli Pizgaczem i jej historią, ale generalnie to inna historia...

Hmmyy… trochę nie rozumiem zakończenia ale dobrze, że jestem w tej sytuacji, że od razu mogę sięgnąć po następną część, bo książka świetna! Mało jest romansów / erotyków m, które teraz by mi pasowały. Myślę, że podyktowane jest tym, że dużo takich książek przeczytałam. Mam nadzieję, że druga część przyniesie mi podobne odczucia jak ta i wyjaśni mi wszystko…

Brutalny świat kolumbijskiego kartelu "CAROLINA. KRÓLOWIE KARTELU." AUTOR; K.M. KAROBELLA WYDAWNICTWO: WASPOS Cykl: Królowie kartelu (tom 3) „- Lubisz widzieć strach w oczach swoich ofiar? Domyślam się więc, dlaczego tutaj mnie więzisz. Chcesz upodlić moją rodzinę, a kiedy moi bracia się ugną, zabijesz mnie na ich oczach. Takim właśnie jesteś człowiekiem. Okrutnym i bez serca. — Z jednym mogę się zgodzić. Jestem okrutny dla swoich wrogów i zdrajców. A co do tego, iż nie mam serca, to mylisz się. Od dziesięciu lat wypełniała je tylko jedna osoba”. Najmłodsza z rodziny Carolina, wychowana przez braci ich oczko w głowie. Spokojna, ciepła i troskliwa w zależności od sytuacji a w szczególności dla swojej rodziny potrafi walczyć jak lwica. Gotowa na wszystko. Dziewczyna musi zmierzyć się również z rolą kobiet w mafii, gdzie zdanie i wola kobiet nie są brane pod uwagę, a ona nigdy nie przestała wierzyć, że spotka mężczyznę i stworzy związek z miłości oraz wyboru. Pojawienie się dwóch mężczyzn, bezwzględnych, twardych, niebezpiecznych w jej życiu spowoduje wiele zawirowań i trudnych sytuacji. Wybory, które będzie musiała podjąć zmuszą ją do najtrudniejszej decyzji: rodzina czy miłość? Czy bracia uszanują jej wybór, czy kartel okaże się ważniejszy? Ciężko rozstać się rodziną Cortes. Brutalny świat mafii, a wśród nich oni zasługujący na szczęście w swoim życiu. Carolina od samego początku do ostatniej strony wywołuje wiele emocji, świat mafii przedstawiony przez autorkę nie został upiększony, czy też zmiękczony, mamy pokazane, z czym się wiążę życie w tym świecie. Autorka nie boi się opisywać krwawych, brutalnych, mocnych scen ona nie unika tematu, wręcz pokazuje nam, że ten świat nie jest kolorowy. Od pierwszego tomu polubiłam pióro i twórczość autorki, przy każdym tomie umiała we mnie wzbudzić emocje, po niektórych sytuacjach miałam ochotę rzucić "czymś" :) Idealnie została przedstawiona miłość i troska rodzeństwa, pomimo jakie błędy popełniali lub decyzje podejmowali, zawsze wybierali siebie. W ostatniej części mogliśmy poznać wiele odpowiedzi na nasze pytania i z tego powodu najlepiej polecam przeczytać po kolei każdy tom. Tajemnice i zwroty akcji cały czas nas trzymają w niepewności, nie możemy przewidzieć, jak to wszystko się rozegra, nie wiemy który z bohaterów okaże przyjaciele lub wrogiem. Uczucia między bohaterami jest prawdziwa, a zarazem wystawiona na nie jedną próbę. Będzie wyzwaniem, będzie bolesna, będzie trudnym wyborem. Miłość czy rodzina kogo wybierze Carolina? Świetnie połączyła niebezpieczeństwo, mafijne porachunki, romans, który rozgrzewa do czerwoności. Niesamowita powieść, która została dopracowana w każdym szczególe, przy której żaden czytelnik nie będzie się nudził. Dziękuję bardzo KaroBella za możliwości współpracy. Gratulację. Polecam gorąco. Do zaczytania... @sylwiassssss "Całe moje życie wywróciło się do góry nogami, odkąd pojawiła się w nim nogami. Miała być tylko moją zemstą, a stała się obsesją. Nie potrafiłem bez niej funkcjonować. Była dopaminą, której potrzebowałem każdego dnia."

Kiedy przeczytałam opis zaintrygował mnie na tyle, że pomyłam coś fajnego. Dodatkowo okładka sugeruje gorący ale zakazany romans. W książce mamy niejako trzy różne kobiece postacie, które się przeplatają choć historie dwóch z nich tylko są rozwinięte. Tyle że opis jest bardzo mylny. Georgina to kobieta, która nie miała łatwego dzieciństwa. Po stracie pracy zamieszkuje wraz z mężczyzną, który wydaje się idealny. Wszystko się zmienia po ślubie a mąż szybko pokazuje swoją prawdziwą twarz. Po jednej z awantur Georgina ucieka a konsekwencje są tragiczne. Po śmierci męża szuka sensu w swoim życiu. Przypadek sprawia, że los na jej drodze stawia Emmę, a potem Jennifer. Młode skrzywdzone dziewczyny są dla niej drogowskazem. Daje im schronienie, zapewnia wszystko i szkoli, by podjąć z nimi działalność, która do legalnych nie należy. Tylko czy oby na pewno Georgina mówi całą prawdę? Jennifer to młoda dziewczyna, która poznajemy jako nastolatkę. Wcześnie straciła matkę i trafia do rodziny zastępczej. Wszystko się zmienia, gdy nieoczekiwanie musi ja zmienić. Tam przez 6 lat przeżywa koszmar. Gdy udaje jej się uciec trafia pod opiekę Georginy. Tu znajduje spokój, zdobywa przyjaciółkę I opiekunkę, która traktuje ja jak młodszą siostrę. We trzy pracują jako płatne zabójczynie, ale ich zleceniem są osoby, które nalezą do "najgorszych szumowin miasta". Wszystko się zmienie gdy dostają zlecenie na prokuratora. Jennifer chce najpierw sprawdzić, czy oby na pewno prokurator to "zły człowiek". A może komuś zależy, by go usnąć. Nie spodziewa się , że Cayden wywróci jej życie do góry nogami. Co odkryje Jenny? Trzecia kobiecą postacią jest Emma, która została zraniona przez swoich rodziców. Powierniczka i najlepsza przyjaciółka Jennifer. Tworzy tło dla całej historii a epilog sugeruje, że kolejna część będzie dotyczyć jej. Fabuła książki jest dobrze wymyslona ale nie do końca dobrze napisana. Początkowo mamy historię Georginy, jej początki i to jak życie ukształtowało ja i jaki to ma wpływ na całokształt. Ta część jest ciężka, pełna opisów, zbędnych jak dla mnie. Mamy tu mało dialogów, przeskoki zdarzeń. Muszę przyznać, że ja nie należę do osób, które odkładają książki i zawsze muszę przeczytać do końca choćbym miał to robić na raty. Jak już przebrniemy przez nudny początek wszystko się zmienia , gdy autorka przeskoczy na historię Jennifer. Historia zmienia się, robi ciekawsza i bardziej wkracza w sferę romansu o zabarwieni sensacji. Autorka wprowadza trochę erotycznych scen, więcej dialogów ale nada sporo zbędnych opisów. Historia nie należy do długich, bo książka ma zaledwie 200 str. Najlepszą postacią, jaka została wykreowana jest postać Cayena. Mężczyzna, który jest prokuratorem, ale nie boi się działać zgodnie z prawem. Jest też empatyczny, dojrzały i nie jest typowym facetem, który wykorzystuje to, że ma powodzenie wśród kobiet. Zamknięty w sobie, nieustępliwy w pracy ale dla bliskich zrobi dużo. To pozytywna osoba, która dodała historii odpowiedniej oprawy. Postacie kobiece, poza Jennifer był za płytko wykreowane. Autorka miała dobry pomysł na historie ale czego zabrakło. Końcówka historii intrygująca, ale trochę taka aż mało realna. Kim tak naprawdę jest Georgina? To może czytelnika zaskoczyć, ale jednocześnie jakoś tak nie pasuje do całości. Już wiem, że to część pierwsza więc może taki był zamysł? Może wszystko rozwinie się w kolejnej? Jeśli tak to muszę przyznać ze historia mało zachęca do sięgnięcia po kontynuację. Książka nie przypadła mi aż tak do gustu choć duży plus dla autorki za poruszenie trudnych tematów, jak gwałt, przemoc, molestowanie. W opisie miała być historia silnych kobieta ale mimo że historia miała duży potencjał gdzieś po drodze się ulotnił. Mimo że czyta się to dość dobrze, pomimo małego druku, brakuje tego czegoś. Taka historia na wieczór.

'- Pocałowaliśmy się namiętnie, wkładając w to dużo serca. Z chwili na chwilę robiło się coraz bardziej gorąco. Jeszcze moment, a zerwałbym z niej ten seksowny fartuszek, którego zapomniała zdjąć przed wyjściem na taras. — Musimy przerwać, wiesz? — Skubnąłem ją w nabrzmiałą od pieszczot wargę i spojrzałem z błyskiem w oku. —Wiesz, że ciężko mi się przy tobie kontrolować . — Wiem — sapnęła. — Ale dokończymy to później? — Jak zawsze — zapewniłem. Nigdy nie miałem dość . Moja żona wyzwalała we mnie nieprawdopodobne siły i żądze. — Zróbmy w końcu tę kawę, bo znowu nam wszyscy wypomną, że przepadliśmy na dobre. - Puściła mi oko. — I tak już to zrobią — skwitowałem z uśmiechem -'

Jakie miałabym nerwy gdyby nie to, że druga część jest już dostępna. Ha ha serio! Zdecydowanie łagodniejsza od pierwszej części a spodziewałam się trochę czegoś innego, może zbyt szybko między Alessą a Antoniem stało się tak bardzo słodko, zwłaszcza po pierwszych stronach tej części. Miałam nadzieję na więcej mroku i iskier, złości… czegoś modniejszego. Mam takie odczucie jakby uczucia bohaterów były tutaj pominięte albo potraktowane bardzo pobieżnie. Bo później stało się zbyt słodko, za słodko. Podobało mi się zakończenie wątku Sam i Maxa ☺️. Chociaż myślę sobie, że przydałaby się osobna jednotomowa książka poświęcona tej dwójce. Jednak z całego serca polecam te dwie części, bo spędziłam z nimi cudowny czas.

Książka pt. „Viva Dalia” to słodko gorzka opowieść o życiu i miłości. O ścieżkach, które prowadzą nas, jakby ktoś je wcześniej dla nas przygotował. I choć gorzkie łzy niejednokrotnie moczą nam policzki, to staramy się dokonywać najlepszych dla nas wyborów. Powieść, która w zamiarach autorki miała być romansem, ale… No właśnie. Rozrosła się do rozmiarów obyczaju połączonego z dramatem ludzkich losów. Ukazuje procedery, które zmieniają życie wielu osób, a ode procedery balansują na krawędziach prawa i przestępstwa. Zahacza o życie osobiste i życie rodzinne. Iwona Feldmann wprawnie i wciągająco snuje opowieść Sambora, mężczyzny polskiego pochodzenia, który swą karierę wiąże z hiszpańskim oddziałem Legii Cudzoziemskiej, oraz Dalii Marietty Ruiz Zapatero y Montero, córki sędziego Sądu Najwyższego, Fabio Gonzalo Ruiz Zapatero y Sueiro. Niby romans dwojga ludzi pochodzących z różnych środowisk, rodzin i krajów, a jednak odkrywamy cos jeszcze. Znacznie cięższe zagadnienia, niewygodne tematy, które w wielu krajach „zamiata się pod dywan”. Miało to miejsce w szczególności w Hiszpanii. I jak każda niemal rodzina ma swoje sekrety, tak i w tej powieści powoli zerkamy przez przysłowiowa „dziurkę od klucza”, aby dowiedzieć się o sprawach jeżących włosy na karku. Niektóre sceny powieści przywodzą na myśl dramat czy wręcz thriller! Jednak w tym roller costerze czytelnik zaznaje także słodkich chwil. Chwil osłodzonych miodem rozbudzającej się miłości. I to nie tylko dwojga młodych ludzi. Czytelnik smakuje siłę przyjaźni i braterstwa żołnierzy powiązanych wspólnymi, trudnymi i niebezpiecznymi akcjami, życiem w twardym świecie ćwiczeń i musztry. Świecie, gdzie odpowiedzialność za własne życie i życie przyjaciela jest priorytetem. „W naszej wspólnocie była siła, jedność i oddanie. Braterska więź powstała w ekstremalnych sytuacjach zagrożenia, których nie zrozumie zwykły człowiek.” Jak wspomniałam, Dalia pochodzi z dobrze sytuowanej rodziny. Nie musiała się martwić o dach nad głową, pieniądze na czynsz czy jedzenie. W pewnym jednak momencie doznaje olśnienia, że ludzie żyją inaczej. „Dala, odpuść – powiedziałam sobie. Tysiące ludzi żyje z prostej, przyzwoitej pracy. Spróbuj i ty. Bądź miła, uprzejma, trzymaj język za zębami i słuchaj tego, co mają do powiedzenia inni. Oni czasami tez mają rację. A gdybym chciała tu zostać i na jakiś czas odciąć się od swojego dawnego życia? – Spróbuję – szepnęłam do siebie.” „Zostałam w Maladze, bo trochę odpuściłam i chciałam odpocząć od mojego świata i problemów, które zwalił mi na głowę ojciec. Teraz byłam tutaj i czułam się inna. Spokojniejsza i bardziej rozważna.” Sambor znika z Malagi bez słowa na niemal tydzień. Dziewczyna podejmuje decyzje, które zmieniają postrzeganie jej dotychczasowego życia. Mężczyzna po powrocie odnajduje Dalię. „Zobaczyłem ją…Serce kołatało się w mojej piersi, gdy czekałem niecierpliwie, kiedy mnie zauważy. Chciałem, aby już na mnie spojrzała! Ona jednak obsługiwała klientów. Rozmawiała, uśmiechała się do nich. Usiadłem przy barze i zamówiłem piwo. Byłem ciekaw, co mi powie, gdy mnie zobaczy. Musiałem przyznać, ze wyglądała rewelacyjnie.(…) Podobała mi się i to jeszcze bardziej niż ostatni. Teraz już wiedziałem, po co tu przyszedłem. Po nią.” Każdy rozdział powieści to spojrzenie na każdy dzień oczami Dalii oraz osobno, Sama. Pojawiają się również wątki opisywane z punktu wodzenia Evity. Kim jest Evita? Trzeba zapoznać się z powieścią, aby się tego dowiedzieć. Niemej podpowiem tylko, ze TA postać wiele wyjaśnia, co przydarzyło się Dalii. Autorka pokazuje czytelnikowi, jak ważne jest aby umieć się cieszyć z drobnostek. Z małych rzeczy w naszym życiu, które budują szerszy i głębszy odbiór ważnych zdarzeń. Pozwalają budować perspektywę i podwaliny pod wartości, jakimi kierujemy się w podejmowaniu kolejnych decyzji. Pokazuje skąd powinniśmy czerpać energię. Życie bohaterów jest pełne barw, ale także chowa wiele cieni, bólu i przejść, które rzutują na codzienność. Z czego tak naprawdę potrafimy być dumni, jak odbierać miłość, co powoduje, ze czujemy się wzruszeni, ale też ja ciemne zakamarki życia, które wybudowały w nas mury nie do przebycia, kruszą się, a wówczas odzyskujemy światło w sercu. To mądra powieść, którą z pełnym przekonaniem mogę Ci polecić.

„Black. Restless soul” Zuzanny Kulik to lekki romans obyczajowy, który idealnie sprawdzi się na wieczór z książką. Historia Chloe, powracającej do rodzinnego miasta i wikłającej się w burzliwą relację z braćmi Salvatore, wciąga od pierwszych stron. To opowieść o emocjach, rodzinnych więzach i dylematach serca. Choć fabuła nie zaskakuje oryginalnością, na plus zasługuje sympatia do bohaterów oraz sprawnie poprowadzona akcja. Dobra propozycja dla miłośników lekkiej, romantycznej literatury, którzy szukają odprężenia i kilku godzin relaksu przy książce.

Jesper dowiaduje się, kto jest ojcem dziecka Filomeny. Obawiam się, że gdy prawda wyjdzie na jaw wszystko zostanie zniszczone, a czy to się na prawdę wydarzyło, przeczytajcie już sami. ...................................................................... Piękne zakończenie historii. Książka pełna zaskoczeń, pełna miłości, namiętności, pełna wzruszeń i na pewno znajdziecie w niej znacznie więcej. Mimo pewnych niebezpiecznych sytuacji, każdy chciałby mieć taką kochającą rodzinę, która dla swoich członków jest w stanie zrobić wszystko. Wiele cudownych i ciekawych postaci. Ta część jest jedną z lepszych z tej serii. Polecam!

Elizabeth, Roderick i synek Kyle, opuścili Anglię. W nowym miejscu żyją ze swoją tajemnicą, wśród ludzi w miasteczku nazwanym na cześć Elizabeth. Są szanowani wśród lokalnej społeczności. Szczęśliwe i spokojne życie zakłóca pojawienie się pięciu mężczyzn. Zwracają oni uwagę mieszkańców, mają egzotyczną urodę i swoją tajemnice. Mężczyźni są ludźmi, którzy zmieniają się w niedźwiedzie. Ich celem jest zabić każdą istotę, która zagraża ludzkości. Jeden z nich Bill, przez incydent czytania w myślach Elizabeth związuje się z nią w myślach, oboje coś do siebie przyciąga. Elizabeth w trosce o bezpieczeństwo męża, pozwoliła aby Bill czytał Jej w myślach. Tak tylko mogła pokazać, że Roderick, nie jest zagrożeniem dla ludzi, bo nie żywi się ludzką krwią. Mężczyźni zawierają pakt, Bill obiecuje dać Roderickowi spokój, dopóki będzie żył tak jak ludzie. Bracia Billa, mają inne zdanie na ten temat. Z Anglii przybywa statek, a na nim brat Elizabeth z Caroline. Sytuacja wygląda źle, Bill i jego bracia wiedzą, wyczuwają że w pobliżu jest więcej wampirów. Postanawiają zwabić ich i zabić. W zasadzce zostaje ranna Elizabeth, może wybrać życie jako wampir lub umrzeć. Jak to zniesie Roderick? Żona umiera na jego rękach czy pozwoli jej odejść, a może przemieni w wampira i będą żyć wiecznie. Przez pięć lat byli dla siebie wszystkim całym światem, czy śmierć może ich rozłączyć? Czy miłość ich będzie wieczna jak w przepowiedni. Polecam 😈

Zacznę od tego, że bohaterowie mają naprawdę nietypowe imiona, nie uważacie? Jakby ktoś się mocno skupił, żeby wymyślić jakieś niepowtarzalne. No, ale ok. Dobra książka. Ma mnóstwo dobrych momentów, ale też tyle samo takich dziwnych... czytasz sobie czytasz i nagle przewracasz oczami, bo wydaje Ci się ze juz dziwniej być nie może. Ale ok, to tylko ksiazka, jak wyobraźnia wybujała, to czemu nie, wiele można wcisnąć i w sumie pisać o wszystkim. Jednak pisanie wciąż o mroku i o mroku (czy to jest ksiazka o astronomii??? 😂), i o ciemności i demonach? Mam chyba zakwasy od przewracania oczami 😆 Serio? Ile można. Jakby wyciąć właśnie te dziwne momenty, powtarzające się ciagle opisy uczuć, to byłoby lepiej. A ta Blace to jest tak niezależna i złośliwa, że to już chyba też jest przesada. Cenie silne kobiety, ale ona to ma obsesję... No, ale jak nie przeczytacie, to nie dowiecie się o czym mowa. 🤭

Książka mnie zaskoczyła. Spodziewałam się jakiejś banalnej opowiastki o złej dziewczynie i dobrym chłopaku, a jednak czegoś tak dziwnego, a zarazem wciągającego jeszcze nie czytałam. Przebrnęłam przez nią błyskawicznie. Końcówka ciut mnie zawiodła, a poza tym brak mi więcej wyjaśnień jeśli chodzi o historię Any, ale generalnie cała opowieść na plus.

Tylera-drugiego z bliźniaków poznaliamy w "zakazanej namiętności". On gwiazda drużyny, walczący o swoje marzenia I ciężko pracujący na swoją pozycję, znosząc trenera, który jest wymagający, a już w stosunku do niego najbardziej .Ma też łatkę kobieciarza, który nie przepuści okazji. Po kłótni z bratem bliźniakiem wyprowadza się z ich wspólnego mieszkania.... Violet to studentka i córka trenera trzymana pod kloszem, próbująca w końcu się z niego wyrwać. Dlatego wpada na pomysł, by dopiec ojcu. Do tego chce wykorzystać Tylera jednego z członków drużyny. Wybrała jego bo on i jej ojciec nie pałają do siebie sympatią. Początkowo wszystko układa się dobrze ona i Tyler łącza siły. Wszystko się zmienia gdy poznają się i odkrywają, że to, co o sobie myśleli nijak się ma do rzeczywistości. Czy Tylor i Violet osiągną swój cel? Co zrobiąz kiedy pojawią się pomiędzy nimi uczucia? Czy dadzą sobie szansę? W końcu ich związek miał być tylko udawany.. Autorka świetnie pokazała siłę przyjaźń Violet i Harmony. Również przyjaźni chłopaków była wyjątkowa i zawsze mogli na siebie polegać. Sceny erotyczne rozpalają zmysły i dają pikanterii tej opowieści. Książka pełna rozterek, intryg, tajemnic, bólu, humoru, trudnych wyborów, walki o swoje marzenia, poszukiwanie własnego ja, studenckich imprez, rodzicielstwa, przyjaźni, pożądania, namiętności oraz zaskakujących zwrotów akcji. Jestem zadowolona z obrotu spraw, jakie wydarzyly się w tej historii 😁 A jeśli chcecie wiedzieć co dalej u Tylera,Violet, Harmony i Cola , a także Tysona i Val to musicie przeczytać "Cole. Uwięziona pokusa " (recenzje tej książki znajdziecie na moim profilu😉)

„Spłoń dla mnie”od @paulaciulak.autorka to romans mafijny oparty na zakazanym uczuciu, które od początku skazane jest na katastrofę. Aranżowane małżeństwo dwóch mafijnych rodzin staje się punktem wyjścia do historii pełnej napięcia, niedopowiedzeń i emocji, których nie da się ugasić. Vivira, zaledwie 19-letnia bratanica capo hiszpańskiej organizacji, zostaje wydana za mąż z powodów czysto politycznych. Jej prawowity mąż, Khalo Rossi, od pierwszych stron wzbudzał we mnie skrajnie negatywne emocje. Owszem, autorka z czasem podrzuca nam pewne „smaczki”, próbując wyjaśnić jego chłód, oschłość i emocjonalny dystans, jednak nawet finał historii nie sprawił, bym spojrzała na tę postać łaskawszym okiem. Dla mnie Khalo do końca pozostał bucem, którego zachowania nie potrafiłam usprawiedliwić. Zupełnie inaczej wypada jego starszy brat — Tavio. Mimo wysokiej pozycji w mafijnej hierarchii i krwi na rękach, został przedstawiony jako mężczyzna z zasadami, honorowy i zaskakująco empatyczny. Jego stosunek do Viviry, pełen szacunku i powściągliwości, kontrastował z tym, co oferował jej mąż. To właśnie między tą dwójką chemia była wyczuwalna niemal od pierwszych wspólnych scen. Gdy wszystkie tamy w końcu puściły, zrobiło się naprawdę gorąco — i bardzo intensywnie emocjonalnie. Tytuł książki jest przewrotny, ale jednocześnie niezwykle trafny. Uczucie, które połączyło Tavia i Vivi, nie tylko rozpala ich samych i czytelnika, ale też niesie realne zagrożenie. Ta miłość może spalić wszystko dookoła — cały mafijny porządek — ale równie dobrze może sparzyć samych bohaterów. I właśnie ta niepewność, to balansowanie na granicy, stanowi największą siłę tej historii. Na koniec muszę przyznać, że choć romanse mafijne to gatunek, w którym naprawdę trudno mnie jeszcze czymkolwiek zaskoczyć, „Spłoń dla mnie” czytało mi się zaskakująco dobrze. Nie podchodziłam do tej historii z wygórowanymi oczekiwaniami, a mimo to dostałam opowieść wciągającą, pełną emocji i wyraźnie wyczuwalnej chemii między bohaterami. To książka, przy której nie szukałam na siłę wad i po prostu dobrze się bawiłam — a czasem właśnie tego najbardziej od lektury oczekuję.

Średnia ocena 8? Serio? Jak dla mnie na 8 zasługują dużo bardziej ambitne książki. Ta jest całkiem ok, ale takich historii jest już kartkach książek mnóstwo. To jest taka szybka, prosta opowiastka o dwójce ludzi. Czyta się całkiem przyjemnie, ale nie jest to pozycja wysokich lotów.

Dzisiaj przychodzę z drugą częścią ,,Odkupienie Venturi " autorki Karoliny Wilczegi Tak ten romans mafijny jest świetny, Wiktoria i Antonio. Bohaterka próbuje odzyskać pamięć, wraca do domu do ojca. Niestety nie jest jej lekko i do tego rodzina zataja prawdę. Gdzie była i jak to się stało że straciła pamięć. Książka już od pierwszych stron bardzo wciąga i pokazuje że prawdziwa miłość może zwyciężyć wszytko. Autorka bardzo dobrze wykreowała postacie. Nawet muszę przyznać że ta książka jest jeszcze lepsza od pierwszej części. Wydarzenia w książce to jest Wow.... Nie spodziewałam się tego.. Muszę przyznać że książkę jest świetna. Czas na trzecią część Polecam

– A teraz, skoro mamy do dyspozycji samolot … – Uśmiechnął się . – Vegas? Zmarszczyła nos. – Nie, chyba nie. - Jakiś inny pomysł? Ryan nie wypuszczał jej z objęć. Dziewczyny, która była całym jego światem. – Wszystko zależy od tego, gdzie chciałabyś wziąć ślub. – Jest takie jedno miejsce. – Tak? -'

Trochę się zmęczyłam czytając ją. Nie jest długa ale mi się dłużyła. Mało było w niej tego czegoś. Brakowało mi tam czegoś. Mało tych chwil Maksa i Zosi razem. Były jakieś podchody, głównie myśli bohaterów że są sobą zainteresowani. Realizacja czynów pojawiła się dość późno jak na tak krótką książkę. Nawet jak się pojawił pierwszy pocałunek to w takich okolicznościach że bohaterowie udawali że nic się nie stało. Między nimi kilka innych bohaterów którzy działali mi na nerwy.. książka zaczyna się od opisów patologii w rodzinie, przeskoki czasowe. Jak już doszło do zbliżenia to było opisane bardzo ogólnie. A ja jednak lubię jak tym pierwszym razom poświęcono należyty czas. No jakoś mnie nie urzekła. Szybko pewnie o niej zapomnę.

"Weronika dzieliła swoje istnienie na dwa etapy: przed katastrofą i po niej. Czasów przed nie lubiła zbyt często wspominać. Były jak inna epoka, stanowiąca tylko ułamek tego, kim się stała. W lustrze już dawno przestała widzieć tę uśmiechniętą dziewczynę, mającą świat u swoich stóp, pewną, że wszystko jej się należy". Celebryckie życie wydaje się być dla większości z nas calkiem atrakcyjną opcją. Wystawne przyjęcia, sława, szybkie pieniądze, ciekawe znajomości, które przysparzają splendoru i władzy nad innymi. Wydaje się to być niezwykle pociągające. Dla wielu z nas możliwość rozwijania się jako aktorka słabego, ale popularnego serialu, czy praca twórcy internetowego nawet średniego kalibru to całkiem ciekawe zajęcie. Ale czy takie życie jest na pewno takie pociągające jak się nam wydaje? Czy łatwe i szybkie pieniądze nie deprawują? A ułatwiony dostęp do wszelkiego typu używek nie sprowadza na manowce? Książka o wiele mówiącym tytule "Gwiazda, która zgasła" ukazuje historię 24 -letniej aspirującej celebrytki, przygotowywanej od najmłodszych lat do objęcia tytułu gwiazdki, będącej maszynką do robienia dużych pieniędzy. Surowa i wymagająca matka, która w imię sławy zmusza Weronikę do życia pomiędzy Bydgoszczą a Warszawą oraz zapracowany ojciec nie stanowią zbyt dobrego fundamentu dla rozwoju młodej dziewczyny. Ani edukacja ani normalna praca nie są na tyle atrakcyjne, żeby rezygnować z drogich wakacji, kolejnych castingów, czy przesłuchań do ról. Znudzona wystawnym życiem Weronika nie potrafi docenić tego co ma i dopiero tak przełomowe wydarzenie w jej istnieniu jak śmiertelny wypadek rodziców, zaczyna doprowadzać do rewolucji. Weronika wskutek poczucia niesprawiedliwości losu wpada w katastroficzny wir niekończących się imprez, niezobowiązującego seksu, toksycznych znajomych i mocnych używek. Jeden z takich samodestrukcyjnych wypadów kończy się nieszczęśliwym wypadkiem, w którym ginie jej jedyna, szczera przyjaciółka, Barbara. Prasa, paparazzi i opinia publiczna wydają wyrok na zagubioną Weronikę. W wyniku szoku i publicznego linczu dziewczyna podejmuje decyzje o wycofaniu się z życia i pozostawienia wszystkiego za sobą. Nie pomaga w tym nawet młodsza siostra matki, Felicja, która sprawuje tymczasową nad nią opiekę. Obowiązki z tym związane przerastają młodą kobietę, która nie jest w stanie wpłynąć na decyzję o ucieczce siostrzenicy. Weronika z luksusowego apartamentu ląduje na bydgoskiej ulicy, nieobcy jest jej smród, lęk, zimno i niebezpieczeństwo, które czyha na każdym rogu. Takie życie jest bowiem naznaczone ciągłą niepewnością i strachem o przetrwanie. Pewnego wyjątkowo pechowego dnia, kiedy zostaje napadnięta przez dwóch zbirów i okradziona z i tak ubogiego dobytku, na jej drodze staje Dziki. Michał, wysoki wytatuowany młody mężczyzna mieszka wraz z dwójką przyjaciół w bydgoskim sqocie. Osamotniona Weronika przyjmuje propozycję wspólnego zamieszkania w zrujnowanym budynku. Szybko zaprzyjaźnia się z pozostałymi mieszkańcami dziwnego miejsca i jednocześnie zaczyna zakochiwać się w Dzikim, który nie odwzajemnia jej uczucia, traktując jako swoiste koło ratunkowe. Pewnego dnia jej dość naiwna przyjaciółka Michalina wpada w kłopoty udając się do mieszkania szemranego fotografa, który podaje jej substancje psychotropowe, chcąc ją wykorzystać. Nasza bohaterka przerowadzając akcję ratunkową natrafia na tajemniczego, czarnowłosego Ułana, z którym szybko nawiązuje bliską więź. Weronika przeprowadza się do młodego, przystojnego mężczyzny, który okazuje się parać fachem gangstera. Po miesiącu upojnych nocy i poranków oraz kąpieli w bieżącej wodzie z solą waniliową, Weronika rozdarta pomiędzy sympatią do niezdecydowanego Dzikiego i tajemniczego Damiana z licznymi tatuażami na umięśnionym torsie, postanawia rzucić wszystko w diabły i wrócić do domu, w którym mieszka nadal Felicja. Rzeczywistość zatacza koło, paparazzi rozpoznają w zaniedbanej brunetce upadłą aktorkę, a ona w końcu nie boi stawić się czoła rzeczywistości. Książka Katarzyny Muszyńskiej to wciągająca opowieść na pograniczu gorącego romansu i literatury, gdzie przygoda i akcja nadają głównego rytmu. Postacie są wykreowane w sposób bardzo przekonujący i całkiem wiarygodny, co stanowi duży plus. Akcja cały czas mknie do przodu i nie daje odłożyć na bok tej pozycji. Więź pomiędzy Weroniką a Damianem początkowo oparta na pociągu fizycznym, z czasem ewoluuje i zamienia się w coś poważnego. Młoda gwiazdka odnajduje sens w swoim życiu i nie jest nim egzystencja w brudnych ruderach. Zaczyna doceniać siłę jaką dają zasoby materialne, bezpieczeństwo i stabilność, o których to przez rok spędzony na ulicy mogła pomarzyć. Odkrywa, że ucieczka nie stanowi wyjścia i nie rozwiązuje problemów. Czasami trzeba zmienić coś w swoim życiu, ale warto zwrócić uwagę na to, żeby nie robić czegoś pochopnie. Pod wpływem impulsu, karząc się za błędy przeszłości. O tym porządnie przekonuje się Weronika. Jednak jej przygoda nie idzie do końca na marne, ponieważ natura nie lubi pustki. Zdobywa nie tylko cenne doświadczenie i wiedzę, ale także nowych przyjaciół i ukochanego, naprawia stosunki z ciotką oraz w końcu docenia to co ma. Kiedy coś się straci, dopiero wówczas tak naprawdę jesteśmy w stanie to docenić. A przyszłość tak naprawdę zależy tylko od nas no i może od stanu konta, bo kiedy przyjaciel popada w tarapaty to trzeba mieć pieniądze na dobrego adwokata. Zakończenie książki jest dość zaskakujące i otwarte. Może sugerować to, że historia Weroniki i młodego gangstera jest dopiero początkiem a nie końcem opowieści. Myślę, że ta książka stanowi całkiem pożądną rozrywkę na niedzielne popołudnie. "Siedząc z ciotką przy kuchennym blacie i wspominając minione miesiące, zrozumiała, że nie może tak dłużej uciekać. Jak dotąd wcale jej to nie pomogło, a problemy w cudowny sposób nie znikały, gdy zaczynała od nowa. Prawda była taka, że to wyrzuty sumienia zjadały ją od środka".