Zasada Petera. Dlaczego wszystko idzie na opak

Książka „Sztuka życia” stworzona z myślą o pogłębieniu zrozumienia medytacji. To nieistotne kim jesteś, czym się zajmujesz, w co wierzysz, a komu nie ufasz. W każdym z nas jest spokój i harmonia pozwalająca na szczęśliwe życie w zgodzie ze sobą i z innymi ludźmi. Wszyscy poszukujemy spokoju i harmonii, ponieważ właśnie tego nam w życiu brakuje. Od czasu do czasu każdy z nas doświadcza wzburzenia, irytacji, cierpienia. Nikt przecież nie sprzeciwi się zasadom życia, wymagającym poszanowania spokoju i harmonii innych. Oby wszyscy mogli cieszyć się prawdziwym szczęściem, prawdziwym pokojem, prawdziwą harmonią. Jak żyć mądrze, dobrze i szczęśliwie. Polecam wam przeczytanie tej książki.

Najtrudniej mówić o banałach. I to jeszcze ciekawie. Książka o tym aby dziękować, mówić mile rzeczy i przepraszać? Co za nudy. Ile razy o tym slyszalem. A jednak, a może właśnie dlatego , choć czytałem ją juz wielokrotnie, wielokrotnie też zapomnialem o tych banalnych zasadach. Ale w życiu jak widać, najważniejsze nieraz są właśnie banały. Nie ma świętego Graala. Dlatego dla mnie ta książka jest na 10 punktów. No i polecam.

Pod względem treści nie jest to nic wyjątkowego - ot typowy amerykański poradnik o tym, jak osiągnąć sukces. W pewnym okresie życia może pomóc, ale równie dobrze można poczytać innych autorów. Polskie wydanie z lat 90. wyróżnia się jednak ilustracjami Gwidona Miklaszewskiego, którego satyra w rewelacyjny sposób "kontrapunktuje" napuszone porady autora. I ocena za to łączne wydanie. :)

Bardzo pozytywne zaskoczenie. Krótka, ale treściwa książka na temat filozofii Kaizen. Jej historii, praktycznego wdrażania w biznesie oraz w życiu osobistym. Bez zbędnego lania wody czy nadawania niepotrzebnego wymiaru filozoficzno-duchowego. W końcu ta filozofia powstała jako strategia zarządzania produkcją w amerykańskich firmach, a później została zaadaptowana przez Japonię w ramach odbudowy po II wojnie światowej. Słuchałem akurat jako audiobooka ze Storytel i lektor miał bardzo przyjemny głos.

Żyjemy w świecie gdzie pełno jest badań i wystarczy,że usłyszymy "naukowcy z Stanford stwierdzili" i już w to wierzymy.Ta książka pokazuje jak przebiegają takie badania ,skąd biorą się przekonania ludzi.Każde badanie jest dokładnie opisane,kto robił jakie wyszły wyniki. W tej książce jest dużo ciekawych badań o psychologi człowieka,testów aby dowiedzieć się więcej o sobie oraz wskazówek jak poprawić komfort życia np.przy podejmowaniu ciężkich decyzji nie skupiajmy się na pierwszej myśli,bo mózg chce jak najszybciej zakończyć zadanie-trzeba zrobić zadanie logiczne, np.anagram,które spowoduje ,że głowa się oczyści i wybór będzie tym,którego nie będziemy potem żałować.A gdy brakuje Ci kreatywności popatrz na zieloną roślinę ,kolor i przełożenie uwagi na roślinę spowoduje ponowne naładowanie kreatywności. Niektóre pomysły są nietypowe,ale przetestowałam na sobie i działają.

Książka napisana jest prostym, zrozumiałym językiem. Przedstawione "sztuczki" nie są zbyt skomplikowane. Tytuł sugeruje, że książka opiera się na szukaniu porozumienia (np. z trudnym klientem), jednak ona opisuje raczej techniki jak zagadać, wyróżniać się w tłumie, jak zwrócić na siebie czyjąś uwagę (czy też odwrotnie), etc., a nie jak ciągnąć rozmowę i właśnie "dogadać się". Na pewno warto przeczytać, może nawet zanotować, a część z nich wprowadzić w życie. Jednak mam wrażenie, że w obecnym świecie niektóre techniki po prostu nie zadziałają, bądź (szczególnie rozmawiając z kimś niezbyt pewnym siebie) przyniosą skutek odwrotny do oczekiwanego, a rozmówca może poczuć się niekomfortowo, albo też może nie wiedzieć jak zareagować. Niemniej sugestie bardzo ciekawe, ale oczywiście do wykorzystania "z głową", a nie zawsze i wszędzie bez zastanowienia. Wiele przedstawionych wskazówek znajdzie zastosowanie na spotkaniu biznesowym, czy oficjalnym zebraniu, jednak na gruncie prywatnym, albo w sytuacji towarzyskiej niekoniecznie. Trochę przeszkadzało mi, że niektóre z technik podsumowanych w ramkach nie były "gotowcami" do przepisania czy zapamiętania i nie oddawały sensu rozdziału, a aby je zrozumieć należało streścić cały (krótki, ale jednak) rozdział. Aczkolwiek to zarzut jedynie do niewielkiej części opisanych "sztuczek". Podsumowując, książka jest momentami genialna, a momentami niekoniecznie. Niemniej jednak warto ją przeczytać.

Fenomenalna lektura. Należy czytać krytycznie i, jak to w tego typu książkach, przesiać przykłady przez sito XXI wieku i naszych polskich realiów. Ale pod spodem kryje się bardzo dużo mądrości o tym jak działać efektywnie i w zgodzie z sobą. Może to sentyment przeze mnie przemawia, ale dla mnie 9/10.

Druga książka autorki na ten sam temat była wspomniana w jakiejś przeczytanej przeze mnie książce seksuologicznej, chyba tej ostatniej z dr Andrzejem Depko. Noo ale jak się dowiedziałem, że jest jakaś pierwsza część, to postarałem się o obie. I nie będę ściemniać (jako że fantazje też są szczere), że kierowały mną jakieś wzniosłe idee..,. były one mniej-więcej tak samo wzniosłe, jak wtedy, kiedy przeglądam Literotica, czyli niezbyt :D Od razu przejrzałem obie podczytując fragmenty mniej lub bardziej przypadkowe - i nie robiło to dobrego wrażenia ;) No taki pornol klasy B, odniosłem wrażenie. Ale pierwsze wrażenie może mylić. Po przeczytaniu od początku do końca całości, stwierdzam, że to jest dobra książka jednak, ważna i zdecydowanie niedoceniona. I nie, nie dlatego że podobały mi się fantazje, zaskakująco mało mógłbym z nich wyciągnąć (wolę własne ;) ) ale ona została wydana na początku lat '70 i to było wtedy coś, baa, myślę że nawet jak na dzisiejsze realia to jest coś! Bo wiele fantazji jest niepoprawnych i nawet dziś wzbudzają kontrowersje (patrz inna opinia na tym portalu ;) ), właściwie to wydaje mi się, że dziś mogłyby wzbudzić jeszcze więcej kontrowersji... nie wiem czy ktoś by taką książkę wydał. I jeszcze na jedno zwróciłem uwagę: te z bohaterek, które są zamężne, najczęściej wyszły za mąż w wieku 17-19 lat! A wiele przyznaje się do rozpoczęcia aktywności seksualnej jeszcze dużo wcześniej... także od dziś puszczam mimo uszu narzekania, że młodzież teraz szybciej dojrzewa i co raz szybciej zaczyna interesować się seksem - to nie jest prawda :D Kobiety które opowiadają są różne, jedne mają udane małżeństwa, inne nie, tak samo faceci (ich mężowie, partnerzy), jedni chcą słuchać fantazji, inni by się zgorszyli jakby się dowiedzieli że ich żona takowe w ogóle ma... Współczuję tym drugim, bo tam gdzie mężowie w fantazjach uczestniczą, parom układa się znacznie lepiej. Cytuję to, co wydało mi się tego warte, albo po prostu ciekawe w inny sposób: "„Komu potrzebne są fantazje? Czy jest coś złego w dobrym, staroświeckim seksie?" Nie ma nic złego w dobrym, staroświeckim seksie. Nie ma też nic złego w asparagusie. Ale dlaczego by nie mieć także i orchidei?" (pdf.str. 18) "Według popularnego poglądu wszyscy jesteśmy po trosze biseksualni. Nie wiem czy to prawda, ale wcale by to mnie nie zdziwiło. I chociaż nie nazwałabym kłamcami mężczyzn czy kobiet, którzy twierdzą, że w całym życiu nie przychodziły im na myśl treści homoseksualne, zastanowiłoby mnie, w jaki sposób pozostawali przez te ostatnie lata ślepi i głusi." (pdf.str. 221) "P: A co z mężczyznami… czy kiedykolwiek myślisz o Tonym z innymi mężczyznami? O: Tak, kiedy się kocham, wyobrażam sobie, że on robi to z innym mężczyzną. P: Czy to nie sprawia mu przykrości? O: Nie, nie sprawia. Nienawidzę, kiedy mężczyzna mówi mi, że nie lubi, kiedy myślę w ten sposób. Wiem, że większość mężczyzn twierdzi, że nie spróbowaliby z innym mężczyzną. Ganią mnie za samą myśl o tym… Nienawidzę takich facetów. Facet powinien powiedzieć: „To niesamowity pomysł. Strasznie mnie to podnieca". Nie można kogoś opieprzać tylko za to, co myśli." (pdf.str. 325) - fajna, szczera wypowiedź, taka w kontrze do wielu kobiet, które absolutnie by nie chciały żeby ich facet w ogóle pomyślał o innym mężczyźnie. To była jedna z ciekawszych uczestniczek. "…Nie przepadam za męskimi, muskularnymi typami. W moich fantazjach widzę siebie z nieśmiałymi intelektualistami, o których można by sądzić, że nie wiedzą co robić w łóżku. Ale pod tą powierzchownością drzemią prawdziwi eksperci. I tylko ja znam ich mistrzostwo…" (pdf.str. 370) - fantazje kobiet są takie różne, że to aż niesamowite :) ale też piękne jakoś. Fajnie że ludzie są w tej kwestii tak różnorodni. Niektóre są też tak szczegółowo opisane... o takich rzeczach, że w życiu by mi to nie przyszło do głowy ;) ale to też było ciekawe. (czytana/słuchana: 13-17.06.2024) 4/5 [7/10]

Na wstępie zaznaczę, że książka będzie zdecydowanie bardziej przystępna w odbiorze u osób, które już są zaznajomione z ogólnie pojętą medytacją i wiedzą o co w niej chodzi. Piszę taką uwagę ze względu na to, że filozofia życia napisana w tej książce w dużej mierze się opiera się dokładnie na wyżej wymienionym, więc łatwiej będzie intuicyjnie wyczuć co dokładnie autor ma na myśli. Daje szóstkę, ponieważ uważam, że w wielu rozdziałach autor się powtarza, w wyniku czego długo „męczyłam” tą książkę zamiast wyciągnąć z niej coś nowego. Mimo wszystko polecam ją przeczytać więcej niż raz, jest warta uwagi. Ja na pewno do niej wrócę.

Jest to książka o ponadczasowej wartości, która inspiruje i skłania do refleksji. Pomimo odniesień do archaicznych strategii wojennych, jej przesłanie pozostaje niezwykle aktualne i może być z powodzeniem zastosowane w wielu dziedzinach życia. Książka podkreśla znaczenie przemyślanej strategii, samooceny i zdolności adaptacji do zmieniających się okoliczności.

Idea książki jest bardzo prosta: "Czyń to, co chciałbyś żeby inni czynili Tobie". Każdy o tym wie, jednocześnie zdarza nam się, i to bardzo często, o tym zapominać. Każdy rozdział tej książki o tym przypomina. Czuć amerykański styl pisania, zrób X a będziesz milionerem. Dalej jest to dobra książka do refleksji i przypomnienia sobie o tym, że warto mieć w sobie empatię, niezależnie czy jesteśmy źli czy szczęśliwi z obrotu sprawy.

Pierwszą połowę książki przeczytałam już jakiś czas temu, a dopiero niedawno zdecydowałam się na jej kontynuację. Długo zwlekałam z dokończeniem tej lektury i miałam rację. Dale Carnegie, którego myśli są umieszczone na kartach tej książki, próbuje pokazać, że nasz sukces zależy od tego, w jaki sposób myślimy i jakie mamy nastawienie. Przytacza wiele trafnych przykładów na potwierdzenie swoich przekonań. Książkę czyta się lekko. Jednak według mnie jest ona trochę naiwna. Zawiera dużo utartych sloganów. Łatwiej mówić trudniej zrobić. Nie przekonała mnie, a szkoda. "Jak doskonalić siebie i wywierać wpływ na życie innych" ma za zadanie motywować do pracy nad sobą, jeżeli chcemy osiągnąć dobre wyniki w pracy. Motywuje, ale tylko na dzień, może dwa. Dla mnie jest ona oderwana od rzeczywistości. Książka ta jest typowo biznesowa. Dominują w niej porady typu: jak wspinać się po szczeblach kariery, awansować, więcej zarabiać, osiągać sukcesy w biznesie itp. Książka zdecydowanie nie dla każdego. Może te kilkadziesiąt lat temu, w czasach gdy żył autor była bardziej aktualna, jednak teraz mnie nie przekonała. Mało wiarygodna.

Nie dajcie się zwieść napisowi na okładce: to nie jest jedyny podręcznik, jakiego potrzebujecie, by rozwinąć umiejętności menedżerskie i przywódcze. Recenzowana pozycja może być co najwyżej przystawką przed sycącym, gorącym, tłustym daniem głównym. Nie oszukujmy się - poziom polskiej szkoły leadershipu tkwi w mule. Książka "Harvard Business Review. Podręcznik menedżera. 17 najważniejszych umiejętności lidera" pozwala wyjrzeć zza mułu i podciągnąć się na ramionach. Podzielona ona została na 5 segmentów: w jaki sposób wypracować u siebie sposób myślenia lidera, jak zarządzać sobą, jak prowadzić podwładnych, jak przewodzić zespołami oraz jak kierować firmą. Jak więc widzicie: wszystkiego po trochu, aż do konfrontacji z naszymi kubkami smakowymi ląduje "zupa nic". Ciężko na niemal 400 stronach dokładnie omówić każdy z wymienionych wyżej aspektów. Część z porad wprowadzam w życie od razu, choćby niebanalne pytania wplecione do rozmów rekrutacyjnych. Rozdział o zarządzaniu sobą będzie odpowiedni również dla osób, które nie planują kariery liderskiej. Czy powinna być to pierwsza książka, po którą sięgacie po awansie na menedżera? Zdecydowanie. Czy możecie ograniczyć się tylko do niej? W żadnym wypadku.

Bardzo podobały mi się życiorysy wybitnych ludzi z historii. Uzupełniło to luki jakie dzięki książce odkryłem że mam do wypełnienia w tej kwestii. Pokazuje że zdecydowana większość może. Nawet osoby ze średnią, lub delikatnie niższą "inteligencją". Bo to się już wydarzało w przeszłości. Talent to nie wszystko. I często utrudnia zostanie mistrzem. Polecam książkę.

Miało być chyba coś w stylu azjatyckich healingów. Zaczyna się fajnie ale potem historia to już tylko tło dla sloganów. Ogólnie nie jest zła, tylko ten rozłam, że książka próbuje być czymś więcej niż tylko zbiorem rad, refleksji nad tym co w życiu ważne psuje mi odbiór.

Klasyka taktyki i strategi wojskowej i nie tylko. Klasyka mysli starozytnych Chin. Sun Tzu byl jednym z najwybitniejszych taktykow wojskowych czy strategow w calej naszej historii. Ta pozycja to lektura obowiazkowa dla kazdego zolnierza czy pracownika bezpieczenstwa wewnetrznego, wywiadu czy kontrwywiadu. Do dzis jego nauki sa niezwykle inspirujace. Mysli Sun Tzu sprawdzaja sie doskonale, we wspolczesnych czasach, nie tylko w kwestiach wojskowych. Jego Sztuka Wojny idealnie sprawdza sie w zyciu codziennym, w biznesie, w ekonomii, w naszym srodowisku pracy, w korporacji, w relacjach rodzinnych czy w zyciu codziennym. Ksiazka ta pokazuje nam jak bardzo rozwinietym bylo starozytne panstwo chinskie. Nie zdajemy sobie nawet sprawy jak bardzo. Powodow jest wiele, a najwazniejszym jest taki, ze Chiny byly krajem zamknietym. Nie interesowala je zadna ekspansja na zewnatrz, zajmowoali sie scalaniem swojego cesarstwa, tak bardzo roznorodnego, do dzis nawet pod wzgledem jezykowym jest roznorodne. Chinczycy byli do tego stopnia zamknieci na ekspansje, ze z tego powodu potrafili nawet zniszczyc swoja flote. Ksiazka sklada sie z dwuch ksiazek. Pierwsza to Sztuka Wojny wybitnego Sun Tzu, a druga Metody wojskowe jak i 36 forteli oraz metod podstepu i zmylenia przeciwnika, ktora napisal potomek Sun Tzu, Sun Pin. Temat chinski jest momentalnie bardzo popularny wobec niesamowicie szybko rosnacej potegi kraju smoka, ktory juz rzuca rekawice Stanom Zjednoczonym Ameryki w walce o dominacje swiatowa we wspolczesnym koncercie mocarstw. Ksiazke polecam nie tylko fanom wojskowosci czy historii Chin, lecz doslownie wszystkim poniewaz lekcje Sun Tzu sa bardzo inspirujace w naszym zyciu codziennym, czy w naszej pracy i sa one tez bardzo pomocne w dzisiejszych trudnych czasach.

Podtytuł książki sugeruje, że jej lektura da mi siłę, która na zawsze odmieni moje życie. No tak się nie stało jeszcze, tym niemniej była to bardzo pouczająca lektura. Styl i formę Greena, trzeba jednak lubić. Ja nie miałem z tym problemu, bo jego „48 praw władzy” to kanon każdego, kto chce sobie dobrze radzić w jakiejkolwiek organizacji. „Prawo odwagi” to w połowie to co u Greena najlepsze – czyli sugestie, przemyślenia i ciekawe przykłady i nawiązania do biografii wpływowych postaci historycznych. W drugiej zaś to sfragmentaryzowana biografia 50 centa. Dosyć egzotyczne połączenie, jednak jego spoiwem jest właśnie słowo klucz – odwaga. I jestem zadowolony, bo dostałem to czego się spodziewałem, inspirację do bycia bardziej odważnym i wiele ciekawych przykładów. Pomimo, że zarówno okładka jak i tytuł sugerują raczej, że mamy do czynienia z wydawnictwem niezbyt ambitnym to jednak dla fanów Green’a uważam, że to pozycja obowiązkowa. Czyta się to dobrze, nie ma tu bzdur, a i nawet miejscami robi się ambitnie i filozoficznie. Z czystym sumieniem polecam. Dobra pozycja dla fanów samorozowoju.

"Strategia błękitnego oceanu" W. Chana Kima i Renée Mauborgne to fascynująca propozycja rewizji tradycyjnego myślenia o strategii biznesowej. Autorzy przekonująco przedstawiają alternatywę dla wyniszczającej konkurencji w "czerwonych oceanach" (rynkach o ustalonych granicach i regułach gry), proponując metodologię kreowania "błękitnych oceanów" – nowych przestrzeni rynkowych, gdzie konkurencja staje się nieistotna. Siła książki leży w systematycznym podejściu do tworzenia innowacji wartości – równoczesnego obniżania kosztów i podnoszenia wartości dla klientów – poprzez narzędzia takie jak kanwa strategii, cztery działania (eliminuj, redukuj, podnieś, stwórz) czy pięć kroków formułowania strategii. Autorzy ilustrują swoje tezy przekonującymi studiami przypadków, od Cirque du Soleil przez Southwest Airlines po [yellow tail], pokazując, jak firmy z różnych branż skutecznie wyszły poza ograniczenia istniejących rynków. Choć koncepcje przedstawione w książce są inspirujące i poparte solidnymi badaniami, niektórzy czytelnicy mogą odczuwać pewien niedosyt konkretów dotyczących identyfikacji potencjalnych błękitnych oceanów czy zarządzania ryzykiem związanym z radykalną innowacją. Dodatkowo, część przykładów może wydawać się analizowana z perspektywy czasu, co zawsze ułatwia dostrzeżenie innowacyjności danych rozwiązań. Niemniej jednak, "Strategia błękitnego oceanu" pozostaje jedną z najbardziej wpływowych książek biznesowych ostatnich dekad, oferującą systematyczne podejście do tworzenia przełomowych innowacji i ucieczki z pułapki hiperkonkurencji, co czyni ją cenną lekturą zarówno dla przedsiębiorców, jak i menedżerów poszukujących nowych ścieżek wzrostu. Jeśli ktoś się waha, czy po nią sięgnąć, albo chce sobie przypomnieć jej kluczowe idee, polecam zajrzeć na moją stronę Lumeo.pl, gdzie znajdziecie jej szczegółową analizę.