Wiszący ogród

Name: Wiszący ogród
Rating: 6,4 (96 reviews)
Author: Ian Rankin
ISBN: 8372642672

Ian Rankin

6,4 / 10

96 ocen

8 opinii

Pol-Nordica

Wydawnictwo: Pol-Nordica Cykl: Inspektor Rebus (tom 9) Seria: Kryminał-Thriller-Sensacja kryminał, sensacja, thriller

368 str.

Kategoria:: kryminał, sensacja, thriller
Format:: papier
Cykl:: Inspektor Rebus (tom 9)
Seria:: Kryminał-Thriller-Sensacja
Tytuł oryginału:: The Hanging Garden
Data wydania:: 2005-01-01
Data 1. wyd. pol.:: 2005-01-01
Liczba stron:: 368
Czas czytania: 6 godz. 8 min.
Język:: polski
ISBN:: 8372642672
Tłumacz:: Małgorzata Fabianowska

Inspektor John Rebus, niepokorny outsider wyłamujący się z policyjnej rutyny, dostaje nową sprawę. Czy szanowany uniwersytecki wykładowca jest nazistowskim zbrodniarzem, który ukrył się w Szkocji? Rebus tkwi w dokumentach sprzed lat, ale gdy pewnego dnia ratuje nieznającą angielskiego prostytutkę, trafia w sam środek współczesnej gangsterskiej wojny. Młody Tommy Telford chce zawładnąć Edynburgiem, wysadzając z siodła Grubego Gera Cafferty'ego. Wynik walki interesuje zarówno czeczeńskiego bossa z Newcastle, trudniącego się sprowadzaniem kobiet z Bałkanów i zmuszaniem ich do nierządu, jak i... japońską Yakuzę.

Średnia ocen

6,4 / 10

8 opinii 96 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Wiszący ogród w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,6

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Wiszący ogród

Średnia ocen

6,4 / 10

96 ocen

Twoja ocena

0 / 10

1 ocen

3 ocen

5 ocen

42 ocen

28 ocen

14 ocen

1 ocen

0 ocen

1 ocen

Opinia

1552

586

Lily76

09.03.2016

6 / 10

Na półkach:

Nieco chaotyczna i męcząca, o ciężkim, ponurym klimacie książka, którą nie do końca zrozumiałam.
Inspektor John Rebus usiłuje dopaść osobę, która, być może na zlecenie, potrąciła jego córkę na przejściu dla pieszych. Jednocześnie różne sprawy prowadzone przez niego zdają się mieć wspólny mianownik i tu wątek nieco mi uciekał. Ale być może nie skupiałam się zbyt starannie.

Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

264 użytkowników ma tytuł Wiszący ogród na półkach głównych

Przeczytane 144
Chcę przeczytać 118
Teraz czytam 2

37 użytkowników ma tytuł Wiszący ogród na półkach dodatkowych

Posiadam 21
Kryminały 4
Chcę w prezencie 3
Ian Rankin 3
Chcę 2
Kryminał, sensacja, thriller 2
Z biblioteki 2

Tagi i tematy do książki Wiszący ogród

literatura szkocka

Inne książki autora

Więcej

0,0

Serce pełne grobów Ian Rankin

6,1

Miecz i tarcza Ian Rankin

6,8

Pieśń na mroczne czasy Ian Rankin

7,1

W domu kłamstw Ian Rankin

6,3

Czarna księga Ian Rankin

6,6

Zagrajmy w butelkę Ian Rankin

6,7

Kieł i pazur Ian Rankin

więcej

Ian Rankin

Współczesny szkocki pisarz, absolwent uniwersytetu w Edynburgu. Po ukończeniu studiów imał się różnych zajęć. Pracował przy zbiorach winogron, był poborcą podatkowym, świniopasem, dziennikarzem i muzykiem punkowym. Wydana w 1987 roku pierwsza powieść kryminalna z inspektorem Rebusem – Supełki i krzyżyki – przyniosła mu niesłabnącą do dziś sławę. Kolejne książki – m.in. Zaułek szkieletów, Memento mori, Pożegnalny blues, Sprawy wewnętrzne i Stojąc w cudzym grobie – trafiły na najwyższe pozycje list bestsellerów w Wielkiej Brytanii i zostały przetłumaczone na kilkanaście języków. Ian Rankin jest dwukrotnym zdobywcą nagrody Dagger, przyznawanej przez Amerykańskie Stowarzyszenie Autorów Powieści Kryminalnych; był też nominowany do Edgar Allan Poe Award. Na podstawie cyklu książek z inspektorem Rebusem nakręcono brytyjski serial telewizyjny.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Poeta

Michael Connelly

Prequel Kanału tylko zamiast Boscha jest dziennikarz Jack McEvoy. Pisana z perspektywy pierwszej osoby, co mnie osobiście dość mocno przeszkadza, ale sama historia niezła. Jest i twist (a nawet dwa), choć w sumie bez końcowego wyjaśnienia motywów. Takie proste czytadło, od którego jednak trudno się oderwać:)

LwiaNerka

oceniła na 6 3 lata temu

Martwy księżyc

Michael Connelly

Twórca cyklu o detektywie z LA, Harrym Boschu, napisał tym razem powieść sensacyjną. Mamy tu perfekcyjnie przeprowadzoną kradzież w Las Vegas, a potem pojedynek pomiędzy złodziejką a tropiącym ją ochroniarzem z kasyna. Wszyscy bohaterowie książki to źli ludzie i kończą źle. Ale to nie moralitet, raczej sprawnie i gładko napisana literatura rozrywkowa, idealna do czytania w czasie podróży. Mistrz powieści detektywistycznej i thrillera prawniczego, twórca cyklu książek o policjancie z Los Angeles, Harrym Boschu i prawniku Mickey'u Hallerze, uraczył nas tym razem opowieścią sensacyjną, w której centralnymi postaciami są złoczyńcy, zaś stróże prawa czy prawnicy błąkają się gdzieś na marginesach. Bohaterką książki jest Cassie Black, złodziejka na zwolnieniu warunkowym z więzienia, usiłująca ułożyć sobie życie w Los Angeles. Pilna konieczność sprawia, że potrzebuje dużej ilości gotówki. Więc, jak to złodziejka, decyduje się na kolejny skok, a gdzie? Oczywiście w Las Vegas, bo tam są największe możliwości kradzieży dużej ilości gotówki. To prawdziwe źródło przestępczości w Ameryce: „powstanie Las Vegas było ucieleśnieniem marzeń szefów mafii”. A potem już się wszystko toczy wartko, akcja się zmienia jak w przysłowiowym kalejdoskopie, trudno się oderwać od lektury. Mamy tu pojedynek dwóch mocnych osobowości, samej Cassie i szefa ochrony hotelu, w którym dokonano kradzieży, Jacka Karcha. Oboje to inteligentni, ale źli ludzie, w ogóle w tej książce występują sami nieciekawi moralnie ludzie, ludzie czyniący mniejsze lub większe zło, i wszyscy przegrywają, no i bardzo dobrze. Z tym, że Connelly nie miał zamiaru napisać moralitetu, raczej rzecz rozrywkową, co mu się nieźle udało. Widać fascynację Connelly'ego techniką, w najdrobniejszych szczegółach opisuje kradzież Cassie, wylicza wszystkie jej tricki techniczne, bliski jest tu Frederickowi Forsyth'owi, który w 'Dniu szakala' nie ukrywał fascynacji techniczną stroną przygotowań do zamachu na De Gaulle'a. Jak to u Connelly'ego, napisane to sprawnie i gładko, ale nie zostaje w pamięci, książka nadaje się idealnie do podroży, zresztą przeczytałem ją w czasie długiego lotu. Niemniej wolę pozycje Connellego z funkcjonariuszami prawa: Harrym Boschem czy Mickey Hallerem w głównej roli.

almos

ocenił na 6 7 lat temu

Z polecenia prezydenta?

Phillip M. Margolin

Generalnie niezbyt lubię tzw. thrillery/kryminały prawnicze, które w USA są bardzo popularne. Przede wszystkim dlatego, że wyrażają pewien idealizm prawniczy (jak w Stanach znakomicie działa system prawny), co - wiemy z informacji prasowych - dalekie jest od prawdy, liczna pomyłek sądowych jest strasznie długa, a już samo utrzymanie kary śmierci świadczy bardziej o barbarzyństwie cywilizacji niż o jej wysokim rozwoju moralnym. Po drugie, trzeba jednak w tej kulturze prawa precedensowego się wychować, czuć to, aby argumentacja przedstawiana na łamach takich powieści trafiała do przekonania. I wreszcie, większość z tych powieści jest po prostu słaba literacko - szablony, prostata aż wpadająca w prostactwo, drętwe gadki... Phillip Margolin (którego dla siebie odkrywam) unika większości tych płycizn, chociaż jego apoteoza wymiaru sprawiedliwości USA aż bije w oczy. Margolin pisze sprawnie, intryga jest w miarę zawiła, ale nie za bardzo. Właściwie gdy postawił klasyczne pytanie - kto zabił, odpowiedź jest oczywista - ten, kto jest najmniej podejrzany. Da się czytać.

Jacek Jarosz

ocenił na 7 2 lata temu

Długi pocałunek z Glasgow

Craig Russell

Kryminał w stylu klasycznym, umiejscowiony w latach 50-tych XX wieku, kiedy wzór kapelusza noszony przez mężczyznę umiejscawiał go w jego środowisku, w klasie społecznej i wiele mówił o jego stylu i portfelu. Bohater - prywatny detektyw jak u Chandlera, jak z biało-czarnego filmu z Humphreyem Bogartem, balansujący na granicy prawa ale w głębi duszy skaleczony i szlachetny. Dobra rzecz, interesująca, z dobrymi tekstami i odpowiednio skomplikowaną, inteligentną fabułą.

Wona

oceniła na 7 3 lata temu

Zaułek szkieletów

Ian Rankin

Być może tytuł "Zaułek szkieletów" brzmi trochę jak kiepski horror, ale książka ani trochę kiepska nie jest. Tym razem uwielbiany przeze mnie inspektor John Rebus bada sprawę zabójstwa obcokrajowca a co za tym idzie problem nielegalnych emigrantów i uprzedzeń rasowych. Równocześnie pomaga swojej koleżance odnaleźć zaginioną nastolatkę, której siostra została parę lat wcześniej zgwałcona i popełniła samobójstwo. Przy okazji Rankin serwuje nam co najmniej trzy inne powiązane z wyżej wymienionymi sprawy. Podczas czytania warto być czujnym bo można pogubić się w nadmiarze nazwisk a prawie 500 stron książki (momentami zbyt rozwleczonej) wcale tego zadania nie ułatwia. Mimo wszystko akcja wciąga.

charu

ocenił na 6 11 lat temu

Szklany klucz

Dashiell Hammett

Dashiella Hammetta „Szklany klucz” - klasyczny hard-boiled W ramach poznawania twórczości klasyków amerykańskiego kryminału musiałem sięgnąć w końcu, nie tylko dlatego, że tak wypadało, po jakieś dzieło mistrza czarnego kryminału (właściwie kanonu hard-boiled, a to nie to samo) Dashiella Hammetta (1894-1961), pisarza, scenarzysty i aktywisty politycznego, którego nieśmiertelnym uczyniły jego powieści detektywistyczne. Na początek pominąłem jego chyba najbardziej znane, kultowe dzieło, czyli „Sokoła maltańskiego”, a wziąłem się za „Szklany klucz”. Wybrałem książkę w tłumaczeniu Julity Wroniak-Mirkowicz czytaną przez Leszka Teleszyńskiego. Od razu powiem, żeby się nie rozwodzić, że przekład spełnił moje oczekiwania, a lektor okazał się idealnie dopasowany do dzieła, którego interpretację mu powierzono. Nie, żeby wzniósł się na jakieś wyżyny, ale sprawił się na piąteczkę, a resztę zrobił jego tembr głosu i styl czytania dopasowany do epoki, miejsca i specyfiki fabuły. „Szklany klucz” to typowy, po naszemu, czarny kryminał, ale nazwa anglosaska tego gatunku hard-bloiled oddaje znacznie lepiej istotę tego kanonu, w którym Hammett zyskał tytuł Mistrza i którego ta powieść jest klasycznym przykładem. Główny bohater, o którym wiemy niewiele poza tym, że jest hazardzistą i zna bardzo wielu ludzi, próbuje rozwiązać zagadkę zabójstwa syna znanego amerykańskiego senatora. Protagonista wchodzi więc w rolę detektywa, ale nie jest to klasyczna powieść detektywistyczna, bowiem metoda naszego śledczego jest specyficzna. Polega ona na prowokowaniu, a często i zbieraniu łomotu, a przy okazji szukaniu informacji, typowaniu i weryfikowaniu kolejnych hipotez w ogniu sprowokowanych konfliktów, a nie na żmudnym analizowaniu stanu zastanego po zbrodni. Wiele się dzieje w szemranym towarzystwie, dużo w tym przemocy, ale bez epatowania cierpieniem, wynaturzeniami seksualnymi, czyli tym, czym do przesady próbują kusić czytelników aż zbyt liczni dzisiejsi autorzy chcący się dostać na listy przebojów. Hammet świetnie ukazał banalność zbrodni, banalność przemocy i ciemną stronę wyższych sfer. Powieść (pierwodruk 1931) ewidentnie oparła się działaniu czasu. Na podstawie jej samej nie sposób powiedzieć, czy napisał ją współczesny światu przedstawionemu, czy genialny nam współczesny stylizujący na amerykańskie retro. Gorąco polecam, choć raczej miłośnikom gatunku oraz tym, którzy chcą poznać specyficzny i nieporównywalny z niczym innym klimat hard-boiled. źródło: https://klub-aa.blogspot.com

Andrew Vysotsky

ocenił na 7 6 miesięcy temu

Dowody zbrodni

Phillip M. Margolin

Jak wielką moc sprawczą może mieć laborant? Ile od niego zależy? A jeżeli celowo zmieni dowód rzeczowy, dokona analizy, która wskaże niewłaściwą osobę jako sprawcę przestępstwa? O tym właśnie problemie mówi ta książka. Problemie na tyle ważnym, że natknęłam się na niego już wcześniej. Nie mogę sobie jedynie przypomnieć gdzie. Pamiętam za to, że wystarczy jedna czarna owca, ktoś nierzetelny lub celowo nieuczciwy (nawet, gdy jest to nieuczciwość poparta przekonaniem lub poczuciem misji ukarania przestępców), by mnóstwo spraw sądowych musiało trafić ponownie na wokandę. Na szczęście środowisko techników laboratoryjnych nieczęsto ma do czynienia z osobami nieodpowiednimi. Powieść wciągająca do tego stopnia, że po dwóch popołudniach odkładacie ją na półkę kręcąc głową. Towarzyszyć będzie wam myśl - oby tylko nie podpaść laborantce. Polecam.

ilo99

ocenił na 7 2 lata temu

Wszystko martwe

John Connolly

Nieźle napisana, krwista historia, z licznymi trupami w tle, psychopatami i okrucieństwem. Wszystko w realiach rasistowskiego i ksenofobicznego USA. Pierwsza książka tej serii przeczytana przeze mnie zachęca do zapoznawania się z dalszymi losami detektywa o „muzycznym” nazwisku. Polecam osobom o mocnych nerwach i odpornym na obrzydliwości.

veinylover

ocenił na 8 7 miesięcy temu

Zmysł zabijania

P.D. James

Ta książka mogła być bardzo dobra, gdyby mniej w niej było tych filozoficznych rozważań i opisów co kto poczuł i jak się poczuł w związku z tym. Łatwiej byłoby też ogarnąć śledztwo z mniejszą liczbą ludzi, którzy byli bardzo trudni do rozróżnienia, zwłaszcza z początku - a to pierwszy dzień śledztwa był kluczowy dla rozwiązania zagadki.

ako17

ocenił na 6 1 rok temu

Całun dla pielęgniarki

P.D. James

Jak głosi napis na okładce, jest to "kryminalne misterium, nawiązujące do najlepszych klasycznych tradycji". I rzeczywiście powieść przywodzi na myśl twórczość m.in. Agathy Christie, tym bardziej, że akcja toczy się w latach 70-tych ubiegłego stulecia, dość odległych dla współczesnego czytelnika. Kryminalna intryga jest spójna, a cała powieść, która wyszła spod pióra kobiety, przeczy stereotypowi, że mężczyźni dominują w świecie historii kryminalnych.

libreria_bianca

oceniła na 7 2 lata temu

Pod Anodynowym Naszyjnikiem

Martha Grimes

„Pod Anodynowym Naszyjnikiem” Marthy Grimes to trzecia z cyklu, którego bohaterem jest Inspektor Richard Jury. Autorka jest znakomitą pisarką, która nasyca swoją wyobraźnię poetyckim dotknięciem… Poznanie ją z jej kryminałami to prawdziwa przyjemność. Bez większego problemu podaje ujmujące opisy przyrody i charakterystyki różnych elementów społecznych. I tak w spokojnej podlondyńskiej miejscowości Littlebourne odkryto makabryczne znalezisko, które stawia na nogi miejscową policję, a Scotland Yard deleguje do pomocy w śledztwie nadinspektora Jury’ego. Mocną stroną powieści jest kreacja bohaterów i tak mieszkańcy Littlebourne i bywalcy pubu „Pod Anodynowym Naszyjnikiem” to cała plejada barwnych typów ludzkich. Podsumowując, jednym słowem jest to kryminał, który wytrzymuje porównanie z klasycznymi utworami tego gatunku. Rozpoczyna się od znalezienia anonimowych zwłok, a zadaniem prowadzącego śledztwo jest wyłowienie spośród gąszczu pozornie nieistotnych szczegółów tych, które doprowadzą do wykrycia tożsamości ofiary, motywu zabójstwa i osoby mordercy. Akcja utworu nigdzie nie utyka, a dzięki temu, że główny bohater nie dzieli się z przyjacielem cząstkowymi przemyśleniami i nie objaśnia mu oczywistości. Polecam

Stefan Horn

ocenił na 6 11 miesięcy temu

Krwawe żniwo

Dashiell Hammett

Sięgając po tę pozycję byłem pełen nadziei, bowiem Hammett uznawany jest za prekursora czarnego kryminału. To on jest również autorem znakomitego klasyka "Sokół maltański". A że uwielbiam kino noir, to byłem ciekaw jak zaprezentuje się takie opowiadanie na kartach powieści. No i powalić mnie nie powaliło. Debiutanckie dzieło Hammetta opowiada o bezimiennym detektywie, który przyjeżdża do fikcyjnego miasta Personville (ironicznie zwanym Poisonville) w celu rozwiązania morderstwa. Tam wpada w sam środek przegniłego bagna. W miasteczku gangi, skorumpowani gliniarze, różna masa rzezimieszków to chleb powszedni, a i nasz bohater nie jest świętym. Na papierze wygląda to świetnie, w praktyce nie do końca. Przede wszystkim zabrakło mi jakiegokolwiek zarysowania postaci, nawet o detektywie niewiele wiemy. Treść książki ograniczona jest do niezbędnego minimum, ciągle się coś dzieje, pada dużo nazwisk, więc łatwo się też pogubić. Trudno się z kimkolwiek utożsamić, kimś się przejąć, bo to bardzo papierowe postacie. Dobre są natomiast dialogi, przesycone ironią, cynizmem i stosownymi one-linerami. Ale cóż, tyle mi nie wystarczyło, im dłużej się czytało, tym większa obojętność losami Personville. Nie skreślam jednak Hammetta i po literackiego "Sokoła maltańskiego" z pewnością sięgnę. Liczę też, że styl Raymonda Chandlera bardziej mi podejdzie, jeśli mowa o legendarnych autorach czarnego kryminału.

Pauleta

oceniła na 6 2 lata temu

Pod Przechytrzonym Lisem

Martha Grimes

„Pod Przechytrzonym Lisem” jest to kolejna z serii opowieści o inspektorze Richardzie Jurym. Jest to druga pozycja, którą czytam i jak widzę, wszystko dzieje się w okresie świątecznym. Jest to klasyczny kryminał. Bardzo angielski. Trochę humoru, trochę ironii, trochę dystansu. I tak o świcie następnego dnia na stromych schodach wiodących do kościoła znalezione zostaje ciało młodej kobiety w karnawałowym kostiumie. Czy to nie jest wymarzone miejsce na zbrodnię? Fabuła całkiem ciekawa, zagmatwany wątek zabójstwa z arystokracją w tle. Akcja nieśpieszna, nie ma strzelaniny, gonitw, ale jest morderstwo i przystojny Inspektor Richard Jury. Powieść urzeka swoją urodą. Jednym zdaniem/słowem jest to kryminał w "białych rękawiczkach". Polecam

Stefan Horn

ocenił na 7 1 rok temu

W czas posuchy

Peter Robinson

Seria liczy 27 części + 3 zbiory opowiadań. - po polsku jest dostępnych 16 części (niestety brak pierwszych siedmiu). Seria wydawana po polsku niechronologicznie. Alan Banks - inspektor policji w Yorkshire, rozwodnik. Polecam, bo to bardzo dobrze napisane kryminały.

urzeczonyksiążkami

ocenił na 10 4 lata temu

Śledztwo

Dorothy Uhnak

Cały czas trzyma w napięciu. Świetnie napisana książka. Autorka zna realia świata policyjnej pracy (amerykańskich) detektywów – z politycznym tłem włącznie. Detektyw Joe Peters nie ufa nikomu, ma wrażenie, że wszyscy kłamią, ale stara się dotrzeć do prawdy. Jedni policjanci są „sztampowi” – od razu ustalają na podstawie swojego wyczucia rozwiązanie morderstwa, a w przeciwieństwie do nich Joe Peters podważa wszystkie narzucające się innym hipotezy - co w rezultacie doprowadza go do szukania rozwiązania zagadki podwójnego morderstwa w czasie (prawie przymusowego) urlopu. Aby rozwiązać tę zagadkę, Joe Peters musi cofnąć się do innych, nie do końca prześwietlonych spraw z przeszłości, znaleźć powiązania miedzy ludźmi i naprawdę nie może wierzyć nikomu… Świetnie skonstruowana fabuła. Mottem tej książki może być zdanie: „nie wierz nikomu”. Tłem jest pokazanie problemów „świata policji” – począwszy od nacisków politycznych, poprzez stosowanie przez policjantów nieczystych metod z psychologicznym wymuszaniem fałszywych zeznań, i w końcu na odseparowywaniu prawdy od fałszu. Wciąga. Słuchałam w wykonaniu świetnego lektora – Ryszarda Nadrowskiego.

Krystyna Parczyk

ocenił na 8 1 rok temu

Anioł ciemności

Caleb Carr

Ależ ta książka jest przegadana! Rozumiem, że taka konwencja, bo XIX wiek, ale kurczę nawet dla mnie to było over the top. Mnóstwo zbędnych szczegółów i takiego "owijania w bawełnę". Mamy pościg za morderczynią, a autor opisuje... świt w Nowym Jorku. Krajobrazy za oknem. Statki. Żale narratora za jego ukochaną. itp. Doszło do tego, że na 100 stron przed końcem, kiedy napięcie powinno sięgnąć zenitu, byłam już tak tym zmęczona, że kompletnie straciłam zainteresowanie tym, jak to się skończy. Inna sprawa, że ten cały pościg za kobietą doprowadzony jest do absurdu: baba jest jakimś geniuszem zbrodni, Moriarty w spódnicy; co chwilę się okazuje, że kogoś zabiła, a nie potrafią poradzić sobie z nią całe zastępy policjantów, prawników i detektywów. Czekałam, aż zmobilizują przeciwko niej wojsko, i to wojsko też polegnie XD. Albo: trup ściele się gęsto, ale cywilizowani panowie cały czas próbują zrozumieć "dlaczego" - noż w pewnym momencie, to naprawdę staje się mniej istotne, niż unieszkodliwienie szkodnika. Najciekawszą częścią książki była dla mnie ta, w której autor opisuje proces Libby Hatch, z uwagi na zaprezentowanie zdumiewającej logiki i ekwilibrystyki słownej w obronie tej pani. Tak merytorycznie rzecz biorąc, to mam jednak spore wątpliwości, wobec narracji, że "kobiety popełniają tak samo brutalne zbrodnie jak mężczyźni", co może być wodą na młyn wszelkich mizoginów (tu warto zwrócić uwagę na fragment mówiący o surowszym karaniu mężczyzn, niż kobiet, za podobne czyny). Co właściwie autor chce udowodnić? A jednocześnie wszystko kręci się wobec ról społecznych tradycyjnie przypisanych kobiecie, czyli byciem dobrą żoną i matką. Np. jest tam takie "fajne" zdanie, że śmierć dzieci jest najgorszym, czego może doświadczyć przedstawicielka jej płci... To co, rozumiem, że uczucia rodzicielskie ma tylko matka i że dla ojca śmierć dziecka to jest lajcik? Miałam już serdecznie dość tych wszystkich seksistowskich dywagacji o "psychologii kobiecej", prawie "naturalnym" i histerii. Wiem, że to odpowiada pożałowania godnemu stanowi psychiatrii na przełomie XIX i XX wieku, ale i tak mnie to wkurzało... Zbrodnia jest zbrodnią, sądzony powinien być człowiek, a nie mężczyzna lub kobieta.

joly_fh

ocenił na 6 2 lata temu

Pole krwi

Denise Mina

Nie wiem co takiego było w tej książce, że pomimo ślamazarności "śledztwa" prowadzonego przez główną bohaterkę, jednak wciągnęła mnie i z przyjemnością ją czytałem (zupełnie inaczej niż w przypadku "Niespokojny człowiek", pierwszego tomu serii "Lato z kryminałem"). Jedynie występujące co jakiś czas przerywniki związane z historią Paddy'ego Meehana, ze względu na przestój w głównym wątku, trochę mnie irytowały.

Ludwi

ocenił na 7 9 lat temu

Ślepiec z Sewilli

Robert Wilson

Jakoś tak ostatniemi czasy mam, że strasznie dużo czytam kryminałów. I mają one to do siebie, że oprócz nielicznych bardzo wyjątków, to po miesiącu, choćby mnie mieli zabić, albo wstrzyknąć lidokainę w nogę, to nie pamiętam, który był o czym. Fajnie się czyta, akcją wartka, suspens ciekawy, ale w pamięć nie zapadają. Kryminał musi być wyjątkowy, musi się wyróżniać, żebym go na dłużej zapamiętał. I ŚLEPIEC Z SEWILLI taki jest. Po pierwsze dzieje się w stolicy Andaluzji, jak sam tytuł wskazuje. Nie w Malmoo, Oslo, Sztokholmie, czy innej Islandii, tylko w jednym z najpiękniejszych zakątków Europy, gdzie jest w cholerę ciepło. Dla mnie plus wielki i fajna odskocznia. Po drugie retrospekcje w postaci dzienników ojca głównego bohatera, które przenoszą nas, nie dość że w przeszłość (jak to retrospekcje;)) ale też jeszcze bardziej na południe, czyli do powojennego marokańskiego Tangeru. Uważam, że te dzienniki są jeszcze bardziej ciekawe, niż to co dzieje się w czasie teraźniejszym, no i mają ogromny wpływ na całą fabułę. Po trzecie, główny bohater, komisarz policji to nie żaden superbohater, mistrz jujitsu szerszeń, tylko człowiek z krwi i kości, który ma swoje problemy, neurozy i psychologiczne zawirowania. Śledztwo go przerasta momentami a życie przytłacza. Ale daje radę, odkrywa po kawałku prawdę o zbrodni i o swojej przeszłości przy okazji. A wszystko to w gorącej Sewilli, gdzie jeszcze są święta, ludzie się bawią naokoło i korzystają z życia. Jedno co mnie denerwowało w tej książce, to nabożne podejście do corridy, dla mnie absolutnie bezsensownej tradycji znęcania się nad zwierzętami. No ale to Hiszpania, oni tak mają, zresztą corrida to absolutnie wątek poboczny. Jednym słowem polecam ŚLEPCA, super kryminał, czytajta, a nie zawiedzieta się.

Rafał Waliczko

ocenił na 8 6 lat temu

Strach przed ciemną wodą

Craig Russell

To moje pierwsze spotkanie z komisarzem Janem Fablem z Hamburga. Fabel uwikłał się w niezwykle skomplikowane śledztwo, w którym morderstwa się nawarstwiają i aby je rozwiązać, trzeba wejść w sfery Internetu. Anonimowość w sieci to jedynie pozory. Mamy w książce portret człowieka na wózku chorego na nieuleczalną chorobę, który w Internecie jest pięknym młodzieńcem spotykającym się z młodymi kobietami. Z drugiej strony sporo w książce o zagrożeniach ekologicznych naszej planety, związanych z działalnością człowieka. Czy detektyw Jan Fabel rozwikła zagadkę?

Stefan Horn

ocenił na 7 1 rok temu

Cytaty z książki Wiszący ogród

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Wiszący ogród