Wielka Ryba. Droga do odpowiedzialności. Lekcje Sary i Tobiasza

Wstań! Albo będziesz święty, albo będziesz nikim Jaka jest najlepsza definicja małżeństwa: wspólnota dwojga ludzi co chwilę sobie przebaczających. Mądra myśl od księdza Pawlukiewicza, takich w tej książce jest zdecydowanie więcej. Wszystkie mają jedną wspólną cechę: są naprawdę proste w zrozumieniu i nie zawsze łatwe w zastosowaniu. Może więc dlatego wiele osób wykłada się na chrześcijaństwie. Może chcieliby kochać Jezusa i żyć Bogiem, ale nie dając wiele od siebie. Bo przecież spotykając Boga, który jest Miłością nie można być już takim samym jakim się jest. Decyzja, potrzebujemy decyzji. Bo jesteśmy nie tym co czujemy ale co tak na dobrą sprawę wybieramy. Książka niezwykle prosta, miejscami banalna, ale przy całym skomplikowaniu życia chodzi by ciągle te proste prawdy sobie przypominać.

Nie jest tak rewelacyjna, jak pozostałe książki ks. Piotra. Miło sie czyta, bigrafia bardzo ciekawa, napisana inaczej niż tego typu książki. Nie jestem rozczarowała formom, ale czegoś brakuje, i to nawet nie chodzi ze ksiądz nie chciał powiedzieć wielu rzeczy o swoim życiu... Mimo wszystko spoób pokazania stosuneku do cierpienia, choroby, ułomności człowieka pokazuje księdza jako bardziej ludzkiego, a nie wyimagowanego obrazu osoby bez problemów.

Poruszająca historia! Dla mnie to żywe świadectwo, człowieka z krwi i kości. Los chłopaka, który z punktu widzenia tragicznego dzieciństwa był przesądzony. Spotkanie z Jezusem w otchłani ciemności, zawierzenie, ufność, walka o siebie i totalna przemiana. Książkę czyta się jak scenariusz filmowy, nie do pojęcia. A jednak! Grześku ogromny szacunek dla Ciebie! Twoja historia dotknęła mojego serca!

Interpretacja starotestamentowej Księgi Jozuego, następcy Mojżesza, ze zdobyciem Jerycha na pierwszym planie. Tytułowy nikt nie ma tu znaczenia pejoratywnego, to raczej pozycjonowanie człowieka wraz z jego słabościami i otwarcie na Boga w drodze do zbawienia. Tak jak nierządnica Rachab, ta postać zapadła mi w pamięci. Do tego ciekawa interpretacja w kontekście Jozuego i Jezusa. Co najważniejsze, poparta własnym świadectwem i słynną rozmową z ojcem Golonką, którą Adam Szustak podzielił się podczas niedawnych rekolekcji w Wojanowie, na których byłem z Żonką. Jakże ważne jest w tym kontekście, aby przy Twoim boku był ktoś, kto Cię zaakceptuje i wraz z Tobą poniesie słabości. Dobra lektura na wzmocnienie, aczkolwiek momentami trudna, na te jesienne dni. Adresowana do wszystkich z nadzieją dotarcia do jak najszerszego kręgu osób, choć w dzisiejszych czasach nie jest to łatwe zadanie. TatArek

„…Innymi słowy, kiedy Bóg stwarzał aniołów, robił to z myślą o nas. Duchowa przestrzeń ich życia to rzeczywistość, w której także i my mamy się poruszać…” Kiedy jest sielsko i anielsko? Życie to wiele nieprzewidzianych wydarzeń, wzlotów i upadków. Tym razem z czytelniczym zacięciem przeczytałam książkę, która daje taki spokój i poprawia nastrój. Aniele Mój … ten jest tuż obok. Czy jesteś gotów na niebiańską podróż? No to zaczynamy! Każdy Anioł jest inny i niesie dobrą nowinę, lub przesłanie prawdziwego szczęścia. To towarzysz trudnej codzienności i małych radości. Ochrania i umacnia, szczególnie - Anioł Stróż albo ten Anioł, który zwiastował Maryi. Ten pokazuje Nam sens wiary. Sama nazwa „anioł” wywodzi się od greckiego słowa angelos. Anioł to stabilność i gwarancja bezpieczeństwa. Kiedy próbujemy ocalić nasz dobrostan? Co się wtedy z nami dzieje? Sposób patrzenia na zagadnienie nie ogranicza i nie krępuje. Dla anioła dystans np. nie jest żadną przeszkodą. Anioł zawsze na Nas czeka i nie robi sobie wolnego. To jest moim zdaniem najfajniejsze. Aniołowie są istotami czysto duchowymi, nie posiadają ciała fizycznego, choć w Biblii mogą przyjmować postać, by komunikować się z ludźmi. Kim są Serafini i Cherubini? Kiedy dostrzegamy, że coś jest dobre, a nawet lepsze – mimowolnie się uśmiechamy. Człowiek myśli, analizuje, dedukuje, ale momentami zwyczajnie się boi, kiedy w powietrzu unosi się niepewność o jutro. To chyba taki symbol naszych czasów – niepewność. Literatura, sztuka i muzyka. Każda z nich ma coś wyjątkowego. Putto czyli popularny w sztuce renesansu i baroku motyw dekoracyjny przedstawiający pulchnego, nagiego małego chłopca, często uskrzydlonego. Anioł nie myśli się. Nie zmienia decyzji. Aniołów znajdziemy na kartach Pisma Świętego. W Księdze Rodzaju, w Apokalipsie. Z kolei w Dziejach Apostolskich anioł ratuje Piotra z więzienia. Anioł ocala też na pustyni niewolnicę Hagar. Aniołowie, to temat interesujący, coś co pociąga – tematyka prawdziwa. Kościół i jego nauczanie są dynamiczne. Biblia, to słowo stałe. To od Nas zależy, co wyniesiemy z jej tekstu. Padają ważne słowa: „…Tym, który jako pierwszy przywita nas po śmierci, będzie nasz Anioł Stróż…”. Anioł to taki przewodnik i stróż. Ludzie nawet dzisiaj czują się samotni. Gabriel znaczy „Bóg jest mocny”. Maryja jest Królową Aniołów. Rafael „Bóg leczy, Bóg uzdrawia”, a archanioł Michał „Któż jak Bóg”. Nie zapominajmy o problemie Aniołów upadłych. To też zwodzenie pokusami na wolności. Każda interpretacja jest indywidualna. Czytamy „...Widzą świat zupełnie inaczej. A zatem jest przy nas istota, która funkcjonuje w sposób niezależny od materii...”. Na koniec moich rozważań nawiążę do twórczości Zbigniewa Herberta i słów, które pokazują zarówno odwagę człowieka i anioła: „…bądź odważny gdy rozum zawodzi bądź odważny w ostatecznym rozrachunku jedynie to się liczy…”. Gorąco polecam Katarzyna Żarska https://zarska18.blogspot.com/ Wydawnictwo: RTCK – Rób to co kochasz Wydanie I Oprawa: miękka Liczba stron: 164 (nowość wydawnicza) w mojej prywatnej, domowej biblioteczce

8/10 „Z procą na olbrzyma” to książka pełna praktycznych wskazówek, jak mierzyć się z tym, co w życiu nas przerasta. A każdy z nas ma tego naprawdę sporo. To także książka o tym, że wbrew pozorom często duże problemy zaczynają się wówczas, gdy wszystko idzie „jak po maśle”. A po trzecie: problemy i trudności są także po to, aby człowieka wzmocnić. O. Adam Szustak — znany z bezpośredniego, żywego języka — sięga po biblijną historię Dawida i Goliata, by pokazać, że każdy z nas ma w sobie siłę, by stawić czoła swoim olbrzymom: lękom, zranieniom, przeszłości, samotności czy poczuciu bezwartościowości. Szustak jak zawsze nie teoretyzuje, tylko mówi prosto z serca, często dzieląc się własnymi doświadczeniami. Książka to nie tylko opowieść o walce Dawida z Goliatem — to opowieść o walce każdego z nas. O tym, że z pozoru bezbronni — z „procą” w dłoni — możemy pokonać nawet to, co wydaje się nie do przejścia. Niekiedy wystarczy po prostu realnie popatrzeć na problem. To książka, którą na pewno warto czytać powoli. Choć nie jest długa, zostawia po sobie ślad — i motywuje do tego, by zamiast uciekać przed trudnościami, stawać do pokonywania trudności. Naprawdę dobrą lekturą.

Moja ocena to 8. Lubię kazania ks. Pawlukiewicza, trafiają prosto w serce, a i pośmiać się czasem można. Stawiam 10, bo irytują mnie użytkownicy typu kociolek, Eltrecht, czy semantycznenaduzycie, którzy stawiają 1 każdej katolickiej książce. Widziałam nawet, że potrafią postawić 1nki trzem różnym edycjom tej samej, byle zaniżyć ocenę. Nie wierzę, że ktoś przeczytał 3 razy tą samą książkę, albo że jak jedna mu się "spodobała" na 1nkę, to brnie i czyta wszystkie książki danego katolickiego autora. Zgłoszenie sprawy zespołowi lubimyczytac nic nie dało

Nie wiem jak książka się ma z perspektywy psychologii, ale z perspektywy osoby wierzącej dużo daje. Może nie rozwiązuje problemów, ale je nakreśla i uświadamia jak być wierzącym bez oderwania od rzeczywistości. Brakowało mi jednak kilku wątków, a niektóre przykłady nie były trafne, co mimo wszystko jestem w stanie wybaczyć ze względu na okoliczności powstania książki.

Twórczość ks. Jana trochę znam. Nie we wszystkim się z nim zgadzam, ale lubię czasem wyjść ze swojej katolickiej bańki i go poczytać. Uwielbiam poczucie humoru ks. Jana, tym bardziej kiedy mam szansę posłuchać jego konferencji/wywiadów, bo sposób w jaki wypowiada cięte riposty też jest świetny. Muszę jednak przyznać, że ta książka to trochę lanie wody. Niektóre sprawy już znam z innych jego książek, reszta to jakieś dygresje, które wg mnie nie do końca były na temat. Liczyłam na coś lepszego mówiąc pokrótce i nie polecałabym tej książki komuś kto w ogóle nie zna twórczości ks. Jana.

Dziwię się, że ten audiobook z ebookiem z 2015 roku ma tak niewielu słuchaczy. Jak dobrze, że zostały po ks. Kaczkowskim te nagrania! Rekolekcje ks. Jana na temat pomagania i nie tylko. Dowcipnie, a jednocześnie wnikliwie tłumaczy znane fragmenty Ewangelii i zwraca uwagę na aspekty, których jeszcze żaden z kaznodziei, jakich w moim długim życiu spotkałam, nie zauważył. Jaka szkoda, że ks. Kaczkowski odszedł i już nic więcej nam nie wytłumaczy z Pisma św. Dodatkowo odsyłam zainteresowanych do recenzji czytelniczki Książkowo_czyta – lepiej nie potrafilabym tego audiobooka opisać. Do słuchania w każdym czasie. Ogromnie polecam!

Na wstępie zaskoczyły mnie olbrzymie literki! Nie dość, że książka taka cieniutka to jeszcze takie wielkie literki?!? Do przeczytania na raz - w zupełności myślę dla każdego. Niby oczywiste oczywistości, ale takie "samo mięcho" i chyba to warto powtarzać do znudzenia aż to do nas dotrze, zrozumiemy, zaczniemy stosować :)

Widząc (po zakupieniu), że to zbiór tego, co już przeczytałam to poczułam takie ukłucie porażki, po co? Mielić znów to samo. Jakże się pomyliłam... kwintesencja tego, co niechybnie zostało pominięte plus niesamowite historie. Mimo wszystko, pokazują ks. Jana z jeszcze bliższej perspektywy, i to niesamowitej, pięknej, po każdej książce brakuje mi go coraz bardziej.

Książka w uproszczony sposób przedstawia rozwiązywanie problemów w małżeństwach. Schematycznie wyglądają rozmowy autora książki (a) z pacjentami (p): - p: mój współmałżonek jest dla mnie X - a: czy znasz jego język miłości? - p: nie tutaj zaczyna się poszukiwanie języka miłości współmałżonka - p: spróbuję stosować ten język miłości ale będzie ciężko - a: zrób test przez X czasu, a przekonasz się czy wasze relacje się zmienią - p: dobrze spróbuję mija X czasu - p: niesamowite co się stało i ochy i achy nad językami miłości opisanymi przez autora książki Tak w dużym skrócie wygląda spora część książki. Autor upraszcza schematy działania w małżeństwach dając do zrozumienia, że poznanie języków miłości rozwiązuje wszystkie problemy relacyjne w małżeństwie. Wydaje mi się, że autor przecenia siebie i swoje metody. Nawet w FAQ zamieszczonym w książce dla ciężkich przypadków w małżeństwach "nachalnie" zachęca do stosowania jego metod (zamiast zalecić wizytę u specjalisty). Nie zmienia to jednak faktu, że te metody są wartościowe!

Wspaniała. Skromny kardynał o wielkim sercu . W dodatku z jego relacji dowiadujemy sie o wielu faktach z codziennego życia papieża Franciszka . Obaj niesamowici. Dla mnie taki powinien byc kosciół, powinnismy wiecej robic , działać niz tylko gadać. Jestem dumna , że polski kapłan był jałmuznikiem papieża i zrobil tyle dobrego dla innych ludzi.

Krótkie, niepozorne rozdziały, a każde pół strony wystarczy na parę dni przemyśleń. Niesamowicie trafne spostrzeżenia, jednocześnie proste i tak pełne treści. Książka zmuszająca do konfrontacji z trudną prawdą o mnie samej, a jednocześnie krzepiąca i dająca nadzieję. Dla mnie - snop światła od Boga prosto na moje serduszko.

Najlepsze określenie dla tej książki to literackie monumentalne dzieło. Od początku postu czytałam. Powoli bo ogrom detalicznych wiadomości przyswoić się szybko nie chciał. Tym bardziej, iż pojawiało się dużo ludzi,o których autor też co nieco napisał. Warto zapoznać się z galerią zdjęć na zakończenie choć poszczególne rozdziały zaczynają się fotografią.

W sumie cel był zupełnie inny... Nie była to książka jakby w moim zasięgu "do przeczytania", ale jakoś tak się stało, że usilnie chciała być przeczytana. W końcu poddałem się i przeczytałem - rewelacja. Można się wielu rzeczy dowiedzieć i to o sobie. Wielki szacunek za ogromna pracę dla autorów. Polecam

Ciekawy wywiad rzeka z Austriaczka - Mistykiem. Treść tego co mowi Maria Simma wskazywałaby że Tradycjonaliści mają rację (za wyjątkiem twierdzen o ekumenizmie - ten ocenia jako pozytywne zjawisko zgodne z wola Boża jak również możliwość zbawienia przez inne religie w zależności od okolicznosci). Jednakże jej relacje o tym jaki jest Bóg mnie osobiście przerażają. Ocean miłosierdzia to jedno - ale przynajmniej z perspektywy czysto ludzkiej - Boża sprawiedliwość jest bardzo brutalna - zwłaszcza iż wg Marii Simma nawet dzieci mogą.byc w czysccu w tym małe.dzieci - zgodnie z nauką.przedsoborowa w tzw Limbo. W kazdym razie bardzo ciekawa lektura i asumpt do dyskusji już na poziomie, w mojej oceny, uczniów szkoły średniej a.takze katechez kościelnych.

Jeśli miałbym oceniać samego autora i jego postawę to dałbym zdecydowanie 10. Chciałbym jednak w tej recenzji odnieść się bardziej do książki, stylu pisania i ogólnej narracji. Sama książka dostarcza ogromną ilość informacji, niedostępnych dla osób, które mają to szczęście i nie doświadczyły takich chorób u siebie albo bliskich. Niesamowicie podobało mi się to że sam autor może wiele rzeczy opisać na swoim przykładzie, przez co książka nabiera wiarygodności. Tak samo popieram starania autora o poprawę dobrego imienia medycyny paliatywnej, co może przyczynić się do dużej ilości dobra. Natomiast jeśli chodzi o książkę, to przyznam szczerze, że po pierwszej połowie miałem z nią problem. Miejscami jest to faktycznie podręcznik dla chorych/rodziny/lekarzy, aniżeli lektura, która wciąga. Czytałem tą książkę bardziej jako coś co w przyszłości będę mógł użyć (chociaż mam nadzieję że nie) i z tego powodu ją przeczytałem.

„Wilki dwa” to szczera i poruszająca rozmowa o męskości, wierze i codziennej walce dobra ze złem. Ojciec Szustak i Litza w autentyczny sposób pokazują, że siła nie polega na byciu idealnym, ale na ciągłym podejmowaniu walki o to, co ważne. To książka, która daje nadzieję i zostaje w sercu na długo