W cieniu tajemnic

Skończyłam czytać w nocy, ale musiałam przetrawić temat. Pierwsza część książki-rewelacja. Wystarczy jeden dzień, jedna godzina, minuta czy nawet mrugnięcie oka by wszystko co znasz rozsypało się jak domek z kart. Życie jest ulotne, a walka o siebie, walka z demonami i depresją to jak walka z wiatrakami. Życie Małgosi po wypadku opisane jest perfekcyjnie, jej poddawanie się i walka rodziny o nią. Druga cześć książki od wyjazdu do pensjonatu mam wrażenie, że pisana na prędce- tak szybko akcja dzieje się, że ten miesiąc zdrowienia skupia się na dwóch rozmowach o problemach innych. Ogólnie książka bardzo dobra, warta przeczytania. Polecam

Poznajmy historię Melodi i Filipa. Nastolatków, którzy mimo młodego wieku wiele już przeszli. W tej książce znajdziemy motyw pierwszej miłości, odkrywanie siebie jak i bliskości. Będą momenty trudne wręcz panika będzie górować. Momentami strach będzie przejmował kontrolę nad bohaterami. Ale nadal będzie to piękna historia o nastoletniej miłości, która jest tak silna, że przetrwa wszelkie burze. Autorka po raz kolejny zachwyca swoim piórem. Tak jak przy debiucie tak i ta historia mnie zachwyciła. Były łzy, była złość, ale i nadzieja i podziw. Oj tak na podziw zasługują bohaterowie, za ich walkę. Mimo przeciwności losu nie poddali się. Nie pozwolili by kontrolę nad ich życiem przejął strach i panika. Zawalczyli o siebie, a mając wzajemne wsparcie czyli się silniejsi. Niech Melodi i Filip staną się przykładem dla młodych ludzi. Polecam.

„Przywilej korzyści” autorstwa Pana Kamila Skarżyńskiego to debiutancka powieść utrzymana w konwencji kryminału z elementami czarnego humoru, której akcja rozgrywa się w niewielkim polskim mieście. Historia koncentruje się na dwóch młodych mężczyznach – Cezarym i Kozie – pracujących w sklepie meblowym. Bohaterowie zmagają się z codziennymi problemami finansowymi oraz monotonią życia. W wyniku przypadkowego splotu wydarzeń i własnych nierozważnych decyzji zostają wciągnięci w niebezpieczną sytuację związaną z lokalnym światem przestępczym. Cezary jest synem dobrze sytuowanego Tadeusza Winiarskiego, biznesmena z branży gastronomicznej. Po jednej z kolejnych kłótni ojca z synem – który nie spełnia oczekiwań Tadeusza, prowadzi imprezowy tryb życia, zadaje się z nieodpowiednimi ludźmi i nie stroni od używek – mężczyzna otrzymuje telefon z informacją, że jego syn został porwany. Porywacze żądają wysokiej sumy pieniędzy w zamian za jego uwolnienie. Na nieszczęście niedoświadczonych porywaczy szybko okazuje się jednak, że porwanym nie jest Cezary, lecz Grzegorz, jego kolega z pracy. Gdy policja rozpoczyna poszukiwania Cezarego, o czym dowiaduje się Koza, a sam Cezary budzi się po kolejnej imprezie, bohaterowie wpadają na pomysł, w jaki sposób odegrać się na jego ojcu. Niestety plan nie jest dopracowany, co prowadzi do kolejnych komplikacji w życiu mężczyzn. Powieść w lekki i ironiczny sposób pokazuje, jak jedna decyzja może uruchomić łańcuch zdarzeń, nad którym trudno później zapanować. Polecam‼️

Debiutancka powieść Agnieszki Rak „Skomplikowane Włochy” to historia, która już na poziomie założeń obiecuje czytelnikowi klasyczną opowieść o ucieczce, nowym początku i miłości rozkwitającej w malowniczej scenerii. Nina, obciążona stratą rodziców i doświadczeniem toksycznej relacji, decyduje się zostawić przeszłość za sobą i odnaleźć spokój w niewielkiej włoskiej miejscowości. Ten punkt wyjścia ma duży potencjał emocjonalny i fabularny, szczególnie w kontekście literatury obyczajowej z elementami romansu. Największą siłą książki jest bez wątpienia jej klimat. Autorka bardzo sprawnie operuje opisem miejsca, budując sugestywny obraz słonecznej Italii. Czytelnik niemal czuje zapach kawy, słyszy gwar małych uliczek i widzi ciepłe światło odbijające się od kamiennych murów. Włoskie tło nie jest jedynie dekoracją – stanowi integralną część opowieści, nadając jej lekkości i zmysłowości. To właśnie dzięki temu aspektowi powieść potrafi wciągnąć i na chwilę oderwać od codzienności. Na tym jednak kończy się bezdyskusyjna pochwała, ponieważ konstrukcja głównej bohaterki budzi mieszane odczucia. Nina jest postacią, która miała potencjał na głębokie studium emocjonalne, jednak w praktyce często irytuje swoją niespójnością i niedojrzałością. Jej decyzje bywają impulsywne, a zachowanie – szczególnie w relacjach z mężczyznami – sprawia wrażenie powierzchownego i pozbawionego refleksji. Trudno oprzeć się wrażeniu, że bohaterka częściej reaguje niż świadomie działa. Relacja Niny z dwoma mężczyznami – Tito i Filippo – stanowi oś fabularną powieści, lecz niestety nie zawsze przekonuje. Zamiast pogłębionej analizy uczuć otrzymujemy raczej ciąg emocjonalnych impulsów, które prowadzą do powtarzalnych schematów: fascynacji, wahania, chwilowej decyzji i ponownego zagubienia. Brakuje tu wyraźnego rozwoju, który pozwoliłby czytelnikowi lepiej zrozumieć wybory bohaterki i jej wewnętrzne rozterki. Nie oznacza to jednak, że książka jest pozbawiona wartości. Autorka umiejętnie buduje napięcie emocjonalne i wprowadza elementy dramatyczne, które urozmaicają fabułę. Motywy straty, zazdrości, tajemnic i powracającej przeszłości dodają historii głębi, choć nie zawsze są w pełni wykorzystane. Momentami można odnieść wrażenie, że niektóre wątki zostały potraktowane zbyt pobieżnie, jakby ustępowały miejsca bardziej efektownym, lecz mniej znaczącym scenom. Warto również zwrócić uwagę na sposób przedstawienia relacji międzyludzkich. Choć książka aspiruje do bycia opowieścią o miłości i dojrzewaniu, relacje często wydają się uproszczone. Dialogi bywają schematyczne, a emocje – przerysowane. To sprawia, że zamiast autentyczności pojawia się pewna teatralność, która może utrudniać pełne zaangażowanie się w historię. Mimo tych zastrzeżeń „Skomplikowane Włochy” mają w sobie coś, co może przyciągnąć czytelnika. To lekka, momentami angażująca opowieść, która dobrze sprawdzi się jako niezobowiązująca lektura na kilka wieczorów. Szczególnie osoby poszukujące romantycznych historii w atrakcyjnej scenerii znajdą tu coś dla siebie. Podsumowując, jest to debiut nierówny, ale obiecujący. Agnieszka Rak potrafi tworzyć nastrój i budować tło, które zapada w pamięć. Gdyby większą uwagę poświęciła konstrukcji bohaterów i pogłębieniu ich motywacji, powieść mogłaby zyskać znacznie większą siłę oddziaływania. Na ten moment pozostaje historią, która kusi klimatem i pomysłem, lecz nie w pełni wykorzystuje swój potencjał.

"Szczęście chwilami utkane" to książka niezwykle poruszająca i pełna emocji. To historia o zdradzie, stracie i kryzysie, ale także o nadziei i nowym początku. Elena, główna bohaterka, przeżywa niezwykle trudny okres w swoim życiu. Nagła strata ojca, równie nagłe porzucenie przez narzeczonego. To za dużo naraz, za dużo jak na jedną osobę. Bohaterka zamyka się na ludzi, nie potrafi nikomu zaufać. Nie radzi sobie z okazywaniem przez innych czułości, troski, zainteresowania. Wszystko to ją okropnie drażni. Jest uparta i koniecznie chce udowodnić, że może być samowystarczalna. To Wiktor, jej były narzeczony nadal rządzi jej światem, wciąż mąci jej w głowie. Nie może wyrzucić go z serca, ciągle żyje wspólną przeszłością. Jednak jak wiadomo, życie potrafi zaskoczyć. I tak na drodze Eleny pojawia się Tymon. To dla niej całkowicie nowe przeżycie i nowe doznanie. Elena długo walczy ze sobą, żeby wpuścić Tymka do swojego życia. Jego troska ją krępuje. Boi się kolejnej zdrady i kolejnego zranienia. Ich początek bycia we dwoje jest bardzo skomplikowany. Jednak przygoda, która miała być tylko na chwilę, zmienia się w coś głębszego. Choć wiem, że to fikcja to łez nie byłam w stanie powstrzymać. Najgorsza jest świadomość, że takie zdarzenia jak w książce dzieją się codziennie, niekiedy bardzo blisko nas. Zakończenia całkowicie złamało mi serce 💔. Książka pokazuje jak wiele zależy od nas, a jednocześnie jak nie wiele rzeczy nie mamy wpływu, dzieją się bez naszego przyzwolenia. Dlatego tak ważne jest tu i teraz. Powiedzenie 'Kocham Cię', przytulenie, dobre słowo, ot tak bez okazji. Wypowiedziane póki mamy do kogo. Nie wiadomo bowiem co los dla nas szykuje i kiedy postanowi nam taką możliwość odebrać bezpowrotnie. Książka poruszyła moje serce i wszystkie moje emocje. Zmusiła do refleksji nad tym, co naprawdę ważne. Krótka historia, idealna na jeden wieczór. Warta przeczytania i polecenia ❤️. P.S. chusteczki przy czytaniu obowiązkowe!

„Miała wrażenie, że wokół niej snuje się subtelna nić pozorów, a tak naprawdę żadna z poznanych do tej pory osób nie jest taka, jak się wydawało. Ona sama zaś uwielbiała takie sytuacje - pełne niedopowiedzeń i tajemnic.” Dzięki librariada mogłam wziąć udział w booktourze i poznać twórczość Karoliny Winiarskiej. Tym razem przenosimy się na Jamajkę, by odpocząć w najbardziej luksusowym hotelu – Ocean Blue. Czy autorka kryminałów znajdzie tam temat do napisania nowej książki? A może poświęci się relaksowi i pewnemu mężczyźnie, który kiedyś skradł jej serce? Przekonajmy się… „Wszyscy wokół nosili maski, a ona musiała poznać ich prawdziwe oblicze.” Eliza Bartkowska cierpi na brak weny dlatego kiedy dostaje zaproszenie od Richarda Whitemore’a, wyjeżdża na Jamajkę by wypocząć i poszukać natchnienie. Jednak wakacyjnego czasu zakłóciło samobójstwo Evy du Lac, artystki zatrudnionej w hotelu. Czy to na pewno było samobójstwo? Pożegnalny list mógł napisać każdy, a podejrzanych robi się coraz więcej. Czy Elizie uda się odkryć prawdę? Jakie sekrety ujrzą światło dzienne? Czy prywatne śledztwo pomoże jej odzyskać wenę? „Prawda zawsze znajduje drogę. Nawet przez najciemniejsze chmury (…)” To bardzo przyjemny kryminał. Chciałabym powiedzieć, że ma w sobie coś z kryminału retro, choć nie jestem pewna, czy można go w stu procentach zaliczyć do tego gatunku. Pewnym jest za to, że dostarczy czytelnikowi przyjemnej rozrywki na jeden wieczór. Bohaterowie zróżnicowani, jednych polubimy od pierwszego spotkania, inni wzbudzą raczej mniej pozytywne odczucia. Zagadka śmierci rozwija się niespiesznie, zapewniając czytelnikowi coraz to więcej niewiadomych i podejrzanych, by pod koniec spiąć wszystko w jedną całość. Jeśli macie ochotę rozwiązać zagadkę śmierci pewnej artystki i jednocześnie zwiedzić słoneczna Jamajkę, sięgajcie po tę historię…

,, The darkside of death" pierwszy tom dylogii Darkside autorstwa Wiktorii Nowak. Pierwszy raz spotkałam się z piórem autorki. Byłam bardzo ciekawa tej historii bo opis wydawał się bardzo ciekawy. Czy jestem zadowolona z lektury ? Muszę przyznać że tak i to nawet bardzo. Główną bohaterką tej powieści jest Emily Rose. Młoda kobieta, która przeżyła horror. Mieszkając w Las Vegas poznała chłopaka, który był bardzo złym człowiekiem. Była nim zaślepiona i angażowała się w relacje z prawdziwym diabłem. Osobą bez zahamowań, zdolną do wszystkiego. Dla niego największą satysfakcją jest ludzki strach i ból, który własnoręcznie zadaje. Emily była świadkiem jednej ze zbrodni jakich się dopuścił i wtedy coś w niej pękło. Uznała, że zasługuje na poniesienie kary za swoje czyny i wydała go organom ścigania. On jej tego nie wybaczy. Wróci i zemści się. Kobieta nie zna dnia ani godziny, kiedy on wróci do jej życia i staną ze sobą oko w oko. Po traumatycznych przeżyciach pragnąc odciąć się od przeszłości wyjechała do San Francisco. Rozpoczęła wymarzone studia i stara się odzyskać równowagę. Minęły dwa długie lata.. Zmieniła się, zaczęła cieszyć się życiem. Otworzyła się na nowe znajomości. Uwierzyła, że będzie szczęśliwa. I wtedy jej koszmar powrócił, niespodziewanie i z wielkim przytupem. Czasem Diaz wrócił. Chce odegrać się na byłej dziewczynie za to, że go wydała. Ufał jej a ona posłała go za kraty. Ale czy naprawdę będzie wobec niej bezwzględny ? Czy naprawdę nie cofnie się przed niczym ? ,, The darkside of death " to mroczny i brutalny dark romance. Mnóstwo tutaj zwrotów akcji, nieprzewidywalnych ruchów, napięcie rośnie z każdą stroną. Z pewnością nie ma tutaj czasu na nudę. Atmosfera zbudowana przez autorkę jest naprawdę napięta. Czuć ten ciężki, niebezpieczny klimat. Nie da się przewidzieć co będzie dalej. Dużo tutaj brutalnych scen, mocnych uczuć. Nie brakuje także tajemnic, które mogą zmienić wszystko. Nie mogę się doczekać kontynuacji bo po takim zakończeniu aż skręca żeby jak najszybciej dostać następną część. Książkę czyta się bardzo lekko a pióro Wiktorii jest bardzo przyjemne w odbiorze. Jeśli lubicie mocne historię to bardzo polecam sięgnąć po ten tytuł. Zaznaczam, że jest to propozycja zdecydowanie dla osób pełnoletnich.

Mimo fabuły związanej z przemocą czyta się bardzo fajnie, lekko. Lubię książki, w których są krótkie rozdziały. Minimalnie się czepiając - nie ma motyla rusałka osadnik, jest rusałka osetnik;) Mam nadzieję, że to tylko literówka, ale ktoś chyba czyta książkę po wydaniu, więc powinien to wychwycić.

Niezbyt obszerna, ale zawiera w sobie niezwykle rozwinięta historię. Tak coś od początku czułam, że to nie będzie typowe romantasy. Bo w sumie, to po co pisać kolejną przewidywalną historię? O tej przewidywalności to powiem na koniec. Na razie o samej fabule i bohaterach. Świat, w którym żyją tylko istoty fantastyczne. Zwykłych ludzi tu nie uświadczysz. No i dobrze, bo zazwyczaj się plączą tylko pod nogami jako ci słabi i trzeba ich w efekcie ratować. Chyba, że pojawią się jacyś później. Mamy elficę Lilith - silną, wyszkoloną i zdeterminowaną , aby zabić naczelnego krwiopijcę - Sonara. Mamy kochasia - mrocznego, bezwzględnego Simona, któremu drżą kolana w obecności Lilith. Przez większą ilość czasu, razem uciekają z zamku, aby do niego powrócić razem i dokonać zemsty. Nie mogę więcej wyjaśnić, aby nie zabrać wam frajdy z czytania. Coś jest w Simonie, co nie pozwala go potraktować lekko. Niby taki uczynny, troskliwy itp, ale coś tu nie zgrywa. Ciekawiło mnie zakończenie, jak autorka je rozwiąże w pierwszej części. Opcje były w sumie dwie... Na którą z nich zdecydowała się pisarka, sami musicie odkryć. Polecam wszystkim fanom romantasy i fantastycznych istot.

❄️ Recenzja ❄️ "Przypadek Blanki L" Autorka:@katarzynamakautor (współpraca reklamowa) Wydawnictwo: Grzechy warte Cześć Książkoholicy! ❄️ Nie spodziewałam się, że ta historia aż tak mnie poruszy. Z każdą kolejną stroną czułam coraz większe napięcie, a zakończenie dosłownie zwaliło mnie z nóg. Ostatnie strony czytałam w totalnym osłupieniu i długo nie mogłam przestać myśleć o głównej bohaterce. ❄️ Blanka, utalentowana skrzypaczka i rozpoznawalna twarz w sieci, pokazuje światu idealnie wykreowaną wersję siebie. Perfekcyjne kadry, uśmiech, sukces. Ale za kulisami kryje się zupełnie inna prawda, pełna ran, lęku i przemilczanych traum. ❄️ Autorka odważnie zagląda w głąb psychiki bohaterki. Pokazuje, jak lata życia w cieniu przemocy potrafią odebrać poczucie własnej wartości i sprawić, że człowiek zaczyna wątpić w to, na co zasługuje. Gdy wreszcie pojawia się szansa na nowy początek, wydaje się, że najgorsze już za nią. Jednak życie nie daje jej prostych rozwiązań. Na jej drodze stają dwaj bracia zupełnie różni, a jednak obaj wprowadzają w jej świat coś, czego wcześniej nie znała, troskę, pożądanie, nadzieję. Uczucia, które budzą się między nimi, są intensywne i niejednoznaczne. A wydarzenia, które następują później, ponownie wystawiają ją na próbę. ❄️ To nie jest cukierkowa opowieść o miłości. To historia o walce o siebie, o zrzucaniu masek i o tym, jak trudno pogodzić się z własną przeszłością. Emocjonalna, momentami bolesna, ale niezwykle prawdziwa. Czytałam ją wolniej, niż bym chciała, bo codzienność nie odpuszcza. Jednak to jedna z tych książek, które zostają w głowie na długo po zamknięciu ostatniej strony. I zdecydowanie czuję niedosyt, mam nadzieję, że to jeszcze nie koniec tej historii. Moja opinia: 8/10

"Stajnia ze świerszczem" Grażyna Mączkowska Wydawnictwo: Replika Premiera: o7.1o.2o25 Iwona to pięćdziesięcioletnia rozwódka. Gdzy odwiedza ją jej dawna miłość, Stefan, postanawia zostawić swoje dotychczasowe życie i wyjechać do niego nie wiedząc jaka czeka ją przyszłość. Stefan to meżczyzna po przejściach. W końcu kupił wymarzoną stadninę i teraz ją remontuje. Jego nowy nabytek często odwiedzają dwie młode studentki. Z czasem z jedną z nich zaczyna łączyć go coś wiecej. Wszystko jeszcze bardziej komplukuje sie gdy w stadninie pojawia sie Eliza, matka dziewczyny. Czy Iwona dobrze zrobiła rzucając wszystko i wyjeżdżając do Stefana? Czy mężczyzne i studentke połączy romans? Kim jest matka dziewczyny i dlaczego pojawiła sie w stadninie Stefana? Konie bardzo lubię, a miłością do nich zaraziła mnie moja siostra. Gdy zobaczyłam ten tytuł zapragnełam go przeczytać. I wiedziałam, że jeśli mi sie spodoba to polecę go również mojej siostrze. Autorka bardzo dobrze oddaje klimat stajni, jeśli tak to moge nazwać, wiec zdecydowanie podsune ją mojej Sylwii. Kochani, co to była za historia. Przewidywalna ale jakże wciagająca. Zdarzają sie w niej również zaskakujące momenty. Do tego jest lekka i pełna ciepła. Idealnie nadaje sie do czytania w te chłodne jesienne i zimowe wieczory. Duży plus tej powiesci to również bohaterowie,którzy zostali dobrze wykreowani. Każdy z nich jest autentyczny, każdy posiada swoje problemy. Dobrze czytało mi sie o ich rozterkach życiowych. O problemach. O tym jak przeszłość może odmienić teraźniejszość. A także o tym, że kłamstwo wcześniej czy później wyjdzie na jaw. "Stajnia ze świerszczem" to pierwsza książka pani Mączkowskiej jaką miałam okazję przeczytać. Po poznaniu jej treści wiem, że nie ostatnia. Podoba mi sie styl pisania autorki. A ta książka zrobiła na mnie bardzo pozytywne wrażenie. Dlatego też bardzo wam ją polecam a wydawnictwu dziekuje za egzemplarz do recenzji. #współpracareklamowa

Cześć! Czy lubicie wracać do autorów, którzy skradli wasze serce? W moim przypadku jest tak, że gdy dana osoba zaintryguje mnie swoim stylem, to sięgam po kolejne jego tytuły. Rzadziej zdarza się wracać kilka razy do tej samej powieści. Idąc za myślą, że Małgosia Bylica podeszła mi od pierwszego spotkania, moja kochana Ola pożyczyła mi drugą książkę od autorki, za co ci słonko bardzo dziękuję. A suma summarum zaopatrzyłam się w swój egzemplarz. Posłuchajcie kilku słów o „HellGirl24”. Po śmierci taty Maxine opiekuje się matką pogrążoną w apatii oraz młodszym rodzeństwem. Jej czas pochłania praca i spotkania z Samem. Stara się robić wszystko z głową, aby jakoś dźwignąć ten cały majdan, lecz wszystko się sypie, gdy wraca Charlie – były chłopak jej siostry, w którym nasza Max od wielu lat się kocha. Chłopak też coś do niej czuje i usilnie stara się zdobyć jej względy, choć nie jest to łatwe. Czy Charlie da Max ukojenie i czy ich historia nie skończy się zanim tak na dobre się zacznie? Gosiu! To był kawał naprawdę dobrej książki. Podeszła mi zdecydowanie bardziej niż „Sugar High”, choć i ta też była w porządku. Bardzo widać progress pisarski, jaki poczyniła autorka. Świetnie wykreowane postacie Charliego i Maxine. Jestem wielką fanką zwłaszcza tej męskiej, aczkolwiek było kilka zachowań, które mi się z nią gryzły. Czyta się płynnie, szybko. Indie także była dobrą postacią, taka prawdziwa przyjaciółka. Całość historii przeplata się z pisaną w sieci opowieścią „Ever after”, co dodatkowo dodaje smaczku. Z resztą w całej książce panuje klimat iście literacki, bowiem Maxine jest taką samą książkarą jak i my! Z niecierpliwością czekam na drugą część tej historii, a ta już w kwietniu! Stay tuned!

Lubiecie połączenie kryminału z delikatną erotyką? Jeśli tak - to ta książka jest zdecydowanie dla Was! ❤️ Świetnie poprowadzona historia! Autorka powoli odsłania przed nami karty, pozwalając na pewne domysły i hipotezy, jednak pozostawia tę nutkę niepewności i tą ostatnią brakującą kartę, która idealnie dopełni całości odkrywa na sam koniec! 🫠 Charyzmatyczni, bardzo dobrze wykreowani bohaterowie idealno dopełniają całości. Autorka ma niesamowicie lekki i przyjemny styl pisania, co sprawia, że przez książkę się "płynie". 🤭 Akcja powoli nabiera tempa, oswaja nas z historią Valerie Blue, żeby na koniec uzmysłowić nam, że nic nie jest takie jak wydawało się na pierwszy rzut oka! No i wątek erotyczny wplątany w sposób nie nachalny i subtelny. Czy polecam? Baardzo! 🙋‍♀️

Otrzymałam książkę, która uzupełniła swoją pierwszą część ❤️ w tej części mamy przyjemność poznać historię Miny, która uwierzcie mi była bardzo, bardzo trudna 💔 Mina jest stewardesą w luksusowych dubajskich liniach lotniczych. Wydaje się, że ma życie idealne - praca marzeń, podróże, pieniądze... Jednak w domowym zaciszu skrywa rany z przeszłości, które ciężko zagoić - dorastanie w surowych realiach Iranu przyniosły jej wiele bólu, smutku, ograniczeń i trudności. Drugim bohaterem jest Saad - przełożony Miny, chociaż obecnie są na równym stanowisku. On również niesie na swoich barka ogromny bagaż trudnych doświadczeń. Dla obojga bardzo ważnym momentem jest katastrofa samolotu, którym wspólnie lecieli. Oczekując na pomoc, zbliżają się do siebie. Mina czuje, że to jest moment, w którym chce się zwierzyć, wygadać... A Saad? Wysłuchuje jej oczywiście, ale on jeszcze nie jest gotowy na swoją historię, ale i na niego nadejdzie czas. Powieść niesie ze sobą przesłanie, że prawdziwe szczęście nie polega na ucieczce ani na pozorach, lecz na zaakceptowaniu siebie i swoich doświadczeń. Jest to opowieść o bólu ukrytym za fasadą idealnego życia, o trudnej drodze do wewnętrznego spokoju oraz o miłości, która może być początkiem uzdrowienia, ale tylko wtedy, gdy człowiek odważy się najpierw zmierzyć z samym sobą. No co ja Wam mogę powiedzieć... Kinga Jesman kolejny raz porwała mnie bez reszty. Wciągnęła w historię od pierwszej literki, aż do ostatniej kropki. Uprzedzam - to nie jest lekka, cukierkowa historia. Mierzymy się tu z naprawdę ogromnym kalibrem bólu, cierpienia, smutku, ale nie tylko. Pojawia się też przyjaźń, nadzieja, miłość. Jedne i drugie emocje są tak realne, tak prawdziwe, że aż ciężko w to uwierzyć. Autorka porusza ważne, często trudne tematy – traumę, ograniczenia kulturowe, walkę o siebie. Robi to jednak w sposób bardzo wyważony, nieprzesadzony, a jednocześnie niezwykle poruszający. W mojej głowie pojawiło się wiele refleksji i przemyśleń. To książka, która niejednokrotnie złamiała mi serce, sprawiła, że musiałam na chwilę przerwać, odłożyć ją, przetrawić to, co przeczytałam. Nie jestem w stanie opisać Wam tego, co ja przeżywałam, co czulam. Historia Miny i Saada pokazuje, że nawet po najciemniejszych doświadczeniach można spróbować zacząć od nowa. To historii, która naprawdę poruszy każdego dogłębnie. Oczywiście polecam Wam serdecznie! PS. Jednak najbardziej nie mogę uwierzyć w to, że los zarówno Miny, jak i Saada to nie tylko fikcja literacka, bo to gdzieś tam w świecie dzieje się po dziś dzień i chyba ta świadomość jest tak przerażająca.

Dziś przychodzę do Was z drugą częścią serii "Siostry ze starego Młyna" a mianowicie powieścią pt. "Tajemnica". Bohaterką tej części jest Marysia Złotowska. Jest to zdecydowanie kobieta sukcesu, żyjąca w szczęśliwym związku z Davidem. Pewnego dnia jednak się coś sypie, w skutek błędu w firmie Marysia zostaje oddelegowana do filii swojej firmy w swoim rodzinnym mieście. David zaczyna wyjeżdżać do Londynu, by rozszerzyć swoje pracowe perspektywy co wiąże się z tym, że para coraz bardziej się od siebie oddala. W dodatku kobieta poprzez przepracowanie podupada na zdrowiu. Jedyne ukojenie Marysia znajduje w Mlynarzówce w swych rodzinnych stronach, z rodziną, której może zwierzyć się ze wszystkich swoich problemów i tajemnic. Tam też odnawia kontakt z ciocią Matyldą, która się od rodziny oddaliła, a dzięki cioci poznaje intrygującego i bardzo tajemniczego Jakuba, z którym zaczyna ją łączyć przyjacielska relacja... Marysia obiera sobie również za cel pogodzenie Matyldy z siostrą Martą, z którą od dawna są zwaśnione.. A na strychu podczas poszukiwania wspomnień odkryje, że to autentyczność jest w dzisiejszych czasach wspaniałą cechą a nie jak dotąd myślała perfekcja w której ona osobiście tkwi a która odbiera jej szczęście. Czy ta poukładana kobieta pozwoli sobie na to by stoczyć walkę o siebie, o swoje uczucia, o swoją godność? Czy będzie w stanie zacząć swoje życie od nowa? I czy cele, które sobie postawiła zostaną spełnione? Aby się dowiedzieć musicie koniecznie przeczytać to cudeńko ❤️🌸 Piękna, pachnąca chlebem, pełna pięknych momentów, cudownych rodzinnych relacji powieść o tym, że aby odnaleźć siebie najpierw trzeba coś stracić ale później spotkać nas może coś równie wspaniałego. Ponieważ "Dom to nie adres ale miejsce gdzie wreszcie każdy może być sobą - ze wszystkim co niewygodne, kruche i prawdziwe." Polecam 🩷🩷🩷

„Malarz naszych wspomnień” to niezwykle poruszająca opowieść, która od pierwszych stron otula emocjami i nie pozwala o sobie zapomnieć jeszcze długo po zakończeniu lektury. Marta Wiczuk z ogromną wrażliwością kreśli historię młodych ludzi naznaczonych trudnymi doświadczeniami, ukazując, jak przeszłość potrafi wpływać na teraźniejszość i kształtować przyszłość. Centralnymi postaciami powieści są Star i Rapid, których niegdyś łączyła wyjątkowa więź przyjaźni. Niespodziewane rozstanie pozostawiło w ich sercach głębokie rany, a ponowne spotkanie po latach staje się początkiem emocjonalnej podróży pełnej niewypowiedzianych słów, żalu i potrzeby zrozumienia. Marta z niezwykłą autentycznością przedstawia proces odbudowy relacji, ukazując, że zaufanie i przebaczenie wymagają odwagi oraz czasu. Historia porusza wiele istotnych problemów współczesnej młodzieży, takich jak hejt, przemoc rówieśnicza czy samotność skrywana pod maską pozornej normalności. Losy Star ukazują, jak niszczące mogą być słowa i działania innych ludzi, natomiast doświadczenia Rapida przypominają, że najboleśniejsze rany często zadają osoby, które powinny zapewniać bezpieczeństwo i miłość. Powieść podkreśla znaczenie wsparcia oraz odwagi w proszeniu o pomoc, dając jednocześnie nadzieję na lepsze jutro. Na szczególną uwagę zasługują także bohaterowie drugoplanowi. Andrew, młodszy brat Star, wnosi do historii ciepło i promienną energię, stając się symbolem bezwarunkowej miłości rodzinnej. Jego obecność równoważy ciężar emocjonalny opowieści i dodaje jej światła. Interesująco została również przedstawiona postać Erica, której niejednoznaczność skłania do refleksji nad wpływem traumatycznych przeżyć na ludzkie wybory. Styl autorki jest przystępny, a jednocześnie pełen emocjonalnej głębi, narracja płynie naturalnie, dzięki czemu z łatwością można zanurzyć się w przedstawionym świecie i przeżywać każdą scenę razem z bohaterami. Umiejętne przeplatanie teraźniejszości ze wspomnieniami nadaje historii wielowymiarowości i pozwala lepiej zrozumieć motywacje postaci. Symbolika zawarta w tytule podkreśla znaczenie pamięci w kształtowaniu tożsamości oraz ukazuje, że nawet bolesne doświadczenia mogą stać się częścią obrazu naszego życia. „Malarz naszych wspomnień” to powieść o drugich szansach, sile miłości i znaczeniu relacji międzyludzkich. Skłania do refleksji nad tym, jak ważne jest dostrzeganie potrzeb innych oraz reagowanie na krzywdę. To historia, która wzrusza, inspiruje i przypomina, że nawet po najciemniejszych chwilach może pojawić się światło. Książka Marty stanowi niezwykle wartościową lekturę, pozostawiającą trwały ślad w sercu czytelnika. To opowieść, która nie tylko porusza, lecz także daje nadzieję i pokazuje, że walka o siebie zawsze ma sens.

Dziś chciałabym opowiedzieć Wam o książce, która jest bardzo emocjonalna, miejscami autentycznie bolesna, ale i niosąca w sobie ogrom życiowej prawdy, nadziei i wiary w to, że można wyjść z podniesioną głową z nawet najbardziej trudnych momentów życia, zostawić je za sobą a otwierając kolejne drzwi uwierzyć, że teraz się uda i choć początkowo będzie bardzo trudno, to z czasem będzie tylko lepiej, a życie jeszcze nie raz może pozytywnie zaskoczyć... "Naznaczona. Czekałam na Ciebie" to książka, którą jest trudno jednoznacznie ocenić. Do mnie nie do końca przemówił styl tej opowieści, ale jest to historia oparta na życiowych doświadczeniach, dlatego też trudno jest ją zamknąć w sztywnych ramach, a tym bardziej myślę, że nie powinnam jej (książki) oceniać. Autorka przy pomocy głównej bohaterki pokazuje los tysięcy kobiet walczących z podstępną chorobą, która nie tylko realnie wpływa na poczucie bezpieczeństwa kobiety, ale i niezwykle utrudnia spełnienia marzenia wielu z nich, jakim jest, zostanie matką. Endometrioza, bo to o niej mowa, to choroba paskudna i bardzo podstępna, jeszcze mało znana, ale mocno wpływająca na życie wielu kobiet. Autorka w swej powieści przemyca wiele ważnej wiedzy, wskazuje, na co zwracać szczególną uwagę, obserwując swoje zdrowie i samopoczucie, podpowiada jak zacząć leczenie i gdzie szukać wsparcia... Nie będę Wam streszczać całej fabuły, bo wydawca już wystarczająco zdradził zarys tej powieści. Podpowiem tylko, żebyście byli gotowi na bardzo emocjonalną lekturę, która zmusi Was do wielu refleksji i przemyśleń. "Naznaczona. Czekałam na Ciebie" jest opowieścią o życiu pełnym wzlotów i upadków, o życiu, które może przydarzyć się każdemu z nas. Jest to historia o miłości i przyjaźni, o szczęściu i cierpieniu, o dawaniu kolejnej szansy i nadziei na lepsze jutro, nie brakuje tu troski i wielkiego ciepła, ale na równi pojawiają się łzy bólu i rozczarowania. Jest to historia pełna kontrastów, ale i niosąca w sobie ważne przesłanie. Akcja nie goni może na złamanie karku, ale potrafi zaskoczyć w kilku momentach. Fabuła jest przemyślana pod każdym względem i naprawdę to czuć w tej historii. Polubiłam wszystkie postacie, które tu występują. Każda z nich jest inna, każda wnosi coś innego do tej historii, ale wszystkie są fantastycznie poprowadzone, co ważne mają swoje charaktery i nie są przerysowane. Bohaterowie tej historii stali mi się niezwykle bliscy. Razem z nimi śmiałam się i płakałam, byłam szczęśliwa i rozczarowana, patrzyłam z nadzieją na przyszłość, poczułam tę historię całą sobą- a to niezwykłe doświadczenie. Historia małego Olusia złamała moje serce na miliony kawałków, autentycznie pokochałam tego małego chłopca, i nigdy nie pogodzę się z tym jak bardzo los bywa jest niesprawiedliwy i nie patrzy na to, w kogo uderza. Bardzo się cieszę, że mogłam poznać tę historię. Mimo że "Naznaczona. Czekałam na Ciebie" to kontynuacja, bez problemu się w niej odnalazłam. Myślę, że kiedyś w przyszłości sięgnę po część pierwszą. Czy polecam? Zdecydowanie tak, to historia o walce z chorobą, niegasnącej nadziei, dawaniu kolejnych szans na szczęście, nie tylko innym, ale przede wszystkim sobie.

To emocjonujący romans, który łączy wątki politycznych skandali,wielkich pieniędzy i zakazanej miłości. Historia skupia się na losach Laury, córki wpływowego polityka, która mimo życia w luksusie czuje się uwięziona przez swoje nazwisko i oczekiwania rodziny. Punkt zwrotny historii to kiedy życie bohaterki zamienia się w piekło, gdy do prasy trafia jej kompromitujące zdjęcie. Pojawia się też wątek romantyczny gdy Laura otrzymuje ochroniarza – Tymona. Relacja tej dwójki opiera się na motywie enemies-to-lovers (od nienawiści do miłości), gdyż Tymon początkowo szczerze jej nienawidzi. Główne motywy to walka o wolność, dokonywanie własnych wyborów oraz iskrząca chemia między dwojgiem silnych osobowości. Autorka porusza także tematy kontrowersji wokół nazwiska, przekrętów finansowych oraz braku wolności osobistej w cieniu władzy. Książkę czyta się szybko i przyjemnie chociaż ukazuje nam brudny świat polityki.

( po_drugiej_stronie_slowa) „ Żył z dnia na dzień, z godziny na godzinę. Traktował to z obojętnością, bo od chwili, gdy jego laleczka umarła, chciał podążyć w jej ślady. Niestety, był zbyt silnym skurczybykiem, aby samemu sobie strzelić w łeb. Za silnym, by umrzeć, za słabym, by żyć jak dawniej.” Podchodziłam do tej książki z czystą kartą bo nie czytałam pierwszej części i nie znałam wcześniej pióra autorki. Wiedziałam jedynie z pojedynczych opinii, że to historia o „psycholach” i że czeka mnie jazda bez trzymanki, więc mniej więcej spodziewałam się mocnego klimatu. A jednak… mimo to nie byłam przygotowana na aż tak intensywne doświadczenie. Jestem ansolutnie zaskoczona i cóż… oczarowana. ( O ile mogę tak nazwać swoje odczucia, ze względu na treść.) „ Naucz mnie od nowa ”, powieść, która zaskoczyła mnie swoją surowością i całkowitym brakiem granic. Nie ma tu miejsca na półśrodki, nie ma wygładzania scen ani łagodzenia emocji. To czysta, niefiltrowana historia przelana na papier. I dokładnie taka, jaka miała być. Miałam wrażenie, że autorka pisała ją instynktownie, bez kalkulowania, czy coś wypada, czy nie. I właśnie dlatego ta opowieść działa tak mocno. Czułam ją dokładnie tak, jak była napisana czyli bezpośrednio, momentami boleśnie a nawet bez zastanowienia co dawało autentyczności i naturalności. Nataniel to człowiek, który konsekwentnie się stacza. Narkotyki, alkohol, seks, przemoc, wszystko to jest próbą zagłuszenia pustki i tęsknoty, która go rozdziera. To bohater trudny, skrajny, chwilami odpychający, ale jednocześnie tak bardzo pogubiony, że trudno nie dostrzec w nim człowieka. Autorka nie próbuje go usprawiedliwiać ani wybielać tylko po prostu pokazuje jego upadek w całej brutalnej prawdzie. Pojawia się tutaj pewnie ogromny zwrot akcji, który całkowicie zmienia bieg wydarzeń i sprawia, że napięcie rośnie z każdą stroną. Od tego momentu to naprawdę jazda bez trzymanki emocjonalna, duszna, momentami wręcz przytłaczająca. Wszystko balansuje na granicy z rozsądkiem, moralnością, miłością oraz obsesja. I właśnie to balansowanie na krawędzi robi tutaj największe wrażenie. Brawo dla autorki ! Dodam jeszcze, że jest to książka mocna, kontrowersyjna i zdecydowanie nie dla każdego. Ostrzeżenia nie są na wyrost. Jeśli ktoś oczekuje lekkiej historii z romantycznym tłem, może się bardzo zdziwić. Ale jeśli szuka opowieści intensywnej, bezkompromisowej, takiej, która zagląda w mrok ludzkiej psychiki i nie odwraca wzroku tutaj ją znajdzie. Mnie ta historia zaskoczyła. Nie tylko skalą emocji, ale też tym, jak bardzo wciągnęła mnie w świat bohatera. To nie była łatwa lektura, ale była prawdziwa i właśnie dlatego zostaje w głowie na długo. Polecam!!!

Powieść obyczajowa z romansem, randkami i nieudanymi związkami, zwłaszcza tymi małżeńskimi, w tle. Trzy przyjaciółki, przeplatające się ich historie oraz wiele zabawnych incydentów dotyczących nieudanych randek. Jedno co mi się nie podobało to wewnętrzne monologi bohaterek, mające na celu moralizowanie, uświadamianie itp. Podkreślam, że to tylko w moim odczuciu. Te mądrości przekazałabym w innej, mniej irytującej formie. Dalej będzie już tylko o pozytywach. Autorka porusza wg mnie bardzo ważny, ale wciąż chyba niewystarczająco istotny dla nas temat: wypalające się związki, w których nie ma woli walki o miłość doprowadzają do rozpadu rodziny. Drugi ważny motyw, to niedopasowanie i udawanie kogoś, kim się nie jest. W życiu prędzej czy później to się zawsze mści i kończy katastrofą. Trzeci motyw to różnica wieku. Nie dziwię się kobietom, które mają młodszych partnerów, że martwią się przemijającym czasem oraz kolejnymi zmarszczkami. Tego nie da się powstrzymać. Głęboko wierzę, że takie związki są możliwe i ratuje je tylko prawdziwa miłość. Powieść wciąga, autorka świetnie kreuje bohaterów - kobiety ciekawe, mężczyźni do wora i do jeziora. Oprócz jednego. Tylko ten młody mężczyzna zasługuje na ocalenie i przekazanie genów ;). Ratuje mocno nadszarpnięty honor męskiego gatunku. Aż się chce czytać i karmić serce jego zachowaniem i słowami. Autorko dziękuję za Bartka. Powieść polecam na gorsze dni, ponieważ nie jeden raz się uśmiechniecie, a może i nawet głośno roześmiejecie, jak to mi się zdarzyło.