Ultimate Spider-Man 2

OPOWIEŚĆ LIZARDA O Lizardzie opowieści jest wiele, ale czy istnieją jakieś naprawdę znakomite? Niewiele takich czytałem. Kultowy, wydany przed laty w Polsce album „Torment” (pierwszy Mega Marvel – kochanka Kravena po jego śmierci mści się na Spiderze, trując go i rzucając na pożarcie Jaszczura), nieznana w naszym kraju historia „Shed” (mój prywatny numer 1 - przejmująca opowieść o tym, jak Lizard pozbywa się ludzkiego pierwiastka, a cel ma tylko jeden – zabić swojego ludzkiego potomka…) i wreszcie ta niepozorna historyjka, którą omawiam poniżej. Życie Curta Connorsa nigdy nie było łatwe, kiedy stracił rękę, chcąc ją odzyskać, dopuścił się eksperymentów, które zamieniły go w żądną krwi bestię. Potem rozdarty między swoją ludzką i zwierzęcą postać, miotał się jak oszalały, ale gdzie jest teraz? Po stracie żony, która umarła na raka, Curt odcina się od swojego syna, szukając szans na ułożenie życia. Pomysł na eksperymenty medyczne mające pomóc stworzyć lek na raka mogą także ułożyć jego losy i pomóc wyjść na prostą. Ale czy Lizard naprawdę się zmienił? Czy to Curt rządzi ciałem? Peter nie jest pewien. A tymczasem sam Connors nie ułatwia sprawy – pomimo twierdzenia, że przyjmuje leki, nie robi tego, a jego kłamstwa przestają kogokolwiek przekonywać. Wkrótce okazuje się, że nie dostał funduszu na proponowane badania. Odwiedza więc rywala. Chwilę potem budynek wylatuje w powietrze, a ze środka wychodzi Lizard. Czyżby Curt zabił? Wrócił na ścieżkę zła? A może jest tak, jak twierdzi – doszło do wypadku, a on sam jest niewinny? Ten zeszyt został znakomicie napisany, świetnie poprowadzony i… bardzo źle narysowany. Taka jest o nim smutna prawda. Smutna tym bardziej, że tego typu scenariusz aż prosił się o piękną stronę graficzną. Paul Jenkins, autor całej historii, kiedy pisał Spectacular Spider-Mana, przechodził bardzo ciężki okres w życiu. Szukanie sensu w cierpieniu, wahania wiary i nastroju, nieradzenie sobie z własnym ciałem… To wszystko pobrzmiewa w pisanych przez niego zeszytach. Zaczęło się „Głodem”, poruszającą opowieścią o Venomie, którego nosiciel umiera powoli na raka, kontynuowane było w znakomitym „Odliczaniu” traktującym o Doc Ocku i jego szalonej akcji, każącej mu przypomnieć sobie o tragicznych zdarzeniach z dzieciństwa, a tu nie zwalnia tempa. Z tym, że tamte historie były specyficznie, acz z talentem narysowane, czego nie można powiedzieć o „Opowieści Lizarda”. Dwie trzecie zeszytu to tragedia, w ostatnim segmencie kolor Edgara Delgado ratuje stronę graficzną, ale niestety nie na tyle, by można się było nią zachwycić. A szkoda. Jednakże po komiks sięgnąć warto. Cały run Jenkinsa (jeśli ktoś nie kojarzy nazwiska – są tacy? – to podpowiem, że napisał takie dzieła, jak „Wolverine: Origin” czy „Universe”) to kawał mocnego, poruszającego i mądrego komiksu dalekiego od prostych odpowiedzi i taniego mainstreamu. A na dodatek zawierającego sporą porcję odniesień do Polski. Polecam! Recenzja opublikowana na moim blogu http://ksiazkarnia.blog.pl/2016/07/31/spectacular-spider-man-dobry-komiks-extra-3-paul-jenkins-i-daimon-scott/

Z PUDŁA WYGRZEBANE, CZ LXIV Siła Petera rośnie, dzięki czemu chłopak zaczyna w końcu bronić się w szkole. Wywołuje to jednak masę kłopotów. Trzeci zeszyt przygód uwspółcześnionego Pająka to kolejny kawał dobrego komiksu. Kawał prawdziwego życia zawartego w obrazki. Przykładu jak wyglądałoby życie prawdziwego superbohatera. Dla mnie rewelacja.

Stwierdziwszy, że dawno się z mutantami nie widziałem, z czeluści komiksowej szuflady wyciągnąłem świetnie zachowane Ultimatesy i na nowo rozpocząłem przygodę ze światem stworzonym przez Marka Millara. Biorąc pod uwagę, że moje ostatnie kilka spotkań z tym panem do najlepszych nie należały, nie za bardzo miałem ochotę znów się "widzieć". Jednak odświeżona i odmłodzona (bo takie były założenia imprintu Ultimate) opowieść o tym, jak świeżo upieczona grupa mutantów stara się walczyć o swoje prawa z całą masą przeciwności to kawał naprawdę porządnego komiksu. Co prawda to tylko dwa numery, więc postacie nie są w stanie do końca się rozwinąć, akcja też nie leci do przodu na łeb na szyję, ale naprawdę sporo w tym luzu, historia jest spójna i logiczna, daje nadzieję na coraz to lepsze motywy w kolejnych numerach, a rysunki to uczta dla oczu. Czepialstwem byłoby pisanie o braku jakiegokolwiek humoru, kiedy do dyspozycji ma się tylko X-menowych smutasów, z pewnością w tej kwestii Millar również się rozwinie. Podziękować mu za to trzeba, że nie leje na każdej stronie krwi i nie urywa kończyn, co z czasem stało się jego znakiem firmowym. Jak na razie Ultimate X-men 1:0 Yave.

Z PUDŁA WYGRZEBANE, CZ LXII Nastoletni Peter Parker jest dobrym uczniem, ale nie ma łatwego życia. Inni go nie lubią, jego rodzice nie żyją, a najlepszy przyjaciel wykorzystuje. Wiedzie spokojne życie wychowywany przez wujostwo, aż pewnego dnia szkolna wycieczka wywraca wszytsko do góry nogami... Jeśli widzieliście filmy o Pająku, widzieliście wiele pomysłów z serii Ultimate, ale pozbawionych polotu i inwencji. W serii Peter żyje w XXI wieku, ma komputer, nowoczesne technologie na wyciągnięcie ręki. Jego przeciwnicy też są nowocześni. Cały świat się zmienił i zmienia się też Peter - jest dojrzalszy i prawdziwszy niż kiedykolwiek, jak zresztą cała reszta bohaterów. I niby wszystko jest proste i pozbawione akcji, ale jak emocjonujące. Świetnie napisane, świetnie narysowane... nic dziwnego, że seria jest w pierwszej 10 najlepszych komiksów w dziejach. Polecam więc gorąco i to wszystkim. Szczególnie, że już niedługo wznowiona zostanie w Wielkiej Kolekcji Komiksów Marvela. Rewelacja!

Spróbujcie wyobrazić sobie jakieś czadowe zakończenie mutanckiej walki, potem pomnóżcie to przez siedem, dodajcie trzy i podnieście do czwartej potęgi. Właśnie tak mocny jest finał starcia Xaviera i Magneto według Marka Millara. Boże, ile tu się dzieje! Król Magnetyzmu na własną rękę decyduje się "wymazać" Amerykę z pomocą przeprogramowanych Strażników, a przeciw niemu stają nie tylko ci dobrzy, ale i jego wcześniejsi poplecznicy. To prowadzi do przepotężnej bitwy, w której przegrana oznacza śmierć. Mimo że to ledwo ponad czterdzieści stron, akcji i emocji jest tu tyle, że można by nimi wypełnić nową X-menową trylogię. Choć większość mutantów zepchnięta zostaje na drugi plan i służy jako ci, którzy mają tylko walczyć w tle i rzucać żartami, to z kreacją dwóch najpotężniejszych nie mam absolutnie żadnych problemów. Naprawdę podoba mi się millarowskie podejście do Magneto, nie jest tu po prostu kolejnym tym, który "jest zły, bo jest zły". Ma swoje racje i podstawy, wierzy w swoją misję i zrobi wszystko, żeby ją wykonać. Sam Xavier też nie jest tak przesłodzony jak zwykle. Nie boi się ubrudzić sobie rąk, żeby uratować ludzki gatunek. Chcę więcej takiego Profesora X! Rany, Mark, miejsce na moim komiksowym podium jest znowu twoje! Zasłużyłeś!

Noo, zdecydowanie lepiej niż w numerze pierwszym! Wreszcie dochodzi do poważnej potyczki między ekipą Xaviera, a porywaczami prezydenckiej córki, czyli zwolennikami Magneto i jest to starcie jak najbardziej godne polecenia. Przepełnione akcją, efektowne, z kilkoma świetnymi pomysłami i jeszcze lepszymi one-linerami. Do tego z wątkiem o braku zaufania w drużynie, czyli to, co ceni się zawsze. Plus jeszcze intrygujące i niespodziewane zarazem zakończenie, przez które zeszyt numer 3 zapowiada się jeszcze lepiej. Wreszcie czuję, że jest to ten Mark Millar, który zaskarbił sobie moją sympatię. Historia szybka, mocna, ostra i zabawna. Oby tak dalej, Mark, oby tak dalej!!

Z PUDŁA WYGRZEBANE, CZ CXXI Prowadząc śledztwo w sprawie Metallo Superman trafia do Gotham City, gdzie znajduje się pochowane ciało przestępcy. Wszystko wskazuje też na to, że to Metallo, będąc jeszcze drobnym złodziejaszkiem, zabił rodziców Bruce'a... Tymczasem do ziemii zbliża się kometa będąca pozostałością Kryptonu i zagraża życiu na naszej planecie. Prezydent USA, Lu\ex Luthor, stara się zażegnac kryzys... Jeph Loeb to wielki scenarszysta, co udowodnił tworząć m.in. Batman Halloween. Ed McGuiness to średni, ale przyzwoity rysownik. Komiks ten to natomiast ciekawy przykład mininserii, kótra w końcu za namową fanów przerodziłą się w regularną serię. Nie do końca spełniony, ale intrygujący, konfrontujący w końcu motywy Bruce'a i postać batmana z bandytą odpowiedzialnym (a może jednak nie?) za śmierć jego rodziców i zestawiającym ze sobą Batmana i Supermana, ich motywacje, cele i charaktery. Nie ma tu wielkich scen, zaskoczeń czy momentów, które zmieniłyby coś w komiksie, ale czyta się go naprawdę znakomicie, więc czemu mam nie polecić fanom?

Cóż... czułem, że w końcu musiał nadejść ten moment. Piąty numer Ultimate X-men przynosi niestety spadek formy. Lekki, ale jednak. Dlaczego? Po kolei... Grupa mutantów pod dowództwem Xaviera zostaje pojmana przez wojsko i za pomocą szantażu i wymyślnych (znanych też jako okrutne) tortur zmuszana jest do wykonywania niebezpiecznych zadań. Cała nadzieja, oczywiście, w Wolverinie, który na własne szczęście wcześniej oddzielił się od zmutowanych znajomych. Brzmi nawet fajnie, co nie? Choć zalatuje trochę schematami, to Millar wyciąga z tego wątku co tylko może. Niestety dla mnie jednak najważniejszą misją X-menów jest tu ratunek zaginionego żołnierza. Żołnierzem tym okazuje się nie kto inny jak Nick Fury, dowódca organizacji S.H.I.E.L.D., czyli ten, który w moim osobistym rankingu najbardziej znienawidzonych Marveli przegrywa tylko z Iron Manem i Mr. Fantasticiem. I jak ja niby mam się ekscytować historią, kiedy misja prawie w ogóle mnie nie obchodzi? Przez większość stron po prostu przyglądałem się beznamiętnie, nie odczuwając nic a nic napięcia. Na szczęście sami mutanci wciąż trzymają poziom, a wątki poboczne i dialogi to cały czas klasyczny Millar. Mimo to wciąż pozostaje niedosyt, bo mam nieodparte wrażenie, że gdyby tylko zmienić jedną postać, zakochałbym się w tym numerze, bo potencjał był. Zapewne wszystkim normalnym czytelnikom bardzo się podobał, ja niestety do nich nie należę :/

Wow tyle lat. Pamiętam jak latało się do kiosku i to podekscytowanie serią DK. No cóż komiks jest na podstawie gry 2D. Gra jak i komiks są dobre. Film z JCVD to paszkwil, nie mający nic wspólnego z prawdziwym SF( Sam aktor oprócz romansu z Kylie M, nie wspomina chyba za dobrze ten czas spędzony w Tajlandii :D). Kto naprawdę zna SF ten wie. Komiks polecam, bo ładne rysunki, walki i historia SF. Polecam :)

Z PUDŁA WYGRZEBANE, CZ III Dziś po latach sięgam po drugi a właściwie trreci numer Mega Komiksu. Po 14 latach odkąd przeczytałem go po raz pierwszy. Jak przetrwał próbę czasu? Superbohaterowie świata Marvela nie żyją! Zginęli by powstrzymać Onslaughta - istotę, która powstała podczas ostatniej walki Xaviera z Magneto. Teraz mija rok od ich śmierci. Tylko nie liczni wciąż żyją: Spiderman, który nadal działa, X-Meni, którzy ukrywają się przeed światem i potwornir napromieniowany Hulk. Ale nikt nie wie, ze starzy herosi: Fantastyczna czwórka, Avengers i cała reszta żyją zamknięci w alternatywnej rzeczywistości, gdzie ukrył ich przed zgubą Franklin, syn Sue i Reeda Richardsów. Wszytsko zmienia się wraz z przybyciuem tajemniczych Celestian, którzy żądają od Frnaklina by zniszczył jeden ze światów... Heroes Return (czy moze raczej Heroes Reborn: The Return, jak chce tego oryginał) to kimks, który dla świata Marvela miał być tym, czym dla DC "Crisis on the Infinite Earth". I choć tak ambitny zamysł nie udał sie do końca, czytelnicy dostali naprawdę świetny album. Scenarzysta, Peter David, który swego czasu komiksy o Hulku wyniósł z podrzędnego spin offu do miana samodzielnej świetnie sprzedającej sie serii, postarał sie o to by emocji nie zabrakło. Emocji i wyborów, które w znakomitym finale wstrząsają na powrót universum Marvela. Dodatkowo zapewnił nam takie atrakcje jak walka dwóch Hulków, czy Thora zamienionego w żabę! A postacie w jego wykonaniu zdają sie żyć naprawdę. Gorzej jest już z rysunkami Slavadora Larroci - niby nie są złe, ale brak w nich jakiegoś artyzmu. Dla takiej historii chciałoby się niezapomnianych plansz w stylu Marvels, a dostajemy jedynie rysunki czasem kojarzące się z komiksami dla dzieci. Szkoda. Nie mniej album polecam i to gorąco. Fani komiksów, a fani Marvela w szczeególności, będą zadowoleni. Ocena: 7,5(gdyby nie rysunki...)

Z PUDŁA WYGRZEBANE, CZ LXXV Cyclops i Marvel Girl odnajdują Colosusa w Rosji, ale ten nie chce wracać do X-Men, ani nawet pomóc ratować żołnierzy uwięzionych w zatopionej łodzi podwodnej. Tymczasem David zaczyna niszczyć ważne obiekty na całym świecie... Koniec UXM w Polsce to niestety najsłabszy zeszyt z wydanych. Nie scenariuszowo, bo ten jak zwykle jest perełką, ale rysunkami.Chris Bachalo tworzy ilustracje podobne do Batman:Twarze, ale tam Wagner zrobił to świetnie, a tu prostota zabija klimat i powagę dzieła. Nie rozumiem tego, bo Bachalo potrafi rysować. Szkoda. Scenariusz na 7. Rysunki na 4. Kolor: 5.

Z PUDŁA WYGRZEBANE, CZ XCVIII Witchblade i Darkness jednoczą siły, gdy to, co wygląda na zwykłą wojnę gangów okazuje się być przybyciem Obcych i Predatorów. I choć sami spotykają ich po raz pierwszy, ich moce zdają się znać kosmitów... a wręcz być dla nich stworzone... Wydanie Overkilla w Polsce to przykład nie dbania o czytelników przez TM-Semic. Wydanie jest tradycyjnie słabe, ale to, o co mi chodzi, to fakt, że komiks ukazał się rok po tym, jak bezsensownie wydawnictwo wypuściło na naszym rynku jego kontynuację. Ale mniejsza o to. Overkill to komiks świetny i nawet Ci, którzy nie znają żadnych z występujących w nim bohaterów będą się bawić znakomicie. A wszystko dzięki scenariuszowi twórcy takich dzieł, jak Wolverine:Origin czy Universe. Niby nie ma tu nic, czego byśmy już nie znali. Walka, krew, dowcipy, nieco erotyki, ale podane jest to lekko, przyjemnie i po prostu czyta się to znakomicie. Rysunki Chinga nie są niczym wielkim, ale przyjemnie się na nie patrzy, a i mają swój urok i klimat i pasują tu idealnie. Kolor też jest znakomity i gdyby komiks ukazał się na papierze kredowym, byłoby na co popatrzyć. Poza tym miły akcent w postaci szkiców na końcu tylko dopełnia przyjemność czytelników. Tak więc moja ocena t 6,5 i rada dla komiksomaniaków: przeczytajcie, bo to kawał znakomitego komiksu rozrywkowego, a do tego, dla fanów Witchblade, komiksu, który wiele mówi o jej mocach i ich historii. polecam.

Z PUDŁA WYGRZEBANE, CZ CXXII Prezydent Luthor obwinia Supermana o zbliżającą się zagładę i wyznacza nagrodę za schwytanie go. Superman razem z Batmanem stają do walki z wszystkimi super łotrami, z którymi walczyli do tej pory, a także większością super bohaterów… Kolejny niezły zeszyt serii, ale niezły, jak na nazwisko Loeba jako scenarzysty, to za mało. Ot rozrywkowa, pełna walk i szybkiej akcji historia bez głębi. Miła, szybka w lekturze i tak samo szybka w wypadnięciu z pamięci. Mogło być pięknie, a jest, jak jest.

Jest to białe czarne wydanie pierwszych przygód dobrze znanego bohatera Marvela Punishera. Mamy tutaj pierwsze jego pojawienie się w Spider-Manie i zeszyty z tym bohaterem gdzie również pojawiał się Punisher a także kilka innych zeszytów z nim w akcji. Mamy tutaj również dwie pierwsze pełnoprawne serię gdzie Punisher dopiero stawał się jednym z ważniejszych postaci w stajnii Marvela. Zeszyty zaczynają się od roku 1974 aż do 1987 r. Bardzo dobre kompetium o tym bohaterze minus za brak koloru.

To moja pierwsza przygoda z komiksami Marvela. Spider-man nie jest moim ulubionym superbohaterem, więc i jego przygody średnio mnie interesują, ale i tak oceniam go pozytywnie. Cieszę się, że nie jest tu nastolatkiem, ale już dorosłym mężczyzną i można dowiedzieć się, co robi po latach. A ten czarny charakter to tak średnio mnie do siebie przekonał, chociaż silny to on był. Na pewno sięgnę po inne komiksy z tej serii.