Ukryte terapie. Czego ci lekarz nie powie

To jedna z tych książek, kóra może zmienić Wasze życie. Czytając ją odstawiłam przenicę. Już po czterech dniach zobaczyłam różnicę – przestałam podjadać. Co będzie dalej? Nie wiem, ale jestem ciekawa. Nie ze wszystkim się zgadzałam, np. z jedzeniem dużych ilości warzyw. W mojej opinii to nie do końca dobre. Aktuanie warzywa są tak pryskane, że mogą być toksyczne, co więcej – przestają mieć jakikolwiek smak. Uważam, że trzeba odwagi, żeby takie książki pisać. Polecam każdemu. Być może zmieni Wasze życie na lepsze.

📝 Książka przedstawia zasady postu warzywno-owocowego oraz filozofię zdrowienia poprzez zmianę sposobu odżywiania. Dr Dąbrowska opiera się na diecie eliminacyjnej, której celem jest nie tylko poprawa zdrowia fizycznego, ale i wewnętrzna równowaga. 💭 Moja opinia: Lubię eksperymentować z dietami i zdecydowanie najlepiej czuję się na poście. Ta książka zmieniła wiele w moim podejściu do żywienia – pokazuje, jak ogromny wpływ na ciało i psychikę ma to, co jemy. Konkretna, inspirująca, dająca do myślenia. ⭐ Ocena: 7/10

Zacząłem przygodę ze zdrowym odżywianiem od tej książki. Do dziś korzystam z niektórych przepisów. Lubię prostotę więc, jak to w książkach kucharskich albo o zdrowym odżywianiu nie zawsze znajduje to do końca, ale tutaj idzie coś ogarnąć. Ciekawa przedmowa autora i rozpisanie teorii. Mogę polecić z czystym sumieniem.

Gdybyśmy wszyscy jedli wg wskazówek z książki, lekarze interniści nie byliby tak potrzebni. Warto przeczytać i warto wprowadzić w życie swoje i swoich dzieci, zachęcić znajomych. Wieloletnie badania Campbella i wielu innych lekarzy i naukowców potwierdzają bez najmniejszej wątpliwości, że dieta roślinna nieprzetworzona bez nabiału i mięsa jest najsłuszniejszym wyborem.

Istotnie, tematyka subtelnie ociera się o kontrowersje, wżdy sama nasza najdroższa księżna Walii najpewniej zdecydowała się na wybór terapii antynowotworowej z użyciem niejakiej chemioterapii... Temat stary, sprawa nie jest świeża, nikogo w zasadzie już to zagadnienie nie dziwi, wszak czy słusznie? Prywatnie, uważam, że jest to możliwe, że moja osoba nie zdecydowałaby się na chemię, może bez względu na to jakiego i jak poważnego raka posiadłabym..., ale też w ogóle bardzo trudno jakkolwiek się odnieść, namyślać, na co by się zdecydowało. W każdym razie, dla mnie po trosze autorskie wypowiedzi "mają sens", "dotykają niekiedy seden spraw"..., tudzież..., azaliż miałabym orzec: "Niech tę księgę popiół pochłonie?" Oczywiście, że bym mogła... Właściwie, nikomu nie będzie wiadomym, czy tego nie zrobiłam. Książki chyba w ogóle nie polecałabym osobom, które "odnajdują się" w meandrach współczesnej nauki i skrzętnie nabywają z niej prawdy dotyczące jestestwa..., wszechbytności..., zbioru, czy zbiorów, bytów... Jednakowoż, straceńcom, wygnańcom, wyzbytym czci i wiary pariasom, czy doprawdy mogłaby jakoś nadzwyczajnie, ponadstandardowo, zagrozić? Jako osobnik lubujący się niekiedy w kontakcie z nowinkami, dziwami i cudami natury i sztuki, różnorodnościami, wątłymi, wątpliwymi teoriami, ale i pewniejszymi nade świat ten, oblicze ziemi, tej ziemi..., odnalazłam w niej nieco ukontentowania, krztyn śmiechu, pokrzepienia. Jak na książkę to to jest w sumie dużo, bez względu na to, jak bardzo planowałabym się leczyć wlewami witaminy ce... Autor trochę mi zaimponował wykładnią dotyczącą cholesterolu i badań laboratoryjnych, bo osobiście nie jestem całkowicie odłączona od uznania, że dzisiejsza medycyna ma sporo wspólnego z wróżeniem z fusów, łączeniem tajemniczo rozmieszczonych kropek, snuciem teorii i dochodzeniem do wniosków, cóż oceniać, niebywałych, karkołomnych, czy zwyczajnie "skrojonych na miarę naszych czasów". Jeżeli uznać ją za jedną z najważniejszych nauk stosowanych, dla mnie wniosek dotyczący takowych nie jest optymistyczny. Słyszałam, że lekarze bywają zadowoleni, więc jednak jakieś pozytywne skutki niewątpliwie są, zdarzają się też ludzie, którzy po kontakcie z medykami istotnie zdrowieją. Wychodziłby wszak ogłosić, że jest to stan rzeczy pożądany tudzież wymarzony. Może w gruncie rzeczy zdrowie, współcześnie rozumiane, nawet nie jest warte tyle zachodu, żeby o nie zabiegać. Czy ktoś próbował je zjeść, jaki miałoby smak? Łorewer -.-.

Książkę pożyczyła mi @sara.booklover wraz z bardzo pozytywną recenzją. Jednak ja i mój wewnętrzny sceptyk podeszliśmy do niej z charakterystycznym dla siebie powątpiewaniem 😉 Jak się okazało, zupełnie niesłusznie. Moment w którym sięgnęłam po "Dobre bakterie" nie był przypadkowy. Tak się składa, że aktualnie sama zmagam się z problemami natury zdrowotnej i chociaż stosunkowo daleko im do tematyki ludzkiego mikrobiomu i zadziwiającej pracy jelit, to lektura tej książki znacząco wpłynęła na moje pojmowanie własnego organizmu jako nierozerwalnej całości w której każdy, najdrobniejszy element ma znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania całej reszty. Fantastyczna pozycja dla każdego, kto chce być świadomy funkcjonowania swojego organizmu i mieć realny wpływ na jego dobrostan. Ja zaczęłam od zielonego koktajlu każdego dnia. Tak, na dobry początek 😊

Tę książkę polecił mi mój lekarz rodzinny, więc ją przeczytałam! Ciekawe informacje dotyczące żywności oraz nawyków żywieniowych. Myślę, że niektóre są dość surowe i bardzo "ostre" a nawet drastyczne. Nie mogę powiedzieć, czy się z czymś zgadzam, czy też nie, ponieważ brak mi w tym temacie odpowiedniej wiedzy. Niemniej, uważam, że wszystko należy robić "z głową" i z umiarem a wtedy będzie dobrze. Rzecz jasna - łatwo powiedzieć, nie tak łatwo zrobić. Ciekawa jestem wypowiedzi osób mających w tej tematyce wiedzę i doświadczenie a może i jakieś badania naukowe w zanadrzu. Jak one odniosłyby się do tej książki? Czyta się ciekawie, za co ode mnie 10/10.

📝 Podróżnicza opowieść o kulturach i miejscach, które ukształtowały świat. Pawlikowska prowadzi czytelnika przez różne zakątki globu, dzieląc się swoją wiedzą, ciekawostkami i refleksjami w typowym dla siebie stylu. 💭 Moja opinia: Narracja jest miękka i lekka, przyjemna dla oka – idealna, żeby się nie zmęczyć czytaniem. Ale… powtórzenia były dla mnie nie do zniesienia. Momentami miałam wrażenie, że czytam w kółko to samo. Miła w odbiorze, ale ta manieryczność autorki mocno irytuje. ⭐ Ocena: 6/10

Bardzo dobra książka. Nawet jeżeli ktoś uważa inaczej to nie jest ona długa i przeczytanie jej nie zajmie dużo czasu. Pokazuje jak docenić to co się ma w życiu. Nie każdy ma dom, jest zdrowy, ma auto, pracę czy nierozbitą rodzinę. Niektórzy mają dużo trudniej w życiu a mimo to cieszą się nim, wyciągają z tego życia najwięcej jak się da. O tym jest ta książka. Zdecydowanie polecam!

Przeczytane ponownie po 15 latach. Dużo wiedzy, o której zapominamy w zachodnim świecie. Bliskość natury, zdrowe odżywianie, nie przeciążanie naszych ciał produktami, które nie są naturalne, nie wzmacniają nas. Polecam przestudiować i wyciągać swoje wnioski. To nie jest dzieło, które powinno być czytane dosłownie a wszystkie techniki kopiowane. Każdy musi znaleźć swój sposób na powrót do zdrowia, gdyż każdy jest specjalnym, skomplikowanym systemem.

Mikrobiom to dzieło sztuki nowoczesnej. za nasze zachowanie, depresje czy skłonność do tycia nie jest odpowiedzialny mózg a bakterie jelitowe, małe, ważące zaledwie 2kg. pomagają w trawieniu, detoksykują, produkują witaminy a nawet mają wpływ na poziom cholesterolu. bardzo ciekawa i przystępnie napisana książka.

Bardzo dobra książka. Autor, lekarz zmagający się z ciężką chorobą, opisuje swoją walkę. Robi to pokazując swoje życie prywatne i zawodowe a wszystko popiera przytaczaną bibliografią i badaniami naukowymi. Jak dla mnie bardzo wciągająca i przemawiająca lektura. Zachęcam gorąco! Wiem, że jest mnóstwo różnych diet i uważam, że nie ma jednej "złotej". Każdy z nas jest na innym etapie - ma inne parametry życiowe, zdrowotne i ogólnie jest inny. Zatem to, co zadziała dla mnie, niekoniecznie musi zadziałać dla ciebie i odwrotnie. Piszę to po to, ponieważ ta książka pokazuje wiele rzeczy, nad którymi warto się zastanowić i do nich przychylić, ale nie trzymać się też kurczowo, jeżeli zupełnie inne rzeczy sprawdzają się u was i dzięki temu osiągacie swoje cele i zdrowie. Wszystko trzeba zawsze przefiltrować i przemyśleć. A jeśli popełnimy błąd, to nic. Jutro jest nowy dzień i trzeba sobie wybaczać. Książkę polecam. Naprawdę napisana ciekawe i urzekła mnie bibliografia oraz badania naukowe. Ode mnie 10/10. Spoiler ---> zaskoczyła mnie rzodkiewka na wykresach na końcu książki (ja mam stare wydanie). Sądziłam, że to całkiem zdrowe warzywo...

Książka „Życie na pełnej petardzie, czyli wiara, polędwica i miłość” to niezwykły zapis rozmowy między księdzem Janem Kaczkowskim a Piotrem Żyłką, która wykracza daleko poza ramy klasycznego wywiadu. To raczej szczera, momentami bezkompromisowa opowieść o życiu, wierze, chorobie i człowieczeństwie. Już od pierwszych stron czytelnik ma poczucie, że obcuje z kimś autentycznym – kimś, kto nie boi się mówić prawdy, nawet jeśli jest ona niewygodna. Największą siłą tej książki jest jej bohater. Ks. Jan Kaczkowski jawi się jako człowiek pełen energii, dystansu do siebie i świata oraz niezwykłego poczucia humoru. Określenie „onkocelebryta”, którego sam używa, doskonale oddaje jego podejście do własnej choroby – zamiast uciekać od tematu, oswaja go i nadaje mu ludzką twarz. Jego historia walki z nowotworem nie jest jednak opowieścią o cierpieniu, lecz o życiu przeżywanym intensywnie mimo wszystko. To właśnie ten paradoks – zestawienie choroby z radością życia – nadaje książce wyjątkowy charakter. Narracja prowadzona w formie rozmowy sprawia, że książkę czyta się bardzo lekko. Pytania Piotra Żyłki są trafne i nienachalne, pozwalają bohaterowi swobodnie rozwijać myśli. Dzięki temu czytelnik ma wrażenie uczestniczenia w szczerej, niemal prywatnej rozmowie. Tematy poruszane w książce są różnorodne – od dzieciństwa i drogi do kapłaństwa, przez trudności i odrzucenie (jak choćby historia z jezuitami), aż po refleksje dotyczące Kościoła i współczesnego świata. Na szczególną uwagę zasługuje sposób, w jaki ks. Kaczkowski mówi o wierze. Nie jest to język patetyczny ani moralizatorski. Wręcz przeciwnie – jego wypowiedzi są proste, konkretne i często podszyte humorem. Dzięki temu trafiają zarówno do osób wierzących, jak i tych, które do Kościoła podchodzą z dystansem. Autor nie unika trudnych tematów, ale mówi o nich z empatią i zrozumieniem, co buduje most zamiast dzielić. Książka ma także wymiar inspirujący. Pokazuje, że nawet w obliczu poważnej choroby można zachować sens życia, a nawet odnaleźć w nim nowe wartości. Historia budowy hospicjum w Pucku jest tego najlepszym przykładem – to dowód na to, że jeden człowiek może realnie zmieniać świat wokół siebie. Ks. Kaczkowski nie przedstawia siebie jako bohatera, lecz raczej jako zwykłego człowieka, który po prostu robi to, co uważa za słuszne. Nie oznacza to jednak, że książka jest pozbawiona wad. Momentami można odnieść wrażenie, że niektóre wątki mogłyby zostać rozwinięte bardziej szczegółowo. Forma wywiadu, choć dynamiczna, czasem ogranicza głębię refleksji. Mimo to nie umniejsza to ogólnego odbioru – książka pozostaje spójna i angażująca. Podsumowując, „Życie na pełnej petardzie…” to pozycja, która porusza, inspiruje i skłania do refleksji. To książka o życiu – nieidealnym, pełnym wyzwań, ale jednocześnie pięknym i wartościowym. Niezależnie od światopoglądu, każdy czytelnik może znaleźć w niej coś dla siebie – od motywacji po zwykłą, ludzką nadzieję.

Jestem zaskoczona negatywnymi opiniami. Jak dla mnie książka bardzo ciekawa. Nie jestem żadną uduchowioną osobą, która czyta tylko takie książki lub żyje w jakimś uduchowionym/mistycznym społeczeństwie, ale przeczytałam tę książkę z czystą przyjemnością. Bardzo podobały mi się opisy w co ludzie wierzyli, w co wierzą, jakie różnice kulturowe nas dzielą/łączą. Przyjemna odskocznia od kryminałów. Dla mnie książka nie była nudna a język pisarza nie był trudny. Polecam osobom, które np. są zestresowane i poszukują czegoś aby się uspokoić. W moim przypadku pomagała mi wyciszyć się właśnie przed snem.

W książce znajduje się dużo ciekawych informacji na temat chemii w jedzeniu pomocnych dla osób niewtajemniczonych w chemiczno-spożywczą wiedzę. Autorka wymienia konkretne substancje zawarte w produktach i ocenia ich szkodliwość oraz proponuje alternatywy. Lektura zawiera też spis prostych przepisów na zdrowe zamienniki sklepowych produktów. Natomiast z negatywnych stron nie spodobały mi się ciągłe powtarzanie stereotypów nt. mężczyzn i ich "zamiłowania do mięsa" oraz kontrowersyjne propagowanie przedstawiania małym dzieciom słodyczy w sklepie wprost jako trucizny/trutki. Podsumowując książka dobra na start, ale na pewno na rynku znajdzie się bardziej merytoryczne i naukowe pozycje.

Kolejna część z serii książek o zdrowym żywieniu Julity Bator. Cenię sobie pomysły autorki, jej szczerość i proste przepisy. Książka ma przejrzysty skład, ciekawe zdjęcia i poręczny format. Polecam, wszystkim, którzy chcą zmienić swoje nawyki żywieniowe.

Książka jest intelektualną prowokacją. Świetna jej część to odniesienia do literatury i statystyk pokazujących w jaki sposób społeczność żydowska uzyskała dominującą pozycję w nauce, finansach czy kinie. To są bezsprzeczne fakty i warto się nad nimi pochylić. Warto wyciągnąć z nich wnioski i pracować nad naszym własnym sukcesem. Ta książka daje kopa do pracy nad sobą. Zupełnie inną sprawą jest, że autor podchodzi wręcz bałwochwalczo do kultury i tradycji żydowskiej. Można podziwiać umiłowanie wiedzy, pęd do innowacyjności i łatwość z jaką podchwytują idee. Jednak twierdzenie, że ich specyficzne podejście do moralności jest wartością samą w sobie pozwalającą przetrwać, bogacić się i świetnie prosperować jest naciągane. Jeżeli spojrzymy na ostatni wielki kryzys finansowy który zachwiał naszym światem w 2008 roku to był on wywołany przez instytucje i mechanizmy budowane od wielu lat przez żydowskie banki i instytucje, co zresztą przyznaje sam autor. Więc jeżeli chciwość i doprowadzenie do ruiny wielu ludzi, bo jesteśmy mądrzejsi i nam się należy jest przejawem tej moralności to ja dziękuję. Tego rodzaju moralność jest dla mnie mocno naciągana i dziurawa jak stare gacie. Autor myli się również powołując się na kulturę judeochrześcijańską. Nie ma czegoś takiego. Jest tradycja i kultura żydowska oraz kultura i tradycja chrześcijańska. Właśnie ze względu na wspomnianą wcześniej moralność jednak inna. Proponuję zapoznać się pamiętnikami Żydów z gett w Warszawie i Łodzi. Gdzie brat brata sprzedawał, gdzie policjant żydowskiej milicji w getcie budził większe przerażenie niż SS. Gdzie elita getta w Łodzi żyła wspaniale, rauty, przyjęcia, a biedota umierała, bo nie stać jej było na chleb, który był horrendalnie drogi właśnie dlatego, że król getta wprowadził własną walutę. Gdzie elita żydowska wydała na śmierć tysiące swoich dzieci i starców ratując siebie. Podkreślam, że są to relacje samych Żydów. W Izraelu obowiązuje prawo, które mówi - jeżeli Żyd stanie przed sądem w Izraelu oskarżony o zbrodnie wojenne, zdradę innych Żydów, posłanie współbraci do gazu i powie, że robił to dla ratowania siebie wychodzi z sądu niewinny. Jeszcze raz podkreślę, to nie jest moralność chrześcijańska i nie ma z nią nic wspólnego. Mam też żal do autora żyjącego tyle lat w Nowym Jorku, a jednak z polskim kompleksem. Nigdy tego nie zrozumiem. Może jako naród mamy IQ niższe niż nasi żydowscy bracia, których ratowaliśmy z pożogi tysiącami. Być może nie stworzyliśmy wielkich banków, być może nie zbudowaliśmy bomby atomowej, nie narzucamy trendów intelektualnych w USA, ale nie zamierzam mieć z tego powodu kompleksów. Jesteśmy jak Żydzi nie do zajechania. Powróciliśmy na mapę po wieku niewoli, wyszliśmy z komunizmu. Przetrwaliśmy potworną wojnę, która zabiła 1/3 naszych rodaków. Przetrwaliśmy czasy stalinowskie, gdzie żydowscy oprawcy mordowali kwiat polskiej inteligencji w świetle prawa. Nie muszę z tego powodu mieć kompleksów i nie dam się wpędzić w myślenie, że w związku z tym jestem gorszy. Śmieszy mnie kiedy autor podaje przykład elity jagiellońskiej, która cytuję z pamięci: "rozumiała swoje podrzędne miejsce i pozycję względem elity zachodu". Autor nie zna historii. W czasach Jagiellonów Polska była potęgą i to nie my patrzyliśmy na zachód, ale to na nas patrzono z zazdrością. Zmiana nastąpiła dużo później, po wielkich odkryciach geograficznych. Ale nie w czasach Jagiellonów! I na koniec jeszcze jedna uwaga. Żydzi i ich zdolności są imponujące. Jednak jest jeden kraj w którym nie powstała diaspora żydowska. Kraj gdzie żydowskość wtapia się w krajobraz, bo trafia nie tyle na równych sobie, co pod wieloma względami lepszych. Ten kraj to Chiny. Potęga, która po wielkim upokorzeniu wraca na arenę międzynarodową jako supermocarstwo i dziś rzuca wyzwanie zachodowi. Zachodowi gdzie dominuje elita żydowska. Jak skończy się to starcie? Mam wątpliwości czy sukcesem dla elit USA. Uczmy się od wszystkich, którzy tworzą ciekawe rozwiązania - od Finów - jak stworzyć nowoczesne, kształcące innowatorów szkolnictwo. Od Żydów jak rozpoznawać trendy w nauce. Od Chińczyków uczmy się cierpliwości, pracowitości i umiejętności wybierania własnej drogi bez oglądania się na innych. I przede wszystkim pozbądźmy się kompleksów!

Ksiazka Pani Pawlikowskiej nie jest podręcznikiem,ale w prosty sposób przedstawia wiele ciekawych zagadnień,uważam że powinna być lekturą obowiązkowa dla dzieci i młodzieży,bo brak im edukacji jak dbać o zdrowie,to wcale nie znaczy że chce coś ujmować tej pozycji.to samo dotyczy dorosłych,bo niby wiedzą,niby wszystko takie proste i jasne ale nie jest tak naprawdę,co widać po epidemii chorób cywilizacyjnych.serdecznie polecam tą książkę!

Bohaterami książki są m.in. takie firmy jak: General Foods (mające wówczas w portfolio np. kawę Maxwell House, czy majonez Hellmann's) – i de facto przejęte przez koncern tytoniowy Philip Morris w roku 1985… jak również: Kellogg, PepsiCo i Frito-Lay wraz z siecią Pizza Hut czy Taco Bell, koncern Nestlé i Kraft (to od ciasteczek OREO) oraz Novartis, Cadbury, Cargill, Coke, Unilever, a także John Hayes, Adam Drewnowski, Jeffrey Dunn, Howard Moskowitz, Alina Szcześniak (https://www.scopus.com/authid/detail.uri?authorId=6601992847), czy napój Capri-Sun. Dowiadujemy się jak konkurują ze sobą koncerny żywieniowe i jak trują konsumentów pod płaszczykiem półprawd z reklam i kampanii. Jeśli tego typu procedery i afery oraz przekręty są typowe dla świata produktów dietetycznych (tj. konsumpcyjnych), aż strach pomyśleć jak bezpardonowa jest walka w obszarze szczepionek lub lekarstw, czy elektroniki lub motoryzacji. No mnie książka podpasowała. Jest sprawnie napisana i nie nuży – bo narracja jest pierwsza klasa. I dużo się można dowiedzieć :)

Książkę oceniam pozytywnie, z przyjemnością mi się ją czytało. Jest napisana przestępnym językiem i szybko sie ją czyta. Myślę, że jest to fajna pozycja dla osób, które chciałbym zadbać o swoją cere, ale nie wiedzą z której strony to ugryść. Napewno zaletą jest to, że autorka nie promuje tylko i wyłącznie swojej marki tylko daje przepisy do wykonania w domu. Na plus także podejście holistyczne tej ksiązki jak i to, że najpierw autorka zaczyna treść od odżywania dopiero później przechodzą w pielęgnację samą w sobie. Plusik za końcowy słowniczek oraz odnośniki do badań naukowych. Z minus napewno trzeba uzględnić to, że niektóre przepisy są zastanawiające (majonez - kto wie ten wie ;) ). Dodatkowo autorka nigdzie nie bierze pod uwagi cen produktów oganiczych oraz bio, ktore zaleca stosować oraz czasu jaki jest wymagany do przygotowania kosmetyków, jeśli przykładowo chciało by się zaczac ich używać regularnie całą rodziną. Nie uważam tego za duży wadę tej ksiażki w końcu trudno byłoby tę informację wycyrklować tak żeby wszystkim pasowała. Książke z czystym sumieniem mogę polecić do przeczytania i przeanalizowania wedle własnych potrzeb i ewentualnego wdrożenia niektórych zaleceń w życie według swoich przemyśleń.