Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

The Black Holes

Okładka książki The Black Holes autora Borja Gonzalez, 9788381109376
Okładka książki The Black Holes
Borja Gonzalez
6,0 / 10
Wydawnictwo: Non Stop Comics komiksy
120 str. 2 godz. 0 min.
Kategoria:
komiksy
Format:
papier
Tytuł oryginału:
The Black Holes
Data wydania:
2020-04-08
Data 1. wyd. pol.:
2020-04-08
Data 1. wydania:
2020-05-05
Liczba stron:
120
Czas czytania
2 godz. 0 min.
Język:
polski
ISBN:
9788381109376
Tłumacz:
Iwona Michałowska-Gabrych
Średnia ocen
6,0 6,0 / 10
24 opinii 90 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup The Black Holes w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

The Black Holes

Wkp
Wkp
książek na półce przeczytane 8807 napisanych opinii 7044

Oceny książki The Black Holes

Średnia ocen
6,0 / 10
90 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
1 ocen
9
2 ocen
8
7 ocen
7
18 ocen
6
32 ocen
5
21 ocen
4
5 ocen
3
4 ocen
2
0 ocen
1
0 ocen

Opinia

avatar
646
308
Zerr
15.10.2025
6 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Posiadam
,
Komiks
,
Przeczytane 2025

Minimalistyczna, acz zachwycająca warstwa wizualna. Proste rysunki postaci bez twarzy, szczegółowe i niekiedy zachwycające sceny, oszczędne kolory - to działa i sprawia, że jest to komiks naprawdę wyjątkowy.

Niestety nieco gorzej z fabułą, bo o ile sam koncept jest naprawdę potencjalnie bardzo dobry, o tyle w trakcie lektury można się po pierwsze nieco pogubić, a po drugie: na koniec zostajemy z mocnym niedosytem. Lekko mówiąc.

Minimalistyczna, acz zachwycająca warstwa wizualna. Proste rysunki postaci bez twarzy, szczegółowe i niekiedy zachwycające sceny, oszczędne kolory - to działa i sprawia, że jest to komiks naprawdę wyjątkowy.

Niestety nieco gorzej z fabułą, bo o ile sam koncept jest naprawdę potencjalnie bardzo dobry, o tyle w trakcie lektury można się po pierwsze nieco pogubić, a po...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

131 użytkowników ma tytuł The Black Holes na półkach głównych
  • 106
  • 25
63 użytkowników ma tytuł The Black Holes na półkach dodatkowych
  • 23
  • 13
  • 11
  • 4
  • 4
  • 3
  • 3
  • 2

Inne książki autora

Więcej
więcej

Czytelnicy tej książki przeczytali również

PTSD. Syndrom stresu pourazowego Guillaume Singelin
PTSD. Syndrom stresu pourazowego
Guillaume Singelin
Po przeczytaniu po prostu gapisz się w ścianę. Ładny styl graficzny, który przywodzi mi raczej na myśl komiksy o bardzo lekkiej i pozytywnej tematyce, ale tu tak nie ma. Mimo lekko podjętego tematu stresu pourazowego historia jest warta przeczytania. Czy są to totalne wyżyny kreatywności? Ciężko powiedzieć, bo z jednej strony tematyka z komiksu zostaje w głowie przez parę godzin, ale szybko z niej wyparowuje.
Vervants - awatar Vervants
ocenił na 7 4 miesiące temu
Skóra z tysiąca bestii Stéphane Fert
Skóra z tysiąca bestii
Stéphane Fert
"Skóra z tysiąca bestii" to komiks, który mocno czerpie ze znanych nam baśni i podań ludowych. Główna bohaterka - księżniczka Jeżynka pada ofiarą swego chorobliwie zazdrosnego ojca - króla Jelonka. Przywdziewa on za pomocą czarów tytułową skórę na swoją córkę, sprawiając, że dziewczyna nade wszystko łaknie ludzkiego mięsa. Przypadłość ta skutecznie utrudnia jej odnalezienie swojego ukochanego - księcia Luca. Pomysł na historię bardzo mi się podobał, jednak nie mogłam przyzwyczaić się do kreski i same ilustracje w ogóle mnie nie porwały (choć muszę przyznać, że scena erotyczna była rozrysowana bardzo subtelnie i ze smakiem). Sam fortel, jakiego dopuścił się Lou przy pomocy czarowni... to znaczy wróżki Margot też był pomysłowy, dwuznaczny i zdecydowanie wpisujący się w dzisiejsze czasy.
Ulsien - awatar Ulsien
ocenił na 6 2 lata temu
Koniec lipca Maria Rostocka
Koniec lipca
Maria Rostocka
O trudnych relacjach w rodzinie. Starszej matce i babce, która nigdy nie jest zadowolona oraz nie szczędzi ostrych słów. Mamie nieobecnej ciałem oraz duchem. Ojcu, o którym zna się jedynie plotki. Presji rówieśniczej i zagubieniu w świecie młodego chłopca. Chłopca, który zdaje się nigdzie nie czuć dobrze. Jest w tym duża ciężkość, ale „Koniec lata" to historia, która zmierza donikąd. Nie ma jasnego zakończenia, nie ma puenty, nie ma nic konkretnego. Zamiast kropki ma wielokropek. Dobre, ale zbyt mgliste akurat dla mnie.
Czytajacamewa - awatar Czytajacamewa
oceniła na 7 3 lata temu
Słuchajcie dziewczyny! Katja Klengel
Słuchajcie dziewczyny!
Katja Klengel
Warta poznania komiksowa opowieść o kilku tematach tabu, związanych z kobiecością. Autorka bierze na celownik zagadnienia, które w różny sposób ograniczają kobiecy samorozwój, stanowią pewne wstydliwe bariery, sprawiając, że nie mogą pozwolić sobie na tyle samo swobody w życiu, co mężczyźni. Mówi o pewnych wdrukowanych kliszach, stereotypowym myśleniu, przez które my same często wtłaczamy się w sytuacje i zachowania, budzące wewnętrzną złość i frustrację. Wszystko to podane jest w dość zabawnej formie (często jest to subtelny czarny humor), okraszone nawiązaniami do kultury i popkultury. A równocześnie czytając ma się poczucie wejścia w taki bardzo osobisty świat - bo w końcu te wszystkie refleksje skądś się wzięły. Te wszystkie anegdotyczne przykłady musiały mieć swoje źródło w realnym życiu. Mnie osobiście najbardziej urzekła historia o tym, jak młode matki dzieliły się z główną bohaterką wrażeniami z porodów... :D
goskrzys - awatar goskrzys
ocenił na 6 1 rok temu
Koniec świata w Makowicach Jan Mazur
Koniec świata w Makowicach
Jan Mazur
Jestem zachwycona kreską.I ogólnie formą prezentacji. Kupuję ten minimalizm. Główna historia i wątki poboczne mnie wciągnęły, małe historie rodzinne i problemy społeczne zmusiły do rozmyślań. Czuję, że całemu pomysłowi czegoś brakuje, jednak to, co otrzymałam pozwala na „podzielenie się prądem”.
Futurka - awatar Futurka
oceniła na 8 1 rok temu
Wilk Jean-Marc Rochette
Wilk
Jean-Marc Rochette
Bardzo dobry komiks, traktujący o wzajemnym współistnieniu i zależności między ludźmi a przyrodą. Akcja fabuły rozgrywa się w wysokich górach, w masywie Ecrins w Alpach Delfinackich, w południowo-wschodniej Francji. Na zboczach tych trzy- czterotysięczników pasterze wypasają owce, które później trafiają na francuskie stoły (informacja podana przez Les Etagesa w posłowiu na końcu komiksu). Fabuła jest interesująca i intrygująca. Autor skutecznie buduje napięcie potęgując je adekwatnymi ilustracjami. Forma prowadzenie narracji powoduje, że pragniemy się jak najszybciej dowiedzieć kto wygra: człowiek czy natura? To opowieść surowa wręcz ascetyczna, bez żadnych upiększeń, która uderza w samo sedno czytelnika. Zmusza do refleksji nad naszym miejscem w świecie, nad tym, co tak naprawdę jest ważne, gdy pozostaje nam tylko walka o przetrwanie. „Wilk” to powieścią graficzną, którą bardzo dobrze się czyta i ogląda. Ma wiele zalet, dla których warto go poznać: - kreska rysownika jest wyrazista, surowa, a wręcz kanciasta, - obrazy twarzy bohatera i pyska wilka są wyraziste, malujące emocje które przeżywają, - umiarkowana kolorystyka rysunków w różnych odcieniach oddzielających kolejne etapy historii, - ilustracje stonowane na matowym papierze, - czytelna i odpowiedniej wielkości i rodzaju czcionka w dymkach, również dla osób o słabszym wzroku, - na dole strony umieszczone są dodatkowe tłumaczenie tekstu w języku francuskim, który pojawia się w tekście, Książka kupiona w dyskoncie za 10 zł, ale warta dużo więcej. Cieszę się, że ją znalazłam i poznałam. POLECAM fanom komiksów o tematyce obyczajowo – przyrodniczej z rysunkami wysokich gór w tle.
Wileta - awatar Wileta
oceniła na 7 7 dni temu
Zmysły Matteo Farinella
Zmysły
Matteo Farinella
Dla ciekawych świata/ świata w nas. "Zmysły" to komiks, raczej dla dzieci lub do wspólnej lektury. W jakimś stopniu zaspokaja ciekawość i daje wędki, aby poszukiwać dalej i bardziej wnikliwie. Przyciągnęła mnie okładka z ciekawym neuroornamentem; w środku rysunki uproszczone, kontrastowe, te anatomiczne przystępne w odbiorze, czasem bazujące na prostych skojarzeniach. Historia kobiety- naukowca, która odbywa podróż po zmysłach dość przewidywalna, ale moim zdaniem ciekawe szczegóły rekompensują niedostatki fabularne. Komiks wciąga na tyle, aby zakończyć lekturę z satysfakcją równą dobrej zabawie połączonej z nauką. Mimochodem przybliża nam sylwetki naukowców, filozofów i artystów, którzy przecierali nam szlaki na polu wiedzy o zmysłach. Zabrakło informacji na temat zmysłu równowagi przy okazji słuchu oraz synestezji, o tym drugim wspomina sam autor w przypisach i trudno nie przyznać mu racji, że to materiał na kolejną książkę. Kto wie?
Uta - awatar Uta
oceniła na 8 2 lata temu
Judasz Jakub Rebelka
Judasz
Jakub Rebelka Jeff Loveness
Jeden z najbardziej intrygujących komiksów jakie kiedykolwiek czytałem. Moim zdaniem jego siła tkwi przede wszystkim w fabułę, w pomyślę na postać tytułowego bohatera, jakim jest Judasz Iskariota. Chyba w żadnym artykule, książce, dokumencie itp. nie spotkałem się z takim spojrzeniem na największego zdrajcę w dziejach ludzkości. Ale czy napewno zdrajcę? I to właśnie jest osią tej historii. Jaka była naprawdę rola Judasza w Bożym planie? Czy Iskariota rzeczywiście zdradził? Czy mógł postąpić inaczej? Czy dysponował wolną wolą przy podejmowaniu decyzji, która zaważyła na losach całej ludzkości? I właśnie o tym jest ta opowieść. A wszystko to okraszone niezwykle plastycznymi, pełnymi artyzmu, kadrami Jakuba Rebelki. Czy warto ? Nawet nie powinniście się zastanawiać.
Tomasz Yetiy - awatar Tomasz Yetiy
ocenił na 8 1 rok temu
Czarna studnia Igor Jarek
Czarna studnia
Igor Jarek Judyta Sosna
Jak dla mnie najlepsza pozycja duetu Jarek-Sosna. Kilku górników siedzi przy studni w lesie i rozmawia. Niby nic się nie dzieje, typowej akcji brak, a opowiadane historie wciągają i odsłaniają dusze poszczególnych bohaterów. Nie pasowała mi jedynie informacja, którą poznajemy o synu biznesmena, ale rozumiem czemu to miało służyć. Wybitna rzecz.
Czarkins - awatar Czarkins
ocenił na 8 2 miesiące temu
Porcelana - 1. Dziewczynka Benjamin Read
Porcelana - 1. Dziewczynka
Benjamin Read Chris Wildgoose
Tym komiksem bardzo się zainteresowałem po przeczytaniu jego opisu. Oto mamy dziewczynkę, która należy do jednego z licznych gangów ulicznych i jako jedna włamuje się do domu pewnego bogatego jegomościa. O facecie krążą plotki, jakoby był czarnoksiężnikiem bo potrafi tchnąć życie w porcelanowe konstrukty. Dziecko zostaje jednak przyłapane i... tutaj akcja zaczyna się zmieniać, choć osoba oczytana w baśniach rejonów wschodnioeuropejskich raczej łatwo odgadnie, jak całość się potoczy. Czy to źle? Nie dla mnie, bowiem bawiłem się podczas lektury przednio. Nie jestem pewien, czy autorzy tego komiksu, czyli Benjamin Read (scenariusz) i Chris Wildgoose (rysunki), czerpali inspirację z baśni, ale czytając ich dzieło, jak żywe wyrosło mi przed oczami kilka baśni, które poznałem za szczeniaka. Co prawda tam nie było porcelany, a glina, ale i tak część wątków, czyli choćby sam proces ożywiania konstruktów, był bardzo, ale to bardzo podobny. No i akcja nie działa się w Anglii, tylko bodaj na Węgrzech albo w Rosji Carskiej, zaś głównymi bohaterami byli żydzi. Tak, między innymi chodzi o przypowieść o Golemie, ale to nie jedyna historia z konstruktem tego typu. Żałuję tylko, że moje książki leżą gdzieś w domku rodziców na wsi i nie mam teraz do nich dostępu, bo chętnie przytoczyłbym tutaj tytuły poszczególnych opowieści. Dla mnie to jednak ogromny atut, bowiem ułatwiło mi to wejście w świat tego komiksu. Komiks jest na tyle krótki, że wolałbym nie zdradzać za wiele elementów fabuły. Zresztą w pewnym momencie łatwo poskładać wszystkie podpowiedzi ukryte na poszczególnych kadrach i rozwiązać zagadkę "Porcelany". Część zresztą wskazówek mamy na okładce, zatem uważny czytelnik powinien mniej więcej w połowie posiadać niemal kompletne rozwiązanie. Czy to źle? Osobiście tego tak nie odebrałem, bo fabuła oraz rysunki wciągnęły mnie bez reszty. Do tego na końcu jest pięknie opracowany szkicownik, który bardzo dużo wnosi do wrażeń z lektury tego komiksu. Chętnie zatem poczekam na kolejny tom, bo jak wnioskuję taki powstał, gdyż komiks w oryginale wydano w 2013 roku. Jeśli kontynuacja przygód małej ulicznicy będzie na tym samym poziomie, to zapowiada się interesująca przygoda.
WPajęczejSieci - awatar WPajęczejSieci
ocenił na 7 3 lata temu
Tamara Łempicka Virginie Greiner
Tamara Łempicka
Virginie Greiner Daphné Collignon
Kristo - krótko. Dla znających życie i twórczość Łempickiej ten komiks będzie za krótki i zbyt epizodyczny. Dla laików - nie do końca zrozumiały. Twarze podobne, historia wycinkowa, scenariusz mało porywający. Wartością dodaną są umieszczone na koniec reprodukcje jej kilku dzieł z objaśnieniami i fragmentami życiorysu.
Kristo - awatar Kristo
ocenił na 6 2 miesiące temu
Loteria Miles Hyman
Loteria
Miles Hyman
Dość dziwny komiks stawiający na obraz, czasami przez kilka stron nie ma żadnego tekstu, nastrój budowany jest tylko na podstawie grafiki, a nie jest ona jakoś szczególnie wybitna. Mimo to poczułam duszną atmosferę miasteczka, grozę ludzkiej bezwzględności i braku empatii. Opowiadania "Loteria" nie czytałam, ale nawet z komiksu wybrzmiewa przekaz, smutny, straszny i nadal aktualny.
Agawa - awatar Agawa
oceniła na 7 10 miesięcy temu
Zabić drozda. Powieść graficzna Harper Lee
Zabić drozda. Powieść graficzna
Harper Lee Fred Fordham
Zainspirowała mnie do przeczytania powieści, jestem ciekawa w jaki sposób słowem autorka narysowała portrety bohaterów. Mam wrażenie, że coś mi umknęło przez tę formę, w niektórych momentach było jakby urwane, chcę też wiedzieć jakie było brzmienie zakończenia. Podobała mi się kreska. Gdy musiałam na chwilę zostawić lekturę, świdrowało mnie pytanie "co się stanie dalej?", więc pod względem nieodkładalności, jak dla mnie, fenomenalna.
nayumi - awatar nayumi
ocenił na 9 1 miesiąc temu
Śmiech i śmierć Adrian Tomine
Śmiech i śmierć
Adrian Tomine
"Śmiech i Śmierć" to w zasadzie zbiór kilku różnych historii, które mogą być zabawane lub poważne. Dla mnie to był dobry komiks w podróży. Można poczytać przeczytać jedną historyjkę i sobie kontemplować życie patrząc w okno. Kreska mi przypomina stare amerykańskie komiksy, które by mogły się pojawiać w ramach jakiejś gazety czy czasopisma. Jest lekka, minimalistczna i to nadaje dziełu również spokojny charakter. To nie jest jakieś wybitne dzieło ale z pewnością dobry kompan podróży. 👍
Nykofobius - awatar Nykofobius
ocenił na 7 5 miesięcy temu
Fale AJ Dungo
Fale
AJ Dungo
"FALE" - AJ DUNGO To powieść graficzna, nie tylko z piękną kreską, ale i cudowną, poruszającą treścią. Historia jest prowadzona na dwóch liniach czasowych. Przeszłej, gdzie poznajemy historię surfingu i jego korzeni na Hawajach. Oraz współczesnej opowiadającej o miłości, chorobie i stracie. Bardzo podobał mi się zabieg dwóch kolorystyk, część współczesna została namalowana w odcieniach niebieskiego, a przeszła w brązowej tonacji. Muszę przyznać, że nie do końca widzę konieczność powstania tej linii przeszłej, zdecydowanie współczesna część była ciekawsza. I jak zostałaby rozwinięta byłaby zdecydowanie wystarczająca. A tak to dostaliśmy trochę pomieszaną historię o sporcie i stracie żony. Część współczesna o chorobie, to swego rodzaju hołd, który autor składa zmarłej żonie. Przez opowieść płyniemy jak po falach, jednak nie są to spokojne fale, tylko takie które poruszają do łez. Miałam w planach ten komiks od 5 lat, wreszcie się udało po nią sięgnąć. Jeśli będziesz mieć kiedyś okazję to gorąco polecam! 9/10⭐
czytnatka - awatar czytnatka
oceniła na 9 4 miesiące temu
Kroniki Francine R Boris Golzio
Kroniki Francine R
Boris Golzio
Czy komiks może opowiadać o Holokauście z taktem i siłą emocji? „Kroniki Francine R.” pokazują, że tak. To poruszająca, głęboko ludzka powieść graficzna, oparta na prawdziwej relacji Francine R. - krewnej autora, która przeżyła obóz koncentracyjny. Boris Golzio zilustrował jej wspomnienia z ogromnym szacunkiem i dbałością o historyczną wiarygodność. Komiks utrzymany jest w niemal monochromatycznej tonacji, dominują w nim odcienie sepii, brązu i szarości, które przywołują nastrój minionego czasu i nadają opowieści poważny ton. Ten ograniczony kolorystycznie świat zostaje przerwany tylko dwa razy: po wyzwoleniu, gdy Francine pojawia się w niebieskiej sukience, oraz w scenie wiwatującego tłumu z barwnymi flagami. To symboliczne momenty: oddech życia pośród szarości wspomnień i powrót do świata, w którym znów istnieją kolory. Rysunki Golzio są dopracowane i przemyślane. Scenografia została oddana z dbałością o detal, a mocna czarna kreska nadaje ilustracjom surowości. Postacie, choć przedstawione w sposób uproszczony, poruszają szczerością emocji. Artysta rezygnuje z portretowej dosłowności, by skupić się na przekazie: bólu, nadziei, przetrwaniu. W scenach ukazujących nagie, wychudzone kobiety Golzio zachowuje niezwykły takt. Oszczędność formy sprawia, że te obrazy nie mają nic wspólnego z dosłownością i budzą współczucie, a nie sensację. To jeden z przykładów, jak subtelnie można mówić o potwornościach wojny, nie tracąc godności bohaterów. Słowa Francine, nagrane wiele lat po wojnie, zostały przez autora wiernie przeniesione do komiksu i opatrzone przypisami historycznymi. Dzięki temu książka ma ogromną wartość nie tylko artystyczną, ale i edukacyjną. Francine opowiada o aresztowaniu wraz z siostrą, pracy przymusowej w fabryce Hermanna Göringa (gdzie celowo sabotowała produkcję), o rozdzieleniu z bliską osobą i o wyzwoleniu. Miała wtedy trochę ponad dwadzieścia lat i być może to właśnie młodość uratowała jej życie. „Kroniki Francine R.” mogłyby służyć jako cenna pomoc dydaktyczna, gdyby nie jeden szczegół: Francine, jako Francuzka, przedstawia Polki w bardzo negatywnym świetle. To dyskusyjne fragmenty, ale też przypominające, jak subiektywne i zróżnicowane były doświadczenia kobiet w obozach koncentracyjnych. To komiks, który nie epatuje przemocą, lecz skłania do refleksji. Pokazuje, że pamięć o przeszłości można przekazać w sposób prosty, szczery i pełen empatii. „Kroniki Francine R.” to opowieść o przetrwaniu, pamięci i godności. O tym, jak kolor może stać się symbolem nadziei pośród sepii wspomnień.
Andarielka - awatar Andarielka
oceniła na 8 5 miesięcy temu
Orwell Pierre Christin
Orwell
Pierre Christin Sebastien Verdier
Komiks pt. Orwell jest kolejnym dowodem na to, że to rysunkowe medium jest bardzo dobrym nośnikiem każdego tematu. Nawet biografie ludzi kultowych, którzy wiele przeżyli i wiele można by o nich powiedzieć, dają się w komiks wtłoczyć, choć nie bez uproszczeń. Śmiem rzec, że najważniejszą rzeczą dla przekazania informacji jest właściwe ich posegregowanie. Pierre Christin i Sebastien Verdier ułożyli przeżycia głównego bohatera całkiem ładnie i ich dzieło jest bardzo czytelne, wręcz łatwe do przyswojenia. 👁️Intensywne życie Poznajemy Erica Blair’a zanim przyjął swój pseudonim artystyczny, jako anarchizującego członka swojej klasy, bojownika socjalistycznego, dziennikarza i działacza. A później jako ojca, który znienawidził politykę i zajął się ogrodnictwem. Orwell umiera w 1950 roku na gruźlicę, dwa lata po ukończeniu swojej najbardziej znanej książki Rok 1984, a pół roku po jej wydaniu. Z grubsza tyle opowiada nam komiks. Ale myślę, że taka ilość informacji w zupełności wystarczy, żeby wyrobić sobie zdanie o Orwellu, jako człowieku i jego motywacjach. Komiks to takie ciekawe medium, że w bardzo fajny sposób może pokazać niektóre zagadnienia. W tym przypadku jest to połączenie życiorysu twórcy z jego dziełami. Autorzy stosują tu ciekawy trick. Większość rysunków jest czarno biała, narysowana surową, choć artystyczną kreską, ale utwory i idee Orwella są kolorowe. Te drobne elementy wybijają z rytmu i podkreślają to, co powstawało w efekcie zdobywania kolejnych doświadczeń słynnego pisarza. 👁️ Idealista, którego warto znać Orwell był idealistą, specyficznym, wydaje się też, że niezwykłym człowiekiem. Z jego zbyt krótkiego życia zostały nam jego poglądy przełożone na język dziennikarskich felietonów, reportaży wcieleniowych czy najbardziej znanych powieści dystopijnych. One wszystkie nadal są niezwykle aktualne, bo pisarz portretował samo życie, choć używał alegorii. Jeszcze odnośnie kreski, zaskoczyło mnie, że komiks Orwell tworzyło aż sześciu rysowników. Mimo to, wszystko ze sobą gra, jest spójne i naprawdę cieszy oko. Nigdy nie planowałam sięgnąć po pełnowymiarową biografię Orwella, ale po komiks to i owszem i wcale nie żałuję. Powieść graficzna Orwell spełnia swój cel popularyzując tytułową postać oraz zwyczajnie czytanie jej sprawia przyjemność.
PrzeCzytana - awatar PrzeCzytana
oceniła na 8 7 miesięcy temu
Niedoskonałości Adrian Tomine
Niedoskonałości
Adrian Tomine
Ciężka sprawa - pisanie historii z antypatycznym bohaterem. W końcu bohater dźwiga na sobie historię, bohaterowi w teorii powinniśmy kibicować - przynajmniej wtedy zazwyczaj lektura jest przyjemniejsza. W “Niedoskonałościach” mamy do czynienia z dupkiem, malkontentem, krytykiem wszystkiego, zaniedbującym swoją kobietę, nieznośnym marudą. Na plus tu zadziałała krótka forma, bohater mimo że chwilami zirytował, to nie zdążył mnie zmęczyć. Ale nie jest tak, że komiks jest znośny tylko dlatego, że krótki. Absolutnie nie. Komiks konfrontuje się z cholernie namacalnymi, codziennymi, życiowymi problemami związkowymi. Prowokuje do przemyśleń na temat szczerości względem innych i samego siebie. Dyskusje i rozmyślania są naprawdę angażujące, przemiany bohaterów dość wiarygodne i subtelne. Do tego dochodzi zgrabna narracja, niespodziewane i jednocześnie naturalne przechodzenie ze sceny do sceny. Dobrze napisana przyjaźń jest ważna, ten komiks mi to uświadomił. Główny bohater byłby całkowicie niestrawny gdyby nie jego przyjaciółka-lesbijka i ich specyficzna, ale szczera relacja. Kawał bardzo porządnego i niegłupiego obyczaju. IG: @traczytanko
Krzysztof Traczyk - awatar Krzysztof Traczyk
ocenił na 7 1 rok temu
Sabrina Nick Drnaso
Sabrina
Nick Drnaso
Kristo - krótko. To się zgłębia jak solidną powieść. Pewnym utrudnieniem jest minimalistyczna grafika, momentami utrudniająca identyfikację postaci, ale też pozwalająca zwócić uwagę od razu na istotę akcji, pogłębiająca pustkę i smutek z tej całej obrazkowej historii, niby uniwersalnej, ale przez detale, pejzaże i problemy - na wskroś amerykańskiej. Bardzo dobry komiks, tylko dla dorosłych, ale nie przez brutalizm, wulgarność, czy ostry seks, ale po prostu zrozumienie historii wymaga dojrzałości odbiorcy.
Kristo - awatar Kristo
ocenił na 9 2 lata temu
Eileen Gray. Dom pod słońcem Charlotte Malterre-Barthes
Eileen Gray. Dom pod słońcem
Charlotte Malterre-Barthes Zosia Dzierżawska
Przede wszystkim przedstawiona historia Eileen Gray jest atrakcyjna wizualnie. Świetne rysunki, dość oszczędny w kresce i kolorze, charakterystyczny. Kunszt i dzieło Gray, jej osiągniecia w dziedzinie projektowania wnętrz i architektury zobrazowane w sposób zachęcający do dalszego szperania.
mieszka - awatar mieszka
oceniła na 7 2 lata temu

Cytaty z książki The Black Holes

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki The Black Holes