Artykuły
Artykuły
Artykuły
Artykuły
Patronat LC 
Patronat LC 
Borys ma 39 lat i od dawna tkwi w poczuciu bezsensu i stagnacji. Właśnie stracił pracę, na której nigdy mu nie zależało. Zupełnie przypadkiem spotyka Anetę – swoją największą, nigdy nie spełnioną miłość, którą nie bez powodu nazywał zawsze „Nieta”. Spotkanie doprowadzi do wspólnej podróży – ta może okazać się ucieczką – od poczucia beznadziei, monotonii życia, od pracy, która ich nuży, nieudanych związków i, w końcu, od samotności. Wyprawa niespodziewanie przeistacza się w kryminalną intrygę, rozgrywającą się gdzieś na peryferiach cywilizacji.
„Teoria opanowywania trwogi" Tomasza Organka to powieść pokoleniowa opisująca ważny etap przemiany duchowej dzisiejszych trzydziestokilku- i czterdziestolatków, którzy jako ostatni dojrzewali w dawnym ustroju, chodzili spotykać się przy trzepaku i pamiętają jeszcze dwa analogowe programy w telewizji. Teraz gwałtownie muszą poradzić sobie w epoce Facebooka, Instagrama i rozmów pod nosem nie wiadomo o czym. Jego bohaterowie żyją z dnia na dzień w poczuciu, że marnują swoje życie, nie mają pomysłu na to, co dalej ani motywacji by cokolwiek zmienić.
Szukamy ofert...
Kiedy książkę pisze celebryta, wtedy podchodzę do tego niczym do jeża. Oby nie zabolało, nie ukuło. Organek jest liderem zespołu "Organek", wykształcony w kierunku muzycznym, ukończył również filologię angielską. Nie jestem pewien, czy przeczytałbym ten utwór, gdyby nie propozycja wydawnictwa WAB. Generalnie uważam tego wydawcę za jednego z najlepszych w naszym kraju, dlatego tez moja decyzja o przyjęciu propozycji. Nie będę rozpisywał się nad treścią tej książki. Nie podejmę się również jej jednoznacznej oceny. Po lekturze mogę napisać, że czuję się tak, jakbym wrzucił różne gatunki mięs, warzyw i owoców do blendera, zmieszał to wszystko, a w finalnej wersji nie ma to ani wyglądu ani smaku. W tekście czasami zastanawiałem się nad sensem niektórych scen czy rozdziałów. Miałem wrażenie, że piszący wychodzi z jakiegoś amoku na kilka chwil, ma jakieś przebłyski pamięci krótkotrwałej, po czym wchodzi w stan katatonii, a chwilę potem w głęboki relaks. Muszę być szczery i napiszę wprost iż nie byłem w stanie wiele zrozumieć z tego, co czytam. Oczywiście jest to język polski, jest to poprawna forma, ale obrazy mi nie współgrały, ale w głowie miałem toczące się bitwy. Osobiście nie znalazłem tam nic odkrywczego,a tego się spodziewałem po kimś, kto jest uznanym artystą. Odnosiłem wrażenie, że autor rozpoczął pisanie i w pewnej chwili sam się zagubił, a potem pisał, aby pisać.
2203
1006
Opinia
Historia typowo polskiego nieszczęścia - dotykającego każdego zawsze i wszędzie. Przerysowane postaci, tak głównych, jak i pobocznych bohaterów, przerysowane sytuację. Trochę czarnego humoru, dużo filozofii. Ciężka w czytaniu, ale dla każdego Polaka prosta w zrozumieniu.
Historia typowo polskiego nieszczęścia - dotykającego każdego zawsze i wszędzie. Przerysowane postaci, tak głównych, jak i pobocznych bohaterów, przerysowane sytuację. Trochę czarnego humoru, dużo filozofii. Ciężka w czytaniu, ale dla każdego Polaka prosta w zrozumieniu.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to