Talki w podróży

Name: Talki w podróży
Rating: 6,5 (110 reviews)
Author: Leszek K. Talko
ISBN: 9788375150612

Leszek K. Talko

6,5 / 10

110 ocen

10 opinii

Otwarte

Wydawnictwo: Otwarte literatura podróżnicza

304 str.

Kategoria:: literatura podróżnicza
Format:: papier
Tytuł oryginału:: Talki w podróży
Data wydania:: 2009-01-01
Data 1. wyd. pol.:: 2009-01-01
Liczba stron:: 304
Czas czytania: 5 godz. 4 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788375150612

Z okładki:
Miejsce Mocy, miasto, którego nie ma, lądowisko UFO. Myślisz, że istnieją tylko w powieściach? Mylisz się! Takie miejsca odnajdziesz w Polsce.

Razem z rodziną Talków zobacz kraj, jakiego nie znałeś: gospodę, do której wstęp mają tylko dobrzy ludzie, zamek z salą kiełbaskową, hotel wśród tablic nagrobnych. Poznaj legendy o Bestii i Kopciuszku z Kopic oraz o burmistrzu i komendancie milicji, którzy uciekli z ukochaną do amerykańskiej strefy okupacyjnej. Przeżyj eksperymenty na ludziach (kulinarne) oraz łowy na Małysza i Musierowicz. Zaprzyjaźnij się z panem Mirkiem – który hoduje dziki, i z panem Zenkiem, który stróżuje na zamku, piecze drożdżowe ciasta i jest szczęśliwy.

Talki w podróży to zabawna książka o wojażowaniu z dziećmi i odkrywaniu nowych ludzi oraz miejsc. Błyskotliwe połączenie felietonu, reportażu i powieści podróżniczo-łotrzykowskiej. Świetna lektura, nie tylko dla rodziców! A dla koneserów – rysunki Krzysztofa Ostrowskiego, lidera Cool Kids of Death.
[Wydawnictwo Otwarte 2009]

Średnia ocen

6,5 / 10

10 opinii 110 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Talki w podróży w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Talki w podróży

Średnia ocen

6,5 / 10

110 ocen

Twoja ocena

0 / 10

4 ocen

7 ocen

13 ocen

31 ocen

29 ocen

19 ocen

5 ocen

1 ocen

0 ocen

1 ocen

Opinia

932

407

BeataBe

06.11.2011

7 / 10

Na półkach: , ,

Świetnie ukazana nasza polska, absurdalna czasem rzeczywistość. Obiektywnie, bez ironii i prześmiewczości - co zresztą czytelnik sam sobie mógł dodać.
Smaczku książce dodaje fakt, że autor pisał o wielu miejscach, w których sama byłam i mogłam porównać swoje wrażenia. Pozostał tylko mały niedosyt, bo chciałoby się więcej o każdym z miejsc, które autor odwiedził wraz z rodziną. Dlatego bardzo chętnie sięgnę po inne jego książki.
No i nie bez znaczenia pozostaje fakt, że żona autora napisała znakomitą "Krakowską żałobę". Na jej kolejną powieść też czekam.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

244 użytkowników ma tytuł Talki w podróży na półkach głównych

Przeczytane 159
Chcę przeczytać 85

52 użytkowników ma tytuł Talki w podróży na półkach dodatkowych

Posiadam 37
2011 3
Literatura polska 3
2015 2
Ulubione 2
Z biblioteki 2
2012 2
99-902-0474 1

Tagi i tematy do książki Talki w podróży

Talki podróży

Inne książki autora

Więcej

0,0

Mikołaj powraca Leszek K. Talko

6,5

Influencerka, która spadła ze schodów Marta Guzowska, Leszek K. Talko

6,7

Pisarz, który bał się upiorów Marta Guzowska, Leszek K. Talko

6,9

Wróżka, która widziała za dużo Marta Guzowska, Leszek K. Talko

6,8

Kobieta, która kochała legwana Marta Guzowska, Leszek K. Talko

6,8

Milioner, który napisał testamenty Marta Guzowska, Leszek K. Talko

6,8

Mężczyzna, który zjadł orzeszki Marta Guzowska, Leszek K. Talko

więcej

Leszek K. Talko

Felietonista, publicysta i pisarz. Uznanie czytelników przyniosły mu pisane wspólnie z żoną Moniką Piątkowską cykle felietonów "Po robocie przy sobocie" i "Małżeński przegląd prasowy Talków" ukazujące się w „Gazecie Wyborczej" i zebrane w książkach "Talki w wielkim mieście" oraz "Talki z resztą". Obecnie publikuje w magazynach „Twój Styl" i „Duży Format". Ojciec dwójki dzieci (i właściciel większej liczby znalezionych zwierząt). Swoje rodzicielskie doświadczenia opisał w książkach "Dziecko dla początkujących", "Dziecko dla średnio zaawansowanych", "Dziecko dla profesjonalistów" i "Dziecko dla odważnych" oraz serii "Pitu i Kudłata". Swoje bardziej mordercze ego pokazał w trzech napisanych pod pseudonimem Wiktor Hagen powieściach kryminalnych, których bohaterem jest komisarz Robert Nemhauser. Gdy nie pisze, to podobnie jak komisarz gotuje albo robi zdjęcia.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Talki z resztą

Leszek K. Talko Monika Piątkowska

Ciekawe felietony: kilka z nich bardzo celna, zwłaszcza: "Kolanko", "Małżeństwo", "Na pozycjach", "Rzeczywistość wirtualna", "dlaczego kobiety mają makijaż w łóżku", "Księgowość w domu", "wielki tenis"

RR1

ocenił na 6 7 lat temu

Ballada o chaosiku

Wawrzyniec Prusky

Będąc miłośnikiem blogowej twórczości Pruskyego, mam tu niezłą zagwozdkę, bo nie wiem, jak to ocenić. Blog dostałby u mnie 11 gwiazdek na 10 możliwych, ale czy jest sens czytać w wersji papierowej to, co kiedyś czytało się na bieżąco, na ekranie komputera? Wszystkie te historie były mi doskonale znane, a poza tym, w książce można wprawdzie dodać piórem komentarz, ale nie można oczekiwać od autora riposty. Dowód na to, że są utwory na blog i utwory na papier i nie zawsze są te same utwory. Treść książki jest przezabawna - tego nie da się nie docenić. Niesamowita wyobraźnia i poczucie humoru autora wywołają nawet nie uśmiech, ale wręcz pobudza do serdecznego śmiechu. Mimo wszystko, nie jest to blog, ze wszystkimi tego konsekwencjami. Tam czytało się jedną notkę raz na kilka dni, co poprawiało humor na resztę dnia. Coś jak jeden cukierek dziennie. Tutaj, w skondensowanej formie, wydaje się to wszystko trochę przekombinowane, jakby człowiek naraz zjadł paczkę cukierków - i jednak trochę go mdli. Nie pozwala to docenić całego uroku twórczości Wawrzyńca, z którego każdy post był perełką samą w sobie. Reasumując - podoba mi się taki fenomen przyrody jak perła. Sznur pereł - już mniej.

Nitager

ocenił na 7 9 lat temu

Krakowska żałoba

Monika Piątkowska

Bardzo fajna powieść. Zaskakujący bohaterowie, trochę dziwaków, trochę dramatów, trochę tragedii. Bardzo staranny język, bogaty, barokowy styl, z historią w tle. Oczywiście, historia życia Maurycego Opiłki, fryzjera, erudyty z nielegalnie zdobytym majątkiem, jest oczywiście zupełnie nieprawdopodobna, ale też nikt nie obiecywał reportażu. Książka rzeczywiście przywodzi na myśl światy tworzone przez Marqueza lub Irvinga, co bardzo mnie ujmuje. Nie znam innej tego typu narracji wśród polskich pisarzy. Dodatkowo ujął mnie obraz Krakowa, nie lukrowany portret miasta. No i miłe wspomnienia krakowskiej mowy babci i jej sióstr: "nakastlik", "obejszczałam się"... Początkowo nie byłam pewna, czy to dobra literatura, czy może grafomania. Nadal nie wiem, ale lektura mnie wciągnęła, parę razy wywołała uśmiech. Polecam.

nulla

oceniła na 7 9 lat temu

Anglik w Paryżu

Michael Sadler

Jako (raczej mierna) studentka romanistyki całą serię uwielbiam. Zaczęłam oczywiście od środka, czyli od "Anglika na wsi", którego czystym przypadkiem i niezwykle szczęśliwym zrządzeniem losu dopadłam w Biedronce [sic!], ale potem bardzo szybko dokupiłam dwie pozostałe części i... Wydaje mi się, że nikt nie umie pisać o Francji tak, jak Anglicy. Wygląda na to, że "1000 lat wkurzania Francuzów" pozwoliło im zyskać dystans niezbędny do prawidłowego opisania tego wspaniałego, acz specyficznego narodu, posiadającego drażliwy charakter, wspaniałą kuchnię i dosyć wątpliwe zasady moralne. "Anglik w Paryżu" to doskonała lektura, jednak nie dla wszystkich. Serię docenią przede wszystkim te osoby, które Francję znają i co najmniej lubią, a przy tym mają zacięcie językoznawcze i niestraszne im są wszelkie lingwistyczne dygresje, które młodego romanistę będą cieszyć, a czytelnika "z zewnątrz" zwyczajnie nudzić. Mimo wszystko uważam, że warto dać Sadlerowi szansę. :)

Coruja

oceniła na 8 11 lat temu

Pomocy, jestem tatą!

Leszek K. Talko

Czytając książkę miałem początkowo wrażenie, że jest ona mocno przesadzona, przerysowana. Po jej przeczytaniu nadal mam takie wrażenie. W zdrowym związku sytuacje tu opisane nie występują. ALE nie wystepuja wszystkie na raz. Jeżeli dłużej sie nad nią zastanowię to dochodzę do wniosku, że ta książka moze zobrazować wiele mrocznych sfer bycia rodzicem, nie tylko ojcem. Dać do myślenia dlaczego tak moze sie dziać, i moze nie wprost ale zawsze, dac wskazówki co robić lub czego nie robić by do opisanych sytuacji nie dochodziło. Życzę od siebie każdemu czytelnikowi, by jednak rodzicielstwo przebiegło spokojniej niż tak jak opisane przez większość czasu w tej książce.

Piotr Radziwon

ocenił na 8 7 miesięcy temu

Moje życie we Francji

Julia Child

Nie tylko dla fanów francuskiej kuchni. Książka tak smakowita, że rozpala wszystkie zmysły! Napisana cudownym, lekkim piórem. Zachwyciła mnie opisami klimatu paryskich knajpek, ulic, domów, ludzi. Osadzona w szarej rzeczywistości w tle kryzysu powojennego. No i te dania które zachwyciły Julię! Nikt tak pięknie nie opisywał rozkoszy jedzenia jaką doświadczał poznając francuskie smaki!

agamelnik

ocenił na 10 1 rok temu

Dziecko dla odważnych

Leszek K. Talko

Bez ckliwości, bez lukru, ale i bez marudzenia L. Talko opisuje swój debiut w roli ojca, próby ogarniania rzeczywistości opanowanej przez małego Pitu, strategie pozwalające mu przetrwać, a nawet pozytywnie wpłynąć na rozwój potomka. Wszystko z właściwym sobie poczuciem humoru.

marplezet

ocenił na 8 1 rok temu

Bar McCarthy'ego

Pete McCarthy

Gawęda wąsatego wuja, a może niewąsatego, może Irlandczycy nie noszą wąsów? Wąsy mamy metaforyczne. Dobrze się to czyta, napisane jak trzeba, ale kiedy już dotrze do czytelnika że to nie stand-up, że tu ma być o tożsamości i że autor może przeczytał "Podróże z Charleyem" to robi się jakoś słabo. Zatem autor upiera się, że jest to książka o poszukiwaniu tożsamości, a naprawdę jest spisem gagów o stereotypach i alkoholu. Trochę przewodnik, a bardziej apoteoza porządnego ochlaju. Nie raz słyszymy że jeśli ktoś się nie upija to jest mało zabawny*wpisz dowolną zaletę. Różne osoby przejawiające te same cechy - na przykład gadulstwo są za samą tę cechę chwalone lub ganione. Autora irytują chyba bardziej ludzie młodzi, uprawiający sport, niepijący, niebędący Irlandczykami lub kobiety, ale to też nie jest pewne, bo oceny padają co chwila, ale nie wiadomo czego są te oceny. Raz starsznie źle że można gdzieś zjeść sushi bo nietradycyjne, ale nie dobrze że nie można nasi goreng, bo on by sobie akurat zjadł. Brak szczerego wglądu we własne zapatrywania, decyzje i sympatie oraz nałogi. I tak, jest to słuchanie wuja, który opowiada ze swadą, ale tak naprawdę kwęka sobie i nie ma wiele do przekazania.

Ficar

ocenił na 6 5 godzin temu

Kłania się PRL

Stefania Grodzieńska

Po „Kawałkach żeńskich, męskich i nijakich” jest to drugi zbiór felietonów Grodzieńskiej jaki przeczytałem i spodobał mi się jeszcze bardziej niż wspomniane „Kawałki”. Autorka rewelacyjnie sprawdza się w krótkich formach jak felietony i skecze, ma świetne poczucie humoru, błyskotliwy dowcip i świetne wyczucie komizmu sytuacyjnego. Jest też doskonałą obserwatorką, potrafi swoje spostrzeżenia i refleksje zamknąć w opisywanej sytuacji, nawet jeśli teoretycznie nic na to nie wskazuje. Niestety nie mam odniesienia jako takiego, Grodzieńska opisuje PRL, twór absolutnie mi nie znany jako, że urodziłem się pod koniec lat osiemdziesiątych. Tyle mojego co obejrzę w filmie albo podsłucham wśród rodziny, która wówczas żyła. I tu akurat wszyscy mówią z Grodzieńską wspólnym głosem (a może Grodzieńska z nimi?). Autorka wyśmiewa ale nie obraża, ma zdrowy dystans do otaczającej rzeczywistości ale zwłaszcza ma go do siebie. Nie popada w skrajności, nie szarżuje, nie popada w megalomanię, nie kombinuje. Nie sposób wymieniać tu felietonów, które mi się spodobały bo bym musiał wypisać prawie wszystkie. Ale znalazłem w tej książce kilka perełek, które ubawiły mnie do łez – „Na urlopie”, „Osobiste książki zażaleń”, „Sklep ze spekulacją”, „Lesio”, „W czterech zdaniach” czy cykl „Urzędowe”. Choćby dla nich warto było ten zbiór przeczytać, ale na szczęście to tylko wierzchołek góry lodowej tych wspaniałości jakie w książce popełniła autorka. Zdecydowanie polecam. Inteligentna rozrywka, idealna na poprawę nastroju.

Queequeg

ocenił na 9 10 lat temu

Winnica w Toskanii

Ferenc Máté

Mam bardzo miłe wspomnienia z tą książką, choć też czasem mam wrażenie, że autor zbyt przerysowuje walory Toskanii i swojego życia tam. Ale samą książkę czytało się przyjemnie, trochę się wręcz tęskniło za takim życiem, którego się przecież nigdy nie miało. Oddany klimat życia w toskańskim miasteczku. Przyjemna lektura.

Marek

ocenił na 7 3 miesiące temu

Stuhrowie. Historie rodzinne

Jerzy Stuhr

Znany pewnie wszystkim aktor Jerzy Stuhr przedstawia historię swojej rodziny począwszy od połowy XIX wieku aż do współczesności. Książka jest dobrze napisana, okraszona wieloma zdjęciami. Dowiedziałam się z niej wielu ciekawych rzeczy - skąd wzięła się rodzina Jerzego Stuhra w Krakowie, jakie były losy członków jego rodziny w czasie wojny, a także kilka ciekawostek z życia samego aktora. Polecam

Kasiaw

ocenił na 8 1 rok temu

Dziennik ciężarowca

Tomasz Kwaśniewski

Mam bardzo mieszane uczucia co do tej książki. To chyba pierwszy dziennik który czytałem, a z pewnością pierwszy taki ... trywialny. To jadłem na śniadanie, a to byłem kupić w sklepie. Potem kłóciłem się z narzeczoną. itp - codzinność Także rzeczy, które mnie drażniły to: - wulgarność (jego i jej) - zupełnie niepotrzebna - i w książce i w życiu nawet. Może ze mnie jakiś purytanin wychodzi, ale no mnie to drażniło (a z tego co czytam opinie nie tylko mnie). Do tego jeszcze w książce tak. Książce która "podgląda prawdziwych ludzi od kuchni". Smutne to. Bo masz z tyłu głowy, że to najprawdopodobniej prawdziwe historie, rzeczywiści istniejący, żyjący ludzie - a nie jakiś zmyślony inkwizytor ;P. - ta monotonia dnia codziennego. Przez to co prawda szybko się to czytało/słuchało (najpierw 150% a potem nawet 200% szybkości - bo ileż można). Może powinienem to dodać jako pozytyw, ale taka "codzienność" tej książki dodawała też jej realizmu. - może to nie kwestia samej książki, ale zaskakują mnie niektóre pochlebne opinie o tej książce (czy blogu). Że koleś taki czuły i taki i śmiaki. A to egocentryczny koleś, z którego często wychodzi dupek i przerośnięty dzieciak. Narzeczona BTW też często nie zostaje daleko w tyle. Za głowę się łapałem. I oczywiście ryzykuję tu brzmienie jak jakiś moralizator, ale jak koleś się focha gdy rzeczy nie idą tak jak chce - to tupanie trzylatka mi się przypomina. I oczywiście każdy miewa takie odruchy, ale do trzydziestki człowiek powinien się już nauczyć się z nimi radzić. No naprawdę słuchając Bogu dziękowałem za moją wspaniałą żonę :D (i książki do tego nie potrzebuję ;P ). I jestem może zbyt surowy dla rzeczywistego kogoś, kto jednak przeszedł swoje - z uzależnieniem od hazardu. Jednak no razi :| Ale było też kilka pozytywów: - To jak (szczególnie na początku) zachowywali się dość okropnie w związku, z czasem jednak było dużo rzadsze. A kiedy udawało im się wychodzić na prostą i pogodzić - człowiek jakoś im zaczynał kibicować - jak czarnemu koniowi. - Nie powiem kilka rzeczy też z książki wyciągnąłem, a po to ją słuchałem. Także może dam więcej niż te 5 :D

Miś_koralgol

ocenił na 6 5 lat temu

Brudna robota. Zapiski o życiu na wsi, jedzeniu i miłości

Kristin Kimball

Historia opowiedziana przez kobietę która postanawia postawić wszystko na jedna kartę i porzucić miasto na rzecz życia na absolutnym wypizdowie pod wpływem faceta który jej się spodobał. Na początku to brzmi jakby babka nie miała instynktu samozachowawczego ale jak się dłużej zastanowić to dlaczego nie. Książka jest prosta, głównie mamy w niej rozwiązywanie piętrzących się, często obrzydliwych problemów których nie da się literacko wymyślić - trzeba je po prostu doświadczyć i spisać, świetnie opisana jest też adaptacja psychiczna do nowego otoczenia. Jestem czuły na moralizatorskie pierdolenie i oczywiste frazesy - nie było tutaj żadnych zabiegów typu "miasto złe wieś dobra", podoba mi się taka wersja naturalizmu. Traktuję całość jako biografię (a właściwie wycinek z życia) przez to mam wrażenie że obraz miejsca i bliskiego otoczenia nie został nam przedstawiony w pełnej krasie - wątpię alby w takich lokacjach nie było uzależnień i przemocy ale nie mam za złe autorce że jeśli nawet nie podkolorowała to zgrabnie pominęła mroczniejsze historie. Jestem zaskoczony ze mi się spodobało a według wszystkich znaków na niebie i ziemi nie powinno. Z chęcią przeczytam Good Husbandry jeśli jakiś polski wydawca będzie miał jaja to wydać (nie będzie).

knifers

ocenił na 7 4 miesiące temu

Pod słońcem Toskanii

Frances Mayes

Niezwykle urokliwa powieść. Frances opisuje jak z partnerem kupili wymarzony dom w Toskanii i go remontują. Tyle fabuły. Co w tej książce sprawia radość czytelnikowi to umiejętność autorki tworzenia nastroju słowami. Mi ta książka umiliła ciemne grudniowe popołudnia, przypomniałam sobie jak to jest czuć ciepło słońca na twarzy, zapach owoców zrywanych z drzewa, smak sezonowego, świeżego jedzenia z bazarku. Idealna książka na te nasze pół roku depresyjnego zimna i mroku. Jedyne w co za bardzo Frances nie wierzę to ten bezstresowy remont, no proszę pani, nie ma takiej opcji :D

Maja

oceniła na 7 3 miesiące temu

Jędrne kaktusy

Wawrzyniec Prusky

Wawrzyniec Prusky – popularny przed dekadą bloger – przestał już pisać i ogranicza się do skromnej działalności na Facebooku. Pozostały po nim dwie książki. Jędrne kaktusy to jego debiut, a zarazem zbiór najciekawszych wpisów z bloga, oczywiście poprawionych i niekiedy też przeredagowanych, uzupełnionych o parę nowych historyjek. Osoby, które bloga śledziły na bieżąco, pewnie były rozczarowane – w większości dostały materiał, który już znały. Cała reszta mogła jednak liczyć na sporą porcję dobrej zabawy. Wawrzyniec to alter ego gorzowianina Pawła Klimczaka, człowieka całkowicie zwyczajnego. Wawrzyniec ma ukochaną żonę Mżonkę, syna zwanego Dziedzicem, a z czasem dorabia się też Potomki. Pracuje w niewielkiej firmie informatycznej, gdzie dowodzi grupką Wenusjanek, ale niechętnie o niej pisze. Niezbyt dużo miejsca poświęca też swojemu najlepszemu kumplowi, Rabiemu. Znacznie więcej czasu poświęca obserwowaniu swojego życia rodzinnego oraz osiedlowego, wreszcie oglądanym filmom czy nawet meczom piłkarskim. Niezwykłe jest to, że u Wawrzyńca zwykły spacer z synem na pobliską łąkę zamienia się w niebezpieczną, a przede wszystkim zabawną wyprawę. Podobnie wizyta w fikolandzie, próba zakupienia marynarki czy butów, wreszcie zwykła poranna pobudka zafundowana mu przez dziedzica. Odpowiedni dobór słów, subtelna stylizacja zamieniająca na przykład rozmowę przy stole w posiedzenie plenarne, wreszcie olbrzymia wyobraźnia autora pozwalająca mu wyczarować nieraz bardzo alternatywną rzeczywistość, zamieniają te krótkie historyjki w prawdziwe perełki. Swoje robi też zmysł obserwacji Wawrzyńca, który z wielką łatwością wyłuskuje absurdy życia codziennego. A tych, jak wiadomo, nie brakuje. Recenzja: https://zdalaodpolityki.pl/2018/07/31/jedrne-kaktusy/

Michał Zacharzewski

ocenił na 7 7 lat temu

Autobiografia na czterech łapach czyli historia jednej rodziny

Dorota Sumińska

Znana z i ekranu telewizyjnego i z wielu audycji radiowych pani Dorota, weterynarz i miłośnik zwierza wszelkiego. Jej pasja do zwierząt to nie tylko gabinet weterynaryjny, ale także psy, koty i inne zwierza w domu. Kto nie oglądał nigdy "Zwierzowca" lub nie słuchał audycji "Zwierzenia na cztery łapy" ten ma okzaję poszukać tych programów w internecie, a na pewno nie pożałuje. A póki co, przeczytajcie bardzo ciekawą biografię samej autorki, która prowadzi nas opowiadając o swoich przodkach, rownież miłośnikach natury oraz o swoich ludzko-zwierzęcych meandrach losu. Nudy nie ma, ciekawostek mnóstwo, ale żeby nie było, że to tylko śmichy chichy, to powaznych zagadnień rownież nie brak. Polecam bardzo ja psia mama :)

Agnieszka Garncarczyk

ocenił na 7 3 lata temu

Zarys dziejów traktora po ukraińsku

Marina Lewycka

No serio, kto pisze te opisy: "najlepsza komediowa książka"??? Co w tej książce było zabawnego: dramat staruszka, czy może obozy koncentracyjne podczas II wojny światowej? A może gangsterski kapitalizm na Ukrainie? Pomimo niełatwej tematyki, powieść jest napisana lekko, dobrze się ją czyta.

joly_fh

ocenił na 7 6 lat temu

Żona piekarza

Marcel Pagnol

Stara dobra Francja, jeszcze przedwojenna. Teatralna satyra i jednocześnie minimoralitet rozgrywający się w małym miasteczku, przy raczej znikomym udziale postaci tytułowej. Oto bowiem w wewnętrznie skłóconej (o byle co) małomiasteczkowej społeczności pojawił się ktoś, kto cenią wszyscy - tytułowy piekarz z młodszą i piękną żoną. I dalej oczywiście następuje, to co występowało zawsze w literaturze francuskiej czyli wątek miłosny, wcale nie platoniczny. Jak łatwo się domyśleć powoduje to problemy w funkcjonowaniu piekarni i miasteczka. Autor z ironicznym humorem pokazuje jak próbują sobie z tym radzić – raczej nieporadnie – wszyscy zainteresowani. Ich poczynania wywołują uśmiech i sympatię. Jeszcze większą budzi jedna z głównych postaci komediodramatu, czyli sam piekarz. Jego postawa wobec rzeczywistości i ukochanej, mimo kontekstu jak z sitcomu, wydaje się mądra i szlachetna, a co najważniejsze – rokująca na przyszłość. Lekka (same dialogi) lektura, ciepła i bardzo francuska w stylu, napisana jednak dość archaicznym i staromodnym językiem, który jednak bardzo pasuje do fabuły i jej wymowy. Pozornie zabawna, ale skłania tez do przemyśleń.

Aguirre

ocenił na 6 3 lata temu

Z pamiętnika niemłodej już mężatki

Magdalena Samozwaniec

Podobało mi sie. Kilka razy nawet sie roześmiałam. Wiele ciekawych anegdot. Wiele ciekawych refleksji. Oczywiście nie musimy sie ze wszystkim z autorka zgadzać. Np. Z jej narzekaniami na dzisiejsza młodzież. Ale spójrzmy na to z innej strony, Magda dorastała w czasach przedwojennych, a to co działo sie po wojnie to byl już całkowicie inny świat. I tak podziwiam takich ludzi, ze nie zwariowali.

Gdytanczenaddrzewami

ocenił na 8 7 miesięcy temu

Cytaty z książki Talki w podróży

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Talki w podróży