Srebrzysko. Powieść dla dorosłych

Name: Srebrzysko. Powieść dla dorosłych
Rating: 6,6 (74 reviews)
Author: Stefan Chwin
ISBN: 9788389859655

Okładka książki Srebrzysko. Powieść dla dorosłych

Stefan Chwin

6,6 / 10

74 ocen

22 opinii

Tytuł

Wydawnictwo: Tytuł literatura piękna

364 str.

Kategoria:: literatura piękna
Format:: papier
Data wydania:: 2016-10-01
Data 1. wyd. pol.:: 2016-10-01
Liczba stron:: 364
Czas czytania: 6 godz. 4 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788389859655

"Jest to najbardziej ryzykowna książka, jaką napisałem w życiu.

Chociaż raz taką książkę trzeba napisać.
Dlaczego?
Dla spokoju serca."
Stefan Chwin

Średnia ocen

6,6 / 10

22 opinii 74 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Srebrzysko. Powieść dla dorosłych w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Srebrzysko. Powieść dla dorosłych

Średnia ocen

6,6 / 10

74 ocen

Twoja ocena

0 / 10

1 ocen

13 ocen

12 ocen

14 ocen

17 ocen

7 ocen

4 ocen

1 ocen

3 ocen

2 ocen

Opinia

430

109

Monika

30.09.2025

7 / 10

Na półkach: ,

Jest to książka o stracie i śmierci - doszłam do tego po przekroczeniu pierwszej połowy:) Nie uciekniemy przed śmiercią i nieszczęściami, które zawsze przychodzą za wcześnie i nie w porę. Jak żyć, jaką przyjąć wobec tego postawę?
Bohater jest współczesnym Hiobem - traci wszystko, co w życiu osiągnął, w tym relacje.
To, co się w nim budzi, to złość. Osoba dotknięta nieszczęściem szuka winnego i ma złudzenie wpływu. Chce znaleźć tajemnicze centrum dowodzenia i je zniszczyć. Jest surowa, bezlitosna, jest prokuratorem, jest komendantem. Wydaje jej się, że działa w służbie dobra.
Istnieje "nerw zła łączący niebo ze światem". Dobro i zło przenikają się. Kiedy utniesz nerw - to bardzo boli i możesz przestać czuć cokolwiek.
Jest to też książka o relacji z Bogiem. Tylko czym jest ten Bóg? No właśnie. Powiedzmy, że chodzi o Dobro. Bohater czasami czuje Boga, pamięta o nim, innym razem Bóg nie istnieje, jakby go nie było. Dokładnie to samo jest widoczne w jego działaniach.
Książka dotyka głębokich tematów, ale jest nierówna. Czasami nadęta. Drażniła mnie postać kobieca, która spinała włosy grzebieniem z kości słoniowej, nosiła woalkę i wycierała naczynia szmatką. Litości. No i jak dla mnie za dużo tematyki i symboliki religijnej.
Recenzja pisana na kolanie:)

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

209 użytkowników ma tytuł Srebrzysko. Powieść dla dorosłych na półkach głównych

Chcę przeczytać 124
Przeczytane 84
Teraz czytam 1

30 użytkowników ma tytuł Srebrzysko. Powieść dla dorosłych na półkach dodatkowych

Posiadam 18
2018 3
Chcę w prezencie 3
Literatura polska 2
Z biblioteki 2
2016 1
2017 1

Tagi i tematy do książki Srebrzysko. Powieść dla dorosłych

Gdańsk

Inne książki autora

Więcej

0,0

Gombrowicz i "dusza polska" Stefan Chwin

0,0

PIRATKI. PRZYGODY TRZECH KOBIET NA WYSPACH ARCHIPELAGU SAN JUAN DE LA CRUZ Stefan Chwin

8,0

Dziennik pisany w Gdańsku Stefan Chwin

8,6

Dziennik życia we dwoje Stefan Chwin

7,7

Mój Gdańsk Stefan Chwin

Okładka książki Miłość ratująca myślenie Maciej Bała, Maria Boużyk, Ernest Bryll, Stefan Chwin, Janusz Drzewucki, Agnieszka Gralewicz, Jacek Grzybowski, John T. Hamilton, Jarosław Jakubowski, Piotr Jaroszyński, Bartosz Jastrzębski, Monika Jurkowska, Wojciech Kaliszewski, Henryk Kiereś, Janusz Kotański, Beata Łukarska, Piotr Mazurkiewicz, Anna Mikołejko, Zbigniew Mikołejko, Stefan Morawski, Piotr Moskal, Piotr Nowak, Stefan Radziszewski, Ewa Rogalewska, Piotr Roszak, Izabela Rutkowska, Witold Sadowski, Jacek Soliński, Marek Szulakiewicz, Jerzy Szymik, Danuta Ulicka, Andrzej Wierciński, Marek Wittbrot, Holger Zaborowski, Marek Zagańczyk

8,8

Miłość ratująca myślenie Maciej Bała, Maria Boużyk, Ernest Bryll, Stefan Chwin, Janusz Drzewucki, Agnieszka Gralewicz, Jacek Grzybowski, John T. Hamilton, Jarosław Jakubowski, Piotr Jaroszyński, Bartosz Jastrzębski, Monika Jurkowska, Wojciech Kaliszewski, Henryk Kiereś, Janusz Kotański, Beata Łukarska, Piotr Mazurkiewicz, Anna Mikołejko, Zbigniew Mikołejko, Stefan Morawski, Piotr Moskal, Piotr Nowak, Stefan Radziszewski, Ewa Rogalewska, Piotr Roszak, Izabela Rutkowska, Witold Sadowski, Jacek Soliński, Marek Szulakiewicz, Jerzy Szymik, Danuta Ulicka, Andrzej Wierciński, Marek Wittbrot, Holger Zaborowski, Marek Zagańczyk

7,1

Wolność pisana po Jałcie Stefan Chwin

więcej

Stefan Chwin

polski powieściopisarz, krytyk literacki, eseista, historyk literatury, grafik związany z Gdańskiem, doktor habilitowany, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Gdańskiego na Wydziale Filologicznym. Laureat nagrody im. Andreasa Gryphiusa - jednego z najważniejszych niemieckich wyróżnień literackich.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Życie Lali przez nią samą opowiedziane

Jacek Dehnel Helena Karpińska

Życie lali to zbiór opowiadań każde opowiadanie jest ciekawie napisane i nie zawsze ma szczęśliwe zakończenie na przykład opowiadanie "Nieobecny" żona kradnie mężowi niewielkie sumy pieniędzy jednak po jakimś czasie kradzieże wychodzą na jaw. Pan domu jest przekonany że za kradzieżami stoi chłopiec którego przygarnął ze strachu przed mężem nie ma odwagi przyznać się że to ona kradła i pozwala na to by chłopca wyrzucono z domu. Bardzo podobały mi się opisy dzieciństwa spędzonego na wsi. Polecam

Magda Kreczmer

ocenił na 7 6 lat temu

Prus. Śledztwo biograficzne

Monika Piątkowska

Bardzo mnie dziwi niska ocena tej książki. W sumie zaczęło się od tego, że książka - i jej autorka - została zaatakowana przez znawców literatury. Profesorów od pozytywizmu, profesorów od Prusa (tak, są tacy). Na spotkaniach i w kuluarach nie dawali autorce żyć. Dlaczego atakowali? Bo, według tychże "profesorów od" książka jest nienaukowa, zawiera wiele półprawd i zmyśleń. I że jak autorka śmiała w ogóle coś takiego popełnić? Ale zaraz, zaraz. To nie miała być książka naukowa. A skoro tak, to autorka mogła sobie pisać, co chce. I wyszło bardzo dobrze. Pokazała , a właściwie starała się zrekonstruować, ludzką stronę pisarza. Dzięki tej niezwykłej książce Prus zszedł z pomnika i opowiedział o swoich lekach. Wreszcie z ikony stał się wyrazisty i - no właśnie - ludzki. Dzięki tej książce Prusa bardziej zrozumiałem i polubiłem. Niestety, autorka uległa presji naukowych środowisk i nawet nie próbowała bronić swojego stanowiska, swojego - dodajmy świetnego - pomysłu. Przez nieodpowiedzialność, a może i zazdrość profesorów, może nie podejmie się innych, ciekawych przedsięwzięć. Wkurza mnie to.

Surpil

ocenił na 8 1 rok temu

Robinson w Bolechowie

Maciej Płaza

Myślałam z początku napisać lekko sarkastycznie, że ta ciekawa opowieść ukryta jest przed czytelnikiem za nadpoetycką szybą pomalowaną artystycznie w liście szumiące w tumanach wiatru ogarniętego płaczem po jagodach zaschłych w gronach łez zraszających zmęczoną grudę ziemi ciemną od myśli niewyjaśnionych nigdy ;) Ale nie, nie napiszę... W pewnym momencie bowiem Maciej Płaza całkowicie mnie skruszył - i formą malarską swej prozy i treścią najprawdziwszą. Słowa dostosowały się do mnie... albo raczej to ja do nich... Zauroczyły, pochłonęły, przemalowały moją codzienność.

beatyfiksacja

oceniła na 8 1 rok temu

Portret młodej wenecjanki

Jerzy Pilch

Jest to moja 3 książka tego autora i już wiem, że są to lektury pełne przemyśleń i rozważań. Na dłuższą mętę może to być męczące. Charatkerystyczny styl pisania J. Pilcha. Osobiście lubię nawiązanie w tekście do innej literetury i do sztuki. Książka o miłości, jednak mam wrażenie, że w każdym jego tytule jest ten motyw i w moich oczach ociera się to o erotomanię? skoro ktoś tak bardzo rozpisuje się na uciechami cielesnymi i tak szeroko je analizuje i w zazsadzie wszystko kręci się dookoła pożądania to jak to nazwać inaczej?

Becia Niedziusiowa

oceniła na 6 3 lata temu

Dwie niedźwiedzice

Meir Shalev

Historia opisana w tej książce rozwija się powoli i bez pośpiechu. Wymaga od czytelnika cierpliwości, bo to, co zapowiada okładka, nie chwyta w kleszcze napięcia niczym skandynawski kryminał. W zamian otrzymujemy opowieść mądrej kobiety, która snuje swoją historię o miłości, stracie, zdradzie i odkupieniu.

Frynia

oceniła na 8 2 miesiące temu

Od oddechu do oddechu. Najpiękniejsze wiersze i piosenki

Wojciech Młynarski

Tłumacz, propagator Kultury, felietonista, komentator, baczny obserwator świata, dokumentalista, „twórca i współtwórca” wielu wybitnych artystów. Niezmienny w osądach, bezkompromisowy, uszczypliwy, szczery, niekiedy zjadliwy, co równie ważne: człowiek mający wielki szacunek do języka, który w tej materii dorównał Tuwimowi. Można by tak jeszcze długo. Zbiór wierszy/tekstów Pana Wojciecha Młynarskiego jest uniwersalny: można go czytać kiedy wszystko jest O.K i kiedy nic nie jest O.K. One się nie starzeją, bo pisał o świecie, ludziach, ich przywarach, ale i zaletach, które się nie zmieniają. U mnie książka ciągle na podorędziu.

Krzysiek Czyżowski

ocenił na 9 3 lata temu

Stancje

Wioletta Grzegorzewska

"Stancje" wpadły mi ręce przypadkowo w składzie taniej książki. przykurzone, położone na skraju europalety, za niewielką cenę, leżały i kusiły kobietą na okładce. sięgnąłem i kupiłem, bo wiem że #WiolettaGrzegorzewska to dobra pisarka, która miłuje się w lokalnych historiach. wcześniej przeczytałem "Guguły" i byłem pewien, że historie spisane przez autorkę na pewno mnie zaciekawią. w dzikich latach dziewięćdziesiątych tytułowa bohaterka, Wiola, przyjeżdża ze wsi Hektary na studia filologiczne do Częstochowy. ma trochę problemów z zakwaterowaniem, więc tuła się po stancjach. perypetie jakich doznaje są dla niej prawdziwą szkołą życia. narracja w pierwszej osobie pozwala na interpretację, że powieść zawiera wątki autobiograficzne. autorka operuje poetyckim językiem z dużą liczbą metafor. czyta się bardzo przyjemnie i sprawnie. wątki historyczne oraz zawierające język potoczny ubarwiają i uwiarygodniają historię Wioli. Nie ukrywam, że zawsze chciałem przeczytać książkę, której akcja dzieje się w Częstochowie, a która to nie indoktrynuje tym z czego to miasto słynie. polecam jako wehikuł czasu wszystkim, którzy wiedli na studiach typowe życie żaka. to kawał dobrej literatury.

Polubic_czytanie

ocenił na 7 27 dni temu

Bogini tańca

Ewa Stachniak

Czytając "Boginię tańca" przenosimy się w świat baletu, carskiej Rosji, wojny. Książka pokazuje rodzeństwo wybitnych tancerzy Niżyńskich, ich trudne losy i ogromną siłę pasji do tańca. Zdecydowanie polecam do przeczytania, każdemu kto lubi powieści biograficzne.

Karolina

oceniła na 8 3 miesiące temu

Hotel Varsovie. Klątwa lutnisty

Sylwia Zientek

Książki obyczajowe, a tym bardziej sagi rodzinne moim zdaniem są jak tasiemce serialowe - mają przynosić rozrywkę, ciągnąć się, nie być zbyt ambitnym i być pewnego rodzaju ukojeniem po długim i męczącym dniu. I "Hotel Varsovie" spełnia wszystkie te "wymagania". Czytałam już dwie późniejsze części, więc "Klątwa lutnisty" było dla mnie jak odwiedziny starych, dobrych znajomych. Ta książka przyniosła ze sobą pewne błogie odprężenie, tak potrzebne w te długie jesienne wieczory.

Alex_Judith

ocenił na 7 1 rok temu

Ballada o pewnej panience

Szczepan Twardoch

Te opowiadania są bardzo poruszające. Mówią o kobiecej sile, ale też o męskiej zemście za tę siłę. O sensie życia i o momentach, kiedy ten sens gdzieś się gubi. Pojawia się trudna miłość, strach, okrucieństwo wojny i wiele twarzy ludzkiego nieszczęścia. Jest też tęsknota, taka aż bolesna. Wszystko zostało napisane pięknym, przejmującym językiem. Mam wrażenie, że po tej książce każdy może dostrzec coś ważnego, coś zrozumieć albo po prostu poczuć w sobie jakąś nową potrzebę czy pragnienie.

Karanisa

oceniła na 8 30 dni temu

Na linii świata

Manuela Gretkowska

Mimo wszystkich wad, które dostrzegam w tej książce, jak nie do końca udane nawiązania do polskiej rzeczywistości, ordynarne napchanie wątków feministycznych (absolutnie nie mam nic przeciwko wątkom feministycznym, pod warunkiem, że są dobrze poprowadzone), nieco chaotyczny finał - ma ona jeden mocny punkt. Jest nim niewątpliwie przekonujące, klaustrofobiczne odmalowanie wszechobecności i wszechmocy technologii. Nie jest to rzecz jasna idea nowa ani specjalnie oryginalna, lecz mam tutaj na myśli zapadający w pamięć opis uczucia osaczenia i bezradności wobec - jak to ktoś z wcześniejszych recenzentów pięknie ujął - "kwantoholokaustu".

przez_literatkę

ocenił na 6 3 lata temu

Saga, czyli filiżanka, której nie ma

Cezary Harasimowicz

Harasimowicz przedstawia w książce historię swoich przodków. Przedstawia w sposób, wydaje się obiektywny, bez spinania się i większego oceniania historii. Jak sam pisze "nie tylko lukier, ale i szczypta goryczy". Książka urozmaicona wydarzeniami w Polsce i na świecie. Zapewne by nie powstała, a przynajmniej nie w takiej postaci, gdyby nie wspomnienia dziadka i mamy. Chciałbym taką książkę o mojej rodzinie. Może po prostu trzeba samemu napisać?

pebro

ocenił na 7 4 lata temu

Tylko Lola

Jarosław Kamiński

Znakomita książka. Świetne studium paranoi systemu totalitarnego. Partyjne rozgrywki, manipulacje, do tego rzadko poruszany temat czystek żydowskich ("słynny" Marzec '68). A w tym wszystkim one, walczące o swoją tożsamość i zmagające się nie tylko ze swoim życiem, ale i z wielką historią. Zagubione, ale niepotrafiące zrezygnować z samych siebie, ze swojego "ja". Nina i Lidia. W tle – tajemnicza Lola, która zupełnie przypadkowo łączy losy obu tych kobiet. Jak dla mnie, całościowo, fenomenalna rzecz.

Mignatka

oceniła na 7 10 miesięcy temu

Inne ochoty. Jerzy Pilch w rozmowach z Eweliną Pietrowiak. Część 2

Jerzy Pilch Ewelina Pietrowiak

Jedna z tych książek, która zostaje w mojej biblioteczce na zawsze. Rozmowy Jerzego Pilcha z Eweliną Pietrowiak to doskonała lektura do czytania w międzyczasie - jakby uczestniczyło się w pogawędce starych znajomych. Oczywiście nie jest to książka, która zainteresuje wszystkich, ale osobiście bardzo lubię te opowieści Pilcha - anegdoty przeplatają się tu ze wspomnieniami i komentarzami dotyczącymi piłki nożnej. Ulubiony cytat: "- Dlaczego kupujesz na przykład dziesięć kinder bueno? - Uspokaja mnie to. Oczywiście osiem też uspokaja, ale sześć już mniej, cztery rozdrażniają. Więc dla komfortu biorę dziesięć".

Nieuchwytne

ocenił na 8 2 lata temu

Jak podróżować z łososiem

Umberto Eco

Jako że to zbiór esejów, lekturę należy dawkować, gdyż w przeciwnym razie teksty zaczynają się mieszać i spro na tym tracimy. Błyskotliwość rozważań Eco jest doprawdy imponująca, jednak wśród genialnych tekstów znajdziemy również te nieco mniej frapujące, które odebrałam raczej bez większych emocji. Te mniej ciekawe to takie momenty, by złapać oddech przed kolejną dawką tekstu naszpikowanego ciętą ironią, terminami z łaciny i wyszukanymi nawiązaniami do wielkich dzieł i wybitnych osobowości, co tylko utwierdza w przekonaniu o wielkiej erudycji włoskiego tworcy. Szczególne wrażenie zrobiły na mnie eseje "Jak podróżować z łososiem", "Jak usprawiedliwić posiadanie domowej biblioteki" oraz "Jak zajmować się filozofią w domu", z których ten ostatni okazał się niezwykle praktyczny i otwiera drzwi do kolejnych literackich odkryć, tym razem stricte filozoficznych.

Mayvram

ocenił na 7 1 rok temu

Rudowłosa

Orhan Pamuk

Zastanawiałam się jak niedojrzały czyn Cema, mrożący krew w żyłach, wpłynie na jego życie. Po zbrodni bowiem (choć nieumyślnej) zwykle następuje kara. Przewrotnie finał powieści jest w odwróconym micie Edypa (z "Księgi królewskiej"). I kiedy myślałam już, że fabuła będzie się kręcić głównie wokół budowy studni, nagle nabiera ona tempa, czas przyspiesza i zdarzenia następują po sobie w nieoczekiwany sposób. "Rudowłosa" to powieść przewrotna, chwałą bogu bez rozbudowanego wątku romansowego, godna polecenia.

Ewa Cieślewicz

ocenił na 8 8 miesięcy temu

Moja kochana, dumna prowincja. Opowiadania

Kornel Filipowicz

Jak bardzo zgadzam się z Filipowiczem, i to w tylu sprawach... Z jego obawami, przemyśleniami, podejściem do świata. Odnajduję w opisywanych emocjach i siebie, i otaczających mnie ludzi. Postać ojca autora przewijająca się w kilku miejscach wywołuje rozczulenie, ogromny smutek, i trochę zazdrość. Świat opisywany przez Filipowicza jest fascynujący, to ten najzwyklejszy świat wokół nas, ze wszystkimi uczuciami, tymi wzniosłymi, i tymi niedobrymi i głupio-złymi. Filipowicz przypomina, jak można patrzeć na to wszystko "zwykłe" co obok nas i w nas. Przypomina o uważności, która jakiś czas temu stała się po prostu modna, a przecież ta uważność była zawsze, tylko teraz jest tak protekcjonalnie afirmowana. Przepiękne opowiadania. Zdjęcie na okładce jest dla mnie totalnie nietrafione.

vandenesse

ocenił na 9 1 rok temu

Galicyanie

Stanisław Aleksander Nowak

Bardzo smutna opowieść o rodzinie chłopów pańszczyźnianych o nazwisku Kończyświat (dosłowność rozumienia wskazana). Dawno nie czytałam tak żywej, soczystej sagi rodzinnej. "Chłopi" Reymonta są o co najmniej klasę niżej. Historia obejmuje chronologią początek wieku 19 i rok 1915.

Dorota

oceniła na 10 3 lata temu

Rok Królika

Joanna Bator

Jak wszystkie powieści, które do tej pory czytałam, uważam że i ta dotyka problemu odkrywania swojego korzenia, a w nim tożsamości, która determinuje życie. Znów na pograniczu snu i jawy. Jako jedyna pisarka w tym kraju, pani Bator tworzy w nurcie realizmu magicznego, a sposób prowadzenia dialogów pogłębia ten efekt. Nie wiem skąd tyle niskich ocen. Mi do gustu nie przypadają soczyste opisy genitaliów etc. jednak nie mogę oddać zasług za kunszt wyżej wymienionych. Nie polecam zaczynać od tej pozycji, ale na pewno warto wziąć na warsztat i wyzbyć się oczekiwań. Ps przypomina mi powieść Petry Hulovej „Macocha”.

Papa Moon

ocenił na 9 5 miesięcy temu

Cytaty z książki Srebrzysko. Powieść dla dorosłych

Nikt nie czeka na Prawdę,wszyscy czekają na Opowieść.

Stefan Chwin Srebrzysko. Powieść dla dorosłych Zobacz więcej

Więcej