Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Śmierć każdego dnia

Okładka książki Śmierć każdego dnia autora P.D. James, 8371295464
Okładka książki Śmierć każdego dnia
P.D. James
6,5 / 10
Wydawnictwo: Świat Książki Cykl: Adam Dalgliesh (tom 6) kryminał, sensacja, thriller
315 str. 5 godz. 15 min.
Kategoria:
kryminał, sensacja, thriller
Format:
papier
Cykl:
Adam Dalgliesh (tom 6)
Tytuł oryginału:
Death of an expert witness
Data wydania:
1998-01-01
Data 1. wyd. pol.:
1996-01-01
Liczba stron:
315
Czas czytania
5 godz. 15 min.
Język:
polski
ISBN:
8371295464
Tłumacz:
Joanna Ociepka
Średnia ocen
6,5 6,5 / 10
4 opinii 54 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Śmierć każdego dnia w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Oceny książki Śmierć każdego dnia

Średnia ocen
6,5 / 10
54 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
0 ocen
9
3 ocen
8
5 ocen
7
22 ocen
6
15 ocen
5
6 ocen
4
1 ocen
3
1 ocen
2
1 ocen
1
0 ocen

Opinia

avatar
542
542
libreria_bianca
14.10.2023
7 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Tytuł brzmi złowrogo, ale autorka koncentruje się też na warstwie obyczajowej. Podobnie jak w innych powieściach P.D. James wydarzenia rozgrywają się na prowincji i pisarka świetnie oddaje atmosferę angielskiej wsi, gdzie znajduje się również laboratorium kryminalistyki. Autorka przybliża sposób pracy takiego laboratorium lat 70-tych i świetnie jej to wychodzi.

Tytuł brzmi złowrogo, ale autorka koncentruje się też na warstwie obyczajowej. Podobnie jak w innych powieściach P.D. James wydarzenia rozgrywają się na prowincji i pisarka świetnie oddaje atmosferę angielskiej wsi, gdzie znajduje się również laboratorium kryminalistyki. Autorka przybliża sposób pracy takiego laboratorium lat 70-tych i świetnie jej to wychodzi.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

132 użytkowników ma tytuł Śmierć każdego dnia na półkach głównych
  • 74
  • 58
31 użytkowników ma tytuł Śmierć każdego dnia na półkach dodatkowych
  • 16
  • 4
  • 2
  • 2
  • 2
  • 2
  • 2
  • 1

Tagi i tematy do książki Śmierć każdego dnia

śmierć

Inne książki autora

Więcej
więcej
P.D. James
P.D. James
Angielska pisarka, autorka powieści kryminalnych. Wykształcenie zdobyła w Cambridge High School. Od 1949 do 1968 pracowała w państwowej służbie zdrowia jako administrator, a zdobyte doświadczenie pomogło jej stworzyć realistyczne tło powieści Całun dla pielęgniarki, Czarna wieża i Zmysł zabijania. W 1968 rozpoczęła pracę w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, najpierw w wydziale medycyny sądowej, następnie w wydziale policji kryminalnej. W 1979 przeszła na emeryturę. Jest członkiem Królewskiego Towarzystwa Kultury, członkiem zarządu BBC i członkiem zarządu Instytutu Brytyjskiego. Należała do Arts Council, instytucji dotującej działalność kulturalną, i była przewodniczącą literackiej komisji doradczej od 1988 do 1992. Służyła jako sędzia pokoju w Middlesex i w Londynie. P. D. James dwukrotnie zdobyła Silver Dagger Award, nagrodę stowarzyszenia autorów powieści kryminalnych, a w roku 1987 przyznano jej Diamond Dagger Award za całokształt twórczości. W 1983 otrzymała Order Imperium Brytyjskiego i od 1991 jest dożywotnim członkiem Izby Lordów. Od ponad dwudziestu pięciu lat jest wdową, ma dwoje dzieci i pięcioro wnucząt.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Kamienny wyrok Ruth Rendell
Kamienny wyrok
Ruth Rendell
Bardzo ciekawa konstrukcja książki. Choć od razu wiadomo kto zginie i kto zabije, wcale nie psuje to lektury. Wprost przeciwnie, napięcie narasta a nieunikniona chwila zbliża się. Przy tym, coraz bardziej interesującym staje się nie kto zginie, bo to wiemy, ale jak do tego doszło. Z początku jedynie rys postaci wskazuje, że ta a nie inna postać pasuje do roli mordercy, ale rozstrzygnięcie jest niespodziewane. Polecam, bo czytało się świetnie. Bez dłużyzn i niepotrzebnych opisów.
Fotopacza - awatar Fotopacza
oceniła na 8 5 miesięcy temu
Ktokolwiek widział Colin Dexter
Ktokolwiek widział
Colin Dexter
Specyficzny kryminał. Początkowo miałam wątpliwości, ale im dalej w las, tym bardziej przekonywałam się do wizji Dextera. Inspektor Morse jest śledczym idealnym w świecie nieomylnych detektywów. I to wcale nie dlatego że w mig rozwiązuje zagadki. Morse buja w obłokach, tworzy błyskotliwe hipotezy, które co rusz musi weryfikować. Praktycznie co krok się myli, ale szybko nadrabia nową teorią, co powoduje, że czytelnik otrzymuje wiele wersji tej samej zagadki, a tym samym jego zagubienie może rosnąć. Wydawało mi się, że będzie mnie bardziej irytować ciągłe pomyłki Morse'a, ale o dziwo okazało się to niezwykle wciągające. Przypomina to także zwykłe śledztwo - stawianie teorii, sprawdzanie różnych wątków i w miarę zbierania informacji weryfikowanie nowych opowieści. Dodatkowo inspektor Morse jest interesującą postacią. Jeszcze go nie rozgryzłam, ale z pewnością rację mają jego przełożeni, którzy uważają, że buja on w obłokach. Jest to jednak zarówno pomocne w śledztwie (a z pewnością dla fabuły), jak i szkodzące. Można go też polubić, szczególnie w zestawie z sierżantem Lewisem, który ze zdziwieniem wysłuchuje kolejnych opowieści swojego przełożonego. Po "Ktokolwiek widział" sięgnęłam przypadkiem, szukając jakiegoś wciągającego kryminału. Dopiero podczas lektury uświadomiłam sobie, że kojarzę tego detektywa - z serialowej adaptacji książek (powstały dwie - "Sprawy inspektora Morse'a" z lat 80., a także nowsza - "Endeavour" będąca prequelem do książek/pierwszego serialu). Jako że widziałam tylko prequel, trudno mi powiedzieć, na ile serialowa wizja pokrywa się z oryginałem. To, co wiem, to, że z pewnością sięgnę po kolejne książki z serii. Choć akcja jest tu spokojniejsza niż w niejednym współczesnym kryminale, to czyta się to lepiej i wciągnęło mnie bardziej niż kilka ostatnich tytułów.
Maromira - awatar Maromira
oceniła na 8 1 rok temu
Północ w ogrodzie dobra i zła John Berendt
Północ w ogrodzie dobra i zła
John Berendt
Trudno czytało mi się tę książkę. Nie mogłam się w nią wgryźć, nie mogłam spamiętać mnogich bohaterów - mieszkańców Savannah w stanie Georgia, chociaż większość z nich to oryginały i cudaki. „Dobrze na tym gruncie rozwijają się ekscentrycy”. Druga część czyta się dużo lepiej, akcja zostaje skoncentrowana na głównym temacie – procesie o zabójstwo. Ale wątek kryminalny - kolejne wersje procesu sądowego – z czasem staje się trochę nudny. Narratorem jest przybysz z Nowego Jorku, dziennikarz John Kelso, otwierający szeroko oczy na otaczającą go rzeczywistość, zafascynowany miejscem i opowieściami tubylców. Wielkim bohaterem książki jest miasto Savannah, ze swoją bogatą tradycją, przepiękną starą architekturą i bujną zielenią oraz z konserwatywnym klasowym społeczeństwem. Mieszkańcy i turyści lubią się bawić, zewsząd dobiegają południowe rytmy, wszechobecne są bary z muzyką, przyjęcia dla turystów, imprezy wyższych sfer, z ustalonym kalendarzem i właściwym im blichtrem. To właśnie w Savannah urodził się wielki muzyk Ameryki Johnny Mercer. Ale, mimo że to już lata 80 XX wieku, podziały klasowe i rasowe mają się świetnie, zakłamanie obyczajowe także. Dużym tematem powieści jest urbanistyka miasta, zwalczające się koncepcje rekonstrukcji zabytków i rewaloryzacji starej tkanki miejskiej, oczywiście w kontekście zamożności i koloru skóry mieszkańców, a przede wszystkim interesów pomysłodawców tych przekształceń. Prawdę mówiąc ciężko mi było w tym się połapać. Obejrzałam ekranizację Clinta Eastwooda z 1997 roku, z gwiazdorską obsadą – grają John Cusack, Kevin Spacey, Jude Law, Alison Eastwood. Fabuła filmu nie jest wierna wobec powieści, momentami, podobnie jak w książce, staje się zbyt rozwlekła. Jednak film ma w sobie dużo uroku, odtwarza wspaniałe ulice, domy, ogrody Savannah. Można podziwiać pokazane z rozmachem bogate kolekcje dzieł sztuki, zdumiewające dekoracje i stroje oraz wystawność zabaw śmietanki towarzyskiej miasta. Można poznać charakter amerykańskiego południa. Głównie z tego powodu film jest wart obejrzenia. Na szczególne wyróżnienie zasługują mniej znane aktorki: stylowa i perwersyjna transpłciowa Lady Chablis i demoniczna Irma P. Hall w roli czarownicy Minerwy. Jednak elementy horroru, sceny czarów woodoo w książce i w filmie są tak samo bzdurne i przez to zwyczajnie śmieszne. Powieść według Autora jest oparta na faktach i podobno w Stanach była bestsellerem. Ja się nią nie zachwycam, chociaż muszę przyznać, że sugestywnie oddaje klimat miejsca i ma dużo walorów poznawczych.
Mikila - awatar Mikila
oceniła na 6 1 miesiąc temu
Intrygi i żądze P.D. James
Intrygi i żądze
P.D. James
To chyba najbardziej znana powieść pisarki. Doskonały detektyw, z zamiłowania poeta o wyjątkowej wrażliwości, znów prowadzi śledztwo wespół z miejscową policją. Tym razem zapowiada się na to, że musi zmierzyć się z seryjnym mordercą. Autorka wspaniale oddaje subtelności ludzkiego zachowania i zadziwia zgrabnością sformułowań. Myślę, że to jedna z lepszych powieści P. D. James.
libreria_bianca - awatar libreria_bianca
oceniła na 7 2 lata temu
Szkoła zbrodni Elizabeth George
Szkoła zbrodni
Elizabeth George
Dla mnie rewelacja! Świetny klimat dobrych angielskich kryminałów. Kontrastowi bohaterowie, którzy dzięki różnicom świetnie się uzupełniają. No i do końca nie wiadomo kto jest mordercą. Dziwi, że autorka jest tak mało popularna w Polsce, choć na podstawie jej powieści powstał serial. Warto przeczytać, polecam! Już sięgam po kolejną jej książkę.
kolinek - awatar kolinek
ocenił na 8 1 rok temu
Nie dla kobiety P.D. James
Nie dla kobiety
P.D. James
Anglia, koniec lat 60-tych XX wieku. Cordelia Gray podejmuje się wyjaśnić przyczynę samobójstwa syna wybitnego naukowca. Prowadząc dochodzenie naraża się na wiele niebezpieczeństw, zdana jest tylko na siebie, mając do dyspozycji nielegalnie posiadaną broń i dobre rady byłego wspólnika. W świecie bez telefonów komórkowych i szybkich samochodów nie jest to łatwe. Czyta się z przyjemnością, mimo, że książka pozbawiona jest mrożących krew w żyłach scen. Klasyczny kryminał.
Beata - awatar Beata
oceniła na 6 13 lat temu
Pod Huncwotem Martha Grimes
Pod Huncwotem
Martha Grimes
Zaczyna się w grudniu, pada śnieg, miasteczko wygląda jak świąteczna pocztówka, gdyby nie zwłoki, które zastępują mechaniczną figurkę kowala, uderzającego w młot. Mieszkańcy małego, cichego Long Piddleton w hrabstwie Northamptonshire w środkowej Anglii zawsze obawiali się przybyszów. Przed wejściem do „Pod Jackiem i Młotem” ktoś powiesił mężczyznę, a „Pod Huncwotem” znaleziono trupa z głową wciśniętą do beczki piwa. I zaczyna się jazda (bez trzymanki) kto, z kim i dlaczego to zrobił? Richard Jury, przystojny i melancholijny policjant ze Scotland Yardu, będzie miał co robić i Melrose Plant, lokalny arystokrata, tytułowany Earl, z powodu życiowej stagnacji asystujący Jury’emu w kryminalnych działaniach często służący mu jako obyczajowa ”wtyczka”. Kryminał z rodzaju tych, w których trup ściele się gęsto. Martha Grimes pochyla się nad swym mikroświatkiem, budując nastrój brytyjskiej archaiczności - może i stereotypowo, lecz uroczo, tym bardziej że jest to jej debiut pisarski. Ten kryminał Marthy Grimes adresowany jest zatem do zwolenników starej szkoły kryminalnej. Życzę udanej „Kominkowej” zabawy, gdyż już niedługo będzie grudzień no i święta za pasem. Polecam.
Stefan Horn - awatar Stefan Horn
ocenił na 7 1 rok temu
Śmierć w Jericho Colin Dexter
Śmierć w Jericho
Colin Dexter
Bardzo przyjemny, klasyczny kryminał. Akcja toczy się spokojnie, choć nie brak różnych tropów i zmian w śledztwie. Urozmaiceniem jest także to , że inspektor Mors (wzorcowy detektyw) przypadkiem włącza się w śledztwo , które prowadzą najpierw inni policjanci. Ograniczona ilość postaci i brak dodatkowych wątków pozwala skupić się tylko na śledztwie. Zakończenie lekko zaskakuje.
ewa_13 - awatar ewa_13
ocenił na 7 2 lata temu
Zaginiona Karin Alvtegen
Zaginiona
Karin Alvtegen
Bardzo dobra książka, chociaż bardzo oszczędna w słowach. Pozycja ta liczy sobie niespełna 190 stron, jednak treści w niej całkiem sporo (nie mylić treści z fizyczną ilością słów) Dla mnie, która nie lubi niepotrzebnego i bezproduktywnego ględzenia, jest to bardzo dobra minimalistyczna forma. Czyli generalnie jestem zadowolona, jednocześnie jednak czuję pewien niedosyt. Na pewne pytania chciałabym znać odpowiedź, a pewne wątki jednak zakończyć inaczej 😉. Ale przywołuję się do porządku i przypominam sobie, że ja jestem tylko czytelnikiem, nie pisarką, a książka nie musi się kończyć, tak jak ja chcę... Bardzo mi się podobały te "kawałki" na temat relacji Sybilli z jej rodzicami, oraz te w szkole. Chociaż po prawdzie, to tam żadnych relacji nie było, albo raczej były dość jednostronne, nakazy i zakazy i zero możliwości sprzeciwu, oczywiście i skutki takiego wychowania... Dlatego nie bardzo zrozumiałam zachowanie Sybilli na końcu. Bardzo mi się za to podobała relacja między nią, zaginioną a nastolatkiem, który nie bał się jej uwierzyć... I tutaj sama ze sobą nie mogę dojść do ładu. Kiedy oni się spotkali na tym strychu, miałam obawy, że autorka (przecież jest mi ona zupełnie nieznana) pójdzie po najmniejszej linii oporu i zrobi nastolatka synem Sybilli, kiedy się tak nie stało, odetchnęłam na chwilę, ale potem nie mogłam zrozumieć, dlaczego nie chce szukać swego syna... w sumie kto wie, co tam było na tych kartkach, za które zapłaciła tak dużo... Tak to właśnie ciężko mi dogodzić 😉
Żona_Pigmaliona - awatar Żona_Pigmaliona
oceniła na 7 6 miesięcy temu
Kto z was jest bez grzechu Elizabeth George
Kto z was jest bez grzechu
Elizabeth George
Thomas jako świeżo upieczony małżonek, zdegradowana Barbara i tajemnicze morderstwo córki byłego tajniaka, które jest tylko wstępem do kilkuwątkowego śledztwa. Czego się spodziewać przy lekturze książki Elizabeth George? Na pewno niespodziewanego zwrotu w śledztwie, którego byśmy nie przewidzieli. I to właśnie lubię. Przeczytałam do tej pory większość tomów z cyklu o inspektorze Lynleyu i muszę przyznać, że im więcej autorka pisze tym lektura bardziej zaskakująca i zajmująca lektura nas czeka.
jagusia - awatar jagusia
oceniła na 6 5 lat temu
Hotel Paradise Martha Grimes
Hotel Paradise
Martha Grimes
Świetna książka, czytam ją już kolejny raz, a to o czymś świadczy...;-) Bardzo dużo opisów, ale o dziwo wcale nie nudnych.. autorka wszystko dokładnie nam opisuje, że czujemy się, jakbyśmy tam byli.. widzimy wszystko JEJ oczami, tak sprytnie to naświetla piórem.. nie każdy tak potrafi,.. za to właśnie lubię Marthę Grimes.
Hiacynta - awatar Hiacynta
oceniła na 7 2 miesiące temu
Bartłomiej Farrar Josephine Tey
Bartłomiej Farrar
Josephine Tey
To nie jest kryminał, ale historia niezwykłego oszustwa, które wpisało się w zagadkę zniknięcia(uznanego za samobójstwo) młodego chłopaka w przeszłości. Napisana prosto, przejrzyście , płynnie, ale też bez emocji. Wyjaśnienie zagadki sprzed lat szybko się klaruje ,mimo to autorce udało się utrzymać pewien stopień napięcia .Główną zaletą jest klimat angielskiej posiadłości i moralne komplikacje.
ewa_13 - awatar ewa_13
ocenił na 6 1 rok temu
Morderstwo w Madingley Grange Caroline Graham
Morderstwo w Madingley Grange
Caroline Graham
Oceny bardzo skrajne, od entuzjastycznych do niezwykle krytycznych. Myślę, że wynika to z tego że gdy czeka się na poważny kryminał w starym stylu, a otrzymuje coś zupełnie innego można poczuć się zawiedzionym. Na pewno nie jest to Barnaby, ale wspaniale skomponowana komedia z galerią ciekawych postaci i akcją toczącą się w starej rodowej siedzibie. Nie brakuje domieszki angielskiego humoru i świetnego, przewrotnego zakończenia. Osobiście dobrze się bawiłam przy lekturze i spokojnie mogę ją polecić do przeczytania.
Bogumiła - awatar Bogumiła
oceniła na 7 2 lata temu
Wojna państwa Rose Warren Adler
Wojna państwa Rose
Warren Adler
:( smutne jak cienka jest granica między miłością a nienawiścią, jak szybko można zapomnieć że się kogoś kochało bo nagle się go nienawidzi. Bohaterzy byli naprawdę kreatywni w uprzykrzaniu sobie życia. Generalnie po tej cieniutkiej książęce nic nie zwiastuje dramatu opisanego na jej stronach. Niepozorna choć robi potężne wrażenie, bo człowiek spodziewa się zupełnie czegoś innego, lżejszego
Paulina Majewska - awatar Paulina Majewska
oceniła na 8 7 miesięcy temu
Dom na pustkowiu Andrea Maria Schenkel
Dom na pustkowiu
Andrea Maria Schenkel
Rodzinę Dannerów poznajemy dzięki wypowiedziom mieszkańców niewielkiej wioski. Schenkel tak skonstruowała swą powieść, że czytelnik odbiera tę fikcyjną relację jak dokument. Dom na pustkowiu wzbudza strach, jest niegościnny, niechętnie odwiedzany. Sami Dannerowie niepokoją - są dziwni, podejrzani, wręcz odpychający. Z relacji mieszkańców dowiadujemy się, że wydarzyło się coś makabrycznego, coś wstrząsającego, ale autorka ustami bohaterów sugeruje tylko pewne wydarzenia. Otwiera drzwi, ale nie wpuszcza czytelnika do środka. Świetnie dozuje napięcie, wzbudza coraz większe zainteresowanie... Powoli poznajemy rodzinny dramat, który trwał latami, po cichu akceptowany przez społeczność wiejską, a zakończony masakrą na pustkowiu. Czyta się błyskawicznie.
Justyna - awatar Justyna
oceniła na 7 2 lata temu
Tam piaski śpiewają Josephine Tey
Tam piaski śpiewają
Josephine Tey
To urocza, przyjemna, klimatyczna , urlopowa przygoda inspektora Granta z zagadką kryminalna w tle. Dwie trzecie książki to powolnie tocząca się fabuła raczej obyczajowa ,z ciekawostkami szkockiego życia i obyczajowości w połowie XX wieku . Ale autorka ma taki dar tworzenia ciekawej fabuły, że łatwo ponieść się przyjemności podążania za inspektorem Grantem i jego 'pobudzaniem szarych komórek" w rozwiązywaniu zagadkowej śmierci, której był świadkiem w pociągu.
ewa_13 - awatar ewa_13
ocenił na 7 1 rok temu
Zabójstwa w Badger's Drift Caroline Graham
Zabójstwa w Badger's Drift
Caroline Graham
Liczba mnoga w tytule nie jest przypadkiem - Bagder's Drift okazało się bardzo niebezpieczną okolicą. Rozwiązanie zagadki nie do końca przypadło mi do gustu. Odniosłem wrażenie, że również autorka uważa je za zbyt nieprawdopodobne i na ostatnich stronach książki stara się przekonać czytelnika, że tak nie jest - że przecież 'takie rzeczy się zdarzają'. Jak dla mnie najlepsze są humorystyczne wstawki kulinarne.
Michał Gorzel - awatar Michał Gorzel
ocenił na 6 2 lata temu
Otwarte drzwi Anders Bodelsen
Otwarte drzwi
Anders Bodelsen
Z końcem czerwca kilkanaścioro młodych ludzi wyjeżdża do Szwecji, żeby obejrzeć całkowite zaćmienie Słońca. Inicjatorem wyprawy jest najmłodszy z nich, astronom-amator imieniem Allan. W ciągu trzydniowego pobytu znika jedna z uczestniczek – dziewczyna o imieniu Frida. Brak śladów, brak ciała, brak wyjaśnień. Mijają 42 lata i sprawa odżywa… Dostajesz list od Allana, i ja dostałem. I Ty też. To kryminał – od początku mamy zagadkę do rozwikłania. Co z ta Fridą; żyje- uciekła, nie żyje – nie uciekła? Wszystko jest możliwe. Bardzo ciekawa kompozycja, gdyż składa się z listów Allana oraz jego dawnych znajomych (ale nie tylko z listów). Zostały ułożone w przemyślany sposób - każdy kolejny wnosi jakąś informację potrzebną do rozwikłania zagadki. Kim jest osoba, która się nie podpisała? Czy aby na pewno wiemy, kto to zrobił? Czy aby na pewno wiemy, kto był głównym bohaterem? Piszący te listy starają się oddać to, jaka była Frida. Dostajemy jej portret psychologiczny. To na pewno. Ale ja tu widzę, że mam przed sobą dziesięć innych, równie pełnych portretów psychologicznych. Taką małą galerię, co mnie bardzo cieszy. Bo książka jak stroni od krwi, brutalności, szybkiego tempa tak nie stroni od zaglądania ludziom w ich umysły. Poznajemy nie tylko Fridę, poznajemy wszystkich. Te listy to gratka dla miłośników psychologii i zagadek detektywistycznych. Dla tych lubiących analizować każde zdanie, szukających wskazówek, zaprogramowanych na detale. Jeśli ktoś liczy na wartką akcję, opisy zbrodni i nie wie już, czym jest list - niech sobie da spokój. Wiele rzeczy mimo tego, że jeśli kogoś zainteresowała forma i treść książki, i wnikliwie czytał, jednak umyka, o czym możemy się przekonać pod koniec, składając pojedyncze puzzle w całość. Czytając kolejne listy, zastanawiałem się do czego to doprowadzi. W jaki sposób autor zakończy książkę? Czy kolejnym listem? Czy przyznaniem się do winy? Musiałem dwa razy przeczytać końcówkę. Coś mi się nie zgadzało. Ale chyba już wiem, jak to było. I cale szczęście. Choć jakiś dziwny niepokój pozostaje. Mnie „Otwarte drzwi” zaciekawiły od początku. Najpierw poprzez epistolarną formę a później poprzez treść. Może to przez tę oryginalną, lekką formę, przez profile psychologiczne, przez niedopowiedzenia, przez różnorodność bohaterów, przez niektóre naprawdę wciągające, niebanalne listy (jak ten od Caroli)? ORZEŁ czy RESZKA? Oceńcie sami! Więcej na: http://dobrakomplementarne.blogspot.com/
Dobra_Komplementarne - awatar Dobra_Komplementarne
ocenił na 7 11 lat temu
Czerwony Kapturek Unni Lindell
Czerwony Kapturek
Unni Lindell
Ksiazke zaliczam do tych dobrych, jednak w trakcie czytania zbyt wczesnie dowiedzialem sie kto jest tytulowym czerwonym kapturkiem oraz przewidzialem zakonczenie. To tylko takie dwa minusy, gdyby nie to, moja ocena bylaby o dwie gwiazdki wyzsza, bo czytalo sie bardzo plynnie i innych zastrzezen nie mialem.
Przeeeeeemo - awatar Przeeeeeemo
ocenił na 7 10 lat temu

Cytaty z książki Śmierć każdego dnia

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Śmierć każdego dnia