Słowiańskie stwory

💙RECENZJA💙 (#współpracareklamowa) Tytuł: „Znikające kolory rafy” Autor: Tomasz Samojlik Wydawnictwo: Media rodzina „Znikające kolory rafy” to czwarty tom serii „Naturobocik”, w którym bohaterowie podejmują próbę rozwiązania zagadki znikania barw rafy koralowej. Zjawisko to stanowi poważne zagrożenie dla morskich organizmów i całego ekosystemu. Pozbawiając pokarmu i schronienia mieszkańców oceanu. Wysyłają więc Naturobocika na nową misję w celu odkrycia przyczyn niepokojących zmian. By zapobiec dalszym szkodą. Seria tych książek jest bardzo fajna. Polecam dla dzieci, jak i dorosłych. Pokazują one problemy w świcie przyrody. I edukują czytelnika. Bardzo fajnie się je czyta i mają miłe dla oka grafiki

🐾📚 Czy małe pieski mogą zrobić wielkie zamieszanie… i jeszcze czegoś nauczyć? O tak! Jeśli szukasz książki, która rozbawi dziecko, zachwyci ilustracjami i przy okazji przemyci naukę – to zatrzymaj się tutaj na chwilę. „Jamniki. O małych pieskach, które naprawdę się liczą” autorstwa Stephanie Calmenson (wyd. Media Rodzina) to prawdziwa perełka wśród książek obrazkowych 🐶 To nie jest zwykłe liczenie… To spacer pełen śmiechu, kolorów i… jamników w przebraniach! 🎭 Ptaki, pszczoły, dinozaury, a nawet książki – każdy rozkład strony to nowa niespodzianka i zaproszenie do zabawy. Dzieci liczą, śmieją się i… bardzo szybko chcą wrócić na pierwszą stronę, żeby zacząć od nowa. 🎨 Dlaczego ta książka zachwyca także dorosłych (i twórców)? Ilustracje to prawdziwa uczta dla oka – pełne detali, ruchu i humoru. To świetna inspiracja dla rysowników, ilustratorów i wszystkich, którzy kochają kreatywność w dziecięcym wydaniu. 💡 Co daje dziecku ta książka? – naukę liczenia w naturalny, niewymuszony sposób – rozwijanie spostrzegawczości – poczucie humoru i dystans – miłość do książek już od najmłodszych lat ❤️ A czego uczy między wierszami? Że nie trzeba być wielkim, żeby mieć znaczenie. Że różnorodność jest piękna. I że wspólna zabawa to coś, co naprawdę się liczy. Na końcu czeka jeszcze mała niespodzianka – ciekawostki o jamnikach i zdjęcie pupila autorki. Taki detal, który zostaje w sercu. 🐾 To książka idealna do: – wspólnego czytania przed snem – zabawy w liczenie – pierwszych „czytelniczych zachwytów”

Czy Wasze dzieci są w trakcie fazy na dinozaury, czy jeszcze przed? W obydwu wypadkach polecam zaopatrzyć się w najnowszą część genialnej serii od Wydawnictwa Znak emotikon... "101 dinozaurów i wszystko, co musisz o nich wiedzieć" Jak zwykle najważniejsze są tu świetne i zabawne, pełne szczegółów oraz szczególików ilustracje. Tekstu jest niewiele i wybrane są same najważniejsze oraz najciekawsze informacje podane w przystępny i atrakcyjny dla dzieci sposób. Dzięki tej książeczce dowiecie się na przykład, że kiedy T. rex kichał, z jego nozdrzy wylewało się około 25 litrów smarków - sam_widzicie, ten #picturebook skradnie serca małych fanek i fanów dinozaurów. Kolejna rzecz, ktora bardzo mi się podoba, to porównania, dzięki którym dzieciom łatwiej sobie wyobrazić niektóre rzeczy, na przykład: - 25 litrów smarków to tyle ile mieści wanienka do kąpania dzieci, - T. rex był na tyle powolny, że można byłoby uciec przed nim jadąc na rowerze, - jaja, z których wykluwały się te największe dinozaury, były wielkości nadmuchanego balonu.

Wiecie, kto stworzył watę cukrową? Zastanawialiście się jak śpią wieloryby? Albo jakie jest najwieksze nosiono na świecie? To jedne z tych pytań, na które prawdopodobnie większość nie zna odpowiedzi, ale z drugiej strony z chęcią poznałoby się odpowiedź. A jeśli ktoś ma do czynienia z dziećmi, to wie, że to oni są mistrzami w zadawaniu jednocześnie genialnych i z pozoru banalnych pytań, na które czasem trudno znaleźć odpowiedzi, dlatego książka „Wszystko, co chcesz wiedzieć. Genialne pytania i proste odpowiedzi na każdy dzień roku” będzie idealnym rozwiązaniem w obu przypadkach. Jest to prawdziwa skarbnica wiedzy, faktów i ciekawostek, która powstała na podstawie popularnego i nagradzanego podcastu „Everything Under the Sun”, w którym dzieci z całego świata zadawały pytania. Mimo że książka jest to książka edukacyjna, jest napisana prostym i zrozumiałym językiem. Nie brakuje w niej również humoru (w sposobie przedstawienia ciekawostek czy ilustracjach), a to sprawia, że wszystkie informacje lepiej się zapamiętuje. I co najlepsze w tej książce znajduje się 366 pytań, czyli idealnie na każdy dzień roku. Dla kogo jest „Wszystko, co chcesz wiedzieć”? Dosłownie dla każdego niezależnie od wieku i dla wszystkich żądnych wiedzy.

"Azja bez skarpetek. Lea i Felek podróżują po Tajlandii, Wietnamie i Laosie" to książka, która od pierwszych stron wywołała u mnie uśmiech i takie ciepłe uczucie… jakbym sama szykowała się do wielkiej przygody. To jedna z tych historii, które czyta się z lekkością, ale jednocześnie zostają w głowie na dłużej zwłaszcza jeśli lubi się podróże albo po prostu odkrywanie świata. Najbardziej urzekło mnie to, że ta książka nie jest zwykłym „przewodnikiem dla dzieci”. To prawdziwa podróż pełna kolorów, zapachów, smaków i emocji. Razem z Leą i Felkiem przemierzamy różne zakątki Azji i naprawdę czuć, że każdy przystanek ma w sobie coś wyjątkowego. W Wietnamie trafiamy do tętniących życiem miast i aż można sobie wyobrazić ten gwar, uliczny chaos i mnóstwo rzeczy dziejących się jednocześnie. Z kolei Laos zachwyca spokojem i zielenią to taki moment oddechu w tej podróży. A Tajlandia… to już zupełnie inna bajka słońce, plaże, luz i ta lekkość, którą aż chce się poczuć na własnej skórze. Bardzo podobało mi się, że książka pokazuje nie tylko miejsca, ale też doświadczenia. To nie jest „patrz, tu jest świątynia”, tylko raczej „chodź, wejdźmy tam razem, zdejmijmy buty i zobaczmy, jak to jest”. To robi ogromną różnicę, bo dziecko (i dorosły też!) naprawdę może poczuć się częścią tej przygody. Świetnym elementem są też wszystkie drobne rzeczy targi pełne kolorów, egzotyczne owoce, nauka łowienia krabów, spotkania ze zwierzętami. To właśnie one budują klimat i sprawiają, że ta podróż wydaje się taka prawdziwa i bliska. I jeszcze jedno bardzo podoba mi się, że książka zachęca do ciekawości świata. Nie narzuca wiedzy, nie „uczy na siłę”, tylko pokazuje, że odkrywanie może być frajdą. Że warto próbować nowych rzeczy, poznawać ludzi, zadawać pytania. Lea i Felek jako przewodnicy po tej historii są bardzo naturalni i sympatyczni. Nie są idealni, nie wiedzą wszystkiego i właśnie dlatego łatwo się z nimi utożsamić. Ich emocje, zachwyt, czasem zaskoczenie wszystko to wypada bardzo autentycznie. Styl książki jest lekki, przyjazny i pełen energii. To taka opowieść, którą można czytać razem z dzieckiem i przy okazji samemu dobrze się bawić. I co ważne to też świetny punkt wyjścia do rozmów. O podróżach, o innych kulturach, o tym, jak wygląda świat poza naszym codziennym otoczeniem. Dla mnie "Azja bez skarpetek" to nie tylko książka dla dzieci. To trochę zaproszenie do tego, żeby spojrzeć na świat z większą ciekawością. I może nawet odważyć się na własną „podróż bez skarpetek” czyli taką trochę bardziej spontaniczną, otwartą i pełną przygód. Po przeczytaniu miałam ochotę zapytać: gdzie chciałabym pojechać najbardziej? I co sama chciałabym zobaczyć, spróbować, przeżyć? To zdecydowanie książka, o której chce się rozmawiać i która może być początkiem wielu fajnych rozmów z dzieckiem. Jeśli ktoś szuka czegoś lekkiego, wartościowego i naprawdę przyjemnego w odbiorze, to myślę, że to świetny wybór. Taka książka, która bawi, uczy i inspiruje ale robi to zupełnie nienachalnie.

Czy odłożenie tabletu naprawdę może być takie trudne? Dla wielu dzieci – bardzo. I właśnie o tym w niezwykle ciepły, mądry i bliski dziecięcemu światu sposób opowiada książka Kazik i czas przed ekranem. Historia Kazika zaczyna się bardzo zwyczajnie. Chłopiec jest wesoły, ciekawy świata i… trochę taki jak każde dziecko. Jednak pewnego dnia pojawia się problem. Mama nie pozwala mu obejrzeć bajki, o której rozmawiają wszyscy koledzy. Do tego rodzice wprowadzają nowe zasady dotyczące korzystania z ekranów – bajek i gier na tablecie. A przecież każdy maluch wie, jak trudno przerwać grę w najciekawszym momencie… To opowieść o emocjach, które zna prawie każda rodzina: 😤 złości 😔 rozczarowaniu 🤔 niezrozumieniu zasad Ale też o czymś znacznie ważniejszym – o uczeniu się równowagi. Książka pokazują dzieciom, że ekran to tylko jedna z wielu możliwości spędzania czasu. Bo przecież poza nim czekają jeszcze: zabawa, książki, rozmowy, budowanie, rysowanie i tysiące małych odkryć. Ogromnym atutem tej książki jest jej terapeutyczny charakter. Kazik nie jest idealnym bohaterem – i właśnie dlatego dzieci tak łatwo się z nim utożsamiają. Razem z nim przeżywają emocje, uczą się je nazywać i rozumieć. To jednak nie tylko książka dla dzieci. Na końcu znajdziemy komentarz psycholożki Aleksandry Belty-Iwacz, który pomaga rodzicom zrozumieć dziecięce reakcje i podpowiada, jak wspierać maluchy w trudnych momentach. I to jest w tej serii naprawdę piękne – czytamy razem, uczymy się razem i rozmawiamy razem. 💛 Dlaczego warto sięgnąć po tę książkę? ✔ pomaga rozmawiać z dziećmi o czasie przed ekranem ✔ pokazuje emocje w sposób zrozumiały dla najmłodszych ✔ wspiera budowanie zdrowych nawyków cyfrowych ✔ daje rodzicom psychologiczne wskazówki ✔ zachęca do odkrywania świata poza ekranem To idealna książka do wspólnego czytania wieczorem – szczególnie wtedy, gdy temat tabletów i bajek zaczyna w domu wywoływać małe burze. Bo czasem jedna historia potrafi powiedzieć dziecku więcej niż długie tłumaczenia.

Pamiętasz za co przebierał*ś się na bale karnawałowe jako dziecko? U mnie była to na pewno Myszka Minnie i klaun :D "Olo i Awa. Logopedyczna zabawa. Maski.", to literatura dziecięca, którą łyknęliśmy z Bezikiem na raz. Olo i Awa szykują się na bal przebierańców. I cała zabawa polega na przygotowaniu stroju samodzielnie. Papier i inne dostępne materiały idą w ruch. A wiadomo nie od dziś, że dziecięce głowy są pełne pomysłów. Fabuła wciąga, a kreatywność dziecięca zaskakuje na każdym kroku. Logopedyczne ćwiczenia są nie od parady, bo sama starałam się wymówić prawidłowo tekst i poćwiczyć płynność swojej wymowy. Myślę, że książka przeznaczona jest dla czytelnika maksymalnie trzyletniego. Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Media Rodzina <3.

Wydawać by się mogło, że książki już niczym Was nie zaskoczą. A jednak! Daję słowo - ta jest wyjątkowa, nietuzinkowa i taka, jak tylko chcecie. Gdy weźmiecie ją do rąk po raz pierwszy, będzie taka sama jak u wszystkich. Wystarczy jednak jeden ruch, kreska, historia, by stała się całkowicie Wasza. Ta publikacja na całego pobudzi kreatywność, wyobraźnię i fantazję. Wewnętrz znajdziecie podzielone na cztery poziomy trudności zadania, które są bramą do tworzenia Waszych historii. To od Was zależy jak potoczy się każda z nich. Wymyślajcie ile tylko chcecie, bowiem w Fabryce Opowieści wyobraźnia nie ma granic! Opisujcie rzeczy jak najbardziej szczegółowo, nadawajcie najdziwniejsze imiona. Aby rozrywka była jeszcze lepsza włączcie do swojej opowieści losowe słowa umieszczone w rogach każdej strony. Co więcej, w tej książce możecie również rysować, pisać oraz naklejać. Fabryka opowieści może być Waszą indywidualną inwencją twórczą, lub możecie zaprosić do wspólnej zabawy rodzinę i przyjaciół. Losujcie przypadkowe zadania, albo niech każdy z Was wymyśli swoją historię na temat tego samego. Możecie robić absolutnie wszystko, przeżywać niesamowite przygody, tworzyć własne światy i kolorowe strony. Ta rewelacyjna lektura bawi i uczy, wspiera rozwój językowy, a także jest świetnym narzędziem do pracy z dzieckiem. Kolorowe ilustracje podobnie jak zadania prowadzą odbiorców po kolejnych poziomach trudności. Dajcie się porwać tej bezgranicznie szalonej i twórczej zabawie, zostając autorem swojej własnej książki.

https://lubimyczytac.pl/oficjalne-recenzje-ksiazek/22808/mapa-milosci-zapisana-w-zmarszczkach „Babcia i dziadek” to pozycja wyjątkowa, stanowiąca czuły manifest miłości międzypokoleniowej i hołd dla tych, którzy są strażnikami naszej rodzinnej tożsamości. To książka, która w dzisiejszym, przebodźcowanym świecie oferuje chwilę wytchnienia, ciszy i głębokiej refleksji nad wartością obecności drugiego człowieka. Niezależnie od tego, czy szukacie idealnego prezentu na Dzień Babci i Dziadka, czy po prostu chcecie wzbogacić domową biblioteczkę o dzieło, które będziecie z sentymentem wyciągać z półki przez lata, ten tytuł jest dobrym wyborem. To opowieść o tym, że choć czas płynie nieubłaganie, a my sami dorastamy i zmieniamy swoje role w życiowym teatrze, to miłość otrzymana od dziadków pozostaje w nas niczym bezpieczny port, do którego zawsze możemy wrócić w myślach, by ogrzać się przy wspomnieniu ich nieidealnej, ale najszczerszej pod słońcem opiekuńczości.

To nietuzinkowa historia miłosna. "Love story tak i wspak" napisana jest... tak i wspak ;) to Wy decydujecie, z której strony zaczynacie. Oczami Lucy? Czy może Toby'ego? Z jednej i z drugiej strony jest warta uwagi! Bardzo podoba mi się taki pomysł, a Wam? Powieść ta traktuje o miłości. Pokazuje, jaka jest siła prawdziwego uczucia. Jaka może być. A o tym, że miłość wszystko przetrzyma wiadomo nie od dziś. Lucy i Toby nie są swoimi fanami. Ba- uczucia, którymi się darzą dalekie są od ciepłych:D jednak los rzuca im wyzwanie. I tu, jak za sprawą czarodziejskiej różdżki okazuje się, że to właśnie dzięki sobie są KIMŚ. Niezniszczalni zamiast niewidzialni. Kapitalna. Nie chcę psuć Wam fabuły. Nie doradzę Wam również, z której strony zacząć. Z obu jest fun!

"A gdyby wszystkie osoby, które tak jak ty czy Grace czują się pogubione, miały do dyspozycji mapę? Mapę pełną niewypowiedzianych życzeń, zapomnianych marzeń, możliwości, które je przerażają? Mapę pragnień. Wtedy wszystko byłoby znacznie prostsze, prawda? Bo łatwo jest zrobić krok, kiedy wiesz, dokąd iść. Jeśli się nad tym zastanowić, to byłoby tak, jakby podpowiedzieć mojej siostrze na ucho, którą figurę powinna przesunąć najpierw, żeby rozpocząć mecz, a później już... Pofrunąć." Potrzebowałam tej historii. Tego zatrzymania się w pędzie codzienności, spojrzenia z bliska na siebie, na piękno, które próbuje przebić się przez zło tego świata. Zastanowienie się nad tym co lubię, co mnie cieszy, co mogę zrobić by być szczęśliwa... Każdy dzień to okazja by znaleźć piękno w pąku kwiatka, w skrzydłach motyla, w wietrze, który porusza liście na drzewach, w śpiewie płatków, w truskawce. W samym sobie... "Mapa pragnień" to poruszająca historia o życiu i umieraniu. O byciu dobrym i słabym jednocześnie. O walce o siebie, o odzyskanie swojego ja. O byciu tu i teraz jednocześnie być pogodzonym z tym co było i otwartym na to co przyniesie kolejny dzień. Grace urodziła się po to by uratować życie swojej siostrze. Po latach siostra zwraca dług. Tworzy grę, która zmusza Grace do spojrzenia w lustro, pokochania tego co odbija. Składania do skupienia się na sobie, by żyć dla siebie, nie dla siostry. Nie jest to historia o ważniejszej siostrze, jest to historia o miłości, która nie stawia granic, nie odmawia w potrzebie, nie czeka na zapłatę. Jest jeszcze Will, to on ma za zadanie towarzyszyć Grace, jest jej mistrzem gry. I mimo, że mapa pragnień nie dotyczyła jego życia, to wpłynęła na nie, dając mu szansę by wyjść z mroku swoich myśli, by poczuć ulgę, porzucić nienawiść do samego siebie. Grace i Will. Tak bardzo różni, a jednak tacy sami. Zagubieni, samotni. Jak skończy się ta historia? Z drżącym sercem przewracałam kolejne strony, delektowałam się, smakowałam po kawałku. Q:Czego pragniesz? Co chcesz przeżyć, doświadczyć, ale nieustannie odkładasz na później? Dziękuję @mustread.wydawnictwo

Ptasia mama dzielnie wysiadywała pięć jaj i cierpliwie czekała na swoje maleństwa. Cztery, jedno po drugim, zaczęły się wykluwać. Tylko piąte potrzebowało więcej czasu. 🌿Nadszedł moment pierwszych lotów. Pierwszy, drugi, trzeci i czwarty – poradzili sobie świetnie. Tylko piąty nie był jeszcze gotowy. Minęły tygodnie, cztery młode ptaki opuściły już gniazdo… a piąty wciąż potrzebował chwili. A co na to ptasia mama? 🌿Wspierała. Nie pospieszała. Wierzyła, że w końcu i on będzie gotowy. Ptaszek obiecywał, że jutro będzie dzielny. I wtedy padają bardzo ważne słowa: 💚„Dla mnie nie musisz być dzielny. Możesz być dzielny tylko wtedy, gdy sam tego chcesz”. 🌿I powiem Wam — to zdanie trafia prosto w serce. To piękna opowieść o ogromnej, bezwarunkowej miłości rodzica i o wsparciu, które nie naciska, nie porównuje, nie pogania. 🌿Od razu skojarzyła mi się z tym całym porównywaniem dzieci… kto szybciej raczkował, chodził, mówił, czytał. A czy to naprawdę jest najważniejsze? Ważne, że wierzymy w nasze dzieci. Że jesteśmy przy nich nie tylko wtedy, gdy są „najlepsze”, ale też wtedy, gdy coś im nie wychodzi, gdy się boją albo po prostu potrzebują więcej czasu. 🌿I tak sobie myślę, że to książka nie tylko dla dzieci. A może przede wszystkim dla rodziców. Koniecznie przeczytajcie tę piękną i bardzo wartościową historię, wzbogaconą cudownymi ilustracjami. To jedna z tych opowieści, które zostają w głowie (i w sercu) na długo. 🕊️📚

Nie mam dzieci i przez kilka najbliższych lat mieć nie będę, ale powoli zaczęłam kolekcjonować w swojej biblioteczce książki z myślą o przyszłym dziecku. Gdy zobaczyłam książkę Magdaleny Kuchty wiedziałam, że muszę ją mieć. Najbardziej urzekły mnie piękne ilustracje. Z książki dowiadujemy się wiele o historii Dolnego Śląska, o pięknej przyrodzie jak na przykład Karkonosze, dolnośląska pustynia, Dolina Baryczy. Poznajemy rośliny i zwierzęta które można spotkać w Karkonoszach, czy też jakie minerały możemy znaleźć w naszym regionie. Mimo, że na Dolnym Śląsku mieszkam całe życie, nadal mam wiele do zobaczenia i dzięki tej książce zapisałam sobie nowe punkty na mapie "do zobaczenia". Książka jest napisana przystępnym językiem, dzięki czemu nie zanudzi dzieci. Polecam nie tylko małym, dużym też!

,,Czytając książki, nie wodzimy jedynie wzrokiem po druku, lecz przenikamy do zupełnie nowego świata” Niemiecka okupacja rozciąga swoje ramiona nad ziemiami Wysp Normandzkich. Dotychczasowy spokój zostaje zakłócony obecnością wroga, który nie cofnie się przed niczym, byle osiągnąć swój cel. Nie wystarcza im jedynie prześladowanie mieszkańców. Z determinacją starają się wyplenić książki, które według nich są obrazą dla Rzeszy. Z satysfakcją dorzucają kolejne tytuły do płonących stosów. Pomimo zastraszania i surowych kar, w ludziach wciąż tkwi duch walki. Pod kotarą milczenia dzielą się zakazaną literaturą, starając się ocalić to, czego naziści jeszcze nie odkryli. W taki sposób, celebrują swoje małe zwycięstwo nad najeźdźcą. ,,Wojenny Klub Książki” jest powieścią wielowątkową, której tłem niezmiennie pozostaje okres drugiej wojny światowej. Wszystkie łączą się ze sobą, splatając się z losami bohaterów i niesłabnącą miłością do książek. Grace, stała mi się niezwykle bliska, również ze względu na swoje postępowanie. Niczym promień nadziei, dostarczała swoim czytelnikom książki, by choć na moment oderwać ich myśli od panoszącego się zła. Nie zważając na niebezpieczeństwo, ryzykowała to co ma najcenniejsze. Własne życie. Bea, wydała mi się nieco bardziej chaotyczna i impulsywna. Niemniej nie sposób jej nie polubić. Jej postać ciekawie równoważy tą historię. Nie mogę nie wspomnieć o członkach klubu czytelniczego, którzy udowodnili swoje niesamowite oddanie. Stali się wspólnotą, która mimo strachu, emanuje odwagą i wsparciem dla Grace. ,,Mimo całego swego zakłamania, znoju i utraconych marzeń, świat wciąż jest piękny” Są historie, które czyta się z zapartym tchem. Ta jest właśnie taka. Autorka pokazuje nam dwa oblicza wojny. Z jednej strony przedstawia jej mrok i okrucieństwo, z drugiej zaś, pragnienie zjednoczenia i przynależności. Z dużą wrażliwością oddaje losy mieszkańców opowiedziane z perspektywy dwóch przyjaciółek, Grace i Beatrice. Dzięki temu fabuła nabiera dynamizmu, a całość staje się nieprzewidywalna. Jestem pod wrażeniem tej powieści, jej zawiłości i oryginalności. Z całego serca polecam. Dla takich książek warto czytać.

Powiem tak… to książka, przy której z jednej strony przewraca się oczami, a z drugiej… porusza tak aktualne tematy, problemy, że aż jestem zdziwiona, że tak przypadła mi do gustu. Myślałam, że będzie to historia na dużo niższym poziomie – a tu proszę, jaka niespodzianka. ⠀ 19-letnia Margo zakochuje się w swoim wykładowcy i zachodzi z nim w ciążę. Ten jednak postanawia się ulotnić i zostawia dziewczynę samą. Przerażona – bez pieniędzy i planów na życie – musi zrobić wszystko, by utrzymać się na powierzchni. Zakłada konto na OnlyFans i zaczyna korzystać z rad dotyczących wizerunku, których udziela jej ojciec wrestler. To, co w internecie, nie ma jednak przełożenia na realne życie. Dziewczyna musi zmagać się z odrzuceniem i brakiem szacunku. Czy uda jej się wyjść z tej sytuacji z twarzą? ⠀ To przede wszystkich książka o przekraczaniu granic, o moralności, trudnych sytuacjach życiowych, które wydają się być bez wyjścia. Świat głównej bohaterki wali się po całości, a ona… no cóż. Stawia na wybór, który nie jest szeroko akceptowany. I musi mierzyć się z konsekwencjami tej decyzji. Uważam, że to wbrew przeróżnym pozorom i uprzedzeniom, ciekawa historia. Ale przede wszystkim życiowa. Bez koloryzowania, bez tylko jednej, lepszej strony medalu. Na pewno chętnie obejrzę też ekranizację. ⠀ Izabela Nestioruk-Narojek

Świetny thriller psychologiczny łączący prawo, dobro i rodzinę. Tylko w tej jednej wielkiej grze kto kłamie? Kto jest mordercą? Czy zamkniętą w sobie dziewczynkę można jeszcze uratować? Wciąga od pierwszych stron, nie pozostawia czytelnika w marazmie. Z wielką przyjemnością prowadzi się to dochodzenie i odkrywanie prawdy.

Osnuta blaskiem wielkich marzeń, które kuszą obietnicą spełnienia, a jednocześnie domagają się ceny wyższej, niż ktokolwiek chciałby zapłacić. Przesiąknięta echem tajemnic, które - niczym cień - suną za bohaterkami, nie pozwalając zapomnieć o przeszłości. Rozedrgana emocjami - od palącej ambicji, przez namiętność, aż po lęk przed utratą wszystkiego, co zdaje się być na wyciągnięcie ręki. „Bestseller. Skandal” to opowieść o świecie, w którym słowa mają swoją cenę, a prawda - swoją wagę. O rzeczywistości utkanej z pozorów, gdzie granica między tym, co autentyczne, a tym, co wykreowane - niepostrzeżenie zlewa się w jedno… Katarzyna Michalak, kreśli portrety kobiet silnych, lecz niejednoznacznych. Każda z nich, niesie własną opowieść - zapisaną między ambicją a koniecznością, między marzeniem a kompromisem. Ich drogi splatają się w przestrzeni literackiego świata, gdzie słowo może stać się przepustką do wielkości… lub początkiem cichego osuwania się w nicość! W centrum tej historii pulsuje napięcie - subtelne, lecz nieustępliwe. Jak cichy szept, który z czasem zamienia się w krzyk. Relacje międzyludzkie nie są tu jedynie tłem. Stają się polem walki. Przestrzenią prób i błędów. Miejscem, gdzie uczucia ścierają się z ambicją, a lojalność z pragnieniem prawdy. Styl Katarzyny Michalak pozostaje wyrazisty i pełen emocjonalnej intensywności. Zdania płyną rytmem, który momentami koi, by za chwilę przyspieszyć i poruszyć najczulsze struny człowieczej wrażliwości. To narracja barwna, nasycona obrazami i uczuciami, w której słowo pełni rolę nie tylko nośnika treści, ale także - a może, przede wszystkim - staje się sentymentalnym gestem wielobarwnego istnienia: delikatnym niczym szept, ostrym jak pęknięcie ciszy. „Bestseller. Skandal” to historia olśniewająca, a zarazem niepokojąco bezwzględna. Jak światło fleszy, które oślepia - zanim odsłoni to, co skrzętnie ukryte. Jak opowieść zapisana na papierze, zdolna unieść ku sławie… lub strącić w otchłań zapomnienia. Zbyt kusząca, by się jej oprzeć. Zbyt prawdziwa, by przejść obok niej obojętnie. Jeśli szukacie lektury intensywnej, wielowymiarowej, utkanej z emocji i moralnych dylematów - pozwólcie sobie na tę inspirującą, literacką podróż. Być może odnajdziecie w niej nie tylko fascynującą historię, lecz także echo własnych rozterek… ✨ Czytajcie!💙

„Ukradzione oczy”, drugi tom serii Latarenki autorstwa Klaudia Zacharska i Paulina Walachowska, to opowieść, która rozwija świat znany z pierwszej części, jednocześnie wprowadzając więcej napięcia, mroku i emocjonalnej głębi. Już od pierwszych stron czuć, że stawka jest wyższa – bohaterki nie tylko mierzą się z zagrożeniem, ale też z konsekwencjami wcześniejszych decyzji. Fabuła skupia się na dalszych losach Poli, River i Mai, które po złamaniu niebezpiecznej klątwy nie mogą liczyć na spokój. Wręcz przeciwnie – ich działania przyciągają uwagę groźnego czarnoksiężnika, który za wszelką cenę chce odkryć, która z dziewczyn posiada magiczne zdolności. W tym celu posuwa się do coraz bardziej niepokojących metod: wysyła szpiegów, manipuluje otoczeniem i wprowadza do gry istotę, która potęguje atmosferę zagrożenia. W efekcie bohaterki zmuszone są do ciągłej ucieczki, ukrywania się i podejmowania trudnych decyzji, które wystawiają ich przyjaźń na próbę. Największą siłą tej książki są właśnie bohaterki. Pola – odważna i impulsywna, River – inteligentna i spostrzegawcza, oraz Maja – cicha, ale niezwykle wrażliwa – tworzą bardzo wiarygodne trio. Każda z nich reaguje inaczej na niebezpieczeństwo, co sprawia, że relacje między nimi są dynamiczne i pełne autentyczności. Autorki świetnie pokazują, że siła nie zawsze oznacza brak strachu – przeciwnie, to właśnie umiejętność działania mimo lęku staje się tu jednym z kluczowych motywów. Styl pisarski jest lekki i przystępny, ale jednocześnie potrafi budować napięcie. Autorki operują językiem, który dobrze trafia do młodszego czytelnika, nie upraszczając przy tym emocji ani fabuły. Opisy są sugestywne, momentami wręcz niepokojące, co dobrze współgra z rosnącym poczuciem zagrożenia. Widać też wyraźnie, że świat przedstawiony jest przemyślany – magia ma swoje zasady, a wydarzenia wynikają logicznie z wcześniejszych wątków. W książce pojawia się kilka wyraźnych motywów. Najważniejszym z nich jest przyjaźń – nie jako coś oczywistego, ale jako relacja, która wymaga zaufania i poświęceń. Obok tego pojawia się motyw tożsamości i odkrywania własnych możliwości, a także lęku przed byciem obserwowanym i kontrolowanym. Tytułowe „ukradzione oczy” można odczytywać nie tylko dosłownie, ale też symbolicznie – jako utratę poczucia bezpieczeństwa i prywatności. Pod względem gatunkowym książka łączy elementy fantastyki młodzieżowej z przygodą i lekkim dreszczykiem grozy. To historia skierowana głównie do młodszych czytelników, ale dzięki emocjonalnej warstwie i dobrze poprowadzonej fabule może zainteresować także starszych odbiorców, którzy lubią klimaty magiczne z wyraźnym naciskiem na relacje między bohaterami. Czytając „Ukradzione oczy”, trudno pozostać obojętnym – pojawia się napięcie, niepokój, ale też ciepło i wzruszenie. To jedna z tych historii, które przypominają, jak ważne jest wsparcie innych ludzi w obliczu zagrożenia. To wciągająca, emocjonalna i dobrze napisana kontynuacja, po którą zdecydowanie warto sięgnąć, szczególnie jeśli pierwszy tom zostawił niedosyt.

Czy wasze dzieci lubią opowieści o zwierzątkach? Jeśli tak czy wolą, kiedy te mają cechy ludzkie, a może preferują oglądać je takimi, jakie są w naturze? Beatrix Potter zasłynęła właśnie bajkami o zwierzątkach, które sama pisała i ilustrowała. Ubrała je w porteczki i kubraczki, dodała charakterek (często inspirując się osobami, które znała) i opisała ich przygody. Tak powstała seria opowiastek, którymi obdarowywała znajomych, ale też które udało się wydać. I tak tak Piotruś Królik, Orzeszka, Imbir i Kefir, a także inne postaci weszły do kanonu literatury dziecięcej. Beatrix Potter musiała być dobrą obserwatorką, co przejawia się w jej dopracowanych do perfekcji rysunkach, jak i kreacjach postaci. Z jednej strony żyją w norkach i wcinają sałatę, z drugiej bohaterowie Potter to cały wachlarz charakterów i ludzkich postaw. I z jednej strony czuć, że czasy się zmieniły, że jest inne tempo życia i podejście do różnych spraw, jednak w postawach postaci można znaleźć pewną uniwersalność, a i pewnie dostrzec swoich bliskich. Czy wydanie prac Potter w jednym zbiorze to byłą dobra decyzja? Niewątpliwie jest to imponująca księga, ale jednak księga. Przyznam, że ciężko trzyma się ją obejmując dziecko, które lubi się przytulić słuchając bajki. Odczułam też to, że kolejne teksty kierowane są do dzieci w różnym wieku. Znajdzie się tu coś i dla młodszego i starszego przedszkolaka, a nawet dla dziecka uczęszczającego już do szkoły, ale też krótkie powiastki, które pierwotnie były wydane w formie kart dla najmłodszych – i coś czuje, że w takiej formie lepiej by się sprawdziły niż w opasłym zbiorze. Trzeba trochę szukać, testować zainteresowanie dziecka, aby znaleźć bajkę i bohatera, które jemu przypadną do gustu. Kiedy dostałam w swoje ręce książkę „Piotruś Królik. Wszystkie opowiastki Beatrix Potter” [wyd. Znak Emotikon, 2025], pomyślałam sobie, że mam w rękach dzieło sztuki. Oglądając cudownie dopracowane ilustracje tej autorki naszła mnie pewna nostalgia, ale też smutek, że coraz bardziej jesteśmy karmieni produktami AI. A tu takie cudeńka, w których widać ogrom pracy oraz niesamowity talent. Wiem, że jest grono osób, które wychowało się na „Opowiastkach Beatrix Potter”, czy dzięki nowemu wydaniu urośnie kolejne pokolenie miłośników Królika Piotrusia, Benia Baniaka i innych zwierzątek?

Całkiem niezła pozycja dotykająca empatii. Historia Piotrka i Eryka - jednego niemal niewidomego, drugiego silnego i dokuczającego - opowiada o zamianie ról. Zarówno wstęp i zakończenie chętnie bym jednak rozciągnął, bo były zdecydowanie zbyt krótkie. Główna część historii, oparta na zamianie, pozwala na poruszenie tematyki współczucia, empatii czy rewanżyzmu. Myślę, że kwestia wojny zawarta w książce mogłaby być potraktowana nieco głębiej, ale rozumiem pewne uproszczenie na rzecz młodszych odbiorców. Bardzo podobał mi się motyw Rozalii, a końcówka nawet prawie mnie wzruszyła. Z pewnością książka jest dobrym motywem wyjściowym do omówienia danej tematyki na lekcjach. Szczególnie, że bardzo szybko się czyta. Te nieco ponad 100 stron minęło w niecałe półtorej godziny.