Pucking Around. Tom 2

O matko i córko, jak ja czekałam na taką książkę! Szukałam czegoś w klimacie dark rom-kom, co przypomni mi vibe "Lights Out" Navessy Allen, a "Butcher & Blackbird" strzał prawie idealny! To historia, która obiecuje dużo i w większości dowozi. 🖤 O czym jest ta historia? • Dwójka nie do końca normalnych bohaterów — seryjni mordercy — przypadkiem wplątuje się w coś na kształt mrocznej gry w rywalizację. • Ich “spotkania” szybko przeradzają się w dziwaczną, intensywnie zabawną relację, w której granica między współpracą, wyzwaniem i przyciąganiem zaczyna się zacierać. • Z czasem ta dwójka, zamiast się wyeliminować, tworzy najbardziej chaotyczny duet w historii dark rom-komów. Ta książka zaczęła się z absolutnie wysokiego C! Już na pierwszych stronach parsknęłam ze śmiechu, co jest dla mnie rzadkością w romansach. Humor jest tu czarny i cięty – to prawdziwy dark rom-kom! Dual POV (perspektywy obu bohaterów) to strzał w dziesiątkę, pozwala nam zanurzyć się w umysły tych nietypowych postaci i zrozumieć ich motywy. Chemia między Rowanem a Sloane jest wyczuwalna od samego początku, a ich dialogi są po prostu genialne. To było naprawdę odświeżające doświadczenie w niekonwencjonalnym wydaniu. Mimo tego genialnego startu, muszę przyznać, że po początkowej, intensywnej akcji, historia trochę przystopowała na rzecz codziennego życia bohaterów, traum z dzieciństwa i budowania relacji. Miałam wrażenie, że to spowolnienie, choć potrzebne do rozwoju postaci, odbierało nieco dynamiki, którą z taką mocą rozpoczęła się książka. Chwilami brakowało mi tego początkowego "kopa", ale z drugiej strony doceniam, że autorka pozwoliła bohaterom na zwyczajne sceny w ich niezwykłym świecie. Mimo tych drobnych spowolnień, "Butcher & Blackbird" to świetna propozycja dla każdego, kto szuka romansu z przymrużeniem oka, dużą dawką czarnego humoru i bohaterami, którzy są... inni niż wszyscy.

Nadal świetna choć gdyby była o połowę krótsza byłaby znacznie ciekawsze bo w pewnym momencie zaczęłam przerzucać kartki. Jak jestem ogromną fanką spicy scen (a te, które serwuje nam autorka to jest level up więc dla wielbicielek mocnych wrażeń bardzo polecam) tak w pewnym momencie czułam przesyt i miałam ochotę na zwyczajną interakcję pomiędzy bohaterami. Zbyt przekombinowane - za mało w tym wszystkim prawdziwej bliskości, za dużo udziwnień i niepotrzebnych gadżetów. Na kilka zbliżeń ok ale jak na całą książkę to jednak trochę dla mnie za dużo. Chłopaki kupili mnie już w pierwszej części więc w tej jedynie moja sympatia do nich się pogłębiła. Nie ukrywam, że najmniej do gustu przypadła mi Jess - nie rozumiem fascynacji jej osobą (poza zrozumiałymi aspektami psychologicznymi jak np. kat/ofiara czy posiąść kogoś kto wydaje się nieosiągalny). Charaktery chłopaków są przedstawione wnikliwie, poznajemy ich dokładnie, wiemy jacy są, co lubią, czego się boją - tak przy Jess cały czas krążyło mi po głowie, że jest atrakcyjna i tyle... I wiem, że była opisana, poznajemy jej myśli i uczucia ale nadal, pomimo tego, nie potrafiłam zrozumieć co jest w niej tak fascynującego dla całej czwórki (poza wiadomymi aspektami). Jednym słowem jej postać po prostu do mnie nie przemówiła ale chłopaki zrekompensowali mi ten brak ;-) Podsumowując - fajna książka, czyta się świetnia, styl pisania rewelacyjny. Jeżeli chcesz przetestować swoje granice i lubisz mocne sceny s@ksu w książkach to zdecydowanie polecam. Ja jeszcze rok temu czytając recenzję tej książki pukałam się w czoło jak ludzie mogą takie rzeczy czytać - teraz sama ją polecam :-).

Nie wiem jakim cudem książka, która miała być typowym smutem ślizgaczem okazała się kurde tak dobra ..😅 Chora, ale dobra. Dosłownie porno z morałem, redemption arc i edukacją w tematach bdsm. Początkowo trochę mnie szokowała ale z biegiem historii uodporniłam się na te dosadne sceny a perspektywy bohaterów mega mnie zaciekawiły i polubiłam ich dosłownie wszystkich. Przedziwne, serio. Po Wyzwaniu spodziewałam się czegoś innego ale zaskoczyła mnie na +.

"- Wszyscy mówią, że powinienem odpuścić. - Więc odpuść. - Nie mogę. - Dlaczego? - Ponieważ jestem bardziej sobą na grzbiecie byka niż gdziekolwiek indziej. Zawsze byłem ujeżdżaczem byków" W końcu nadszedł ten dzień, kiedy stwierdziłam, że muszę zapoznać się z książkami autorki. Przekonać się, o co jest ten cały szum i czy faktycznie autorka jest mistrzynią w przypadku romansów kowbojskich? On pewny siebie, troszczący się tylko o siebie, można wręcz powiedzieć, że egoistyczny. A ona? Całkowite jego przeciwieństwo. Martwi się, troszczy się o wszystkich tylko nie o siebie. A teraz z ich drogi się krzyżują. Rhett gwiazda rodea, który w pewnym momencie powiedział o kilka słów za dużo, a tym samym zagwarantował sobie niańkę. Niańkę w postaci Summer. Dziewczyna ma go pilnować i przyczynić się do polepszenia jego wizerunku. Czy to się uda? Zwłaszcza, że mężczyzna wcale nie ma zamiaru jej tego ułatwiać. Historia, która niby niczym specjalnym się nie wyróżnia, ale jak wciąga. Przyjemna lektura, którą, co zaskakująco naprawdę można nazwać romansem kowbojskim. Pojawia się tutaj wiele pojęć związanych z ranczem, kowbojami i nie ukrywam, że nie raz musiałam sprawdzać w internecie co dane pojęcie znaczy, co pod danym pojęciem się ukrywa i to mi się naprawdę podobało. Bardzo przypadła mi również do gustu forma rozdziałów, gdyż każdy zaczyna się niewielką rozmową, najczęściej zabawną i to pomiędzy Summer a jej ojcem. Sama relacja ojca i córki została w cudowny sposób ukazana. To nie tylko jej ojciec, ale przede wszystkim jej przyjaciel. Ktoś, z kim ma bardzo bliskie kontakty, z kim może pożartować i jest blisko. Tak naprawdę, to może liczyć tylko na niego. Bohaterzy wzbudzają sympatię, choć Rhett troszkę mniejszą. Mimo, że darzą się niechęcią, to jednak już od pierwszych stron naprawdę czuć pomiędzy nimi napięcie, iskry. Z czasem decydują się na współpracę, a Summer poznaje mężczyznę i odkrywa, że jest wrażliwy, kocha to co robi i nie chce z tego rezygnować. Nie wyobraża sobie bez tego życia, a z drugiej strony nikt go w tym nie wspiera. Czy to ojciec, czy bracia, żaden nigdy nie był na jego zawodach, nie kibicował mu, a co więcej nie traktują tego jako czegoś poważnego. Jednak mężczyzna jest zdeterminowany. Za wszelką cenę chce wygrać zawody i w pewnym momencie zaczyna to już być za dużo, bo Rhett w ogóle nie zważa na swoje zdrowie, ważna jest tylko wygrana. Z kolei Summer zawsze robiła wszystko dla innych, nigdy dla siebie i tak naprawdę teraz pod wpływem bohatera zaczyna coś robić dla siebie samej. W toku historii widać jak oboje zaczynają się zmieniają, zwłaszcza widać to po Summer, która decyduje się walczyć i skonfrontować się z pewnymi osobami. Relacja jest pełna iskier, a bohaterzy starają się trzymać od siebie z daleka, jednak wzajemne przyciąganie jest silniejsze. No cóż, można powiedzieć, że byłoby idealnie gdyby nie sceny erotyczne. Przyprawiały mnie o zażenowanie, a zachowanie bohatera w tych sytuacjach? Bardzo mnie odstraszało. Jak dla mnie, gdyby tych scen było mniej byłoby znacznie lepiej, a tak to w pewnym momencie po prostu zaczęłam je pomijać. Na szczęście, nie zepsuły mi odbioru historii. Rhett staje się coraz bardziej wobec opiekuńczy Summer i nie pozwala jej skrzywdzić. Obojgu zaczyna im na sobie zależeć, ale czy będzie z tego coś więcej? "Summer daje tyle od siebie. Swojemu tacie. Swojej siostrze. Macosza. Każdemu, kogo spotyka. Mnie. Ale kto, do cholery, zajmuje się nią?" Historia jest spokojna, nie zabrakło jednak dosyć zaskakującego momentu. Wątek byłego chłopaka bohaterki naprawdę zaskoczył, bo takiego rozwoju sytuacji w późniejszym etapie totalnie się nie spodziewałam. Było to nie tylko zaskakujące, ale przede wszystkim dosyć chore? Z pewnością to było udane pierwsze spotkanie z twórczością autorki i sięgnę po więcej, miłego!

Podoba mi się sposób poprowadzenia narracji. Podoba mi się sposób patrzenia na świat bohaterki. Dobrze się to czyta. Dobrze napisane postaci, świetnie przedstawione interakcje. Za każdym razem miałam inne odczucia, jak bohaterka. Też bym nie umiała wybrać 😜 Jest lepiej niż w wielu innych podobnych książkach. Po przemyśleniu dodaję 1 punkt za pióro pisarki. Naprawdę potrafi pisać.

Głównej bohaterce - Mii podoba się dwóch chłopaków. Zarówno Alex, jak i River. Wcześniej mężczyźni mieli z tym problem, ale teraz postanawiają zadowolić dziewczynę razem. Nie spotkałam się wcześniej z takim motywem. W książce jest dużo scen erotycznych, w zasadzie większość książki z tego się składa. Trzeba przyznać, iż uczucia jakie łączą bohaterów czytelnik odczuwa niemalże od razu. Tempo w jakim posuwa się ich relacja jest szybkie, na pewno nie ma czasu na nudę. Jest poruszony również temat toksycznego chłopaka głównej bohaterki, który chce sterować życiem dziewczyny. Najbardziej podobała mi się postać Rivera, został wykreowany na świetnego chłopaka, ciepłego, troskliwego oraz uczynnego. Byłam zaskoczona, iż nikt w książce się nie dziwił związkowi trojga osób, było to traktowane jako coś normalnego.

Kayla Reece dopiero co straciła męża, gdy w jej domu pojawia się zadziwiający list z zakładu karnego. Zaintrygowana, wciąga się w korespondencję z Dante - mężczyzną, który zdaje się, że wie o niej zdecydowanie zbyt wiele. Jednocześnie na jej drodze staje Aidan, który jest ucieleśnieniem wszystkich jej pragnień. Dziewczyna szybko zatraca się w uczuciu do tajemniczego mężczyzny. Życie Kayli jest jednak dalekie od normy, gdy w jej domu zaczynają dziać się rzeczy, które ciężko wytłumaczyć w logiczny sposób. Panika, niepokój i nutka szaleństwa ciągną się przez strony historii. Nie jest to książka idealna, ale bawiłam się przy niej wyśmienicie. Była nieprzewidywalna, przyjemnie napisana i potrafiła trzymać w napięciu. Są momenty, które wzruszają, a także takie, które rozbawią. Wątek romantyczny początkowo wydawał się pędzić do przodu zbyt szybko, jednakże na końcu wszystko domyka się w sensowną całość. Polecam!

•RECENZJA• (...) ale nas zbaw ode złego. Książka zawiera treści nieodpowiednie dla osób poniżej osiemnastego roku życia! (To nie jest współpraca). 🌹SAINT🌹 Seria: Zakazany owoc. Tom 3. 18+. 🌹 Sierra Simone. Wydawnictwo Kobiece / @wydawnictwoniegrzeczneksiazki . "Nie ma instrukcji, jak zakochać się w młodszym bracie najlepszego przyjaciela. I nie ma instrukcji, jak zakochać się w nim ponownie, gdy został mnichem. Pozostaje tylko bolesna świadomość, że ty sam jesteś rodzajem chwilowej modlitwy". "Kochałem cię przez długi czas po tym, jak odszedłeś". Nie mogę mieć Elijaha Iversona, ponieważ jest najlepszym przyjacielem mojego starszego brata. Nie mogę go mieć, dlatego że złamałem mu serce. Nie mogę mieć Eljaha, bo zamiast niego wybrałem Boga. 🥀 NIE WÓDŹ NAS NA POKUSZENIE... Aidan pięć lat temu nieoczekiwanie porzucił miłość życia, aby wstąpić do zakonu i spędzić resztę swoich dni w czystości i modlitwie. Ale o Elijahu Iversonie nie sposób tak po prostu zapomnieć. Czy pozwoli, aby wciąż żywe uczucie przesłoniło mu powód, dla którego kilka lat wcześniej podjął najtrudniejszą decyzję? Jedynie święty byłby w stanie oprzeć się urokowi Elijaha, szeptanym wyznaniom i skradzionym pocałunkom. A Aiden w głębi serca wciąż wie o sobie jedno... Zdecydowanie nie jest święty. Wszyscy bracia Bell mają skomplikowaną relację z Kościołem, dlatego tę serię zaczynamy obowiązkowo od Priesta (pierwszy tom). 🌹 Książka zawiera wątki romantyczne między mężczyznami. Również pojawia się wątek depresji, wewnętrzna walka bohatera z poczuciem pustki i utraty sensu życia. Aiden, a raczej brat Patric wstąpił do zakonu, aby zostawić za sobą swoje poprzednie życie, spróbować je naprawić i pozostać przy swoim nowym życiu. Podróż po Europie miała mu w tym pomóc. Codzienne modlitwy, pożądanie, w tym wszystkim szukał siebie. Chciał odnaleźć nową drogę, chociaż dalej go kochał. Czy mu się udało? Poprzednimi częściami byłam jeszcze w miarę zachwycona, natomiast tą jestem lekko rozczarowana. Fabuła jest tu znacznie spokojniejsza, ma swoje specyficzne tempo, choć da się odczuć jej wyjątkową aurę. Mimo wszystko historia była na swój sposób bardzo interesująca i bardzo pikantna. Co by było, gdyby...

https://podrugiejstronieokladki6.blogspot.com/2026/02/lekcje-grzechu-pam-godwin.html Wiem, że ta książka może budzić obrzydzenie w Polsce — i wcale mnie to nie dziwi. Wszyscy wiemy, jakie podejście mają rodacy do tematów związanych z religią. Z ciekawości sprawdziłam ocenę na lubimyczytać — i tak, potwierdziła wszystko, czego się spodziewałam. Niestety w Polsce wciąż brakuje otwartości na historie, które wyciągają czytelnika ze strefy komfortu. Może to i dobrze — papier drożeje, a nie każda książka musi być tłumaczona.

•RECENZJA• Książka zawiera treści nieodpowiednie dla osób poniżej osiemnastego roku życia! (To nie jest współpraca). 🌷SINNER🌷 Seria: Zakazany owoc. Tom 2. 18+. 🌷 Sierra Simone. Wydawnictwo Kobiece / @wydawnictwoniegrzeczneksiazki . "Mój brat był księdzem i opisuje mnie jednym słowem - GRZESZNIK". "Miłość jest trudna. - Tak. Czy kochasz ją na tyle, by zrezygnować z kontroli? Pozwolić jej odejść? - Oczywiście. Więc może jest jakiś sposób". Nie jestem dobrym człowiekiem i nigdy takiego nie udawałem. Nie wierzę w dobroć, Boga ani żadne szczęśliwe zakończenie, za które nie zapłacono. W co wierzę? W pieniądze. Seks. Macallana 18. 🌷 MÓDL SIĘ ZA NAMI GRZESZNYMI... Sean Bell ciężko pracuje na to, aby bogaci byli jeszcze bogatsi, a jeśli coś nie dostarcza mu korzyści lub przyjemności, po prostu to ignoruje. Mimo to nawet ktoś taki jak on może w końcu natrafić na moralną granicę, którą trudno będzie przekroczyć. Kiedy młodsza siostra jego najlepszego przyjaciela prosi go, aby nauczył ją czerpać przyjemność z życia. Sean naprawdę chce się zgodzić. Niestety jest kilka powodów, aby powiedzieć "nie". Po pierwsze, Zenny jest dla niego zbyt młoda. A po drugie, co gorsza, jest zakonnicą. A przynajmniej niedługo nią zostanie. Ale w przypadku tak wielkiej pokusy Sean jest gotów rzucić wyzwanie nawet samemu Bogu. 🌷To było diabelnie dobre i niesamowicie podniecające. Motyw z różnicą wieku - piętnaście lat, granica, którą przekroczyli bez wahania. I to on zakochuje się pierwszy. Czytając, przepadłam. Sean sprawił, że i ja straciłam kontrolę. W porównaniu z poprzednią częścią, ta trzyma równie wysoki poziom, a może nawet jest lepsza! Nie udaje dorego człowieka. Sean należy do tych bohaterów, których wprost uwielbiam. On ma tę charyzmę, której nie ma Priest, i dla tego przyciągnął mnie w swoje sidła. Z pozoru tak wygląda, ale nie jest to historia wyłącznie o pożądaniu i miłości dwojga ludzi. Ona jest momentami wzruszająca. Jak wiele może zmienić w życiu choroba i śmierć bliskiej osoby? Przestał wierzyć w Boga. Nie potrafił mu wybaczyć, a jednak zrozumienie przyszło później. To miał być tylko miesiąc... To zawsze miało boleć. 🌷

Moje pierwsze spotkanie z autorką i było interesująco.Trochę nietypowy romans.Małe miasteczko,które tym razem nie kojarzy się z ciepłem i komfortem,a bardziej z ocenianiem i plotkami.Gorący farmer w którym ścierają się dwie natury.Skłonność do dominacji i nieśmiałość.Wydaje się to nierealne,ale moim zdaniem ma to swoje uzasadnienie.Relacja pełna przemilczeń,zaczynającą się jakby od końca,chaotyczna i nieco dziwna.Ja akurat to kupuję,przynajmniej jest odmienne od tego co zwykle w romansach.Niezłe pikantne sceny,w dość małej ilości.Czasem trudno zrozumieć o co chodzi bohaterom,może za sprawą tłumaczenia,może stylu pisania.Do tego zwykle nie lubię wątku dzieci,ale tutaj mała piratka wprowadza sporo humoru.Mogę zrozumieć negatywne odczucia wobec tej książki,ale mnie akurat przypadła do gustu.

Początek był dla mnie przyjemniejszy do czytania głównie ze względu na znany mi klimat tej drużyny. Uwielbiam to, że są dla siebie nie tylko znajomymi z hokeja, a tworzą wspierającą rodzinę z wyboru. Bardzo często uśmiechałam się przy scenach gdzie pojawiały się znane mi już postacie z ich śmiesznymi komentarzami i ripostami. Nieśmiałość Russa dodatkowo sprawiła, że książka ta była urocza i spokojnie rozwijająca się. Autorka podkreśla jak osoba nam bliska może pomóc nam rozmawiać o swoich uczuciach, nie oceniać a wysłuchać i zwyczajnie być obok. Często jest to jedna z ważniejszych rzeczy, które pomagają pokonać pewne problemy i dostrzec wiele z innej perspektywy. Mama wrażenie, że o wiele lepiej zostały tutaj wyważone sceny 18+, dzięki temu czytało mi się to lepiej i nie czułam by ta historia była za długo, z czym miałam problem w Icebreaker.

„Emperor” to zdecydowanie moja ulubiona część serii. Od pierwszych książek czułam, że między Dantem a Amarą coś jest, ale nie było to pokazane wprost – i właśnie to budowało napięcie. Bardzo chciałam w końcu poznać ich historię. Dante to totalnie mój typ książkowego bohatera. Spokojny, lojalny, z zasadami, ale jednocześnie bardzo uczuciowy. Nie jest typowym „bad boyem”, tylko kimś, kto kocha mocno i naprawdę. Takie postacie lubię najbardziej. Amary było mi ogromnie szkoda. To, przez co przeszła, to naprawdę dużo. A mimo to jest silna i prawdziwa. Jej uczucia do Dantego od dziecka były czymś pięknym i bardzo wzruszającym. Książka była dla mnie bardzo emocjonalna, momentami łamiąca serce, ale też satysfakcjonująca. Postacie są świetnie napisane i czuć ich historię.

A więc po moich wielkich zachwytach nad serią Chestnut Springs zabrałam się za kolejną serię (i tak wiem pogubiłam troszeczkę chronologię, ale to nic). Off to the Races bardzo mnie zaintrygowało swoim opisem i z niecierpliwością czekałam na moment kiedy będę mogła sięgnąć po tę książkę. Billie jako główna bohaterka spodobała mi się od razu, jej cięty język i sposoby radzenia sobie z facetami sprawiały, że nie raz miałam szeroki uśmiech na ustach w trakcie czytania. Vaughn miał swoje gorsze i lepsze momenty w tej książce, ale na końcu książki jego "dbanie o dobre imię rodziny" sprawiło, że całkowicie stracił w moich oczach, nie mogę przeboleć tego, że nawet przez chwilę rozważał taki scenariusz. DD uważam, że najbardziej główny bohater ze wszystkich, ponieważ gdyby nie on to podejrzewam , że ta książka nie miałaby tyle uroku! Cudowny koń o usposobieniu, które pomimo, że nie jest łatwe sprawiało, że gdy zaufał Billie stali się dla mnie idealnym duetem. Więź między koniem, a człowiekiem była tutaj dla mnie o wiele ważniejsza niż wątek romantyczny i z ogromnym zniecierpliwieniem wyglądałam momentów w których to DD i Billie wiedli prym. Seria zapowiada się ciekawie i teraz idę czytać kolejny tom!

7,5 Lekka, przyjemna i zabawna historia, idealna na szybkie czytanie. Bardzo podobało mi się to, że główna bohaterka jest dziewczyną o większych kształtach, która zmaga się z kompleksami – dzięki temu wydaje się bardziej prawdziwa. Na plus zasługuje też poruszenie tematu hejtu. Główny bohater to zdecydowanie jeden z największych atutów książki – troskliwy, mądry i po prostu wspaniały facet. Minusem było dla mnie to, że główna bohaterka zbyt często powtarzała określenie „Fiński niedźwiedź, Thor”, co momentami stawało się trochę męcząice.

Generalnie to nie wiem, czemu wcześniej nie przeczytałam tej książki 😅 chyba byłam zniechęcona opiniami, ale wzięłam się za nią i nie żałuję 😅 Mamy tu jeden z typowych schematów: on świetny hokeista - playboy… ona twierdząca, że to niemożliwe aby on chciał się zmienić dla niej bo jest zwykłą dziewczyną. Czy mi to przeszkadzało? Nie. 😂 Carter po tym jak zobaczył Olivie dostał strzałą Amora 💘 chemia jest wyczuwalna już od samego początku 💥 kiedy on próbuje ją zdobyć, a ona jeszcze próbuje się przed nim bronić 💜 ale ich relacja rozwija się w naturalnym tempie 👌🏼 Ani przez moment ta historia mi się nie dłużyła 💜 poczucie humoru bohaterów totalnie w moim klimacie 💜 Sarkazm i docinki Olivii w stosunku do Cartera - uwielbiam 😂 A no i przemiana z Cartera playboya w Cartera misiaczka - awww 🥰 Było tu dużo spicy scen, ale ja raczej je omijam i zerkam co kilka akapitów żeby sprawdzić czy już koniec.. w książce pojawia się też dość dużo dwuznacznych tekstów i momentami cringe’owych tekstów i o ile na początku mnie one mroziły, to później zrozumiałam, że Carter po prostu ma taki styl bycia i idealnie to do niego pasuje. Ta książka ma też wspaniałych bohaterów drugoplanowych! Oczywiście koledzy z drużyny 💜 rodzina Olivii 💜 mama i siostra Cartera 💜 no i Hank - wspaniały facet i mądry przyjaciel 💜🥹 „Masz dużo do zaofe­ro­wa­nia, Car­ter, i cho­ciaż ważne jest, żeby być szczę­śli­wym z samym sobą, to trze­ba zna­leźć osobę, która jesz­cze wzmoc­ni to poczu­cie speł­nie­nia i z którą bę­dzie można dzie­lić wyjąt­kowe chwi­le. Wtedy za­czy­na się praw­dziwe życie”.

~ RECENZJA! 🍷🧡 Dzisiaj zapraszam Was do recenzji debiutanckiej książki Marceliny Bobeł - "Take a Chance on Me". Gdy do stojącego na czerwonym świetle samochodu Lauren Harris niespodziewanie wsiada obcy mężczyzna, kobieta jest przestraszona i... zaintrygowana. Zwłaszcza gdy nieznajomy okazuje się nie tylko wyjątkowo nieznośny, ale też niesamowicie przystojny. Kiedy Brandon Collins wpada na pomysł ucieczki z nieudanej randki i spontanicznie wskakuje do stojącego w nowojorskim korku auta, nie spodziewa się, że ten szalony pomysł zmieni jego życie bezpowrotnie. W końcu nie zakładał, że za kierownicą spotka zjawiskowo piękną kobietę o niewyparzonym języku. Choć wydaje im się, że to jednorazowe spotkanie było ich ostatnim, Lauren niespodziewanie staje w progu biura nieruchomości, w którym pracuje Brandon i żadne z nich nie skacze z tego powodu z radości. A to dopiero początek serii przypadków, które sprawią, że ich drogi nieustannie się ze sobą krzyżują. Nie jest to pierwsza styczność z tą autorką, gdyż mam jej dwie nowsze książki przeczytane i widać progres, który Marcelina zrobiła od tamtego czasu. Lauren jest typową upartą złośnicą, a Brandon przystojniakiem, który lubi wyzwania. Powiem Wam szczerze, że Ci bohaterowie są naprawdę świetnie wykreowani. Czułam tą chemię między nimi i namiętność. Nie zabrakło w tej książce momentów, przy których sama wybuchłam śmiechem, jak i takich, gdzie miałam wypieki na policzkach 🧡 Bardzo szybko weszłam do tego miasta, które nigdy nie śpi i do życia codziennego bohaterów. Fabuła na samym początku została świetnie wymyślona i zbudowana. Moment poznania bohaterów? Dosłownie jak z książki, ale nie, nieprawdopodobny. "If you need me, let me know, gonna be around. If you've got no place to go, if you're feeling down. Take a chance on me." 🩵🧡 Niestety jest coś, co mi nie podeszło, a mianowicie końcówka książki. Miałam wrażenie, że niektóre wątki, a raczej te dramy między bohaterami zostały zbyt naciągane, za bardzo na siłę upchnięte, żeby coś się działo pod koniec, ale zdecydowanie tego nie potrzebowały, bo i bez nich by to była, naprawdę świetna debiutancka powieść. Ta dwójka dostaje ode mnie 7,5/10 ⭐. A ja z miłą chęcią wejdę ponownie do tego świata, sięgając po drugi tom 🩵

"Ultimatum" podobało mi się bardziej od pierwszego tomu. Dostajemy w nim bezpośrednią kontynuację wydarzeń, a w tle towarzyszą nam poznane już postacie. Bardzo lubię takie zabiegi - zżyję się z bohaterami i tym przyjemniej potem jest mi powrócić do ich losów. Autorka nie unika dramatycznych wydarzeń i wątków, ale wszystko dobrze się kończy. Irytował mnie jedynie upór Harrisona i średnie sceny zbliżeń. Ogółem ta osobliwa mieszanka przyjaciół, która założyła klub Ruin, jest bardzo ciekawa, tak samo jak dynamika ich relacji. Narracja może nie jest porywająca, ale wciąga od pierwszych stron, dużo się dzieje i strony same uciekają w oczekiwaniu na to, co wydarzy się dalej. Wielka szkoda, że wydawnictwo zaprzestało wydawania kolejnych części, bo każdy z przyjaciół dostał swoją opowieść.. Poznaliśmy już losy Linca w "Aukcji", Harry'ego w tej części, kolejne są o Beck'u, Audrey oraz Ryker'ze. W wolnej chwili kiedyś pewnie sięgnę po dalsze tomy - jestem ciekawa pozostałych historii. To fajna rozrywka na wieczór, lub dwa.

Skończyłam "Midnight Valentine" J.T. Geissinger i mam do niej dość mieszane, ale raczej pozytywne odczucia. To książka, która zdecydowanie stawia na klimat i emocje – momentami cięższe, momentami bardziej intensywne, niż się spodziewałam. Styl autorki jest lekki i wciągający, czyta się szybko, a napięcie emocjonalne potrafi dobrze „trzymać”. Z drugiej strony nie wszystko do mnie w pełni trafiło – niektóre elementy wydawały mi się trochę przesadzone albo mniej przekonujące. Na plus na pewno klimat i to, że książka wyróżnia się na tle typowych romansów czymś bardziej mrocznym i nietypowym. To nie jest historia dla każdego, ale jeśli ktoś lubi emocjonalne historie z odrobiną niepokoju i intensywności, to może się w niej odnaleźć. Ogólnie: ciekawa, momentami wciągająca, ale nie bez zastrzeżeń.

Po Króla północy sięgnęłam z naprawdę dużą ekscytacją. Król Południa bardzo mi się podobał, więc naturalnie chciałam wrócić do tego świata i tych klimatów. Oczywiście zrobiłam to z opóźnieniem, ale u mnie to nic nowego. Bardzo lubię twórczość Kasi Małeckiej i praktycznie zawsze mam wobec jej książek spore oczekiwania. Styl pisania Kasi nadal bardzo mi odpowiada. Jest prosty, swobodny i lekki w odbiorze, ale jednocześnie nie jest nudny ani banalny. Dialogi brzmią naturalnie, emocje są wyraźne i łatwo wkręcić się w historię. Książkę czyta się szybko, bo autorka wie, jak prowadzić fabułę i kiedy dorzucić coś, co podkręca tempo. Ogromnym plusem tej historii jest dla mnie motyw age gap. Jestem jego wielką fanką, więc 23 letnia Apolonia i 40 letni Jonathan to dokładnie to, co lubię najbardziej. Różnica wieku jest tutaj bardzo wyraźna i mocno widoczna w zachowaniach bohaterów. Widać ją w sposobie myślenia, podejmowaniu decyzji i podejściu do życia. Mamy tu romans mafijny, ale to właśnie relacja oparta na różnicy wieku wysuwa się na pierwszy plan. Mafia jest tłem, zagrożeniem i źródłem napięcia, ale to uczucia i dynamika między Polą a Jonathanem są sercem tej książki. Pola na początku jawi się jako bohaterka, która potrafi twardo stąpać po ziemi i ma własne zdanie. Niestety im dalej w historię, tym bardziej miałam wrażenie, że te cechy gdzieś się rozmywają. Momentami brakowało mi jej stanowczości i tej siły, którą miała na starcie. Mimo to ją polubiłam, co u mnie wcale nie jest takie oczywiste, bo często mam problem z głównymi bohaterkami i potrafią mnie mocno irytować. Jonathan to postać, która zdecydowanie przyciąga uwagę. Na początku jest chłodnym, twardym biznesmenem obracającym się w mafijnym świecie. Przy Poli kompletnie się zmienia. Z faceta, który nie okazuje emocji, robi się ktoś, kto chce ją chronić za wszelką cenę. Momentami aż za bardzo. Nie zawsze rozumiałam jego decyzje i czasem łapałam się za głowę, ale mimo wszystko Jonathan ma w sobie coś, co sprawia, że łatwo go polubić. Relacja między Polą a Jonathanem rozwija się stopniowo i czuć między nimi napięcie praktycznie od początku. To nie jest słodka, lekka historia miłosna. To romans pełen ryzyka, niepewności i emocji, które momentami potrafią przytłoczyć. Zakończenie tej książki to prawdziwa jazda bez trzymanki i świetne potwierdzenie siły uczucia, jakie się między nimi narodziło. Król północy zdecydowanie nie jest cukierkowym romansem. Mamy tu mafię, realne zagrożenie, napięcie i bardzo trudne relacje rodzinne. Toksyczni rodzice Poli, a szczególnie jej matka, doprowadzali mnie do szału. Serio, dawno żadna postać nie wzbudziła we mnie takiej niechęci. Ten wątek był dla mnie ciężki, ale jednocześnie bardzo prawdziwy. Jest jednak jedna rzecz, która czasami mnie drażni w książkach Kasi i tutaj też się pojawia. Niektóre sceny urywają się nagle, jakby brakowało im domknięcia. Widać, że coś jeszcze mogło się wydarzyć, a jednak zostaje to zostawione bez ciągu dalszego. Czasem mocno rzuca się to w oczy i potrafi wybić z rytmu, chociaż w Królu północy na szczęście nie ma tego aż tak dużo. Podsumowując, Król północy to książka, która naprawdę mnie wciągnęła i dostarczyła sporo emocji. Ma swoje drobne minusy, ale ma też bardzo dużo plusów. Motyw age gap, napięcie, mafia w tle, trudne relacje i bohaterowie, którzy nie są idealni. Dla mnie to bardzo udana historia.