Przysięga kłamstwa

Wiele osób tak źle ocenia tą książkę, a ja w zasadzie nie rozumiem dlaczego. Każdy kto chociażby przeleciał wzrokiem opis, mógł się bez problemu domyślić co się wydarzy i jak zostanie poprowadzone. Mnie osobiście się podobało, dobrze i szybko się ja czytało.

Relacja Kenzi i Tora rozpoczyna się od chwili jej narodzin, kiedy 15-letni Toren zostaje poproszony przez rodziców dziewczynki o zostanie jej ojcem chrzestnym. Jest to relacja pełna miłości, troski i przywiązania, a w chwili, kiedy Kenzi wkracza w dorosłość, niespodziewanie dla obojga bohaterów przekształca się w związek romantyczny. Związek zakazany, ponieważ poza sporą różnicą wieku dochodzi także kwestia ojca Kenzi, najlepszego przyjaciela Tora… Szczerze mówiąc, nie spodziewałam się, że tak mi się ta książka spodoba (bardziej interesował mnie drugi tom tego cyklu, ale musiałam zapoznać się z pierwszym). Autorkę znam z innej powieści (gdzie także był motyw age-gap) i którą sobie ukochałam, więc trochę wiedziałam, czego się spodziewać i byłam pewna, że nie znajdę tu nic choćby trącającego wykorzystaniem dziecka – dzięki temu mogłam czytać bez wewnętrznego spięcia. W przeciwieństwie do „Nie możesz mnie pocałować”, gdzie dużą rolę odgrywały wewnętrzne wątpliwości postaci, tutaj główny ciężar położony został na wzajemnych stosunkach między całą trójką bohaterów. Książka jest świetnie skonstruowana – teraźniejszość przeplatana jest scenkami z różnych okresów życia Tora, Kenzi i jej rodziców, dając wgląd w stopniowo budującą się silną więź między bohaterami. Czytało mi się ją bardzo dobrze, szybko i bez zastojów. Książka jest z oznaczeniem 18+ i takim czytelni(cz)kom ją polecam :)

'- Butelka zostaje gwałtownie wyrwana z moich rąk i słyszę dźwięk odkręcanej nakrętki, a potem dźwięk łapczywie wypijanej wody. Tużprzed tym, jak mam zamiar zamknąć klapę, z ciemności wyłaniają się bursztynowe oczy. – Jak długo chce , żebym cierpiała? – wykrztusza ze złością . – Tak długo , aż nie pomści swojego brata, Viko. A teraz prześpij się trochę . Kuzyni przyjadą po ciebie jutro – ostrzegam ją , po czym zamykam otwór. Ven wie, jak żywić urazę, i potrafi się mścić . W końcu to Wetrow. -'

W tej części poznajemy Adriana i Lię Volkov oraz początki ich znajomości. Dowiadujemy się, jak wyglądała ich relacja, jak doszło do ich małżeństwa, ale poznajemy również kolejną odsłonę toksyczności bohatera. Dużo kwestii wyjaśnia się w kontekście pierwszej części i stawia oboje głównych bohaterów w zupełnie innym świetle. Dzięki temu zrozumiałam niektóre z zachowań i decyzji z pierwszej części i aż musiałam zrobić rereading, aby we wszystkim się połapać i ułożyć sobie w głowie. Książka jest pisana z dwóch perspektyw, dzięki czemu poznajemy myśli obu stron, ich uczucia i wewnętrzne rozterki. Dowiadujemy się, jak ciężko żyło się Lii i jak dużą przemianę przeszedł Adrian przez lata małżeństwa z nią. Nie zliczę ile to razy przeskakiwałam od zrozumienia Adriana do całkowitego znienawidzenia go, ale czułam, że następna, finałowa, część wiele wyjaśni.

❤️Opinia❤️ 📘Tytuł: Odkupienie grzechu 📚Seria: Trylogia Socjeta 🖋Autor: @natashaknightromance, @azavarelli 📚Wydawnictwo: @wydawnictwo_papierowka ⭐9/10 [Tak samo jak w przypadku pierwszego tomu pragnę zaznaczyć, że "Trylogia Socjety" wpisuje się w gatunek Dark romance. W związku z tym, zawiera ona elementy oraz postaci, których działania mogą wydawać się trudne do zaakceptowania i mogą budzić społeczne kontrowersje.] Nic nie zapowiadało tego, że przyjęcie na którym byli Ivy i Santiago może zakończyć się tragicznie. Ona zostaje porwana i nie wie czy jej mąż żyje. Mimo wszystko wciąż ma nadzieję na ratunek. On budząc się w szpitalnym łóżku pała żądzą zemsty na żonie za to co mu zrobiła. Ivy jest w pełni świadoma trudnej sytuacji w której się znalazła, ale pomimo przerażenia na myśl o tym co może zamierzać jej mąż nie poddaje się. Ponownie pogrąża się w wirze emocji, borykając się z uczuciami które żywi względem Santiago - mężczyzny którego powinna darzyć nienawiścią ale który nieoczekiwanie budzi w niej coś, co stoi w sprzeczności z tą nienawiścią. Santiago od samego początku miał wobec Ivy określone zamiary, ale w trakcie zaczęły pojawiać się u niego pewne wątpliwości. Jednak po tym, co się wydarzyło, pragnienie zemsty powróciło z jeszcze większą siłą. Doświadczał wewnętrznego konfliktu - z jednej strony, pragnął się zemścić, a z drugiej, chciał ją chronić. Santiago to typ mężczyzny, który wyraża swoje uczucia w sposób brutalny i nieprzyjemny, wyzbywając się wszelkich pozytywnych emocji, które ukrył głęboko w sobie. Nastaje moment, w którym on sam nie wie komu może zaufać, widząc w każdym wokół swojego wroga. “Odkupienie grzechu” to kontynuacja serii “Trylogia Socjety”. Autorki Natasha Knight i A. Zavarelli po raz kolejny przenoszą czytelnika do osobliwej willi w stylu wiktoriańskim, której mury okalają bluszcz i róże. To właśnie tam rozgrywa się większość wydarzeń, które mają znaczący wpływ na głównych bohaterów. Pierwsza część tej serii zrobiła na mnie duże wrażenie, między innymi za sprawą relacją Ivy i Santiago i jej niespodziewanego i intensywnego zakończenia. Po jej ukończeniu, z ogromną ciekawością sięgnęłam po kolejną część aby poznać dalsze losy bohaterów. Drugi tom przynosi trudne momenty, a całość narracji utrzymana jest w ponurym tonie, co nadaje tej powieści mocny, niepokojący i mroczny charakter. Brutalne sceny, nie zwalniająca tempa akcja, wychodzące na jaw tajemnice, intryga i spisek oraz małżeństwo głównych bohaterów, które nie należy do tych normalnie funkcjonujących. Powiedzmy sobie szczerze - relacja między nimi jest skomplikowana. Tutaj nienawiść przeplata się z czymś co przypomina miłość, a pożądanie i namiętność często spotykają się z chęcią zadania bólu. Ale nie tylko ich relacja jest skomplikowana, tak bardzo dziwna. Relacja Ivy z jej bratem moim zdaniem też zalicza się do tej z grona dziwnych. Facet na odległość śmierdzi fałszem, widać, że to typowy intrygant, a mimo to Ivy tak naiwnie mu zaufała, co doprowadziło do kolejnych dramatycznych wydarzeń. A mówiąc o rodzeństwie - siostra Santiago również namiesza w życiu głównych bohaterów. To była niezwykle intensywna opowieść, która wciąga czytelnika w swój mrok już od pierwszych stron. Osobiście starałam się odłożyć czytanie tej książki aby móc zająć się codziennymi obowiązkami jak sprzątanie czy gotowanie. Jednakże, trudno było mi się oprzeć chęci śledzenia dalszych przygód Ivy i Santiago. Ostatecznie, jeśli tylko było to możliwe, książka stała się moim towarzyszem podczas większości domowych zajęć, co skutkowało szybkim zakończeniem tej części. I teraz czas na zakończenie. Niektórzy pomyślą, że skoro pierwszy tom skończył się zaskakująco to w przypadku kolejnej części zakończenie będzie zwyczajne, może nawet nudne. Nic bardziej mylnego. Autorki po raz kolejny fundują czytelnikowi zakończenie iście intrygujące, sprawiające, że od razu chce się sięgnąć po kolejną część. A ja bardzo cieszę się z faktu, że mogę to zrobić bez konieczności czekania na wydanie tomu trzeciego. #odkupieniegrzechu #trylogiasocjeta #natashaknight #azavarelli #wydawnictwopapierówka #darkromance #bookstagram #bookstagramfeature #booklovers #bookish #bookworm #readingcommunity #bookaddict #bookblog #instabooks #ksiazka_i_dobre_wino #romansowelove #mojaopinia

IG: ksiazkowe_zielone_migdaly  ⚠️ Sięgasz po tę książkę na własną odpowiedzialność — bo jeśli wejdziesz do świata Aidena Kinga, bardzo szybko przekonasz się, że tutaj granice między obsesją, kontrolą a uczuciem potrafią całkowicie się zatrzeć 🖤🔥 📚 Deviant King ✍️ Rina Kent 🏆 8/10 👉 Wydawnictwo NieZwykłe Historia Elsy i Aidena — a dla tych, którzy znają już późniejsze książki autorki, to właśnie burzliwa opowieść o rodzicach bohaterów, których poznajemy później w serii Legacy of Gods 🖤 To właśnie oni są rodzicami Creightona Kinga z God of Pain oraz Eliego Kinga z God of War 🔥 Mój plan był prosty: najpierw skończyć Legacy of Gods, a dopiero później wrócić do rodzinki tych wszystkich psycholi 😅 Ale… im więcej czytałam opinii o kolejności serii, tym większy miałam mętlik w głowie. W końcu tak się pogubiłam, że skończyło się na tym, że Deviant King wylądował w słuchawkach 🎧📖 A jak już powiedziało się A, to wiadomo — trzeba będzie powiedzieć też B 🫢 Patrząc na moje ostatnie literackie wybory, sama już nie wiem, czy kieruję się planem, czy totalnym chaosem 😂 Więc naprawdę nie pytajcie mnie, co będę czytać dalej, bo sama mam wrażenie, że żyję ostatnio w książkowym świecie, w którym nic nie jest pewne 🙂‍↕️ Ale wracając do tej historii… ✨ Bohaterowie: 👑 Elsa Steel Nowa uczennica w RES. Już pierwszego dnia w nowej szkole zwraca na siebie uwagę niewłaściwej osoby — Aidena Kinga. Nieświadomie rzuca wyzwanie komuś, kto w tym świecie praktycznie decyduje o wszystkim. Jeszcze nie wie, że właśnie w tym momencie jej życie zaczyna się zmieniać w piekło. Bo jeśli Król RES uzna Cię za cel — bardzo trudno się przed tym obronić 🖤 Elsa jest cicha, wycofana, ale jednocześnie ma w sobie coś, co nie pozwala jej całkowicie się złamać.  I to właśnie chyba najbardziej działa na Aidena. 🖤 Aiden King Król szkolnej drużyny piłkarskiej. Członek Elity. Syn wpływowego człowieka, którego nazwisko praktycznie gwarantuje mu bezkarność. Bogaty, chłodny, niepokojąco opanowany i całkowicie pozbawiony skrupułów. To typ bohatera, który nie prosi — on decyduje. Gdy Elsa staje na jego drodze, postanawia zrobić z jej życia prywatne pole walki. Zaczyna od upokarzania, kontroli i psychicznego nacisku. Staje się jej oprawcą. Ale bardzo szybko granica między niszczeniem, a ochroną zaczyna się zacierać… I właśnie wtedy ta historia robi się jeszcze bardziej niepokojąca 🔥 ✨ Ich relacja jest tak pokręcona, że momentami sama nie wiedziałam, czy bardziej mnie fascynuje, czy szokuje. Tutaj motyw enemies to lovers jest naprawdę mocny. Wręcz brutalnie mocny. Slow burn? Tak powolny, że momentami miałam wrażenie, że zaraz przestanę wierzyć, że cokolwiek między nimi w ogóle się wydarzy 😂 Ale właśnie to napięcie robi tutaj ogromną robotę. I kiedy już człowiek myśli, że zaczyna rozumieć ten układ… książka kończy się takim cliffhangerem, że naprawdę trudno to zostawić 😵‍💫 Więc przynajmniej mam już pewność, że drugi tom włączę praktycznie od razu 🫢 ✨ Motywy, które tutaj mocno wybrzmiewają: 🖤 oprawca x ofiara 🖤 bezwzględność x lodowatość 🖤 król x królowa 🖤 kontrola x obsesja 🖤 mrok elitarnych szkół Aiden i Elsa to para, która zdecydowanie nie jest łatwa w odbiorze — ale właśnie dlatego trudno przejść obok nich obojętnie 🔥 #deviantking #rinakent #royalelite #darkromance #enemiestolovers #slowburn  ❓ Lubicie książki, w których relacja bohaterów od początku balansuje na granicy obsesji i walki o kontrolę? A może macie już swojego ulubionego Kinga? 👇🖤📚

𝙶𝙾𝚃𝙷𝙸𝙺𝙰𝙽𝙰 Corvina Clemm, od lat żyła w cieniu choroby matki, co izolowało obie od reszty społeczeństwa. Stypendium na Uniwerytecie Verenmore, to szansa na nowe życie, znajomości i być może miłość, o której tyle czytała. Verenmore to miejsce owiane przerażającymi plotkami legendami i sekretami, ale dla Corviny największą zagadką okazauje się młody profesor Van Deverell. Jego aura mroku i zła sława, sprawiają, że powietrze staję się elektryzujące, gdy tylko pojawia się wśród uczniów. Corvina pomimo wielu ostrzeżeń czuje przyciąganie do wykładowcy, a on zdaje się wiedzieć, o wszystkich jej głeboko skrywanych sekretach. Na terenie Verenmore dochodzi do tajemniczych śmi*rci, wszystko wskazuje na to, że profesor wie więcej, niż szeptający po kątach studenci.Corvina postanawia na własną rękę odkryć, kim tak naprawdę jest pociągający Van Deverell i co go łączy z wydarzeniami rozgrywającymi się na terenie Verenmore. Gothikana to była chyba najczęściej polecana mi przez Was książka, odkąd założyłam bookstagrama. Autorka już od samego początku buduje niesamowitą gotycką aurę, która z każdą kartką, coraz bardziej wciąga w swoją mroczną, zmysłową opowieść. Odosobniony zamek, do którego nie ma wstępu, nikt z zewnątrz, skrywa mnóstwo tajemnic. Lasy i ruiny pełne mgieł i kruków otaczające Uniwerytet, zaciskają coraz ciaśniej sidła lęku i niepokoju. Od razu czuć duszność tego miejsca! Seria zaginięć i śmie*ci nie jest przypadkowa, to kolebka tego miejsca, ktoś pragnie szaleństwa i obłędu. Z wypiekami na twarzy śledziłam zmysłowy i zakazany romans studentki i profesora, ich uczucie rodzi się chaotycznie, z rosnącym niepokojem i ekscytacją. Między nimi rodzą się pierwotne pragnienia, obsesja, która podszyta jest ciekawością i lękiem. Jedyne co mi przeszkadzało w tej książce to kilka dialogów, między głównymi bohaterami, w moim odczuciu były przesadzone, miejscami na wyrost. Nie jest to co prawda coś, co w ogólnym rozrachunku ujmuje książce, ale chwilami pozostawia nutkę goryczy.

Całkiem nieźle napisana.Jak na motywy porwania i mafii okazała się zbyt spokojna i mniej mroczna niż można by oczekiwać.Za to jej zaletą jest brak przesady,większy realizm w relacji głównych bohaterów.Ivy nie ma klapek na oczach,gdy zakochuje się w dość niemoralnym mężczyźnie.Cyrus z kolei pozostaje sobą pomimo tej miłości,nadal na granicy dobra ze złem,a nawet więcej po tej gorszej stronie.Zwolennicy skrajnych emocji w tego typu romansach ,mogą czuć pewne rozczarowanie tą historią.Pikantne sceny zaliczam na plus tej książki.Nie za dużo,stonowane ale i bez zbędnej pruderii.Dobry balans.Książka w mafijnym klimacie,raczej łagodna,jednak nieprzesłodzona.

Ostatnio naszła mnie ochota na coś spicy. Ta seria już jakiś czas temu przyciągała moją uwagę i w końcu nadszedł moment, żeby po nią sięgnąć. Charlie rozstaje się ze swoim chłopakiem, z którym wynajmowała mieszkanie. Aby odzyskać swoją część kaucji, musi zgłosić się do jego ojca. Tak też robi — jednak sytuacja, którą zastaje na miejscu, jest co najmniej dziwna. Emerson myli ją bowiem z kandydatką na swoją „towarzyszkę”, każe jej uklęknąć, a całość jest tak absurdalna i jednocześnie zabawna, że od razu wiedziałam, iż będę się świetnie bawić. A przynajmniej taką miałam nadzieję. Książka jest stosunkowo krótka i zabrakło mi w niej rozwoju relacji bohaterów na poziomie emocjonalnym. Scen zbliżeń i różnego rodzaju zabaw było całkiem sporo, ale ja zawsze liczę na coś więcej niż tylko fizyczność. Podobał mi się wątek siostry Charlie i cieszy mnie, że coraz częściej takie tematy pojawiają się w literaturze. Jeśli chodzi o Emersona, szczególnie spodobała mi się jego relacja z synem. Wyraźnie było widać, jak bardzo mu na nim zależy i jak ważna jest dla niego ich więź. Trochę smutne jest to, że początkowo postawił syna na pierwszym miejscu, rezygnując przy tym z miłości — ale czy właśnie tak nie powinien zachowywać się przykładny rodzic? Czy sięgnę po kolejne tomy? Chciałabym, jednak na ten moment nie znajdują się one zbyt wysoko na mojej liście TBR.

Spin off mojej ukochanej serii o Melody i Liamie. Ich dzieci teraz są dorośli. Ethan zajmuję stanowisko po ojcu, jednak do pełnej władzy brakuję mu żony i znajduję kandydatkę tylko, że siedzi w więzieniu i nienawidzi jego rodziny. Ivy była ślepa na to co się działo. To przez własną rodzinę trafiła do więzienia i cierpiała. Rodzina Callahan może jej pomóc. Zgadza się na aranżowane małżeństwo, a miedzy tą dwójką aż iskrzy. To właśnie Ethan pomaga w zemście. Książka z pewnością krwawa. Dobrze napisany wątek mafijny.

Reread 09.07.2025 *Moje zdanie na temat tej książki jest dokładnie takie samo jak przed trzema laty. Dodam jeszcze, że mimo iż znałam zakończenie, to ponownie potrafiło u mnie wywołać efekt szoku i niedowierzania 🤯 "Psycholog" - Lily White 9/10 ❗ⁿᵒᵗᵏᵃ ᵒᵈ ᵃᵘᵗᵒʳᵏⁱ ❗ 'Celem niniejszej książki jest wyłącznie zapewnienie czytelnikom rozrywki. Powieść porusza dość brutalne tematy, jak przemoc i morderstwo. Osobom wrażliwym zaleca się czytanie z zachowaniem szczególnej ostrożności.' Zastanawiałam się co by tu napisać, z racji, iż książka łatwa do opisania nie jest. Nie jest też książką dla każdego. Samo postępowanie głównej bohaterki jest już mocno kontrowersyjne i z pewnością może spotkać się z krytyką. I żeby nie było, ja nie pochwalam tego co tu się działo, ale czytając książki typu #darkromans zawsze staram się wyłączyć moją moralną stronę, staram się mieć otwarty umysł, skupić się stricte na tym jak autorka poprowadziła fabułe, ocenić jej pomysł i wykonanie. Akcja dzieje się dwutorowo, mamy teraźniejszość i mamy przeszłość, ale autorka tak umiejętnie budowała napięcie, że akurat tutaj te przeskoki w czasie nie były uciążliwe, wręcz czułam, że gładko przez nie przechodziłam, z coraz większą intensywnością zagłębiałam się w bieg wydarzeń. "Kiedy sięga się dna, człowiek nie może już upaść niżej, prawda? No a ja narodziłam się na nowo na samym dole." Lily White po raz drugi sprawiła, że jestem pod wrażeniem jej pomysłowości. "Psycholog" nie jest łatwą lekturą. To jedna z tych książek przy których przesuwają się Twoje granice komfortu. To mroczny romans w pełnym tego słowa znaczeniu. Nie szukaj tu pięknych, słodkich momentów, bo ich tu nie znajdziesz. Autorka zabrała czytelnika w świat, w którym uczucia są pojęciem względnym, jeśli mogę to tak ująć. Ta opowieść o "miłości" (cudzysłów zamierzony) jest, żeby nie określić tego dosadniej, pokręcona, ale sprawia, że mimo wszystko zżywasz się z bohaterami i nie sposób oderwać się od czytania. Wiele sytuacji jest tu niemoralnych, sama bohaterka dosłownie sięga dna, upodlenia w najczystszej postaci, a patologia aż bije po oczach. Wiele scen jest bardzo obrazowych, przedstawionych w dosadny sposób, jeżących włosy na głowie. Jednocześnie to wszystko sprawiało, że (może to źle zabrzmi) ale czułam się jak zahipnotyzowana. "Nie­któ­re ofia­ry wy­ka­zy­wa­ły wy­jąt­ko­wo dobrą pa­mięć, inne z kolei nie były w sta­nie przy­po­mnieć sobie prak­tycz­nie ni­cze­go. Umy­sły ta­kich ludzi wy­ma­zy­wa­ły z pa­mię­ci chwi­le, w któ­rych zo­sta­li zra­nie­ni, przez co sta­wa­li się bez­rad­ni wobec ka­pry­sów po­two­ra, który wy­rzą­dził im krzywdę. Ra­iney sta­no­wi­ła swo­istą mie­szan­kę obu typów ofiar." Podsumowując, jeśli nie boisz się odważnych, oryginalnych książek z zawiłą fabułą, pełnych intryg i tajemnic, w których nic nie jest do końca tym czym sie wydaje, to polecam. Jednak zastanów się dobrze, bo nie ponoszę odpowiedzialnosci za uszczerbek na zdrowiu psychicznym😉

„Czasami trzeba zapomnieć o pewnych utraconych rzeczach, by odkryć, że w każdym z nas kryje się siła większa, niż się tego spodziewamy.” Trzy lata temu świat Amber się zawalił. Dziewczyna przeszła przez piekło na ziemi, do dziś nie potrafi uporać się z nawracającymi wspomnieniami. Każdy dotyk obcej osoby, zwłaszcza mężczyzny wywołuje w niej atak paniki. Znajduje się na skraju załamania. Jej ojciec i brat robią wszystko, aby jej pomóc, chcą by znowu mogła cieszyć się z życia. Przeprowadzka do brata ma jej ułatwić powrót do normalności i być początkiem, próbą nawiązania zwyczajnych kontaktów z ludźmi. Z bratem mieszka jego najlepszy przyjaciel Zachary. To typ imprezowicza, który dziewczyny zmienia jak rękawiczki. Jest przystojny, bogaty, prowadzi beztroskie, intensywne życie, jego relacja z rodzicami jest bardzo napięta. W najbliższym czasie nie planuje żadnych zmian. A jednak… niespodziewanie Amber wzbudza w nim nieoczekiwane i niepokojące uczucia. Autorka kolejny raz pozytywnie mnie zaskoczyła. Czuć zadziorny pazur pisarki. Naturalnie, nietuzinkowo, niejednoznacznie ukazani bohaterowie. Narracja toczy się naprzemiennie z perspektywy Amber i Zacharego – mamy wgląd w ich myśli i serca, widzimy ich wewnętrzne walki. Do obojga poczułam ogromną sympatię. Evie jest spokojną, cichą, wręcz bojaźliwą, bardzo skrzywdzoną i skrytą dziewczyną. Zachary to jej zupełne przeciwieństwo, pewny siebie, towarzyski, wyluzowany młody mężczyzna. Jak potoczy się ich relacja? Powieść niesie ogromne emocje. Autorka podejmuje trudne, złożone problemy, robi to z wyczuciem i empatią. Trudne pogodzenie się z przeszłością, przeżyta trauma, która nie pozwala na normalne życie. Strach przed ludźmi, przed dotykiem, przed bliskością. Poczucie beznadziei, obojętność, apatia. Relacja naszej pary od początku nie jest łatwa, w obojgu zachodzą zmiany. Ona stara się walczyć, być silna, nie jest jej łatwo, zbudowała wokół siebie gruby mur, odgrodziła się od ludzi, od bliskich. On po raz pierwszy w życiu pragnie się kimś opiekować, Amber wzbudza w nim same ciepłe uczucia, przy niej staje się delikatny i cierpliwy. Bardzo chciałby jej pomóc. Czy dziewczyna mu na to pozwoli? Czy będzie w stanie zaufać? Kolejna powieść Autorki, od której nie mogłam się oderwać. Słodko – gorzka opowieść pewnej miłości i próby uporania się z traumatycznymi przeżyciami. Bardzo polecam!

Całkowicie wciągnęła mnie ta historia miłosna Tylera i Easton. Nie było w niej zbyt wiele niedojrzałego dramatu, ale więcej stresu z życia codziennego, który jest realistyczny i zrozumiały. Tyler jest samotnym ojcem prowadzącym wielomilionową korporację, który latami zaniedbywał syna, a teraz chce to wszystko nadrobić, jednocześnie kandydując do Senatu. Co dla niego jest najważniejsze, czy zaryzykuje wszystko dla kobiety, którą bardzo pragnie? Gorąco polecam tę samodzielną powieść fanom zakazanych, politycznych i gorących romansów.

Zastanawiam się czemu tak długo zabierałam się za książki Amo Jones. Po niektórych komentarzach jawiły mi się jako ciężkie darki na które po prostu trzeba się psychicznie nastawić - jak się okazało po przeczytaniu tej książki mój próg wrażliwości jest niebo wyżej :-). Piszę to również dla tych osób, które mogą się przestraszyć niektórymi opiniami zupełnie niepotrzebnie. Owszem jest nieco mrocznie, jest tajemnica, nieco duszna i nie do końca zrozumiała atmosfera ale przecież właśnie po to sięgamy po takie pozycje. Poza tym ta mroczność i tajemniczość niestety ale momentami jest tylko z nazwy. Osobiście życzyłabym sobie więcej "duchoty" i skrajnych emocji bo zwłaszcza tych ostatnich bardzo mi brakowało. Jak dla mnie mogłoby być również więcej spicy scen.. Główni bohaterowi w miarę wyraziści i konkretni chociaż nieco irytowały mnie te ich dziwne zachowania rodem z liceum, no i fakt, że na "Dove" posypały się wszystkie nieszczęścia tego świata. Jak już kobieta myślała, że sobie dychnie to znowu jakiś fanatyk ją porwał i chciał dobrać się do spodni, majtek czy co tam też miała na sobie...;-) Plot twist zalatywał "Modą na sukces" - jeszcze tylko brakowało piątego kuzyna drugiej matki i zmartwychwstania ojca wszystkich ojców, nie wspominając o "matce" mądrej inaczej. Było do przeżycia natomiast wolałabym coś mniej "skomplikowanego", a bardziej wiarygodnego bo w pewnym momencie już się pogubiłam w tych wszystkich koneksjach rodzinnych i było mi wszystko jedno o co tak naprawdę w tym wszystkim chodziło... Ogólnie podoba mi się styl pisania autorki, podobała mi się historia poza tymi "drobnymi" szczegółami. Książka z tych lekkich i przyjemnych. Nie jest to lektura najwyższych lotów ale przeczytać można. Pomimo wszystko biorę się za kolejne części - może one mnie bardziej zaskoczą.

'- Ten mężczyzna – mój mąż – biorący mnie ostro od tyłu jest moim najwierniejszym aniołem stróżem. Silny, nieustraszony, wspaniały i perfekcyjnie zbudowany. Wszedłby dla mnie w ogień i urządził by piekło na ziemi, gdyby musiał. Może i jesteśmy częścią tego pokręconego świata pełnego niegodziwych ludzi i ich perwersyjnych gierek, ale prowadzimy własną grę . Nasza gra polega na tym, że nieustannie zdobywamy nawzajem swoje serca. I oboje wygrywamy. -'

Hejka! Dziś zapraszam was na recenzję nowego wydania ,,Goodbye, love” od Martyny Keller (@kellermartyna ) 🩵 ~~~ Współpraca reklamowa @wydawnictwoniezwykle Opis na kolejnym kafelku ~~~ ,,Goodbye, love” to pierwszy tom serii Winter Love od Martyny. Cała historia zaczyna się od konfliktu pomiędzy Love Poter, Ryderem Callahanem. Dwudziestolatką i trzydziestoczteroletnim psychologiem, który wprowadził się do bliźniaka obok. Początek nie może być inny niż prowokacje, docinki i żarty wobec drugiej osoby. Jednak z czasem… zmienia się wszystko. Każdy z nas ma koszmary przeszłości i każdy z nas dźwiga jakieś brzemię. Tak samo jest z Love. Fabuła koncentruje się więc nie tylko na rozwijającym się romansie, ale również na procesie leczenia wewnętrznych ran Love. Martyna stworzyła historię, która wydaję się być lekka i przyjemna ale tak naprawdę obnaża problemy bohaterów, z którymi możemy się utożsamiać. Keller skupia się również na budowaniu zaufania i miłości, która rodzi się tam, gdzie najmniej się jej spodziewamy. Autorka w ciekawy sposób przedstawia problemy głównych bohaterów ale i ich relację, która zmienia się wraz zbiegiem wydarzeń. Uważam, że książka jest emocjonująca, a zimowy klimat Aspen dodaje jej uroku. Książce daje 9/10 ✨️ Mari 🤓

Jestem zaskoczona tym jak bardzo mi się spodobała bo nie miałam dużych oczekiwań czytając tył książki. Nie mam się do czego przyczepić bo autorka przemyślała dobrze fabułę i świetnie zbudowała nastrój i klimat. Jest mrocznie, momentami na prawdę przykro- ale nie na siłę.. nie wiem jak, ale mimo tematyki książka nie jest infantylna i głupio naiwna. Pobudki i działania Aleksandra są uzasadnione tak na prawdę na każdym etapie. Nie ma dużo keksu, ale jest dużo napięcia, które rozpala bardziej niż same sceny. Jak myślę o tej książce to przed oczami mam ciemną lodową kulę, w środku której świeci się malutkie cieplutkie światełko.. Jest dużo mroku w tej książce, ale jest i piękne uczucie

Ocena: ⭐⭐⭐⭐/6 📖 "Zrujnowana" to drugi tom serii "Broker Trilogy" autorstwa J.L. Drake, który bez wątpienia trzyma w napięciu, oferując wiele nieoczekiwanych zwrotów akcji. Fabuła rozwija się dynamicznie, a relacje głównych bohaterów stają się coraz bardziej skomplikowane. Ich związek przechodzi przez burzliwe chwile, co dodatkowo buduje dramatyzm całej historii. ⚡ Autorka zaskakuje czytelnika zawiłą fabułą i wieloma niespodziewanymi sytuacjami. Niestety, niektóre istotne wątki dotyczące życia wewnętrznego głównej bohaterki zostały potraktowane dość powierzchownie. W rzeczywistości traumatyczne przeżycia, jakie jej towarzyszą, z pewnością bardziej wpłynęłyby na jej psychikę, co w książce zostało pominięte. 🤔 🗣️ Największym mankamentem jest brak komunikacji między postaciami. Bohaterowie często nie rozmawiają szczerze, co niepotrzebnie komplikuje fabułę i rozwój relacji, sprawiając, że momentami wydaje się ona sztucznie wydłużona. 💡 Podsumowując, "Zrujnowana" to lekka i niezobowiązująca powieść, idealna na podróż 🚄 lub chwilę relaksu. Chociaż pełna jest akcji, to brakuje jej głębi w niektórych kluczowych wątkach. Nie wciągnęła mnie na tyle, by nie móc się od niej oderwać, ale dostarcza wystarczającej rozrywki na chwilę odprężenia. 🎭

🅜🅞🅙🅐 ​ 🅡🅔🅒🅔🅝🅩🅙🅐 ▪️To moje pierwsze spotkanie z autorką i już wiem, że nie ostatnie. Od pierwszych stron zostałam porwana w historię, która nie tylko wzrusza, ale i porusza najczulsze struny. Autorka stworzyła opowieść pełną bólu, tęsknoty i nadziei – taką, która nie pozwala pozostać obojętnym. ▪️Losy Leah i Cartera były jak jazda bez trzymanki. Z jednej strony piękna więź, która rodziła się powoli, krok po kroku, a z drugiej – ciężar przeszłości, który ciągle im towarzyszył. Podobało mi się, jak autorka ukazała ich rozwój, to wzajemne dojrzewanie do bliskości i zrozumienia. Relacja, która zaczęła się od przyjaźni, stopniowo stawała się czymś więcej, choć nie bez bólu i trudnych wyborów. ▪️Ogromnym atutem było dla mnie to, jak realnie oddano emocje bohaterów. Leah – pełna wrażliwości, zagubiona, a jednocześnie silniejsza, niż mogłoby się wydawać. Carter – zamknięty w sobie, walczący z demonami, których inni nie dostrzegali. Każde z nich nosiło w sercu swoje rany, ale jednocześnie szukało ukojenia właśnie w drugiej osobie. To sprawiło, że ta historia była tak autentyczna i poruszająca. ▪️Zachwyciło mnie również tło – trudne, bolesne, momentami wręcz brutalne. Autorka nie bała się sięgnąć po trudne tematy, a jednocześnie zrobiła to w sposób pełen empatii. Dzięki temu ta książka nie jest tylko romansem, ale też opowieścią o przetrwaniu, o szukaniu światła w ciemności i o tym, jak wielką moc ma wsparcie drugiego człowieka. ▪️Choć momentami brakowało mi głębszego wglądu w myśli Cartera, to właśnie ta niedopowiedzialność sprawiła, że jeszcze bardziej czekam na kolejny tom. Chcę lepiej poznać jego świat, zrozumieć, jak on widzi to, co rodzi się między nimi. ▪️To historia, która jednocześnie łamie i składa serce. O przyjaźni, która ewoluowała w coś więcej. O muzyce, która nadaje rytm emocjom. O miłości, która mimo przeciwności znajduje swoją drogę. Dla mnie – niezwykle poruszająca, piękna i pełna emocji lektura, do której jeszcze wrócę.

Bardzo mi się podobała. Sceny erotyczne były napisane ze smakiem. Czułam chemię między Julianem a Bree. Podziwiałam Bree za jej anielską cierpliwość. Powinna dostać za to Nobla. To jak walczyła o dzieciaki i związek z Julianem było mistrzowskie. Niejedna by się poddała po jego słowach i wróciła do Australii. Szacun dla niej. Zmieniła ten dom. Co do Juliana, uwielbiam takie postacie męskie. Z nutką tajemnicy, nieprzepracowaną traumą, poczuciem straty i wyrzutami sumienia. Tak jak Bree uwielbiałam kiedy Julian pokazywał swoją prawdziwą twarz, czułość i słabości. Kiedy wyznał Bree prawdę o żonie miałam ochotę go przytulić jak ona. Był taki bezbronny. A potem jak ją zostawił miałam ochotę go walnąć. Ale wiedziałam też dlaczego taki jest. To nie była jego wina, przeszłość go ukształtowała. Dzieciaki w tej książce wprowadzały coś innego, zwłaszcza Willow. I kto by pomyślał, ten ten facet, który nie chciał ślubu i więcej dzieci stanie się ojcem gromadki. XD urocze.