Przyjaciółki od serca

Dobra. To jedyne co przychodzi mi na myśl. Były chwile znudzenia (szczególnie na początku), chwile smutku, chwile wzruszenia, chwile zaskoczenia. Dużo emocji miałam podczas czytania tejże lektury. Nan to niesamowita kobieta, ma w sobie coś wyjątkowego. Jestem dalej pod wrażeniem tego jak świetną i unikatową postać stworzyła autorka. Jestem pewna, że nigdy nie zapomnę tej bohaterki. Jest dla mnie kolejną ogromną motywacją w dążeniu do marzeń. Cytat, który wzruszył i zapadł mi głęboko w serce ~~ "... nic nie dzieje się bez przyczyny. Każdy z nas znajduje się dokładnie w tym miejscu, w którym powinien się znajdować, a kawałki układanki zawsze zaczynają do siebie pasować w najmniej spodziewanym momencie." ~~~ Nan

Prawdziwa perełka wśród literatury tzw. kobiecej. Kawał naprawdę dobrej prozy; aż sama się sobie dziwię, ale nie mogę ocenić niżej niż na osiem gwiazdek. Może dlatego że temat nowotworu jest mi niestety bliski, a tutaj został przedstawiony tak prawdziwie i autentycznie... autorka doskonale oddała emocje i wrażenia towarzyszące chorobie (niesamowicie przemówił do mnie motyw "listy Spraw Już Nieważnych" Vicki...) Powieść wielowątkowa, ale bez przesytu. Bardzo zgrabnie napisana, z dobrze przemyślaną fabułą. Czytało się jednym tchem. Polecam.

Uwielbiam książki, które pochłaniają mnie tak bardzo, że zapominam o całym świecie i przez te kilka godzin istnieje dla mnie tylko ta fikcyjna rzeczywistość.. Dlatego pomimo całej tej naiwności i przewidywalności, które charakteryzuje ta pozycja, zdecydowanie polecam wybrać się w tą interesującą podróż..

Sięgnęłam po tę książkę, bo bardzo długo stała na półce. Dostałam ją kiedyś w prezencie i od tej pory jej nie ruszyłam. Aż do września, kiedy nie wiedziałam, co chcę przeczytać. Miałam dość Murakamiego, dość klasyki i dość fantastyki. Ot co, wybrałam dobrze. "Tylko między nami" to nie jest kolejne romansidło (o czym szczerze byłam przekonana), w którym wszystko zaczyna się, dzieje i kończy happy startem/endem [niepotrzebne skreślić]. To książka o życiu. O trudnym życiu. O trudnych związkach. I jeszcze trudniejszym rozwiązywaniu problemów. Państwo Miller, mieszkający w Kinvarrze oraz ich trzy dorosłe córki, mieszkające w Dublinie, prowadzą życie, o którym się normalnym ludziom nigdy nie śniło. Są szczęśliwi, kochają się, żyją w zgodzie, mają pieniądze i są przykładem dla innych. Niestety, wszystko zaczyna się komplikować, gdy Rose, Pani Domu i szczęśliwa żona Hugh, dostaje telefon od pewnej kobiety... Spotkanie Hugh z przyjaciółką z dawnych lat przelewa czarę goryczy i Rose przerywa sielankę panującą w ich życiu. Ich córki także do tej pory wiodły mniej lub bardziej satysfakcjonujące życie, ale ich historie także zaczynają się komplikować. Stella - najstarsza, prawnik, rozwódka z dzieckiem - przeuroczą siedmioletnią Amelią, po spotkaniu z klientem jej współpracownika zostaje zaproszona przez Nicka Cavaletto na kolację i... zakochuje się. Niestety pozostaje jeden problem w ich szczęśliwym, nowym związku - dzieci Nicka. Jego młodsza córka, Jenna, nie żywi sympatii do Stelli. Podpuszczona przez matkę, byłą żonę Nicka, stara się swoją niechęcią zniszczyć szczęście dwojga doświadczonych życiowo osób. Czy to się może zmienić? Średnia Tara, szczęśliwa mężatka, scenarzystka w dobrze sprzedającej się telenoweli o lekarzach, dostaje propozycję współpracy z reżyserem z Los Angeles. W międzyczasie jednak dowiaduje się, a właściwie odkrywa, że jej mąż jest alkoholikiem Mimo że to miły chłopak, który kocha swoją żonę, lecz nienawidzi siebie, ukrywa to przed nią. Ukrywa przed Tarą problem, z którym mogliby się zmierzyć we dwoje. W końcu Tara nie myśląc o tym, jak zrani to jej męża, żeby zabić w sobie poczucie bezsilności idzie do łóżka z kolegą z pracy. Ale czy wyrzuty sumienia Tary i Finna i wyjaśnienie sytuacji nie wyjdą im obojgu na lepsze? W końcu dochodzimy do Holly - najmłodszej i zupełnie różnej od dwóch starszych sióstr. Holly nie robi kariery ani jako prawnik, ani nie spełnia się w układaniu ról do seriali i filmów. Nie jest znaną postacią. Brak jej pewności siebie i twierdzi, że jest wielka (mimo, że jej sąsiedzi i jednocześnie przyjaciele Joan - studentka projektowania mody i Kenny - gej, specjalista od stylizacji i fascynat mody, próbują ją przekonać, że tak jednak nie jest). Wszystkie związki Holly kończyły się zawsze tym, że jej wybranek ją rzucał. Jak więc miała wierzyć w miłość? Aż do mieszkania piętro wyżej wprowadza się nowy lokator. Tom. Holly po raz kolejny cierpi. Tom jest architektem i przyjechał do Dublina za pracą, ale w Cork, jego rodzinnym mieście została jego dziewczyna, Caroline. Czy Caroline będzie problemem dla Holly? Psychicznie na pewno. Zaprzyjaźniając się z Tomem, cała trójka musi tolerować tą rozwydrzoną, dobrze zarabiającą i egoistyczną kruchą blondynkę. Holly musi się liczyć z tym, że Caroline to jednak wybranka Toma. Mimo, że całość kończy się... może nie tyle happy endem, co wizją lepszej przyszłości, dla każdego z członków rodziny Miller jest to szansa na lepsze, bardziej szczere życie. Cathy Kelly - autorka - mówiąc kolokwialnie, odwaliła kawał dobrej roboty. Mi osobiście, mimo czytania jej przez ponad miesiąc (obowiązki domowe i tym podobne...) czytanie tej książki sprawiło dużo radości. Autorka ma dar przekonywania swoich czytelników, że może być dobrze, że może być lepiej, tylko trzeba się postarać. I wierzyć w swoje szczęście.

Zawsze chciałam odwiedzić Alaskę, z entuzjazmem sięgałam po tą pozycję. Czułam niedosyt czytając opisy tego miejsca, ale nie dlatego, że autorka nie potrafiła ich opisać, po prostu chciałam tam być i zobaczyć to wszystko na własne oczy :) Historia ciekawa, wciągająca, zawiła. Świetne zakończenie, ale brakowało mi jeszcze kilkudziesięciu stron, tak żeby dołożyć wisienkę na torcie. Polecam!

Mel, Cleo, Daisy i Leah - cztery jakże różne kobiety! Każda z nich ma swój świat, swoje problemy. Mogłoby się wydawać, że poza tym, że mieszkają w jednym miasteczku - Carrickwell, nic je nie łączy... A jednak:) Mel ma dwie córki, kochającego męża i na dodatek robi zawodową karierę. Nie może jednak pozbyć się wyrzutów sumienia, że za mało czasu poświęca dzieciom i mężowi. Rozpatruje rezygnację z pracy... Cleo jest córką właściciela miejscowego hotelu. Ceni rodzinne Willow, dlatego też skończyła hotelarstwo, żeby w przyszłości móc rozsądnie zarządzać rodzinnym interesem. Jednak nikt nie słucha rad i pomysłów Cleo, a hotel popada w ruinę i nie przynosi już zysków. Rodzina bez porozumienia z Cleo postanawia sprzedać Willow... Daisy - z pozoru szczęśliwa 35-latka, która jest współwłaścicielką dobrze prosperującego butiku, a ponadto ma u boku kochającego mężczyznę. Czegóż chcieć więcej? Daisy jednak do pełni szczęścia brakuje dziecka... Po 5 latach bezskutecznych starań Daisy postanawia zacząć walczyć z bezpłodnością. Ale co na to jej partner? Podczas, gdy każda z tych trzech kobiet staje na życiowym zakręcie, w Carrickwell pojawia się Leah, która w tym niewielkim miasteczku buduje luksusowy ośrodek spa. Okazuje się, że Leah, posiadająca solidny bagaż doświadczeń, także i bolesnych, będzie potrafiła ukoić ból, rozwiać wątpliwości i po ludzku pomóc bohaterkom powieści... Powieść jest lekka i przyjemna. Bohaterki są zwykłymi kobietami, z którymi każda z nas może się utożsamić. Akcja książki może nie jest szalenie wciągająca, ale lekturę uważam za ciekawą i godną polecenia:)

„Second Chance” Jane Green to opowieść o grupie licealnych przyjaciół, którzy po latach spotykają się na pogrzebie przyjaciela. Główni bohaterowie to Holly, która czuje się samotna w małżeństwie, Oliwia, która nadal nie może znaleźć mężczyzny swojego życia, Paul i Anna, którzy pragną dziecka oraz Saffron, gwiazda telewizji z problemami. Każde z nich miało niezwykłą więź z Tomem, na którego pogrzebie się spotykają. Jest to dla nich czas do wspomnień i odnowienia znajomości. Tragiczne wydarzenie, jakim była dla nich śmierć przyjaciela, oraz pojawiające się problemy powodują, że między przyjaciółmi na nowo odradza się wieź, jaka ich łączyła. Przeczytałam wydanie w języku angielskim. Książka była napisana, prostym, przystępnym językiem. Osoby na poziomie średniozaawansowanym nie powinny mieć większych problemów z czytaniem.

PODWÓJNE ŻYCIE "Żona pilota" to kolejna powieść Anity Shreve, którą miałam przyjemność przeczytać. Już od dość dawna nie sięgałam po powieści autorki i postanowiłam to nadrobić. Tym bardziej, że przymierzałam się do tego tytułu już od dłuższego czasu. Książka "Żona pilota" to także idealny wstęp do filmu fabularnego z 2002 roku pod tym samym tytułem, który zamierzam obejrzeć już niebawem. Autorka po raz kolejny zaprasza nas do Nowej Anglii do miasteczka Elly położonego nad oceanem. Kathryn Lyons poznajemy w momencie, gdy dowiaduje się o tragicznej śmierci swojego męża. Pilot w Vision Jack Lyons ginie w katastrofie lotniczej nad Oceanem Atlantyckim u wybrzeży Malin Head w Irlandii. Wokół wypadku pojawia się wiele spekulacji. Kathryn próbuje poradzić sobie z traumą po stracie. Kobieta zostaje sama z córką - piętnastoletnią Mattie, która była bardzo mocno związana z ojcem. Może też liczyć na wsparcie swojej babci Julii, która mieszka niedaleko. Rodzinie trudno pogodzić się z faktami, a tymczasem prasa jest bezlitosna, a doniesienia budzą wątpliwości. Okazuje się, że małżeństwo Kathryn i Jacka wcale nie było takie idealne, mąż miał przed żoną wiele sekretów, które rzucają zupełnie nowe światło na sprawę oraz prawdziwe życie Jacka. Dopiero podróż do Londynu i dalej, na miejsce katastrofy pozwala Kathryn poskładać w całość wszystkie elementy tej skomplikowanej układanki. Czy to możliwe, żeby pilot z wieloletnim doświadczeniem popełnił samobójstwo skazując na śmierć współpasażerów?... Anita Shreve pisała swoje powieści dość charakterystycznym stylem, lekkim i przyjemnym, ale takim, który dzisiaj może nieco trącić myszką. Mnie się to podoba i bardzo mi pasuje. Ja najczęściej odnajduję w książkach autorki ciekawe pomysły, intrygującą fabułę i zazwyczaj nie mogę się od nich oderwać. Tak było także tym razem. "Żona pilota" to niezwykle życiowa i mądra opowieść. Po zakończonej lekturze w głowie kłębi się burza myśli. Historia ma w sobie sporo realizmu, jest wiarygodna i zaskakująca. Wprowadzając do wydarzeń teraźniejszych retrospekcje, które pojawiają się najczęściej w przemyśleniach główniej bohaterki, autorka zmyślnie połączyła ze sobą dwie płaszczyzny czasowe, które się nawzajem uzupełniają. Dzięki temu poznajemy pewne wydarzenia sprzed katastrofy, sytuacje, które rzucają nowe światło na związek Jacka i Kathryn. Z racji podejmowanej tematyki do wydarzeń wkrada się melancholia i jednostajność, ale na szczęście nie wieje nudą i z niecierpliwością oczekujemy na finał. Przeszkadzało mi trochę poskracanie niektórych wątków, szczególnie w zakończeniu. Powstały przez to drobne przeskoki, których można było uniknąć wyczerpując temat. Zdaję sobie sprawę, że rozwinięcie niektórych wątków dało się przewidzieć, ale zupełnie nie przeszkadzało mi to w ogólnym odbiorze. Kłamstwa, niedopowiedzenia, przemilczenia i sekrety w związku doprowadzają do sytuacji, w której wątpimy we wszystko, nawet w samego siebie. A bezgraniczne zaufanie, podobnie jak miłość, może być ślepe i zaciemniać oraz wypaczać prawdziwy obraz rzeczywistości. Jeśli interesuje Was tego rodzaju tematyka i macie ochotę na refleksyjną opowieść obyczajową z zaskakującymi zwrotami akcji, to "Żona pilota" Anity Shreve spełni Wasze oczekiwania.

Po książce "Kiedy moja siostra śpi" to druga pozycja Barbary Delinsky, którą przeczytałam. Muszę przyznać, że książki tej autorki dobrze mi się czyta. Dotykają trudnych problemów życiowych, nie są to jakieś płytkie romansidła. Tutaj mamy zamkniętą, zżytą społeczność małego miasteczka, w którą nagle wkrada się wielki świat polityki i jego problemy. Mieszkańcy tego nie chcą i nieufnie traktują każdego obcego, który się tutaj pojawia. Kobieta, która 14 lat temu pojawiła się tutaj znikąd, ale została już zaakceptowana i wrosła w miasteczko, zaczyna mieć problemy, bo wychodzi na jaw jej przeszłość. Przyjaciele jednak robią wszystko, by jej pomóc. Książka porusza wiele problemów: miłość, przyjaźń, wybaczenie, wzajemną pomoc, niepełnosprawność, adopcję. Naprawdę fajna książka głównie dzięki stylowi pisania autorki, który nie nuży i ciekawej historii, która w trakcie czytania wciąga coraz bardziej.

" Można uczynić wszystko co w ludzkiej mocy, ale nie należy oczekiwać, że ślepy los uszanuje nasze starania. " Historia miłości do dziecka, do męża, miłości siostrzanej, do przyjaciela. Niespodziewana, nagła utrata kochanej osoby i sposób radzenia sobie z tą tragedią. Miłość budująca pozwalająca przetrwać największą tragedię. " Zasady i normy wcale nie muszą być złe. Sprawiają, że człowiek stara się doskonalić. "

Trzy dziewczyny,które wyruszają w roczną podróż po ukończeniu szkoły,spotykają się po latach,każda z nich obrała inną ścieżkę zawodową,każda z nich ma swoje sekrety,a zbliża je do siebie pewna nastolatka,którą matka zaraz po narodzinach porzuciła na lotnisku.Która z bohaterek jest matką Kate?Jak potoczą się ich losy? Odpowiedzi znajdziecie w książce.

„Tawerna przy Klonowej” to ciepła, wciągająca opowieść o sile wspólnoty i determinacji w obliczu zagrożenia. Lily i Jack, prowadzący swoją tawernę z miłością i zaangażowaniem, muszą stawić czoła ogromnemu wyzwaniu, gdy ich spokojne życie zostaje zagrożone przez plany wielkiego inwestora. Podobała mi się przemiana bohaterów, ich odwaga i pomysłowość, by ratować coś, co ma dla nich prawdziwe znaczenie. Ta książka pokazuje, jak ważne jest trzymanie się swoich wartości i wiara w ludzi. Świetna na długie zimowe wieczory!

Jakoś chyba nie miałam nastroju na taką lekką książkę. Jedynie humor ją uratował. Przeczytałam już trzy książki Sharon Owens i ta czwarta chyba podobała mi się najmniej. Napisana prostym i wesołym językiem, postacie sympatyczne, ale niektóre przerysowane i zbyt idealne i to chyba najbardziej mnie raziło. Fajny pomysł na żonę i matkę z czwórką prawie dorosłych dzieci, która w młodości była gotką i do dziś ma czasem szalone pomysły. Książkę czyta się szybko i przyjemnie, ale chyba nie trafiła na swój czas. W swojej kategorii może jednak się podobać.

Jest to jedna z moich ulubionych książek obyczajowych. Była to pierwsza powieść tej autorki, która przeczytałam i po lekturze pochłaniam kolejne pozycje. Jedna z niewielu, które przeczytałam dwa razy. Uwielbiam za wciągająca historię oraz rozbudowanych bohaterów.

Nieznana mi dotąd pisarka Sarah-Kate Lynch i jej opowieść o starym domu pośród winnic Szampanii. Domu pełnym tajemnic, ale też skrywanych dramatów, rozliczeń z przeszłością i trudnych decyzji do podjęcia. Trzy przyrodnie siostry - każda ze swoim bagażem. Każda inna, a trzy tak różne kobiety to istny kocioł czarownic. Sama historia nie jest zła, może charaktery sióstr zbyt przerysowane. I tę cygańską rodzinę pisarka też mogła sobie darować. Piękne opisy przyrody tej cudownej krainy to coś, co akurat autorce dobrze wyszło. Można dowiedzieć się co nieco o mozolnej i trudnej produkcji dobrego szampana, o ilości włożonej pracy w ochronę krzewów i samego procesu tworzenia tego wyśmienitego trunku. Trochę banalna, trochę przewidywalna. Dla mnie po trudniejszej lekturze była w sam raz. Chociaż przeczytanie takiej książki tylko przypomina mi dlaczego nie czytam tylko takich. Myślę, że mógłby z tego być dobry film a nawet dwa: jeden bardziej romantyczny i spokojny, a drugi szedłby bardziej w stronę dramatu obyczajowego.

Mieszane odczucia... minęło dopiero parę dni od zakończenia lektury, a już mi treść wylatuje z głowy. Zaczęło się ciekawie i obiecująco, a z czasem jakoś popsuła się ta opowieść... takie mam wrażenie. Historia sama w sobie niezła, ale trochę... niedorobiona. Rozterki głównej bohaterki momentami naciągane, niezrozumiałe. No i, na litość bogów, nie mogłam pojąć, dlaczego nie zdecydowała się wyciągnąć konsekwencji wobec dziadków dziewczynki (rodziców Adele), którzy ją maltretowali! Mogła chociaż spróbować, albo zaszantażować ich. Zdobyłaby pieniądze, których tak bardzo jej brakowało :) Oto temat na kolejny wątek i zmarnowany potencjał ;) Ogólnie może być - ot, kobieca literatura nie bardzo wysokich lotów, ale w miarę trzymająca poziom.

Bardzo ciekawa i wzruszająca historia. Oprócz egzotyki jaka wiąże się z Tasmanią głównej bohaterki wrażenie na mnie zrobiła jej relacja z rodzicami. Niewątpliwie ją kochali ale ograniczenia jakie narzucał ojciec, powodowały, że matka i córka nie miały szans na okazanie sobie wsparcia w decydujących momentach. To skazuje obie na dramatyczne osamotnienie. Konflikt między miłością a niemożnością jej okazania jest osią tej opowieści. Bardzo polecam.

Książka Louise Voss pod tytułem ,,Upragnione życie" trafiła w moje ręce zupełnie przypadkowo, gdy kupowałam z przyjaciółką książki, przez długi czas nie mogłam się jednak za nią zabrać i przeleżała na mojej półce ładne parę miesięcy, lecz gdy tylko zaczęłam ją czytać losy głównej bohaterki stawały się coraz ciekawsze, aż nie mogłam się oderwać od czytania :)