rozwiń zwiń
Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Powrót do Kosowa

Okładka książki Powrót do Kosowa autora Jorge González, Gani Jakupi, 9788365527936
Okładka książki Powrót do Kosowa
Gani Jakupi, Jorge González
7,3 / 10
Wydawnictwo: timof i cisi wspólnicy komiksy
112 str. 1 godz. 52 min.
Kategoria:
komiksy
Format:
papier
Tytuł oryginału:
Retour au kosovo
Data wydania:
2019-05-27
Data 1. wyd. pol.:
2019-05-27
Liczba stron:
112
Czas czytania
1 godz. 52 min.
Język:
polski
ISBN:
9788365527936
Tłumacz:
Wojciech Birek
Średnia ocen
7,3 7,3 / 10
7 opinii 20 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Powrót do Kosowa w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Oceny książki Powrót do Kosowa

Średnia ocen
7,3 / 10
20 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
1 ocen
9
2 ocen
8
5 ocen
7
8 ocen
6
2 ocen
5
2 ocen
4
0 ocen
3
0 ocen
2
0 ocen
1
0 ocen

Opinia

avatar
122
92
RR1
25.11.2019
5 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Nie wiem czy istnieje inna książka pokazująca wojnę i czystki etniczne w formie komiksu: jest to ciekawy zabieg i pozwala dosłownie zobaczyć niektóre obrazy wojenne/powojenne oczami autora. Za ten zabieg duży plus. Inny plus to wydanie (Timof 2018): staranne, twarda oprawa, dobry papier, ładny zapach.
Na minus działa to, że autor założył że odbiorcy orientują się o przebiegu konfliktu w Kosowie (część opisowa jest dopiero na końcu - w moim wypadku stanowczo powinna powędrować na początek). Również nie do końca przypadł mi do gustu sposób rysowania: część rysunków jest moim zdaniem zbyt rozmazana.

Nie wiem czy istnieje inna książka pokazująca wojnę i czystki etniczne w formie komiksu: jest to ciekawy zabieg i pozwala dosłownie zobaczyć niektóre obrazy wojenne/powojenne oczami autora. Za ten zabieg duży plus. Inny plus to wydanie (Timof 2018): staranne, twarda oprawa, dobry papier, ładny zapach.
Na minus działa to, że autor założył że odbiorcy orientują się o...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

36 użytkowników ma tytuł Powrót do Kosowa na półkach głównych
  • 26
  • 10
11 użytkowników ma tytuł Powrót do Kosowa na półkach dodatkowych
  • 3
  • 2
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1
  • 1

Tagi i tematy do książki Powrót do Kosowa

Dupuis reportaż komiks europejski

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Kłamstwo i jak to robimy Tommi Parrish
Kłamstwo i jak to robimy
Tommi Parrish
Dwójka dawnych znajomych spotyka się przypadkowo w markecie. Od słowa do słowa i... spędzają ze sobą noc. Nie, nie tak. Spędzają wspólnie czas, gawędzą, palą, wspominają, włóczą się po okolicy. W pierwszych minutach są zażenowani, często zapada niezręczna cisza... Ale później zagłębiają się we wspomnienia. Opowiadają o związkach, ale są w tym niepewni, bardzo pogubieni i... samotni, niestety. Podejście autora do ilustracji ukazuje wpływ uczuć, zmian w relacjach bohaterów na ich wygląd. Trudno rozpoznać płeć, głowy są większe niż ciała, by za chwile znów zmieniły się proporcje. Bohaterowie są blisko siebie, ale tak na prawdę obok, samotni, w tłumie ludzi pędzących gdzieś za swoimi sprawami. Bardzo emocjonalny komiks. Nie tylko o relacjach międzyludzkich, naszym miejscu między ludźmi. Ale przede wszystkim o samotności i o tym jak bardzo się oszukujemy (i innych też) by udowodnić, ze mamy dobre, wartościowe relacje z bliskimi nam ludźmi. Komiks daje do myślenia. Choć strona graficzna nie do końca mnie urzekła.
Apo - awatar Apo
ocenił na 6 1 rok temu
Piękna ciemność Fabien Vehlmann
Piękna ciemność
Fabien Vehlmann Kerascoët
Mi osobiście bardzo się podobało, chociaż wiem, że dla wielu osób komiks może być za mocny, ze względu na pojawiające się tam elementy (body) horroru. Ładna kreska, przekrój przez wiele ciekawych postaci i charakterów. Ciekawie przedstawione działania różnych postaci i ich losów.
Apollin - awatar Apollin
ocenił na 8 6 dni temu
Weź się w garść (wydanie II) Anna Krztoń
Weź się w garść (wydanie II)
Anna Krztoń
Jestem świeżo po lekturze komiksu Anny Krztoń i muszę przyznać, że wymiata… i tyle. Wszystko mi się podobało- i fabuła, i grafika. Trochę zgrzyta mi w polonistycznej głowie „pod rząd”, ale to prawie nieistotne. Wszystko tu takie mimetyczne – celowo nie chcę pisać „życiowe”, żeby nie spłoszyć dobrego klimatu, który mi się udzielił (a „życiowe” to zwykle jakaś literacka łzawa smuta). Myślę, że życie jest właśnie takie nieprzewidywalne… i nie ma rzeczy prostych. Jestem na tak! Książka zasługuje na pochwały! Polecam!
Bogna Skrzypczak-Walkowiak - awatar Bogna Skrzypczak-Walkowiak
ocenił na 7 3 lata temu
Klezmerzy 2. Wszystkiego najlepszego, Scyllo Joann Sfar
Klezmerzy 2. Wszystkiego najlepszego, Scyllo
Joann Sfar
W drugim tomie historia Klezmerów zaczyna się rozwijać, widzimy jak postacie ewoluują, a ich osobowości się krystalizują. Niektórzy bez żalu pozbywają się ortodoksyjnej tożsamości, innych targają wyrzuty sumienia. Klimat trzyma się świetnie, a galeria postaci jest barwna. Szkoda tylko, że opowieść tak powoli się rozwija, chciałoby się więcej. Rozumiem jednak, że tworzenie komiks malowanego akwarelami musi zajmować mnóstwo czasu i jestem pełna podziwu dla autora za konsekwencję w prowadzeniu narracji kolorem. I tu mam dylemat, bo choć czyta i ogląda się to z ogromną przyjemnością, mam poczucie, że czytelnicy mogą nie mieć aż takiej cierpliwości, żeby z uwagą obejrzeć każdy obraz, choć wszystkie są małymi dziełami sztuki.
Fille - awatar Fille
ocenił na 6 4 lata temu
Pijak Hans Fallada
Pijak
Hans Fallada Jacob Hinrichs
Powieść graficzna, w której autor łączy biografię niemieckiego pisarza, Hansa Fallady, z fabułą jednej z jego książek, czyli z tytułowym „Pijakiem”. „Pijak” Fallady to krótka i w gruncie rzeczy niezbyt skomplikowana historia, która bardzo dosadnie pokazuje, na czym polega alkoholowy nałóg. Owszem, jest może odrobinę zbyt dosłowna, ale dzięki temu trafia w sam środek tarczy – bez nadmiernego filozofowania czy półśrodków. W ogromnym skrócie – Erwin Sommer, tytułowy „Pijak”, jest zwykłym mieszczaninem, który w zasadzie z dnia na dzień postanawia zostać alkoholikiem. Nietrudno się domyślić, jak to się skończy: upadkiem na dno w stanie czystym. A jako że Erwin nie jest mimo wszystko idiotą – przynajmniej nie pod tym względem – w międzyczasie oddaje się również rozważaniom o wolności czy odpowiedzialności za siebie i innych. Arcydziełem bym tej książki nie nazwał, ale już bardzo przyzwoitą literaturą – jak najbardziej. Tutaj moja recenzja (https://lubimyczytac.pl/ksiazka/pijak/opinia/51828248). Jacob Hinrichs spaja w jedną opowieść poplątane losy Fallady z historią Erwina Sommera. Robi to zgrabnie, w przemyślany sposób, ale chyba trochę powierzchownie. Przez to nie wszystkie wątki, które pojawiają się na kartach komiksu, mogą być zrozumiałe bez znajomości powieści. Poza tym uważam, że gdyby nie dość rozbudowane posłowie, czytelnicy nieznający powieściowego pierwowzoru mogliby momentami poczuć się odrobinę zdezorientowani. Hinrichs nadrabia jednak rysunkami – zdecydowaną, grubą kreską, bez cieniowania, z bardzo wyrazistymi kolorami. Nie trzeba być ekspertem od malarstwa, żeby zauważyć tutaj wpływ ekspresjonizmu. Zresztą jedna ilustracja jest dosłownym cytatem „Krzyku” Edwarda Muncha. Robi to naprawdę mocne wrażenie – programowo brzydkie, pozornie niedbałe rysunki, doskonale podkreślają wymowę tej książki. W połączeniu z niektórymi wątkami – na przykład narkotykowym nałogiem Fallady czy jego próbą samobójczą – dostajemy naprawdę piorunującą mieszankę. Nie podobały mi się jedynie drobne anachronizmy. Owszem, autor w posłowiu przyznaje, że zależało mu na tym, aby „wyrwać [Falladę] z ram czasowych i umieścić w teraźniejszości”, ale mnie osobiście ten zabieg niezbyt przypadł do gustu. Mimo wszystko książka Hinrichsa to dobra rzecz, godna polecenia. Przy czym przed jej przeczytaniem warto chyba najpierw poznać literacki pierwowzór.
Tristero - awatar Tristero
ocenił na 7 15 dni temu
Pewnego lata Jillian Tamaki
Pewnego lata
Jillian Tamaki Mariko Tamaki
Znakomita pozycja na lato, nie ze względu na swoją lekkość, lecz przez klimat i pejzaż, które przenoszą nas w sam środek wakacyjnych wspomnień. Przejmujaca historia o dorastaniu, depresji, niechcianej ciąży, osadzona w pozornie beztroskim świecie dziecięcych wakacji. Proste rysunki wzmacniają i podkreślają emocje, które niesie ze sobą tekst.
katherine - awatar katherine
ocenił na 8 8 miesięcy temu
Olimpo Tropical André Diniz
Olimpo Tropical
André Diniz Laudo Ferreira
Komiks zabiera nas do Brazylii, gdzie pomnik Jezusa góruje nad Rio de Janeiro, a w faveli kwitnie handel narkotykami. Autor przedstawia nam historię Biucy - młodego chłopaka zarabiającego na życie w nielegalny sposób. Chłopak jest kaleką, często jest wyśmiewany. Zmienia się to, gdy "awansuje" i dostaje broń. Losy chłopca przedstawione są na tle życia faveli, codzienności z kartelami narkotykowymi i policją nie zawsze pilnującą porządku, często skorumpowaną. Kreska raczej klasyczna, czasami karykaturalna, ale oddająca dynamikę historii. Dialogi są dobrze napisane. Skąpe, ale wpisujące się w klimat. Komiks wydaje się lekki w swym przekazie i atmosferze, ale to złudne wrażenie. Epatuje on prawdą, biedą, brutalnością oraz życiem w strachu i napięciu. Opowiadana historia, choć komiksowa, jest bardzo realistyczna. Publikacja trzyma w napięciu. Mocno oddziałuje na nasze emocje. I zaskakuje zakończeniem.
Apo - awatar Apo
ocenił na 7 1 rok temu
Klezmerzy 1. Podbój Wschodu Joann Sfar
Klezmerzy 1. Podbój Wschodu
Joann Sfar
Ocena całej serii: Niesamowity to komiks. A któż by się spodziewał. Komiks o barwnej grupie żydowskich muzykantów (klezmerów właśnie, jakby ktoś nie wiedział, jako i ja nie wiedziałem) trafiających w przedwojennych latach do Odessy. W zasadzie nie wiadomo czego się spodziewać. Przede wszystkim Joann Sfar jest fenomenalnym gawędziarzem, a wizualnie tworzy absolutnie wyjątkowy, swój świat. Ciężko ten całokształt do czegoś porównać, wszystkie elementy medium funkcjonują tu w pełnej symbiozie, ale jest to jednocześnie komiks inny od wszystkich pozostałych i tworzący swoją własną estetykę, swój własny język wewnątrz tego medium. Jego kolor, rytm, odręczne pismo, realizm i brutalność zmieszana z magiczną, oniryczną wręcz poetyką i trudną do opisania płynnością są czymś, czego czytelnik się uczy, z czasem coraz lepiej rozumie i coraz dosadniej jest w stanie docenić. Przedstawiony tu świat to świat, w którym życie jest trudne. Żeby przeżyć, trzeba się uprzeć. Rozpychać łokciami. Być sobą najbardziej jak się da. Jednocześnie jest tu niewiarygodnie zmysłowo; nie znam chyba komiksu który tak działa na wszystkie zmysły po kolei. Czasem jest to totalny chaos, dzikie majaki, zmieniający się narrator, ale u podstaw tego wszystkiego leży głęboka szczerość, której trzeba dać się ponieść. “Klezmerzy” zabierają daleko i łamią serce. Do tego dochodzą fantastyczne notatki autora kończące prawie każdy tomik, które czytałem z wypiekami na twarzy niezależne od tego czy dotyczyły technicznych rozważań nad akwarelami, czy trudów ludności żydowskiej. Żeby nie było, były tomy które mnie zachwycały od początku do końca, a i takie które mnie kompletnie zgubiły i się ze mną minęły. Nie miałem też poczucia konkluzji i pełnej satysfakcji, ale mimo to jest to rzecz niesamowicie wyrazista, piękna i być może dopiero do odkrycia w pełni przy kolejnych lekturach. Zachwyt! Po więcej recenzji zapraszam na Instagram: @traczytanko
Krzysztof Traczyk - awatar Krzysztof Traczyk
ocenił na 8 6 miesięcy temu
Blankets (wyd. IV) Craig Thompson
Blankets (wyd. IV)
Craig Thompson
"Blankets" jest jak wspomnienia. Autor ukazuje urywki ze swojego życia, które momentami płynnie się przeplatają. Zawsze jednak istnieje nić skojarzeń, która je łączy. Taka już cecha tekstów autobiograficznych - wszelkie zarzuty na ten temat są bezpodstawne. Ciekawa kreska, trochę nietypowa. Ale pasowała do obranej problematyki. Przedstawiony w utworze żywot jest interesujący, w tym wpływ silnej wiary na decyzje bohatera i jego sposób myślenia.
Ignacy - awatar Ignacy
ocenił na 6 14 dni temu
Ziemia swoich synów Gipi
Ziemia swoich synów
Gipi
Komiks, który zapada w pamięci! Bezsprzecznie jedno z najbardziej poruszających dzieł współczesnego komiksu europejskiego. To opowieść, która wbija się w serce i długo nie pozwala o sobie zapomnieć – surowa, brutalna, ale jednocześnie głęboko humanistyczna. Gipi buduje świat postapokaliptyczny, ale unika banału – nie chodzi tu o widowiskową destrukcję, lecz o emocjonalne spustoszenie, o zanik języka, więzi i empatii. Rysunki – surowe, szkicowe, czasem chaotyczne – idealnie oddają klimat świata, w którym nie ma miejsca na estetykę czy ład. To nieład ma tutaj znaczenie – odzwierciedla emocjonalny chaos i duchową pustkę bohaterów. Arcydzieło.
angryxmonster - awatar angryxmonster
ocenił na 10 10 miesięcy temu
Nieznajomy Anna Sommer
Nieznajomy
Anna Sommer
Wizualnie nie zachwyca, chociaż podoba mi się taki naturalistyczny sznyt autorki - różne wydzieliny czy brud pojawiają się tutaj moim zdaniem nieprzypadkowo. Sama fabuła jest mocno nierealistyczna z kolei. Pomijając to, jak losy bohaterów się ze sobą przeplatają, to zaskoczył mnie baaardzo, bardzo timeline w tej historii. Jest jak dla mnie trochę nierealistycznie rozciągnięty na długie miesiące. Im dłużej czytałam, tym większe "WTF" pojawiało się w mojej głowie. Niezły komiks, na pewno daje do myślenia, robi pewne fikołki, ale ogólnie warty przeczytania.
Wiksapol - awatar Wiksapol
ocenił na 6 11 miesięcy temu
Ghost World Daniel Clowes
Ghost World
Daniel Clowes
głupoty, smutki, zauroczenia, wyboiste przyjaźnie, wspólne śmianie się ze wszystkiego i wszystkich, idiotyczne pomysły, których później żałujesz, ataki nostalgii.. a potem jesteś dorosły. bardzo słodko-gorzkie, naturalnie ekscentryczne, prozaicznie angażujące coming-of-age z cudownymi bohaterkami. na pewno do tego wrócę. (czemu to nie jest dłuższe???) (kocham Enid Coleslaw)
Polduan - awatar Polduan
ocenił na 8 3 miesiące temu
Habibi Craig Thompson
Habibi
Craig Thompson
Craig Thomson to ciekawy gość jest. Jego głośne „Blankets” było doskonałym autobiograficznym obyczajem. „Żen-szeń” był wyjątkowym, spektakularnym, filozoficznym podręcznikiem rolnictwa. W Habibi mogło się zatem wydarzyć wszystko. I trochę wydarzyło, jeśli mam być szczery. Jest to długaśna przypowieść o chłopcu i dziewczynie wśród islamskiej religii, symboliki i stylu życia. To rozpinającą się na wiele lat, dziejącą się w nie do końca zdefiniowanych czasach opowieść o relacji dwójki ludzi. Relacji wystawionej na wiele prób, bardzo zmiennej, pokazującej jak różne funkcje przybieramy względem drugiej osoby na różnych etapach życia i w różnych sytuacjach. Z początku komiks wydawał mi się patchworkiem islamskiej mitologii, symboliki, przypowieści, ciekawostek kulturoznawczych, co mnie skrajnie nudziło i nastawiło dość negatywnie. Jednak z czasem wychodzi tu bardzo wyrazista tożsamość i autonomiczna poetyka tej opowieści. Często sięgająca po elementy humorystyczne, poddająca głoszone prawdy w wątpliwość. Formalnie jest to dzieło sztuki, szokujące poziomem rozplanowania tej historii, jak i poziomem stricte artystycznym. Komiks wplata symbole, kaligrafię, sprytne paralele i mnóstwo elementów islamskiej estetyki w sposób onieśmielająco misterny. W zasadzie ciężko znaleźć tu stronę, która nie demonstruje jakiegoś wyższego pomysłu w układzie kadrów, kompozycji czy ozdobnikach. Motywów jest tu mnóstwo. Walka z przeciwnościami, relacja dwójki ludzi, która potrafi przetrwać wszystko, czasem dość ordynarna ekologia, inicjacja, pożądanie, lęki związane z cielesnością, macierzyństwo. Ostatecznie to dość magiczna podróż, której towarzyszy głębokie poczucie odcięcia od znanego świata i przeniesienia się do innej rzeczywistości. To jeden z tych komiksów, które bardziej wspominam jak miejsce w którym byłem, niż historie którą poznałem. Potężne doświadczenie. Zapraszam na IG: @traczytanko
Krzysztof Traczyk - awatar Krzysztof Traczyk
ocenił na 8 1 rok temu
Morze Aralskie Jose Carlos Fernandes
Morze Aralskie
Jose Carlos Fernandes Roberto Gomes
Taki dziwny ten komiks. Jest to komiksowa adaptacja kilku opowiadań jakiegoś naukowca, który napisał je, będąc zamkniętym za kare w jakimś laboratorium w latach 1924-1938. Najpierw mamy historię zmutowanych ryb zamieniających się w ludzi, potem o byku na dachu, który nie chce z niego zejść, następnie o przekonaniu zmarłych, że zależy im by chowano ich w dobrych ubraniach, o otwarciu kanału panamskiego oraz o szkole uczenia łososi pływania w górę rzeki. Każda w nieco innym stylu graficznym i poza pierwszą liczącą 30 stron, każda jest bardzo króciutka. Może się to podobać, ale po pierwsze za krótko, po drugie trochę za płytko, a po trzecie, czy naprawdę potrzebowaliśmy tego jako adaptacji obrazkowej? A i jeszcze opis z tyłu, który ma się nijak do zawartości.
KamilossPL - awatar KamilossPL
ocenił na 6 2 lata temu
Twierdzi Pereira Pierre-Henry Gomont
Twierdzi Pereira
Pierre-Henry Gomont
Są gatunki, od których z zasady trzymacie się z daleka? Ja bym powiedział, że “thriller polityczny” jest u mnie jednym z nich. Ale Krzyś i jego zasady - wiemy jak jest. Ktoś polecił “Twierdzi Pereira”, myśl została zasiana, umysł zatruty, no i dałem się namówić. I jakże się cieszę. Portugalia tuż przed II Wojną. Cenzura, rosnący nacjonalizm, a w tym wszystkim Pereira - redaktor dodatku kulturowego w pewnym katolickim dzienniku, regularnie rozmawiający ze zdjęciem swojej zmarłej żony. Jest człowiekiem neutralnym, żeby nie powiedzieć obojętnym, samotnym, pasywnym, przepełnionym tęsknotą za przeszłością. Jednak ciąg wydarzeń popycha go w stronę zmian. Zmian zarówno wewnętrznych, jak i w podejściu do świata i dziennikarskiego obowiązku. Jest to komiks pięknie, ciepło narysowany, choć pełen smutku i samotności. Dużo tu wewnętrznych walk, bardzo zmyślnie komiksowo pokazanych. Dużo tu wychodzenia z własnej skorupy i z więzienia własnej głowy. Zderza się tu naiwny idealizm ze zmęczeniem i oportunizmem. Zaskakująco dosadna i bezpośrednia to historia, a w politycznych tematach nie sposób się pogubić - bardzo to przystępne. Inna sprawa, że moim zdaniem nazywanie tego komiksu thrillerem politycznym jest żartem. To bardzo intymna, prostolinijna historia o szukaniu i redefiniowaniu siebie, ubrana w polityczne fatałaszki które pasują do niej jak ulał i trzymają się kupy. Zaskakujące i wyborne. Po więcej recenzji zapraszam na Instagram: @traczytanko
Krzysztof Traczyk - awatar Krzysztof Traczyk
ocenił na 8 6 miesięcy temu
Futura nostalgia. Część 1 Tony Sandoval
Futura nostalgia. Część 1
Tony Sandoval
Ślicznie narysowany komiks i fajny treściowo. Rzecz o dorastaniu, zmienianiu się, jednak ciut przewrotnie ukazana. Demoniczna żaba i elementy erotyczne robią tutaj robotę. Żałuję, że jakoś nie sięgnąłem po kontynuację tego komiksu. Przeglądając go teraz doceniam podwójnie. Autora miałem okazję spotkać podczas jakichś targów, bodaj w Warszawie. Wiele razy obiecywałem sobie sprawdzić inne jego dzieła, ale jakoś nigdy nie pykło.
failsafedb - awatar failsafedb
ocenił na 7 10 miesięcy temu
Kinderland Mawil
Kinderland
Mawil
Kristo - krótko. Mawila znałem z rewelacyjnego komiksu "Band" i kolejny, tym razem wracający do dzieciństwa, okazał się równie zabawny i znakomity. Mimochodem sięga się po własne wspomnienia i przypomina swoje przeżycia okołoszkolne. Sentyment, humor, inteligentny scenariusz - czytanie było dobrą zabawą made in DDR.
Kristo - awatar Kristo
ocenił na 8 1 miesiąc temu
Cykada Shaun Tan
Cykada
Shaun Tan
Cykada to owad z rodziny pluskwiaków, którego larwy siedzą pod ziemią do 17 lat. Potem wychodzą na powierzchnię, przechodzą wylinkę i odlatują. Na tym oparł australijski artysta, Shaun Tan, swoję historię, a za cykadą ukrył pracownika korporacji. Stoi taka larwa nisko w firmie, robi po godzinach, gnieździ się w dziurze. Nie traktuje się jej, jak człowieka, pomiata. Wreszcie, po 17 latach idzie na emeryturę - wychodzi na dach, wykluwa się owad i odlatuje do lasu. Co to odczytać? Umiera, skacze z dachu, staje się wolny? I tyle. Ponad trzydzieści stron z planszami, trochę tekstu, bez komiksowych dymków. Pewności nie mam, czy to w ogóle jest komiks. Rysunek ładny, nie powiem. Narracja? "Cykada nie idzie na piwo po robocie. Nigdy nie kończy praca. Tok, tok, tok!". Jest w tym sens. Jest (dość) czytelne przesłanie. Ale bardzo mało tego. Lektura na kilka minut, więc uniknąć spoilerów nawet nie mogłem. Sześć gwiazdek. 21.03.26
arbuziarz - awatar arbuziarz
ocenił na 6 5 miesięcy temu
Pjongjang Guy Delisle
Pjongjang
Guy Delisle
Książka bardzo lekka i z humorem opisuje pobyt autora w Korei Północnej. Było ciekawie poczytać te sprawozdanie aczkolwiek książka ma już 20 lat więc ktokolwiek kto już coś przeczytał lub obejrzał o Korei nie będzie niczym za bardzo zaskoczony. Przypuszczam, że była bardziej pasjonującą lekturą kiedy się ukazała. Niestety autor opisuje tylko to co mu zostało pokazane. Co jest zrozumiałe bo nie miał innej możliwości. Ale właśnie ze względu na to nie ma tu żadnych niespodzianek. Nic się nie dowiemy o Korei spoza obrazu stolicy, który pokazał mu tamtejszy reżim. A pokazuje to samo każdemu. Aczkolwiek to co widzi opisuje bardzo ciekawie. W pewnym momencie już następuje taka nuda. Ponieważ świat, w którym autor się porusza jest jakby światem równoległym, oderwanym kompletnie od normalnego świata i rzeczywistości. Niczym sen. Chodzi ciągle pomiędzy tymi samymi, jedynymi miejscami, które są dozwolone. Z reguły są też opustoszałe i do tego ma do czynienia ciągle z tymi samymi ludźmi, którzy nie mogą pozwolić mu na swobodne poruszanie się i tylko bombardują go propagandą cały czas. Jakby utknął w jakiejś pętli sennej. Przez to pod koniec już trochę nie chce się czytać o kolejnym już muzeum do którego go wiozą, żeby opowiadać o złych kapitalistach. Smutne. A to tylko obraz obcokrajowca, który jest traktowany jak gość honorowy. Strach pomyśleć jak to wygląda dla zwykłych koreańczyków. Autor porównuje to do książki 1984, którą podarowuje jednemu z przewodników, ale wydaje mi się, że większość Koreańczyków z północy dużo by oddało, żeby ich życie wyglądało tak jak z tej książki bo raczej mają nieporównanie gorzej. Tak jak dla większości ludzi jest to horror, dla nich przypuszczam, że jest to obraz trochę lepszego świata.
Matthew - awatar Matthew
ocenił na 7 1 rok temu

Cytaty z książki Powrót do Kosowa

Więcej
Gani Jakupi Powrót do Kosowa Zobacz więcej
Gani Jakupi Powrót do Kosowa Zobacz więcej
Więcej