Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Blankets (wyd. IV)

Okładka książki Blankets (wyd. IV) autora Craig Thompson, 9788367440851
Okładka książki Blankets (wyd. IV)
Craig Thompson
7,7 / 10
Wydawnictwo: timof i cisi wspólnicy komiksy
624 str. 10 godz. 24 min.
Kategoria:
komiksy
Format:
papier
Tytuł oryginału:
Blankets
Data wydania:
2024-05-27
Data 1. wyd. pol.:
2006-12-01
Data 1. wydania:
2003-08-05
Liczba stron:
624
Czas czytania
10 godz. 24 min.
Język:
polski
ISBN:
9788367440851
Tłumacz:
Wojciech Jędrak, Joanna Hawrot-Kniaź
Średnia ocen
7,7 7,7 / 10
51 opinii 484 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Blankets (wyd. IV) w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Oceny książki Blankets (wyd. IV)

Średnia ocen
7,7 / 10
484 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
46 ocen
9
111 ocen
8
140 ocen
7
98 ocen
6
51 ocen
5
24 ocen
4
7 ocen
3
5 ocen
2
2 ocen
1
0 ocen

Opinia

avatar
12
1
Ignacy
30.03.2026
6 / 10
Na półkach:
Przeczytane

"Blankets" jest jak wspomnienia. Autor ukazuje urywki ze swojego życia, które momentami płynnie się przeplatają. Zawsze jednak istnieje nić skojarzeń, która je łączy. Taka już cecha tekstów autobiograficznych - wszelkie zarzuty na ten temat są bezpodstawne.
Ciekawa kreska, trochę nietypowa. Ale pasowała do obranej problematyki. Przedstawiony w utworze żywot jest interesujący, w tym wpływ silnej wiary na decyzje bohatera i jego sposób myślenia.

"Blankets" jest jak wspomnienia. Autor ukazuje urywki ze swojego życia, które momentami płynnie się przeplatają. Zawsze jednak istnieje nić skojarzeń, która je łączy. Taka już cecha tekstów autobiograficznych - wszelkie zarzuty na ten temat są bezpodstawne.
Ciekawa kreska, trochę nietypowa. Ale pasowała do obranej problematyki. Przedstawiony w utworze żywot jest...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

1120 użytkowników ma tytuł Blankets (wyd. IV) na półkach głównych
  • 590
  • 530
294 użytkowników ma tytuł Blankets (wyd. IV) na półkach dodatkowych
  • 99
  • 75
  • 56
  • 29
  • 11
  • 8
  • 8
  • 8

Tagi i tematy do książki Blankets (wyd. IV)

komiks autobiografia

Inne książki autora

Więcej
Okładka książki Kosmiczne rupiecie Dave Stewart, Craig Thompson
Ocena 7,2
Kosmiczne rupiecie Dave Stewart, Craig Thompson
Okładka książki Hellboy: Opowieści niesamowite John Arcudi, Kia Asamiya, Lee Bermejo, Haden Blackman, John Cassaday, Gene Colan, Alex Maleev, Ron Marz, Mike Mignola, Fabian Nicieza, Steve Parkhouse, Jim Pascoe, Eric Powell, Jim Starlin, Randy Stradley, Craig Thompson, Andi Watson, Akira Yoshida
Ocena 6,9
Hellboy: Opowieści niesamowite John Arcudi, Kia Asamiya, Lee Bermejo, Haden Blackman, John Cassaday, Gene Colan, Alex Maleev, Ron Marz, Mike Mignola, Fabian Nicieza, Steve Parkhouse, Jim Pascoe, Eric Powell, Jim Starlin, Randy Stradley, Craig Thompson, Andi Watson, Akira Yoshida
więcej
Craig Thompson
Craig Thompson
Amerykański rysownik i autor powieści graficznych, laureat wielu prestiżowych nagród, m. in. cztery Harvey Awards, dwie Eisner Awards i dwie Ignatz Awards.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Pjongjang Guy Delisle
Pjongjang
Guy Delisle
Książka bardzo lekka i z humorem opisuje pobyt autora w Korei Północnej. Było ciekawie poczytać te sprawozdanie aczkolwiek książka ma już 20 lat więc ktokolwiek kto już coś przeczytał lub obejrzał o Korei nie będzie niczym za bardzo zaskoczony. Przypuszczam, że była bardziej pasjonującą lekturą kiedy się ukazała. Niestety autor opisuje tylko to co mu zostało pokazane. Co jest zrozumiałe bo nie miał innej możliwości. Ale właśnie ze względu na to nie ma tu żadnych niespodzianek. Nic się nie dowiemy o Korei spoza obrazu stolicy, który pokazał mu tamtejszy reżim. A pokazuje to samo każdemu. Aczkolwiek to co widzi opisuje bardzo ciekawie. W pewnym momencie już następuje taka nuda. Ponieważ świat, w którym autor się porusza jest jakby światem równoległym, oderwanym kompletnie od normalnego świata i rzeczywistości. Niczym sen. Chodzi ciągle pomiędzy tymi samymi, jedynymi miejscami, które są dozwolone. Z reguły są też opustoszałe i do tego ma do czynienia ciągle z tymi samymi ludźmi, którzy nie mogą pozwolić mu na swobodne poruszanie się i tylko bombardują go propagandą cały czas. Jakby utknął w jakiejś pętli sennej. Przez to pod koniec już trochę nie chce się czytać o kolejnym już muzeum do którego go wiozą, żeby opowiadać o złych kapitalistach. Smutne. A to tylko obraz obcokrajowca, który jest traktowany jak gość honorowy. Strach pomyśleć jak to wygląda dla zwykłych koreańczyków. Autor porównuje to do książki 1984, którą podarowuje jednemu z przewodników, ale wydaje mi się, że większość Koreańczyków z północy dużo by oddało, żeby ich życie wyglądało tak jak z tej książki bo raczej mają nieporównanie gorzej. Tak jak dla większości ludzi jest to horror, dla nich przypuszczam, że jest to obraz trochę lepszego świata.
Matthew - awatar Matthew
ocenił na 7 1 rok temu
Fun Home: Tragikomiks rodzinny Alison Bechdel
Fun Home: Tragikomiks rodzinny
Alison Bechdel
O tym czy wypada śmiać się ze śmierci ojca. Autobiograficzna powieść graficzna. Autorka dokonuje tutaj głębokiej analizy własnego życia, szczególnie dużo uwagi poświęcając relacji z ojcem, którą uważa za kluczową w jej własnym rozwoju. Był to człowiek specyficzny, bardzo trudny we współżyciu, w dużej mierze despota, rozmiłowany w dziełach sztuki pedant, a przy tym wszystkim także ukryty homoseksualista. Książka jest bardzo intelektualna, żeby nie powiedzieć, że wręcz przeintelektualizowana. Autorka z upodobaniem używa tu wielu bardzo długich i z pewnością mądrych słów, ale nie potrafię ich nawet powtórzyć, bo z większością z nich spotkałam się pierwszy raz w życiu, przez co nieraz trudno mi było nadążać za jej tokiem rozumowania. Przez to całość wydawała mi się nieco pretensjonalna i napuszona. Czyta się to bardziej jak esej niż jak komiks.
niedź - awatar niedź
ocenił na 7 8 miesięcy temu
Niebieskie pigułki Frederik Peeters
Niebieskie pigułki
Frederik Peeters
Kristo - krótko. Początkowo sądziłem, że będzie to komiks o parze narkomanów - tak bohaterowie są narysowani - z wielkimi źrenicami, turpistycznie. Pojawia się HIV, więc też motyw związany z używkami. Tymczasem nie - to autobiograficzna opowieść o chorobie i miłości oraz odpowiedzialności. Coś pięknego (mimo, że kreska świadomie brzydka i ponura).
Kristo - awatar Kristo
ocenił na 8 3 miesiące temu
Ghost World Daniel Clowes
Ghost World
Daniel Clowes
głupoty, smutki, zauroczenia, wyboiste przyjaźnie, wspólne śmianie się ze wszystkiego i wszystkich, idiotyczne pomysły, których później żałujesz, ataki nostalgii.. a potem jesteś dorosły. bardzo słodko-gorzkie, naturalnie ekscentryczne, prozaicznie angażujące coming-of-age z cudownymi bohaterkami. na pewno do tego wrócę. (czemu to nie jest dłuższe???) (kocham Enid Coleslaw)
Polduan - awatar Polduan
ocenił na 8 3 miesiące temu
Habibi Craig Thompson
Habibi
Craig Thompson
Craig Thomson to ciekawy gość jest. Jego głośne „Blankets” było doskonałym autobiograficznym obyczajem. „Żen-szeń” był wyjątkowym, spektakularnym, filozoficznym podręcznikiem rolnictwa. W Habibi mogło się zatem wydarzyć wszystko. I trochę wydarzyło, jeśli mam być szczery. Jest to długaśna przypowieść o chłopcu i dziewczynie wśród islamskiej religii, symboliki i stylu życia. To rozpinającą się na wiele lat, dziejącą się w nie do końca zdefiniowanych czasach opowieść o relacji dwójki ludzi. Relacji wystawionej na wiele prób, bardzo zmiennej, pokazującej jak różne funkcje przybieramy względem drugiej osoby na różnych etapach życia i w różnych sytuacjach. Z początku komiks wydawał mi się patchworkiem islamskiej mitologii, symboliki, przypowieści, ciekawostek kulturoznawczych, co mnie skrajnie nudziło i nastawiło dość negatywnie. Jednak z czasem wychodzi tu bardzo wyrazista tożsamość i autonomiczna poetyka tej opowieści. Często sięgająca po elementy humorystyczne, poddająca głoszone prawdy w wątpliwość. Formalnie jest to dzieło sztuki, szokujące poziomem rozplanowania tej historii, jak i poziomem stricte artystycznym. Komiks wplata symbole, kaligrafię, sprytne paralele i mnóstwo elementów islamskiej estetyki w sposób onieśmielająco misterny. W zasadzie ciężko znaleźć tu stronę, która nie demonstruje jakiegoś wyższego pomysłu w układzie kadrów, kompozycji czy ozdobnikach. Motywów jest tu mnóstwo. Walka z przeciwnościami, relacja dwójki ludzi, która potrafi przetrwać wszystko, czasem dość ordynarna ekologia, inicjacja, pożądanie, lęki związane z cielesnością, macierzyństwo. Ostatecznie to dość magiczna podróż, której towarzyszy głębokie poczucie odcięcia od znanego świata i przeniesienia się do innej rzeczywistości. To jeden z tych komiksów, które bardziej wspominam jak miejsce w którym byłem, niż historie którą poznałem. Potężne doświadczenie. Zapraszam na IG: @traczytanko
Krzysztof Traczyk - awatar Krzysztof Traczyk
ocenił na 8 1 rok temu
Niedoskonałości Adrian Tomine
Niedoskonałości
Adrian Tomine
Ciężka sprawa - pisanie historii z antypatycznym bohaterem. W końcu bohater dźwiga na sobie historię, bohaterowi w teorii powinniśmy kibicować - przynajmniej wtedy zazwyczaj lektura jest przyjemniejsza. W “Niedoskonałościach” mamy do czynienia z dupkiem, malkontentem, krytykiem wszystkiego, zaniedbującym swoją kobietę, nieznośnym marudą. Na plus tu zadziałała krótka forma, bohater mimo że chwilami zirytował, to nie zdążył mnie zmęczyć. Ale nie jest tak, że komiks jest znośny tylko dlatego, że krótki. Absolutnie nie. Komiks konfrontuje się z cholernie namacalnymi, codziennymi, życiowymi problemami związkowymi. Prowokuje do przemyśleń na temat szczerości względem innych i samego siebie. Dyskusje i rozmyślania są naprawdę angażujące, przemiany bohaterów dość wiarygodne i subtelne. Do tego dochodzi zgrabna narracja, niespodziewane i jednocześnie naturalne przechodzenie ze sceny do sceny. Dobrze napisana przyjaźń jest ważna, ten komiks mi to uświadomił. Główny bohater byłby całkowicie niestrawny gdyby nie jego przyjaciółka-lesbijka i ich specyficzna, ale szczera relacja. Kawał bardzo porządnego i niegłupiego obyczaju. IG: @traczytanko
Krzysztof Traczyk - awatar Krzysztof Traczyk
ocenił na 7 1 rok temu
Przybysz Shaun Tan
Przybysz
Shaun Tan
Siła tego przekazu tkwi w genialnym zrozumieniu istoty emigranckiego doświadczenia. Shaun zanurza nas w świecie, pozbawionym słów, pełnym niezrozumiałych hieroglifów, bo właśnie tym jest dla nas wkroczenie na teren obcego kulturowo kraju. Inny język może być ciszą, albo kakofonią, ale w obu przypadkach staje się barierą, która sprawia, że jesteśmy zagubieni i odcięci. Artystycznie jest pięknie, dobitnie, bardzo emocjonalnie. Największe wrażenie zrobiła na mnie plansza przedstawiająca kroki, we wspomnieniach starego weterana Wielkiej wojny, tak niewiele ukazane, a przekaz tak mocny. Wracałam do tego momentu kilkukrotnie. Takich celnych fragmentów jest tutaj całe mnóstwo, Shaun jest mistrzem ekspresji i kondensacji idei przez obraz. Jako emigrantka rozumiem dokładnie różnice miedzy odwiedzaniem/zwiedzaniem jakiegoś kraju, a stanem kompletnej imersji. To intensywne dzieło przypomniało mi jak to było, gdy idąc pierwszy raz ulicami nowego domu za granicą, wiedząc, że nie jest to tylko wycieczka, zanurzałam się w innym kodzie, na innej planecie, w rzeczywistosci, która nie była moja.
Miła - awatar Miła
oceniła na 9 7 miesięcy temu
Portugalia Cyril Pedrosa
Portugalia
Cyril Pedrosa
Ta historia przez jakies pierwsze 40 stron nużyła, choć intrygowało mnie co będzie dalej. Lubie cieszyć się ilustracjami i to zdecydowało, żeby czytać dalej. Bo rysunki są tu kapitalne. Często we francuskich i portugalskich plenerach, gdzie dominowały góra trzy, cztery kolory. Zgaszone, trochę brudnawe. Kreska gdzieś tam przypomina mi tę wykorzystywaną w historyjkach o profesorze Filutku i jego psie, które dawno temu drukowane były w "Przekroju". Fabuła na początku zdawała mi się kolejną opowieścią o młodym, niezdecydowanym i pogubionym życiowo mężczyźnie. Tu akurat rysowniku komiksów, który nie radzi sobie z ogarnięciem związku i pracy. Dużo teraz takich książek i filmów. Zachodni mężczyźni w nich to zwykle fajtłapy, nieudacznicy nie wiedzący czego chcą. W miarę czytania "Portugalii" akcenty położone zostają na inne sprawy. Takie, które mnie interesują znacznie bardziej. Pojawiają się tu ciekawe obserwacje na temat emigracji Portugalczyków do Francji. Przede wszystkim jest to opowieść o szukaniu swojej tożsamości i znaczeniu rodziny. Sporo tu nostalgii i melancholii. Mamy świetnie uchwycone zachowania podczas spotkania rodzinnego. Obserwacje na temat mentalności i zwyczajów Portugalczyków i Francuzów. Ich chaotyczności, emocjonalności i lekkości w podejściu do codziennego życia. Znaczenia wychwytujesz nie podczas deklamowanego przez bohatera monologu, lecz właśnie w sumie ścinków rozmow. Fabuła jest prowadzona poprzez scenki i migawki. Rozmówki, dużo krótkich rozmów. Dobrze jest to wszystko połączone i po początkowym pogubieniu łapiesz jak to czytać. Czułem jakbym naprawdę uczestniczył w codziennym życiu południowców i ćwiczył się w chwytaniu tego co najważniejsze pośród zgiełku obrazów i słów. Bardzo to fajne, choć pozostawałem w lekkim oszołomieniu. Ciepło polecam tę 260 stronicową cegiełkę.
Adam - awatar Adam
ocenił na 7 8 miesięcy temu
Trzy cienie Cyril Pedrosa
Trzy cienie
Cyril Pedrosa
Są takie dzieła literatury, które zostają z nami na zawsze. Dziś opowiem Wam o jednym z takich właśnie komiksów, który często gości w moich myślach. "Trzy cienie" to było moje pierwsze spotkanie z Cyrilem Pedrosą, byłym animatorem Disneya (m.in. „Dzwonnik z Notre Dame” i „Herkules”). Komiks jest dedykowany jego przyjacielowi i to los syna tego przyjaciela stanowił inspirację tej opowieści. Sam scenariusz to propozycja dla dorosłych czytelników by wybrali się wraz z bohaterami w podróż rodem z baśni i literatury dziecięcej. Motywy znane z klasyki tak fantasy jak i disnejowskich obrazów przeplatają się tutaj z awanturniczymi sekwencjami, realizmem magicznym i tym, bez czego bajki nie mogą się obejść – prawdziwą grozą. Nie chcę psuć Wam zabawy i opisywać fabuły, odkrywanie jej samemu daje tu wiele radości, a baśniowy klimat pięknie kontrastuje z finałem. Strona graficzna „Trzech cieni” to wysmakowana ilustratorsko, przypominająca hity Disneya, niby niechlujna, a zarazem świetnie wyważona kreska. Mieszanie technik stylistycznych urzeka i wprowadza namacalne napięcie. Sceny wędrówki czy sekwencje w lesie, a także nocne momenty po prostu zachwycają. Podobnie jest z panoramą miasteczka, a już sceny, gdzie wieje wiatr, dosłownie pozwalają poczuć go na własnej skórze. Pedrosa znowu czaruje pisząc i szkicują piękną alegoryczną, współczesną baśń. Jest ciepła, a jednocześnie straszna i smuta, taka jaka być powinna. Na minus jeden z mniejszych wątków na samym końcu wydaje się jakiś taki niepotrzebny i przeciągnięty. MOJA OCENA 8️⃣.5️⃣/🔟
Marcin Blind - awatar Marcin Blind
ocenił na 8 1 rok temu
Rycerze świętego Wita David B.
Rycerze świętego Wita
David B.
Komiks pełen symboli i wielka prób okiełznania świata. Jest epilepsja i jest rodzina w obliczu tego wyzwania. Opowiada o zagubieniu wszystkich członków rodziny. Rodzice walczą o zdrowie dla syna, a dwójka pozostałych dzieci próbuje w tym wszystkim nie zwariować. Poruszający, pełen osamotnienia i poszukiwań rozwiązania problemu. Depresja. Niemoc. Rozpacz. Samotność i nadzieja. Wszystko się miesza. Następuje po sobie. Do tego chęć pomocy za wszelką cenę. Rodzina posuwa się do absurdalnych rozwiązań, by pomóż nękanemu atakami epileptycznymi synowi. Z roku na rok nadziei coraz mniej. Chłopak balansujący na granicy życia i śmierci. Choroba odsuwa go od rodziny. On cały czas jest gdzieś pomiędzy światami. Plus umysł artysty, tworzący coraz to nowe historie i coraz to nowe obrazy. Kilka linii czasowych. Teraźniejszość miesza się z przeszłością. Realność miesza się z niczym nieograniczoną fikcją. Kreacja zdaje się nie mieć końca. To ona próbuje okiełznać tu i teraz, a tu cały czas pod górkę. Do tego tajemniczy smok, który towarzyszy rodzinie i symbolizuje chorobę. Wspaniała rzecz.
Ewelina - awatar Ewelina
oceniła na 10 1 rok temu
Opowieści z hrabstwa Essex Jeff Lemire
Opowieści z hrabstwa Essex
Jeff Lemire
"Łatwość, z jaką "Opowieści" płyną od przeszłości przez teraźniejszość i przyszłość, aż po czystą fantastykę, jest dowodem swego rodzaju maestrii, która dla wielu autorów jest nieosiągalna nawet po wielu latach twórczości." Cytat ze wstępu Darwyn'a Cook'a który oddaje więcej niż jakakolwiek recenzja.
Adrian - awatar Adrian
ocenił na 9 7 miesięcy temu
Umowa z Bogiem. Trylogia: Życie na Dropsie Avenue Will Eisner
Umowa z Bogiem. Trylogia: Życie na Dropsie Avenue
Will Eisner
Rzuciłam się na ten komiks z wielkim apetytem czytacza, który poznaje dopiero wielkie dzieła. I zostałam wciągnięta... Komiks jest dość stary, bo z roku 1978 roku. Podzielony był na księgi. Polskie wydanie dostępne jest jako ponad pięćset stronicowa trylogia. Akcja komiksu toczy się przy Dropsie Avenue w Nowym Yorku. W pierwszej księdze (Umowa z Bogiem) mamy historię pobożnego Żyda, który po stracie córki łamie umowę z Bogiem. A uliczny śpiewak zaślepiony alkoholem traci swą życiową szansę. W Sile życiowej - księdze drugiej, Autor ukazuje nam krach z 1929 roku oraz Wielki Kryzys. Pojawia się także wzrost popularności lewicowych poglądów oraz narodziny hitleryzmu. Poruszona zostaje tematyka społeczna, w bardzo szerokim kontekście. W trzeciej księdze - Dropsie Avenue, mamy możliwość poznania kolejnych fal mieszkańców, którzy pojawiają się w NY. Różne narodowości, ale takie podobne losy. Komiks jest nieco... hmmm... archaiczny, ale z klimatem. Przepełniony jest czarno-białymi rysunkami. Mam wrażenie, że o różnej kresce - raz prostej, raz przypominającej szkice, a raz z dopracowanymi szczegółami. Publikacja nie jest typowym komiksem, wygląda bardziej jak powieść okraszona obrazem. Treść wiedzie tu prym, a rysunki są tylko dopełnieniem. Akcja toczy się w jednym konkretnym miejscu, które staje się wraz z mieszkańcami okolicy, bohaterem. Jestem zachwycona tym komiksem. Mamy przegląd historyczny życia w Nowym Yorku, kalejdoskop ludzkich twarzy. I głębokie mądre opowieści. Jedynym minusem może być wielkość publikacji. Komiks jest arcydziełem. Gdy go poznacie zrozumiecie dlaczego najważniejsza komiksowa nagroda nosi imię jego autora.
Apo - awatar Apo
ocenił na 8 1 rok temu
Kroniki birmańskie Guy Delisle
Kroniki birmańskie
Guy Delisle
Kroniki Birmańskie to komiks, który zabiera nas w egzotyczną podróż do Birmy (Mjanmy). Autor jedzie tam wraz z żoną, która bierze udział w misji Lekarzy bez Granic, i z ich małym dzieckiem. Dzięki temu cała opowieść jest mocno osobista, oglądamy kraj i jego realia oczami kogoś, kto naprawdę tam mieszkał i doświadczał codzienności. To, co robi największe wrażenie, to ilość informacji, jakie komiks przekazuje. Dowiadujemy się sporo zarówno o birmańskim społeczeństwie, jak i o ustroju politycznym, a wszystko jest wplecione w osobiste przygody autora. Dzięki temu nie mamy wrażenia, że czytamy suchą lekcję historii, raczej słuchamy opowieści znajomego, który wrócił z dalekiej wyprawy i opowiada o niej przy kawie. Duży plus za lekkość stylu i humor, autor nie boi się żartować, także z samego siebie. To sprawia, że komiks jest lekki, przystępny i nieprzytłaczający. Mam jednak wrażenie, że całość trochę za bardzo przypomina checklistę tematów do odhaczenia. Jest rozdział o społeczeństwie, o polityce, o wojskowej cenzurze, o codziennym życiu… i tak dalej. Brakuje mi spójnej wizji, nadrzędnej narracji, jakiegoś celu, do którego cała historia zmierza. Nie ma puenty, nie ma mocnego finału. To czyni komiks ciekawym, ale trochę bez wyrazu. Ilustracje są bardzo proste, momentami wręcz symboliczne. Zdarzają się świetne kadry, które przyciągają wzrok, ale giną w gąszczu tych zwykłych, rysowanych w minimalistycznym stylu. Najbardziej widać to w scenach podróży przedstawionych w małych kwadracikach. To dobry komiks, który zdecydowanie warto przeczytać, tylko szkoda, że zabrakło mu odrobiny pazura i mocniejszej narracji. Komiks możesz zobaczyć na moim Instagramie: Lukkegeek https://www.instagram.com/p/DO0gaY3DOQA/?igsh=OGVuejMzOG1iem84
LukkeGeek - awatar LukkeGeek
ocenił na 7 6 miesięcy temu
Nowy Jork. Życie w wielkim mieście Will Eisner
Nowy Jork. Życie w wielkim mieście
Will Eisner
Bardzo dobra pozycja. Ciekawy styl kreski i cieniowania, ale przede wszystkim ciekawe historie - o mieście, ludziach. Polecam każdemu! Komiksy to nie tylko opowieści o światach wymyślonych i superbohaterach, komiksy to też opowieści o zwykłych (?) sprawach.
Kombinezon - awatar Kombinezon
ocenił na 9 3 lata temu
Berlin. Miasto kamieni Jason Lutes
Berlin. Miasto kamieni
Jason Lutes
Cisza przed burzą, gdy czuć już zapach ozonu. Nadchodzi, widać ją na horyzoncie. Życie tymczasem toczy się normalnie. Nikt nie przewidzi jakich ‎zniszczeń dokona nadchodzący kataklizm. Nie tego się spodziewałem. Historia jest tu tylko tłem, choć bardzo wyraźnym. Na pierwszym planie ‎pozostają wątki obyczajowe, świetnie nakreślone i zmontowane. Widać lata włożonej pracy. Każdy ‎kadr to mała opowieść tuszem, z bogactwem emocji i głębią. Jason Lutes zadaje nam pytanie, co jest lepsze, dżuma czy cholera? W tym ideowym sporze sprzed ‎‎stu lat, trzyma się bliżej lewej strony, ale nie feruje wyroków. Jeszcze nie, bo ziarenka zaczynają ‎dopiero kiełkować. ‎ To pierwsza część, która pozostawia niedosyt. Jak rozkręcający się serial przerwany w połowie ‎sezonu. Will Eisner w tej samej konwencji rozprawił się z amerykańską historią ubiegłego wieku. Nie wiem, ‎czy Lutes robi to lepiej, ale na pewno jest tu duży potencjał. Niemcy mają bowiem sporo za uszami i ‎trudno ich asekurować.
Michał - awatar Michał
ocenił na 7 7 miesięcy temu
Rany wylotowe Rutu Modan
Rany wylotowe
Rutu Modan
Są komiksy zupełnie niepozorne. Niby małe, niby krótkie, niby względnie poza kręgiem moich zainteresowań. A robią rzeczy, robią rzeczy tak dobrze, że nie mogę przestać o nich myśleć przez kolejne dni. „Rany wylotowe”, jak się możecie spodziewać po tym wstępie, to jeden z takich komiksów. Główny bohater „Ran wylotowych” jest taksówkarzem w Tel Avivie. Jak na ostatniej płycie pokazał Łona, ciężko znaleźć lepsze źródło historii niż taksówkarzy. Jeśli nie wiecie o czym mówię, to absolutnie ze wszech miar polecam nadrobić płytę “TAXI”, bo jest niemiłosiernie dobra. Ale wracając do tematu: Kobi (czyli właśnie wspomniany bohater) dowiaduje się, że w zamachu bombowym w barze na dworcu autobusowym przed kilkoma tygodniami prawdopodobnie zginął jego ojciec. Mężczyźni ze sobą nie rozmawiali, matka Kobiego nie żyła kilka lat, ale jednak głupio w takiej sytuacji nie dowiedzieć się co jest grane i czy ojczulek rzeczywiście opuścił ten świat na dobre. Sam Kobi to zaskakująco zimny, ciut opryskliwy człowiek, co to niewielu ma przyjaciół, a z ojcem relację miał skomplikowaną. Dopiero po jego rzekomej śmierci dowiaduje się jak wyglądało jego życie przez ostatnie lata. Dowiaduje się rzeczy wszelkich. Dobrych, złych, często trudnych do zrozumienia lub zaakceptowania. Dużo w tym komiksie grzebania w przeszłości, jest też bardzo dużo teraźniejszości, nowych relacji które całkowicie odmieniają człowieka. Postaci występujące w historii robią wrażenie ludzi z krwi i kości. Nieprzewidywalnych, często na pierwszy rzut oka zdefiniowanych, ale zdolnych do zaskakujących przemian. Względnie krótki to komiks, a jakiż on pełny, wyczerpujący, mimo że bardzo otwarty. Daje głębokie poczucie, że wiele wydarzyło się przed nim i wiele wydarzy się po nim, ale w ramach samej opowiedzianej tu historii scenariuszowo wszystko się cudownie klei i satysfakcjonuje. Żywy ten komiks, prawdziwie żywy. Polecam ogromnie. Za egzemplarz i milion złotych za pochlebną recenzję dziękuję wydawnictwu. Po więcej recenzji zapraszam na Instagram: @traczytanko
Krzysztof Traczyk - awatar Krzysztof Traczyk
ocenił na 8 6 miesięcy temu
Black Hole Charles Burns
Black Hole
Charles Burns
Dojrzewanie, Ameryka , dragi , życie bez przyszłości ukazane między jawą a snem. Hipnotyzująca i wciągający komiks . Dla mnie warstwa realna, fantastyczna plus ta ilustracja to 3 integralne części , które tworzą spójne niepowtarzalne dzieło, na tyle orginalne, że nawet trudno je porównać do czegokolwiek innego.
Akryha - awatar Akryha
oceniła na 8 3 miesiące temu
Osiedle Swoboda Michał Śledziński
Osiedle Swoboda
Michał Śledziński
Ale nostalgią powiało... co prawda z Osiedla Swoboda znałem pojedyncze plansze, jak np. tą z wielką bitwą między metalami a depeszami i kojarzyłem Śledzia, ale jakoś ominął mnie hajp. Tymczasem Osiedle Swoboda to kawał komiksu, świetnie to narysowane i napisane - każdy kto dorastał na blokowisku na początku lat zerowych odnajdzie się w tym klimacie. Sam zbiór jest bardzo solidnie wydany.
Wtórny - awatar Wtórny
ocenił na 8 3 miesiące temu
Wilson Daniel Clowes
Wilson
Daniel Clowes
Przeczytałam kolejną powieść graficzną. Nie jest to mój ulubiony gatunek, więc nie zachwycam się. Nie da się polubić bohatera, Amerykanina, który jest obrzydliwym facetem, pasożytem, egoistą, malkontentem i mizoginem. Nie robi nic dobrego, nic mu się nie podoba, dokucza wszystkim wokół, lekceważy ludzi, na dodatek jest wyjątkowo wulgarny. Wiedzie żałosne samotne życie, zaczepia nieznajomych i częstuje ich swoimi mądrościami, drwi ze wszystkiego wokół. Kocha tylko swojego psa. Lepiej nie trafić na takiego typa. W pewnym momencie życia, po śmierci ojca, powoli zmienia się. Nie czuje się dobrze w swojej skórze, zaczyna szukać towarzystwa, zastanawiać się nad przemijaniem, doceniać więzy rodzinne. Stopniowo jego życie staje się inne. Nie jest to duża pozycja, każda strona stanowi rozdział, konkretną opowieść. Wyłania się z tego nasza rzeczywistość z ogromem różnych problemów. Czytanie ułatwia spora dawka komizmu, mnie przeszkadzało ohydne słownictwo. Grafika jest bogata, klarowna, kolorystyka oddaje klimaty różnych miejsc. Podobno powstał film na podstawie tej powieści, ale ja nie chcę go oglądać. Myślę, że wielbiciele komiksów docenią tę książkę bardziej niż ja.
Mikila - awatar Mikila
oceniła na 6 2 lata temu
Kot rabina Joann Sfar
Kot rabina
Joann Sfar
Kristo - krótko. Komiks ten różni się od wszystkich innych, choć można zaliczyć go do kategorii "orientalnych", mimo że dzieje się w żydowskiej diasporze w Algierii (i nie tylko!). Ma się wrażenie, że autorki nie jest w stanie nic ograniczyć - to dzieło dowcipne, przewrotne i inteligentne a przy tym rysowane czule i lekko. Przy okazji można przyswoić sobie dużo informacji o judaizmie afrykańskim w konfrontacji z innymi religiami - postać nietypowego rabina jest znakomita. Z pozoru nieporadne niektóre rysunki mają duży ładunek emocji, bohaterowie są wybornie zarysowani a tytułowy kot jest jedyny w swoim rodzaju. Dla wytrawnych czytelników na koniec jest mała niespodzianka - spotkanie w Kongo z zarozumiałym belgijskim reporterem namawiającym podróżników do komiksów. Brawo!
Kristo - awatar Kristo
ocenił na 9 1 rok temu

Inne materiały dotyczące książki Blankets (wyd. IV)

 
Zobacz więcej treści

Cytaty z książki Blankets (wyd. IV)

Więcej
Craig Thompson Blankets: Pod śnieżną kołderką Zobacz więcej
Craig Thompson Blankets: Pod śnieżną kołderką Zobacz więcej
Więcej