Port macierzysty

Powieści obyczajowe, zwłaszcza z wątkiem romantycznym, nie przestają cieszyć się olbrzymim zainteresowaniem czytelników. Również Gwiazdy prowadzą do domu są bestsellerem, a raczej były nim w 2000 roku. Na pniu prawa do ekranizacji zakupił Hallmark. Kto widział Dom dla mojej córki, ten zna tę historię. Główną bohaterką jest Dianne, której losy na przestrzeni kilkunastu lat poznajemy dzięki licznym retrospekcjom. Jako siedemnastolatka straciła ojca i mieszkała z matką. Kiedyś zwróciła na siebie uwagę przystojnego Alana, sama jednak zakochała się w jego bracie, Timie. Ba, wyszła za niego. Kiedy okazało się, że ich córka będzie niepełnosprawna, facet ulotnił się. I w tym momencie wrócił Alan, który wziął odpowiedzialność za żonę brata oraz swoją siostrzenicę. Jako lekarz przez całe lata opiekował się małą Julią. Co dalej, nie zdradzę, choć wielu rzeczy można dowiedzieć się już z dramatycznego prologu, który rozgrywa się w Nowym Jorku. Historia jest na szczęście dobrze napisana i naprawdę wciągająca. Na nudę miejsca nie ma. Tyle że Gwiazdy prowadzą do domu niewiele więcej oferuje. Zwykłą, ciepłą, pogodną historię z odrobiną nadziei, przypominającą raz po raz, że życie może naprawdę się nie układać, ale to nie znaczy, że nie pojawią się w nim promyki szczęścia. Głębi psychologicznej tu nie ma, żadnych zaskakujących zwrotów akcji też. Ot, przyjemna lektura ku pokrzepieniu serc. Zwłaszcza tych kobiecych. Więcej recenzji: https://zdalaodpolityki.pl/category/ksiazka/ Zapraszam do współpracy autorów i wydawców!

Ponieważ planuję przeczytać całą serię nie będę się powtarzać, chyba że zdarzy się jakaś wyjątkowa zmiana w stylu autorki, lub wyjątkowe obniżenie lotów. Moja bardziej szczegółowa opinia, która odnosi się również do tej książki, zamieszczona jest przy tomie pierwszym przygód Eve Dallas pt "Dotyk śmierci". Całkiem niezła.

Bardzo ciekawa i wzruszająca historia. Oprócz egzotyki jaka wiąże się z Tasmanią głównej bohaterki wrażenie na mnie zrobiła jej relacja z rodzicami. Niewątpliwie ją kochali ale ograniczenia jakie narzucał ojciec, powodowały, że matka i córka nie miały szans na okazanie sobie wsparcia w decydujących momentach. To skazuje obie na dramatyczne osamotnienie. Konflikt między miłością a niemożnością jej okazania jest osią tej opowieści. Bardzo polecam.

Zazwyczaj nie czytam romansów, tę książkę poleciła mi krewna, gdy przeczytałam już wszystkie moje wakacyjne lektury. „Więzy krwi" to bardzo wciągająca książka. Główną bohaterką jest trzydziestoletnia Callie, rozwiedziona doktor archeologii, która odkrywa, że została adoptowana jako niemowlę. Wychowała się w wyższej klasie średniej w dużym amerykańskim mieście i bardzo kocha swoją rodzinę. Gdy przebywa na wykopaliskach w jednej małej mieścinie, odwiedza ją kobieta, która twierdzi, że jest jej matką, a Callie została porwana podczas świątecznych zakupów. W międzyczasie na wykopaliska przyjeżdża nieoczekiwanie były mąż Callie, charyzmatyczny Jacob. Czy byli małżonkowie znajdą znowu drogę do siebie? Czy Callie odkryje prawdę o swoim pochodzeniu i jak odnajdzie się w tej nowej, nietypowej sytuacji?

To pierwsza książka tej autorki, która zaczęłam czytać bez przekonania. Po kilkunastu stronach wiedziałam,że warto poznać koniec historii. Fabuła książki oparta jest o losy dwóch kobiet w pewnym momencie splatające się w nieoczekiwaną całość. Tytułowy ogród ma w niej szczególne znaczenie i wyobrażenie jego pozostanie na długo w mojej pamięci. Polecam książkę jako odskocznię od codzienności.

Przyjemna i ciekawa książka opowiadajaca o życiu dziennikarki w której zakochany jest psychopata. Niestety nie raz ludzie których darzymy zaufaniem potrafia zawieść i pokazać prawdziwe oblicze, które nie zawsze jest takie fajne. Polecam na zimne wieczory 😉

Podobało mi się. Nie uznałabym tej książki za sensację, prędzej za romans z elementami sensacji + wiele wydarzeń było naprawdę grubymi nićmi szyte, wręcz nieprawdopodobne, ale ogólnie podobała mi się. Fajnie się czytało, bardzo lekko, także to jest na plus.

To książka o przyjaźni i miłości. O marzeniach o wielkiej przyjaźni, która przetrwa każdą burzę.... Trzy przyjaciółki, Stevie, Emma i Maddie, plaża, wakacje. Kilka pięknych lat.... Ich przyjaźń miała trwać wiecznie. Na tę samą plażę po latach wraca Jack, razem ze swoją córką Nell. Pobyt na ukochanej wyspie mamy i żony, ma być formą terapii, dla zasmuconej rodziny. Smutna książka, owszem, nadmiar tutaj wielkich słów i ogólnie, chwilami czytało się jak marny romans. Ale w ostatecznym rozrachunku, nawet mi się podobało.

Nora Roberts jako j.D.Robb tom 18 "Rozłączy ich śmierć" tom 24 "Słodka śmierć" tom 25 Pieśń śmierci" tom 27 "Śmierć Cię zbawi" Cóż, znam tę serię i lubię. To są zagadki kryminalne usytuowane w przyszłości. Jednak większym walorem powieści - przynajmniej dla mnie - są wątki przyjaźni, lojalności, zaufania, wzajemnej pomocy. Dla mnie lektura tych książek stanowi fajny przerywnik pomiędzy mocniejszymi, bardziej brutalnymi pozycjami. Minus - poszczególne tomy pojawiają się w kratkę na Legimi, nie po kolei, ciężko za tym nadążyć.. Polecam cały cykl!

Czas miłości to jedna z najpopularniejszych książek australijskiej powieściopisarki Colleen McCullough. Autorka Ptaków ciernistych krzewówukazuje wspaniałą panoramę rodzimej Australii (tym razem) końca XIX wieku. Niezwykłość kolejnych bohaterów prezentowanych na kartach powieści, piękno egzotycznych krajobrazów oraz niestandardowa fabuła utworu sprawiają, że jego sukces nie wzbudza żadnych wątpliwości. Czas miłości jest więc sagą prezentującą zawiłe losy zamożnego Alexandra Kinrossa, jego żony Elizabeth oraz kochanki, a jednocześnie jedynej prawdziwej miłości Alexandra - Ruby na przestrzeni kolejnych lat. Czy powieść McCullough należy zatem traktować jako kolejne "tanie romansidło" przeznaczone wyłącznie dla tzw. kur domowych? Faktycznie, z jednej strony romanse, w które wikłają się kolejne postaci książki, wzbudzają z pewnością więcej emocji wśród żeńskiej części czytelników. Warto jednak zaznaczyć, że australijska powieściopisarka rozbudowała znacząco warstwę psychologiczną utworu, poświęciła również sporo uwagi ówczesnemu społeczeństwu, konwenansom, jakim podlegają bohaterowie oraz niełatwej pozycji kobiet. Wraz z początkiem powieści autorka przybliża sylwetkę Elizabeth, łudząco przypominającej swym wychowaniem, postępowaniem oraz stylem życia bohaterki dziewiętnastowiecznych romansów Jane Austen tj. Elizabeth Bennet (tu nawet imię się zgadza) z Dumy i uprzedzeniaczy Anne Elliot - główną bohaterkę Perswazji. Elizabeth poznajemy w momencie, kiedy pozycja kobiet, a przede wszystkim sposób ich postrzegania przez otoczenie powoli ulega zmianie, czego najlepszym dowodem staje się nowoczesna, "wyemancypowana" postawa jednej z córek Elizabeth i Alexandra - Nell. W książce McCullough został wprawdzie obszernie rozwinięty wątek przedsiębiorstwa Alexandra, systematycznego zdobywania przez niego majątku, jednak, w moim przekonaniu, dla autorki bardziej istotna staje się warstwa psychologiczna poszczególnych bohaterów oraz sytuacja kilku kobiet, o której kluczowym znaczeniu wspomniałam wcześniej. W związku z tym czytelnik obserwuje: samotność młodej i uczuciowo niedoświadczonej Elizabeth, trudną miłość Ruby oraz jej walkę o przyszłość syna, przeżycia dwóch córek Elizabeth - Nell i Anny, a także ich opiekunki Jane. Losy wspomnianych bohaterek przeplatają się, silnie ze sobą wiążą, odsłaniając tym samym niezwykłą historię każdej z nich. Z kolei postaci męskie (tj. Alexander, Lee), w moim przekonaniu, posłużyły autorce wyłącznie do ukazania rozwoju postaci kobiecych, do właściwego zaprezentowania czytelnikowi ich marzeń, pragnień, jak również słabości i cierpień, które przynosi im życie. Alexander Kinross wydaje się być (teoretycznie) głównym bohaterem powieści, czemu dowodzi obszernie rozwinięty aspekt biograficzny tejże postaci. Poznajemy bowiem jego losy od momentu ucieczki z rodzinnego domu, poprzez tułaczkę i podejmowanie się kolejnych zajęć, skutkujących zdobyciem pokaźnego majątku. Jednak to właśnie kobiety, od których pod wieloma względami stara się uciec, determinują jego życie. Autorka wprowadza na pierwszy plan wątek miłosny, choć nie sądzę, abyśmy mieli w przypadku powieści McCullough do czynienia z typowym "trójkątem miłosnym", ponieważ relacja pomiędzy Alexandrem, Elizabeth a Ruby ulega szybkiemu rozwiązaniu. Autorka podjęła temat innych rodzajów miłości: rodzicielskiej, zakazanej, trudnej, ale również dojrzałej i spełnionej. W związku z tym czas, w którym funkcjonują bohaterowie, w istocie należy nazwać, za McCulloguh, CZASEM MIŁOŚCI. "Czas miłości" Collen McCullough to książka obszerna, ukazująca losy kilku pokoleń ludzi powiązanych ze sobą w różny sposób. Rozbudowana fabuła powieści sprawia, że czytelnikowi łatwo zagubić się w kolejnych historiach bohaterów, dlatego, aby lepiej zrozumieć motywacje postaci, warto dokładnie zagłębić się w kolejnych stronach utworu.

Pozytywne zaskoczenie💙. Książka opowiada o losach rodziny 2+5, od czasów poznania się dwójki głównych bohaterów po dorosłość ich dzieci. "Album rodzinny" to wiele historii splecionych w całość. Czytamy opisy przeróżnych sytuacji i spraw. O wyborach, decyzjach, przypadkach. O radościach, zachwytach i tragediach. O uczuciach - pozytywnych i negatywnych. Książka skłania do refleksji: nad kruchością zdrowia i życia, a także nad własną dumą i sztuką wybaczania💙. Fantastyczny język (i tu na pewno brawa dla tłumaczki). "Połknęłam" powieść i... zaraz zapragnęłam kupić kilka innych książek Danielle Steel z tej samej serii wydawniczej. Kto lubi kobiecą literaturę obyczajową, temu z całego serca polecam💙.

Jest to jedna z moich ulubionych książek obyczajowych. Była to pierwsza powieść tej autorki, która przeczytałam i po lekturze pochłaniam kolejne pozycje. Jedna z niewielu, które przeczytałam dwa razy. Uwielbiam za wciągająca historię oraz rozbudowanych bohaterów.

Zastanawiałam się pomiędzy oceną Wybitną a Rewelacyjną! Dawno nie czytałam tak świetnie napisanej książki, wciągającej od pierwszej strony, tak klimatycznej. Stare opactwo, duchy zakonnic, skomplikowane relacje pomiędzy głównymi bohaterami i ta tajemnica! Dużym plusem powieści jest narracja prowadzona przez trzech różnych bohaterów. POLECAM!

Zadziwiająco dobrze mi się czytało ten tytuł, zwłaszcza jak na powieść obyczajową. Lekka i przyjemna lektura i co najważniejsze autorka uniknęła tandetnego efektu i głupoty. Owszem nie można pominąć faktu, że gdyby bohaterowie od początku powiedzieli sobie co myślą to książka mogłaby skończyć się po kilkunastu stronach, ale te odwlekanie nieuniknionego w tym wypadku wypadło całkiem naturalnie i wręcz uroczo. Z przyjemnością sięgnę po kolejną część Kronik znad jeziora.

Dlaczego człowiek decyduje się na wygodne życie, zamiast dążyć do czegoś większego? Gdy Brigitte traci pracę i chłopaka, postanawia zrobić coś, czego nigdy do twj pory by nie zrobiła. Wyrusza w podróż, aby zdobyć informacje o swoim drzewie genealogicznym. Czy taka nagła odmiana ja uszczęśliwi czy wręcz przeciwnie? Czy w końcu odważy się zaryzykować?

Nina w wieku 15 lat urodziła dziecko Mimo to nigdy się nie poddała, tylko uparcie dążyła do realizacji swoich marzeń. Bardzo podobało mi się jej podejście do życia, do tego, że nieplanowana ciąża wcale nie przekreśla naszych planów tylko nieznacznie je przesuwa. Jest b. ambitna...kończy szkołę , studia ciężko pracuje aż zostaje burmistrzem.. Jednak jej marzeniem jest prowadzenie pensjonatu.. Bank sprzedał jej wymarzony pensjonat Gregowi ...itd

Pomyliłam kolejność czytania tej serii, na swoją obronę powiem, że nie wiedziałam że to jest seria i że książki są ze sobą powiązane. Chociaż jak dla mnie to można je czytać niezależnie od siebie. Abigail uwielbia dziergać różne rzeczy. Dzięki swojej przyjaciółce otrzymuje w spadku kawałek ziemi razem z małym domkiem. Cade kowboj z krwi i kości, który nie lubi jak mu się obcy ludzie kręcą po jego ziemi. Niestety nie ma nic do gadania. Z czasem się przekonuję, że nowa współlokatorka nie jest całkiem taka zła. Spodobała mi się dynamika relacji między Abigail a Cadem. Iskrzyło nieźle między nimi.

Urocza pełna miłości , wspomnień oraz składająca się z uczuć piękna książka jaką przeczytałem. Z całego serca polecam tę wyjątkową powieść dla wszystkich tych, którzy pragną przenieść się w jaśniejszą stronę życia, zatrzymać na chwilę w biegu lub po prostu poczytać o tym, że na miłość rzeczywiście nigdy nie jest za późno. Polecam

Szybko i lekko się czyta. Byłam zaskoczona rozwiązaniem śledztwa, a to chyba w kryminałach najważniejsze. Irytował mnie jedynie wątek miłosny. Za dużo i za płytko :) Dlatego 6 gwiazdek, ale też nie była to nie wiadomo jak lotna literatura. Choć czytało się przyjemnie. http://jeszczejedenrozdzial.blog.pl/2016/10/01/k-robards-cienie-dawnych-lat/

Od kilku tygodni nie mogłam skończyć żadnej książki, dlatego bardzo się cieszę, że "Świt nad zatoką" przełamał tą złą passę i przywrócił mi radość czytania. Nawiasem mówiąc Jayne Ann Krentz, która jest autorką tej powieści jest również jedną z moich ulubionych pisarek. Fabuła książki jest na prawdę bardzo ciekawa chociaż nie jest tu poruszony nie wiadomo jak trudny temat to czyta się bardzo przyjemnie, szybko i co jest bardzo ważne z chęcią poznania całej historii. Dzięki tym wszystkim czynnikom absolutnie nic nie jest nudne w tej książce. Spokojnie stwierdzam iż jest to kolejna udana powieść Jayne Ann Krentz. Serdecznie polecam!