Podstawy ekonomii

Klasyczne zagadnienia w standardowej formie. Książka momentami nużąca, mimo to myślę, że warto zagryźć zęby i doczytać do końca, by zdobyć wiedzę w niej zawartą. Niektórzy twierdzą, że klasyczna mikroekonomia opisuje fikcyjne problemy i idealne rozwiązania, a mało ma wspólnego z rzeczywistym procesem decyzyjnym w prawdziwych firmach. Nawet jeśli to prawda, to chyba wszyscy się zgodzą, że aby krytykować klasyczną mikroekonomię, też trzeba najpierw... ją poznać!

Godna polecenia pozycja. Napisana bardzo przystępnych językiem. Teorie często poparte przykładami zaczerpniętymi z życia gospodarczego. Kilka błędów się znajdzie, które mam nadzieję zostały poprawione w kolejnych wydaniach. Nie mniej jednak nadrabia lekkim piórem autora.

Podstawowy podręcznik akademicki do nauki reguł prawa między państwami. Wykorzystywany przede wszystkim uniwersyteckich wydziałach prawa i administracji, ale również na studiach podyplomowych kształcących z zakresu szeroko pojętej dyplomacji. Uczy jak powinno być choć w rzeczywistości tak zupełnie nie jest. To znaczy jest w teorii i warstwie retorycznej, natomiast w praktyce podstawową regułą funkcjonowania podmiotów międzynarodowych jest siła. Choć warto znać ten podręcznik by móc sprawie posługiwać się warstwą językową. Książka omawia podstawowe zagadnienia tej dziedziny, jej historię, źródła normatywne, podmioty prawa międzynarodowego, rolę organów państwa w stosunkach międzynarodowych, pojęcie terytorium oraz ludności oraz podstawowe elementy ochrony praw człowieka.

Moim zdaniem odrobinę lepsza od "Dochodząc do tak", lepiej mi się ją czytało, język jak w przypadku pierwszej części "Biblii negocjacji" bardzo przystępny, bogactwo przykładów. Można to uznać za poszerzoną i uzupełnioną wersję książki, którą Ury napisał razem z Fisherem

Dobrze, że prof. Kołodko zdecydował się pisać przystępnie o ekonomii, co na Zachodzie robi wielu czołowych ekonomistów. Wadą książki jest zbyt widoczna tendencja do popisywania się swoją wiedzą (te wywody na temat teorii prawdy, a chodzi o Balcerowicza :) Jednak niektóre rozdzialy (np. ten o biedzie i bogactwie) są świetne. Szerokie horyzonty autora są znane. Książka na pewno warta polecenia.

Byli jak młodsze rodzeństwo. Zawsze razem, wymieniani przez studentów pierwszego roku niemal jednym tchem. Szczaniecki i Sójka-Zielińska. Dwa podręczniki historii prawa. Niemal to samo ale pisane zupełnie inaczej. U Szczanieckiego więcej jest (zresztą jak sama nazwa wskazuje) opowieści o organizmie państwowym, ustrojach, trochę organizacji i struktury państwa. Jako student pierwszego roku wydziału prawa UMCS byłe dumny, że czytam tak mądre podręczniki. Sama nazwa powodowała, że nogi mi miękły. Dzisiaj trochę się z siebie śmieję. Dobrze, że życie nauczyło mnie życia.

Choć nie był moim profesorem prowadzącym to jednak jego podręcznik wycisnął trwałe piętno na moim pierwszym roku studiów prawniczych. Pierwszy rok, pierwszy semestr i od razu spotkanie z czymś tak niezwykle archaicznym jak prawo obowiązujące w czasie oddalonym od teraźniejszości o jakieś dwa tysiące lat. Jednak jego bliższe poznanie (dzięki tej książce) uzmysłowiło mi jak wiele Rzymianom zawdzięczmy jeśli chodzi o nasz polski system prawa. Książkę wertowałem, podkreślałem, mazałem, z początku niewiele rozumiałem, z czasem mi się rozjaśniało, a już na końcu zdążyłem polubić to co mnie tak męczyło przez te miesiące. I nawet egzamin nie zepsuł mojej miłości do prawa rzymskiego i sympatii do tego podręcznika.

Konstytucja III RP z 2 kwietnia 1997 r. zgodnie z przyjętymi założeniami ustrojowymi (przez samą Konstytucję) jest dziełem suwerena, którym jest Naród w sensie politycznym. Ustawa zasadnicza jest najważniejszym aktem prawa polskiego systemu prawnego. Zawarte są tam normy dotyczące ustroju państwa i wymienione organy państwa. Są tam określone podstawowe regulacje odnoszące się do funkcjonowania organów państwa, a zwłaszcza podstawowe zasady i reguły prawa. W treści Konstytucji przestawiona została sytuacja prawna jednostki (obywatela i szerzej – człowieka) wraz z jej obowiązkami, zagwarantowane tam są podstawowe prawa i wolności obywatela i człowieka. Konstytucję warto znać. Trudno wyobrazić sobie aktywne realizowanie się w życiu publicznym w ramach demokratycznego państwa prawa bez dobrej znajomości Konstytucji.

„Marketing” Kotlera to bardzo solidna i merytoryczna książka, która pokazuje, jak marketing działa w praktyce i jakie strategie naprawdę przynoszą efekty. Autor w przystępny sposób tłumaczy podstawy i podaje dużo przykładów z życia biznesowego. Może być momentami bardzo szczegółowa i wymagająca, ale dla kogoś, kto chce naprawdę zrozumieć marketing, jest świetnym źródłem wiedzy.

Ciekawa książka, wprowadzająca do możliwości i technik negocjacji. Autor skupia się na dochodzeniu do wspólnego rozwiązania negocjacji z drugą stroną, zwracając uwagę na skupieniu się na problemie, skupiając się na nim, a nie na swojej pozycji w prowadzonych rozmowach. Przedstawione techniki negocjacyjne są oparte o przykłady i są łatwe w zrozumieniu. Dowiedziałem się z książki że znalezienie swojej BATNA przed podjętymi negocjacjami, zmienia styl ich prowadzenia, ponieważ mamy inną alternatywę. Super książka, wydana wiele lat temu, ale myślę ze nadal jest aktualna.

Jest w niej sporo obłudy, momentami czytałem z niesmakiem, ale mimo to uważam, że warto sięgnąć po tę książkę choćby dla samej świadomości istnienia opisanych technik manipulacyjnych. Większość technik skupia się na tym, by zaszkodzić drugiej osobie, jednak opisano też metody pomagające budować i utrzymywać dobre relacje z innymi.

Jest to książka która jest tak gruba objętościowo i przez co nieporęczna że sprzedałem papierowy egzemplarz w antykwariacie i kupiłem sobie ebooka. Książka jest bardzo dobra jeśli chodzi o układ treści. Wszystkie rozdziały są znakomite. Jedyna rzecz którą bym zmienił jest zbyt dużo informacji o seniorach w rozdziale o biegu życia a za mało informacji o pozostałych etapach życia człowieka. Niewątpliwie najlepsze wprowadzenie do socjologii dostępne na rynku. Szczerze polecam:-)

Podręcznik akademicki, który służył przyswajaniu wiedzy z zakresu prawa konstytucyjnego. Czytałem go trochę we wcześniejszej wersji, ale widzę, że niewiele się zmienił. Prof. Leszek Garlicki jest znanym i uznanym znawcą tej dziedziny prawa, więc i jego książka jest dosyć kompetentnym kompendium wiedzy z tego zakresu. Jest bardzo obszerna, i pamiętam że nie przeczytałem jej od deski do deski skupiając się na tym co mnie akurat interesowało, a prawo konstytucyjne mocno mnie wciągnęło, głównie dzięki fajnym wykładowcom i podręcznikowi prof. Banaszaka, który był naszym pierwszym wyborem studenckim. A sama książka składa się z niemal dwudziestu rozdziałów począwszy od spraw ogólnych (kontekst uchwalenia obecnej konstytucji, źródła prawa i zasady ustrojowe), przez opis trójpodziału władzy (parlament, prezydent i rząd, oraz sądy i trybunały), przez sprawy takie jak finanse publiczne, zagadnienia wyborcze czy stany klęsk żywiołowych.

Przeczytane ze względu na fragmenty "Rozważań...". Uniwersalizm i swoistość narodu rzymskiego w ujęciu dobrych i sprawiedliwych rządów. Dzisiejszego czytelnika głównie zainteresują myśli nad Imperium Romanum, aniżeli nad Półwyspem Apenińskim, lecz to nadal są ciekawe zastosowania nakładania form na różne dzieje.

Wiem, co napisać, ale nie wiem jaką dać ocenę. Pan Balcerowicz wykonał w latach 90-tych jednoznaczny ruch polityczny. Mogl rozdać majątek państwa ludziom, ale rozdał go bankom. To tak w dużym skrócie i w uproszczeniu. I za to należy mu się lanie. Porządne lanie. Dla ciekawych ocen dokonań Balcerowicza polecam analizy dokonane przez innych. On sam unika samokrytyki - to wolno. Co do wielkiej książki - 1000 stron z hakiem. Sugeruję pominąć długi wstęp samego mistrza. Jego rozważania o wolności nie pomogą w zrozumieniu tego pojęcia. Co innego wybór tekstów. Tu jest dobrze. Czyta się te teksty z zaciekawieniem. Pobudzają do myślenia i są inspirujące. Moj niepokój wywołuje fakt, że wyboru dokonał człowiek o profilu lewackim. Z tego powodu obawiam się, że jest to wybór obciążony zniekształceniem ideologicznym. Niektórych nazwisk i pozycji brakuje, niektóre przytoczone fragmenty pism niekoniecznie są reprezentatywne. Osobiście wolałbym podobny wybór, ale zrobiony na przykład przez profesora Gwiazdowskiego. Oczywiście, to tylko wyraz moich konserwatywnych poglądów. Zbliżam się do dziewięćdziesiątki.

Krótko i merytorycznie o współczesnej bankowości i jej roli w kształtowaniu podaży pieniądza. Punktem wyjścia jest tu prezentacja podstaw ekonomii, później następuje wyjaśnienie elementarnych zagadnień dotyczących wpływu instytucji finansowych na funkcjonowanie gospodarki. Podtytuł "podręcznik akademicki" nie powinien odstraszać głodnych wiedzy laików, bowiem treść w mojej ocenie jest możliwa do zrozumienia również dla nich. Jedyne, do czego można się przyczepić, to niewiarygodnie nudne rozdziały poświęcone historii amerykańskiego sektora bankowego. Stanowią one jednak osobny segment książki i w sumie można je pominąć bez obaw o przegapienie najważniejszych aspektów omawianej problematyki. Dla zainteresowanych poruszaną tematyką jest to pozycja obowiązkowa.

Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się, jak drukowanie pieniędzy może wpłynąć na nasze życie i gospodarkę? 📚 #KsiążkaPolecenia #Hiperinflacja #KoszmarnySen 🔍 Oto książka, która przybliża nam historię niezwykle ważnego okresu, kiedy pieniądz umierał, a hiperinflacja działała jak koszmarny sen nad miastami. 📖 "Kiedy pieniądz umiera. Koszmarny sen o hiperinflacji" autorstwa Adama Fergussona to fascynująca podróż w realia lat 1919-1925, kiedy Republika Weimarska, Austria i Węgry zmagały się z niewyobrażalnym ludzkim cierpieniem spowodowanym właśnie tym zjawiskiem. Książka ta nie tylko otwiera oczy na liczne powiązania i zależności, ale ukazuje nam skalę destrukcyjnej siły hiperinflacji, która wykracza daleko poza sferę finansową. 💸 Utrata oszczędności to jedynie wierzchołek góry lodowej, a problemy z nią związane mogą mieć ogromne konsekwencje dla społeczeństwa. Hjalmar Schacht, geniusz centralno-bankowych zagrywek, odgrywał kluczową rolę w wykorzystaniu psychologicznych sztuczek, by zdobyć zaufanie ludzi do nowego bytu pieniężnego - marki rentowej. Ta niezwykła historia odbudowy zaufania, opisana z perspektywy asystentki Schachta, z pewnością zostanie w Waszej pamięci na długo. 💭 Książka Adama Fergussona to nie tylko wyjątkowe studium hiperinflacji, ale także poruszający temat dla dzisiejszych polityków i ekonomistów. Zrozumienie mechanizmów inflacji i druku pieniądza jest kluczowe, aby uniknąć powtórzenia błędów przeszłości. 📈 Zalecam tę lekturę wszystkim zainteresowanym finansami, gospodarką i polityką. 👩‍💼🤔 Jeśli szukasz czegoś wartego uwagi, to właśnie ta książka jest dla Ciebie! 💡 Nie dziwi mnie, że "Kiedy pieniądz umiera" ponownie stała się głośna w obliczu dzisiejszego kryzysu finansowego. To niezwykle aktualne studium hiperinflacji i przestroga przed nadmiernym drukowaniem pieniędzy. 💵

W książce zawarte są trzy dzieła: „Sztuka wojny”, „Metody wojskowe” i „Trzydzieści sześć forteli”, więc w recenzji odniosę się do każdego z osobna, również w kontekście tego konkretnego wydania, zawierającego komentarze do wszystkich rozdziałów. Sztuka wojny: Dzieło zdecydowanie ponadczasowe, chociaż współczesny odbiorca raczej nie znajdzie tu wielkich objawień – większość to logiczne obserwacje. Dobrze jest jednak zobaczyć je ubrane w słowa, do tego tak skondensowane – to dzieło nie traci czasu na lanie wody. Każde zdanie, a w nim każde słowo, ma znaczenie, co wyraźnie stoi w opozycji wobec komentarzy do poszczególnych rozdziałów, które zawierają minimum treści, a maksimum słów. Dla osób szukających konkretnych przykładów zastosowań taktyk Sun Tzu we współczesnym świecie – ogranicza się to do słów: opisana strategia znajduje zastosowanie w sporcie, marketingu, biznesie i życiu prywatnym. Koniec i kropka. Metody wojskowe: Dobre uzupełnienie/poszerzenie wiadomości ze Sztuki wojny, wchodzi w większe szczegóły, omawia różne hipotetyczne sytuacje. Niektóre rozdziały są jednak mniej abstrakcyjne, a bardzo mocno osadzone historycznie – przedstawiają konkretne sytuacje ze starożytnych Chin, w których bardzo ciężko jest się połapać komuś nieznającemu się na ówczesnej geografii lub arenie politycznej (jak ja). Książka niby zawiera mapkę, jednak albo ma ona inną pisownię tego licznego nazewnictwa, albo nie jest wystarczająco szczegółowa, by można było zrozumieć coś z połączenia jej i tekstu. Nawet jednak nie pojmując konkretów, łatwo jest dostrzec pewne bardziej ogólne schematy, w których utwierdza zresztą komentarz do rozdziałów. Komentarze często też zawierają ciekawostki historyczne porównujące dane praktyki z europejskimi. Dodają również nieco kontekstu historycznego, jednak niektóre rozdziały wymagałyby go o wiele więcej. Brak adekwatnej mapy również w tych przypadkach nie pomaga. Tekst zawiera trochę rozdziałów niekompletnych – utraconych lub nieodnalezionych – w nich komentarz sporo wyjaśnia, sugerując również kilka interpretacji na podstawie innych tekstów pochodzących z mniej więcej tego samego okresu i rejonu. 36 forteli: Nihil novi sub sole – większość forteli wynika wprost z poprzednich dwóch tekstów, jednak dzięki temu można uznać tę krótką część za rodzaj streszczenia. Na plus jest również krótki komentarz z przykładem konkretnego zastosowania danego fortelu w historii świata (a niekiedy i Polski). Ogólne uwagi: Mój egzemplarz książki miał wyjątkowo słabą jakość druku – na sporej części stron (często wcale nie tych kolejnych) tekst był szary, a nie czarny, a parę kartek było niemalże przezroczyste, co mocno utrudniało lekturę. Czy polecam? Tak, jednak tylko osobom, które sięgają po tę książkę z jasno określonym celem, a nie po wiedzę ogólną, która może kiedyś się przyda. Do czasu gdy się przyda, tę nie najprostszą lekturę prawie na pewno trzeba będzie odświeżyć. Z tego samego powodu nie polecam książki również osobom, które chciałyby ją przeczytać jako swego rodzaju klasykę – wiedza jest naprawdę skondensowana, przez co mamy tu do czynienia bardziej z encyklopedią tematyczną niż ze zwykłą książką, czy choćby podręcznikiem.

Miałem w rękach wydanie drugie, dodruk, z 2012 roku. Przejrzysta treść, najważniejsze kwestie zostały wzięte w ramki, pojawiły się oznaczenia graficzne na początku książki wraz z wyjaśnieniami – to wszystko ułatwiało odbiór treści i pomagało nauczyć się analizy z alternatywną terminologią autora. Marek Kochan przedstawił przykłady z debat telewizyjnych, dlatego że właśnie one były bardziej skomplikowane, trudniejsze. Wypunktował najsłynniejsze z ostatnich lat (czyli do 2005 roku, bo wtedy ukazało się pierwsze wydanie) wypowiedzi polityków, które spotkały się z szerszym oddźwiękiem w medialnych przekazach oraz... programach satyrycznych. Oto sławetne "smaczki", jakie wyłuskałem z treści książki: słowa Leszka Millera (SLD) do Zbigniewa Ziobry (PiS) ("Pan jest zerem") czy ówczesnego prezydenta Warszawy Lecha Kaczyńskiego (PiS) do kloszarda ("spieprzaj, dziadu"), które odbiły się głośnym echem w społeczeństwie (czemu przysłużył się internet); wypowiedź Andrzeja Leppera w Radiu Zet, że "posłowie Samoobrony swoje miejsce w szeregu znają", w podobnym tonie publicznie wypowiadała się pani posłanka Renata Beger, powiedzenie stało się bardzo znane. Dołożyłem do tego, również wspominane w tej publikacji, powszechne sprzed lat "a u was biją Murzynów" – tak wobec Amerykanów komuniści odpierali zarzut bicia opozycjonistów. Erystyka niewerbalna okazywała się dość istotna podczas wystąpień telewizyjnych. Zwracano uwagę na wygląd (wzrost, gabaryt, fryzurę czy ubiór), zachowanie (mimikę, tiki, wzrok, pozę i ruchliwość ciała, ręce i gestykulację, operowanie głosem), przestrzeń i obiekty (różnego rodzaju przedmioty mogące coś znaczyć bądź wywierać presję albo perswazję). Ostatnią część książki stanowiła bardzo ciekawa debata Rokita-Lepper, którą czytało się wybornie. Dialog polityków w mig wciągnął mnie w tamten klimat debaty (tzn. miało to być debatą, ale trudno tak nazwać to wystąpienie polityków) i przytaczanych faktów przez rozmówców czy pseudofaktów – to było barwne widowisko. W tym tekście Marek Kochan wypunktował techniki erystyczne – ich przykładów nagromadziło się około 300, ale przypisów było 222, czyli sporo. Andrzej Lepper nabył dużo ogłady dzięki sesjom szkoleniowym u Piotra Tymochowicza, specjalisty do spraw wizerunku i marketingu politycznego, który zajmował się wieloma prominentnymi postaciami polskiej polityki. Książka pozostawiła na mnie bardzo dobre wrażenie.

„Żywot własny” Autor: Benjamin Franklin Moja ocena: 10/10 „Żywot własny” autorstwa Benjamina Franklina to fascynująca autobiografia jednego z najbardziej wpływowych myślicieli i działaczy amerykańskiego Oświecenia. Książka nie tylko ukazuje drogę życiową autora – od skromnych początków drukarza po współtwórcę nowoczesnego państwa – ale również stanowi inspirujące świadectwo pracy nad sobą, samodyscypliny i konsekwencji w dążeniu do celów. Publikacja zachwyca prostotą i klarownością języka. Franklin pisze przystępnie, bez zbędnego patosu, a jednocześnie z dużą dozą autorefleksji i humoru. Szczerość, z jaką opisuje własne sukcesy i porażki, sprawia, że książka nabiera uniwersalnego wymiaru. Można ją odczytywać nie tylko jako klasyczne dzieło autobiograficzne, ale również jako swoisty poradnik rozwoju osobistego, oparty na wartościach takich jak pracowitość, skromność, samodoskonalenie i troska o dobro wspólne. Zawarte w książce refleksje Franklina nad moralnością, edukacją, społeczeństwem i polityką nie straciły na aktualności mimo upływu ponad dwóch stuleci. Warto również zwrócić uwagę na styl – zwięzły, elegancki, a przy tym pełen inteligentnych obserwacji. Zdecydowanie polecam tę pozycję nie tylko miłośnikom historii i biografii, ale każdemu, kto poszukuje inspiracji do mądrzejszego i bardziej świadomego życia. To książka, do której warto wracać. ** 20:40 * 20.05.2025 * 47/2025 *