Pod wojennym niebem

Okładka książki Pod wojennym niebem
Siobhan Curham Wydawnictwo: Filia literatura obyczajowa, romans
360 str. 6 godz. 0 min.
Kategoria:
literatura obyczajowa, romans
Format:
papier
Tytuł oryginału:
Beyond This Broken Sky
Data wydania:
2024-02-14
Data 1. wyd. pol.:
2024-02-14
Liczba stron:
360
Czas czytania
6 godz. 0 min.
Język:
polski
ISBN:
9788383572635
Tłumacz:
Malwina Stopyra
Średnia ocen

                7,2 7,2 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Pod wojennym niebem w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Oceny książki Pod wojennym niebem

Średnia ocen
7,2 / 10
110 ocen
Twoja ocena
0 / 10

Opinia

avatar
165
3

Na półkach:

Wciągająca opowieść ukazująca często nieznane lub pomijane aspekty wojennej rzeczywistości.
Mieszanka historii, romansu z nutką dreszczyku, w której towarzyszą czytelnikowi postaci, do których nie sposób nie poczuć sympatii.
Nie wiem jak innych czytelników, ale mnie napełniła przyjemnym uczuciem optymizmu i wiary w ludzką dobroć.

Wciągająca opowieść ukazująca często nieznane lub pomijane aspekty wojennej rzeczywistości.
Mieszanka historii, romansu z nutką dreszczyku, w której towarzyszą czytelnikowi postaci, do których nie sposób nie poczuć sympatii.
Nie wiem jak innych czytelników, ale mnie napełniła przyjemnym uczuciem optymizmu i wiary w ludzką dobroć.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

223 użytkowników ma tytuł Pod wojennym niebem na półkach głównych
  • 125
  • 96
  • 2
43 użytkowników ma tytuł Pod wojennym niebem na półkach dodatkowych
  • 16
  • 16
  • 3
  • 2
  • 2
  • 2
  • 2

Czytelnicy tej książki przeczytali również

O nic nie pytaj Dagmara Leszkowicz-Zaluska
O nic nie pytaj
Dagmara Leszkowicz-Zaluska
,,Zawsze jest jakieś wyjście. Czasem wystarczy być tylko i aż przyzwoitym” Wojna chyli się ku upadkowi, ale to jeszcze nie czas, by naród polski mógł spokojnie odetchnąć. Rządni władzy puścili w niepamięć głoszone niegdyś wzniosłe hasła, jakoby odradzająca się Polska była ich bezpieczną przystanią. Właśnie teraz próbują zdobyć dla siebie jak najwięcej, nie bacząc na ludzką krzywdę. Omamieni wizją swojego przywództwa nie cofną się przed niczym, byle dopiąć swego. Lonia marzyła o pięknej i prawdziwej miłości. Takiej, która gotowa jest góry przenosić. Będąc córką podkuchennej wierzyła, że los się do niej uśmiechnął stawiając na jej drodze Jakuba. W efekcie nieprzemyślanych decyzji podjęła kroki, których przyjdzie jej żałować. Przekonała się również jak ciężko jest zawrócić z raz obranej ścieżki. Jakub został przedstawiony jako antagonista. Nie mogę pozbyć się wrażenia, że poniekąd on sam stał się ofiarą systemu. Wierzył, że postępuje słusznie, co w żadnym wypadku go nie usprawiedliwia. Jest w nim jednak coś, co sprawia, że mu współczuję. Władek wydawał się być zagubiony w panującej rzeczywistości, a przy tym nieco wyidealizowany w oczach Loni. Związany z dawnym podziemiem, czuje na plecach oddech Urzędu Bezpieczeństwa, który drepcze mu po piętach. ,,Kochać to znaczy szanować, a nie posiadać’’ To historia miłosna na tle dogasającego ogniska wojny. Troje młodych ludzi, zagubionych w świecie pochłoniętym przez mrok. Zdecydowanie ma coś w sobie. Trudne wybory, strach i chęć walki wyraźnie odcina się na fabule. Autorka posługuje się lekkim językiem, co zawsze mnie zaskakuje w przypadku tak trudnej tematyki. Myślę, że poradziła sobie świetnie, chociaż postacie momentami były nieco przerysowane. Niemniej z przyjemnością sięgnę po kolejne części.
zaczytanamoniaa - awatar zaczytanamoniaa
oceniła na 6 2 miesiące temu
Droga ku przyszłości Aneta Krasińska
Droga ku przyszłości
Aneta Krasińska
Aneta Krasińska to autorka, która jak mało kto potrafi pisać o trudnych zakrętach życiowych z ogromną dozą empatii i zrozumienia dla ludzkich słabości. Jej powieść „Droga ku przyszłości” to emocjonalny fundament dla każdego, kto kiedykolwiek czuł, że utknął w martwym punkcie. Moja ocena to mocne 8/10 – to literatura niosąca nadzieję, napisana z wielką klasą i wyczuciem, która udowadnia, że każdy koniec jest jedynie wstępem do nowego początku. Bohaterka powieści staje przed wyzwaniem, które dla wielu byłoby paraliżujące: musi zbudować siebie na nowo po bolesnych doświadczeniach, które zburzyły jej dotychczasowe poczucie bezpieczeństwa. Krasińska nie serwuje nam jednak taniego poradnika motywacyjnego przebranego za fabułę. Zamiast tego dostajemy mięsistą, życiową historię o procesie zdrowienia, który nie jest liniowy – ma swoje wzloty, bolesne upadki i chwile zwątpienia. Autorka mistrzowsko kreśli portrety psychologiczne nie tylko głównej postaci, ale i bohaterów drugoplanowych. Każdy z nich wnosi do opowieści inny odcień relacji międzyludzkich – od toksycznego uzależnienia emocjonalnego, po bezinteresowne wsparcie, które staje się kołem ratunkowym. To właśnie ta autentyczność więzi sprawia, że od książki trudno się oderwać. Dlaczego 8/10? Powieść wyróżnia się na tle współczesnej literatury obyczajowej kilkoma kluczowymi elementami, które sprawiają, że zasługuje na wysoką notę. Dojrzałość emocjonalna: Krasińska unika czarno-białych podziałów. Rozumie, że wybaczenie – zarówno innym, jak i sobie – to proces żmudny i skomplikowany. Czytelnik czuje, że autorka szanuje jego inteligencję i emocje. Styl i język: Proza Anety Krasińskiej jest niezwykle płynna. Autorka potrafi opisywać wewnętrzne rozterki w sposób plastyczny, niemal namacalny, zachowując przy tym lekkość, która sprawia, że mimo trudnej tematyki, lektura jest przyjemnością. Uniwersalne przesłanie: To książka, w której przejrzeć może się każdy. Problemy z tożsamością, lęk przed nieznanym i walka o własną autonomię to tematy, które dotykają nas wszystkich, niezależnie od wieku czy statusu. „Droga ku przyszłości” to nie tylko tytuł, to obietnica, którą autorka składa czytelnikowi. Aneta Krasińska stworzyła opowieść, która koi, ale i zmusza do refleksji nad własnymi wyborami. To inspirująca lekcja odporności psychicznej, która pokazuje, że choć nie mamy wpływu na to, co nas spotyka, mamy pełną kontrolę nad tym, jak postanowimy na to odpowiedzieć. Osiem punktów to wyraz uznania dla literackiej sprawności i serca, które autorka włożyła w tę historię. To pozycja obowiązkowa dla fanek literatury, która zostawia w duszy trwały ślad i ciepłe światło.
Muminka - awatar Muminka
oceniła na 8 1 dzień temu
Słońce o północy Amy McCulloch
Słońce o północy
Amy McCulloch
Olivia przechodzi trudne chwile w życiu. Od lat opłakuje śmierć ojca, który był dla niej wszystkim. Do tego zawaliła egzaminy, dzięki którym miała dostać awans i dopadło ją wypalenie zawodowe. Aktualnie jej życie to jedna wielka katastrofa, rzeczy, które dzieją się wokół niej sprawiają, że Olivia ma dość. Z opresji ratuje ją Aaron, chłopak, który postanowił zaprosić ją na rejs na Antarktydę, który jest połączony z ich pracą. Trauma sprzed lat sprawia, że Olivia waha się, ale ostatecznie wsiada na statek. Jednak jej chłopak na niego nie dociera. Młoda kobieta stara się jakoś trzymać, próbuje cieszyć się rejsem, marzyła o Antarktydzie od dziecka. Jednak jej spokój zaburza odnalezienie zwłok na statku. Jak się później okazuje, ktoś czyha na jej życie, a ona już sama nie wie, komu może ufać, by przetrwać. #słońceopółnocy to thriller, który obiecał napięcie, jednak moim zdaniem tego tu zabrakło. Powiedziałabym, że to był jeden z lżejszych thrillerów, jakie czytałam, ale mimo to ciężko było się oderwać. Akcja toczyła się raczej powoli, ale jednak coś mnie ciągnęło do tej książki. Determinacja głównej bohaterki i jej zamiłowanie do żeglowania i innych sportów wodnych zaimponowało mi, chociaż sama wody się boję. Niektórzy z bohaterów mnie irytowali, ale dało się to przewidzieć, bo byli to bogacze, uważający się za lepszych. Ogólnie książka wydaje się godna polecenia, jeśli nie przeszkadza Wam to, że wszystko toczy się swoim tempem.
Domowe Recenzje - awatar Domowe Recenzje
ocenił na 7 3 miesiące temu
Confessio Natalia Kruzer
Confessio
Natalia Kruzer
„Confessio” Natalii Kruzer to poruszający, brutalnie realistyczny thriller sądowo-psychologiczny, w którym fikcja splata się z rzeczywisością. Główną bohaterką jest prokuratorka Paulina Wilczyńska, kobieta zmagająca się nie tylko z trudną zawodowo sprawą śmierci niepełnosprawnego niemowlęcia, ale też z własnym, naznaczonym wysiłkiem codziennym życiem samotnej matki wychowującej syna z autyzmem. Od pierwszych stron czytelnik zostaje wciągnięty w surową rzeczywistość, gdzie dramat zawodowy i osobisty stykają się ze sobą w sposób naturalny i bolesny. Paulina musi zmierzyć się ze sprawą, która podważa jej wiarę w ludzi, w system i w sens wykonywanej pracy. Śledztwo dotyczące śmierci małego Kubusia z początku wydaje się rutynowe, jednak szybko okazuje się, że za tą tragedią kryje się coś znacznie mroczniejszego — zaniedbanie, bezsilność, przemoc i rozpacz, które narastały w miejscu, gdzie powinno panować bezpieczeństwo. Największą siłą książki jest jej emocjonalna prawdziwość. Kruzer nie upiększa rzeczywistości — pokazuje ją w całej surowości, bez uciekania w sensacyjne zwroty akcji. Zamiast tego skupia się na psychice bohaterów, na mechanizmach obronnych, na zmęczeniu i poczuciu winy, które towarzyszą ludziom zarówno po stronie ofiar, jak i tych, którzy mają te ofiary chronić. Każda scena, nawet ta najkrótsza, wybrzmiewa w kontekście trudów samotnego rodzicielstwa, braku systemowego wsparcia i ogromu emocjonalnego ciężaru, jaki niosą osoby pracujące w wymiarze sprawiedliwości. „Confessio” to powieść niełatwa — mocna, wymagająca i daleka od lekkiej rozrywki. Autorka umiejętnie buduje atmosferę bezradności i gniewu, pokazując, jak wiele dramatów dzieje się w cieniu instytucji, które często nie mają narzędzi ani siły, by realnie pomóc. Jednocześnie nie jest to książka przygnębiająca w sposób pusty; przeciwnie, porusza, zmusza do refleksji i zostawia czytelnika z trudnymi, ale ważnymi pytaniami o empatię, odpowiedzialność i granice ludzkiej wytrzymałości. To debiut, który uderza autentycznością i który długo nie pozwala o sobie zapomnieć.
sylwia - awatar sylwia
oceniła na 10 4 miesiące temu

Cytaty z książki Pod wojennym niebem

Więcej
Siobhan Curham Pod wojennym niebem Zobacz więcej
Siobhan Curham Pod wojennym niebem Zobacz więcej
Więcej