Pocałunek Łowcy

Ta seria jest genialna! Przeczytałam już dwa raz i z chęcią przeczytałabym trzeci. Uważam, że jest to jedna z najlepszych fantasy historii dla młodych ludzi, jakie miałam okazję czytać. Dużo spraw ma głębsze znaczenie. Nawet sam nałóg głównej bohaterki niesie w sobie głęboki przekaz i zmusza do wyciągania wniosków. No Uwielbiam!

Po przeczytaniu tej książki nie było żadnego WOW, jest to typowy odmóżdżacz, ale mimo wszystko książka wciąga. Tytuł jakość szczególnie nie przyciągał, okładka zresztą też, ale mimo wszystko ją kupiłam, przeczytałam i oddałam. Mimo że nie jest ona idealna, to spędziłyśmy ze sobą miło kilka godzinek :) O dziwo bardzo polubiłam główną bohaterkę, a w książkach o wampirach o to ostatnio ciężko, nie jest ona..typowa? To chyba najbardziej trafne określenie tej postaci

Tą książkę miło się czytało. Pojawia się więcej romantycznej relacji między bohaterami, i Cassie jest już bardziej ludzka. Dalej motyw wykorzystywania dzieci jest drażliwym tematem, ale może niektórym to nie przeszkadza. Szkoda, że nie ma przetłumaczonej ostatniej części, bo chętnie bym poczytała o wojnie. Może kiedyś zdobędę oryginał.

O Fabule Słów Kilka Maxine Kiss jest dość młodą kobietą, która na swoje nieszczęście wywodzi się z rodu łowczyń demonów i jest ostatnia. Tropicielka...Za dnia całe jej ciało zdobią tatuaże, które są jej zbroją - nocą ożywają i odrywają się od jej ciała tworząc jej własną armię (Ogary) do walki z demonami zagrażającymi ludzkości. Z natury winna być samotnikiem, lecz fakt, iż nie ma nikogo nie pomaga i związuje się z Grantem, który dzięki swoim umiejętnościom i muzyce potrafi sterować ludźmi i naginać wolę. Jednak jest niesamowicie dobry, bo gdyby nie był, "chłopaki" Maxine by o tym wiedziały... Oczywiście na Nią i Granta czeka przeznaczenie, o którym nie mają zielonego pojęcia i nie widzą jak wiele potrafią ani jak są ważni. Jak potoczą się ich losy? Kim są tak naprawdę i jakie jest ich przeznaczenie? Naprawdę Warto Je Poznać... "Choć moja dusza może spoczywać w mrokach, odrodzę się w boskim świetle. Bo kochając gwiazdy całym sercem, przestałem drżeć przed nocą." Sarah Williams* ___________________________________________________________________________________ "Och te kłamstwa są niemal tak mocne jak życie. Zeszłej nocy śnił mi się labirynt, Obudziłem się daleko w głębi. Nie znałem tego miejsca" Edwin Muir* Kocham takie książki! Naprawdę Kocham. Kupiłam Pakiet 3 naraz - wydałam w promocji 50zł i szczerze wydałabym więcej gdybym wiedziała jakie są. Kreacja postaci niecodzienna, a muszę przyznać,iż uwielbiam fantastykę i naczytałam się jej trochę;) Demoniczne. Paranormalne. Nowatorskie. Pełno Mitologii i Prawdziwej Fabuły Zakropionej Historią Miłosną. Ale Panowie nie ma co się przejmować - wątek romantyczny jest naprawdę poboczny. Za to nasze Demoniczne Ogary: Zee, Aaz, Raw, Dek i Mal są świetne - gdy trzeba śmiertelnie niebezpieczne, zabawne i czasem słodkie.... Jeśli słodkie mogą być demony o ostrych zębiskach i pazurach, które uwielbiają przekąszać pluszowe misie (!) i są zafascynowane bejsbolem;D Maxine jest ostrą dziewczyną, która potrafi się bronić i ma naprawdę dobre serce.Istnieje w niej także ciemna strona, której historię jest równie pasjonująca jak reszta wątków. W każdej z 3 części dowiemy się czegoś nie tylko o Maxine, ale także o Grancie - Fleciście chcącym "naprawiać" dusze złych demonów, Ogarach i ich początkach oraz jak związały się z łowczyniami, a także innych demonach funkcjonujących w naszym świecie i za zasłoną.Wiadomo oni chcą zdominować nasz świat i ktoś musi je powstrzymać. Lecz mimo tak podstawowego podejścia historia nie jest banalna i wciąga od pierwszej strony. Fantastycznym dodatkiem jest zakończenie, którego wam nie zdradzę, bo po co psuć zabawę. Polecę ją każdemu fanowi fantastyki i historii paranormalnych. Małemu czy dużemu, chłopcu czy dziewczynce;) "I przywołaj ich królową, wspaniałą władczynię nocy." Erasmus Darwin* "Zniknę w porannym świetle; Byłam tylko wymysłem ciemności" Angela Carter* Całą serię w kategorii oceniam wysoko - zaskoczyła mnie i wracam do niej co jakiś czas. Czekam na dalsze losy Maxine...mam nadzieję, że będą takie;) http://mkczytuje.blogspot.com/2013/06/seria-maxine-kiss-pocaunek-owcy-woanie.html

W "Nieznanej" przenosimy się do niebezpiecznego świata dżinnów i strażników pogody, gdzie Cassiel po raz kolejny musi zmierzyć się z Perłą, która nie jest tak martwa, jak by się mogło wydawać. Poza tym Cass i Luis muszą udać się w niezwykle trudną podróż, by uwolnić Ibby i inne dzieci...

Maxine odkrywa prawdę o sobie, ale nie o istocie, która drzemie w najciemniejszych zakamarkach jej duszy. Co najgorsze, owa ciemna masa coraz częściej przejmuje nad nią kontrolę. Żeby tego było mało, młoda kobieta nagle traci część swojej pamięci - wymazane zostają wszystkie wspomnienia, które dotyczyły jej ukochanego mężczyzny-przyjaciela i bratniej duszy. Kto lub co za tym stoi? Kim jest druga istota wewnątrz Maxine? I dlaczego małe demony, jej rodzina i odwieczni ochroniarze milczą, mimo że znają prawdę? Biorąc do ręki trzeci tom spodziewałam się zakończenia i rozwiązania wszystkich zagadek, zdziwiłam się, gdy znów zaczęło ich przybywać. Jak się później zorientowałam, "Dziki płomień" to ostatni tom serii... przetłumaczony na język polski. Ach, to cudowne i niezawodne wydawnictwo AMBER. Najwyraźniej tak już oni mają, że lubią porzucać bardzo ciekawe i oryginalne cykle, bo od 2011 nie słychać, by miała się pojawić polska wersja czwartej części. Akcja się rozkręciła. O ile drugiemu tomowi miałam do zarzucenia to, że nie pojawił się w nim żaden punkt zwrotny, to w trzecim pojawiły się aż dwa, co dodatkowo ubarwiło fabułę. Przyczepić mogłabym się tylko do tego pierwszego nagłego zwrotu, bo wydał mi się on troszkę naciągany - mowa o utracie pamięci przez Maxine. Bohaterowie po raz drugi zostali podrasowani, tym razem na pierwszy plan wysunął się Grant - facet Maxine. Wcześniej był to człowiek skryty, tajemniczy, czytelnik nie miał pojęcia, po co tak naprawdę został wrzucony do powieści. Teraz człowiek z laską okazuje się potężną bronią w walce z demonami i innymi potęgami świata. Otwarcie ukazane zostają również jego uczucia do Tropicielki Kiss (cóż za durne nazwisko), a nawet to, dlaczego bohater musi poruszać się na "trzeciej nodze". Nie sposób ominąć również kochanych, demonicznych Chłopców - istoty z Piekła rodem, perfekcyjni zabójcy, przyjaciele i chyba najbardziej tajemnicze, nieodgadnione istoty w całej serii. Nigdy nic o sobie nie mówili (znaczy się - nie mówił, bo tylko jeden z nich znał ludzką mowę), nie zdradzali swojej ani innych przeszłości. Nawet wiedząc co drzemie w ich "matce" Maxine, nie pisnęli ani słówka. To oni nakręcają całą akcję, to oni i ich sekrety budują napięcie. Mają ich sporo, zebrało się ich trochę przez dziesiątki tysięcy lat... Trochę szkoda, że nie ma tłumaczeń kolejnych części, bo mam wiele pytań, na których odpowiedzi jednak nie znajdę. Kim był ojciec Maxine? Czym jest mroczna istota zaklęta w dziewczynie? I przede wszystkim czego tak bardzo boją się Chłopcy - czego mogą lękać się Ci, których obawia się cały Wszechświat?

Pierwszy tom jest obiecujący. W późniejszych... cóż: Cassandra przemieszcza się w czasie, zmieniając wielokrotnie swoje i nie tylko swoje losy, w tym wiąże się (magicznie) z pewnym starym wampirem, później usuwa tę magiczną więź itd. (i przy każdej zmianie wydarzeń - tylko ona pamięta wydarzenia, które zaszły w alternatywnej rzeczywistości). Szczerze mówiąc - irytowało mnie to, więc przestałam czytać tę serię.

Świetna książka! Sam początek ciężki, ale po jakichś czterdziestu stronach akcja się rozkręca i tak już pozostaje do samego końca. Naprawdę gorąco polecam bo jest warto. Jedyna jej wada to okładka (choć niektórzy mówią, że okładka nie ma znaczenia, ta moim zdaniem jest paskudna). Uważam, że mogli się bardziej postarać. Zarwałam noc by ją przeczytać i nie żałuje.

Serię o demaskatorce Kościoła Prawdy przeczytałam właśnie kolejny raz. Po blisko 15 latach, gdy miałam przyjemność przeczytać ją po raz pierwszy. Zaskakujące jak bardzo wybiórczą mamy pamięć i poniekąd dziękuję za to, bo mogłam znowu z zaciekawieniem przeżyć przygody Cesarii Putman. Te 3 tomy wydane w Polsce darzę nieskrywaną sympatią: główna bohatera jest tak niedoskonała, że nie sposób jej za to nie lubić. Ma nałóg, który odpowiada za niemal wszystkie historie w które sie wplatała, chociaż bardzo tego nie chciała. I pracę która sprawia, że czuje sie choć trochę lepsza oraz wartościowa. Chess to bohaterka jakich nie znajdzie sie w większości powieści. Jest skomplikowana, trudna w obyciu i przede wszystkim boleśnie realna oraz niezdolna do tworzenia długich relacji z drugą osobą. Wszystkie 3 tomy nie są moze górnolotne. Nie mają po ponad 700 stron skomplikowanej fabuły. Ale dają to co dawać powinny: przyjemność w czytaniu, wartką akcje i tyle nadprzyrodzonych rzeczy, że niekiedy włos sie jeży na głowie. Serię Dolnej Dzielnicy darzę dużą sympatią. Jest tym do czego z pewnością z chęcią będę wracać. Szkoda, że pozostałe części nie zostały przetłumaczone oraz wydane.

Po książce nie spodziewałem się wiele, tylko kolejnej naiwnej bohaterki. I zaskoczyłem się. Akcja była bardzo dynamiczna, a sama główna bohaterka nie była głupia i naiwna. Całkiem szybko potrafiła znaleźć rozwiązanie i nie miałczała, kiedy coś nie szło po jej myśli tylko kombinowała. Czasami zapominałem, że typiarka miała 15 lat, bo zachowywała się znaczniej dojrzalej niż rozwydrzona nastolatka. Nawet to zauroczenie w Ivanie (oczywiście bohater z Rosji nazywał się Ivan i po rosyjsku wplatał tylko jedno słowo) nie rzucało się aż tak bardzo w oczy. Ivan, wprawdzie w gorącej wodzie kompany, ale dało się go łatwo polubić.

Ta książka jest naprawdę inne jak wszystkie i bardzo mi przypadła ona do gustu i szczerze się dziwię że nie zostały wydane jej dalsze tomy ::( ale o kontynuacji jej dowiedziecie się tutaj http://chomikuj.pl/Porzucone.Serie_/4+Doko*c5*84czone*2c+T*c5*82umaczone+oraz+Planowane+Kontynuacje

Jedna z niewielu serii o wampirach, które czytałem i mi się podobają. Trzeba przyznać, że autorka miała ciekawy pomysł na wampiry - nie martwe, ale "genetycznie zmienione", mogą (i muszą) jeść normalne jedzenie, ale potrzebują raz na jakiś czas także krwi, no i mają jakieś magiczne moce (trochę jak u Patrici Briggs). Również interesujący jest pomysł zorganizowania wampirów w Domy i cała związana z tym polityka. Główną bohaterkę da się polubić i łatwo czyta się o jej przygodach. Naprawdę warto sięgnąć po tę serię.

Całkiem dobra kontynuacja serii. Wbrew temu, co czytałem w niektórych komentarzach, ten tom nie jest wcale gorszy od pierwszego. Jednak jest trochę inny - więcej tu mniejszych i większych dramatów i może... melancholii? Trochę żal mi było Merit, zwłaszcza, że przez jakieś 3/4 książki jej relacja z Ethanem była trudna. Trochę przypominała mi tę między Auren i Midasem z "Glint", chociaż może nie do końca, aż tak... Mimo wszystko jest to wciąż jedna z lepszych serii o wampirach, które czytałem. Polecam.

Ta książka jest świetna! Bezkompromisowa, ostra i prawdziwa, a przy tym trzymająca w napięciu. Nie ma gadki szmatki, jak trzeba kogoś zabić to po prostu skręca mu się kark i do widzenia. Elena jest wilkołakiem, właściwie jedyną samicą na świecie, przez co jest bardzo pożądana. Ci faceci! :d Wraz z czarownicami, demonem, szamanem, wampirem i swoją watahą - a co z takiego spotkania może wyniknąć? Same kłopoty;d Dowiadują się, że istnieją ludzie, którzy łapią takich jak oni i..? I właściwie, Oni mówią, że chcą ulepszyć rodzaj ludzki. Prawda okazuje się całkiem inna. Spodobał mi się sposób pisania, a historia ukazana jest z perspektywy 30-letniej kobiety, a nie małolaty. Oh! Cudna!

W drugiej części dzieje się zdecydowanie więcej. Temperatura zostaje podkręcona! Wojna jest tuż tuż! Czy dadzą radę? Czy wątpliwości i strach okażą się zgubą? Czy nieodwzajemniona miłość poprowadzi do zdrady grupy? Czy będąc okruchem po spuściźnie greckiej bogini, Percy uratuje świat? Czytajcie, póki nie dopadnie Was Mrok..

Książkę czytałam kilka lat temu, ale do dziś wracam do niej z sentymentem. To literatura młodzieżowa, połączona z fantastyką i delikatnym romansem. Nastasya choć wygląda młodo, żyje na ziemi już od kilkuset lat. Dziewczyna ma za sobą straszną przeszłość, która stanowi dla niej traumę. Przez to, że się nie starzeje zmuszona jest wciąż podróżować po świecie aby nie wzbudzać podejrzeń. Dziewczyna po nieprzyjemnym incydencie w klubie, zrywa kontakt ze znajomymi i wyjeżdża aby po raz kolejny zacząć wszytko od nowa. Na małej farmie, gdzie ma nauczyć się posługiwania swoimi mocami nie spodziewa się, że jej koszmary powrócą. Książka to fajna i luźna lektura. Mamy fajne i ciekawe wątki, otoczone tajemnicami i echem przeszłości, która wciąż nie daje o sobie zapomnieć. Lektura jest napisana w fajnym stylu, jest nieco przewidywalna i stanowi pierwszą część cyklu pod tym samym tytułem. Lektura jest stosunkowo cienka i idealna do przeczytania w jeden wieczór czy kilka godzin.

Wczoraj skończyłam czytać drugi tom przygód Kitty, dziżejki wilkołaczki i muszę przyznać, że był zdecydowanie lepszy od pierwszego. Kitty wzbudziła spore zainteresowanie swoją audycją radiową "Kitty i nocna godzina", co doprowadziło ją do zeznawania jako świadek na kongresie w Waszyngtonie. W jednej chwili przestaje być anonimowa i ma wypowiedzieć się za wszystkich istniejących paranormali. Tylko czy oni tak naprawdę tego chcą? Zostać ujawnieni przed światem? I co na to inne gatunki takie jak wampiry? Czy chcą, żeby w ich imieniu przemawiał wilkołak? W dodatku Kitty nie ma swojej watahy, co oznacza brak ochrony przed niezadowolonymi tłumami. Kto jest przyjacielem, a kto wrogiem? Bohaterka dowie się tego na własnej skórze. W dodatku nie jest przekonana czy o taki rozgłos jej chodziło. W tym tomie naprawdę sporo się dzieje, pojawia się dużo nowych postaci. Tych złych jak i dobrych, a główna bohaterka z powodu swojej prostoduszności, chcąc pomagać zagubionym istotom sama pakuje się ciągle w kłopoty. Oczerniana przez senatora, poszukiwana przez dr prowadzącego eksperymenty na paranormalach oraz wciąż nakłaniana do wywiadów przez dziennikarzy. Jakby tego było mało gościnę w mieście oferuje jej bardzo stara wampirzyca. Próbując nadgonić nieco moje braki w czytaniu sięgnęłam po Kitty i się nie zawiodłam. Nie wiem już kiedy tak odpoczęłam umysłowo przy książce. Szczególnie, że były momenty śmiechu jak i zadumy. Książka najbardziej trafi do wielbicielek romansu paranormalnego i twardych głównych bohaterek. 😉

Ponieważ bardzo lubię czytać książki o wampirach to od samego początku wciągnęłam się w „Nocnego wędrowca”. Moje serce od razu skradła główna bohaterka, która różni się od typowych postaci w tym gatunku. Przede wszystkim czytelnik ma do czynienia z silnym i przywódczym charakterem, a w dodatku z wampirem. Na ogół na pierwszym planie autorzy lubią umieścić człowieka, który poznaje mroczny świat i sam na koniec zmienia się w jednego z nocnych drapieżników. Tutaj jest znacznie inaczej, to Mira wydaje rozkazy, dysponuje ciekawą mocą magiczną, znajduje się w niezręcznej sytuacji, bo musi zaufać człowiekowi polującemu na takich jak ona, a przez to podpada wampirom będącym wyższą od niej rangą. Jakby tego było mało, Mira skrywa również sekret z przeszłości, który odbiorca powieści ma okazję odkryć w miarę zapoznawania się z lekturą. Kolejną sprawą są interesujące elementy fantastyczne. W „Nocnym wędrowcy” pojawiają się nie tylko wampiry i wilkołaki, ale też naturi, bori, czarnoksiężnicy i łowcy. Istnieje również inny świat, o którym sporadycznie wspomina autorka. Oczywiście Jocelynn Drake najwięcej poświęciła na wyjaśnianie zasad dotyczących wampiryzmu i mocy z nimi związanych oraz posłużyła się legendą o ich śmiertelnych wrogach, zagrażających nie tylko mrocznym drapieżnikom, lecz także ludziom. Podoba mi się, że świat przedstawiony jest tak bogato rozbudowany i że nie wszystko kręci się wokół głównej bohaterki i samych wampirów. To sprawia, że cała książka jest intrygująca i chce się czytać dalej. Chociaż Mira oraz poboczni bohaterowie zostali dobrze skonstruowani to jednak czasem nie podobała mi się akcja książki. Autorka przyłożyła się do opisów i objaśniania zjawisk nadnaturalnych, ale momentami mogła sobie to darować. Nie twierdzę, że to nudna lektura, ale miejscami zdarzały się przestoje pomimo pojawienia się kluczowych dla fabuły detali. Pomimo tej wady nie zniechęciło mnie to do czytania, ponieważ interesowałam się dalszymi losami bohaterki oraz jej odmiennością. Zakończenie totalnie mnie zaskoczyło. Zwłaszcza, że spodziewałam się już finału bez dalszego rozwoju wątków. Tymczasem autorka zrobiła czytelnikom psikusa i cóż… nie pozostaje mi nic innego niż sięgnięcie po kolejny tom. Czy polecam? Tak, zwłaszcza tym, którzy uwielbiają historie o wampirach i w gatunku urban fantasy.

To czytadło. Historia Gin, która zabija na zlecenie, a kiedy zostaje wrobiona, zaczyna zabijać bez zlecenia. W ramach zemsty potocznie nazywanej wyrównywaniem rachunków. To, co odróżnia Ukąszenie Pająka od innych tego typu powieści, jest obecność elementów magii. W tym świecie – do złudzenia przypominający nasz – niektórzy ludzie potrafią korzystać z mocy żywiołów. Poznajemy Gin, kiedy w brawurowy sposób wykańcza niezbyt dobrą panią doktor z zamkniętej placówki psychiatrycznej i bez większych problemów wraca do swojej bazy, pubu o wdzięcznej nazwie Wesoły Prosiak. Wkrótce dostaje kolejne zlecenie polegające na wykończeniu wpływowego biznesmena podczas przedstawienia operowego. I wtedy właśnie coś idzie nie tak. Gin zostaje zdradzona, ginie jej najbliższy przyjaciel, przyszywany ojciec zresztą, a winnych nie ma. Trzeba ich znaleźć i unieszkodliwić, zanim wypłyną kolejne trupy. Ukąszenie Pająka czyta się szybko, bo to rzecz lekka, dynamiczna i nie wymagająca myślenia. Akcja pędzi na złamanie karku, ludzi ginie sporo, krew leje się hektolitrami. Jak na powieść urban fantasy przystało, magia ubarwia tło. Ułatwia bohaterce wyczuwanie zagrożenia, włamywanie się do zamkniętych pokoi czy na przykład leczenie się. Wokół roi się zaś od krasnoludów, olbrzymów czy wampirów, dzięki którym historia zyskuje kolorytu. Jasne, Ukąszenie Pająka ugina się od schematów i niczym miłośnika kryminałów nie zaskoczy. Jednak autorka nawet przez moment nie ukrywa, że pisze powieść ku relaksacji i bez większych ambicji. Czytelnikom to chyba odpowiada, skoro powstało już kilka kolejnych tomów… Więcej recenzji: https://zdalaodpolityki.pl/category/ksiazka/

Książka tak jak poprzednia bardzo mi się spodobała. Jest to dalsza część o głównej bohaterce która postanawia wrócić do tych niby swoich przyjaciół co oczywiście okazuje się złe. Ratują ją prawdziwi przyjaciele których poznaliśmy w poprzedniej części. Gorąco polecam tę książkę. :)