Po prostu życie

Czasami można się bardzo miło zaskoczyć książką. Myślałam, że będzie to zwykłe romansidło a tutaj miła niespodzianka! Co prawda nie wszystkie wątki mi się podobały a tytułowy sekret był lekko naciągany, tak muszę przyznać, że ogólny odbiór książki jest na plus. Nie słyszałam nigdy o autorce i nie wiedziałam czego mogę się po niej spodziewać. „Sekret mojego męża” czytało się bardzo przyjemnie i z pewnością jest to lektura na jeden wieczór. Niestety nie przypadły mi do gustu opisy scen erotycznych i jak dla mnie to jest duży minus książki ale można przymknąć na nie oko. Zakończenie było lekko przewidywalne ale pozostało otwarte. Czy kiedyś będzie druga część? Natalia jest szczęśliwą żoną, matką a dodatkowo rozwija się zawodowo prowadząc własną kwiaciarnie. Jej mąż Adam ciężko pracuje i zapewnia jej i dzieciom wszystko czego zapragną. Kiedy niespodziewanie w jej życiu pojawi się były chłopak sprzed lat okaże się, że tak naprawdę nic nie wie o swoim mężu. W ich związku od dawna brakuje emocji i wkradła się w niego rutyna. Czy skrywane tajemnice rozpalą na nowo ich życie czy może doprowadzą do rozstania? Jak pokazało życie można spędzić z kimś wiele lat a tak naprawdę nic o nim nie wiedzieć. Adam jak nikt potrafi oszukiwać… 8/10⭐️

Dzień dobry w #instapiąte jak wami mija dzisiejszy dzień? Mi dość dobrze 😊 Książka pt." Dorzuć mnie do prezentu " Pani @blazynskaagnieszka jest świetna. Na początku myślałam że będzie to opowieść o jednej grupie bohaterów, okazało się jednak że tak nie jest. Przyznam się bez bicia że nie czytałam opisu z tyłu okładki, po propstu stwierdziłam że pójdę na żywioł. Książka opowiada o teraźniejszości czyli o tym co dzieje się aktualnie, chodzi mi tutaj o wirusa który panuje na całym świecie. Mamy pokazany tutaj okres przedświateczny jak i pierwsze dni świąt Bożego Narodzenia. Każda z histori jest inna i opisywana przez inne osoby ale zawsze zaczyna się praktycznie na począrku grudnia a kończy w święta. Fajne jest to że autorka w każdym rozdziale wplątywała osoby z poprzednich i z każdą kartką wiedziałam coraz więcej. Bardzo ale to bardzo dobrze mi się ją czytało, szkoda tylko że tak szybko się skończyła. Chciała bym bardzo podziękować wydanictwu @wielkalitera za egemplarz do recenzji. Ps. Świeczuszka z @sklepikzpokatnej ❤ #piatek #dziendobry #goodmorning #sklepikzpokątnej #wielkalitera #agnieszkabłażyńska #świece #świątecznaksiążka #święta #śnieg #bookstagram #bookstagrammer #bookstagrampl #bookcouple #bookpic #instabook #książki #czytambolubie #czytaniejestsexy #kochamksiążki #ksiazkoholizm #ksiazkoholik #ksiazkoholiczka #ksiazkowelove #mariolaczyta #mariolaiksiazki #recenzja #recenzjaksiazki #czytaniemymnałogiem

" Jeśli ktoś kiedyś ci powie, że nikt nie jest idealny, nie wierz w to. Każdy z nas jest idealny, tylko nie wszyscy zdają sobie z tego sprawę." Czasami w życiu potrzebujemy przypomnienia, że magia istnieje nie tylko w bajkach, ale może ukrywać się tuż za rogiem, w prozie codziennego dnia. Sięgając po "Anielski puch", spodziewałam się typowej świątecznej opowiastki, a dostałam historię, która owszem, otula jak ciepły koc, ale pod spodem kryje warstwy prawdziwego, nielukrowanego życia. To opowieść o tym, że wszystko się może zdarzyć, jeżeli tylko, choć na chwilę, pozwolimy sobie na marzenia i uchylimy furtkę, którą zazwyczaj trzymamy mocno zamkniętą na cztery spusty. Marika Krajniewska przedstawia nam trzy niezwykłe kobiety: Annę, Zofię i Natalię. Łączą je więzy krwi, pokoleniowa sztafeta, ale przede wszystkim specyficzne fatum – brak szczęścia w miłości. Każda z nich, na swój sposób, wypracowała mechanizmy obronne. Obserwujemy, jak mężczyźni pojawiali się i znikali z ich życia, co tylko utwierdzało je w gorzkim przekonaniu, że jedyną osobą, na którą można liczyć, jest się samemu. Ta fasada niezależności jest jednak tylko maską, pod którą kryje się głęboka, ludzka potrzeba bliskości. W tej historii urzekło mnie to pęknięcie w zbroi bohaterek. Choć na co dzień twardo stąpają po ziemi, w głębi serca każda z nich pielęgnuje cichą nadzieję. Ten kontrast jest najbardziej widoczny w ich corocznej tradycji – listach do Świętego Mikołaja. To w nich, na papierze, pozwalają sobie na szczerość, do której wstydzą się przyznać głośno. To piękny symbol tego, że niezależnie od wieku i bagażu doświadczeń, w środku wciąż jesteśmy dziewczynkami marzącymi o tym, by ktoś nas dostrzegł i zrozumiał. Kiedy w poukładanym, a może raczej bezpiecznie zamkniętym świecie Anny pojawia się Wiktor – intrygujący chirurg z własną historią – zaczyna się prawdziwa gra emocji. To niesamowicie realistyczne, jak bardzo Anna boi się tego, co dobre. Zamiast rzucić się w wir uczucia, robi wszystko, by pokrzyżować plany przeznaczeniu. Autorka świetnie oddała ten lęk przed szczęściem, który często paraliżuje bardziej niż strach przed porażką. Trudno uwierzyć, że to dzieje się naprawdę, gdy przez lata życie uczyło nas sceptycyzmu. Równolegle śledzimy losy pozostałych kobiet. Zofia i jej spotkanie z mężczyzną z przeszłości to wątek pełen tajemniczości i niepokoju, który dodaje całości odrobinę pikanterii. Z kolei Natalia, najmłodsza z nich, zdaje się nieświadomie wchodzić w koleiny wyżłobione przez błędy matki i babki. To smutna, ale prawdziwa refleksja nad tym, jak trudno jest odmienić historię rodzinną, która lubi się powtarzać. Czy można przerwać ten cykl? To pytanie towarzyszy nam przez większość lektury. Tytułowy "Anielski puch" to nie tylko metafora śniegu, ale też symbol szansy i oczyszczenia. Gdy z nieba zaczyna sypać biały puch, świat zwalnia, a kontury rzeczywistości stają się bardziej miękkie. W takiej scenerii łatwiej o cuda, ale autorka nie idzie na łatwiznę. To, co wyróżnia tę pozycję, to wyważenie proporcji. Jest ciepło, jest świąteczny klimat, ale historia nie jest pozbawiona realności. Są tu żywe emocje, jest akcja, są wątpliwości, które targają każdym z nas, gdy stajemy w obliczu zmian. Książka jest napisana stylem, który sprawia, że przez strony się płynie. Marika Krajniewska potrafi budować napięcie, ale robi to w sposób subtelny, skupiając się na relacjach międzyludzkich. To nie jest przesłodzona wizja świata, gdzie wszystko rozwiązuje się za dotknięciem czarodziejskiej różdżki. Bohaterki muszą zmierzyć się ze swoimi demonami, lękami i przyzwyczajeniami. Właśnie ta autentyczność sprawia, że kibicujemy im od pierwszej do ostatniej strony, mając nadzieję, że tym razem los okaże się łaskawszy. Podsumowując, "Anielski puch" to lektura idealna na jeden, góra dwa wieczory. Czyta się ją błyskawicznie, bo i objętościowo jest niewielka, ale zostawia po sobie wyraźny ślad. Spokojnie do przeczytania w 2-3 godziny, co czyni ją idealnym towarzyszem do kubka gorącej herbaty po ciężkim dniu. Jeśli szukacie czegoś, co przywróci wam wiarę w to, że los może się odmienić, a jednocześnie nie obrazi waszej inteligencji naiwnością – polecam gorąco.

Książka składa się jakby z 5 opowiadań, w których losy bohaterów gdzieś się ze sobą przeplatają. Jest w niej sporo mądrych słów, choć czasem aż za dużo, przez co momentami książka jest przegadana, a przez to nudnawa. Wrażenia świeżo po przeczytaniu raczej pozytywne, choć bez szału.

„Nie chodziło o to, żeby prezenty były kosztowne. Sztuką było wybrać tę jedną rzez, na której obdarowanemu naprawdę zależało, nawet jeśli wcześniej nie do końca sobie to uświadamiał.” Czy nie w tym jest najwięcej magii świąt? By otrzymać coś, czego nie oczekujemy, a co na dłuższą metę przynosi nam najwięcej radości? Bo czym tak naprawdę byłoby otwieranie prezentów pod choinką, gdybyśmy kilka tygodni, a może nawet miesięcy wcześniej przekazali bliskim listę rzeczy, których po nich oczekujemy? Często mylimy święta z drugimi obchodami urodzin, kiedy myślimy, że dobrze wiemy co jest dla nas przydatne. A przecież chodzi o element zaskoczenia. W tym skryta jest magia świąt. W tym jest jej czar. „Przez rozświetlone okno widziała choinkę i dała się na chwilę porwać temu uczuciu, które pamiętała z dzieciństwa. Niecierpliwość podszyta radością, ale i lękiem.” Święta spędzone w obcym miejscu nie zawsze okazują się czymś, co działa. Kiedy więc Lucyna otrzymuje w spadku dom na odludziu, otoczony lasem, gdzie większość technologi nie działa bez zwyczajny brak zasięgu, pierwsze, co przychodzi jej do głowy to święta rodzinne. Pragnie je spędzić z wszystkimi czterema córkami, choć zdaje sobie sprawę z tego, że nie dogadują się między sobą najlepiej. Siostrzana miłość nie zawsze jest tym, co występuje w rodzinach, bo i nie każdy jest idealny. W końcu nie żyjemy w idealnym świecie. „Przeżywali wyjątkowe święta i to nie tylko ze względu na miejsce, ale i z powodu aury. Pamiętała takie Boże Narodzenie z dzieciństwa, tęskniła za nimi, za śniegiem i mrozem i ślizgawkami.” Czy jednak te wyjątkowe święta pozostaną takie, gdy Lucyna musi wyjawić dzieciom sekret zmarłego ojca? Czy staną się sobie bliżsi? Czy pojednają się za sprawą tego migoczącego światełkami choinkowymi blasku? Jakich niespodzianek mogą się spodziewać po własnej matce? Czego jeszcze nie dowiedzieli się za życia ojca? „W tym roku rzeczywistość siłą wdarła się do ich rodziny i wstrząsnęła nią. Zmusiła, by zmierzyli się z sekretami, skrywanymi żalami i pretensjami.” To prawda. Życie przynosi nam co roku prezenty pod choinkę i czasem zdarza się, że największym z nich jest zwykła, choć wcale nie nie taka zwyczajna, rzeczywistość. Bo nie da się ukryć, że to życie potrafi zaskoczyć nas bardziej niż kreatywność członków rodziny w doborze prezentów. Zupełnie jakby wszechświat obserwował każdego z nas z osobna i wszystkich razem kolektywnie i to on wyznaczał, co nam się należy. Co jesteśmy w stanie udźwignąć nie łamiąc sobie przy tym karku albo kości nawzajem.

"Wstrzymując oddech" M. Mikos Książka ta to pełna emocji opowieść o tym jak trudne jest życie i jak radzić sobie ze stratą najbiższej osoby. Oliwia i Jakub to ok. 30-letni młodzi ludzie,są szczęśliwym narzeczeństwem. Kochają się bezgranicznie i mają wiele wspólnych planów,mieszkają razem , chcą wziąśc ślub i mieć dzieci. Plany te są jednak wciąż odkładane. Jedna sekunda niszczy wszystko. Jakub ginie w wypadku a Oliwia zostaje sama w pustym domu. Jej życie to udręka,łzy i cierpienie. Mimo próby pomocy bliskich kobieta chce przeżyć tragedię sama. Trwa w zawieszeniu długo, a do życia pomaga wrócić jej ... Jakub. Składa jej niezwykłą obietnicę. Jest to wątek bardzo ulotny ( powrót z zaświatów) na 3 dni . Oliwia wraca do normalności . Zaczyna prace w swojej kawiarni i żyje. Jednak po jakimś czasie lęk i panika wracaja do jej życia i w nim królują. I co się okazuję? że nadszedł jej czas i Jakub po nia wrócił . Spełnił swoją obietnicę. Autorka oddała nam w ręce książkę mocno emocjonalną, wyciskającą łzy . Ksiązkę o życiu ,książkę potrzebną wielu ludziom borykającym się ze stratą bliskiej osoby. Wątek ulotności i powrotu z zaswiatów jest może i wyjatkowy ale nadaje tej historii wyjątkowości. Polecam.

Pokochałam tą historię z całego serca i czekam na dalsze losy Marty I Piotra, bo niestety zakończenie nie było piekne I bajkowe. Aniu, skradłaś tą historią całe moje serce. Pokazałaś jak bardzo ludzie mogą być zranieni i jak bardzo możemy tego nie zauważać. Ile potrzeba mieć miłości i empatii w sobie, żeby pomóc drugiej osobie. I jak prawdziwe uczucia mogą wiele zmienić. Dziękuję i czekam na więcej ❤

Audiobook. Trzy przyjaciółki, trzy kobiety sukcesu i trzy "wywrócone stoliki" w samą Wigilię. Ilość zawirowań i zwrotów akcji wręcz nieprawdopodobna, ale gdy przymknie się na to oko dostajemy rozrywkę na dobrym poziomie. Zabawna i kąśliwa czasami, z wieloma świetnymi tekstami. Z ogromnym dystansem, ale i uszczypliwością dla pozornej sławy i blichtru. Dodatkowy atut to bardzo dobra interpretacja lektorki - Karoliny Porcari.

Oceniłabym tą książkę jako po prostu przyjemne doświadczenie, prosta historia na rozluźnienie. Zero przekombinowania, dobry język i narracja. Minusem był na pewno wątek Alka (w mojej ocenie zupełnie źle poprowadzony) i szkoda że wątki są mocno porozsypywane i jakby niedokończone (np. motyw ważek, przemyślenia bohaterki czy śmierć, która w książce odgrywa dość dużą rolę), ale poza tym pozycja całkiem w porządku.

Współczesna literatura obyczajowa z historią w tle często wpada w pułapkę nadmiernego lukrowania przeszłości. „Dziewczyna z czerwonym warkoczem” autorstwa Krystyny Bartłomiejczyk to jednak pozycja, która stara się wyjść poza ramy klasycznego romansu historycznego, oferując czytelnikowi emocjonalną podróż przez trudne lata II wojny światowej oraz skomplikowane losy powojenne. Zarys fabuły: Życie zaplecione w warkocz Główną bohaterką powieści jest Marysia – tytułowa dziewczyna o charakterystycznych, miedzianych włosach, której beztroską młodość brutalnie przerywa wybuch wojny. Akcja rozpoczyna się w malowniczej, wiejskiej scenerii, która szybko zamienia się w arenę walki o przetrwanie, godność i marzenia. Fabuła koncentruje się na dorastaniu Marysi w cieniu okupacji, jej pierwszej, wielkiej miłości oraz traumatycznych wydarzeniach, które zmuszają ją do przedwczesnej dojrzałości. Autorka prowadzi nas przez labirynt wojennych wyborów – od pracy ponad siły, przez lęk o najbliższych, aż po trudne decyzje sercowe. Jednak książka nie kończy się wraz z nadejściem pokoju. Bartłomiejczyk pokazuje, że „wyzwolenie” dla wielu kobiet było jedynie początkiem nowej, często równie bolesnej walki o odnalezienie się w nowej, powojennej rzeczywistości politycznej i społecznej Polski. Krystyna Bartłomiejczyk posiada rzadką umiejętność pisania o rzeczach tragicznych w sposób niezwykle plastyczny i przystępny. Największą siłą tej powieści jest autentyczność emocjonalna. Marysia nie jest posągową bohaterką bez skazy; to dziewczyna pełna lęków, wątpliwości, ale i niezwykłej, cichej siły, która pozwala jej przetrwać najgorsze momenty. Jej czerwony warkocz staje się tu symbolem tożsamości – czymś, co wyróżnia ją z tłumu i przypomina o tym, kim była, zanim świat stanął w płomieniach. Warsztatowo autorka radzi sobie dobrze, choć momentami stylistyka może wydawać się nieco zbyt sentymentalna dla czytelników przyzwyczajonych do twardego, surowego reportażu wojennego. Bartłomiejczyk stawia na detal obyczajowy – opisy codziennych czynności, zapachów i smaków wiejskiego życia stanowią doskonały kontrast dla brutalności działań wojennych. To właśnie ten kontrast buduje napięcie w pierwszej połowie książki. Należy jednak zauważyć, że powieść miejscami cierpi na pewne fabularne uproszczenia. Niektóre zbiegi okoliczności wydają się nazbyt sprzyjać bohaterce, co osłabia realizm opowieści. Niemniej, dla miłośników sag rodzinnych i historii o silnych kobietach, te mankamenty nie będą przeszkodą. Autorka świetnie oddaje specyfikę polskiej wsi i małomiasteczkowych układów, pokazując, że wojna nie tylko niszczyła budynki, ale przede wszystkim trwale zmieniała relacje międzyludzkie. Podsumowując, „Dziewczyna z czerwonym warkoczem” to wzruszająca i solidnie napisana historia o sile przetrwania. To hołd złożony pokoleniu naszych babć, które mimo dziejowych burz potrafiły zachować w sobie iskrę nadziei. Choć nie jest to lektura przełomowa pod względem formy, to z pewnością jest to książka potrzebna, przypominająca o tym, że historia wielkich bitew składa się z tysięcy małych, intymnych dramatów, takich jak ten Marysi.

"Uświadomiłam sobie, że marzenie o beztroskim życiu pozostanie w sferze pragnień tak długo, jak będę pod skrzydłami apodyktycznej mamy." Majka i Michał byli ze sobą bardzo szczęśliwi, jednak los w postaci zaborczej matki Michała chciał żeby się rozstali. Michał wyjeżdża na studia medyczne a Majka zostaje w Warszawie. Kiedy spotykają się po latach wydaje się że ich uczucie nigdy nie wygasło. Pytanie czy są teraz w stanie zawalczyć o swoją miłość? Kolejne cudowne spotkanie z lekkim piórem Autorki spowodowało że przez książkę praktycznie popłynęłam. Historia momentami bardzo przewidywalna a jednocześnie bardzo ciepła i godna polecenia każdemu kto ma w zanadrzu kochana Mamusie ;) Świetna lektura, którą można czytać w każdym czasie, z humorem i dobra puentą. Polecam Wam serdecznie :)

„Pragnienia" pochłonęły mnie jak burza – gwałtownie, namiętnie, bez litości. Czytając, czułam się, jakbym zatańczyła z bohaterami w klubie Hades 66 – w półmroku emocji, przy dźwiękach serca bijącego szybciej z każdą stroną. Wiktoria i Janek nie są tylko postaciami – to dwa żywioły, które zderzyły się w mojej wyobraźni z siłą, jakiej się nie spodziewałam. Ich historia nie jest słodką bajką, to surowa lekcja odwagi, pożądania i walki o własne „ja”. Miłość w tej książce nie jest łatwa. Jest surowa, dzika, prawdziwa – jak wiatr tańczący na granicy burzy. Wiktoria i Janek pokazali mi, że czasem, by naprawdę żyć, trzeba rzucić się w ogień. I choć można się sparzyć – warto. Czytając, czułam się jak w emocjonalnym rollercoasterze bez pasów bezpieczeństwa – i nie chciałam wysiadać! To jak połączenie romantycznego dramatu z odrobiną pieprzu i szczyptą życiowej prawdy. Wiktoria? Dziewczyna z krwi, kości i marzeń, które trzeba było schować do szuflady. Janek? Koszykarski bóg z sercem, które potrafi kochać naprawdę. Razem? Iskry, pożar, a może nawet tsunami. Zakochałam się, wzdychałam, klęłam pod nosem – i przepadłam. Ilona Gołębiewska, to było niebezpiecznie dobre! Ta książka zostawiła mnie z drżącymi dłońmi i sercem pełnym niedopowiedzeń. I właśnie za to ją pokochałam.

Motto tej powieści "najbardziej cierpią ci, którzy noszą serce na dłoni". I tak to się ma do bohaterów / wirtuozów muzyki klasycznej. Muszą oni się uporać z demonami przeszłości aby stawić czołu wszystkim im stawianym przeciwnością. Bardzo istotnym elementem jest bezpardonowa rywalizacja posunięta do przemocy fizycznej (skrzypaczka) i psychicznej (wiolonczelista). Ubocznym choć nie bezpośrednim elementem jest wpływ mediów społecznościowych w których to każdego można zniszczyć psychicznie i zawodowo. Super powieść dającą dużo do myślenia. Brawo dla Ewy !!

Jolanta nie sądziła, że jej życie potoczy się w ten sposób. Rozpad małżeństwa, brak kontaktu z ukochaną córką i depresja, której nie da się wyleczyć, sprawiły, że kobieta całe dnie spędza w domu. Na całe szczęście jest jeszcze jej partner, Kuba, ale… Czy mężczyzna zrozumie decyzje i tajemnice, którymi postanowiła się z nim nie dzielić? Ola nie potrafi wybaczyć matce wielu rzeczy, a po przeczytaniu pamiętnika z lat jej młodości czuje jeszcze większy ból i nienawiść. Jolanta nigdy jej nie chciała, a Ola… Musi skupić się na nadchodzącym ślubie, a przeszłość zostawić za sobą. Tak będzie najlepiej. Historia życia dwóch kobiet, matki i córki. Ból, nienawiść i miłość, która ma niezwykłą moc leczenia blizn przeszłości. Żeby pokochać, najpierw jednak trzeba wybaczyć… Książka Janusza Muzyczyszyna dotyka wielu poważnych i bolesnych spraw, które mogą spotkać każdego z nas. Najważniejszymi z nich są oczywiście chłodne stosunki łączące dwie niezwykle podobne do siebie kobiety, które przeszły w swoim życiu bardzo dużo. Próba gwałtu i problemy psychiczne, będące jego następstwem, wpłynęły na charakter matki oraz stały się przyczyną jej konfliktu z córką. Autor bardzo dobrze opisuje kolejne sytuacje, wpływające na życie Joli, a także tłumaczące jej drogę od naiwnej nastolatki do dojrzałej kobiety. Mogłam uwierzyć w jej postać, tak samo zresztą jak w rozgoryczenie Oli i jej wybory życiowe. Obie panie zostały napisane realistycznie: mają swoje poglądy, nawyki i plany na przyszłość. Jeśli chodzi o motyw pamiętnika, to ucieszyłam się, gdy okazało się, że powieść nie jest w całości z niego złożona. Wstawki z niego, które pojawiały się pomiędzy rozdziałami, ciekawie ukazywały relacje Joli z rówieśnikami i rodzicami, które wpłynęły na to, jaką dorosłą osobą się stała. We fragmentach z pamiętnika autor ujął też dobrze typowe dla nastolatki roztrzepanie i próbę opisania wszystkiego na raz, co sprawiało, że na mojej twarzy pojawiał się uśmiech. Podobnie zresztą jak przy „końcach świata” młodej Jolki, które z perspektywy czasu okazują się błahe, a ich rozwiązania są często oczywiste. „Zapomniany pamiętnik” to wciągająca, życiowa historia o ludzkich problemach i więziach rodzinnych, które nie zawsze są takie, jakich byśmy chcieli. To także zapis zmian, które zachodziły w Polsce na przestrzeni lat i porównanie ich z tym, co mamy obecnie. Myślę, że warto sięgnąć po tę historię, gdyż jest ona dobrze napisana, realistyczna oraz interesująca. Polecam! współpraca barterowa z WasPos

#1427 - „Sekret Bodyguarda” - Marta Maciejewska - Wydawnictwo Szara Godzina #97/2024 "Na dworze w końcu trochę się ochłodziło, więc wybrała białe obcisłe spodnie i czarne szpilki. Do tego założyła czarną elegancką koszulkę na grubych ramiączkach, a długie włosy opuściła luźno na ramiona." Książka ma 360 stron. Swoją premierę miała dnia 17.09.2020 roku. Jest to pierwszy tom cyklu - Sekret Bodyguarda. Główną bohaterką książki jest projektantka, właścicielka własnego domu mody - Mikaela Brown. Na jej drodze pojawia się mężczyzna - Theo. Czy z tej znajomości wyniknie coś dobrego, czy same kłopoty ? #sekretbodyguarda #martamaciejewska https://www.facebook.com/photo/?fbid=1232610231368049&set=a.782581979704212

Piszę to z ciężkim sercem, bo książki pani Kosowskiej zawsze „ łapały mnie za serce i zmuszały do rachunku sumienia jednak po lekturze kolejnej pozycji czuję przesyt. Trudno przymknąć oko na fakt, że autorka serwuje nam wciąż ten sam model relacji, a momentami wręcz przepisuje własne teksty słowo w słowo z innych tytułów, zmieniając jedynie imiona bohaterów. Uwielbiam jej styl i życiowe mądrości, ale czytanie po raz kolejny tego samego scenariusza mija się z celem i odbiera całą przyjemność z lektury.

" Nie rezygnuj " to druga część dylogii, która według mnie emocjonalnie przebiła swoją poprzedniczkę . Maja rozłożyła mnie na łopatki tym jak potoczyły się losy Nicole ,głównej bohaterki. Wiem na pewno, że nikt nie chciałby dźwigać na swoich barkach tego co się jej przytrafiło ,ale wiem też, że nie każdy dałaby radę wstać , otrzepać się i pójść dalej z podniesioną głową. A to właśnie zrobiła Nicole. Mimo tak wielu potknięć, chwil bliskich załamania i ucieczce w alkohol.Mimo tylu przeciwności losu dała radę walczyć o swoje szczęście. Autorka pokazuje nam również jak wielką siłę mają ludzie ,którzy nas otaczają. Dobrzy ludzie, którzy mimo tego ,że będą odpychani i tak będą przy nas z wyciągniętą dłonią czekać, aż ją chwycimy i damy sobie pomóc. Nicole miała to szczęście... Polecam z całego serca ❤️

Aldona Reich pokazuje, że nie trzeba 500 czy 600 stron, żeby opowiedzieć wciągającą, wielowątkową historię. Wręcz przeciwnie — jej ogromnym atutem jest umiejętność kondensowania emocji i wydarzeń bez utraty głębi. Historia Karoliny i pozostałych bohaterów, połączonych w ciekawy sposób wciąga stopniowo. To opowieść o przeszłości, z którą trzeba się zmierzyć, i o różnych odcieniach miłości. Na szczególne uznanie zasługuje warsztat pisarski autorki — stoi na naprawdę wysokim poziomie. Nie ma tu zbędnych, rozwlekłych opisów ani nużących fragmentów. Każda scena coś wnosi, każda relacja ma znaczenie. To jedna z tych książek, które czyta się szybko, ale zostają w głowie czytelnika.

Dobry wieczór wszystkim 😁 Miałam przyjemność przeczytać książkę pt. " Portal randkowy " Pana @mmwysockiautor . Dziękuję bardzo za ebook 😊 Przypominam że premiera książki odbyła się 9 listopada. Książka składa się z kilku opowiadań z połowy europy i każde z nich jest zatytułowane państwem oraz miastem z którego dany bohater pochodził. Nie powiem w niektórych uśmiałam się nieziemsko ale zakończenia potrafiły być bardzo smutne i pouczające. Niestety ale w wirtualnym świecie jak i tym realnym nigdy nie możemy do końca ufać ludziom. Kto wie czy po drugiej stronie ekranu siedzi ta sama osoba co np na zdjęciu któro zostało nam wysłane. Można powiedzieć że autor tworząc tą książkę miał na celu pokazać nam jak to jest na prawdę w świecie portali randkowych. Nie mówię że wszystkie historie akurat kończą się tragicznie, bo zdażają się przypadki w których ludzie odnajdują drugą połowę właśnie na takich stronach. Dlatego bardzo polecam tą książkę z całego serduszka a Autorowi jeszcze raz dziękuję za możliwość przeczytania jej. #portalrandkowy #bookstagram #bookstagrammer #bookstagrampl #piątek #dobrywieczór #ksiazkoholizm #ksiazkoholik #ksiazkoholiczka #ksiazkowelove #kochamksiążki #czytam #czytamksiążki #czytambolubie #czytamwszedzie #czytamwdomu #czytaniejestsexy #czytaniejestfajne #bookstagrampl #bookstagramtopasja #booklover #bookcouple #bookpic #instabook #książki #booknerd #bookmylife #ksiazkimojezycie #ksiazkimojamilosc #bookholic #bookphoto

Historia bohaterów ze środowiska architektów, które autorka jako architekt dobrze poznała. Losy opisanych postaci wciągają. Nie wszyscy wyglądają na takich, jacy wydają się na początku. Okazuje się, że Ryszard to ciepły człowiek, Zdzisława potrafi przyznać się do błędów, a Tymoteusz, który początkowo wydaje się pozytywnym bohaterem, okazuje swoją druga twarz. Bohaterowie podążają za swoimi marzeniami dokonując czasami błędnych wyborów. Urzekły mnie opisy pobytu Majoliki w Japonii, opis potraw, które jadła, tradycji obowiązujących w Japonii, jej zabytków i urzekających miejsc.