Ostatni całus dla mamy

Name: Ostatni całus dla mamy
Rating: 7,5 (159 reviews)
Author: Casey Watson
ISBN: 9788324150540

Casey Watson

7,5 / 10

159 ocen

20 opinii

Wydawnictwo: biografia, autobiografia, pamiętnik

288 str.

Kategoria:: biografia, autobiografia, pamiętnik
Format:: papier
Tytuł oryginału:: A Last Kiss for Mummy
Data wydania:: 2015-01-20
Data 1. wyd. pol.:: 2015-01-20
Liczba stron:: 288
Czas czytania: 4 godz. 48 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788324150540
Tłumacz:: Anna Cichowicz

Dramatyczna i wzruszająca historia nastoletniej matki szukającej bezpieczeństwa i kochającego domu.

Emma ma czternaście lat i jest jeszcze dzieckiem – które nigdy nie zaznało miłości. Była w kilku rodzinach zastępczych, a gdy zaszła w ciążę, własna matka wyrzuciła ją z domu. Razem z synkiem trafia do Casey. Watsonowie z miejsca zakochują się w chłopczyku, ale trudno jest im poradzić sobie z zachowaniem Emmy i jej brakiem odpowiedzialności. Jednak im lepiej Casey poznaje Emmę, tym mocniej jest przekonana, że ta samotna, pozbawiona wsparcia dziewczyna może stać się wspaniałą matką. Dlatego jest jej tak trudno dokonać wyboru: pomóc zdesperowanej nastolatce pragnącej odmienić swoje życie czy odebrać jej dziecko, by zapewnić mu bezpieczny dom?

Nie przeczuwa, że wkrótce dojdzie do tragedii…

Średnia ocen

7,5 / 10

20 opinii 159 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Ostatni całus dla mamy w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,6

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Opinia społeczności i

Ostatni całus dla mamy

Mimo,że jest to pierwsze spotkanie z panią Casey Watson-dotychczas z tej serii czytałam tylko książki Cathy Glass,to już mogę stwierdzić ,że styl Pani Casey przypadł mi do gustu i obrałam sobie za cel przeczytania jej wszystkich pozycji. Ta książka , zresztą tak jak wszystkie pisane przez życie jest bardzo wzruszająca i poruszająca,ale też pełna optymizmu,że dzięki opiece społecznej i takim rodziną zastępczym jakimi są Casey i Cathy dzieci z problemami i trudnym startem mogą wyjść na prostą. Co więcej ,ta powieść bardzo mnie poruszyła ,bo sama mam 14-letnią córkę i nie wyobrażam sobie by mogła mieć własne dziecko-czytając o problemach 14letniej Emmy cały czas kręciłam głową z niedowierzaniem ,że ta dziewczynka ma tylko naście lat.

Zgłoś

2470

1941

Oceny książki Ostatni całus dla mamy

Średnia ocen

7,5 / 10

159 ocen

Twoja ocena

0 / 10

18 ocen

16 ocen

41 ocen

49 ocen

24 ocen

10 ocen

0 ocen

1 ocen

0 ocen

Opinia

1196

434

Lolek90

25.01.2020

7 / 10

Na półkach: , , , ,

Na książki autorstwa Casey Watson natchnęłam się zupełnie przypadkowo. Jednak pokochałam je już od pierwszej pozycji.
Kobieta w mistrzowski sposób opisuje historie dzieci, które trafiają pod jej dach. Wraz z mężem tworzą rodzinę zastępczą dla tzw. "trudnych dzieci i młodzieży". Jest to tymczasowe schronienie dla dzieci do czasu, aż ich rodzice nie uregulują swojego życia lub nie znajdzie się dla nich stałej rodziny.
Tym razem pod opiekę Casey trafia czternastoletnia Emma wraz ze swoim maleńkim synkiem, Romanem. Matka dziewczyny specjalnie się nią nie interesowała, o ojcu nic nie wiadomo. Sama Emma jest niezaradna życiowo, bardziej od Romana interesuje ją przebywający w więzieniu ojciec chłopczyka. Tymczasem pracownicy opieki społecznej coraz bardziej interesują się tym, czy młoda matka daje radę zajmować się kilkumiesięcznym synkiem? Czy dzięki Casey uda się uniknąć rozdzielenia tej dwójki? Tym bardziej, że na horyzoncie pojawiają się kolejne problemy, w tym następna ciąża nastolatki...
Książka porusza dwa istotne problemy społeczne, jakimi są porzucenie dziecka przez rodziców oraz ciąża i macierzyństwo nastolatek. Przedstawia je jednak w "otoczce" codzienności, wraz z pozytywnymi i negatywnymi aspektami życia. Jestem też pozytywnie zaskoczona samą historią. Przy czytaniu niektórych z poprzednich powieści Casay otwierał mi się nóż w kieszeni, że aż tak można skrzywdzić dzieci. Tym razem książka nie jest aż tak "ciężka", dzięki czemu łatwiej mi było się na niej skupić.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

412 użytkowników ma tytuł Ostatni całus dla mamy na półkach głównych

Chcę przeczytać 214
Przeczytane 198

46 użytkowników ma tytuł Ostatni całus dla mamy na półkach dodatkowych

Posiadam 19
Ebooki 5
Literatura faktu 5
2018 4
2019 4
2022 3
Ulubione 3
E-book 3

Inne książki autora

Więcej

7,0

A Dark Secret Casey Watson

7,1

Dziewczyna, która musi uciekać Casey Watson

7,5

Mała opiekunka mamusi Casey Watson

9,0

Runaway girl Casey Watson

9,0

The little princess Casey Watson

7,6

Kochaj mnie, mamo Casey Watson

7,0

Daddys Boy Casey Watson

więcej

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Czarne dni małej Sally

Toni Maguire Sally East

Wstrząsająca historia Sally, która w dzieciństwie była wykorzystywana seksualnie przez swojego ojca. Dziewczynka zawsze miała pod górkę w życiu, do tego mama chorująca na depresję. Jednak wraz z jej śmiercią zaczęło się piekło. Wiele razy musiałam odkładać książkę,bo opisy gwałtów były po prostu przerażające. Zastanawiałam się jak ten człowiek mógł zostać bezkarny, przerażająca była też obojętność otoczenia. Przejmująca historia dorosłej kobiety, której dzieciństwo i dorosłe życie zostały brutalnie zniszczone. Czy Sally będzie w stanie funkcjonować po tym co zrobił jej ojciec? Książkę czyta się szybko, jednak pod koniec było nieco nużąco. Czuję trochę niedosyt, bo autorka nie wyjaśniła do końca jak potoczyło się dalsze życie jej braci. Mimo to polecam osobom o mocnych nerwach.

Deutschland91

ocenił na 7 1 rok temu

Zapomniane dziecko

Cathy Glass

Najtrudniej pisze się o książkach, które podyktowało samo życie, o dzieciach skrzywdzonych przez rodziców nie umiejących się nimi zająć. Dzieci, które są krzywdzone, molestowane, bite, głodzone... Niejednokrotnie w oku zakręci się łezka (był taki moment, że musiałam przemrugać łzy...). Mimo, iż wiem, na co się piszę, co znajdę w tych książkach, ostatnio coraz częściej poruszają jakąś strunę i niejednokrotnie muszę walczyć ze łzami. Mają naprawdę paskudne okładki. https://kasikowykurz.blogspot.com/2018/10/cathy-glass-zapomniane-dziecko.html

Kasikowykurz

ocenił na 7 5 lat temu

Nie zabierajcie mi dziecka

Cathy Glass

Czytanie książek, które są oparte na faktach jest niezwykle trudne. Moim zdaniem jeszcze trudniejsze jest ocenienie takiej lektury. Tu nie można zarzucić, że autor przesadził z reakcją czy wydarzeniami. Napisanie, że historia jest nie na miejscu - również nie wypada. W takich wypadkach, recenzent nie ma łatwego zadania. “Nie zabierajcie mi dziecka” to historia siedemnastoletniej Jade, która jest w ciąży. Matka wyrzuciła ją z domu, więc dziewczyna trafia do Cathy, która od wielu lat prowadzi rodzinę zastępczą. Cathy nie jest do końca pewna czy dobrze zrobiła godząc się na przyjęcie dziewczyny pod swój dach. Do tej pory jej podopiecznymi były głównie małe dzieci. Kobieta nie ma pojęcia jak radzić sobie z Jade, która nie słucha jej rad i wszystko robi odwrotnie niż powinna. W końcu Jade rodzi zdrową córeczkę Courtney, co już należy uznać za uśmiech losu. Czy pojawienie się dziecka sprawi, że nastolatka zacznie zachowywać się odpowiedzialnie? Czy uda jej się zatrzymać dziecko przy sobie? Ta książka doskonale pokazuje, że edukacja seksualna nastolatków w wielu krajach jest na bardzo niskim poziomie. Dzieciaki nie zdają sobie dokładnych konsekwencji z uprawiania seksu bez zabezpieczenia. Sama świadomość ciąży, a potem narodzin dziecka nie jest wystarczającą przeszkodą. Nastolatkowie nie rozumieją jak wielka odpowiedzialność spada na nich w dniu, gdy ich dziecko pojawia się na świecie. Jade jest doskonałym tego przykładem. Już będąc w ciąży nie potrafiła zmienić swojego życia i porzucić toksycznych koleżanek. Nie docierały do niej słowa Cathy, ojca Courtney czy własnej matki. Uważała, że nie robi nic złego. Obowiązki po urodzeniu dziecka ją przerosłych. Nie przykładała się do nich. Była pewna, że nikt nie zabierze jej córki. Jade nie umiała zebrać się w sobie, bo sama była jeszcze dzieckiem. Była dzieckiem, które samo miało dziecko. Cathy mimo tego, że jest doświadczoną osobą, która od lat prowadzi rodzinę zastępczą to sama przyznała, że przypadek Jade w pewnym momencie ją przerósł. Nie wiedziała, gdzie dokładnie postawić granice i czego wymagać od nastolatki. Widziałam w zachowaniu Cathy, że bardzo szybko zaczęło jej zależeć na dziewczynie i jej córeczce. Często naginała swoje zasady dla nich, aby nie zostały rozdzielone. “Nie zabierajcie mi dziecka” to poruszająca książka, która pokazuje, że nastolatki może i fizycznie są gotowe do uprawiania seksu czy też urodzenia dziecka, ale psychicznie daleko im do stanu, gdy będą mogły być odpowiedzialne nie tylko za siebie, ale również za bezbronną istotę jaką jest dziecko. Właśnie dlatego należy kłaść duży nacisk na dobrze prowadzoną edukację seksualną.

Adrianna__

ocenił na 8 5 lat temu

Milczenie chłopców

Casey Watson

Myślę sobie, że gdyby na świecie było więcej takich ludzi, jak Casey i Mike to ten świat byłby piękniejszy. Choć zachowanie Casey momentami może wydawać się zbyt dotknięte syndromem Matki Teresy to ja tak tego nie odebrałem. To po prostu serce. Serce otwarte na krzywdę tych najsłabszych. Oni nie mogą się sami bronić. Ileż takich dzieciaczków jest na świecie.. ? Nie dość, że porzucane to jeszcze z problemami, z przeżytą wcześniej traumą, z chorobą, której nikt tak naprawdę nie rozumie. Pisana w pierwszej osobie książka pozwala się bardzo dokładnie wczuć w świadomość Casey, w jej obawy i lęki a jednocześnie w tej świadomości jest miłość, którą może być trudno pojąć. Piękna, poruszająca powieść. Dziękuję Iwonko za polecenie. 9/10.

Roman Dłużniewski

ocenił na 9 3 lata temu

Wszystko pamiętam, tatusiu

Katie Matthews

Pierwsza połowa książki to przerażający opis strasznego cierpienia niewinnego dziecka. Niewyobrażalne dla zwykłego i normalnego człowieka okrucieństwo, zadawane ręką ojca, który powinien chronić. Jednak dalsza część to chaotyczny opis różnych zdarzeń i próba nieudanej psychoanalizy różnych osób i siebie samej. Tłumaczenia zachowań poszczególnych bohaterów dość dziwne, co powoduje, że staje się to infantylne i naiwne. Może jednak to wszystko ze względu na tak tragiczne losy autorki.

Dagmara

oceniła na 7 1 rok temu

Mała opiekunka mamusi

Casey Watson

Kolejna książka z serii Skrzywdzone za mną. Tym razem jest to historia dziesięcioletniej Abby, która trafia pod opieki Casey po tym jak jej matka chorująca na stwardnienie rozsiane trafia do szpitala. Na pierwszy rzut oka wygląda,że dziewczynka nie ma żadnych problemów. Prawda jednak wychodzi na jaw bardzo szybko. Okazuje się,że Abby w sumie nie ma dzieciństwa, cały czas opiekuje się mama i dba o dom... to ona płaci rachunki, gotuje, sprząta... Gdy trafia do Casey dopada ja jeszcze zaburzenie obsesyjno-kompulsywne. Opieka społeczna głowi się co zrobić z Abby,bo według słów jej matki są same i nie mają żadnej rodziny, jednak Casey przypadkiem trafia na mały trop lecz gdy tylko matka Abby orientuje się w sytuacji składa skargę na Casey! Mimo,że rozumiem postępowanie matki Abby to uważam,że postąpiła strasznie egoistycznie. Ta mała dziesiecioletnia dziewczynka nie miala przyjaciółek ani nawet koleżanek,bo nie miała na to czasu przez swoje obowiązki! Straszne dziecinstwo jej zgotowala z miłości...

KaRoLcIa

oceniła na 7 1 rok temu

Nikt nie przyjdzie

Toni Maguire Robbie Garner

Zawsze ciężko cokolwiek napisać o tego typu historiach, tym bardziej że wydarzyło się to naprawdę. Przykre jest to co spotkało te dzieci a jeszcze bardziej to jakie to miało pozniej konsekwencje w ich życiu po wyjściu z ośrodka, nie mówiąc o tych, których życie zakończyło się jeszcze za murami domu dziecka.

Michal29

ocenił na 7 4 lata temu

Kiedy tata powraca

Toni Maguire

Książka stanowi kontynuację historii Toni. W tej części, czytelnik staje się widzem życia i świata dorastającej nastolatki, która próbuje walczyć z demonami przeszłości, tyranią i rozczarowaniem teraźniejszością oraz bardzo bolesną prawdą, która przez lata była wypierana przez główną bohaterkę. Matka Toni ponownie wybiera swojego męża- gwałciciela swojej córki. Tonia ponownie musi żyć pod jednym dachem ze swoim oprawcą. Musi grać w grę rodziców pt. "Szczęśliwa rodzina". Każdy rozdział wydaje się być starannie przemyślanym krokiem w podróży bohaterów, którzy zmagają się z przeszłością, teraźniejszością i niepewnością jutra. To, co wyróżnia fabułę, to umiejętność autora do balansowania między cierpieniem a nadzieją – mimo wszechobecnego dramatu i odizolowania, wszechobecnej niesprawiedliwości społecznej i bolesnej konfrontacji z oczekiwaniami i tlącą się nadzieją, książka nie przytłacza, lecz wlewa w serce czytelnika poczucie spokoju i wiary w to, że nawet największe trudności można przezwyciężyć. Historia życia Toni, choć nasycona trudnymi doświadczeniami, niesie nadzieję i wiarę w siłę człowieka. Poetyka słowa w „Kiedy tata powraca” zasługuje na osobną pochwałę. Język jest piękny, niemal liryczny. Jednocześnie prosty i przystępny, co sprawia, że czytelnik z łatwością zanurza się w świat emocji bohaterów. Obrazy malowane słowami są tak plastyczne, że pozostają w pamięci na długo po zamknięciu książki. Autorka z wyczuciem dobiera metafory i porównania, które nadają opowieści głębi, a zarazem pozwalają czytelnikowi odnaleźć w niej własne refleksje. Autorka z niezwykłą wrażliwością prowadzi czytelnika przez meandry emocji, oferując nie tylko historie pełne bólu, straty złudzeń i marzeń, ale także spokoju i ukojenia, które płyną z pięknie utkanego słowa.

Małgorzata Czytająca

oceniła na 8 7 miesięcy temu

Torturowana

Jane Elliott

Pierwsze słowa jakie cisną mi się na usta, po przeczytaniu tej przerażającej historii to "ja pie***lę"🙉😳 no wierzyć się nie chce... Jane miała cztery lata, kiedy w jej domu pojawił się Richard i zamienił jej życie w piekło… Osiemnastoletni konkubent matki Jane od początku nienawidzi swojej pasierbicy. Z sadystyczną przyjemnością dręczy dziewczynkę: upokarza, pastwi się nad nią fizycznie i psychicznie na wszystkie możliwe sposoby, wykorzystuje seksualnie, spełniając swoje najbardziej perwersyjne fantazje. Wymyślanie coraz to nowych tortur sprawia mu wynaturzoną przyjemność. Jest mistrzem zastraszania i manipulacji. Od pierwszego dnia Jane staje się jego niewolnicą – w każdym tego słowa znaczeniu. Jest więźniem zdanym na łaskę swojego oprawcy. Nie ma dokąd uciec, nie ma się komu poskarżyć. Matka, rodzina, sąsiedzi, sterroryzowani przez agresywnego psychopatę, milczą. Nikt nie przychodzi katowanej dziewczynce z pomocą. Nawet matka… Ten horror trwał przez siedemnaście lat. Dopiero 21-letnia Jane znalazła w sobie siłę, by wyrwać się z przerażającego kręgu psychicznego i fizycznego terroru, i emocjonalnego uzależnienia od swojego kata. Zdołała uciec, by być z mężczyzną, którego kochała, ale dopiero po kolejnych pięciu latach ukrywania się zdobyła się na odwagę, by pójść na policję. Jej ojczym trafił do więzienia. Ale dla Jane koszmar się jeszcze nie skończył.… Autorka opisała swoje tragiczne losy pod pseudonimem Jane Elliott. Książka rozdzierająca serce. Wpisujcie koniecznie na listę.

Małgorzata S

ocenił na 9 23 dni temu

Dziewczynka bez imienia

Marina Chapman

"Dziewczynka bez imienia" to historia, która wydarzyła się naprawdę. Historia o kilkuletniej dziewczynce, która nagle straciła wszystko. Dom, rodziców i poczucie bezpieczeństwa. Jednego dnia bawiła się w ogrodzie, a następnego obudziła się w dziczy. Została porwana i porzucona w dżungli, gdzie była zdana na siebie...i zwierzęta. Nie jestem w stanie sobie wyobrazić co czuło dziecko, które mając zaledwie cztery lata musiało się nauczyć samodzielności, by nie umrzeć. Serce krwawi na samą myśl. Książka zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Daje jednak 6/10, ponieważ zabrakło mi dwóch informacji: pierwsza - jak miała naprawdę na imię? - nikt tego nie szukał, nie próbował się dostać do dokumentacji, oraz druga - dlaczego matka dziewczynki jej nie szukała? Dziecko znika z ogrodu przed domem...i tyle. Nie ma żadnej informacji, by kobieta szukała własnej córki. To na tyle. Polecam.

Magdalena Czura

oceniła na 6 5 miesięcy temu

W niewoli ambicji

Céline Raphaël

Książka, która wpadła mi w oko (na szczęście nie bolało :>) w momencie, kiedy do bibliotecznego katalogu wpisałam autora „Wojny” Louisa-Ferdinanda Céline. Okładka mnie zmroziła, więc natychmiast wyszukałam informacje o autorce, Céline Raphaël. Ukazała mi się młoda, delikatnej budowy kobieta, z uśmiechem na twarzy, oparta o instrument, który zmienił jej życie w piekło... „W niewoli ambicji” to obraz dziecka maltretowanego przez własnego ojca, ogólnie szanowanego dyrektora, który w oczach postronnych był rodzicem idealnym. Jego rodzina mieszkała w pięknych domach, nigdy niczego im nie brakowało, uzdolniona muzycznie córka odnosiła sukcesy jako pianistka (zazwyczaj jako najmłodsza uczestniczka konkursów, w tym najbardziej wymagającego, Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina). Ta historia boli, z wielu powodów. Jest wyraźnym sygnałem, że przemoc fizyczna i psychiczna wyrządzana dzieciom nie wiąże się tylko z dysfunkcyjnymi rodzinami. Niespełnione marzenia przerzucane na potomków zazwyczaj robią więcej krzywdy niż pożytku. Instytucje społeczne, takie jak szkoły, zupełnie nie dostrzegają sygnałów, jakie wysyłają dzieci z przemocowych rodzin. Jasno i wyraźnie widać tu, jak bardzo potrzebna jest w szkole pielęgniarka, taka, która jest tam na stałe, a nie tylko z doskoku. Na studiach medycznych nie poświęca się w ogóle czasu na przerobienie materiału na temat nadużyć względem nieletnich (może teraz się zmieniło, choć mam wątpliwość). Skoro zaś już jestem przy medycynie, punkt najważniejszy, traumy z dzieciństwa, których dorośli nie przerabiają, bo wydaje im się, że jakoś z tego wyrośli, bardzo mocno oddziaływają na następne pokolenie. Krzywda wyrządzona dziecku przenosi się na kolejne... Warto sięgnąć po ten tytuł, żeby wyczulić się na sygnały, jakie dzieci wysyłają dorosłym, kiedy jest im źle... IG @angelkubrick

Angel KubRick

ocenił na 8 2 lata temu

Tylko nie mów mamie

Toni Maguire

Książka ,,Tylko nie mów mamie,, Toni Maguire była dla mnie naprawdę trudną lekturą. Musiałam podchodzić do niej kilka razy, bo niektóre fragmenty były tak mocne, że nie potrafiłam czytać dalej. Nie chodziło o to, że książka była słaba. Właśnie przeciwnie. Była napisana tak dobrze, że wszystko stawało mi przed oczami aż za wyraźnie. To jedna z tych historii, które czyta się powoli, bo emocje nie pozwalają iść dalej jednym tchem. Czułam w sobie ciężar tego, o czym czytam, i potrzebowałam momentów przerwy, żeby złapać oddech. Autorka ma wyjątkowy sposób pisania i potrafi dotknąć najgłębszych emocji. Podsumowując, to ważna i poruszająca książka, choć bardzo trudna. Daję jej osiem na dziesięć, bo zostaje w głowie długo po przeczytaniu i zostawia człowieka w ciszy, z własnymi myślami.

Dziki Motyl

ocenił na 8 3 miesiące temu

Jedenastoletnia żona

Khadija Al-Salami Nada Al-Ahdal

„Jedenastoletnia żona” Khadiji Al-Salami i Nady Al-Ahdal opowiada prawdziwą historię dziewczynki zmuszonej do małżeństwa w bardzo młodym wieku. Książka ukazuje emocje, strach i odwagę bohaterki, dzięki czemu czytelnik łatwo wczuwają się w jej sytuację. Porusza ważne tematy dotyczące praw dzieci i roli kobiet, skłaniając do refleksji nad sprawiedliwością i równouprawnieniem. Może nie zostanie w pamięci na długo, ale warto poświęcić tej książce odrobinę uwagi.

Nessie

ocenił na 6 5 miesięcy temu

Chłopiec i pies

Wendy Holden

Wzruszający dokument o tragedii, sile życia, miłości i wierze w człowieka. Przeczytałam jednym tchem. Psia mordka z okładki okazała się być największym szczęściem. Malutki okularnik, który się do niej przytula, zawstydza tych, którzy jakoby mają problemy. Całą historię dalej można śledzić na stronach internetowych. Książka pokazuje też wspaniałego ojca, łamie stereotypy. Polecam.

Audrey60

ocenił na 8 1 rok temu

Napiętnowana

Anna Maria Scarfo Cristina Zagaria

"Napiętnowana" Anny Marii Scarfo to wstrząsająca, autobiograficzna opowieść o dziewczynie z Kalabrii, która jako trzynastolatka padła ofiarą przemocy seksualnej i zmowy milczenia swojej społeczności. Książka ukazuje nie tylko dramat jednostki, ale też brutalną rzeczywistość społeczną, w której ofiara staje się napiętnowana za prawdę. To historia odwagi, walki o godność i odzyskania głosu mimo odrzucenia. Trudna emocjonalnie, ale głęboko poruszająca i potrzebna lektura.

Nessie

ocenił na 7 6 miesięcy temu

Oślepiona

Tina Nash

„Oślepiona” Tiny Nash to wstrząsająca autobiografia, którą czyta się z narastającym przerażeniem – nie dlatego, że fabuła szokuje fikcją, ale dlatego, że opisuje dramat, który wydarzył się naprawdę. Autorka z ogromną odwagą odsłania kolejne etapy swojego życia w toksycznym związku, pokazując, jak łatwo można dać się złamać manipulacji i przemocy. Choć momentami lektura boli i trudno uwierzyć, że ktoś był w stanie znieść tak wiele, to jednocześnie wciąga – bo z każdą stroną rośnie potrzeba, by dowiedzieć się, jak Tina znalazła w sobie siłę, by przetrwać i opowiedzieć swoją historię.

Nessie

ocenił na 8 7 miesięcy temu

Nikt nie chciał słuchać

Isobel Kerr Alex Kerr

Książki pisane przez życie to te, które trzeba przerywać, by przyswoić i spróbować pogodzić się z losem bohaterów, współczuć im, otrzeć łzy i próbować czytać dalej... Ta pozycja to opis życia widziany oczami dwójki rodzeństwa, który tylko utwierdza w przekonaniu, że wspólny wróg jednoczy najbardziej. Katorgi opisane w książce przechodzą wszelkie oczekiwania. Książka porusza również jeszcze jeden bardzo ważny wątek- matka dzieci, która za wszelką cenę stara się ich chronić- nie znajduje sił, żeby odejść od męża-tyrana. Jest to bardzo często spotkane zjawisko, niestety wciąż za mało nagłośnione.... Rodzeństwo po latach tyrani zostaje zabrane ojcu, który zamordował matke, niestety to nie koniec ich koszmaru. Książka bardzo przejmująca, dla ludzi o mocnych nerwach.

Czaki

ocenił na 7 9 lat temu

Wyjątkowy dzień

Anne-Dauphine Julliand

Anne-Dauphine opowiada o tym zwykłym-niezwykłym dniu, w którym Thais skończyłaby osiem lat. W tym dniu bierze oddech od pracy i obowiązków, starając się pełnią życia przeżyć każdą chwilę. W tym dniu przeszłość miesza się z teraźniejszością. Każdy gest, każde słowo nabiera wyjątkowego znaczenia, przywołuje przechowywane pieczołowicie wspomnienie, wywołując na przemian śmiech i łzy. ,,Wyjątkowy dzień,, to książka o miłości matki do dziecka, kobiety do mężczyzny, miłości wzajemnej rodzeństwa. O przyjaźni, pokonywaniu trudności i zmaganiach z rzadką, nieuleczalną chorobą.

Ula Mazurek

ocenił na 10 3 lata temu

Pomóc Jani. Dziewczynka pogrążona w obłędzie i walka o jej ocalenie

Michael Schofield

Prawdziwa historia o chorej psychicznie małej dziewczynki z perspektywy rodzica. Książka opowiada codzienne zmagania rodziny Schofield z trudnymi, a nawet ekstremalnie męczącymi sytuacjami powodowanymi przez Janni. Nie jest to obrazowa i klarowna opowieść, trzeba czasu i zrozumienia, aby jej odbiór był korzystny dla czytelnika, szczególne jeśli nie posiadamy wiedzy na temat schizofrenii. Nie mniej jednak, warta przeczytania pozycja.

Kamila

oceniła na 7 8 miesięcy temu

Ukarana

Vanessa Steel

„Jaką zbrodnię popełniłam? Dlaczego karała mnie bez końca, systematycznie, ze złością i okrucieństwem, począwszy od moich narodzin?” Vanessa nigdy nie zaznała ani miłości, ani namiastki dobroci ze strony swojej matki. Już od dzieciństwa walczyła o to, aby jej piękna, czarująca mama raczyła obdarzyć ją choćby najmniejszym uczuciem. Dzieciństwo Vanessy to jeden wielki koszmar – codzienne bicie, wyzwiska, molestowanie tortury fizyczne i psychiczne, a nade wszystko brak miłości ze strony bliskiej osoby. Dziewczynka wierzyła w to co jej wmówiono – że jest brzydkim, grubym i nic niewartym bachorem, który niszczy wszystkim życie. Desperacko pragnęła być kochaną, ale jedyne czego doświadczała to ból, nieakceptacji i poczucie odrzucenia. Koszmar dziewczynki trwa latami. Nikt nie ma dosyć odwagi, aby pomóc cierpiącemu dziecku; nikt nie chce wtrącać się w nieswoje sprawy. Vanessa jest samotna – odizolowana od kochającego brata, nierozumiana przez tatę, odrzucona przez rówieśników, z którymi nie potrafi się porozumieć. Jej jedynymi przyjaciółmi są duchy, które pozwalają jej przetrwać kolejne dni. Ale i one nie potrafią uchronić dziewczynki przed gniewem matki i jej nowymi, okrutnymi pomysłami. Ta historia przedstawia żebranie małej dziewczynki o miłość matki. W niektórych fragmentach ciężko nie powstrzymać rodzącego się gniewu i przerażenia. Vanessa nieraz mogła zginąć z rąk nieokrzesanej kobiety, a mimo to stale szukała jej akceptacji i miłości. Te zdanie idealnie podsumowuje całą opowieść: „ Kochałam ją, ale rozumiem teraz, że ona nigdy nie wiedziała, co znaczy miłość.”

Patrycja

oceniła na 7 5 lat temu

Cytaty z książki Ostatni całus dla mamy

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Ostatni całus dla mamy