Poezja chińska kojarzy się najczęściej z klasycznymi wierszami utrzymanymi w określonym stylu - podobnie jak zresztą poezja innych części świata, dana epoka ma swój styl i mniej więcej wiemy, czego się spodziewać. Poezja współczesna jest w tym gronie chyba najtrudniejsza w odbiorze - najbardziej "wolna", również od stylistyki dla poezji zazwyczaj typowej. Zabawa nie tylko słowem, ale i formą graficzną wiersza. To może być trudne w odbiorze, trudne w ocenie... i trudne do przetłumaczenia (zresztą chapeau bas przed tłumaczami poezji generalnie!)
Od tłumaczenia warto tu zacząć, bo domyślam się, że niełatwo oddać w języku polskim to, co chcieli przekazać najważniejsi obecnie chińscy poeci w swych wierszach. Zajęły się tym czołowe tłumaczki "chińszczyzny" - wyszło zgrabnie, równo, spójnie (a tam, gdzie trzeba, to niespójnie - to poezja w końcu ;) ). Stawiam tu najwyższą ocenę
Druga kwestia to szata graficzna - wpadająca w oko, "ognista" okładka, bardzo pasująca do poezji współczesnej, taka abstrakcyjna i przykuwająca wzrok. Biogramy poszczególnych poetów sprawiają, że nie czytamy dzieł anonimowych twórców - naprawdę bardzo dobrze, że się tu znalazły. Nie zapomniano też o warstwie graficznej niektórych wierszy - w przypadku części autorów to ważny element.
I wreszcie wiersze - poezja współczesna to bardzo różnorodne źródło utworów i nie każdy gustuje we wszystkich rodzajach. Tutaj na szczęście wybór był również trafny - prezentuje utwory autorów piszących w różnych stylach, o różnych tematach i nawet jeśli ktoś "nie czuje" niektórych wierszy, za chwilę ma szansę odkryć coś ciekawego u innego autora (lub autorki!).
Nie tylko forma, ale i tematy są przeszywająco współczesne (choć nie brakuje i tematycznej "klasyki" poezji). Na przykład:
"Tak, jednak trzeba osłony przed mgłami i większym mrokiem
Teraz dopiero wiem, że od mgieł co przychodzą nagle, chusteczka
Co zakrywa mi nos i usta, poczernieje".
Poezja chińska kojarzy się najczęściej z klasycznymi wierszami utrzymanymi w określonym stylu - podobnie jak zresztą poezja innych części świata, dana epoka ma swój styl i mniej więcej wiemy, czego się spodziewać. Poezja współczesna jest w tym gronie chyba najtrudniejsza w odbiorze - najbardziej "wolna", również od stylistyki dla poezji zazwyczaj typowej. Zabawa nie tylko...
Poezja chińska kojarzy się najczęściej z klasycznymi wierszami utrzymanymi w określonym stylu - podobnie jak zresztą poezja innych części świata, dana epoka ma swój styl i mniej więcej wiemy, czego się spodziewać. Poezja współczesna jest w tym gronie chyba najtrudniejsza w odbiorze - najbardziej "wolna", również od stylistyki dla poezji zazwyczaj typowej. Zabawa nie tylko słowem, ale i formą graficzną wiersza. To może być trudne w odbiorze, trudne w ocenie... i trudne do przetłumaczenia (zresztą chapeau bas przed tłumaczami poezji generalnie!)
Od tłumaczenia warto tu zacząć, bo domyślam się, że niełatwo oddać w języku polskim to, co chcieli przekazać najważniejsi obecnie chińscy poeci w swych wierszach. Zajęły się tym czołowe tłumaczki "chińszczyzny" - wyszło zgrabnie, równo, spójnie (a tam, gdzie trzeba, to niespójnie - to poezja w końcu ;) ). Stawiam tu najwyższą ocenę
Druga kwestia to szata graficzna - wpadająca w oko, "ognista" okładka, bardzo pasująca do poezji współczesnej, taka abstrakcyjna i przykuwająca wzrok. Biogramy poszczególnych poetów sprawiają, że nie czytamy dzieł anonimowych twórców - naprawdę bardzo dobrze, że się tu znalazły. Nie zapomniano też o warstwie graficznej niektórych wierszy - w przypadku części autorów to ważny element.
I wreszcie wiersze - poezja współczesna to bardzo różnorodne źródło utworów i nie każdy gustuje we wszystkich rodzajach. Tutaj na szczęście wybór był również trafny - prezentuje utwory autorów piszących w różnych stylach, o różnych tematach i nawet jeśli ktoś "nie czuje" niektórych wierszy, za chwilę ma szansę odkryć coś ciekawego u innego autora (lub autorki!).
Nie tylko forma, ale i tematy są przeszywająco współczesne (choć nie brakuje i tematycznej "klasyki" poezji). Na przykład:
"Tak, jednak trzeba osłony przed mgłami i większym mrokiem
Teraz dopiero wiem, że od mgieł co przychodzą nagle, chusteczka
Co zakrywa mi nos i usta, poczernieje".
Poezja chińska kojarzy się najczęściej z klasycznymi wierszami utrzymanymi w określonym stylu - podobnie jak zresztą poezja innych części świata, dana epoka ma swój styl i mniej więcej wiemy, czego się spodziewać. Poezja współczesna jest w tym gronie chyba najtrudniejsza w odbiorze - najbardziej "wolna", również od stylistyki dla poezji zazwyczaj typowej. Zabawa nie tylko...
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to