Nocny Złodziej

Wstań! Albo będziesz święty, albo będziesz nikim Jaka jest najlepsza definicja małżeństwa: wspólnota dwojga ludzi co chwilę sobie przebaczających. Mądra myśl od księdza Pawlukiewicza, takich w tej książce jest zdecydowanie więcej. Wszystkie mają jedną wspólną cechę: są naprawdę proste w zrozumieniu i nie zawsze łatwe w zastosowaniu. Może więc dlatego wiele osób wykłada się na chrześcijaństwie. Może chcieliby kochać Jezusa i żyć Bogiem, ale nie dając wiele od siebie. Bo przecież spotykając Boga, który jest Miłością nie można być już takim samym jakim się jest. Decyzja, potrzebujemy decyzji. Bo jesteśmy nie tym co czujemy ale co tak na dobrą sprawę wybieramy. Książka niezwykle prosta, miejscami banalna, ale przy całym skomplikowaniu życia chodzi by ciągle te proste prawdy sobie przypominać.

„…Innymi słowy, kiedy Bóg stwarzał aniołów, robił to z myślą o nas. Duchowa przestrzeń ich życia to rzeczywistość, w której także i my mamy się poruszać…” Kiedy jest sielsko i anielsko? Życie to wiele nieprzewidzianych wydarzeń, wzlotów i upadków. Tym razem z czytelniczym zacięciem przeczytałam książkę, która daje taki spokój i poprawia nastrój. Aniele Mój … ten jest tuż obok. Czy jesteś gotów na niebiańską podróż? No to zaczynamy! Każdy Anioł jest inny i niesie dobrą nowinę, lub przesłanie prawdziwego szczęścia. To towarzysz trudnej codzienności i małych radości. Ochrania i umacnia, szczególnie - Anioł Stróż albo ten Anioł, który zwiastował Maryi. Ten pokazuje Nam sens wiary. Sama nazwa „anioł” wywodzi się od greckiego słowa angelos. Anioł to stabilność i gwarancja bezpieczeństwa. Kiedy próbujemy ocalić nasz dobrostan? Co się wtedy z nami dzieje? Sposób patrzenia na zagadnienie nie ogranicza i nie krępuje. Dla anioła dystans np. nie jest żadną przeszkodą. Anioł zawsze na Nas czeka i nie robi sobie wolnego. To jest moim zdaniem najfajniejsze. Aniołowie są istotami czysto duchowymi, nie posiadają ciała fizycznego, choć w Biblii mogą przyjmować postać, by komunikować się z ludźmi. Kim są Serafini i Cherubini? Kiedy dostrzegamy, że coś jest dobre, a nawet lepsze – mimowolnie się uśmiechamy. Człowiek myśli, analizuje, dedukuje, ale momentami zwyczajnie się boi, kiedy w powietrzu unosi się niepewność o jutro. To chyba taki symbol naszych czasów – niepewność. Literatura, sztuka i muzyka. Każda z nich ma coś wyjątkowego. Putto czyli popularny w sztuce renesansu i baroku motyw dekoracyjny przedstawiający pulchnego, nagiego małego chłopca, często uskrzydlonego. Anioł nie myśli się. Nie zmienia decyzji. Aniołów znajdziemy na kartach Pisma Świętego. W Księdze Rodzaju, w Apokalipsie. Z kolei w Dziejach Apostolskich anioł ratuje Piotra z więzienia. Anioł ocala też na pustyni niewolnicę Hagar. Aniołowie, to temat interesujący, coś co pociąga – tematyka prawdziwa. Kościół i jego nauczanie są dynamiczne. Biblia, to słowo stałe. To od Nas zależy, co wyniesiemy z jej tekstu. Padają ważne słowa: „…Tym, który jako pierwszy przywita nas po śmierci, będzie nasz Anioł Stróż…”. Anioł to taki przewodnik i stróż. Ludzie nawet dzisiaj czują się samotni. Gabriel znaczy „Bóg jest mocny”. Maryja jest Królową Aniołów. Rafael „Bóg leczy, Bóg uzdrawia”, a archanioł Michał „Któż jak Bóg”. Nie zapominajmy o problemie Aniołów upadłych. To też zwodzenie pokusami na wolności. Każda interpretacja jest indywidualna. Czytamy „...Widzą świat zupełnie inaczej. A zatem jest przy nas istota, która funkcjonuje w sposób niezależny od materii...”. Na koniec moich rozważań nawiążę do twórczości Zbigniewa Herberta i słów, które pokazują zarówno odwagę człowieka i anioła: „…bądź odważny gdy rozum zawodzi bądź odważny w ostatecznym rozrachunku jedynie to się liczy…”. Gorąco polecam Katarzyna Żarska https://zarska18.blogspot.com/ Wydawnictwo: RTCK – Rób to co kochasz Wydanie I Oprawa: miękka Liczba stron: 164 (nowość wydawnicza) w mojej prywatnej, domowej biblioteczce

Wspaniała. Skromny kardynał o wielkim sercu . W dodatku z jego relacji dowiadujemy sie o wielu faktach z codziennego życia papieża Franciszka . Obaj niesamowici. Dla mnie taki powinien byc kosciół, powinnismy wiecej robic , działać niz tylko gadać. Jestem dumna , że polski kapłan był jałmuznikiem papieża i zrobil tyle dobrego dla innych ludzi.

8/10 Książka „Zamknij oczy! Droga do spełnienia. Lekcje Samsona” to inspirująca opowieść, która łączy elementy duchowe, psychologiczne i życiowe w jedną, spójną całość. Autor opiera się na biblijnej historii Samsona, ale przedstawia ją w nowoczesny, symboliczny sposób, pokazując, jak można wykorzystać jego historię do osobistego rozwoju i pracy nad sobą. To nie jest typowa książka religijna – raczej przewodnik po wewnętrznej sile, pokonywaniu słabości i odnajdywaniu sensu życia. Ojciec Szustak zachęca czytelnika, by „zamknął oczy” – czyli odciął się na chwilę od zewnętrznego świata – i poszukał odpowiedzi w sobie. To wartościowa lektura dla tych, którzy szukają sensu, inspiracji i porad jak szukać rozwiązań częstych sytuacji, z którymi się mierzymy.

Jest we mnie jakiś bunt w stosunku do tej książki. Na pewno przeczytałam tam sporo rzeczy, które mnie ubogaciły, jednak były też fragmenty... co najmniej niesmaczne, nielogiczne i krzywdzące. Wspominany już tu temat małżeństw i zdrady. Ksiądz mówi, że to nie jest powód do separacji - zdrada. Jednocześnie w innym fragmencie mówi, żeby nie pozwalać robić z siebie ścierki. A czy przyzwolenie na zdradę męża to nie jest właśnie upodlenie się? Czy chodzenie do łóżka z romansującym mężem, który może zarazić nas chorobą weneryczną, jest szanowaniem samego siebie? Nie sądzę. To opętanie na punkcie czystości i intymności jest dla mnie dziwne. Chyba nie takie przesłanie powinno płynąć z takiej książki.

9/10 Duchowny, który krytykuje od lat zakorzenione zachowania i myśli wśród kleru oraz wiernych i w jasny sposób tłumaczy, dlaczego są one nie tylko błędem, ale też niekiedy dziwne? To pewnie rzadko spotykane. Chyba, że akcji wkracza jeden z najbardziej rozpoznawalnych dominikanów w Polsce. O. Adam Szustak książkę oparł o Księgę Hioba - opowieść o człowieku, który z ogromnego bogactwa upadł na samo dno. Jednak to nie cierpienie jest głównym motywem tej książki. Autor porównuje typową wiarę do targu - zrobię coś, to Bóg mi da. Odmówię 10 różańców to jutro zdam egzamin. Czy to właśnie nie tak wielu wiernych postrzega wiarę? Wystarczy spojrzeć na wiele tytułów katolickich portali, które właśnie tę wiarę traktują jak czarną magię - o czym świadczą chociażby takie nagłówki, jak „ta potężna modlitwa załatwi Ci to, czego potrzebujesz”. Dominikanin w dość bezpośredni sposób tłumaczy jak mocno rozmija się to z prawdziwą wiara i tym, kim według Biblii jest Bóg. Podaje przykłady, które do mnie super trafiają, gdyż wielu katolików modli się „Ojcze Nasz” - i w tym punkcie Adam Szustak zadaje pytanie: „jeżeli podchodzimy do Boga jak do Ojca, to dlaczego uważamy, że da nam to, czego potrzebujemy pod warunkiem, że na to zasłużymy? To tak, jakby Tata dał obiad dziecku dopiero, gdy to wykosi cały ogródek. A w końcu jako rodzice dajemy naszym dzieciom wszystko, co najlepsze. I tylko dlatego, że są naszymi dziećmi”. I na koniec - dla kogo jest to książka. Hmm… trudno powiedzieć. Wątpię, żeby to była dobra pozycja dla kogoś, kto nie wierzy. Jest to bardziej dobra pozycja dla tego, kto bardzo czarnomagicznie podchodzi do wiary. I można się z niej dużo nauczyć.

Na wstępie zaskoczyły mnie olbrzymie literki! Nie dość, że książka taka cieniutka to jeszcze takie wielkie literki?!? Do przeczytania na raz - w zupełności myślę dla każdego. Niby oczywiste oczywistości, ale takie "samo mięcho" i chyba to warto powtarzać do znudzenia aż to do nas dotrze, zrozumiemy, zaczniemy stosować :)

„Wilki dwa” to szczera i poruszająca rozmowa o męskości, wierze i codziennej walce dobra ze złem. Ojciec Szustak i Litza w autentyczny sposób pokazują, że siła nie polega na byciu idealnym, ale na ciągłym podejmowaniu walki o to, co ważne. To książka, która daje nadzieję i zostaje w sercu na długo

W sumie cel był zupełnie inny... Nie była to książka jakby w moim zasięgu "do przeczytania", ale jakoś tak się stało, że usilnie chciała być przeczytana. W końcu poddałem się i przeczytałem - rewelacja. Można się wielu rzeczy dowiedzieć i to o sobie. Wielki szacunek za ogromna pracę dla autorów. Polecam

Moja ocena to 8. Lubię kazania ks. Pawlukiewicza, trafiają prosto w serce, a i pośmiać się czasem można. Stawiam 10, bo irytują mnie użytkownicy typu kociolek, Eltrecht, czy semantycznenaduzycie, którzy stawiają 1 każdej katolickiej książce. Widziałam nawet, że potrafią postawić 1nki trzem różnym edycjom tej samej, byle zaniżyć ocenę. Nie wierzę, że ktoś przeczytał 3 razy tą samą książkę, albo że jak jedna mu się "spodobała" na 1nkę, to brnie i czyta wszystkie książki danego katolickiego autora. Zgłoszenie sprawy zespołowi lubimyczytac nic nie dało

Twórczość ks. Jana trochę znam. Nie we wszystkim się z nim zgadzam, ale lubię czasem wyjść ze swojej katolickiej bańki i go poczytać. Uwielbiam poczucie humoru ks. Jana, tym bardziej kiedy mam szansę posłuchać jego konferencji/wywiadów, bo sposób w jaki wypowiada cięte riposty też jest świetny. Muszę jednak przyznać, że ta książka to trochę lanie wody. Niektóre sprawy już znam z innych jego książek, reszta to jakieś dygresje, które wg mnie nie do końca były na temat. Liczyłam na coś lepszego mówiąc pokrótce i nie polecałabym tej książki komuś kto w ogóle nie zna twórczości ks. Jana.

Ksawery Knotz OFMCap jest znany jako ksiądz od współżycia. Ja kojarzę go bardziej jako księdza, który pięknie pisze o sakramencie więzi – uwielbiam jego książki o duchowych aspektach małżeństwa. Teraz nadszedł czas, by sięgnąć po „Segs jakiego nie znacie” i… myślę, że wielu osobom przypadnie do gustu. 😉 📌 Autor odczarowuje lękowe i negatywne patrzenie na współżycie. 📌 Na plus wyjaśnienia, że to małżonkowie ustalają liczbę dzieci, używając do tego rozumu. 📌 Autor nikogo nie potępia. Podchodzi z wyrozumiałością do ludzkich problemów i słabości – podkreśla bycie w drodze. 📌 Podoba mi się empatia i realistyczne podejście – możliwe, że przez całe życie będą potknięcia i upadki w sferze czystości. 📌 Dość konkretne, seksuologiczne zwroty – co z jednej strony rozwiewa wątpliwości, ale z drugiej dla wrażliwców przed ślubem może okazać się za dokładne. 📌 Wstęp teologiczny nie wciągał, ale pokazał istotę małżeństwa. 📌 Trochę stereotypów w kontekście pragnień czy trudności kobiet i mężczyzn. 📌 Momentami brakuje mi dłuższych wyjaśnień, bo są same wnioski – co sprawia, że trudno czytelnikowi to zrozumieć samodzielnie. 📌 Nie podoba mi się traktowanie PMSu i nieprzyjemnego współżycia w fazie lutealnej jako czegoś oczywistego. 📌 Autor dotyka prawdziwych problemów, zna trudności małżonków – niestety rozwiązania nie są łatwe do wdrożenia. 📌 Zachęta, by w czasie płodnym nie unikać swojej bliskości. 📌 Sprzeciw wobec niektórych mocno oceniających stwierdzeń (np. w kwestii wzajemnych pieszczot w małżeństwie). 📌 Bardzo podobają mi się wyjaśnienia, że moralność to droga, a nie zero-jedynkowe zasady. 📌 Momentami zbyt duchowo-romantyczne podejście np. do wstrzemięźliwości czy trudności czasu niepłodnego. 📌 Mocne potępienie dla antykoncepcji i jej skutków na więź. 📌 Dokładne wytłumaczenie, czym jest grzech ciężki – bo to wcale nie jest takie oczywiste. 🙃 Czy polecam? Mnie nie porwała, chociaż cieszę się, że ją przeczytałam. Myślę, że książka będzie sporym wsparciem dla osób, które mają wątpliwości natury moralnej, nie wiedzą, co można a co nie, potrzebują zrozumieć swoją sytuację w perspektywie katolickiej.

Dostałam na Gwiazdkę i rozpoczęłam z nowym rokiem. Na pierwszym miejscu stawiam Słowo Boże z czytań danego dnia. Niemniej zaczęłam w ciągu dnia dodatkowo posiłkować się duchowo rozważaniami z książki. Wpisała się idealnie w aktualne wydarzenia. Zachęcam do zakupu.Kończy się styczeń,pozostało 11 miesięcu.Warto.

„…Lekceważymy pokorę i dmuchamy w pychę – rana się otwiera, pęknięcie pogłębia…” Najlepiej czyta się w wolnych chwilach i wieczorami. We wspomnianej ciszy dostrzegamy elementy zadumy i refleksji. Przed Wami dla mnie (książka - zagadka) z cyklu krakowskich nowości. Bardzo jestem ciekawa Waszych spostrzeżeń. Czym „…właśnie jest wiara”? Kiedy zobaczyłam w mediach nowe wydanie książki kardynała Grzegorza Rysia pt. „Skandal Miłosierdzia” zastanawiałam się nad tym, jak publikacja zostanie odebrana przez to młodsze pokolenie, które nie zawsze chodzi do kościoła, to uważające rozwody za coś normalnego, to które teraz ucieka, a nie rozmawia. Chowa się w swojej skorupce, boi się, ale milczy. Miłość i miłosierdzie to też nowe określanie życia. Miłość to wszak uczucie – relacja. Miłosierdzie pozostaje wielką tajemnicą Boga i wielkim skandalem w oczach ludzi. Zawiera w sobie to, z czym mamy największe trudności: współczucie, przebaczenie, nawrócenie. Miłosierdzie – to akt współczucia wyrażający się w konkretnym bezinteresownym działaniu, na rzecz innych. Trudności, współczucie, przebaczenie i nawrócenie. Na czym polega przymierze Boga z człowiekiem? Gdzie tu nieograniczona miłość? Naprawdę nie jest prosto. Miłosierdzie nie stawia warunków, nie zna żadnych granic. Czym jest duchowa pomoc? Wszak nie każdy rozumie, co i jak się mówi. A ty Drogi Czytelniku rozumiesz? Kardynał Grzegorz Ryś przypomina, że modlitwa ogarnia całego człowieka: postawę, miejsce, gesty i słowa. Modlimy się sami, w Kościele i w rodzinie. W Starym Testamencie odnajdziemy dwa terminy hased – wierność, i rahamim – miłość rodzicielska. Ten drugi termin, pierwszy raz usłyszałam na krakowskich Łagiewnikach, od pewnej uśmiechniętej zakonnicy. Rahamim – odsyła nas do kobiecej wrażliwości, pochodzi od słowa określającego „miłość matczyną”. Matka daje dziecku tyle, ile potrzebuje. Przejawami miłosierdzia są: - pomoc materialna – wsparcie finansowe - pomoc duchowa – słuchanie, dzielenie się wiarą - przebaczenie – odpuszczenie uraz, nawet jeśli to trudne. To czasami przychodzi Nam z wielkim trudem. - modlitwa - życie zgodne z wartościami chrześcijańskimi. W pewnym sensie coś uzdrawiamy, pocieszamy, troszczymy się. Czym jest dobra nowina? Miłosierdzie to temat radykalny. Przewodnikiem po miłosierdziu jest w Nowym Testamencie św. Łukasz. Jak zatem kształtuje się codzienność? Czytelnik, szczególnie ten wymagający szuka poszlak i źródeł. Jak zaś wygląda osoba, która szuka miłosierdzia? Wewnętrzne zobowiązanie także kształtuje się nieco inaczej. Odwołujemy się do przypowieści o zaginionej owcy i do kobiety, która zgubiła jedną ze swoich dziesięciu drachm. Bóg ponoć zna każdego i zaprasza do relacji z sobą. Wspomnimy o tej Dobrej Nowinie, Księdze Rodzaju, a także o Edycie Stein, św. Karmelitance, patronce Europy. Celnicy zaś zyskali opinię złodziei, ponieważ otrzymując z Rzymu głodowe pensje, egzekwowali od mieszkańców wyższe kwoty niż te ustawowe. Tym sposobem napełniali własne kieszenie. Nasuwa się pytanie – Kim jest dla Nas Bóg? Miłość: - czeka - pragnie - nie kontroluje - wspiera, ale też płacze, gdy tego nie docenia. Miłość może też pokonać śmierć. Jak to jest z przebaczeniem? Kiedy to, co stare umiera, a człowiek rodzi się na nowo. To nawrócenie i swoista wolność. Na sam koniec tekstu zwrócę uwagę na słowa, które głęboko zostaną w mojej świadomości. Zostają one skierowane do kobiety i mężczyzny: „…Wspomnij na miłosierdzie Twe, Panie, na łaski Twoje, co trwają od wieków”(Ps 25 [24], 6). Gorąco polecam Katarzyna Żarska https://zarska18.blogspot.com/ Wydawnictwo WAM Premiera: 25.06.2025 r. Oprawa: twarda Liczba stron: 208 (nowość wydawnicza) w mojej prywatnej biblioteczce

Poruszająca historia! Dla mnie to żywe świadectwo, człowieka z krwi i kości. Los chłopaka, który z punktu widzenia tragicznego dzieciństwa był przesądzony. Spotkanie z Jezusem w otchłani ciemności, zawierzenie, ufność, walka o siebie i totalna przemiana. Książkę czyta się jak scenariusz filmowy, nie do pojęcia. A jednak! Grześku ogromny szacunek dla Ciebie! Twoja historia dotknęła mojego serca!

Trudno mi ocenić tą książkę, bo w moim życiu zrobiła tyle dobrego, dała mi siły na wiele trudnych momentów i pozwoliła zachować w nich radość, natomiast zdaję sobie sprawę, że dla osoby niewierzącej, będzie jedynie lekko napisanymi wspomnieniami pastora zachęcającymi do modlitwy uwielbienia.

Nie wiem jak książka się ma z perspektywy psychologii, ale z perspektywy osoby wierzącej dużo daje. Może nie rozwiązuje problemów, ale je nakreśla i uświadamia jak być wierzącym bez oderwania od rzeczywistości. Brakowało mi jednak kilku wątków, a niektóre przykłady nie były trafne, co mimo wszystko jestem w stanie wybaczyć ze względu na okoliczności powstania książki.

Książka w uproszczony sposób przedstawia rozwiązywanie problemów w małżeństwach. Schematycznie wyglądają rozmowy autora książki (a) z pacjentami (p): - p: mój współmałżonek jest dla mnie X - a: czy znasz jego język miłości? - p: nie tutaj zaczyna się poszukiwanie języka miłości współmałżonka - p: spróbuję stosować ten język miłości ale będzie ciężko - a: zrób test przez X czasu, a przekonasz się czy wasze relacje się zmienią - p: dobrze spróbuję mija X czasu - p: niesamowite co się stało i ochy i achy nad językami miłości opisanymi przez autora książki Tak w dużym skrócie wygląda spora część książki. Autor upraszcza schematy działania w małżeństwach dając do zrozumienia, że poznanie języków miłości rozwiązuje wszystkie problemy relacyjne w małżeństwie. Wydaje mi się, że autor przecenia siebie i swoje metody. Nawet w FAQ zamieszczonym w książce dla ciężkich przypadków w małżeństwach "nachalnie" zachęca do stosowania jego metod (zamiast zalecić wizytę u specjalisty). Nie zmienia to jednak faktu, że te metody są wartościowe!

Dziwię się, że ten audiobook z ebookiem z 2015 roku ma tak niewielu słuchaczy. Jak dobrze, że zostały po ks. Kaczkowskim te nagrania! Rekolekcje ks. Jana na temat pomagania i nie tylko. Dowcipnie, a jednocześnie wnikliwie tłumaczy znane fragmenty Ewangelii i zwraca uwagę na aspekty, których jeszcze żaden z kaznodziei, jakich w moim długim życiu spotkałam, nie zauważył. Jaka szkoda, że ks. Kaczkowski odszedł i już nic więcej nam nie wytłumaczy z Pisma św. Dodatkowo odsyłam zainteresowanych do recenzji czytelniczki Książkowo_czyta – lepiej nie potrafilabym tego audiobooka opisać. Do słuchania w każdym czasie. Ogromnie polecam!

Kolejna bardzo dobra książka Szymona Hołowni. Tym razem odkrywa dla nas po swojemu najważniejsze prawdy chrześcijańskiego życia. Dekoduje dwanaście prawd wiary, pięć przykazań kościelnych, dekalog (zdanie po zdaniu), osiem Błogosławieństw, oraz siedem uczynków miłosierdzia. Robi to nie po to by pokazać Boże prawo, ale by dostrzec w nich Jego łaskę. Wiary bowiem nie hoduje się na pewności ale na niepewności. A kiedy mówisz komuś prawdę rób to z życzliwością, inaczej może być okrucieństwem. Jest też wiele innych myśli, które dostrzega w prawie starając się wyjść poza jego ściśle normy i starając się dostrzec to czemu ma służyć, bo prawo jest zawsze w służbie człowiekowi, a nigdy dla samego siebie. Jeśli chcesz innych prowadzić w życiu, sam pierwszy przejdź tą drogę.