Niebieskie oczy, czarny ląd

Name: Niebieskie oczy, czarny ląd
Rating: 6,0 (59 reviews)
Author: Gunilla Fagerholm
ISBN: 9788361171379

Okładka książki Niebieskie oczy, czarny ląd

Gunilla Fagerholm

6,0 / 10

59 ocen

9 opinii

Imprint

Wydawnictwo: Imprint Seria: Historie Prawdziwe reportaż

390 str.

Kategoria:: reportaż
Format:: papier
Seria:: Historie Prawdziwe
Tytuł oryginału:: Blåögd i Luhya-land. En nybyggares upplevelser i Kenya
Data wydania:: 2011-06-21
Data 1. wyd. pol.:: 2011-06-21
Liczba stron:: 390
Czas czytania: 6 godz. 30 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788361171379
Tłumacz:: Teresa Tomczyńska, Maria Jeżewska

Przeprowadzka z zimnej Szwecji do skąpanej w słońcu Kenii była marzeniem Gunilli i jej męża. Sprzedali wszystko, rzucili świetnie prosperującą firmę i wyjechali do Afryki. Farma, własny hotel, egzotyka, wydawało się że budują raj na Ziemi! Niestety rzeczywistość szybko przerodziła się w prawdziwe piekło: przemoc, bieda, choroby i korupcja... czy tytułowi niebieskoocy sprostali wyzwaniom jakie postawił przed nimi czarny ląd?

Średnia ocen

6,0 / 10

9 opinii 59 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Niebieskie oczy, czarny ląd w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,1

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,5

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Niebieskie oczy, czarny ląd

Średnia ocen

6,0 / 10

59 ocen

Twoja ocena

0 / 10

2 ocen

1 ocen

2 ocen

19 ocen

16 ocen

11 ocen

5 ocen

2 ocen

0 ocen

1 ocen

Opinia

2304

2041

Monika

23.12.2015

7 / 10

Na półkach: , ,

Książka ma dość niską ocenę. Zastanawiałam się dlaczego. Wcale nie jest tak nieciekawa, jak wieść głosi... Myślę, że tak, jak uśmiech i zadowolony człowiek przyciąga innych, tak samo afrykańskie klimaty przyciągają czytelników, gdy są sielankowe i błogie. Autorka w swojej książce opisuje Afrykę skorumpowaną i groźną, kompletnie niezrozumiałą dla Europejczyka i pozbawioną "naszych" wartości. Afrykę daleką od sielanki. Być może dlatego Czytelnicy wyrażają się o niej niepochlebnie?
Moim zdaniem warto spojrzeć na czarny ląd również z tej strony.
Polecam tym, którzy lubią wiedzieć więcej.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

147 użytkowników ma tytuł Niebieskie oczy, czarny ląd na półkach głównych

Przeczytane 75
Chcę przeczytać 72

21 użytkowników ma tytuł Niebieskie oczy, czarny ląd na półkach dodatkowych

Posiadam 12
2011 2
Ulubione 2
Arabsko - muzułmańsko - afrykańskie 1
:-), :-), :-) 1
2025 1
Reportaż, biografie, inne 1
Zaczęte i nieskończone 1

Tagi i tematy do książki Niebieskie oczy, czarny ląd

Afryka podróż farma hotel marzenia Czarny Ląd

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Niebo nad Maralal. Moje życie u boku wojownika Samburu

Christina Hachfeld-Tapukai

Bardzo podziwiam tę kobietę. Niesamowita osobowość. Ambitna, zdolna, bardzo przedsiębiorcza, a do tego bardzo spokojna i zdystansowana. Ogromne serce, jeszcze wieksza cierpliwość i niezwykła tolerancja. Bardzo zakochana, prawdziwą miłością, a jednocześnie mam wrażenie, że o sobie w tym wszystkim myślała bardzo mało. Niezwykła osobowość. Bardzo mi zaimponowała. Bardzo dobrze czytało mi się jej przygody, podróże i pracę. Polecam książkę. Jestem zachwycona i wielu cech chciałabym się nauczyć od niej. Serio. Dzięki tej książce widzę swoje wady jeszcze wyraźniej i to jak trzeba nad sobą pracowac.

Kardiamit

ocenił na 10 1 rok temu

Irańska córka. Sekretne życie mojej matki

Jasmin Darznik

To fascynująca podróż do Iranu sprzed kilkudziesięciu lat. Książka niesamowicie wciąga, intryguje i nie można się od niej oderwać. Przedstawia życie irańskich kobiet i problemy, z jakimi te muszą się mierzyć. Czytamy także o muzułmańskiej kulturze i świecie zdominowanym przez mężczyzn. W powieści mamy historie Kobry, Lily i Jasmin, amerykańskiej dziewczyny, która w tym kraju dorastała i mieszkała. Jako dorosła, o życiu swojej matki Lily usłyszała z kaset magnetofonowych, która ta mając już dość tajemnic nagrał, bo chciała się otworzyć przed swoją młodszą córką. Jak się okazało z tą Dobrą Córką, Sarą nigdy nie dane było jej żyć. To barwna historia z powikłanymi losami bohaterów, która wzrusza i wywołuje wiele różnych emocji. Polecam, bo tą rodzinną sagę świetnie się czyta.

Agnieszka

oceniła na 7 2 lata temu

Bogini z tygrysem. Wspomnienie o Kaszmirze

Sudha Koul

Jedna z wielu pozycji traktujących o Oriencie, o Azji czy Afryce, napisanych przez autorów tam urodzonych, ale tamte miejsca porzuciwszy osiadłych w różnych nieciekawych miejscach, Angliach, Kanadach czy w USA, jak w tym przypadku. Są to zatem opowieści tubylców, którzy tubylcami już nie są, a ich relacja przefiltrowana została, bo nie można inaczej, przez filtr europocentryczny, no bo czytelnik, bo wydawnictwo, bo tak trzeba itd. Czemu, do cholery, nie wydaje się książek o tamtych miejscach pisanych przez ludzi stamtąd? Piszą oni tego całe sterty, także po angielsku lub na angielski tłumaczą, coś dałoby się wybrać, gdyby nie niczym nie poparte myślenie, że "jak amerykańskie, to lepsze". Tu nie jest tak źle, dzięki tej książce zrozumiałem wreszcie specyfikę Kaszmiru, rozumiem, czemu pcha się tam Pakistan, rozumiem frustracje muzułmańskich Kaszmirczyków, i rozumiem wreszcie, czemu w kaszmirskiej restauracyjce, którą kiedyś odwiedziłem, nie było wieprzowiny, za to była (o zgrozo - w indyjskiej knajpie!!!) wołowina. Strona literacka też nie jest najgorsza, lektura nie wymaga wyrozumiałości wobec autorki. Słowem - dużo plusów, minusy nie psują całości. Warto było.

Mario

ocenił na 7 3 lata temu

Kobiety z Kabulu

Gayle Tzemach Lemmon

.Ledwie Kamila Sidiqi ukończyła studia i zdobyła dyplom nauczycielki, świat wokół niej gwałtownie się zmienił. W Kabulu władzę przejęli talibowie, którzy narzucili drakońskie zasady ograniczające wolność kobiet. Zakazano im pracy poza domem, opuszczania mieszkań bez towarzystwa męskiego opiekuna, a życie w przestrzeni publicznej stało się dla nich niemal niemożliwe. W tych trudnych realiach, Kamila, będąca jedną z rodziny z jedenaściorga dzieci swoich rodziców, musiała znaleźć sposób na wsparcie bliskich. Postanowiła nauczyć się szyć, korzystając z pomocy starszej siostry, i wkrótce rozpoczęła działalność krawiecką. Początkowo realizowała niewielkie zamówienia, ale jej determinacja i umiejętności przyciągnęły kolejne kobiety, które również szukały możliwości zarobku. Tak narodziła się w jej domu szwalnia, która z czasem stała się źródłem utrzymania dla wielu rodzin. Praca nie była łatwa – talibowie często odcinali dostęp do prądu, co zmuszało kobiety do szycia ręcznego, a ciągła obawa przed wykryciem przez władze wymagała zachowania najwyższej ostrożności. Historia Kamili to opowieść o sile, odwadze i przedsiębiorczości w świecie pełnym ograniczeń i przemocy. To także obraz kobiet, które mimo represji potrafiły stworzyć coś niezwykłego – nie tylko zapewniły przetrwanie swoim rodzinom, ale i dały nadzieję całej społeczności. Po upadku reżimu talibów Kamila stała się inspiracją dla wielu, angażując się w działalność społeczną i rozwijając swoje przedsiębiorstwo. Gayle Tzemach Lemmon w swojej książce opisuje nie tylko losy Kamili, ale i szerzej – rolę kobiet w strefach konfliktu. Podkreśla ich zaradność, determinację i umiejętność przekształcania najtrudniejszych wyzwań w szanse na lepsze życie. "Kobiety z Kabulu" to lektura pełna uznania dla zwyczajnych bohaterek, które swoją codzienną walką zmieniają świat.

Andarielka

oceniła na 7 1 rok temu

Dom na Zanzibarze

Dorota Katende

"Kiedy czegoś pragniesz, to cały Wszechświat działa potajemnie, byś mógł to pragnienie spełnić". Ten cytat z "Alchemika" Paulo Coelho stanowi motto dla tejże książki. Czasem tak jest, że w końcu udaje się zrealizować wyznaczone w głowie cele, spełnić marzenia. Takie przypadki się zdarzają i losy autorki, Doroty Katende zdają się to potwierdzać. Książka jest podzielona na cztery części: "Cztery tygodnie z łowcą lwów", "Dom w Afryce", "Zapiski z domu na Zanzibarze" oraz "Kilka słów o Zanzibarze". Każda z części ciekawa, każda z części pozwala poznać bliżej Afrykę, Masajów, Zanzibar. Wielu interesujących rzeczy się można z książki dowiedzieć, a autorka opowiedziała swoją życiową historię w sposób poprawny, nienudny, w sposób dla czytelnika urozmaicony. Przeczytałem książkę z dużym zainteresowaniem i nie uważam czasu spędzonego przy jej lekturze za czas stracony lub zmarnowany. Ogólnie dopatrzyłem się tu więcej plusów niż minusów. Ocena - 7/10. Przewaga owych plusów pozwoliła mi na taką ocenę. Książka bardzo dobra. Warto się z nią zapoznawać bliżej i ją przeczytać

Jarosław Wiśniewski

ocenił na 7 3 lata temu

Afganka. Dziennik pielęgniarki

Karla Schefter

Autorka Karla Schefter jest niemiecka pielęgniarką. Wyjechała do Afganistanu na misję po radzieckiej interwencji w 1989. Co zastała, zniszczony kraj. Kolejne bombardowania ograniczyły nie tylko produkcję rolniczą, ale także zmusiły wielu mieszkańców do ucieczki z miast lub wręcz przeciwnie do nich za pożywieniem i w poszukiwaniu schronienia. Nie było mowy o jakimkolwiek zapleczu medycznym, a ciągłe walki przynosiły nowe ofiary. O takiej sytuacji opowiada Karla, która podjęła trudna pracę chcąc zapewnić jakąkolwiek opiekę medyczną. Oczywiście jest mnóstwo ograniczeń zarówno technicznych, bo nie ma sprzętów ,ale także obyczajowych. Tematyka poruszona w książce w sumie jest bardzo ciekawa, ale sposób przekazania już nieco mniej. Zabrakło mi przede wszystkim emocji. Tu mamy w głównej mierze przekazane suche fakty. Może to kwestia niemieckiej mentalności autorki?

Agnieszka Garncarczyk

ocenił na 6 4 lata temu

Szkarłatne sari

Javier Moro

Spodziewałam się powieści o romantycznej miłości na tle Indii, a dostałam piękną książkę na faktach z życia Indiry Gandhi i jej rodziny. Polecam, pięknie przedstawiona miłość, więzi rodzinne i trochę historii Indii,która swego czasu była bardzo głośna. Warto przeczytać!

Inez

ocenił na 8 7 lat temu

Córka rabina. O seksie, narkotykach i ortodoksyjnych Żydach opowieść prawdziwa

Reva Mann

Ciekawa książka z powodów obyczajowych. Okładka książki uruchamiająca stereotypowe myślenie jest - w moim przekonaniu - nieadekwatna do treści, w których, na ile to możliwe, unika się stereotypów. Opowieść Revy Mann pokazuje, że nic nie jest oczywiste w świecie, w którym źródłem konfliktu jest napięcię między wolą emancypacji bohaterki a kostyczną religijnością. Niejasna jest formuła gatunkowa tej książki, ale autorka zdobyła się na odwagę, gdy się uwzgledni złożoność sytuacji kobiet w środowiskach ortodoksyjnych.

MustRead

ocenił na 7 3 lata temu

Szkoła piękności w Kabulu. Za zasłoną afgańskiej kobiety

Deborah Rodriguez

Książka, w której znajdziemy opis życia kobiet w Afganistanie. Dobra, jednak porównując ją do książek o podobnej tematyce, np. Spalona żywcem, wypada blado. Niemniej jednak język bardzo, przyjemny. Całość czyta się dobrze. Historie poruszające i wciągające

Titka Brak

ocenił na 6 8 lat temu

Królowa Noor: Autobiografia

Noor Al-Hussein

Mieszkałam jakiś czas w Jordanii i zakochałam się w tym kraju. Fascynowała mnie też rodzina królewska, która zdecydowanie nadaje Jordanii wyjątkowości, dlatego naturalnie sięgnęłam po książkę królowej Noor. Spodziewałam się raczej czegoś zwiewnego, opisów codzienności a okazało się, że książka to w dużej mierze kompendium historyczne i polityczne. Nie czuję się jednak rozczarowana bo mogłam spojrzeć na wiele wydarzeń na Bliskim Wschodzie oczami królowej.

LadyLizard

ocenił na 10 1 rok temu

9 części pożądania

Geraldine Brooks

Ważna książka choć pierwsze wydanie to 1996r bez jakiśch późniejszych dodatków. Sięgałam więc do atlasów i Google by odnieść to do dzisiejszej sytuacji i umiejscowić relacje. (A okazało się, że mapka jest w ksiązce :)) Autorka - jak to dziennikarka - chciała wszystko zrelacjonować, dokonała podziału na rozdziały, które nie do końca są dla mnie jasne. To jestem w 622r przy żonach proroka - a kilka akapitów dalej - przy Chomeinim i jego życiu i żonach. Są osie rozdziałów ale dopiero po przeczytaniu - wiedza się układa. Warto. Wielu muzułmanów żyje w Europie - warto wiedzieć co akceptować prawnie, legislacyjne, a co jest absolutnie nie do przyjęcia. Czego absolutnie nie wpuszczać do Polski czy Europy. Z książki dowiedziałam się też, że kobiety muzułmańskie miały prawo do rozwodu i dziedziczenia już ok. 600 lat wcześniej niż Europejki. Po głowie mi się tłucze ile niedobrych/okropnych rzeczy się podziało i ile stopniowo przyłączano do tradycji dotyczącej tamtych kobiet - pogarszając ich sytuację - choć ich pisany przewodnik religijny tego wyraźnie nie żąda. Nawet nie popiera. Ale...Nikt z władzy męskiej tego nie chce powiedzieć głośno, by nie narazić się na ataki. Powala mnie ciemnota obrzezania ciała, które robi się dziewczynkom, co wpływa na ich problemy wcałym późniejszym życiu. Zabierać zdrowie w imię religii? Albo to że żona musi prosić o zezwolenie na jakiekolwiek wyjście nawet do meczetu (jest wzmianka o kobiecie, która mąż oddalił po 25 latach małżeństwa bo poszła do meczetu na modlitwy - bez pytania). A jednak w Kuwejcie - kobiety walczyły gdy napadł go Irak i wtedy znaleziono odpowiednie wersety w Koranie by to poprzeć. I trzeba być świadomym/świadomą że to zwykle fundamentaliści i ortodoksyjni ludzie zaostrzają nam świat. Wszędzie. Podsycając nienawiść. Grając na emocjach. Książka zmusiła mnie do głębokich przemyśleń. Interesujmy się co się dzieje dookoła, (czymś poza pracą) - bo naszą niewiedzę wykorzystują Ci co mówią nam jak mamy myśleć, jak interpretować fakty. Gdy następuje niekorzystna dla nas zmiana - już zwykle jest za późno by się buntować. I potem trzeba odrabiać przez lata, dekady ( może stulecia ) złe skutki decyzji na które nie mieliśmy wpływu - nieraz na własne życzenie, bo zlekceważyliśmy pierwsze symptomy.

Krystyna_PR

ocenił na 7 3 lata temu

Uwięziona

Michèle Fitoussi Malika Ufkir

Bardzo wciągająca historia. Los głównej bohaterki zmieniał się jak w kalejdoskopie. Z księżniczki stała się więźniem. Każdy dzień był walką o życie swoje i bliskich. Głód, chłód,upał, ciężkie decyzje, a w tle świadomość, że to nie jest fikcja literacka, pozwala pochłonąć książkę w szybkim tempie i z wypiekami na twarzy.

ppllpp

ocenił na 6 2 lata temu

Miłość lwicy

Christina Hachfeld-Tapukai

Bardzo lubię książki autobiograficzne. Białą Masajke czytałam lata temu, a do dziś pamiętam. Tę książkę też na długo będę miała w sercu. Bardzo podziwiam tę kobietę, to co przeżyła i ile. Wchodząc w tak obcy świat i odnaleźć się w nim potrafią naprawdę bardzo silne jednostki. Już czytam drugą książkę i oczywiście wciągnęła mnie tak samo. Najfajniejsze właśnie jest to, że co kilka rozdziałów wściekałam się na bohaterkę, to całe plemię, by potem w spokoju wszystko przemyśleć i zrozumieć bez oceny.

Kardiamit

ocenił na 10 1 rok temu

Ja, Phoolan Devi, królowa bandytów

Phoolan Devi

Bardzo trudna i ciężka pozycja, gdyż niesie wiele złych emocji, przesycona niesamowitym cierpieniem bohaterki. Czytając autobiografię Phoolan Devi cały czas towarzyszyło mi przygnębienie gdyż nigdzie indziej nie spotkałam tyle zła i niegodziwości jakie doświadczyła ze strony społeczności i rodziny. Brutalna rzeczywistość społeczeństwa hinduistycznego, podzielona na liczne kasty, gdzie tradycje i normy społeczne decydują o życiu i śmierci ludzi biednych. Urodzenie córki było nieszczęściem, a zgwałcona staje się przeklęta przez wszystkich, wszyscy mogą zrobić z nią co się żywnie podoba. Phoolan Devi urodziła się w najniższej kascie mallahów, którzy byli zależni i okrutnie wykorzystywani przez thakurów, ludzi bogatych. Bita i poniżana przez własnego wuja thakura , wydana za mąż mając jedynie 11 lat, okrutnie gwałcona i maltretowana, bita przez rodziców, gdyż zhańbiła ich rodzinę, sprzedana przez wuja dakoitom ( bandytom ) , również gwałcona do utraty przytomności. Ale cały czas się buntowała przeciwko niesprawiedliwości a także bezwolności tłumu, "jego niskich instynktów wobec władzy. Jakiejkolwiek władzy". Aż postanowiła sama założyć bandę, udowodnić, że potrafi walczyć o siebie, mimo iż strach o własne życie towarzyszył jej dniami i nocami. Początkowo zaślepiała ją tylko zemsta ale wkrótce zaczęła pomagać ubogim z najniższych kast. Ścigana przez policję, która była niesłychanie skorumpowana, która dopuszczała się również gwałtów i tortur, ukrywała się w dżungli... Powieść kończy się w 1994, kiedy Phoolan Devi opuszcza więzienie, gdzie czuła się jak zwierzę w klatce . " Prawdziwa trucizna - nieufności i strachu - opuszczała pomału moje ciało i duszę". Analfabetka, za życia stała się żywą legendą, uwielbiana przez biednych, po wyjściu z więzienia rozpoczęła karierę polityczną i została deputowaną do indyjskiego parlamentu. Walczyła o godność i prawa biednych, nisko urodzonych, o prawa do edukacji dla kobiet i samostanowienia. Stworzyła ruch obrony prześladowanych, pragnęła obalić stereotyp, że kobieta bez mężczyzny nic nie znaczy . Została zastrzelona 25 lipca 2001 roku przez thakurów, w zemście za jej udział w zamordowaniu 22 mężczyzn z ich kasty w 1981 roku w Behmai. Mimo, że oficjalnie w Indiach został zniesiony podział na kasty, nadal jest stosowany, szczególnie na prowincji. O Królowej Bandytów powstało wiele opowieści i pieśni a także filmy, przeważnie w konwencji boollywoodzkiej. Jednak jeżeli chcemy poznać prawdziwą historię Phoolan Devi, jej psychikę i motywy działania, koniecznie powinniśmy przeczytać właśnie tą autobiografię. Bardzo gorąco polecam, będzie to jednak opowieść przejmująca, pełna goryczy i brutalności.

Ewa Kluz

ocenił na 10 9 lat temu

Biała czarownica

Ilona Maria Hilliges

Po raz kolejny przekonałam się, że nie potrafią mnie urzec książki pisane przez osoby, które nie są pisarzami. Nie pomaga nawet autentyczność przeżyć. Słaby warsztat pisarski niestety zbyt mi przeszkadza w odbiorze. Pojawiają się w trakcie czytania momenty zachwytu, ale częściej towarzyszyło mi rozczarowanie. Ilona Maria Hilliges - Niemka, która zauroczona Nigeryjczykiem, wyszła za niego, urodziła mu dwoje dzieci, dała się wplątać w handel samochodami pomiędzy Niemcami i Nigerią, popadła z tego powodu w długi, odbiła się od bariery afrykańskiej biurokracji. Historia jakich wiele, która powiela znane schematy. Jednak Afryka również ją zafascynowała swoim klimatem, przyrodą, kulturą, różnorodnością. Do tego stopnia, że zamieszkała w niej na kilka lat. Z jej osobistych przeżyć i doświadczeń powstała właśnie ta powieść. Wydaje mi się, że „Biała czarownica” miała swój potencjał, ale jakoś niezbyt do mnie trafiła. Po części dlatego, że trudno mi było zrozumieć wybory i decyzje autorki. A już część dotycząca czarnej magii to zupełnie nie moja bajka. Może musiałabym to przeżyć na własnej skórze, skoro uległa jej pragmatyczna Niemka. Dla mnie największa zaleta książki zawiera się w reporterskich wręcz opisach samej Afryki – jej krajobrazów, kultury, mieszkańców. W jej odmienności i egzotyce, w smutnych kontrastach. Autorka zwraca uwagę na niszczenie przyrody, walki klanów, powszechną korupcję, zderzenie plemiennych obyczajów i tradycji z postępującą nowoczesnością. Tę różnorodność autorka pokazała naprawdę dobrze i choćby z tego względu jednak warto przeczytać tę książkę.

Gosia

oceniła na 6 8 lat temu

Ostatni pociąg do Stambułu

Ayşe Kulin

Wydarzenia II wojny światowej widziane oczami mieszkańców neutralnego kraju – Turcji oraz ich krewnych i przyjaciół, którzy z różnych względów znaleźli się w okupowanej Francji. Głównymi bohaterami powieści są członkowie rodziny tureckiej, w której dominuje szacunek dla tradycji a jednocześnie córki cieszą się dużą swobodą – mogą się kształcić, prowadzić życie podobne do kobiet europejskich, pod warunkiem, iż nie przekroczą tradycyjnych praw obowiązujących w tej rodzinie. Starsza córka - Sabitha zostaje żoną Macida, dobrze zapowiadającego się dyplomaty tureckiego, przystojnego i dobrego człowieka. Z czasem piastowane przezeń stanowisko, powoduje, iż ma mniej czasu dla żony i córki, przytłacza go odpowiedzialność za losy kraju i rodziny, w tym krewnych, którzy przebywają w Paryżu. Sabitha czuje się więc samotna. Dodatkowo czuje się nieszczęśliwa, gdyż czuje wyrzuty sumienia związane z dawną zazdrością o młodszą siostrę – ulubienicę ojca, wyższą i w przekonaniu Sabithy – piękniejszą. Obawiając się przed ślubem, że Macid mógłby ulec urokowi Selvy, potajemnie wspiera związek siostry z Rafaelem – tureckim Żydem. Niestety związek ten nie zyskuje akceptacji ani rodziny Selvy, ani Rafaela, dlatego decydują się oni na wyjazd do Francji, gdzie w krótkim czasie zaczynają doświadczać koszmaru wojny i prześladowań narodu żydowskiego. Niezwykle ciekawy wątek stanowi działalność dyplomatów tureckich mająca na celu obronę obywateli tureckich (niezależnie od wyznania) przed faszystami. Odważna, ryzykowna, skuteczna. Przyznam, iż to ona stanowiła dla mnie najlepszą część tej powieści.

eduko7

ocenił na 8 6 lat temu

Majjada, kobieta Iraku

Jean Sasson

biorac do reki myslałam ze ksiązka z cyklu "mężczyzna i jego harem"...zaskakujący zwrot ksiązka o czasach wojny i rządach Hussajna naprawde wciągająca otwierająca oczy na swiat i zapoznająca z...tamtymi czasami. czlowiiek ma inne spojrzenie na swiat. niejednokrotnie poleciała mi lezka... polecam naprawde warta poznania historia...

Ane ta

oceniła na 9 9 lat temu

Krzyk serca, czyli historia prostodusznej dziewczyny

Bibisz

Warto. Zdecydowanie warto, ponieważ losy imigrantów z Azji Środkowej to temat, z którym chyba się jeszcze nigdy nie spotkałam z literaturze. Nie twierdzę, że losy ich wszystkich muszą być do siebie podobne, że historia Bibisz jest w jakiś sposób reprezentatywna, ale przypuszczam, że jeśli ktoś przeżył choć niewielką część z tego, jeśli czyjaś droga była choć częściowo podobna, to należy się tym ludziom dużo wsparcia, szacunku i wyrozumiałości. Po prostu warto być świadomym. Poleciłabym tę krótką książkę osobom zainteresowanym problematyką imigracji, ale także tym, którzy mają o tym zjawisku wyobrażenie zerowe – naprawdę zapada w pamięć i daje do myślenia. Niestety, książka ma swoje wady. Historia Bibisz ma duży potencjał, który można było lepiej wykorzystać – dokładniej opisać pewne wydarzenia, może inaczej rozłożyć akcenty. Zauważyłam kilka niekonsekwencji – mam na myśli, że autorka przeczy sama sobie (np.: pisze na samym początku, że zdrobnienie Bibisz zostało wymyślone przez przyszłą teściową – lecz później, gdy zaczyna opowiadać swoją historię, przedstawia się ludziom w ten sposób i jest tak przez nich nazywana, a dzieje się to zanim poznała przyszłą teściową; takich niekonsekwencji znalazłam więcej). Podejrzewam też, że niektóre wydarzenia mogły zostać zmienione na potrzeby książki. Jednak na te wszystkie wady przymykam oko i oceniam książkę jako całokształt – jako przedstawienie ciężkich losów imigrantki z mało znanego rejonu świata. I mając to na uwadze, powtarzam pierwsze zdanie mojej recenzji: warto.

Sanna

oceniła na 6 10 lat temu

Sama na drodze

Lệ Tân Sitek

Miałam w ręku różne autobiografie i wspomnienia, pisane zwykle przez osoby, które nie są pisarzami. To naprawdę trudne zadanie. Tu autorka poradziła sobie znakomicie: nie tylko napisała książkę interesującą merytorycznie, ale też posługuje się pięknym, bogatym językiem i ciekawym stylem. Czekam na ukazanie się drugiej części.

Alfa

oceniła na 8 13 lat temu

Żona Beduina

Marguerite van Geldermalsen

Książka opowiada historię młodej kobiety, pochodzącej z Nowej Zelandii, która zdecydowała się na wyjście za mąż za Beduina i zamieszkanie w Petrze. Ta opowieść była dla mnie doskonałym dopełnieniem podróży do Petry, która zrobiła na mnie bardzo duże wrażenie. Bardzo cenię autorkę za to z jaką sympatią i wyrozumiałością opowiadała o sposobie życia Beduinów. Ani razu nie odczułam, że traktuje tych ludzi z wyższością. Pomimo, że nie wierzyła w moc amuletów czy nie akceptowała niektórych zwyczajów, nigdy nie opisywała tego w sposób ironiczny, szanując wierzenia i kulturę ludzi wśród, których dane jej było mieszkać.

darina

oceniła na 8 6 lat temu

Cytaty z książki Niebieskie oczy, czarny ląd

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Niebieskie oczy, czarny ląd