Mroczna Otchłań. Tom 3

Name: Mroczna Otchłań. Tom 3
Rating: 6,8 (34 reviews)
Author: Christophe Bec
ISBN: 9788328159471

Christophe Bec, Ennio Bufi

6,8 / 10

34 ocen

4 opinii

Egmont Polska

Wydawnictwo: Egmont Polska Cykl: Mroczna Otchłań (tom 3) komiksy

284 str.

Kategoria:: komiksy
Format:: papier
Cykl:: Mroczna Otchłań (tom 3)
Tytuł oryginału:: Carthago
Data wydania:: 2021-07-28
Data 1. wyd. pol.:: 2021-07-28
Liczba stron:: 284
Czas czytania: 4 godz. 44 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788328159471
Tłumacz:: Ernest Kacperski

„Ten, kto walczy z potworami, niechaj uważa, by nie stać się jednym z nich. Bo kiedy długo spoglądasz w otchłań... otchłań zaczyna spoglądać w ciebie”. Kiedy Ziemi zagraża potężny kataklizm, który może zmieść z jej powierzchni całą ludzkość, a katastrofy naturalne uderzają z coraz większą siłą; kiedy najgroźniejsze drapieżniki zamieszkujące morskie głębiny wypływają na brzeg, uciekając przed tym, czego nie potrafimy nazwać; jedynym ratunkiem jest stawić czoło tajemnicom kryjącym się w mrocznej otchłani. Czy w podwodnym Mieście Platona uda się znaleźć klucz do ocalenia ludzkości? Jak daleko jest w stanie posunąć się stuletni starzec, żeby uzyskać nieśmiertelność? Czy antyczne Trytony z podwodnych krain wyszły na ląd i zaludniły Ziemię? Od bezkresu himalajskich szczytów po bezdeń Rowu Mariańskiego; od pokrytych lodem krain po palące słońcem pustynie...

Grupa naukowców z narażeniem życia przemierza wszystkie zakątki Ziemi, poszukując odpowiedzi na najważniejsze pytanie: jakie jeszcze tajemnice czają się w mrokach otchłani? Czy mityczne podwodne istoty, które zawzięcie bronią dostępu do swojego miasta to wrogowie, czy może przyjaciele?
Bohaterowie trzeciej część thrillera ekologicznego „Mroczna otchłań” przekraczają granice ludzkich możliwości. Starożytna filozofia i nowoczesna technologia przeplatają się, a historia puka do bram... XXII wieku.

Średnia ocen

6,8 / 10

4 opinii 34 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Mroczna Otchłań. Tom 3 w ulubionej księgarni i Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,8

Monet Jackie Wullschlager

7,3

Martwy punkt Aro Sáinz de la Maza

7,5

Tam, gdzie zmrok zapada szybciej Wojciech Chmielarz

8,5

Kasandra w ruinach. Tom 1 Magda Knedler

8,0

Agata Szajba. Spisek w metrze Lena Jones

7,8

Trucizna Klaudia Muniak

6,5

Mary Miasta Hanna Szczukowska-Białys

więcej

Oceny książki Mroczna Otchłań. Tom 3

Średnia ocen

6,8 / 10

34 ocen

Twoja ocena

0 / 10

0 ocen

3 ocen

7 ocen

11 ocen

8 ocen

3 ocen

1 ocen

0 ocen

Opinia

1102

637

Est85

06.09.2021

6 / 10

Na półkach: ,

Trzeci tom serii "Mroczna Otchłań" to zdecydowanie najbardziej obszerna lektura z tej serii. I mniej więcej w połowie tego wydawnictwa byłem gotowy zaryzykować opinię, że jest to najlepszy tom "Mrocznej Otchłani". Ale druga połowa tego wydawnictwa zweryfikowała moją tezę. Christophe Bec w poprzednich tomach tworzył mitologię świata przedstawionego w "Mrocznej Otchłani" i w końcu zdecydował się z tą kreacją rozliczyć. Jednak robi to w najdziwniejszy z możliwych sposób. Serwując chaotyczne i dość niespodziewane retrospekcje zarówno dotyczące mitologii, jak i bohaterów tej historii. Główni bohaterowie miotają się w niemal nieskończoność popełniając błędy, podejmując dziwnie, kompletnie irracjonalne decyzje. O ile pierwsza połowa tego tomu to ciągłe budowanie napięcia i nabijanie punktów, tak druga połowa to powtarzalność, zagubienie i tracenie wcześniej nabitych punktów. To co dzieje się w drugiej połowie trzeciego tomu "Mrocznej Otchłani" można było pokazać na 20-30 stronach, tymczasem Bec nie ogranicza się i wyciąga wszystko do granic możliwości. Pod koniec czytania tego albumu czułem się potwornie zmęczony tą historią i jej bohaterami. Christophe Bec kompletnie zmarnował potencjał, który tak dobrze budował do tej pory.
Natomiast warstwie graficznej niczego nie jestem w stanie zarzucić, jest bardzo przejrzysta i ciekawa.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

53 użytkowników ma tytuł Mroczna Otchłań. Tom 3 na półkach głównych

Przeczytane 41
Chcę przeczytać 12

29 użytkowników ma tytuł Mroczna Otchłań. Tom 3 na półkach dodatkowych

Posiadam 11
Komiksy 9
Komiks 2
Fantastyka 2
Komiks 2
2025 - Komiksy 1
Komiks 1
Komiksy_2022 1

Tagi i tematy do książki Mroczna Otchłań. Tom 3

Carthago komiks przygodowy

Inne książki autora

Więcej

0,0

Thorgal Saga: Bogini Bursztynu Christophe Bec, Valerie Mangin

7,0

Eternum Christophe Bec, Jaouen Salaün

7,0

Conan z Cymerii - Tom 5 Christophe Bec, Jean-Luc Masbou, Stevan Subic

7,1

Siberia 56 Christophe Bec, Alexis Sentenac

7,3

Pomroka (okładka limitowana A) Christophe Bec, Giuseppe Ricciardi

8,0

Pomroka (okładka limitowana B) Christophe Bec, Giuseppe Ricciardi

7,1

Mroczna otchłań. Tom 5 Christophe Bec, Ennio Bufi

więcej

Francuski rysownik komiksów.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Katedra Otchłani. Tom 1: Ewangelia z Ariathii / Gildia asasynów

Jean-Luc Istin Sébastien Grenier

W komiksie przeplataja sie dwa watki. W jednym mloda i piekna (troche zbyt seksistowska jak na moj gust) exkrzyzaczka (?) wykonuje niebezpieczne misje dla roznych osob. Takie jak zabijanie innych, ochrona czy zdobywanie pewnych przedmotow. Poznajemy takze jej mlodosc i dowidujemy sie jak trafila do Zakonu Krzyzyackiego, kto ja szkolil, jak potoczyly sie jej losy. Drugi watek jest o mlodym budowniczym, ktory wykonal piekna, monumentalna budowle, za ktora pewien mag nie chce mu zaplacic. Rzecz sie dzieje w swiecie, w ktorym polnoc i poludnie zylo w wiecznej wojnie, bogom sie to nie podobalo i rozdzielili te dwie krainy poteznym urwiskiem. Proroctwo glosi o pojednaniu polnocy z poludniem i narodzinach syna bogow. Swietna historia, bardzo wciagajaca. Niesamowicie ladnie zilustrowana. W tym komiksie sa bardzo duze, szczegolowe przepiekne ilustracje, od ktorych trudno oderwac wzrok. Nie tylko swietna historia, ale takze piekne rysunki. Bardzo polecam.

zaganka84

ocenił na 8 4 lata temu

Mroczna Otchłań. Tom 2

Christophe Bec Éric Henninot Milan Jovanovic

Choć tytuł i okładka sugeruje, że jest to historia związana wyłącznie o głębinach oceanicznych, znajdziemy tu sporo wielkiego biznesu czy historii. Zaczynamy od wypadku na platformie wiertniczej na Południowym Pacyfiku. Należy ona do konsorcjum o nazwie Carthago. Podczas odwiertu czterech nurków znika w niewyjaśnionych okolicznościach w nowo odkrytej wielkiej podmorskiej jaskini. To początek dość zawiłej opowieści z gigantycznym przodkiem rekina, megalodonem w roli głównej. Gdyby autor skupił się tylko na nim, byłaby to dość przewidywalna historia. Jednak tu mamy nie tylko sprawy polityczne, biznesowe, ale i czysto mistyczne (wierzenia Aborygenów), mityczne (poszukiwanie Atlantydy) czy fantastyczne (dość specyficzne zachowanie córki Kim, Lou). Do tego często przeskakujemy w czasie, poznając nawet mioceńską biocenozę. Na szczęście nie zaburza to odbioru, bo wszystkie te wtrącenia są zgrabnie powiązane z faktami, co bardzo mi się podobało. Przynajmniej najczęściej, bo nie zawsze. Co za dużo to jednak niezdrowo i w przypadku tych wtrąceń jest tak samo. Mogłoby się spokojnie skończyć tylko na tych zwiazanych z samym oceanem. Żałuję tylko, że nie dostałam jeszcze z dwóch-trzech tomów, by zgrabniej domknąć fabułę tego thrillera ekologicznego. Więcej na: https://www.monime.pl/mroczna-otchlan-tom-1-2/

MonimePL

ocenił na 6 3 lata temu

Do ostatniego

Jerome Felix Paul Gastine

Lubię proste, jednotomowe historie, nie ważne w jakim gatunku osadzone. W tym wypadku mamy western rozgrywający się u schyłku okresu wielkich pastwisk, gdy spędy bydła ustępowały z wolna kolejom żelaznym. Wielkie wydarzenie, które na zawsze odmieniło Dziki Zachód, zamieniając go w bardziej "cywilizowane" miejsce. Jednak to nie ten element jest tutaj najważniejszy, choć robi za tło dla głównej fabuły. A tą jest zemsta jednego człowieka na ludziach, którzy odebrali mu syna. Przedstawiona tutaj historia jest bardzo prosta, co nie oznacza, że pozbawiona głębszego przekazu. Na początku poznajemy pewnego kowboja, który przygarnia syna swych zmarłych przyjaciół. Niestety chłopak jest trochę opóźniony, co potrafi sprawiać problem. Mijają lata i kolej w praktyce likwiduje powoli zawód ludzi odpowiedzialnych za spędy bydła. Po ostatnim zleceniu nasz protagonista i jego przybrany syn postanawiają kupić kawałek ziemi i się tam osiedlić. Dołącza do nich przyjaciel, również nie mający co ze sobą począć, mimo że jest w sile wieku. Wyruszają w długą podróż po drodze zatrzymując się w pewnym miasteczku w górach, zamieszkałym przez pokojową, zdawałoby się, społeczność. I tutaj zaczynają się ich kłopoty. Bowiem przez miasto ma przebiegać kolej, natomiast niedługo po przybyciu byłych kowbojów do tego miejsca, dochodzi do tragedii. Niestety bardzo brzemiennej w skutkach. Czytelnik doskonale wie, co się stało, jak doszło do całego zamieszania i dlaczego jeden z kowbojów pragnie zemsty. Krwawej oraz nie oszczędzającej nikogo. Jego towarzysz ma odmienne zdanie, ale to niewiele zmienia i dramat przeradza się w prawdziwy koszmar z wręcz piekielnym finałem. Tutaj w praktyce nie ma wygranych, bo każda ze stron ostatecznie sporo traci. Celowo używam tylu ogólników, bowiem komiks nie jest długi, choć cudnie zilustrowany, a to co już zdradziłem, jest aż nadto szczegółowe. Dlatego lepiej nie czytać opisu opowieści zamieszczonej z tyłu albumu, bo zdradza ona zbyt wiele. Mamy tutaj jednak do czynienia z opowieścią naprawdę dobrze napisaną oraz narysowaną. Nie jest ona niczym wybitnym, ale wystarczająco ciekawym, aby chcieć choć raz po nią sięgnąć. Dla jednych to będzie w sam raz, dla innych może okazać się odrobinkę za mało. W moim wypadku było to coś pomiędzy - nie żałuję czasu spędzonego z tą lekturą, która na zawsze pozostanie w mojej pamięci, jednak raczej już do niej nie wrócę. Choć ostatnie kadry będę wspominać z sentymentem.

WPajęczejSieci

ocenił na 6 3 lata temu

Droga miecza. Tom 1: Popioły dzieciństwa

Mikaël Bourgouin Mathieu Mariolle Thomas Day Federico Ferniani

Thomas Day jest znany w Polsce z komiksowej trylogii fantasy „Wika”. W 2021 r. wydawnictwo Lost in Time rozpoczęło publikowanie komiksowej adaptacji jego powieści. Czy pierwszy tom zachęca do sięgnięcia po kolejne? Akcja rozgrywa się w samurajskiej Japonii. Do miasta zarządzanego przez pana Ito Nakamurę przybywa tajemniczy wojownik Musashi Miyamoto, który rzuca wyzwanie największym wojownikom w mieście. Po tym jak Musashi pokonuje wojowników, Nakamura oferuje mu pracę. Ten nie przyjmuje oferty, ale postanawia szkolić dwunastoletniego syna zarządcy miasta. Duża część tego albumu to kolejne lekcje udzielane przez Musashiego. Jest surowym nauczycielem, który jednak stawia na samodzielne myślenie, a część jego nauk to tak naprawdę pułapki. Czasami można się tylko zastanawiać czy pewne niekonsekwencje w działaniu są celowe czy to błędy scenariuszowe. Interesująco robi się, kiedy na jaw wychodzi prawdziwa motywacja Musashiego. Okazuje się on być dosyć tragiczną postacią, która dąży do sprawiedliwości. Przy tym jednak można zauważyć, że dwunastoletni uczeń Musashiego jest bardzo bierny w finale, chociaż rozgrywają się dramatyczne dla niego wydarzenia. Komiks zgrabnie wplata pewne elementy fantastyczne. W głębinach morskich kryją się morskie potwory, a w cesarskiej rodzinie płynie smocza krew. Na pierwszy rzut oka rysunki Frederico Fernianiego wyglądają rewelacyjnie. Sceny walk są bardzo dynamiczne, a krajobrazy zapierają dech w piersiach. Niestety postacie są zbyt podobne do siebie, przez co czasami ciężko śledzić akcję. Nie znam powieści Thomasa Daya, więc zasiadałem do lektury z czystym umysłem. Tak jak tytuł sugeruje jest to bardzo brutalne pożegnanie z dzieciństwem bohatera, który w pewnym momencie staje się jedynie widzem krwawego spektaklu. Jestem ciekawy w jaką stronę to dalej pójdzie.

Grzegorz_S

ocenił na 7 1 miesiąc temu

Mroczna Otchłań. Tom 1

Christophe Bec Éric Henninot Milan Jovanovic

MonimePL

ocenił na 6 3 lata temu

Zamek Zwierzęcy 1. Miss Bengalore

Xavier Dorison Felix Delep Jessica Bodard

Dość długo ociągałem się z rozpoczęciem tej serii... i wiem dlaczego. To "Folwark zwierzęcy" opowiedziany na nowo. Fabuła rozwinięta, pogłębiona, lecz wciąż tak przejmująca. Dla jednych forma "bajki" jest łatwiejsza bo uniwersalna a zwierzęta są tylko symbolami. W wersji komiksowej odbiór jest zupełnie inny... a może to po prostu ja? Cierpienie zwierząt bardziej mnie porusza... Tym bardziej, że bohaterką jest kotka, tytułowa miss Bangalore. Mam słabość do kotów. Podobieństwo do "Folwarku" Orwella jest oczywiste, lecz wstęp zapowiada, że "Zamek zwierzęcy" będzie czymś więcej. Zapowiedź spełnia się już w pierwszym tomie. Źródła są tutaj znacznie szersze i autorzy nie ograniczają się jedynie do ukazania mechanizmów władzy totalitarnej. Ważne: to nie jest komiks dla dzieci. Mimo, że bohaterami są zwierzęta, kreska jest bardzo przyjemna i niemal bajkowa, to są tutaj brutalne sceny śmierci i okaleczonych ciał. Mocna rzecz.

Lis Gracki

ocenił na 8 12 dni temu

Zdziczenie

Denis Bajram Valerie Mangin Thibaud De Rochebrune

Zdziczenie to komiks, który szybko wciąga i trzyma w napięciu aż do końca. Intryguje nie tylko fabułą i światem rozbitków, ale też głębszym przesłaniem – skłania do refleksji nad strukturą naszego własnego świata. Świetna grafika, ciekawy pomysł i historia, która zostaje w głowie.

Narojm

ocenił na 7 8 miesięcy temu

Resident Alien - 1 - Witamy na Ziemi

Steve Parkhouse Peter Hogan

Kocham twórczość Petera. Jako wierna fanka musiałam siąść do tej pozycji. Poza tym - jestem zdrowo walnięta jeśli chodzi o komiksy scifi gdzie główną rolę odgrywają obcy. Komiks jest napisany niesamowicie, każdy rozdział wciąga, czujemy nienawiść lub sympatię do bohaterów opowiadania (nawet tych pobocznych). Bardzo mocno polecam, szczególnie jak lubisz detektywistyczne klimaty. Jedyny minus to okładka która nijak nie oddaje tego co w środku czytamy. Poprawić okładeczkę i 10/10 dla mnie!

Karolina Przybył

ocenił na 9 1 rok temu

Historie prawdopodobne

Neil Gaiman Scott Hampton Mark Buckingham Philip Craig Russell Troy Nixey Rafael Albuquerque Paul Chadwick Rafael Scavone

Kolejnym komiksem od Gaimana, który mnie nie zachwycił zostały „Historie prawdopodobne”. W tym tomiku zostały zilustrowane opowiadania Gaimana z jego zbiorów, nie podam wam dokładnie z których ponieważ musiałabym przegrzebać się przez pół biblioteczki. Ogólnie podobał mi się sposób ilustracji i najbardziej podobało mi się Studium w emeraldzie, co było do przewidzenia. Niesamowicie spodobał mi się odwrócony Sherlock Holmes i motyw Cthullu, dosłownie moja wyobraźnia aż eksploduje od pomysłów. Uważam jednak, że historie są źle dobrane. Cały tomik sprawia wrażenie bardzo chaotycznego, opowiadania były wybrane na chybił trafił i nie tworzą ze sobą harmonicznej całości. Przyznaje też, że kilka historii bardzo mi się nie spodobało jak ta o kolesiu z zapaleniem cewki moczowej. Dla mnie ten komiks był wart zdobycia dla samego zilustrowanego Studium, tylko dla tej historii czuję, że nie zmarnowałam czasu i pieniędzy. ~Idris

W_literatkach

ocenił na 6 2 lata temu

Armada. Tom 1.

Jean David Morvan Philippe Buchet

Po jego lekturze wiem już, że te zachwyty nie są wzięte z – nomen omen – kosmosu. Tytułowa Armada to konwój tysięcy pojazdów kosmicznych – krążowników, statków admiralskich czy wojennych transportowców – poszukujących nowych form życia na nieznanych planetach. Pewnego dnia Armada trafia na planetę, gdzie napotykają nieznany im wcześniej gatunek. Tak oto poznajemy naszą główną bohaterkę – Navis, przedstawicielkę rasy ludzi. Więcej przeczytasz tutaj: https://popkulturowcy.pl/2021/10/25/armada-tom-1-recenzja-komiksu-ten-wspanialy-swiat-kosmicznych-oper/

Popkulturowcy_pl

ocenił na 10 2 lata temu

Skarga Utraconych Ziem: Czarownice Tom 2 - Inferno

Jean Dufaux Béatrice Tillier

Drugi tom trzeciego cyklu Skargi Utraconych Ziem początkowo napawał mnie optymizmem. Świetnie zapowiadająca się okładka, bardzo klimatyczna i w pamięć historia demona zwanego Czarnogłowym. Istoty, której obawiali się wszyscy, nawet czarodziejki. W końcu miałem go poznać. No i poznałem, ale nasz zainteresowany ma dosłownie jedną scenę w całym albumie, choć mówi się o nim wielokrotnie. Fabularnie ten tom nie do końca mnie kupił. Nawet trochę rozczarował, bo ciągle miałem gdzieś z tyłu głowy sceny z poprzednich cykli, wyglądające bliźniaczo podobnie. No bo co dostajemy? Otóż znów królową, która zawiązuje pakt z mrocznymi siłami, aby osadzić na tronie swego syna, a jednocześnie stara się pozbyć obecnego monarchy i jego starszego syna z nieprawego łoża. Do tego konflikt czarodziejek, gdzie wraca Sanctus, i tak dalej. Brzmi znajomo dla każdego kto śledzi tą serię od początku. To jest jej największa bolączka, bo gdybym czytał cykl Czarownice po prostu w oderwaniu od całości, to miałbym fajne, średniowieczne fantasy w realiach celtyckich. A tak za bardzo czuję, ze to po prostu to samo tylko podane w nieco innej kolejności. Dobre to, ale mi się już przejadło. Do tego główny antagonista na razie pojawił się tylko dwa razy - na okładce i ostatniej scenie tego albumu. Do tego jakoś nie budzi u mnie takiego poczucia zagrożenia, jak inne postacie przewijające się przez ten cykl od początku. Do Morigan nawet nie ma startu. Nie wiem, może za szybko wyciągam wnioski i Czarnogłowy faktycznie zasłuży na miano demona, o którym się tyle wspomina, ale na razie wypada dość słabo. Komiks posiada jednak tą zaletę, ze czyta się go szybko, fabuła jest sensowna, a akcja poprowadzona sprawnie. Do tego całość zwieńczono cudownym rysunkiem, za który należą się owacje na stojąco. Zatem dla fanów tego typu komiksów fantasy to pozycja obowiązkowa. Dla mnie miła, jednorazowa przygoda. Z pewnością dokończę lekturę tego cyklu, bo lubię serię Skargi Utraconych Ziem, ale wątpię abym w przyszłości kiedykolwiek do niej wrócił.

WPajęczejSieci

ocenił na 6 4 lata temu

Skarga Utraconych Ziem: Czarownice Tom 1 - Czarnogłowy

Jean Dufaux Béatrice Tillier

Naprawdę piękne kadry i kreska tworząca wyjątkowy klimat królewsko-rycerski z domieszką fantazy. Aż zostałem pierwszym fanem Pani Tillier na Lubimy czytać. Fajna fabuła bez wątków w których nie wiadomo o co chodzi (jak w pierwszej serii) Nic tylko czekać na kolejną część w tym duecie autorów.

Krzysztof Maciaszek

ocenił na 9 3 lata temu

Dorwać Ramireza - Akt II

Nicolas Petrimaux

Drugi tom "Dorwać Ramireza" (Akt II) autorstwa Nicolasa Petrimaux to kontynuacja projektu, który już w pierwszej odsłonie ujawnił ambicje wykraczające daleko poza ramy klasycznego komiksu sensacyjnego. Wciąż pobrzmiewa tu Tarantino - może nie w reżyserii, ale w duchu jego scenariuszy, jak w "Prawdziwym romansie". Wciąż czuć też klimat "Breaking Bad", a zwłaszcza "Zadzwoń do Saula". Powstaje z tego koktajl o wielu składnikach: komedia, akcja, dużo dramatycznych spięć, a w drugim akcie także kilka istotnych odpowiedzi. Z jednej strony to komedia przypadku, z drugiej - komedia sensacyjna o wyjściu z przypisanej roli. A może raczej opowieść o tym, że inni widzą nas w jakimś miejscu we wszechświecie (najczęściej rodzice), podczas gdy my z własną pasją dryfujemy w zupełnie innym gwiazdozbiorze. Przypomniał mi się od razu seans innego filmowego klasyka: "Skrzydełko czy nóżka" z 1976 roku, z Louisem de Funèsem. Tam Gerard, syn słynnego mistrza kuchni, marzył nie o gwiazdkach Michelin, lecz o występach w cyrku. Podobieństwo do "Dorwać Ramireza" jest znaczące. W komiksie bowiem wszyscy widzą w Ramirezie mordercę. Owszem, rodzinne koneksje w drugim tomie są już jasne, ale on sam wciąż wydaje się nie na swoim miejscu. I na tym poprzestanę, by nie zdradzać więcej. Energia, cyfrowa precyzja, szalony montaż - można by napisać, że nic się tu nie zmieniło. Ale to nieprawda. Nicolas Petrimaux wyraźnie podkręca tempo (50 stron więcej materiału!). Scena strzelaniny na stacji benzynowej zamienia się w kalejdoskop najlepszych ujęć rodem z blockbusterów. Czuć, że "Dorwać Ramireza" oddycha gatunkowym kinem, ale jednocześnie nieustannie igra z pastiszem. Autor uderza z większym rozmachem a wątki rozbiegają się i zderzają jak bile po pierwszym uderzeniu w bilardzie. Bohater o gęstym wąsie jest ścigany jednocześnie przez meksykańskich bandziorów i policję, wikłając się w coraz bardziej absurdalne, a zarazem widowiskowe sytuacje. Formalnie album wciąż pulsuje kolorem, mieni się nawiązaniami i inspiracjami, a do tego jest wypełniony easter eggami. Warto zatrzymać wzrok na detalach, wodzić nim po kadrach. To uniwersum jest starannie zaprojektowane. Ponownie pojawia się multimedialny sztafaż: reklamy, przedruk czasopisma (z naprawdę zabawną treścią), kody QR, plakaty filmowe. Wszystko współgra tu idealnie, a miłość autora do własnego dzieła jest wyczuwalna na każdej stronie. Najważniejsze jednak, że to nie koniec przygody. "Dorwać Ramireza" kończy się w drugim akcie pełnokrwistym cliffhangerem, jak rasowy serial. A ponieważ to album wyjątkowo esencjonalny, po cichu liczymy, że przed nami jeszcze kilka odcinków.

Patryk Karwowski

ocenił na 8 3 miesiące temu

Nasze potyczki ze złem

Mike Mignola Warwick Johnson-Cadwell

"Nasze potyczki ze złem" to kontynuacja przygód profesora J.T. Meinhardta i jego asystenta, pana Knoxa, którzy tym razem, wspierani przez nieustraszoną łowczynię wampirów, Mary Van Sloan, stawiają czoła wampirom, wilkołakom i innym nocnym kreaturom. Album, choć zachowuje lekki i humorystyczny ton, oferuje również głębsze spojrzenie na naturę zła i cenę, jaką płacą ci, którzy z nim walczą. Mignola i Johnson-Cadwell ponownie łączą siły, tworząc serię krótkich opowieści, które nie tylko bawią, ale i skłaniają do refleksji. Każda historia, choć pozornie prosta, zawiera nieoczekiwane zwroty akcji i intrygujące interpretacje klasycznych motywów. Przykładem może być "inteligentny" wilkołak, który używa noża zamiast pazurów, aby ukryć swoje zbrodnie, co przypomina o słynnej maksymie Nietzschego dotyczącej walki z potworami. Postacie, choć na pierwszy rzut oka wydają się nieporadne i komiczne, kryją w sobie głębszy tragizm. Profesor Meinhardt i pan Knox, mimo swoich nieudolnych starań, nieświadomie przyczyniają się do upadku wrogów. Ta ironiczna dynamika sprawia, że ich przygody są zarówno zabawne, jak i przejmujące. Mary Van Sloan, jako nowy członek zespołu, wnosi dodatkowy wymiar do historii, pokazując determinację i umiejętności prawdziwego łowcy. Ilustracje Warwicka Johnson-Cadwella są charakterystyczne i mogą budzić mieszane uczucia. Jego styl, pełen karykaturalnych, kanciastych sylwetek i groteskowych scen, doskonale oddaje ton opowieści, choć nie każdemu przypadnie do gustu. Niemniej jednak, kreska ta idealnie pasuje do surrealistycznej i humorystycznej atmosfery komiksu, dodając mu unikalnego uroku. "Nasze potyczki ze złem" to lektura, która łączy horror z komedią w niezwykle udany sposób. Choć fabuła nie jest skomplikowana, a postacie stereotypowe, komiks oferuje coś więcej niż tylko prostą rozrywkę. To refleksja nad naturą zła i nieprzewidywalnością życia, która sprawia, że czytelnik zatrzymuje się na chwilę, aby zastanowić się nad losem bohaterów. Przyjemność 3,7/5 Styl: 3,5/5 Historia: 3,9/5 Ocena: 3,66/5 goodreads - 4/5 thestorygraph - 3,75/5 lubimyczytac - 7/10

temptershell

ocenił na 10 1 rok temu

Świat Dryftu. Część 1. Opowieść o złodziejach i trollach

Ken Broeders

Ocena całej serii - jest ok, chętnie obejrzałbym animowaną ekranizację w formie filmu. Historia jest ciekawa, nawet jeśli tworzona od tomu do tomu, to zachowuje spójność. Nie jest to wszystko jakoś szczególnie oryginalne, ale chyba twórca zdaje sobie z tego sprawę i po prostu trzyma się reguł gatunku, całkiem sprawnie poruszając się w jego obrębie.

mrpriv

ocenił na 7 2 lata temu

Armada. Tom 2.

Jean David Morvan Philippe Buchet

Twierdzenie, że "Armadę" czyta się dla walorów wizualnych protagonistki to bardzo duże spłycenie. Niemniej warstwa graficzna to olbrzymia zaleta serii. Nie tylko Navis, ale i pozostałe postaci kreowane są z olbrzymim pietyzmem, podobnie jak krajobrazy, otoczenie i wszelkie szczegóły. Tytaniczna praca zaowocowała komiksem, który jest po prostu piękny i stanowi ucztę dla oczu. Niczego również nie brakuje fabule poszczególnych tomów. Historie czyta się z zapartym tchem, każda z opowieści porywa i zachwyca głębią oraz różnorodnością. Autorzy nie stronią od ważnych tematów, takich jak np. nierówności społeczne. Bohaterowie są napisani w sposób świetny - zarówno Navis, jak i pozostałe postaci są pełne głębi, mają swoje spójne osobowości i czuć, że są to osoby z krwi i kości. Seria zachwyca pod wieloma względami i można ją polecić nie tylko fanom komiksu, literatury sci-fi, ale również entuzjastom po prostu dobrej literatury.

Pshemo

ocenił na 9 2 lata temu

Trzeci Testament Juliusz (wydanie zbiorcze)

Xavier Dorison Alex Alice Robin Recht Thimothee Montaigne

Spokojnie można czytać jako osobną historię, nie zwracając uwagę na oryginalny cykl "Trzeci testament". Z jednej strony plus, że autorzy nie odcinali kuponów, nie związali sobie rąk i przyszli z masą świeżych pomysłów. Z drugiej, komiks jest aż tak niezależny, że w ogóle nie klei się z oryginalnym cyklem. Wygląda na to, że autorzy nie zadali sobie nawet trudu przypomnienia sobie, co dawniej napisali, bo nowa fabuła zaprzecza faktom podawanym wtedy (kto znał trzynastego, kto pieczętował itp.). Takie niechlujstwo jest naprawdę denerwujące. Ciekawe tło historyczne i miejsca, nieźle wychodziło tworzenie apokryficznych historii. Ale sama końcówka (tom 5) kompletnie zawalona. Przyspieszona, nierealne sojusze, nadmiar patetycznych momentów, nadużywanie wszechmocnych elementów nadprzyrodzonych, sceny walki tak przerysowane, że bardziej pasowałyby do komików Marvela… Rysunki piękne, z rozmachem, graniem perspektywą i kolorem. Przynajmniej one trzymają wysoki poziom do ostatniej strony.

Derbeth

ocenił na 6 2 lata temu

Walizka

Diane Ranville Gabriel Amalric Morgane Schmitt Giordano

Niewiele można o tym komiksie powiedzieć, bo wszystko w nim jest dość płytkie. Jest świat pełen podziałów na tych uciskanych i uciskających i potężna 'czarownica', która zarabia na pomaganiu im w ich niedoli. Można to traktować jako metaforę na wiele rzeczy z historii, jest to na tyle ogólnikowo zarysowany problem, bez zagłębiania się w historię i konteksty, że pasuje praktycznie do wszystkiego. Krótka przygpda prowadzi czarownicę i drugą bohaterkę do wstrząsającego (tak naprawdę to wcale nie) wniosku. Ale to nie światotwórstwo jest tu priorytetem. Traktuję tę fabułę jako nośnik dla dzieła artystycznego jakim jest calutka szata graficzna. Jest piękna, ma niepowtarzalny klimat, piękną reżyserię kadrów. Sceny z czarownicą pod koniec są potężne, jej moc bije czytelnika po oczach, oczarowuje swoim mistycyzmem. Niby nic, ale podoba mi się. Komiks nie żeruje na naszych emocjach ukazując cierpienie tego podzielonego świata w nazbyt brutalny sposób, bo nie musi - to uniwersalne przesłanie, wszyscy wiemy i rozumiemy na czym te problemy polegają. Jego celem nie jest powtarzanie dobrze znanej lekcji, jego celem jest (tak to odbieram) doznanie estetyczne. I naprawdę zapewnia mi to doznanie w magiczny sposób. Jeżeli komuś wystarczy taka forma, to polecam. Jeżeli szuka rozbudowanego świata, to nie ten adres.

I3althazar

ocenił na 8 1 miesiąc temu

Cytaty z książki Mroczna Otchłań. Tom 3

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Mroczna Otchłań. Tom 3