Jak ja już dawno nie polubiłam tak bardzo żadnego głównego bohatera, jak właśnie w tej powieści! 😏
Autorka stworzyła postać pierwszoplanową z iście charakterną osobowością. Sama osobiście uwielbiam kobiety, które są pewne siebie - tak w obyciu, charakterze, jak i w mowie; butne, niepokorne, zdecydowane, konkretne, wiedzące czego chcą - od życia, od samej siebie i od drugiego człowieka jakiego mają w swoim życiu.
Ale! Od czegoś zgoła innego powinnam zacząć - od zdecydowanie ważniejszej kwestii. A mianowicie, jest to moja druga przeczytana powieść Pani Barbary Wysoczańskiej i po zachwycie nad tą pierwszą, teraz tylko utwierdziłam się w swoim przekonaniu, iż Pani Barbara ma przeogromną wiedzę historyczną i fikcja, na której podstawie powstaje Jej dana powieść, nie jest wymyślona ot po prostu dla banału. Owszem, postacie i zdarzenia zachodzące między tymi postaciami są fikcyjne, ale przeogromnie szanuję autorów, którzy osadzając fabułę na pewnym odcinku osi historycznej, mają o tej historii naprawdę szerokie pojęcie. I to się właśnie widzi i czuje w książkach Autorki. Ukłon za to w Pani stronę Pani Barbaro.
"(...) Właśnie do takiego narodu, który walczy o wolność, należy szczególnie mówić o kobietach. Bo kobieta to potencjał. To siła i niezłomność. To hart ducha."
„Cena wolności” to historia, której rzecz się dzieje na terytorium zniewolonej Polski na samym początku XX wieku. To historia z przesłaniem od uciśnionych i stłamszonych kobiet dla innych kobiet, dla obywateli ich własnego kraju, w czasach, gdy kobiety żyły pod ogromną, męską dominacją, gdzie kobietom nic nie było wolno - jak w mowie, tak i w czynie. Jest to powieść, która w sposób bardzo odważny pokazuje do czego zdolna jest kobieta, która kocha, która jest świadoma tego na czym jej prawdziwie zależy, ale też która ceni nade wszystko swoją wolność i pragnie niezależności.
Główne wątki w tej powieści (odsuwając na bok wątek romantyczny, który nie mniej ciekawy był od całej reszty) to walka o prawa kobiet do decydowania i stanowienia o samych sobie, to sprzeciw wobec ówczesnej sytuacji politycznej. Patriarchat, feminizm, emancypacja - te hasła aż krzyczą ze stronic owej lektury.
Bez sprzeciwu i walki ówczesnych kobiet nie byłoby tak ważnych i potrzebnych zmian do jakich doszło w późniejszych latach na terenie Państwa Polskiego.
Powieść pochłonęłam w dwa dłuższe wieczory. Przez jej karty płynie się wartko i z zaciekawieniem. Fabuła, akcja, każdy jeden z bohaterów, nauka historii jaka wyziera z tekstu i jej przesłanie - tu nie ma choćby jednego akapitu z nudą.
💚 "Nie zmienisz rzeczywiści tylko dlatego, że widzisz ją inaczej niż inni."
💚 "To wielka rzecz: tak iść ze słowami wolności na ustach."
💚 "Kobiety potrzebują wyrzucić z siebie swoje dramaty. Chcą być wysłuchane."
💚 "Nie zapominajcie, że prawdziwym przejawem patriotyzmu jest pielęgnowanie w sobie ojczystej mowy."
💚 "Sytuacja kobiet jest dramatyczna w wielu dziedzinach życia, ale odbieranie matce prawa do wychowywania dziecka, tylko dlatego, że urodziło się nieślubne i bez ojca, to obrzydliwe barbarzyństwo. Niemoralnością nie jest urodzenie nieślubnego potomstwa; niemoralnością i ogromnym złym jest odbieranie dziecka matce bez jej zgody i woli, w imię fałszywie pojętych konwenansów..."
💚 "Doprawdy nie rozumiałam, o co tyle hałasu z wciskaniem kobietom do głów, że muszą wyjść za mąż, bo inaczej umrą z głodu."
💚 "Wydaje ci się, że możesz być niezależna, samodzielna i bez męża. Ale to nieprawda! Nam, kobietom, jeśli chcemy żyć normalnie, nie pozostawia się wyboru. My nie możemy żyć w pojedynkę ani na własnych zasadach, bo takie życie jest niemożliwe. Zginiesz szybciej, niż myślisz, i to nie tylko z głodu, bo nie będzie cię miał kto utrzymywać. Zginiesz od ludzkich plotek i szyderstw. Myślenie, że kobieta może żyć samotnie, to mrzonka."
💚 "(...) Nie spotkałam dotąd mężczyzny, który poruszyłby moje serce na tyle, żebym była gotowa zmienić dla niego zdanie co do zamążpójścia."
💚 "Żadne nauki, żadne książki ani mądre artykuły nie są w stanie przygotować kobiety do roli matki."
💚 "Pamiętaj, że cokolwiek się stanie, masz żyć pełnią życia. Masz cieszyć się każdą chwilą, łapać je zachłannie, jak tylko Ty to potrafisz."
P.S. zakup własny, nie żaden "sponsoring" i czy współpraca barterowa.
Nominacja w Plebiscycie 2024 
Szukamy ofert...
Opinia
Medea zwana Madą jako jedyna z rodzeństwa przeżyła, gdy jej ojciec po śmierci matki postanowił powiesić siebie i dzieci. Trafiła do domu samotnej matki, gdzie przebywała wiele lat. Dzięki jednej z opiekunek Mada odebrała dobre wykształcenie, nauczyła się kilku języków. Dzięki nauczycielce Mada trafia do pracy jako osobista służąca młodych, bogatych panienek. Jednak, gdy ich ojciec wykorzystuje Madę tak ucieka z ich domu. Biegnie do swojej opiekunki, jednak ta nie może jej pomóc. Mada zaczyna pracę w warsztacie krawieckim, gdzie ciężko pracuje za marne wynagrodzenie. Często głoduje, widzi swoje koleżanki, które pracują na ulicy jednak Mada nie chce tam trafić. Pewnego dnia do zakładu krawieckiego trafia Andreas. Bogaty mężczyzna, który mieszka z ojcem na wyspie zwanej wyspą wisielców. Wiele lat wcześniej siostra Andreasa chciała opuścić wyspę, gdyż zakochała się w pewnym mężczyźnie, jednak ich brat nie chciał do tego dopuścić i naopowiadał mężczyźnie strasznych rzeczy o narzeczonej. Gdy ten ją opuścił zrozumiała, że przez brata nigdy nie opuści wyspy i popełniła samobójstwo tak samo jak brat i matka. Andreas został na wyspie sam z ojcem. Proponuje Madzie posadę. Ta ją przyjmuje. Wkrótce zostaje jedynym pracownikiem na wyspie. Jej uroda powoduje liczne plotki. Prawda jest taka, że Andreas ją adoruje, całuje wbrew jej woli, jednak nigdy nie doszło do najgorszego. Często po takich „czułościach” wręcza jej prezenty. Wtedy na wyspie pojawia się nowy ogrodnik Johann. Między nim a Madą zawiązuje się nic porozumienia, młodzi zakochują się w sobie. Johann nie może patrzeć jak Andreas traktuje Madę. Gdy Andreas widzi, że pracownicy się zbliżyli zwalnia Johanna i mówi Madzie, że nigdy nie pozwoli jej odejść. Mada bierze na łódkę Andreasa, który nie umie pływać. Johann wywraca łódkę i Andreas tonie. Mada, aby zachować pozory biegnie po jego ojca, który w rozpaczy biegnie do jeziora w którym się topi. Mada zabiera swoje rzeczy i prezenty od Andreasa. Johann z pogardą pyta czy dostawała te rzeczy za bycie miłą dla Andreasa, ta zaprzecza i mówi, że ukradła te rzeczy. Podróżują po świecie, Johann jest ogrodnikiem, Mada dzięki swojemu obyciu załatwia mu bogatych klientów. Gdy Mada zachodzi w ciążę wracają do Breslau i biorą ślub cywilny. Mada opowiada Johannowi o swoim pierwszym pracodawcy. Johann go morduje. Mada odwiedza swoją opiekunkę z młodości. Ta opowiada, że w mieście jest hrabina, która szuka ogrodnika. Tak się składa, że u hrabiny pracowała mam Johanna. Johann jest synem hrabiego z nieprawego łoża. Johann wychowywał się w pałacu ponieważ jego mama była osobista pokojówka hrabiny. Jednak po jej śmierci Johann uciekł i nie utrzymywał kontaktu z hrabiostwem. Mada załatwia mu pracę w pałacu. Razem przeprowadzają się do pałacu i tam widzą, że pałac jest piękny, ale biedny. Pierwszej nocy Mada spotyka Fritza (chorego na raka syna hrabiego i hrabiny). Fritz ostrzega ją, żeby uciekała bo hrabina nie ma dobrych intencji. Mada nie słucha, jednak wkrótce okazuje się, że Fritz miał rację. Johann coraz więcej czasu spędza sam z hrabiostwem, unika Mady, nie współżyje z nią. Wkrótce poznaje młodą bogatą panienkę, z którą chciała wyswatać matka Fritza, gdy ten był jeszcze zdrowy. Mada widzi jak tamci się zbliżają. Mąż wyprowadza się, mówiąc, że w jej stanie powinni unikać zbliżeń, a inaczej będzie ciężko. Coraz rzadziej się widują, a gdy do tego dochodzi Johann jest oschły i nieuprzejmy. Okazuje się, że młoda dziewczyna nie może mieć dzieci. Wkrótce Johann już nie kryje niechęci do żony. Oskarża ją o to, że zarabiała ciałem i nie chce z nią być. Po porodzie Johann żąda rozwodu i oddania dzieci. Obiecuje jej pieniądze na godne życie. Mada zbliżyła się z Fritzem i gdy ten umiera jest załamana. Godzi się na warunki męża i wraca do Breslau. Tam zbliża się do znanego psychiatry, który jako jedyny z towarzystwa ją wspiera. Zbliżają się do siebie, jednak chce mu wyznać całą prawdę o sobie. Piszę książkę i każe ją zanieść służącej o swojego przyjaciele. Służąca wraca z misji z wieściami o zamachu na księcia i prawdopodobnym wybuchy I wojny światowej.
Medea zwana Madą jako jedyna z rodzeństwa przeżyła, gdy jej ojciec po śmierci matki postanowił powiesić siebie i dzieci. Trafiła do domu samotnej matki, gdzie przebywała wiele lat. Dzięki jednej z opiekunek Mada odebrała dobre wykształcenie, nauczyła się kilku języków. Dzięki nauczycielce Mada trafia do pracy jako osobista służąca młodych, bogatych panienek. Jednak, gdy ich...
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to