Matka Papieża. Poruszająca opowieść o Emilii Wojtyłowej

Zawierzyła do samego końca. Życie dziecka było zagrożone, a lekarz nie dawał jej żadnych szans na przeżycie porodu. Nalegał, by ratowała siebie, dokonując aborcji. Emilia Wojtyłowa oddała jednak z pełnym zaufaniem swój los w ręce Boga. Urodziła syna. Otoczyła Karola opieką i wielką matczyną miłością. Przekazała mu żarliwą wiarę w Boga, po czym przedwcześnie odeszła... Karol Wojtyła nigdy nie zapomniał o świadectwie miłości swej matki. Do momentu ukazania się tej książki wiedzieliśmy o Emilii bardzo niewiele. Wiele miesięcy benedyktyńskiej pracy Mileny Kindziuk pozwoliło dotrzeć do nie znanych wcześniej dokumentów, świadków, zdjęć. Wszystko po to, aby przywrócić pamięć o tej niezwykłej kobiecie- matce naszego Ojca Świętego, Jana Pawła II. Trudności w zbieraniu informacji są tym większe, że od chwili śmierci Emilii minęło niemal sto lat. Nie ma już ludzi, którzy ją pamiętają. Nie pisała pamiętników, nie zostały po niej żadne listy. Jedynie opowieści kolejnych pokoleń członków rodziny, przyjaciół, znajomych. Nieraz to tylko poszczególne słowa, gesty, uśmiech. Szczątki dokumentów ocalałych z dwóch wojen światowych. I stare czarno-białe fotografie z rodzinnych albumów. Bywa, że właśnie one mówią najwięcej. Ślady matki Papieża, mocno rozrzucone, można odnaleźć w miejscach, w których ona mieszkała: w Krakowie, Hranicach na Morawach, Bielsku-Białej (niegdyś Biała), Wadowicach. I w stronach rodzinnych jej pradziadków: w Magnuszewie na Mazowszu, w Michałowie na Zamojszczyźnie, gdzie w XIX wieku w majątku Zamoyskich urodził się jej ojciec Feliks Kaczorowski, a także w Warszawie, gdzie mieszkał przez pewien czas i umarł dziadek Emilii- Mikołaj Kaczorowski. Emilia jawi się jako wielka nieobecna. Cicha. Tak jakby specjalnie usunęła się w cień, żeby później lepiej było widać jej syna. To przedziwne, że za jej życia o niej samej się nie mówiło. Tylko przez pryzmat czegoś lub kogoś. Ale podobnie było i po jej śmierci. A przecież o zmarłych mówi się dobrze. Tymczasem o niej nie mówiło się wcale. Trudno ją wyodrębnić ze wspomnień o rodzinie. Szukanie wiadomości o Emilii Wojtyłowej jest zbieraniem tkwiących w ludzkiej pamięci okruchów. Jeden po drugim, tak by w końcu złożyć je w logiczną całość. Tylko w ten sposób można ocalić od zapomnienia postać matki Papieża Polaka. Urodzona 26 marca 1884 roku w Krakowie. Miejsce i datę jej urodzenia podają dokumenty. Przede wszystkim metryka chrztu, która do dziś zachowała się w parafii św. Mikołaja, jednej z najstarszych w Krakowie, bo początkami sięgającej XIII wieku. Dziewczynka została ochrzczona 13 kwietnia. Nadano jej imiona: Emilia Anna. Z całą pewnością nie jest prawdą informacja powtarzana w biograficznych książkach o Janie Pawle II, że jego matka przyszła na świat w Białej (dziś Bielsko-Biała). Zmarła 13 kwietnia 1929 w Wadowicach. Córka Anny Marii Scholz (wymiennie Szolc) (1853-1897) i Feliksa Kaczorowskiego (1849-1908). Wywodziła się ze skromnej rodziny rzemieślniczej. Była piątym z trzynaściorga dzieci. Członkowie jej rodziny pochodzili z Białej, obecnie części Bielska-Białej, skąd przenieśli się do Krakowa. Jej siostrzeńcem był oficer wojskowy Aleksander Florkowski (żonaty z córką Franciszka Stoka)[2]. Emilia Wojtyła ukończyła 8-letnią szkołę zakonną prowadzoną przez Siostry Miłości Bożej i była praktykującą katoliczką. Wyszła za mąż za Karola Wojtyłę. Dokładna data ich ślubu była przez wiele lat nieznana. Przyjmowano rok 1904, czasem podawano także 1903, 1905 i 1906. Dopiero w publikacji Mileny Kindziuk zamieszczony został odpis aktu ślubu, zgodnie z którym związek został zawarty 10 lutego 1906 roku w Krakowie w ówczesnym kościele garnizonowym Świętych Apostołów Piotra i Pawła. Po wyjściu za mąż dorywczo zajmowała się krawiectwem. Mieli troje dzieci: - Edmunda, który urodził się 27 sierpnia 1906; był lekarzem w szpitalu w Bielsku, zmarł w czasie epidemii szkarlatyny w 1932, - Olgę, która urodziła się i zmarła 7 lipca 1916 r.[5], - Karola Józefa, późniejszego papieża. Emilia Wojtyła zmarła w 1929 w wyniku zapalenia mięśnia sercowego i niewydolności nerek jak zostało napisane w akcie zgonu. Jej imieniem nazwano tunel drogowy w województwie śląskim wybudowany w marcu 2010 roku (Tunel Emilia).