Fascynująca i zabawna powieść, od której nie można się oderwać!
Beata - niezależna trzydziestoletnia singielka - zaczyna podejrzewać, że z rodziną, z którą od lat nie utrzymuje żadnego kontaktu, nie łączą jej nawet więzy krwi. Wynajmuje prywatnego detektywa, który pomimo odkrycia wielu zaskakujących tropów, nie potrafi jej pomóc. W poszukiwaniu prawdy o przeszłości wspiera Beatę przyjaciółka - roztrzepana Ula, która przy okazji chce wyswatać ją ze swoim bratem Jackiem. Lawinę zdarzeń wywołuje niespodziewane zaproszenie od rodziny na ślub znienawidzonej siostry...
"Martwe Jezioro" to fascynujące połączenie kryminału oraz romansu iskrzącego się ironicznym humorem - to książka, która wciąga czytelnika od pierwszych stron!
Szukamy ofert...
Zarzekałam się, że poważnie kryminalnej Rudnickiej nie tknę, dobrze, że sobie tej obietnicy nie dotrzymałam, bo Lilith była wyjątkowym wypadkiem przy pracy. Martwe jezioro to TA Rudnicka którą lubię, z jeszcze niewprawione pióro, jeszcze dość początkująca, ale to już ta autorka którą polubiłam. Książka jest mroczna. Nie ma tu tego ciepełka i lekkości jak np w Nataliach. Trupów ludzkich nie ma, ale trupy w szafie siedzą stadem, licznie i wystarczy lekko tknąć drzwi żeby się posypały. Beata nie tylko tknęła ale otworzyła te drzwi na oścież, a my czytamy o tym z zaciekawieniem. Jedyny minus tego wszystkiego to fakt, że na rozwiązanie całego zamieszania trzeba czekać do drugiego tomu. Tu wyjaśnia się tylko część, ale część na tyle duża, że jest w stanie nas wbić lekko w siedzenie i zachęcić do czytania. Nie jest to powieść od której nie mogłam się oderwać. Czytało się lekko i szybko, czytać się chciało, ale też nie miałam problemów by odłożyć książkę i iść spać, albo zrobić cokolwiek innego. To chyba jedyny zarzut. No może jeden z dwóch, drugi to lekko jeszcze kulejące sceny 'zabawne' za które autorkę w jej pozostałej twórczości bardzo lubię. Bohaterowie są przyjemni, zwłaszcza Beata i Jacek, jest między nimi fajna chemia. Natomiast ci negatywni są źli do szpiku. Niestety, początkowo czarne charaktery Olgi nie miały wcale odcieni szarości ;) Cieszę się, że po Martwe jezioro sięgnęłam nie na początku przygody z Rudnicką, bo mogłabym inaczej odebrać, teraz wiedząc że potrafi ona lepiej, na te małe niedociągnięcia patrzę z przymrużeniem oka. Miła lektura ;)
1688
438
Opinia
Beata zawsze wiedziała, że rodzice jej nie akceptują, a nawet nienawidzą. Po maturze wyjechała na studia, sama się utrzymywała i sama osiągnęła sukces. Przed dwoma laty rodzice całkowicie zerwali z nią kontakty po tym, gdy jej siostra przespała się z ówczesnym narzeczonym Beaty.
Niedawno odkryła, iż ludzie, których uważała za rodziców, nie mogą nimi być. Zaangażowała prywatnego detektywa, aby odkrył jej prawdziwe pochodzenie.
Teraz, niespodziewanie, dostaje zaproszenie na ślub siostry. Postanawia pojechać, choćby po to, aby dowiedzieć się w końcu, kim są jej prawdziwi rodzice. W tej podróży towarzyszy jej Jacek- brat przyjaciółki.
Książka nie jest typowym kryminałem. W tle jest przestępstwo sprzed lat, ale przede wszystkim to książka o rodzinnych tajemnicach, utrzymywaniu chorych pozorów i fałszywych relacji towarzyskich. Wydaje mi się, iż głównym tematem tej książki jest poczucie zagubienia i osamotnienia Beaty, tęsknota za kochającą rodziną, ból wynikający z faktu, iż nie wie kim tak naprawdę jest.
Bardzo lubię książki pani Rudnickiej. Ta pozycja również mnie nie zawiodła :)
Beata zawsze wiedziała, że rodzice jej nie akceptują, a nawet nienawidzą. Po maturze wyjechała na studia, sama się utrzymywała i sama osiągnęła sukces. Przed dwoma laty rodzice całkowicie zerwali z nią kontakty po tym, gdy jej siostra przespała się z ówczesnym narzeczonym Beaty.
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNiedawno odkryła, iż ludzie, których uważała za rodziców, nie mogą nimi być. Zaangażowała...