Kusząca pomyłka

#rereading "Zgryźliwe wiadomości" Vi Keeland & Penelope Ward 9/10 Dawno nie czytałam książek od w/w autorek, albo inaczej, dawno nie czytałam od autorek nic co by mi się podobało. Od dłuższego czasu odnoszę wrażenie, że nie piszą już tak dobrze jak przed paroma laty. Jednak nadal mam do nich sentyment i bardzo dobrze wspominam powieści, które były u nas wydane wiele lat temu. Taką powieścią są właśnie "Zgryźliwe wiadomości". Dlatego właśnie tą książkę wybrałam do czytania w akcji #marcowyreread. Przyjemnie było wrócić do historii Reeda i Charlotte po siedmiu latach. Bawiłam się równie dobrze co za pierwszym razem, ale i tak samo wzruszyłam. Chociaż sama książka jest lekka, zabawna, romantyczna, to epilog znów sprawił, że pociekły mi łezki 🥹 "Zgryźliwe wiadomości" to połączenie romansu biurowego pełnego humoru, zwrotów akcji, niewidzialnego przyciągania, miłości, która rodzi się nieświadomie, subtelnie i wbrew samym zainteresowanym. To historia o przezwyciężaniu przeszłości i odkrywaniu tego, kim naprawdę się jest. Charlotte i Reed, oboje próbowali odnaleźć siebie, chociaż nie zdawali sobie z tego sprawy. To los zdecydował za nich. To romans o drugiej szansie na bycie szczęśliwym, o pozwoleniu sobie na szczęście, o życiu chwilą, o czerpaniu z niego tyle ile się da, o otwieraniu się na drugą osobę. To jest naprawdę piękna historia miłosna, pełna emocji i humoru. To jedna z tych książek, które nie epatują seksualnością, a jednak sprawiają, że serce bije szybciej, czuć tą przysłowiową chemię między bohaterami, ale to nie ona gra tu pierwsze skrzypce. Uważam, że to jedna z najlepszych książek, które autorki napisały w duecie.

Przeczytałam „Miłość online” Penelope Ward Miłość online z pewnymi oczekiwaniami, ale niestety nie do końca je spełniła. Styl autorki jest lekki i przyjemny w odbiorze, więc czytało się ją szybko, co było na plus. Niestety sama historia nie wciągnęła mnie na tyle, bym poczuła prawdziwe emocje. Postacie są sympatyczne, ale trochę papierowe – brakowało im głębi i autentyczności, które pozwoliłyby naprawdę się z nimi związać. Książka sprawia wrażenie przewidywalnej, a relacje między bohaterami nie zaskakują. Brakowało mi też napięcia, które trzymałoby w niepewności i ciekawości od początku do końca. Momentami miałam wrażenie, że wszystko dzieje się „na siłę” i brakuje naturalnego rozwoju wydarzeń. Podsumowując, „Miłość online” to lekka lektura na jeden wieczór, ale nie zostanie w mojej pamięci na długo. Jest w niej kilka sympatycznych momentów, jednak ogólne wrażenie jest raczej nijakie. Gdybym miała ją komuś polecić, powiedziałabym raczej: jeśli szukasz czegoś prostego i niewymagającego, może się spodobać, ale jeśli liczy się dla Ciebie emocjonalna głębia i dobrze skonstruowana fabuła, to raczej nie jest książka dla Ciebie.

książka: "Zbuntowane Serce" autor: Vi Keeland i Penelope Ward wydawnictwo: Editio rok wydania: 2019 kategoria wiekowa: 18+ moja ocena: 4/5⭐️ " Piękne lato w Hamptonie i gorący romans wydają się przepisem na idealne wakacje" opinia: Uczucia Gii i Rusha okazały się czymś więcej niż wakacyjnym romansem. Jednak na ich drodze natrafiają się przeszkody, które nie ułatwiają życia obojgu bohaterów. Gia przypadkiem dowiaduje się kto jest ojcem jej dziecka i jest nim Elliot, brat Rusha. Sprawy komplikują się jeszcze bardziej kiedy, Rush odkrywa prawdę. Między obojgiem wyrasta gruby mur, którego nie łatwo będzie zburzyć. Mieszają się uczucia, z jednej mamy tęsknotę i miłość, a z drugiej gniew, rozpacz i zawiedzione zaufanie. Rush uświadamia sobie, że nie jest w stanie poradzić sobie z faktem, że jego brat będzie miał dziecko, z jego dziewczyną. Odcina się od ukochanej i wyjeżdża, sprawiając, że serce Gii rozrywa się na pół. 🫶.​

Mack. "Mac­ken­zie Mor­ri­son nie tylko stał przede mną we wła­snej oso­bie, ale na do­da­tek wy­glą­dał jesz­cze le­piej, niż go za­pa­mię­ta­łam. Jakby przez ten czas wszyst­ko w nim stało się jesz­cze lep­sze: mię­śnie jesz­cze bar­dziej za­ry­so­wa­ne, mocna szczę­ka jesz­cze bar­dziej kan­cia­sta, co pod­kre­ślał krót­ki jasny za­rost.(...) Pa­trzy­łam w oczy fa­ce­ta, któ­re­mu jako pierw­sze­mu udało się do­trzeć do mojej duszy, spra­wić, że po­czu­łam się do­brze w swo­jej skó­rze… i który potem zła­mał mi serce.(...) Mam wra­że­nie, że naszą re­la­cję można po­dzie­lić na dwie czę­ści. Pierw­sza to ta, gdy by­li­śmy na stu­diach. To była przy­jem­na po­dróż ku sa­mo­po­zna­niu, można po­wie­dzieć nie­win­na… nie li­cząc tego, że mia­łeś dziew­czy­nę. Część druga była wy­zwa­niem. Mu­sie­li­śmy się na nowo po­znać, aby od­zy­skać dawną więź, jak rów­nież upo­rać się z no­wy­mi prze­szko­da­mi." Stara dobra Penelope. Wywołująca mega skrajne emocje od tych związanych z irytacją czy wkurzaniem się, aż po te ściskające za serce czy wywołujące uśmiech na ustach. Przez prawie połowę myślałam jak bardzo Mack nie zasługuje na kolejną szansę. Irytował mnie swoim pojawieniem się, humorem, odzywkami, zachowaniem.... całym sobą. Ale jeszcze bardziej irytująca była Frankie. Miała u boku tak cudownego faceta a jednak miała problem z wyborem... serio?!?!?! A jednak... Czy dokonała dobrego wyboru? Na pewno nie był on łatwy....

Ależ mam problem z oceną tej pozycji. Pierwszą połowę wyciągnęłam z prędkością światła. Była po prostu nieodkładalna i idealna w swojej dziedzinie, choć lekko przewidywalna w tej prostocie. Intrygująca, pełna chemii, świetnych, lekkich dialogów i charyzmatycznych bohaterów. Spędziłam bardzo miło czas. Ale coś w jej połowie się popsuło. Pękł balonik, który chyba sama napompowałam. Całość zrobiła się nieco ckliwa i już boleśnie przewidywalna. Liczyłam na plot twist, ale odczuwalnie się rozczarowałam. Wiele wątków nie zostało zakończonych ani rozwiązanych, końcówka spłaszczona i chyba terminy goniły, bo zabrakło luzu, chemii i tej energii z początku. A "Centrala Romansu" na koniec? Muszę przyznać, że pozostawiła niesmak. To wszystko nie zmienia jednak faktu, że to moja pierwsza przeprawa z tą autorką i muszę przyznać, że jej styl jest totalnie "mój". Z ciekawości wrócę po kolejne pozycje :)

Nie wiem, jak to się dzieje, ale Vi Keeland ma talent do wchodzenia w głowę czytelnika i zostawiania tam małego chaosu – takiego, który wcale nie przeszkadza, a wręcz sprawia, że książka zostaje z tobą na dłużej. Czytając „Seks, nie miłość”, miałam wrażenie, że autorka szepta mi do ucha różne emocje: trochę śmiechu, trochę lekkiego zdziwienia, trochę… hmm, takiego lekkiego sercowego kłopotu, który nie wiadomo skąd się wziął. To jedna z tych książek, które czyta się nie tylko oczami, ale całym sobą. Styl Vi Keeland jest bezpośredni, zabawny, a przy tym zaskakująco prawdziwy. Czułam się jakbym czytała coś znajomego, a jednocześnie zupełnie nowego – coś, co mogłabym sobie poukładać w głowie, ale na pewno nie chciałam kończyć. Nie chodzi tu o fabułę ani o dramatyczne zwroty akcji – chodzi o to uczucie, które pozostaje po każdej stronie: lekkość, iskra, czasem westchnienie i świadomość, że nie da się jej przeczytać obojętnie. Jeżeli szukasz książki, która sprawi, że poczujesz coś więcej niż słowa na papierze – tak, to jest dokładnie to. Lekka, zabawna, a jednak wciągająca w sposób, który zostaje w głowie i sercu.

Muszę przyznać, że jestem pod wrażeniem książek K. Bromberg. To moja druga jej książka i kolejna, która zrobiła na mnie wrażenie. Nie samą fabułą, bo one wszystkie są podobne, ale styl pisania, kreacja postaci, ciekawe dialogi - to wszystko sprawia, że całość wyszła naprawdę dobrze. Polecam osobom lubiącym tego typu powieści, nie będzie to zmarnowany czas.

„Ma oczy kogoś, kto przeżył coś strasznego. Jakby widział rzeczy, których nikt nie powinien oglądać” „River” Samanty Towle to książka, która DOSŁOWNIE po przeczytaniu pierwszych dwóch rozdziałów złamała mi serce. Dawno nie trafiłam na romans z tak dużą ilością bólu i cierpienie. Zarówno tytułowy River jak i Carri to osoby, które zostały bardzo doświadczone przez życie, a raczej przez ludzi, którym ufali.  Czytając tę powieść, robiłam sobie przerwy, bo dziwnie się czułam, uśmiechając się do dialogów głównych bohaterów. Z jednej strony mamy dwie osoby, które muszą nauczyć się żyć ze swoją przeszłością, a z drugiej ludzi, którzy jak nikt zasłużyli na szczęście😭.   River to typowy gburek o ciętym języku, za to Carri to cudowna kobieta o złotym sercu, która bez słów rozumie, przez co mógł przejść mężczyzna. Ich relacja zaczyna się od przyjaźni, a może i nie bo postać głównego bohatera jest dość specyficzna. Czy połączyć ich coś więcej?  Na początku myślałam, że autorka szybko wrzuci tę dwójkę w miłosny wir, na szczęście dała czas tej relacji, okraszając ją różnymi zwrotami akcji. Zakończenie to emocjonalny kalejdoskop ! Kompletnie nie spodziewałam się takiej końcówki. Gdyby nie to, że książka należy do Agi, rzuciłabym nią o ścianę, tak się wystraszyłam 🙈. Czy River i Carri żyli długo i szczęśliwie? Koniecznie musicie przekonać się sami👀. Jeśli lubicie motyw grumpy-sunshine, slow burn, friends to lovers to ta książka będzie dla was, ale ostrzegam w tej historii, są poruszane bardzo, bardzo trudne tematy🥲.  Każda chwila spędzona z tą książką była warta tych wszystkich emocji, które mi dostarczyła ta historia. Jestem przekonana, że na długo zostanie w mojej pamięci 🥺.    

Podobała mi się, chociaż to bardziej spin-off serii niż kolejny tom. Bohaterowie poprzednich części ledwie minęli w tej opowieści - ale historia sama w sobie bardzo ciekawa. Akcja rozkręca się powoli, ostatnia 1/3 książki jest intensywna. Żałuję trochę, że nie mamy więcej informacji o tym jak się sprawy układały po kluczowych wydarzeniach na końcu. Ale generalne relacja bohaterów fajnie napisana, Szakal mnie zaskoczył. Polecam!

„Naga prawda” to dla mnie lektura, która działa bardziej na zmysły niż na umysł — to jak zanurzenie się w emocjonalnym wirze, w którym autorka świetnie balansuje między nutą zabawy, pikanterii i pewną goryczą w sercu czytelnika 🌀. Vi Keeland pisze w sposób, który nie próbuje udawać literackiej filozofii — ona chce, żebyś poczuł, nie zastanawiał się nad każdym zdaniem. Mimo że to romans, to nie chodzi tu o wzniosłą miłość, która zawsze jest idealna, błyskotliwa i przewidywalna. To raczej emocjonalna mieszanka lekkości i intensywności — momenty, które potrafią rozśmieszyć, a potem całkiem niespodziewanie wywołać ścisk w żołądku czy refleksję nad ludzką otwartością na prawdę, przebaczenie i drugie szanse. Autorka świetnie żongluje lekkością i emocjonalną intensywnością. Pojawia się humor, który rozładowuje napięcie — dialogi potrafią być zabawne i przebojowe — ale równie często czujesz, że coś w tobie drga, kiedy dotykasz tych bardziej delikatnych fragmentów. To książka, którą czyta się szybko, ale którą odczuwa się jeszcze długo po odłożeniu. To nie jest powieść, którą szybko zapomnisz. Choć to lekki romans, to zostawia w głowie pytania o prawdę – jak jest ważna, jak rani i jak może uleczyć. To chyba największa siła tej książki – potrafi połączyć w sobie rozrywkę i nutę głębszej refleksji, bez udawania, że jest czymś więcej, niż chce być.

Urocza, a zarazem "bardzo gorąca" opowieść o dojrzewaniu do miłości, ambicji, dążeniu do realizacji własnych marzeń oraz pokonywaniu strachu. Katy Evans po raz kolejny przedstawia nam uroczą historię dwojga, zagubionych ludzi, którzy spotykają się przypadkiem i niby tylko na jedną noc 😉 Ich życiowe perypetie są bardzo zawirowane i ich losy spotykają się w najbardziej, można powiedzieć, dramatycznych momentach ich codzienności. Ona trochę zwariowana, emocjonalna, szukającą szczęścia na Broadwayu, a on poważny pracoholik, któremu nie w głowie związki. Totalne przeciwności, ale jak to mówią tacy się przyciągają, więc razem stworzyli bardzo "gorący" duet. Scen erotycznych ty nie brakuje , nawet bym powiedziała że jest ich więcej niż w I części. Są też romantyczne, urocze , ale i z nutką dramatyzmu. Może jest to i książka na jeden lub dwa wieczory, ale jeśli ktoś lubi "slodkie" I "gorace" hisotie, to ta się nada idealnie.

,,– Pasujesz do Davida w osiemdziesięciu procentach – wyjaśniłem, czując, że muszę wyznać prawdę. – A liczby nigdy nie kłamią. Bałem się, że pozostając ze mną, chociaż od początku marzyłaś o nim, zgodzisz się na mniej, niż zasługujesz. – Cały się spiąłem, ponieważ nie powinno tak być. – I już, skończyłem spowiadać się z braku wiary w siebie. Przepraszam zatem, idę się spić i zapomnieć, że też odczuwam strach w kwestii związków." Ian jest specjalistą od związków.Wie co działa na facetów i jak sprawić by niepewna siebie kobieta sięgnęła po miłość swojego życia.Jego kolejną klientką okazuje się dziewczyna,która nie znosi Iana,a bardzo chce zbliżyć się do swojego kolegi z dzieciństwa,który jej wcale nie zauważa.Jak przebiegnie współpraca z Blake,gdy ona musi go znosić,a on jej dogryza z powodu jej stylu? Ian to facet,który nie planował zostać specjalistą od relacji damsko-męskich.Pomimo tego okazało się że założenie Skrzydłowych to był strzał w dziesiątkę,a Ian jest najlepszy jako trener podrywu,a przy okazji pieniądze,które z tych zleceń otrzymuje sprawiają,że Ian przy okazji dobrze zarabia.Kiedy poznaje Blake daje się poznać dziewczynie od tej najgorszej strony siebie,którą oczywiście sprawia,że Blake nie planuje kontynuować tej znajomości,ale los chce inaczej i kiedy wydaje się,że ma go z głowy okazuje się,że to on jest specjalistą który ma jej pomóc zdobyć kumpla z dzieciństwa,który nigdy jej nie dostrzega.Jak rozwinie się ta znajomość,gdy to ona ma wypełniać jego zadania,chociaż jego samego uważa za obydliwego skoro bardzo chętnie chwali się swoimi podbojami? Blake to dziewczyna,która nie ma żadnego stylu,Iana poznaje kiedy ten myli pokój przyjaciółki z tym należącym do Blake co kończy się tym,że Blake uważa go za wstrętnego dupka,który działa jej na nerwy.Kiedy jednak Ian okazuje się jej trenerem, niechętnie zgadza się mu zaufać bo jest pewna,że Ian spartaczy zlecenie,co jeśli jednak jego rady okażą się naprawdę skuteczne,a Blake dostrzeże,że Ian posiada też oblicze,które ukrył przed innymi?🤔 Zacznę od tego,że Ian uważa się za specjalistę i żyli długo i szczęśliwie,chociaż sam chłopak nie zamierza się wplątywać w relacje z kobietami, ponieważ ustalił sobie jedną zasadę,żeby się nie angażować i bardzo długo mu się to udaje dopóki nie poznaje Blake.To właśnie ta kobieta sprawia,że Ian chcąc pomóc Blake by inny chłopak ją zauważył zaczyna się zastanawiać czy to możliwe,żeby przy Blake był lepszą wersją siebie,skoro kiedy ona płacze Ian czuje potrzebę by ją przytulić🥺?Ian jest dupkiem owszem,ale obecność Blake sprawia,że budzi się w nim poczucie by Blake była tylko jego.Czy pozwoli sobie na szczęście,skoro jego zdaniem Blake zasługuje na więcej,a sam myśli,że nie jest wystarczający dla takiej dziewczyny jak kumpela jego przyjaciółki🤔? Wiecie nie znoszę Iana a przynajmniej tej strony, którą sobą reprezentuje,gdy myśli o kobiecie jak o jednorazowej zabawce,skoro po zdobyciu jej Ian znika.Za to Ian ma też drugie oblicze,bo miał duże szanse w sporcie,ale ratując kogoś sam przekreślił swoje życiowe plany i tak stał się trenerem podrywu.Nie lubi o tym mówić, ponieważ wspomina, że ta sytuacja sprawiła,że zaczął żałować że zrobił coś dobrego,dopiero gdy mówi o tym Blake dziewczyna daje mu do zrozumienia,że Ian nie jest tak tak zły za jakiego chce uchodzić i odkrywa,że Ian nie Daniel sprawia,że Blake sama nie wie dlaczego w nim widzi chłopaka z którym chciałaby być? Czy powinna próbować zbliżyć się do Iana skoro dostrzega,że to facet,który nie angażuje się w związki i nic nie zapowiada by zmienił w tej kwestii zdanie? Książka opowiada o Blake, która nie wie,jak zbliżyć się do przyjaciela z dzieciństwa,oraz Ianie, który obiecał sobie, że nigdy nie zaangażuje się uczuciowo podczas zlecenia,ale sytuacja się zmienia,gdy owszem chce pomóc Blake,ale sam zauważa,że nie podoba mu się zainteresowanie innego faceta jego klientką.Czyżby nie był tak odporny na uczucia jak mu się zdawało?😏

Główną bohaterką powieści jest Mya – ambitna, inteligentna kobieta, która rozpoczyna pracę w wymagającym środowisku korporacyjnym. Jej bezpośrednim przełożonym zostaje tytułowy „niegrzeczny szef” Michael – mężczyzna pewny siebie, dominujący, a zarazem skrywający więcej, niż początkowo można przypuszczać. Relacja tej dwójki od samego początku nacechowana jest napięciem, wzajemną niechęcią oraz wyraźną chemią, co naturalnie wpisuje się w popularny motyw enemies to lovers. Jednym z pierwszych elementów zwracających uwagę jest duża czcionka, która znacząco wpływa na komfort czytania. Dzięki temu lektura przebiega szybko oraz płynnie, co potwierdza jej rozrywkowy charakter. Humor zastosowany w powieści jest lekki, trafny, a przy tym nienachalny. Szczególnie rozbawia scena związana z e-mailem, która skutecznie rozładowuje napięcie fabularne. Po wcześniejszych doświadczeniach z inną książką autorki spodziewałam się fabuły opartej głównie na erotyce. Tymczasem „Niegrzeczny szef” zaskakuje spójną narracją oraz zarysowaną historią. Sceny intymne pojawiają się stopniowo, są opisane zmysłowo, lecz z zachowaniem dobrego smaku. Ich lekkość oraz naturalność sprawiają, że nie dominują nad fabułą, a jedynie ją uzupełniają. Na uwagę zasługuje także postać Amy – przyjaciółki. Jest to bohaterka drugoplanowa, która wnosi do powieści autentyczność oraz humor. Jej reakcje są żywe, realistyczne, a zarazem bliskie codziennym relacjom, co dodatkowo wzmacnia wiarygodność świata przedstawionego. Całość można określić jako nieskomplikowany romans biurowy, idealny na jeden wieczór. Krótka objętość oraz dynamiczne tempo sprawiają, że książkę można przeczytać nawet w ciągu dwóch godzin. Brak zbędnych zawirowań fabularnych, nienaturalnych sytuacji czy wymuszonych zwrotów akcji działa zdecydowanie na korzyść powieści. Jest to propozycja lekka, przyjemna, stworzona z myślą o czystej rozrywce oraz chwilowym oderwaniu się od codzienności.

Jewel E. Ann ma talent do pisania historii, które chwytają za serce. Jej pisanie sprawia, że serce zaczyna szybciej bić i szaleje z emocji. Autorka pisze książki, które są wyjątkowe, piękne i przemawiają do czytelnika. „Miejsce bez ciebie” to książka pełna emocji, zagmatwana, skomplikowana i pełna tragedii, przeszkód i niepokoju. Droga Henny i Bodhiego do miłości nie jest łatwa i jest pełna niemożliwych decyzji i okoliczności. To zakazany romans drugiej szansy, fantastyczny i niezapomniany.

Świetny romans! Lepszy niż pierwsza cześć tej serii. Naprawdę wczułam się w relację bohaterów i poczułam żal, samotność i smutek Jacoba. Wielu rzeczy domyślałam się w trakcie czytania sama, ale nawet to nie zepsuło mi ogólnego wrażenia i nie ujęło nic z przeżywania historii i drogi jaką przebyli. W swojej kategorii, wypada bardzo, bardzo dobrze.

Książka z serii dark ! Przyznam szczerze , że wywołała we mnie mnóstwo sprzecznych uczuć. Nigdy nie miałam takiego problemu z oceną lektury. Fabuła tak porąbana , że głowa mała . Fantazjom autorki mówię stanowcze NIE! Nie i jeszcze raz nie ! Są rzeczy , których zaakceptować się nie da i nie wolno. Jednak było coś w tej książce takiego , że nie pozwoliła się odłożyć . Diabelskie nasionko . Moją ocenę podbiły ostatnie rozdziały . Z ręką na sercu , gdyby nie to zakończenie , pewnie dałabym ze trzy gwiazdki albo jeszcze mniej.

Pierwsze słowo, które skojarzy mi się z tą książką to - chaos, ale po jakimś czasie udało mi się przyzwyczaić do stylu pisania i wyczuwalnych przeskoków. Książkę oceniam na plus. Poruszyła sporo wartościowych wątków i trudnych tematów. Co prawda niektóre trochę po łebkach i chaos w tym przypadku nie pomagał, ale wszystko udało się spiąć w całość. Bohaterowie? Hm... Różnorodni. Ciężko powiedzieć czy się z nimi polubiłam, bo jedni przedstawieni byli w totalnie złym świetle, inni z kolei nie mieli żadnych wad (Shay). Przyjemnie się czytało, chemia między główną dwójką również przyjemnie wyczuwalna, choć nie wiem na jakiej podstawie pojawiły się te wielkie deklaracje. Oni prawie się nie znali, sprawy łóżkowe i kilka dramatów zdominowały całą historię, która mogła być nieco bardziej romantyczna, a nie tak mocno spontaniczna. Ogółem 7+, ale raczej do szybkiego zapomnienia.

Kolejna lekka, niewymagająca i zabawna historia stworzona przez Penelopę Bloom. Tym razem na tapetę trafia drugi z braci - William - ten niegrzeczny, rozczochrany i przezabawny! I Hailey - dwudziestopięciolatka, która prowadzi piekarnię i marzy by dojść do czegoś dzięki ciężkiej pracy! Oczywiście ten niepoprawny łobuz i urocza, niewinna Hailey to ciekawe połączenie. Poza tym trzeba było zerwać wisienkę. Polubiłam Williama - był zabawny i szalony, miał masę głupich pomysłów, ale realizował je uroczo. Poza tym kleptomania w jego wykonaniu - ten pomysł to strzał w dziesiątkę. Troszkę brakowało mi mocniejszego przytupu u Hailey, ale... To w końcu lekki romansik na popołudnie. Jeśli tak taktuje się książki z tej serii to super wybór. Polecam :) ...i lecę do następnej historii. :)

📚Ella Maise " Pokochać Jasona " 📖wyd. @kobiece Olive kocha pisać romantyczne historie a jej pierwsza książka okazuje się totalnym hitem. Jak się również okazuje dostaje ona propozycje na ekranizacje swojej powieści. Nie wie jednak, że główną rolę ma zagrać ktoś kogo od zawsze kochała. To właśnie jej przyjaciel z dzieciństwa pojawia sie ponownie w jej życiu i chce ja odzyskać. Nie wie, że postać, którą ma grać jest wzorowana właśnie na nim. To właśnie tą autorkę pokochałam ostatnimi czasy. Jej historię są takimi o, których nie da się szybko zapomnieć. Ona wie jak przyciągnąć do siebie każdą romantyczną dusze. Jej książki są takie mega komfortowe i zawsze sprawiają mi wiele przyjemności podczas czytania. Jestem jej ogromną fanka i czekam na jeszcze wiecej. Olive to typowa romantyczna dusza, która kocha pisać romantyczne historie. Jest to bardzo pozytywna postać z, którą nie da się nie nudzić. Jest takim promyczkiem, który poprawia nam nastrój. To, że od małego kochała sie w Jasonie to ją rozumiem w 100 procentach. Kto by nie przepadł dla niego ? To mój kolejny książkowy mąż do kolekcji. Jason. Oh Jason. To po prostu cudowny i przekochany bohater, który rozpalil moje serce. To jak traktował Olive to była dla mnie ogromna przyjemność. Tak bardzo jej momentami zazdrościłam i sama chciałam być na jej miejscu. Mimo sławy nie zmienił się na gorsze i to mi w nim imponowało. To chłopak o dobrym sercu, dla którego pieniądze nie mają tak naprawdę znaczenia a wręcz przeciwnie potrzebuje tylko drugiej osoby. O nim moge mówić godzinami, ponieważ na każde jego słowo moje serce biło w zawrotnym rytmie. Ta książka jest po prostu genialna. Ja zazdroszczę tym co będą ją czytali po raz pierwszy. Jest to typowa komedia romantyczna, której ekranizacje obejrzałabym od razu. To się prosi o film i ożywienie tych postaci. Fabuła jest bardzo klimatyczna i ciepła. Momentami rozgrzeje was do czerwoności I za to również gratulacje dla autorki. Nie ma tutaj nic przerysowanego ani nudnego. Jak dla mnie książka ta zasługuje na wiekszy rozgłos. Bohaterowie napewno was zaciekawią a świat kręcenia filmów również pobudzi waszą ciekawość. Ja osobiście polecam i wiem, że wam również się spodoba.

Ta książka opiera się na temacie g*ałtu. Jeżeli nie radzisz sobie z tym tematem to nie polecam. Powinna taka adnotacja być dołączona do tego tytułu biorąc pod uwagę dokładne opisy. Nie podobała mi się tematyka oraz zachowanie głównych bohaterów, jednoczesnie otwiera oczy na zachowania ludzi złamanych w przeszłości. Faktycznie oboje powinni iść na terapię...