Artykuły
Artykuły
Artykuły
Artykuły
Tamta Melaszwili należy do gruzińskiej literackiej ekstraklasy, a powieść „Kos kos jeżyna” uznawana jest za najlepszą w dotychczasowym dorobku tej autorki. Filmowa adaptacja tego tekstu w reżyserii Elene Naveriani spotkała się z aplauzem międzynarodowej krytyki i przyjęto ją owacją na stojąco podczas Directors’ Fortnight 2023 w Cannes.
„Kos kos jeżyna” opowiada o sytuacjach granicznych: o miłości do życia, gdy przeczuwamy jego kres, o wybuchu agresywnych impulsów, gdy nasza wolność jest zagrożona, o odkryciu innej siebie wobec namiętności, o licznych utratach. A wszystko to osadzone jest w scenerii gruzińskiej prowincji, ukazanej bez patosu. Bohaterką tej opowieści jest niemłoda i niepiękna Etero, która prowadzi sklepik z chemią przemysłową. Jako stara panna bywa dla miejscowych pośmiewiskiem, ale kobieta zna swoją wartość i ceni własną zdolność do samostanowienia.
Melaszwili kreśli bohaterkę szorstką i zmysłową zarazem, która znajduje radość w prostych rzeczach: zapachu opadłych liści, smaku jeżynowej konfitury, trelach kosa. Z powolnej kontemplacji świata wyrywa ją gorące uczucie, stawiając pod znakiem zapytania jej dotychczasowy system wartości. Jakim człowiekiem wyjdzie z tego doświadczania Etero?
W swojej malowniczej opowieści, która na pozór rozwija się linearnie, tymczasem zdaje się zataczać koło, Tamta Melaszwili pokazuje, że nigdy nie jest za późno na miłość i samopoznanie.
Symboliczne otwarcie książki, w którym bohaterka wybiera się do lasu po ulubione jeżyny i nagle ziemia usuwa jej się spod nóg, a ona sama zawisa nad stromym zboczem, by po chwili się uratować – ale czy na pewno? – jest jednym z najmocniejszych we współczesnej literaturze.
Szukamy ofert...
Jak raz złamiesz sobie życie, to potem już go nie skleisz. (str. 108).
W tym miasteczku czas przecież stoi w miejscu. Stoi, ale i płynie jednocześnie. (str. 58).
Opinia
Etero jest czterdziestoośmioletnią i niezbyt piękną kobietą, która prowadzi sklep z chemią przemysłową. Z racji swojego staropanieństwa bywa dla miejscowych pośmiewiskiem. Jednak Etero bardzo sobie ceni swoją niezależność, nie daje się wtłoczyć w ramy, które nakłada społeczeństwo.
Książka kameralna, miejscami wulgarna, zabawna i romantyczna. O życiowych wyborach i ich konsekwencjach.
Było to moje pierwsze spotkanie z literaturą gruzińską.
Etero jest czterdziestoośmioletnią i niezbyt piękną kobietą, która prowadzi sklep z chemią przemysłową. Z racji swojego staropanieństwa bywa dla miejscowych pośmiewiskiem. Jednak Etero bardzo sobie ceni swoją niezależność, nie daje się wtłoczyć w ramy, które nakłada społeczeństwo.
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążka kameralna, miejscami wulgarna, zabawna i romantyczna. O życiowych wyborach i ich...