Kochanek z piekła rodem

Tutaj bogowie nie posiadają magicznych umiejętności, w przeciwieństwie do rzeki Styks. Pojawiają się wszyscy znani z mitologii greckiej bohaterowie w zupełnie innej odsłonie. Mit o Korze i Hadesie nabiera zupełnie innego wymiaru. Czyta się szybko dzięki lekkiemu pióru autorki. Kora jest bardzo młodą dziewczyną, ale na pewno nie można jej zarzucić, że nie ma swojego zdania i daje sobą manipulować. Powiedziałabym raczej, że umie wytyczyć sobie cel i konsekwentnie do niego dąży. No a Hades...? Jak można go nie uwielbiać? Bezwzględny, kiedy wymaga tego sytuacja, a czuły i otwarty na miłość przy Korze. 2 część już na mnie czeka!

Judah Saryan to mężczyzna, który nie zna limitów. Jako znany oraz rozpoznawalny muzyk czerpie z życia pełnymi garściami. Imprezy do rana, co noc inna kobieta, alkohol oraz narkotyki bez limitu to jego codzienność. Niegrzeczny chłopiec, przed którym każda porządna dziewczyna powinna uciekać z krzykiem. Wspólnie z przyjacielem Travisem nic sobie mają z próśb menedżera aby przystopowali trochę z imprezami. Niestety pewnego dnia wytwórnia postanawia pokazać im kto tak naprawdę rozdaje karty w tej grze. A najlepszą dla nich karą okazuje się zatrudnienie opiekuna, ktory będzie pilnował ich na każdym kroku. Jednak gdy ów opiekun zjawia się w ich mieszkaniu okazuje się  seksowną kobietą ale z wojskowym wyszkoleniem. Mężczyźni nie zamierzają się tak łatwo poddać i tak łatwo składać broni, niestety nie są również świadomi iż trafili na godnego sobie przeciwnika. Co udowodni im już pierwszego dnia. Twórczość autorki miałam już przyjemność poznać dlatego z chęcią sięgnęłam również po tą książkę. Znajdziecie w niej kilka wątków z książki,,Black Nights", która wciągnęła mnie do świata muzyków, wielkiej sławy oraz zabawy bez limitów. Dużym plusem jest poznanie historii z perspektywy obojga głównych bohaterów. Dzięki czemu jest łatwiej zrozumieć ich punkt myślenia oraz każde zachowanie. To dlaczego Judah zachwouje się tak a nie inaczej gdyż nie był w stanie pogodzić się z wydarzeniami z przeszłości. Rain to moja ulubiona bohaterka. Pewna siebie, pyskata, i zdecydowanie była w stanie poradzić sobie z dwoma dorosłymi oraz zbuntowanymi mężczyznami. A uwierzcie mi pomysłów jej nie brakowało 🤣. Bardzo przyjemnie spędziłam z nią czas więc i Wam polecam po nią sięgnąć. @e.j.arosh gratuluję kolejnej świetnej książki i czekam na więcej 😉😊 Jeszcze raz dziękuję za możliwość udziału w tym bt 😘😘 #btulibrariady #trashboy #światmuzyki #booktour #booklover #bookstagram #czytanieuzależnia #czytamirecenzuję #czytanietopasja #książkoholiczka

„Bestia, bestia” Romans 🌶️ Tragiczne wydarzenie Cierpienie i samotność Blizny na duszy i ciele Dwie samotne dusze „Są takie książki które czytamy i szybko o nich zapominamy a są i takie które długo siedzą nam w głowie….” On - On budzi postrach wśród mieszkańców. Daniel swoim wyglądem bardziej przypomina postać z obrazu "Krzyk" Edwarda Muncha niż typowego mężczyznę. Ona - Hanna zaś została potwornie okaleczona. Nic dziwnego, że oboje wzbudzają strach wśród okolicznych mieszkańców. Kiedy krewni dziewczyny naciskają, by ta wprowadziła się do agresywnego wuja, z pomocą przychodzi Daniel. Proponuje rozwiązanie, które uchroni ją przed okrutnym losem. Nie odkrywa jednak wszystkich swoich kart. Daniel bardzo dobrze sobie radzi z odmiennością, którą ma od urodzenia, ale ma kochającą i wspierającą rodzinę. Hania to widzi i czy po nieszczęściach jakie ją spotkało zaakceptuje swoją sytuację i otworzy się na możliwości, które postawi przed nią los? Czy bestiom pisane jest szczęśliwe zakończenie? Jak mówi cytat ze wstępu to jest książka, która zapada w pamięć! Czytając ją często ocierałam łzy i czułam ucisk w piersi ze wzruszenia! Jak tak pozytywne osoby jak Daniel i delikatne jak Hania mogą tyle przejść w życiu? Jedyną pociechą było dla mnie to, jak już Hania wyrwała się od toksycznej rodzinki to zaopiekował się nią Daniel i dał jej szansę na stanięcie na własnych nogach i rozwinięcie skrzydeł! Wsparcie i miłość potrafią działać cuda. Pełna emocji powieść którą polecam każdemu! Chwyta za serce i daje nadzieję! Polecam!

„Wszystkie noce Zeusa. Boski romans” to pozycja, którą trudno zakwalifikować jako literaturę najwyższych lotów, ale z pewnością spełnia swoją funkcję jako niezobowiązujące czytadło. Od początku lektury miałem świadomość, że nie jest to fabularne arcydzieło, jednak bawiłem się przy niej zaskakująco dobrze. To jedna z tych książek, przy których po prostu wyłącza się krytyczne myślenie i płynie z nurtem opowieści, czerpiąc czystą frajdę z samej lektury. Tym, co najbardziej pozytywnie mnie zaskoczyło, był warsztat merytoryczny autorki ukryty w bibliografii. Znalezienie tam profesjonalnych opracowań mitologii, w tym klasyków takich jak Kubiak czy Graves, rzuca zupełnie inne światło na proces powstawania tej historii. Mimo że sam pomysł na romans jest lekki, widać, że fundamenty oparte na mitach zostały potraktowane rzetelnie, co nadaje całości solidniejszego kontekstu niż w przypadku wielu innych współczesnych romansów paranormalnych. Tempo czytania jest bardzo szybkie, a styl autorki na tyle przystępny, że strony uciekają błyskawicznie. Realizacja pomysłu na uwięzionego w posągu boga i klątwę rzuconą przez Herę wypada poprawnie i dostarcza oczekiwanej rozrywki. To idealny wybór na jeden wieczór, gdy szuka się czegoś lekkiego, co nie obciąża głowy, a jednocześnie oferuje coś więcej niż tylko powierzchowne podejście do mitologii. Moja ocena to mocne 6/10 – solidna rozrywka bez nadmiernych ambicji.

Witajcie moi kochani Lubicie romanse? Muszę przyznać, iż kiedyś czytałam je częściej. Aktualnie zdecydowanie wolę grozę. Lecz dla urozmaicenia zdarza mi się sięgnąć również po romans. Dziś chciałabym przedstawić Wam powieść, która łączy ze sobą romans z wątkiem mitologii słowiańskiej. Tytuł: Syn mroku Autor: Adelina Tulińska Książkę przeczytałam w ramach #booktour organizowanego przez @corkaksiegarza Dziewiętnastoletnia Rosalie zmaga się z tragiczną śmiercią swego ukochanego. Nie potrafi odnaleźć radości z życia. Jako, iż jej rodzina pochodzi z Polski pewnego dnia babcia namawia ją, aby uczestniczyła w święcie Nocy Kupały. Dziewczyna, choć niechętna do wszelkich interakcji społecznych, zgadza się na propozycję. Podczas obrządku wszystkie dziewczęta puszczają wianki na wodzie jednocześnie posyłając swe prośby do słowiańskich bóstw. Rosalie również przekazała swe pragnienie, aby odzyskać utraconego ukochanego. I na jej prośbę ktoś odpowiedział. To była przyjemna lektura. Fabuła mnie zaciekawiła. Zwłaszcza w aspekcie mitologii słowiańskiej. Z niecierpliwością śledziłam rozwój wydarzeń wypatrując słowiańskich demonów. I początkowo byłam bardzo zadowolona z tego w jakim kierunku to wszystko zmierza. Jednakże później pojawił się wątek romantyczny, który zdecydowanie przejął pierwszy plan powieści. Naturalnie zdawałam sobie sprawę z tego, iż tak się stanie, ale mimo wszystko miałam cichą nadzieję, iż jednak wątek mitologii nie zostanie w tyle. Muszę przyznać, iż relację między Rosalie, a pewnym mrocznym bytem (nie chciałabym zbyt wiele zdradzać) poznawało się bardzo przyjemnie. Odebrałam ją jak taką młodzieńczą miłość. I muszę przyznać, iż kibicowałam Rosalie w jej poczynaniach. Doznała w swym młodym życiu wiele bólu, więc miałam nadzieję, iż odnajdzie szczęście. Powieść nie jest obszerna objętościowo, więc akcja rozwijała się bardzo szybko, tak samo jak relacja głównych bohaterów. I szczerze mówiąc byłam z tego powodu bardzo zadowolona, ponieważ jak najszybciej chciałam się dowiedzieć jak potoczą się losy bohaterów. Nie ukrywam, iż wątek romantyczny nie był na pierwszym miejscu. Lecz myślę, iż jest to również spowodowane moją metryką. Podejrzewał, że gdybym miała 20 lat i przeczytałabym tę powieść to dosłownie przepadłabym. Dziś chyba z biegiem czasu i lat straciłam w sobie tę beztroskę. Bardziej skupiłam się na wątku mitologii słowiańskiej. I w tej kwestii byłam bardzo usatysfakcjonowana. Zakończenie powieści było dla mnie wzruszające, ale i satysfakcjonujące. Reasumując „Syn mroku” to dobra powieść na wieczór. Historia dzięki, której można się zrelaksować. Czytało mi się ją bardzo lekko i przyjemnie. Dostarczyła mi ciekawych wrażeń. Także ogólnie jestem zadowolona z lektury. Polecam, strona.394

Zazwyczaj nie przepadam za książkami pisanymi w ten sposób, ale ta była wyjątkowo przyjemna i rozbawiła mnie. Wiem, że są dalsze części, ale mimo wszystko zakończenie trochę mnie zdziwiło. No nic, przeczytam kolejne części na pewno, bo jestem ciekawa przygód tych trzech przyjaciółek 😁

Kolejny tom romantasy z wilkołakami, czarownicami, demonami i innymi magicznymi stworzeniami. Tym razem skupiamy się głównie na drugiej bliźniaczce, Faye. Dziewczyna ma wymazana pamięć po wydarzeniach z pierwszego tomu ale zdaje się, że wspomnienia usilnie chcą powrócić. Demon snów nie potrafi trzymać się z daleka od niej, nawet jeśli ona go nie pamięta a on przez to cierpi. Powiem Wam, że nie było tu klątwy drugiego tomu! Nie był wcale gorszy niż poprzedni, nie wiało nudą a poboczne postacie były ciągle obecne i dzięki temu możemy śledzić co się dzieje u innych członków tej nietypowej rodziny po tym co się stało w Wilczych śladach. W tym tomie mamy też mniej spicy scen co mi się bardzo podobało, autorka się skupiła dużo na uczuciach a także na akcji. Zagrożenie nie minęło, Faye wydaje się szukać swojego miejsca na ziemi po wyprowadzce z domu i uwolnieniu się spod kontroli matki. Swoją drogą poznajemy prawdę o dziedziczce sabatu, wcale nie była taka wielbiona przez matkę jak się wydawało Neve. Neve wywołała poruszenie i sprawiła, że Faye ruszyła do akcji by odnaleźć siostrę. Seth jej w tym pomaga z sobie wiadomych względów, Faye robi się podejrzliwa co do niego. Czy poradzą sobie z uczuciami ich ogarniającymi? Czy uda się odesłać demona do jego świata? Czy Faye w końcu zacznie żyć życiem, na jakie zasłużyła? Dużo się działo, było dynamicznie, było refleksyjnie, zabawnie i momentami gorąco. Cieszę się, że kupiłam od razu całą trylogię i mogłam ją przeczytać tom po tomie od razu. Chyba bym nie zniosła napięcia gdybym musiała czekać na ciąg dalszy 🤭 Po tym tomie nasuwa się kilka pytań i niedopowiedzeń, które mam nadzieję, że rozwieje kolejny tom. Świetnie się bawiłam przy czytaniu, lekki styl pisania autorki już dobrze poznałam przy innych książkach i cały czas dobrze mi się czyta jej książki. Jak lubicie romanse z fantastycznymi stworzeniami osadzone w realnym świecie to ta seria jest dla was.

| post recenzencki | [ współpraca reklamowa @editio.red ] 4/5 ⭐ 2/5 💧 4/5 🌶️ - Na wstępie ogromne podziękowania dla Wydawnictwa za zaufanie i egzemplarz e-booka do recenzji! 📖✨ - Przychodzę do Was dzisiaj z historią, która udowadnia, że na naprawianie błędów z przeszłości nigdy nie jest za późno. To romans z motywem enemies to lovers, który od pierwszych stron trzyma w napięciu! - Muszę przyznać, że mimo niewielkiej objętości, ta książka ma w sobie ogromny ładunek emocjonalny. Autorce udało się stworzyć bohaterów z krwi i kości – ich bagaż doświadczeń sprawia, że są niezwykle realni, a ich dylematy stają się nam bliskie. To nie jest tylko „lekki romans”, to historia o ludziach po przejściach. - Jednak to, co najbardziej mnie ujęło, to trudne tematy poruszane w tle. Autorka nie boi się pisać o chorobach autoimmunologicznych, zaburzeniach hormonalnych u dzieci czy bolesnym procesie straty bliskiej osoby. Te wątki nadają całości głębi i sprawiają, że lektura skłania do refleksji jeszcze długo po odłożeniu jej na półkę. - Jeśli szukacie czegoś, co wywoła u Was uśmiech, ale też wzruszenie i dreszcze emocji – warto dać jej szansę. To krótka, intensywna i bardzo życiowa opowieść! ~ A. #bookstagrampl #recenzja #romans #enemiestolovers #czytam

„Sposób na bałwana” Joanny Maziarz to cicha, bardzo uważna opowieść o emocjach, które często zostają niewypowiedziane. Pod prostą historią kryje się temat samotności, potrzeby bliskości i tego, jak bardzo każdy z nas chce być dostrzeżony. To książka, która nie narzuca interpretacji – raczej zaprasza do zatrzymania się na chwilę. Bałwan jest tu symbolem czegoś nietrwałego, ale ważnego, co rodzi się z potrzeby serca. Czyta się ją szybko, ale zostaje na dłużej. Wzrusza subtelnie i przypomina, jak ogromną rolę w relacjach odgrywa uważność.

„Modus operandi” Anne-Marie to thriller psychologiczny, który stawia na klimat i analizę bohaterów zamiast szybkiej akcji. Historia rozwija się spokojnie, skupiając się na motywacjach, schematach działania i drobnych szczegółach, które z czasem nabierają znaczenia. Największą siłą książki jest atmosfera — lekko chłodna, momentami niepokojąca — oraz postaci, które wydają się bardzo realistyczne. To lektura bardziej o tym, dlaczego coś się dzieje niż co się wydarzy. Nie każdemu spodoba się wolniejsze tempo, ale jeśli lubisz thrillery psychologiczne i historie oparte na obserwacji, „Modus operandi” może zostawić po sobie ciekawą refleksję.

Lubicie szybkie, krótkie historie miłosne? Mam dla was coś w klimacie Harlequina. "Po kruchym lodzie" to krótka romantyczna historia w szkockim klimacie, gdzie żądzą klany. Wszystko jest już w opisie książki, jednak niech was to nie zwiedzie. Ta książka jest naszpikowana szybkimi akcjami, które pozwalają nam poznać bohaterów, fabuła mimo prostoty nie była zła, a tekst był lekki i przyjemny. Meg to młoda dziewczyna pełna sprytu i odwagi. Evan naczelnik klanu mimo twardego oblicza dał się poznać z tej bardziej przystępnej strony. Między tą dwójką iskrzyło od samego początku i naprawdę było to czuć. Nie był to na szczęście szalony romans skupiony na fizyczności, jednak ich uczucie rosło bardzo szybko. Autorka mimo krótkiego tekstu potrafiła zbudować atmosferę pełną tajemnic z masą emocji. Mimo iż wiadome było jak to się skończy, to i tak z chęcią i zainteresowaniem śledziłam losy bohaterów. Książka mnie przy sobie przytrzymała i skończyłam ja w parę godzin podczas klejenia/ składania nookbooka. Napewno przesłucham kolejne części z tej serii jako dodatek do prac domowych.

W tej historii podobało mi się to, że Valentina, nie okazała się głupiutką, słodziutką księżniczką szefa gruzińskiej mafii, a była, jak na swój wiek, mądrą, rozsądną, piękną i doskonale wyszkoloną wojowniczką, która spowodowała, że zatwardziały kawaler, Lorenzo padł przed nią na kolana i nie widział poza nią świata.

To taka typowa obyczajówka, zupełnie nieodkrywcza. Większość fabuły dzieje się w ramach schematu - naszą bohaterkę spotyka kolejna trudność, pozornie nie do przejścia, potem udaje jej się mimo wszystko wyjąć z opresji (głównej dzięki pomocy innych), przez chwilę jest dobrze, a potem wracamy do do punktu wyjścia i tak w koło. Na dłuższą metę było to nużące w odbiorze. Poza tym w książce brakowało mi pewnego tąpnięcia na koniec, takiej iskry, gdy zaczął się dziać główny plot twist. Finałowe zdarzenia zostały opisane w tak samo mdły i przesłodzony sposób jak reszta książki.

Liwia pracuje na stacji benzynowej, pewnego dnia pojawia się na niej pewien Adonis, który znajduje napoje, które tracą termin ważności. A później rządzi się na niej chce wchodzić na zaplecze, dziewczyna oczywiście go upomina oraz każe zapłacić za hot doga. Okazuje się, że tym mężczyzna jest ich nowy szef. Babcia dziewczyny i zdanie, że przepraszać za kłamstwo nie za prawdę. Livia przejmuje się zwolnieniem, przyjaciółka pociesza ją, mówiąc że jest wyzwaniem dla szefa. Babcia i Marysia w tej książce wymiatały tarabanisz hahaha. Z tą słabością szefa coś może być na rzeczy, bo szef się dobija hahaha. Szczera rozmowa z babcią ta książka była urocza. Ach rozmowa trzech kobiet o facetach hahaha. Pan Henio w tej książce też wymiatał. Czy będą nowe lokum szefa sprzątać razem? Na pewno jeden dzień będą pracować razem, Mateusz zastąpi Kaśkę. Agentka tak go przetyrała tego jednego dnia. Czy na pewno nigdy za niego nie wyjdziesz? Z tym aktorem z wiecznej miłości to trafiła, przystojniak -wiem, bo oglądałam. Po wygranym zakładzie i kolacji Mateusz miał nadzieję, a tu kosz. Chłop robi identycznie jak ja odcina się i nie odbiera, Ewa nie wytrzymała i się wkurzyła. Kiedy Mateusz rozmawia z dziadkiem o sanatorium, a on komentuje go sodomą i gomorią. Ale dziadek to jak mówi o Liwie, że trafiła się porządną dziewczyna. 🥲♥️♥️. Rozmowa babci głównej bohaterki i Mani to było tak dobre hahaha płakałam ze śmiechu. Ta kosiarka, Mateusz i babcia i jeszcze temat o dzieciach to takie kombo. Kiedy tych dwoje siedzi pod sklepem i obserwuje ludzi, wypatrują małżeństwo, ale to była akcja. No Mati pulsował dla głównej bohaterki i dla mnie też, kiedy wymyślił scenariusz wieczoru innej pary, te wątki były gorące. Kiedy Mati trochę przesadza z zazdrością, Liwia sprowadza go na ziemię, ale lwica. Kiedy pojawia się wspólny temat, może Mati odpokutuje i kobieta trochę mu wybaczy. Czy ona będzie jego nauczycielką? Tak kibicowałem głównemu bohaterowi, oby tego nie schrzanił, ta książka jest za dobra. Uwaga innych kobiet, pokłony, słodkość i imbir szyfr tych dwoje dość zabawny. Lęk wysokości i bliskość Matiego to mieszanka wybuchowa dla naszej głównej bohaterki. Rozmowa o kfc i maku tych kwiatuszków była bardzo interesująca. Mateusz przedstawił się dla Liwi 3 twarzą dość dobitnie, ale był szczery i dziewczyna sama się prosiła. Pierwsza lekcja tańca, a pani instruktor to urocza kobieta 😉. Nigdy za Ciebie nie wyjdę i czas pokaże hahaha. Siostry w tej książce to najlepiej pokazana relacja dogryzają sobie, ale również się kochają. W tej książce pojawia się film purpurowe serce, który kocham całym sercem. No i niestety się wali, bo wpada gość, ale wiedziałam że tak będzie. Mateusz jest wytrwały i po całej akcji przyjeżdża do głównej bohaterki. Kiedy do Mateusza ma przyjechać dziadek wiedziałam, że rozpozna babcię... Nie powiem relacja głównej bohaterki z babcią trochę testowała moje serce, chyba najbardziej prosiła moje serce, kiedy gówno bohaterka cofa się do dzieciństwa. Czytając to wiedziałam, że mi to już nie będzie dane 🥲🥲🥲🥲🥲. Rozbawiło mnie, że dobra herbatka jest tylko u Matiego w domu hahaha. Jak dziadek zobaczył jak Mateusz się urządził, ''aleś odwalił tą ruderę.'' Babcią głównej bohaterki chce ją spakować i wywieść do Władza, co takiego kobieta przeskrobie? Ta książka była urocza uwielbiam podwójne zakochania i spotkania po latach.

"Ultimatum" podobało mi się bardziej od pierwszego tomu. Dostajemy w nim bezpośrednią kontynuację wydarzeń, a w tle towarzyszą nam poznane już postacie. Bardzo lubię takie zabiegi - zżyję się z bohaterami i tym przyjemniej potem jest mi powrócić do ich losów. Autorka nie unika dramatycznych wydarzeń i wątków, ale wszystko dobrze się kończy. Irytował mnie jedynie upór Harrisona i średnie sceny zbliżeń. Ogółem ta osobliwa mieszanka przyjaciół, która założyła klub Ruin, jest bardzo ciekawa, tak samo jak dynamika ich relacji. Narracja może nie jest porywająca, ale wciąga od pierwszych stron, dużo się dzieje i strony same uciekają w oczekiwaniu na to, co wydarzy się dalej. Wielka szkoda, że wydawnictwo zaprzestało wydawania kolejnych części, bo każdy z przyjaciół dostał swoją opowieść.. Poznaliśmy już losy Linca w "Aukcji", Harry'ego w tej części, kolejne są o Beck'u, Audrey oraz Ryker'ze. W wolnej chwili kiedyś pewnie sięgnę po dalsze tomy - jestem ciekawa pozostałych historii. To fajna rozrywka na wieczór, lub dwa.

Książka „Trofeum” Angeliki Waszkiewicz to powieść, która wciągnęła mnie od pierwszych stron. Już na początku historia przyciąga uwagę tajemnicą i napięciem, a kolejne wydarzenia sprawiają, że trudno się od niej oderwać. Podczas czytania zwracałam uwagę na sposób prowadzenia fabuły – autorka stopniowo wprowadza kolejne informacje i pozwala poznawać motywacje bohaterów. Momentami historia była naprawdę intrygująca i trzymała w napięciu, choć niektóre fragmenty wydawały mi się bardziej przewidywalne. Bohaterowie zostali przedstawieni w ciekawy sposób, z różnymi osobowościami i motywacjami, co sprawiało, że ich decyzje były interesujące do obserwowania. Czułam, że każda postać ma swoje tajemnice i wpływa na rozwój wydarzeń. Styl pisania jest przystępny i płynny, dzięki czemu książkę czyta się sprawnie. Opisy miejsc i sytuacji pozwalają wyobrazić sobie atmosferę historii, ale nie są przytłaczające. Podsumowując, „Trofeum” to powieść wciągająca i pełna napięcia, która może zainteresować osoby lubiące kryminały i historie z tajemnicami. Książka potrafi zaciekawić, choć nie wszystkie momenty były dla mnie zaskakujące, to jednak całość tworzy spójną i przyjemną lekturę.

Jak myślicie czy on pójdzie na układ fake lovers i zgodzi się udawać jej chłopaka? Czy skończy się to wszystko tylko na udawaniu? Georgie ma 23 lata, ale jej rodzina wciąż traktuje ją jak małą dziewczynkę. Według nich ma „niepoważną” pracę - zamiast dołączyć do prężnie działającej rodzinnej firmy remontowej, ona organizuje przyjęcia urodzinowe dla dzieci. Ma ona już dość bycia niedocenianą. Tworzy więc listę „nową ja” i postanawia w końcu udowodnić wszystkim - a szczególnie rodzinie - na co ją stać. Jednym z punktów jest randka z naprawdę atrakcyjnym mężczyzną. No a któż nadaje się do tego lepiej niż Travis - czyli przyjaciel jej starszego brata, były baseballista i prawdziwy Łamasz kobiecych serc? Plan jest niezwykle prosty: udawany związek. Tylko, że chemii między nimi zdecydowanie nie da się udawać… To lekki, zabawny romans z motywami fake dating, brother’s best friend i sporą dawką napięcia między bohaterami. Idealna na szybkie i wciągające czytanie - szczególnie jeśli lubicie historie, w których udawane uczucia zaczynają być … bardzo prawdziwe ❤️

Ta historia trafiła do mnie w ramach booktouru i zdecydowanie zostanie w mojej głowie na długo! Poznajemy Lidię — wychowankę domu dziecka, która stawia pierwsze kroki w dorosłość. Towarzyszy jej przyjaciel i współlokator, Damien. Jej życie wydaje się spokojne i poukładane… do momentu, gdy jej wizerunek pojawia się w prasie, a na jej drodze staje mężczyzna z blizną. Od tej chwili wszystko się zmienia. To, w co wierzyła, okazuje się kłamstwem. Gdy trafia do domu Victora, zaczyna odkrywać, kim naprawdę jest. Czy Victor okaże się jej katem… czy może wybawcą? Książka jest pełna emocji i pokazuje, jak kruche potrafią być fundamenty naszego świata. Lidia mimo trudnego położenia nie poddaje się. Prowokuje, jest zadziorna, ale jednocześnie wystraszona i zagubiona. Jej przemiana jest wyraźna i przekonująca. Bohaterowie są autentyczni, z wyraźnie zarysowanymi osobowościami i własnymi rozterkami. Motyw mafii stanowi tu raczej tło — na pierwszy plan wysuwa się relacja Lidii i Victora oraz odkrywanie rodzinnych tajemnic. Z czasem między nimi zaczyna rodzić się uczucie, subtelne przywiązanie, które zmienia wszystko. Ogromne wrażenie zrobiła na mnie przemiana Lidii, która z zagubionej dziewczyny staje na czele Familii. Równie mocno poruszył mnie Victor — twardy, budzący postrach boss, który przy Lidii zaczyna mięknąć, nie tracąc przy tym autorytetu. Scena jego rzekomej śmierci naprawdę mnie zasmuciła. Mimo że wydawał się bezwzględny i zawsze dostawał to, czego chciał, zyskał moją sympatię. Okazał się troskliwy i oddany — i tym całkowicie mnie kupił. Autorka sprawnie prowadzi akcję, umiejętnie dawkuje tajemnice i wprowadza intrygi, utrzymując napięcie do samego końca. To historia, która wciąga, zaskakuje i potrafi wzruszyć — momentami naprawdę kręci się łezka w oku. Jeśli chcesz, mogę jeszcze mocniej podkręcić emocje albo skrócić tekst do bardziej „instagramowej” wersji 🔥 podkręć emocje Oczywiście 🔥 Podkręcamy emocje jeszcze mocniej: Ta historia trafiła do mnie w ramach booktouru i totalnie mną wstrząsnęła. To jedna z tych książek, które nie tylko się czyta je się przeżywa. I zostaje w głowie na długo… Lidia dziewczyna z domu dziecka, cicha, pozornie zwyczajna wkracza w dorosłość z nadzieją na spokojne życie u boku swojego przyjaciela Damiena. Wszystko wydaje się w końcu układać… aż do chwili, gdy jej zdjęcie trafia do prasy, a na jej drodze pojawia się mężczyzna z blizną. I wtedy jej świat rozpada się na kawałki. Prawda okazuje się brutalna. To, w co wierzyła przez całe życie, było misternie utkanym kłamstwem. Trafia do domu Victora bossa mafii i zaczyna odkrywać, że jej los został zaplanowany jeszcze zanim nauczyła się mówić. Czy Victor jest jej katem? Czy może jedyną osobą, która naprawdę widzi w niej coś więcej niż pionek w grze? Relacja tej dwójki to prawdziwy emocjonalny rollercoaster. Iskrzy. Boli. Przyciąga. Odpycha. Między nimi rodzi się napięcie, które czuć na każdej stronie. To nie jest cukierkowy romans - to uczucie budowane na bólu, gniewie, niedopowiedzeniach i walce o dominację. Ogromnie poruszyła mnie przemiana Lidii. Z zagubionej dziewczyny staje się silną kobietą, która potrafi stanąć na czele Familii i zawalczyć o siebie. Nie jest bezbronna. Jest wściekła. Zdeterminowana. Zraniona. I przez to tak bardzo prawdziwa. A Victor? Twardy, bezwzględny, budzący postrach. Mężczyzna, który zawsze dostaje to, czego chce. A jednak przy niej zaczyna pękać. I właśnie to pęknięcie było najbardziej poruszające. Scena jego rzekomej śmierci? Ścisnęła mnie za gardło. Nie spodziewałam się, że tak bardzo mi na nim zależy. Autorka świetnie manipuluje emocjami czytelnika. Buduje napięcie, stopniowo odsłania tajemnice, igra z uczuciami. Są momenty gniewu, niedowierzania, wzruszenia… a serce naprawdę potrafi przyspieszyć. To historia o władzy, przeznaczeniu i miłości, która rodzi się tam, gdzie nie powinna. Jeśli lubisz romanse mafijne z pazurem, silną bohaterką i mrocznym klimatem, ta książka wciągnie Cię bez ostrzeżenia i nie wypuści aż do ostatniej strony 🔥❤️

Bez filtra” to humorystyczna powieść Małgorzaty Stasiak, która ukazuje życie influencerki. Aldona kocha świat Instagrama i dba o jej idealny wizerunek w sieci. Pewnego dnia jednak mąż się buntuje i mówi, że ma dość być w jej pięknych relacjach i wyprowadza się. Aldona pod wpływem alkoholu i marihuany pisze graffiti na szkole i zostaje skazana na pracę społeczne. Musi pomóc w schronisku, domu weteranów wojennych i domu samotnej matki. Będzie to dla niej nie lada wyzwanie… Oprócz tego nawiązuje gorący flirt z jednym z swoich obserwatorów… Ta książka bardzo ciekawie pokazuje, jak łatwo uzależnić sie od perfekcyjnego życia, które ukazywane jest w sieci i można zapomnieć o prawdziwym życiu i uczuciach najbliższych. Niestety jestem pewna, że istnieje dużo takich dziewczyn jak Aldona, które zatracają się w sieci i nie dbają o najbliższych. Jednak zawsze jest czas na opamiętanie. Dla Aldony nastąpił on, gdy przeprowadzała rozmowy z weteranami wojennymi i doceniła to, w jak trudnych czasach żyli oni. Bardzo dobrze jest tu też pokazany wątek małżeński. Po wielu latach prawdziwe pożądanie już wygasło i Aldona łatwo wciąga się w wirtualny romans. Trochę to smutne i samolubne z jej strony, ale jak już wiemy, Aldona bohaterką idealną nie jest. Ważne jest jednak to, że obserwujemy jej rozwój w kolejnych rozdziałach i jest to naprawdę satysfakcjonujące. Polecam każdemu tą książkę ❤️ Oprócz ważnych tematów dostaniemy tu duża dawkę humoru ❤️

Byłam ciekawa pióra Basi, zwłaszcza, że jej książki polecały znajome mi osoby. Cieszę się, że dałam szansę kolejnej naszej autorce, bo jest ciekawie i przyjemnie czytało mi się "Kanadyjczyka". Z przyjemnością sięgnę po inne książki Pani Feder. Wielki plus za playlistę - piosenkę umieszczoną na poczatku każdego rozdziału. Uwielbiam Lindsey Sterling, niesamowitą skrzypaczkę i cieszę się, że autorka wplotła ją do fabuły. Z tego co zauważyłam @b.a.feder.autor jest zafascynowana muzyką, ma niezły gust muzyczny i dobre rozeznanie. Gdy autor pisze o czymś co kocha - to jest autentyczne i to czuć. W książce mamy kilka perspektyw, co pozwala nam pełniej poznać tę historię. Kilka razy podskoczyło mi ciśnienie, fanką Cyrusa nie zostanę, ale Logan to co innego.. Ciekawa historia dwóch braci i jednej kobiety, która łudząco im przypomina kogoś z przeszłości. Drea trafia w sam środek nieporozumienia braci, pełnego wzajemnego żalu, pretensji, poczucia winy. Gdy w grę wchodzą uczucia, nie ma czystej gry. Motywacja Cyrusa do tego co robił była okrutna, odrażająca, a na początku i ja dałam się nabrać.. Ale cała opowieść kończy się świetnie, tyle mogę Wam zdradzić!