Joy Division i Ian Curtis. Przejmujący z oddali

Name: Joy Division i Ian Curtis. Przejmujący z oddali
Rating: 6,9 (448 reviews)
Author: Deborah Curtis
ISBN: 9788324400607

Okładka książki Joy Division i Ian Curtis. Przejmujący z oddali

Deborah Curtis

6,9 / 10

448 ocen

28 opinii

Wydawnictwo Iskry

Wydawnictwo: Wydawnictwo Iskry biografia, autobiografia, pamiętnik

375 str.

Kategoria:: biografia, autobiografia, pamiętnik
Format:: papier
Tytuł oryginału:: Touching from a Distance. Ian Curtis and Joy Division
Data wydania:: 2008-01-01
Data 1. wyd. pol.:: 1997-01-01
Data 1. wydania:: 1995-01-01
Liczba stron:: 375
Czas czytania: 6 godz. 15 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788324400607

więcej

Joy Division i Ian Curtis. Przejmujący z oddali

Touching From a Distance. Ian Curtis and Joy Division

Deborah Curtis, żona wokalisty, napisała pełną emocji, subiektywną biografię Iana Curtisa, rzucając nowe światło na jego pełne pasji życie i samobójczą śmierć.

Średnia ocen

6,9 / 10

28 opinii 448 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Joy Division i Ian Curtis. Przejmujący z oddali w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Joy Division i Ian Curtis. Przejmujący z oddali

Średnia ocen

6,9 / 10

448 ocen

Twoja ocena

0 / 10

18 ocen

37 ocen

63 ocen

168 ocen

105 ocen

45 ocen

5 ocen

1 ocen

Opinia

338

340

SturmGeist

20.11.2022

7 / 10

Na półkach:

Kupując książkę, już coś wiedziałam o historii Iana Curtisa i o początkach Joy Division. Tutaj mamy duży wgląd w jego życiorys z perspektywy jego byłej żony. Książka jest mocno obiektywna. Wiadomo, że pewnych sytuacji nie ma już jak zweryfikować. Ich relacja była bardzo burzliwa i tylko Debbie może o pewnych rzeczach wiedzieć. W niektórych fragmentach czuć też dużo żalu. Biografia powstała dość późno, już na chłodno, ale też zrozumiałe, że pewne wspomnienia wciąż mogą wywoływać emocje. Na pewno gratka dla fanów, bo życiorys tego muzyka jest czymś nadzwyczajnym. W mojej kopii są też teksty piosenek i lista koncertów.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

1150 użytkowników ma tytuł Joy Division i Ian Curtis. Przejmujący z oddali na półkach głównych

Przeczytane 649
Chcę przeczytać 486
Teraz czytam 15

305 użytkowników ma tytuł Joy Division i Ian Curtis. Przejmujący z oddali na półkach dodatkowych

Posiadam 207
Ulubione 33
Chcę w prezencie 20
Muzyka 20
Biografie 15
2011 5
Muzyczne 5

Tagi i tematy do książki Joy Division i Ian Curtis. Przejmujący z oddali

artyści Joy Division muzyk artysta Curtis

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Nikt nie wyjdzie stąd żywy. Historia Jima Morrisona

Jerry Hopkins Danny Sugerman

Moja ocena – 8,5/10 Kolejna muzyczna biografia, tym razem Jima Morrisona – legendarnego lidera grupy The Doors, członka tzw. Klubu 27. Niesamowicie ekscentryczna postać, magnetyczna osobowość, zwariowana rockandrollowa dusza, niestroniąca od używek wszelkiego rodzaju. Ta książka to podróż przez szaloną krainę wraz z Królem Jaszczurem. Podczas lektury tej pozycji miejscami człowiek sam czuje się jak na tzw. haju – nie wiadomo, co nas czeka na kolejnej stronie, bo szaleństw w życiu Jima Morrisona nie brakowało. Książka obfituje w wiele zakulisowych smaczków, czytelnik na pewno nie zazna nudy. Napisana jest co prawda dosyć chaotycznie, ale ten styl dobrze komponuje się ze stylem życia lidera The Doors, który stał się symbolem swoich czasów. Król Jaszczur był skomplikowaną i złożoną postacią – miłośnikiem literatury i filozofii, a teksty jego piosenek do dziś są analizowane przez fanów jego twórczości. Prowadził niezwykle bujne życie, a to, jak i dlaczego umarł, w zasadzie do dziś pozostaje zagadką, wokół której narosło wiele teorii. To pozycja, którą koniecznie powinien przeczytać każdy fan muzycznych biografii. Mnie na tyle zainteresowała postać Jima Morrisona, że z pewnością sięgnę po kolejne książki opisujące jego historię oraz dzieje zespołu The Doors. Zapraszam na mój bookstagram https://www.instagram.com/libroholic87/

Kamil

ocenił na 8 11 godzin temu

Jim Morrison. Życie, śmierć, legenda

Stephen Davis

Świetnie napisana biografia. Żywy wartki język, mimo 400 stron nie ma tam jednego słowa za dużo, nieprzegadana. super pokazane czasy, w których Jim żył - za pomocą kilku zdań, jak w pigułce, autorowi się udaje nakreślić atmosferę ówczesną Przywiązałam się w tej książce do Jima, bardzo

kasiarzyna

oceniła na 8 6 lat temu

Björk

Lesław Haliński

Przychylam się do opinii, że książka pod względem stylistyczno-językowym nie zachwyca, mimo to dla fanów jest to rzecz warta uwagi. Każda era została dość obszernie opisana, wraz z uwzględnieniem współpracowników i inspiracji. Książka zawiera także dość dużo zdjęć, trochę ciekawostek, dyskografię. Bardzo spodobał mi się fakt, iż autor na początku przybliża nam także rodzinny kraj artystki, czyli Islandię. Pomaga to w zrozumieniu jej natury, a także twórczości. Jest to po prostu dobre kompedium wiedzy o Björk. I traktując w ten sposób tę pozycję czytelnik powinien być zadowolony.

Blue

ocenił na 6 5 lat temu

Trainspotting

Irvine Welsh

Są książki, które czyta się dla przyjemności, i są takie, które czyta się mimo wszystko. „Trainspotting” Irvine’a Welsha zdecydowanie należy do tej drugiej kategorii. To powieść, która nie zabiega o sympatię czytelnika — raczej testuje jego odporność. Nie bez powodu najpierw trafiła na listę nominacji do Nagrody Bookera, by chwilę później z niej zniknąć, gdy część jurorów uznała ją za zbyt wulgarną i zbyt obrazoburczą. Reakcje skrajne? Jak najbardziej. Zachwyt? Nie zawsze. Obrzydzenie? Bardzo często. Welsh zabiera nas na obrzeża Edynburga, gdzie życie grupy młodych ludzi toczy się w rytmie bójek, przypadkowego seksu, drobnych kradzieży i heroiny. To świat, który większość społeczeństwa woli omijać szerokim łukiem — i właśnie dlatego autor wpycha nas w niego bez ostrzeżenia. Nie po to, by szokować, ale by pokazać, że za brudem i chaosem kryją się ludzie, którzy próbują jakoś przetrwać. Nie są to „przypadki socjalne”, lecz bohaterowie z własnym, pokręconym systemem wartości, lojalnością i emocjami, których nie da się sprowadzić do prostych etykiet. Forma powieści tylko wzmacnia to doświadczenie. Wieloosobowa narracja, szkocki dialekt, potok wulgaryzmów i hiperrealistyczne opisy sprawiają, że lektura bywa męcząca, a momentami wręcz odpychająca. Ale właśnie w tej bezkompromisowości tkwi siła „Trainspotting”. To książka, która nie udaje, że świat jest ładny. Nie wygładza rzeczywistości, nie moralizuje, nie oferuje łatwych emocji. Zmusza do konfrontacji z tym, co niewygodne. I może dlatego tak trudno ją jednoznacznie ocenić. „Trainspotting” nie jest literaturą do kochania — jest literaturą, która zostaje pod skórą. To nie jest opowieść o narkomanach. To opowieść o ludziach, których społeczeństwo wolałoby nie widzieć. A Welsh, zamiast ich potępiać, daje im głos. I choć ten głos bywa brudny, chaotyczny i nieprzyjemny, to właśnie on brzmi najbardziej prawdziwie.

Mac Drew

ocenił na 8 8 dni temu

Nigdy dość. Historia the Cure

Jeff Apter

Warto, ale oczywiście w połączeniu z dyskografią zespołu. Dużo ciekawych inormacji, drobny druk, ale ciężko się oderwać. Nie jestem zbytnio obiektywny bo zacząłem lekturę zaraz po koncercie, jednak zespół legenda. Czytać, czytać i jeszcze raz czytać. Nie tylko dla fanów.

Szymon Masłowski

ocenił na 8 3 lata temu

Jimi Hendrix. Pokój pełen luster

Charles R. Cross

Bardzo dobrze udokumentowana i świetnie napisana biografia wspaniałego muzyka, gitarzysty Jimiego Hendrixa. Książkę czyta się rewelacyjnie, wciąga swoją niesamowitą atmosferą brytyjskiej i amerykańskiej muzycznej sceny lat 60. i 70. XX wieku. Poznajemy życie Hendrixa od dzieciństwa po jego śmierć. Przechodzimy przez kolejne etapy jego fascynacji i obsesji gitarowej, wczuwamy się w jego dylematy rodzinne i zawodowe. Nie obcy nam staje się wszechobecny rasizm, dyskryminacja ze strony innych muzyków, liczne romanse, bieda, narkotyki, alkohol. Książkę czyta się z ogromną przyjemnością, wiele faktów okraszonych jest licznymi anegdotami czy wspomnieniami osób związanych z geniuszem gitarowym. Autor rzetelnie i bardzo obiektywnie przedstawia nam całą historię, nie ubarwia, nie stawia zdecydowanych opinii, snuje przypuszczenia powołując się na źródła rozmów, wspomnień czy nagrań. Cross bazuje m.in. na biografii ojca muzyka, którą też bierze pod dziennikarską lupę i weryfikuje stwierdzenia Jamesa Allena. Przede wszystkim daje się wypowiedzieć faktom, ludziom czy wspomnieniom. Niesamowity upór, ogromna determinacja w dążeniu do perfekcjonizmu w opanowaniu gitary i nowatorskich sztuczek na tym instrumencie, to przede wszystkim wyłania się z kolejnych stron biografii. Gitara okazuje się być przedłużeniem ciała i umysłu Jimiego, i takim go powinniśmy zapamiętać. 1 Ps. To co najbardziej mnie zaskoczyło, to fakt, że Jimi nie umiał czytać nut, był introwertykiem i miał poważną wadę wzroku, a mimo to tworzył niesamowite kompozycje gitarowe, które dzisiaj już są niemal legendarne. 2 Ps. W kolejce czeka kolejna biografia tego autora tym razem o Kurcie Cobainie, jeżeli będzie tak dobrze napisana, to czeka mnie niezła jazda bez trzymanki:) Serdecznie polecam.

kasiaman55

ocenił na 8 3 lata temu

Dzienniki - Kurt Cobain

Kurt Cobain

Książka jest dokladnym tłumaczeniem zapisków Cobaina oraz jego rysunków z różnych etapów istnienia Nirvany. Widać w nich doskonale jakim Cobain artystą by - niepokornym, idącym pod prąd, nie godzącym się na komercjalizację swojej działalności i buntującym się przeciwko wszystkim i wszystkiemu. Dla fanów pozycja obowiązkowa.

mrix13

ocenił na 7 1 rok temu

Śmierć Bunny'ego Munro

Nick Cave

"Jestem przeklęty", myśli Bunny Munro w nagłym przeblysku samoświadomości, jaki zdarza się wyłącznie tym, którzy mają niebawem umrzeć." Jednostkowa apokalipsa komiwojażera w średnim wieku, tytułowego Bunny'ego Munro - maczystowskiego kutasa chorobliwie opętanego piczką, który zupełnie nie panuje nad sobą, a raczej nad swoim kompulsywnym pożądaniem. Bo miał takiego samego ojca i niczego więcej go nie nauczono? Bo jest idiotą, który nie potrafi docenić tego, że ma piękną żonę i syna? Bo taki jest świat? Trudno jednoznacznie odpowiedzieć.... Cała recenzja na stronie: https://nakanapie.pl/recenzje/apo-ku-wa-lipsa-czy-cos-w-tym-rodzaju-smierc-bunny-ego-munro

tsantsara

oceniła na 8 4 lata temu

Gościu. Auto-bio-Grabaż

Krzysztof Gajda Krzysztof Grabowski

Szczerzę mówiąc, podchodziłem do książki sceptycznie. Pożyczył mi ją kolega, który w rozmowie zorientował się, że kojarzę kilka kawałków Pidżamy oraz Strachów. - Musisz zatem przeczytać biografię Grabaża- stwierdził. Kiedy zanurzyłem się w historię punkrocka, rocka, lat 80. i 90. to zostałem wchłonięty na kilka dni, a przy każdej wolnej chwili nadrabiałem tę część mojej muzycznej niewiedzy. Podobały mi się również wątki poznańskie, ze względu na bliskość Poznania. Początkowy sceptycyzm zamienił się w zaskoczenie, a po oddaniu książki, musiałem koledze przyznać rację- dobrze było przeczytać tę biografię. Polecam zatem, nawet jak kogoś w ogóle nie kręci ten rodzaj muzyki.

JaceG

ocenił na 7 1 rok temu

Nirvana. Prawdziwa historia

Everett True

Książki muzyczne cechuje duża liczba stron i częste skupianie się na wątkach pobocznych. Inaczej się nie da, gdyż autorzy takich dzieł czują i czasami czynnie biorą udział w przedstawianych wydarzeniach. Tak jest u Everetta True, który nie dość, że zabiera nas w podróż po rodzącym się nowym gatunku muzycznym - grunge, to jeszcze jest tego wszystkiego uczestnikiem. To sporo daje, gdyż raz, że mamy sporą ilość pamiętników/listów/wspomnień to jeszcze rozmów, jakie autor przeprowadzał z przedstawianymi osobami. Jednak nie robi tego z jakieś sensacji, tylko bardziej kronikarskiego obowiązku, tak żeby wszystko było na swoim miejscu i każdy mógł zapoznać się z historią "Nirvany", wobec której narosło sporo legend.

Joker

ocenił na 9 4 lata temu

Pearl Jam Roślina

Małgorzata Taklińska

Jest to nic innego, jak skrupulatne opracowanie historii powstania zespołu, uwzględniając formacje poprzedzające powstanie Pearl Jamu, w których grali jego członkowie, oraz formacje pokrewne i powiązane. Fragmenty wywiadów, informacje prasowe, trochę zdjęć, historia czterech pierwszych płyt oraz pochodzące z nich teksty z polskimi przekładami. Kopalnia informacji dla fana grunge’u na temat niszowych, zapomnianych i krótko działających zespołów, których płyt chciałby poszukać i posłuchać. Całkowicie nieciekawe i nieprzydatne natomiast dla kogoś, kto nie interesuje się tego typu muzyką. Z wielkim sentymentem wzięłam tę książkę do ręki po latach i przypomniałam sobie jej treść, co spowodowało odżycie wielu wspaniałych wspomnień. Ta książka ma dla mnie bardzo osobiste znaczenie i cieszę się, że ją mam.

Literonomia

oceniła na 7 4 lata temu

Młot Bogów - Saga Led Zeppelin

Stephen Davis

Do czytania biografii zespołu Led Zeppelin przystąpiłem z perspektywy neutralnego słuchacza zespołu. Oczywiście działalność grupy to zdecydowanie nie moje lata, ale z przyjemnością zagłębiłem się w historię jednego z prekursorów ciężkiego grania, od których wiele zespołów czerpało lub czerpie garściami. Książka to gratka dla fanów i katalog soczyście pikantnych momentami ciekawostek z życia legendarnych muzyków. To także dobry przegląd muzycznych trendów minionej epoki. Po wszystkim odsłuchałem kilku płyt z dyskografii Zeppelinów. Z nabytą wiedzą zaczerpniętą z biografii, ta muzyka przybrała dla mnie zupełnie nowego znaczenia. Szczególnie zaciekawił mnie wątek sądowego sporu odnośnie zaczerpnięcia inspiracji podczas tworzenia legendarnego utworu ”Stairway to Heaven”.

Red_Ginger_1985

ocenił na 7 4 miesiące temu

Dziennik geniusza

Salvador Dali

O musze katusze! Naprawdę.. opary absurdu wylewające się z tej książki to chyba jednak geniusz :D Obstawiałem że po kilkunastu stronach będę zmęczony i odpuszczę ale nie! Przeczytałem i idąc spać z bananem na twarzy wyobrażałem sobie te surrealistyczne sceny opisane w książce.

Kamil

ocenił na 7 1 rok temu

Perła. Obsesje i namiętności Janis Joplin

Ellis Amburn

Widziałam wiele krytycznych opinii na temat książki a mi się czytało ją dobrze, być może dlatego, że patrzyłam na to nie jako fanka Janis a po prostu ze zwykłej ciekawości jaka to była osoba na co dzień, poza sceną. I nie można tu mieć pretensji do autora, że przedstawił Joplin jako osobę pełną uzależnień, bo taka właśnie Janis była. Nie wymagajmy idealizowania osób i robienia z nich natchnionych , wrażliwych ponad przeciętność, uduchowionych bohaterów, tylko dlatego , że mieli niesamowity głos i charyzmę na scenie. O tym już wiemy słuchając jej utworów a to co przedstawia autor po odbyciu wielu rozmów z osobami blisko związanymi z Joplin to inna bajka, która pokazuje to drugie „ja” artystki. Doceńmy jej głos i jej twórczość, ale nie róbmy z niej boginii, bo gdyby nie wiele zbiegów okoliczności , które pomogły jej ukazać światu ten talent to traktowalibyśmy ją jak tysiące innych osób uzależnionych od seksu i narkotyków …

Lilian

ocenił na 7 11 lat temu

Blizna

Larry Sloman Anthony Kiedis

Jest to pierwsza książka, którą przeczytałam po angielsku w wieku 15 lat, i bardzo mnie wtedy przejęła i zaabsorbowała. Cóż to dużo mówić- sex, drugs & rock'n' roll. Za drugim razem już trochę momentami nużąco, szczególnie opisy jego dziewczyn, gdzie każda była najwspanialsza. Trochę brakowało mi muzyki. Jednak wciąż to pozycja obowiązkowa dla fanów Papryczek.

Jagoda Strojanowska

oceniła na 6 2 lata temu

Czysta anarchia

Woody Allen

Mógłbym wyciąć z tego zbioru absurdalnych opowiastek kilka naprawdę porażająco komicznych historyjek. Parskałem śmiechem i starałem się zapamiętywać co apetyczniejsze kawałki, które Allen zdaje się wytrząsać z rękawa. Tu trzeba mieć wrodzony dar od Stwórcy, bo nie wierzę, że można po prostu myśleć, myśleć i wymyślić żart. To się rodzi samo. Kilka tekstów słabszych, co jest chyba winą "przedawkowania" tego typu tekstów. Miejscami drażnić może zbyt głębokie zanurzenie w (pop)kulturze amerykańskiej, co utrudnia poruszanie się w kontekstach niezbędnych do rozpoznania żartu. Na szczęście mamy na końcu sporą dawkę "przypisów" tłumacza. (Gdyby tak na poważnie rozmawiać o tej książce, to wyjdzie, że to w sumie cholernie gorzka satyra na kapitalizm)

Bosy_Antek

ocenił na 6 1 rok temu

Janis Joplin. Żywcem pogrzebana

Myra Friedman

Jest to trzecia książka o Janis, którą przeczytałam (poprzednio były to Perła oraz W drodze) i moim zdaniem jest najlepsza. W porównaniu z książką Cooke'a, gdzie Janis jest tak naprawdę postacią drugoplanową, Żywcem pogrzebana zawiera ogrom osobistych wspomnień związanych z Joplin. Są tu analizy, dlaczego według autorki Janis sięgała po alkohol, heroinę i uprawiała dużo przygodnego seksu. Książka jest dobrze napisana i ciekawa, szybko się ją czyta. Nie zgadzam się z zarzutem subiektywności autorki. Wiadomo, że Janis była jej bliska i wspomina ją ciepło, ale nie szczędzi też ostrych czasami słów krytyki. Przedstawia jej nałogi takimi jakimi były w rzeczywistości, nie upiększając niczego. Naprawdę polecam wszystkim zainteresowanym życiem Janis.

Claudia

oceniła na 9 5 lat temu

Bądź jaki bądź. Historia Nirvany

Michael Azerrad

Nie znam nikogo, przynajmniej z mojego pokolenia, kto nie przechodziłby choćby chwilowej tzw. zajawki na Nirvanę. No może znalazłoby się trochę takich osób, niemniej one tylko potwierdzają regułę. Nirvana to zespół legenda, jeden z najważniejszych w historii rocka, który stawiam na równi obok mojego ulubionego Led Zeppelin. Na czym polega fenomen muzyczny Nirvany? Bardzo umiejętne połączenie melodyjnego popu z rockiem alternatywnym i surowością punk rocka. To sprawiło, że ewoluował zupełnie nowy gatunek muzyczny o nazwie grunge (czyt. grandż). Ponadto jak to ktoś powiedział o płycie „Nevermind” to wesołe melodie ze smutnymi tekstami. I w tym tkwi chyba ich siła. Głównym sprawcą zamieszania pod szyldem Nirvany był oczywiście frontman, wokalista i gitarzysta a także kompozytor i tekściarz Kurt Cobain. Postać mocno kontrowersyjna, jedni go kochali, inni nienawidzili. Jaki był naprawdę Kurt? Na pewno bardzo wrażliwy artysta, może nie przewrażliwiony bo przewrażliwionym można być wyłącznie na swoim punkcie (choć to może trochę też) a on był raczej nadwrażliwy, gdyż bardzo mocno dotykało go cierpienie innych ludzi jak np. dzieci chorych na raka. Jego żywot był bardzo krótki, żył zaledwie 27 lat, ale zdążył poznać co to prawdziwa sława i rozgłos, choć to paradoksalnie wcale go nie uskrzydlało a raczej uwierało. Nic dziwnego skoro doświadczył medialnej nagonki, po tym jak na własne życzenie wpakował się w narkotyki. Na co dzień Kurt był raczej miłym, cichym i spokojnym facetem, ale kiedy wychodził na scenę dawał upust emocjom i po każdym koncercie rozwalał sprzęt grający, zresztą do spółki z całym zespołem co stało się znakiem firmowym Nirvany. Pochodził z małej miejscowości pod Seattle i w wieku ośmiu lat jego rodzice się rozwiedli co bardzo mocno przeżył. Można zastanawiać się czy to nie przyczyniło się do jego samobójczej śmierci jak również to, że jako artysta w pewnym momencie poczuł się wypalony. Można by tak długo jeszcze opowiadać, ale zainteresowanych odsyłam do książki. „Bądź jaki bądź. Historia Nirvany.” to bardzo ciekawa pozycja, choć niewątpliwie skierowana tylko do fanów tego zespołu. Zawiera obszerne wypowiedzi członków zespołu i osób z jego otoczenia, omówienie płyt jakie nagrał i czarno białe zdjęcia i grafiki. Książkę czytało mi się świetnie i mogę powiedzieć, że to naprawdę solidny kawał dziennikarskiej roboty. Po śmierci Kurta książkę uzupełniono o ostatni rozdział, który szerzej omawia sprawy związane z jego samobójstwem. Czy polecam? Dla fanów zespołu jak najbardziej, jest to pozycja „must read” a reszcie niekoniecznie, ale to już według uznania. Osiem gwiazdek (rewelacyjna).

ucho_igielne

ocenił na 8 2 lata temu

Niepiosenki

Kazik Staszewski

"Ryby w wannie pływały, ach jaki ja byłem młody"- oczywiście wers z 'Parady wspomnień" Przy tych felietonach można sobie stworzyć osobistą, bo to książka jest z gatunku tych, które by smakowały trzeba je umieścić w jakimś własnym kontekście. Przy okazji można sobie przypomnieć to i owo, a i wielokrotnie uświadomić sobie pewne fakty. Wiele z tych felietonów na pewno czytałam przed laty, bo na gazety, w których były publikowane kieszonkowe musiało wystarczyć. Zagadką pozostaje to, jak je wówczas odbierałam. W tej kwestii pamięć milczy i nieustępliwie wykręca się niepamięcią.

alutka74

ocenił na 7 4 lata temu

Al Pacino o sobie samym

Lawrence Grobel

Ależ to było kapitalne czytanie. Zawsze Al Pacino, jak dla mnie, świetnie wczuwał się w swoje role, potrafił nadać sens, był i jest jednym z moich ulubionych aktorów, natomiast nie wiedziałam o nim zbyt wiele. Po przeczytaniu tego wywiadu, który "ciągnął" się bardzo długo dostrzegłam w Nim Człowieka, osobę, która ma własne myśli, potrzeby i frustracje. Poleca wszystkim, i tym, których fascynuje Al Pacino i tych, którzy Go nie znają. Świetny wywiad ze Świetnym człowiekiem!!!

Hania

oceniła na 9 1 rok temu

Cytaty z książki Joy Division i Ian Curtis. Przejmujący z oddali

Jak nieszczęśliwym trzeba się czuć, by życie wydawało się gorsze od śmierci?

Deborah Curtis Joy Division i Ian Curtis. Przejmujący z oddali Zobacz więcej

Zapomnienie było jedyną szansą ucieczki

Deborah Curtis Joy Division i Ian Curtis. Przejmujący z oddali Zobacz więcej

...kolczyk w jego uchu, ciemne okulary noszone po zmierzchu i dym z papierosów marlboro.

Deborah Curtis Joy Division i Ian Curtis. Przejmujący z oddali Zobacz więcej

Więcej