Jak Jeżyk z Prosiaczkiem Boga szukali i co z tego wynikło

Name: Jak Jeżyk z Prosiaczkiem Boga szukali i co z tego wynikło
Rating: 6,8 (42 reviews)
Author: Michael Schmidt-Salomon
ISBN: 9788362744695

Okładka książki Jak Jeżyk z Prosiaczkiem Boga szukali i co z tego wynikło autora Helge Nyncke, Michael Schmidt-Salomon, 9788362744695

Okładka książki Jak Jeżyk z Prosiaczkiem Boga szukali i co z tego wynikło

Michael Schmidt-Salomon, Helge Nyncke

6,8 / 10

42 ocen

12 opinii

Instytut Wydawniczy Książka i Prasa

Wydawnictwo: Instytut Wydawniczy Książka i Prasa literatura dziecięca

40 str.

Kategoria:: literatura dziecięca
Format:: papier
Tytuł oryginału:: Wo bitte geht’s zu Gott? fragte das kleine Ferkel
Data wydania:: 2013-03-29
Data 1. wyd. pol.:: 2013-03-29
Liczba stron:: 40
Czas czytania: 40 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788362744695

Książka przeznaczona zarówno dla dzieci jak i dorosłych. Mądra i dowcipna przypowieść o tym, jak największe światowe religie zamiast wprowadzać miłość i pokój czynią nas nietolerancyjnymi i nieszczęśliwymi.
W Niemczech - superbestseller!

Średnia ocen

6,8 / 10

12 opinii 42 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Jak Jeżyk z Prosiaczkiem Boga szukali i co z tego wynikło w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,1

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,6

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Opinia społeczności i

Jak Jeżyk z Prosiaczkiem Boga szukali i co z tego wynikło

Kto zna/ nie zna Boga, temu czegoś brakuje. Mam mieszane uczucia. Faktycznie religie pozbawione otoczki wiary mają niektóre założenia absurdalne. Pomysł świetny, bardzo potrzebny dla wszystkich, którzy chcą wychować swoje dzieci w wolności od religii. I dlatego bardzo chciałabym, żeby ta książka została lepiej napisana. Może bardziej subtelnie, może bardziej z humorem (coś bardziej w stylu Janosha). No czegoś tej książce brakuje.

Zgłoś

751

360

Oceny książki Jak Jeżyk z Prosiaczkiem Boga szukali i co z tego wynikło

Średnia ocen

6,8 / 10

42 ocen

Twoja ocena

0 / 10

7 ocen

4 ocen

11 ocen

6 ocen

3 ocen

4 ocen

0 ocen

3 ocen

4 ocen

Opinia

Maciej

05.03.2022

2 / 10

Na półkach:

Książeczka w której wykorzystuje się symbolikę nazistowską nie powinna nigdy pojawić się w druku. Domyślam się, że jest to wynikiem głupoty a nie zamierzonym działaniem. Pokazanie dzieciom, że są różne drogi i że jedną z dróg jest ateizm jest bardzo potrzebne w świecie, gdzie dzieci skazuje się na instytucje religijne. Kupiłem ją dla kilkuletniej siostrzyczki. Sądziłem, że książeczka będzie pokazywała w neutralny i obiektywny sposób świat religijnego absurdu. Okazało się, że książeczka uczy uprzedzeń. Nadto, znajoma uświadomiła mi, że rabin jest narysowany w taki sposób, w jaki był rysowany na przedwojennych nazistowskich ulotkach. Ta książeczka nie powinna trafiać w ręce dzieci. Daję jakiekolwiek gwiazdki za to, że tak potrzebnym temat ktoś się w ogóle zajął.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

92 użytkowników ma tytuł Jak Jeżyk z Prosiaczkiem Boga szukali i co z tego wynikło na półkach głównych

Przeczytane 51
Chcę przeczytać 41

24 użytkowników ma tytuł Jak Jeżyk z Prosiaczkiem Boga szukali i co z tego wynikło na półkach dodatkowych

Posiadam 13
Ulubione 4
Dla dzieci 2
Dzieciowe 1
Kubusiowe 1
Racjonalizm, ateizm, antyklerykalizm 1
Moje książki *,* 1
2016 1

Tagi i tematy do książki Jak Jeżyk z Prosiaczkiem Boga szukali i co z tego wynikło

Bóg religia wiara

Inne książki autora

Więcej

8,3

Poza dobrem i złem Michael Schmidt-Salomon

8,0

Humanizm ewolucyjny. Dlaczego możliwe jest dobre życie w złym świecie. Michael Schmidt-Salomon

więcej

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Cyrk

Maciej Byliniak

Znakomita pozycja. Plakaty autorstwa wybitnych polskich plakacistów reprezentujących złote lata Polskiej Szkoły Plakatu zostały zebrane i zestawione w zabawną narrację. Wszystkie plakaty powstały do tematu "cyrk", wiele z nich stanowi dziś obiekty kolekcjonerskie czy muzealne. Maciej Byliniak, redaktor w wydawnictwie Dwie Siostry ułożył krótkie wierszyki, zgrabnie bawiąc się językiem. A Grażka Lange dała typografii właściwy ciężar. Pozycja dla dużych i małych, również jako prezent dla zagranicznych przyjaciół zakochanych w polskim plakacie.

Skakanka

oceniła na 10 13 lat temu

O psie, który szukał

Joanna Guszta

Książka opowiada o pewnym psie, który czegoś szukał „a nos ciągle pracowicie mu się poruszał”. Miał tylko trzy małe łapki, na których podążał przez miasto. Pobiegł obok szkoły, koło sklepu z mięsem Pani Danusi, ulicą Klonową – zajrzał przez okno do domu grających w szachy dwóch starszych panów, minął budkę z gazetami, poczuł znajomy zapach kota, dotarł do parku, pomknął pod swoje ulubione drzewo, popędził na parkową górkę, z której rozlegał się widok na całe miasteczko. Teraz już wiedział gdzie pobiec! Pomknął w dół ruchliwej ulicy, ale zatrzymał się na czerwonym świetle, bo był mądrym psem. Przebiegł obok sklepu ze starymi telewizorami Pana Zygmunta… Żeby się dowiedzieć czego szukał i czy to znalazł pójdźcie do księgarni lub biblioteki :) . Więcej na ksiazkoteka.bloa.pl

ksiazkoteka

oceniła na 7 11 lat temu

O małym krecie, który chciał wiedzieć, kto mu narobił na głowę

Wolf Erlbruch Werner Holzwarth

Książka nie dla każdego. Choć przyznaję, że mnie i mojego syna bawi. Może uznać ją za kontrowersyjną, niesmaczną... Weźcie oddech (byle nie za głęboki ;p). Publikacja dotyczy kupy, czyli tego co zdarza się zrobić każdemu z nas w zaciszu toalety. Niestety krecikowi, ktoś narobił na głowę. Jest oburzony. Kto by nie był? Wychodzi spod ziemi by znaleźć winowajcę. Niestety jest krótkowidzem, co nie ułatwia śledztwa. Zaczepia róże zwierzęta i zadaje im to samo pytanie - Czy to Ty narobiłeś mi na głowę? Gdy już traci nadzieję na rozwiązanie zagadki, niespodziewanie otrzymuje pomoc. Książeczka ma prosty tekst, frazy się powtarzają. Występują w niej "odgłosy" wyskakującej na świat kupy. Brak tu wulgarności. Ilustracje są jasne i czytelne. Publikacja pokazuje nam bogaty świat zwierzęcej kupy. Ale także uczy szacunku do innych.

Apo

ocenił na 7 1 rok temu

Zgubione, znalezione

Shaun Tan

Shaun Tan to twórca, któremu nie mogę się oprzeć w żadnej postaci. Dawkuję sobie jego kolejne dzieła od czasu, kiedy natrafiłam na „Opowieści z najdalszych przedmieść” i zakochałam się w nieoczywistych opowiadaniach przeplatanych przepięknymi ilustracjami. „Zgubione, znalezione”, picturebook zawierający trzy różne utwory o zmiennej, choć w każdym przypadku dość smutnej tematyce, zostawiłam sobie na sam koniec. Obrazy nakreślone przez autora są niesamowicie sugestywne. Zawierają szczegóły, które odkrywa się od razu lub po pewnym czasie. Są przebogate w znaczenia, przemyślane od pierwszej do ostatniej kreski. W pierwszym utworze autor mierzy się z wizją depresji, w drugim z wyobcowaniem i utratą dziecięcej niewinności, a w trzecim, moim zdaniem najtrudniejszym do czytania, z konsekwencjami kolonializmu. Czyta się je szybko, ale niezmiennie chce się do nich wracać i zanurzać w tej narracji na nowo. Zawsze i wszędzie będę polecać tego autora. Proszę, czytajcie i odkrywajcie!

aredhela

oceniła na 10 3 lata temu

Kot Prot

Theodor Seuss Geisel

Czytając dziecku nietrywialne książki, samemu można się czegoś nauczyć, w tym wypadku wpadło mi kilka słówek i za to cenie Barańczaka najbardziej. Świetnie zrymowane zwrotki wymagające nieco więcej uwagi zarówno od rodzica jak i od dziecka. No, ale w końcu ma to być dla mnie i dzieci jakieś intelektualne poruszenie, a nie prosta, a la serial brazylijski, rozrywka.

SzklanaPoziomka

oceniła na 9 4 lata temu

Brud

Olga Woźniak

To naprawdę niegłupia książeczka. Przeczytałem dość przypadkowo bo cieniutka i podobała mi się. Autorka pisze właściwie o rzeczach oczywistych, ale takich, których na co dzień sobie nie uświadamiamy. A jaki wniosek ? Warto się myć i warto czasami sprzątać :))

Roman Dłużniewski

ocenił na 6 9 lat temu

Strachy na lachy. Jak pokonać czarownice?

Roland Garrigue Catherine Leblanc

Nawet jeśli nikt nie straszy dziecka tym, że jakaś czarownica przerobi je na pasztet, to i tak będzie ono odczuwało przed tą demoniczną postacią lęk. Pomijając fakt, że wiedźmy nabroiły przecież sporo w literaturze dziecięcej, to są po prostu odstraszająco paskudne: mają na gębach liszaje i krosty oraz wielkie haczykowate nosy. Na dokładkę noszą się w dziwnych szpiczastych kapeluszach, latają na miotłach i mają przeraźliwie skrzeczący śmiech. Komu na taki widok nie włączyła by się w głowie syrena alarmowa? Sytuacja jeszcze bardziej się komplikuje, gdy dziecko jest świadome tego, z kim ma do czynienia. Jeśli bowiem weźmiemy pod uwagę ugruntowany w naszych wyobrażeniach obraz potwornej wiedźmy, która porywa dzieci, następnie je tuczy, by w końcu ugotować lub upiec i ze smakiem pożreć, trudno dziwić się najmłodszym, że mają pietra, na samo wspomnienie o niej. Trudno również w takiej sytuacji odmówić dzieciom prawa do poznania możliwości obrony przed takim dzieciojadem. Na pewno poczują się bezpieczniej, gdy będą wiedzieć jakie wróg ma słabe strony i jak go szybko unieszkodliwić. Całość na: http://alicya.pl/jak-pokonac-czarownice/

Alicya Oss

ocenił na 7 9 lat temu

Dom

J. Patrick Lewis Roberto Innocenti

Przepiękna, nostalgiczna, przejmująca opowieść, pełna szacunku do historii, oparta na akceptacji zmiennego losu. Ilustracje niezwykłe. Dom, bohater historii, który jest wznoszony i rujnowany (ogałacany, zmieniany, plądrowany), który jest towarzyszem celebracji ważnych rodzinnych chwil i momentów rozpaczy czy samotności, który jest uwikłany w wir historii... ale jest i trwa... ze spokojem, akceptacją i godnością.

Anna_Kowalska

oceniła na 10 1 rok temu

Kot Prot znów gotów do psot

Theodor Seuss Geisel

Dr. Seuss od swojego debiutu w 1937 roku bawi i uczy kolejne pokolenia dzieci. W swoich książkach zawarł wszystko to co lubią najmłodsi. Czyli dużo zabawy, śmiechu, emocji i o wiele więcej. Na podstawie przygód kota Prota powstał również serial animowany. "Kot Prot znów gotów do psot" to kontynuacja perypetii zwariowanego kota w wielkim kapeluszu. Tym razem Prot pomaga na swój sposób w odgarnianiu śniegu, jednocześnie zaprasza dzieci do szalonych zabaw. I także tutaj, niezwykle zabawne wiersze sprawiają, że dzieci śmieją się i bawią. Świetne ilustracje to dodatkowy atut. Tłumaczył Stanisław Barańczak. Książka zawiera także tekst po angielsku. Polecam.

eR_

ocenił na 8 8 lat temu

Strachy na lachy. Jak pokonać duchy?

Roland Garrigue Catherine Leblanc

Zerkam na półkę, ale okładka książki napawa mnie niepokojem. Może to nie jest dobre rozwiązanie? Może właśnie po przeczytaniu tej książki dzieci będą nawiedzać częstsze koszmary? W końcu jednak zabieram "koszmarki" ze sobą. A co! Do odważnych świat należy! "Strachy na lachy" to seria, która przedstawia najczęstsze koszmary senne naszych dzieci. Zresztą nie tylko senne... Dzieci mają niesamowicie rozwiniętą wyobraźnię i nieraz trudno im odróżnić fikcję od rzeczywistości. Seria, którą niedawno miałam szansę poznać, pomaga uporać się z lękiem, przed wampirami, pająkami, smokami, duchami itp. Sięgając po książki, nie byłam pewna, czy zamiast oswoić dzieci z kreaturami, nie wzbudzę w nich jeszcze większego strachu. Zwłaszcza, że wcześniej Rafał nie wiedział kim jest wampir, czy czarownica . Na całe szczęście, moje wątpliwości szybko zostały rozwiane. Książki z serii "Strachy na lachy" doskonale parodiują przerażające stwory. Wstęp zawsze nieco trzyma w napięciu - pokazując, że lęk przed daną rzeczą jest słuszny. Lecz już po chwili mamy rozwiązanie danego problemu - w końcu tytuł do czegoś zobowiązuje. Jak pokonać czarownicę? A no oczywiście rozpędzając się i odlatując na odkurzaczu. Jak pokonać ducha? Ochlapując go wodą, ale uważajcie - nie wydmuchujcie w ducha nos. W końcu to nie ładnie pomylić go z chusteczką do nosa. A wiecie jak pokonać wilka? Najlepiej krzyknijcie: Dupa! Wilk będzie tak przerażony naszym słownictwem, że czmychnie w siną dal. Dzieci zanosiły się śmiechem zapoznając się z kolejnymi radami. Mało tego - jakiś czas lektura stała się częstą opowiastką na dobranoc. Nocnych koszmarów w tym czasie nie odnotowałam. Chociaż... Raz Oli przyśniły się węże, które pełzały po podłodze i usiłowały ją ukąsić. Po niespokojnej nocy dopytywała, czy w koszmarkowej serii ukazało się może coś na temat tych paskudztw. Tak więc czekamy na kolejne wydanie, tym razem z cyklu: Jak pokonać węże.

zdolnedzieci

ocenił na 7 9 lat temu

Księga straszliwej niegrzeczności - napisał Wilczuś z wielkiej złości

Ian Whybrow

Bardzo ciekawa forma napisania książki. Są to listy młodego Wilczka, który wysyła je do rodziców. Podobała mi się też mapa krainy umieszczona na początku książki. Przez to możemy śledzić drogę bohatera. Historia była okej, jednak mam drobne uwagi co do języka tam użytego. Uważam, że niektóre teksty i odzywki wilka są trochę dla starszych dzieci niż 4-6 letnie.

wojtek-w

ocenił na 6 2 lata temu

Nie każdy umiał się przewrócić

Toon Tellegen Ewa Stiasny

Książka zrobiła na mnie niezwykłe wrażenie. Sposób opowiadania o zwierzętach zupełnie inny niż kiedykolwiek zdarzyło mi się przeczytać... Dla dzieci myślę 9+ , oryginalne poczucie humoru w opowieściach bardzo przypasowało mnie i córce. Myślę , że z tą książką jest trochę jak z sushi ;) , albo pokochasz po 2-3 opowiadaniach albo odłożysz na półkę i już do niej nie wrócisz . Polecam spróbować!

molAM

ocenił na 9 1 rok temu

Baśnie z czterech stron świata

Agnieszka Sobich

Zbiór 40 baśni opracowanych przez Agnieszkę Sobich. W zbiorze: 1. Pan Twardowski, baśń polska 2. Królowa Śniegu, baśń duńska wg Hansa Christiana Andersena 3. Biały Rekin, baśń znad fiordów Północy 4. O Olafie i czarodziejskiej piszczałce, baśń z mórz północnych 5. O starym pasterzu Lamu i jego wiernym psie, baśń eskimoska 6. O synu rybaka i córce Słońca, baśń syberyjska 7. O Olenie kochającej złoto, baśń z Uralu 8. O Aleksym i Szarym Wilku, baśń rosyjska wg Aleksieja N. Tołstoja 9. Prządki złota, baśń estońska 10. O trzech braciach, którzy byli do siebie podobni, baśń litewska 11. O cesarzewiczu zaklętym w węża i jego żonie, baśń serbska 12. O Finnie Złotowłosym i ośmiu krasnoludkach, baśń szkocka 13. Pani Zamieć, baśń niemiecka wg Jacoba i Wilhelma Grimmów 14. Wróżki, baśń francuska wg Charles'a Perraulta 15. Biały wilk i pasterka, baśń hiszpańska 16. O pasterzu, który chciał być królem, baśń z Korsyki 17. Baśń o złotym dzbanie, baśń kaukaska 18. O sprawiedliwym władcy morza i złym szachu, baśń perska 19. O cudownym ptaku Kafti, baśń armeńska 20. O Sosłanie i pięknej Koser, baśń gruzińska. 21. O mądrym słowiku, który uciekł ze złotej klatki, baśń tatarska 22. Opowieść o Słoncu, Księżycu i Kogucie, baśń indyjska 23. Skrzynia mądrego straca, baśń nepalsa 24. Ptak Szczęścia, baśń z kraju Bhutan 25. Myśliwy Borołdoj-Mergen i jego syn, baśń mongolska 26. O pięknej Czang, baśń chińska 27. Skąpy Nedo i myśliwy Sazaki, baśń japońska 28. O ośle zwycięzcy, baśń marokańska 29. Mrille, baśń kameruńska 30. Smok z jeziora, baśń z Tanzanii 31. Ranira z Jeziora Słonego, baśń z Madagaskaru 32. Fregata Oronga z Wyspy Olbrzymów Ahu, baśń z Wyspy Wielkanocnej 33. Jak Manui wyłowił wyspy z morza, baśń polinezyjska 34. Wódz Wiatr Północy i Nieustraszony Bóbr, baśń indiańska 35. Jak się na niebie pojawiły Słońce i Księżyc, baśń indiańska 36. Czarodziejski łuk, złoty jeleń i szczebioczący ptak, baśń meksykańska 37. Ludzie-ptaki, baśń kolumbijska 38. Tangali i córka Księżyca, baśń brazylijska 39. O Marandzie, która miała kołyskę z muszli, baśń z Wysp Kanaryjskich 40. O chłopcu w skórze węża, baśń australijska

Drobinka

oceniła na 7 9 lat temu

Księżycolud

Tomi Ungerer

Książka do podziwiania ilustracji. A sam pomysł na książkę dość ciekawy. Oto Księżycolud zapragnął tańczyć z ludźmi. Spada więc na Ziemię. Lecz tutaj - o dziwo - nie czeka go nic miłego. Lecz dzięki niezwykłym właściwością Księżyca awantura kończy się dobrze, Księżycolud po części spełnia swe marzenie i decyduje się powrócić do siebie. Subiektywnie od 5 lat.

Abee

ocenił na 7 10 lat temu

Jedno oko na Maroko

Tomasz Kwaśniewski Anna Bedyńska

Przeciekawa książka reporterska dla dzieci - zbiór wywiadów z ludźmi w jakichś sposób innymi od "zwykłego" człowieka. Całość uzupełniają zdjęcia rozmówców i pytania zadawane z perspektywy dziecka. Wśród gości mamy m.in. księdza, osobę niewidomą, bezdomną, bez rąk, kulturystę, osobę niskorosłą, grubą i lubiącą chodzić na plaże nudystów. Rozmowy prowadzone z szacunkiem i ciekawością mogą pomóc budować dzieciom i dorosłym wrażliwość na drugiego człowieka.

Z_błyskiem_w_oku

ocenił na 10 1 rok temu

Chrupek i Miętus – dzikie zwierzęta

Delphine Bournay

Książka ta jest na pewno inna niż wszystkie. Wydaje mi się jednak, że do mnie przemówiłą ona bardziej niz do mojego 5-letniego synka. Możliwe, że był na nią jeszcze za mały, żeby umieć docenić jej wyjątkowość. Mi osobiscie najbardziej podobało się opowiadanie "Mapa". Hmmm, jest duzo ciekawych, wartościowych książek, więc chyba nie kupiłabym drugiego tomu z tej serii. Przeczytac z ciekawości, na pewno tak. Ale do tego musiałabym móc wypożyczyc ją w bibliotece. P.S. Wróciłam do lektury tej książki, gdy synek skonczył 6 lat i tu odbiór okazał sie już bardzo pozytywny. Tak więc chyba dorósł juz do tej ksiązki ;-)

katecz

ocenił na 7 10 lat temu

Tam, gdzie żyją dzikie stwory

Maurice Sendak

Nieczęsto piszę opinie ale tutaj czuję, że muszę bo zaskakują mnie opinie czytelników sugerujące brak morału/przesłania. Drodzy rodzice, to jest bardzo ważna i wartościowa książka dla maluchów idealna jako zaczyn do wspólnych rozmów o wartościach. Uwaga spoiler. Mały Maks broi i wyprowadza mamę z równowagi (kto ma dzieci ten wie). Mama odsyła Maksa do jego pokoju bez kolacji. Tam rozzłoszczony chłopiec ucieka w świat fantazji, w których oddala się do odległej, fantastycznej krainy dzikich, strasznych stworów, które poskramia i zostaje ich królem. Słowem, wszystko jest tak jak on chce. Stwory słuchają wszystkich rozkazów swego króla, który zarządza dzikie harce, psoty i zabawy bez limitu do czasu... aż uświadamia sobie, że jest samotny a "władza i bezgraniczna autonomia" nie uczyniły go szczęśliwym. Maks zapragnął wrócić do domu pomimo zachęt dzikich stworów by zostać i psocić dalej. Gdy wrócił, na jego stoliku czekała już pachnąca i "jeszcze ciepła kolacja". Trochę o granicach, trochę o miłości i wzajemności, sporo o przezwyciężaniu dziecięcej "pasji" i tym, że miłość matki "zaczeka na stoliku". Jeden z moich ulubionych picturebookow dla dzieci. Piękne, stonowane ilustracje. 10/10.

Pani

ocenił na 10 8 miesięcy temu

Bezpowrotna góra. Baśnie japońskie

Zbigniew Kiersnowski Piotr Fąfrowicz

BAŚNIOWA JAPONIA Baśnie to coś o wiele więcej, niż tylko opowieści do snucia dzieciom najlepiej przed snem, zawierające poza samą interesującą treścią przesłanie i pochwałę pewnych konkretnych postaw. To także (przede wszystkim?) świadectwo swoich czasów, a zarazem rzut oka na kulturę, w której powstały. Właśnie dlatego słowo „baśnie” kojarzy nam się tak egzotycznie. I w ten kontekst doskonale wpasowuje się tam „Bezpowrotna góra”, który zabiera nas do odległej Japonii. Od opowieści o odważnym i walecznym młodym księciu Haitamagusuku, który na wieść o urodzie pięknej księżniczki Tomanomino z dalekiego królestwa, wyrusza zdobyć jej rękę, i historii Yasuny który pomógł uciec lisowi umykającemu przed polowaniem, przez opowiadanie o człowieku, który pod względem posiadania miał wszystko, a jednak czegoś mu brakowało oraz przypowieści o rzece, przez którą nikt nie potrafił się przeprawić, po baśnie o spotkaniu sieroty z żurawiem i ofiarach składanych władczyni trzęsawiska. Mityczne stworzenia, samurajowie, potwory, księżniczki, skarby, miłość, istoty nie z tej ziemi, demony i bogactwo przyrody. Rozległość opowieści jest wielka, ale łączy je jedno – morał płynący z ich treści. I niesamowita barwność. Bo baśnie japońskie są przecież, jak wszystkie inne baśnie świata. Niosą ze sobą te same wartości, promują takie same postawy i potępiają to samo. Są uniwersalne, jak wszystkie inne, a jeśli przyjrzeć się im bliżej, bez problemu dostrzega się coś innego – powtarzające się motywy znane na całym świecie, a to z baśni właśnie, to znów z mitologii czy literatury antycznej. Różni je tylko sceneria i miejsce stworzenia, choć wszystkie korzenie mają wspólne. To wprawdzie tylko dwadzieścia jeden opowieści z niezliczonego ogromu japońskich przekazów ludowych, ale po „Bezpowrotnej górze” widać, jak trafny jest to wybór. Czasem krótkie, czasem dłuższe, rozbudowane, dynamiczne. Nie tyle przetłumaczone, jak raczej napisane na nowo według tradycyjnych podań i legend, co zauważa sam autor, stanowią doskonałe wprowadzenie do świata baśni z kraju kwitnącej wiśni. Całość została prosto, tradycyjnie zilustrowana (tradycyjnie w sensie dla naszych europejskich gustów), pięknie wydana w twardej oprawie i z czcionką, która ułatwia samodzielną lekturę młodym czytelnikom, warta jest poznania i zagłębienia się w ten świat. Polecam tak spragnionym baśniowych historii dzieciom, jak i ciekawym ich dorosłym, którzy odnajdą w nich o wiele więcej, niż tylko opowieści dla najmłodszych. Recenzja opublikowana na moim blogu http://ksiazkarnia.blog.pl/2016/05/14/bezpowrotna-gora-basnie-japonskie-zbigniew-kiersnowski-piotr-fafrowicz/

Wkp

ocenił na 7 9 lat temu

Regulamin na lato

Shaun Tan

Czytałam i przeglądałam tą publikację już kilka razy. Zawsze odkrywam w niej coś nowego, zaskakującego i... mądrego. Regulamin skierowany jest do dzieci i młodzieży. To proste zasady jakie powinni przestrzegać w okresie wakacyjnym. W książce starszy brat, uczy młodszego reguł i zasady, tak by bezpiecznie przeżyć każdy dzień. Muszę tu dodać, że nie są to standardowe zasady, którymi my rodzice karminy nasze dzieci. Nie ma ani słowa o przechodzeniu po pasach, nie braniu słodyczy od obcych. Są jednak inne, równie ważne. Treść jest raczej lakoniczna. Ale wraz z obrazem zapraszają do świata wyobraźni... do zmiany postrzeganie świata. Popatrzmy na to co jest wokoło oczami dziecka. Ilustracje są obrazami olejnymi, pełne są soczystych barw. Przykuwają wzrok. Nie są jednoznaczne, posiadają element (lub kilka), który wytrąca nas z realizmu zapraszając nas do korzystania z dziecięcej wyobraźni. Opowieść jest tajemnicza, prosta, wyjątkowa, niezwykła, pobudzająca wyobraźnię, z magicznymi elementami.

Apo

ocenił na 8 1 rok temu

Straszna piątka

Wolf Erlbruch

Ropucha, szczur, pająk i nietoperz, same paskudy, budzące obrzydzenie i lęk - to bohaterowie książki Wolfa Erlbrucha „Straszna piątka”. Mieszkają pod mostem, samotne i odrzucone; pewnego dnia, gdy spotykają się pod osłoną zmroku, nagle zaczynają słyszeć chichot narastający w ciemnościach „Ktoś się śmieje! – szczur nie miał wątpliwości. Pewnie z nas – wyszeptała ropucha. I miała rację” Z zarośli wynurza się hiena i dołącza do grupy smutnych szkarad, biadających nad swoim losem. Doskonale wie, że to nic śmiesznego być odrażającym, jednak w przeciwieństwie do pozostałych stworzeń ma do tego zupełnie inny stosunek: - „Zupełnie nieważne, czy inni uważają, że jest się brzydkim, czy pięknym! Liczą się czyny! Trzeba coś robić! Dla siebie… i dla innych!” Jak mówi, tak robi – siada, wyciąga saksofon i zaczyna grać. Szczur wyjmuje ukulele, pająk zaczyna śpiewać, akompaniuje mu nietoperz. A ropucha…? Ropucha nic nie umie, poza smażeniem naleśników, więc… postanawia robić, to co potrafi! Wyjątkowo szpetna piątka towarzyszy zakłada zespół i postanawia otworzyć naleśnikarnię z muzyką! Już wieczór później czekają na gości stoły nakryte białymi obrusami, sterty nasmażonych placków, niestety… nikt nie przychodzi. Jak kończy się ta historia? Przeczytajcie. „Straszna piątka” to niezbyt długa, ale szalenie ważna książka o potrzebie akceptacji – siebie i innych. Nawet jeśli wszystkie znaki na niebie i ziemi (a zwłaszcza lustro) pokazują Ci, że jedyne na co masz szansę, to zostanie życiowym nieudacznikiem, bo jesteś: brzydki/rudy/chudy/ gruby/piegowaty/ biedny/ niski ( właściwe podkreślić), nie poddawaj się. Od patrzenia w lustro, liczenia pryszczy i myślenia „ale jestem paskudny/a” nic się nie zmienia. Nawet jeśli brakuje Ci wiary w siebie, rób to co potrafisz i to co lubisz. A gdzie? Choćby pod mostem. Książka Wolfa Erlbrucha to pełna ironii, humoru opowieść o tym, że nawet mimo braku urody, można odnieść sukces w życiu. Gorąco polecam, wiosna przyszła, łatwiej uwierzyć w bajki i … w siebie. www.facebook.com/pisacja/

Pisacja

oceniła na 8 7 lat temu

Cytaty z książki Jak Jeżyk z Prosiaczkiem Boga szukali i co z tego wynikło

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Jak Jeżyk z Prosiaczkiem Boga szukali i co z tego wynikło