Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Instrukcja obsługi Polski

Okładka książki Instrukcja obsługi Polski autora Radek Knapp, 9788361444657
Okładka książki Instrukcja obsługi Polski
Radek Knapp
5,2 / 10
Wydawnictwo: Carta Blanca Seria: Bieguny literatura podróżnicza
128 str. 2 godz. 8 min.
Kategoria:
literatura podróżnicza
Format:
papier
Seria:
Bieguny
Data wydania:
2009-01-01
Data 1. wyd. pol.:
2009-01-01
Liczba stron:
128
Czas czytania
2 godz. 8 min.
Język:
polski
ISBN:
9788361444657
Średnia ocen
5,2 5,2 / 10
25 opinii 122 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Instrukcja obsługi Polski w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Oceny książki Instrukcja obsługi Polski

Średnia ocen
5,2 / 10
122 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
1 ocen
9
2 ocen
8
6 ocen
7
13 ocen
6
31 ocen
5
36 ocen
4
10 ocen
3
16 ocen
2
3 ocen
1
4 ocen

Opinia

avatar
1454
1428
Anka
09.11.2024
2 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Podróżnicze
,
Historyczne
,
Na faktach

Książka ma zachęcającą tylko okładkę. Misiek z Zakopanego przyciąga na odległość.
I tylko chyba to.

Ani to reportaż, ani zbiór felietonów. Krótki zbiorek ciekawostek i nawet nie bardzo śmiesznych, garść historii.
Może to dla obcokrajowca ma jakąś wartość?
Dla Polaka żadnej.
Nie tego się spodziewałam zupełnie.
Jest kompletnie rozczarowana.

Opisana polska rzeczywistość, mentalność Polaków. Ha , ha, ha! i z czego tu się śmiać?

A co można zmieścić na 120 stronach?
Jak treść ma się do tytułu? Chyba jak pięść do nosa.

Naprawdę szkoda czasu i zawracanie głowy.
Nie polecam!

Książka ma zachęcającą tylko okładkę. Misiek z Zakopanego przyciąga na odległość.
I tylko chyba to.

Ani to reportaż, ani zbiór felietonów. Krótki zbiorek ciekawostek i nawet nie bardzo śmiesznych, garść historii.
Może to dla obcokrajowca ma jakąś wartość?
Dla Polaka żadnej.
Nie tego się spodziewałam zupełnie.
Jest kompletnie rozczarowana.

Opisana polska rzeczywistość,...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

286 użytkowników ma tytuł Instrukcja obsługi Polski na półkach głównych
  • 159
  • 127
72 użytkowników ma tytuł Instrukcja obsługi Polski na półkach dodatkowych
  • 44
  • 5
  • 5
  • 5
  • 4
  • 3
  • 3
  • 3

Tagi i tematy do książki Instrukcja obsługi Polski

Polska polska mentalność

Inne książki autora

Więcej
więcej
Radek Knapp
Radek Knapp
Laureat nagród: Aspekte ZDF Literaturpreis za najlepszy debiut literacki na obszarze niemieckojęzycznym ( zbiór opowiadań Franio), Chamisko Bosch Stiftung za opowieść Lekcje pana Kuki; ceniony głównie za dowcipny, żywiołowy język, błyskotliwy żart, humor oraz ironię opowiadanych historii, w których znaleźć można ślady biografii pisarza – Polaka mieszkającego w Wiedniu
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Witamy w piekle. Wyprawy do miejsc odradzanych przez biura podróży Dom Joly
Witamy w piekle. Wyprawy do miejsc odradzanych przez biura podróży
Dom Joly
„Witamy w piekle. Wyprawy do miejsc odradzanych przez biura podróży” albo jej trafniejsza i mniej dramatyczna wersja oryginalna „The Dark Tourist. Sightseeing in the world’s most unlikely holiday destinations” ma swoje plusy i minusy. Plusy, to zdecydowanie tematyka, coś świeżego, mniej ogólnikowego. W jednej książce mamy aż sześć podróży, co może zbliżyć do zrozumienia, czym jest ta „czarna turystka”. Wspólnie zwiedzimy tu Iran, USA (WTC, miejsce śmierci Kinga i Kennedy’ego), Kambodżę, Prypeć, Koreę Północną i Liban. Kolejnym jest styl autora, który jak wujek gawędziarz na przydługiej imprezie rodzinnej opowiada o swoich przygodach. Czasem oddalimy się od tematu albo nawet, nie dostaniemy tego, czego chcemy. Jednak, z drugiej strony, czy nie jest to bardziej autentyczne? Książka ta na pewno nie jest encyklopedią, a luźnym pamiętnikiem z podróży oddającym charakter narratora. Dom Jolly jest komikiem, taka też jest jego narracja. Głównie dzięki temu, tekst czyta się bardzo szybko, a pomimo tematyki dość "lekko". Natomiast jeśli chodzi o minusy, tu znów możemy wspomnieć o stylu dziennikarza. Nie do wszystkich on trafi, a również mi zawadził w kilku momentach, jak np. przy opisie przewodnika w Dallas. Niskie oceny wystawią również ci, którzy spodziewali się solidnej dawki wiedzy. Tutaj mamy jej szczyptę, są najważniejsze fakty, czasem wejdziemy z narratorem trochę głębiej w daną historię, a czasem skończymy w pubie z miejscowymi. Niemniej jednak, czytając, wypisałam sobie kilka nazwisk, miejsc czy wydarzeń, nad którymi sama potem z ciekawością się pochylę i poszukam wiadomości. Tak więc chyba się udało i jest na plus!
darkakadarka - awatar darkakadarka
oceniła na 7 5 lat temu
Co Finowie mają w głowie: O jednym takim, co poślubił Finkę Wolfram Eilenberger
Co Finowie mają w głowie: O jednym takim, co poślubił Finkę
Wolfram Eilenberger
Wyobraź sobie ludek symbiotycznie zżytych z rytmem natury, zaradnych i samodzielnych ponad możliwość pojęcia wygodnickiej reszty świata; skrytych i małomównych, a przy tym przyjaźnie nastawionych do świata elfów. Krainę, gdzie pojęcie posiadania, tak zrośniętego z zachodnim konsumpcjonizmem, jest do tego stopnia nieistotne, że aż pozbawione językowego odpowiednika. Gdzie nie istnieje czas przyszły, bo dane słowo jest równoznaczne ze spełnieniem tego zobowiązania, gdzie zamiast mówić i planować, po prostu się coś robi. I gdzie kocha się nie górnolotnym peanem, a codziennym trwaniem mimo trudów surowej fińskiej egzystencji.
Kasia b - awatar Kasia b
ocenił na 7 5 lat temu
W 80 dni dookoła świata (nie wyjeżdżając z Londynu) Jarek Sępek
W 80 dni dookoła świata (nie wyjeżdżając z Londynu)
Jarek Sępek
W zasadzie reportaż, chociaż ma już charakter historyczny. Na wzór Fileasa Fogga, bohatera powieści Juliusza Verne’a polski dziennikarz założył się, że w ciągu 80 dni zdobędzie nagrane próbki 80 języków … nie ruszając się z Londynu. Książka opisuje jak do tego dążył, z kim się spotykał i o jakie języki chodziło. Przy okazji autor przekazuje sporo ciekawostek na temat miasta a także nawiązuje do swojego literackiego pierwowzoru, który chociaż zapewne posiadał większe środki, lecz znacznie mniejsze możliwości techniczne potrzebne do wykonania swojego zadania. Czy mu się udało? Warto przeczytać. Moim zdaniem takie zadanie powinno być utrudnione poprzez eliminację pracowników przedstawicielstw dyplomatycznych, handlowych i korespondentów prasowych. Nie są imigrantami, nie płacą za swój pobyt i nie zawsze są w danym mieście lub państwie z wyboru. Jest to także ciekawy zapis momentu historycznego, z czasu krótko przez brexitem. Wielka Brytania nie obarcza jeszcze winą za swoją sytuację Unii Europejskiej i emigrantów z niej. Londyn jest przedstawiony jako modelowe wielokulturowe miasto bez jakiejkolwiek wzmianki, że to tylko największa spośród kilkudziesięciu takich plam w UK w morzu raczej biernej niechęci. Książkę zamyka spis języków i osób, od których autor pobrał próbki. Ostatnia pozycja należy do przedstawiciela języka angielskiego, którym jest … Michael Pallin, jeden z członków grupy Monty Pythona.
Aguirre - awatar Aguirre
ocenił na 6 5 lat temu
Za Chiny ludowe Katarzyna Pawlak
Za Chiny ludowe
Katarzyna Pawlak
"Za Chiny ludowe" to reportaż Katarzyny Pawlak ukazujący przekrój zagadnień socjologiczno-kulturowych związanych z życiem w Państwie Środka. Nie ma w książce odniesień do polityki, bo autorka sama przyznaje, że się na tym nie zna. Mamy za to całą masę spraw przyziemnych, z którymi mieszkańcy Chin mierzą się, na co dzień. Autorka studiowała w Chinach, dlatego poznała Chińczyków ,,od kuchni”, nie z perspektywy turystki, lecz przede wszystkim mieszkanki. Świetnie opisała z czym w Państwie Środka musi mierzyć się „laowai” (,,człowiek z zewnątrz”). Pokazała różnice kulturowe bez uprzedzeń w zabawny, prosty sposób na własnych doświadczeniach. Jej obserwacje świetnie ukazują czytelnikowi przemiany zachodzące w Chinach, zanikanie wielowiekowych tradycji i próbę połączenia ich z chińską nowoczesnością.
alfi78 - awatar alfi78
ocenił na 7 3 miesiące temu
Świnki na patyku. Najlepsze opowiadania podróżnicze Lonely Planet Tony Wheeler
Świnki na patyku. Najlepsze opowiadania podróżnicze Lonely Planet
Tony Wheeler Simon Gandolfi Danny Wallace Jason Elliot Simon Winchester Pico Iyer Stanley Stewart Rolf Potts Bill Fink Alana Semuels Cesar G. Soriano Joshua Clark Miles Roddis Jan Morris Karen Lee Boren James D. Houston Greg Tuleja Sarah Levin Karl Taro Greenfeld Tim Cahill Laura Resau Nicolas Crane
Książka bardzo nierówna. Przy czytaniu niektórych opowiadań - popłakana ze śmiechu. Przy niektórych - znudzona. Niektóre można połknąć w pięć minut. Nie do końca chyba zrozumiałam koncepcję doboru tekstów. Jest tutaj kilka takich, których bym się nie spodziewała, czytając książkę z sekcji podróżniczej. Najlepsze opowiadania na początku i na końcu, zupełnie jakby miały zachęcić / podnieść ogólną ocenę książki. W całości może i nie poraża, ale czyta się bardzo dobrze.
Joanna - awatar Joanna
oceniła na 7 13 lat temu
Mordercy w Mauzoleach: Między Moskwą a Pekinem Jeffrey Tayler
Mordercy w Mauzoleach: Między Moskwą a Pekinem
Jeffrey Tayler
Ciekawy reportaż o tych krajach euroazji które by się zdawało że znamy ale czy na pewno.ja wielu rzeczy dowiedziałam się z niej.troche mną wstrząsnęła, trochę zaciekawiła, trochę potwierdzila mentalność tych nacji. Krwawe rządy despotów,zniewolenie narodu itp.
Regina Szatkowska - awatar Regina Szatkowska
oceniła na 6 1 rok temu
Kraina zimnolubów: Skandynawia dla początkujących Tilmann Bünz
Kraina zimnolubów: Skandynawia dla początkujących
Tilmann Bünz
Zbiór luźnych opowieści na temat krajów Skandynawskich, dobranych bez wyraźnego klucza. Autor jako reporter odwiedza wraz z ekipą przeróżne miejsca i raz opowiada o niedźwiedziach polarnych, raz o traperach, a następnym razem opisuje życie na platformie u brzegów Norwegii. Chyba każdy znajdzie w tej książce coś co mu się w Skandynawii spodoba, ale mam wrażenie, że ogólny obraz, który został mi w głowie jest raczej nijaki. Opisy według mnie nie za bardzo zachęcają do wyprawy w tamte strony, dużo w tej książce ponuractwa, a szkoda, bo osobiście uważam że Skandynawia jest raczej tajemnicza i fascynująca, nawet w okresie zimowym.
Agnieszka - awatar Agnieszka
oceniła na 6 5 lat temu
Przeklęta ziemia Tony Wheeler
Przeklęta ziemia
Tony Wheeler
Przeczytałem egzemplarz z wydania pierwszego, z szokująco malutką, antyergonimiczną wzrokowo czcionką :) Fakt faktem, od 2006, roku napisania tej książki, wiele się w niektórych "przeklętych krajach" zmieniło. Choć nie zawsze na lepsze... W Korei Północnej - jest zdecydowanie gorzej... Dobrze mi się czytało, 360 stron zmogłem w jeden wieczór :)
Florian Konrad - awatar Florian Konrad
ocenił na 7 6 miesięcy temu
Zapachy miast Dawid Rosenbaum
Zapachy miast
Dawid Rosenbaum
Książka, którą smakuje się niemal organoleptycznie , z apetytem przyswajając wyrazy i zdania. Autor, jeździ po świecie, zwiedza znane miasta, gdzie każde z nich ma swój klimat i zapach, a on, odkrywa je, podążając za tymi aromatami. Poznajemy je wszystkimi zmysłami, przy czym węch - jest tym najważniejszym. Opisuje je tak wyraziście, że ma się wrażenie przebywania w tym miejscu. Targ w Marakeszu, czy zapach kadzidła w Meksyku - czytając, nabiera się chęci, by doświadczyć tych miejsc osobiście. Cudowna i zmysłowa lektura. Taka jak lubię. ;) **************************************************************************** P.S. Autor czuje miętę do przedstawicieli własnej płci, co dość często ujmuje na kartach tej książki. ***************************************************************************** Jeszcze coś na zachętę: https://www.facebook.com/bookijoany/photos/pcb.1031133327037057/1031130913703965/?type=3&theater
Poetyka - awatar Poetyka
oceniła na 7 7 lat temu
Francja Piotr Kraśko
Francja
Piotr Kraśko
Nie jest to przewodnik ani zbiór najważniejszych informacji o Francji. Jest to garstka ciekawostek dotyczących przede wszystkim aspektów kulinarnych, zwyczajów i przyzwyczajeń Francuzów związanych z jedzeniem. Kieszonkowa książeczka, którą można zabrać ze sobą w podróż, na przykład do Francji.
Małgosia - awatar Małgosia
oceniła na 6 4 lata temu
Cuba libre. Notatki z Hawany Yoani Sánchez
Cuba libre. Notatki z Hawany
Yoani Sánchez
Opowieść o życiu w Hawanie - centrum socjalistycznego systemu Kuby. Unikatowe opowieści o zwykłej codzienności Kubańczyków i stojących przed nimi problemami, które tworzy chory polityczny ustrój. Miałe mczasami wrażenie pewnego nieuporządkowania narracji, ale taki jest pewnie styl autorki.
Stanisław Okoński - awatar Stanisław Okoński
ocenił na 7 2 lata temu
Białe słonie Jerzy Opoka
Białe słonie
Jerzy Opoka
Moja opinia może być mało obiektywna, bo aby dowiedzieć się czegoś o Tajlandii, Birmie i Laosie przedarłam się przez trzy inne książki, które doprowadziły mnie na skraj załamania. Proszę mi wierzyć - książka Jerzego Opoki jest stosunkowo najlepszą, jaką przeczytałam o tym zakątku świata. Nie ma tu opisów erotycznych eskapad, nie ma narzekania na codzienność, nie ma skrótów i ogólników. Owszem, cen jest sporo, ale te ceny niosą ze sobą jakieś informacje: na przykład o potrawach, które są specjalnościami tamtych regionów, o których w żadnej wcześniejszej książce nie znalazłam ani jednego wyczerpującego akapitu. NARESZCIE ktoś napisał, co można zobaczyć w tym regionie Azji, jakie są ciekawe świątynie i inne obiekty godne uwagi, znalazłam nareszcie wątki, które mogłabym zgłębić, żeby dowiedzieć się czegoś jeszcze. W porównaniu do innych podobnych książek są to wiadomości bezcenne. Dodajmy do tego, że Jerzy Opoka potrafi opisać miejsca, które widzi i ich klimat, charakterystyczne cechy - już za samą próbę zabrania czytelnika w swoją wędrówkę należy mu się wyróżnienie. Kogo irytują wskazówki, rady i wyliczenia cen, ten niech się skupi na zdjęciach. Książka o Tajlandii ze zdjęciami! Detale stup i pagód! Świątynie! rzeźby! Pejzaże! Nareszcie jakiś autor przekonał mnie, że warto wybrać się w ten kawałek świata.
Dociekliwy_Kotek - awatar Dociekliwy_Kotek
ocenił na 6 10 lat temu
Szwecja Piotr Kraśko
Szwecja
Piotr Kraśko
Te krótkie, poręczne książeczki Piotra Kraśki można zabrać ze sobą do torebki i poczytać w zasadzie wszędzie. Sama mam kilka i w ten sposób z nich korzystam. Tym razem przyszła kolej na Szwecję. Autor pokazuje ją swoim reporterskim okiem. Nigdy w Szwecji nie byłam, ale kraj ten kojarzy mi się z ciemnymi zimami, krótkim słonecznym latem, świetną opieką socjalną i drożyzną. Szwedów postrzegam raczej jako ludzi zamkniętych w sobie. Autor pokazał ten kraj z trochę innej strony. Niby Ameryki nie odkrył, bo znamy przecież rodzinę królewską (choć oczywiście nie tak dobrze jak brytyjską), nacisk jaki kładą na ochronę środowiska naturalnego. Szwedzkie kryminały to też ich wizytówka, jak czekolada czy zegarki dla Szwajcarii. Było też jednak sporo ciekawostek, szczególnie historia pochodzenia obecnej rodziny królewskiej. Po lekturze poczułam, ze Szwecja jest mi nieco bliższa. Po prostu ludzie nieco odmienni od nas, którym przyszło żyć w trudnych warunkach naturalnych, ale potrafili się do nich przystosować.
Gosia - awatar Gosia
oceniła na 7 4 lata temu
Przejrzeć Anglików. Ukryte zasady angielskiego zachowania Kate Fox
Przejrzeć Anglików. Ukryte zasady angielskiego zachowania
Kate Fox
Dla miłośniczki Monty Pythonów i wielbicielki Agaty Christie, ta książka to prawdziwa perełka. Autorka – antropolog społeczna, w bardzo humorystyczny sposób usiłowała wycisnąć jak cytrynę samą esencję „angielskości”. I chyba jej się całkiem udało. Temat po temacie przechodzimy przez kolejne kręgi piekieł, jakimi są dla Anglika: praca, zabawa, podróże, wizyty w pubach, wreszcie – kontakty społeczne; właściwie wszystko, co uniemożliwia Anglikowi bycia we własnym domu, wyłącznie we własnym towarzystwie.. Według Fox, typowy Anglik jest pełen rezerwy i podszyty społeczną fobią, co z jednej strony czyni go pełnym zasad i bardzo uprzejmym człowiekiem, a z drugiej – może objawiać się skrajnym chuligaństwem i piciem alkoholu do nieprzytomności (ach te angielskie wycieczki do Krakowa…!). Wszystko dla uciszenia wrodzonej rezerwy i przełamania barier. Mnóstwo cech Anglików wynika, według autorki z ich fascynacji „klasą” i ciągłej żądzy wspinania się po drabinie społecznej. Towarzyszy tym żądzom lekkie zażenowanie i ogromna hipokryzja – stąd specyficzne, podszyte autoironią i sarkazmem poczucie humoru, stąd nieskończone „sorry”, wtrącane w niemal każde zdanie, stąd hiper-uprzejmość, udawana skromność, podkreślanie bycia „fair”, leciutkie (oczywiście perfekcyjnie udawane) lekceważenie własnych osiągnięć i sukcesów. Oznaki przynależności do danej klasy społecznej niekoniecznie wiążą się ze statusem majątkowym ale wyrażają w tysiącach drobnych, subtelnych zachowań, upodobań, sposobów spędzania wolnego czasu, wyboru drinków, ubrań, używania specyficznych słów. Nawet test zielonego groszku wymyślili, ha! Nie mam niestety dobrych wiadomości dla naszej znanej w Polsce Hiacynty – Kubeł – Żakiet – Bukiet; ta biedaczka jeszcze bardzo długo będzie się wspinała w stronę niedosiężnej klasy wyższej i pewnie nie dotrze tam nigdy. A najbardziej spodobał mi się tekst, praktycznie podsumowujący wszystkie najważniejsze cechy angielskiego dżentelmena – Anglik, który stoi w kolejce robi praktycznie wszystko, czego się można po nim spodziewać – pilnuje swojego nosa, żyje i daje żyć innym, nie przepycha się, więc daje innym równe szanse, gra fair, czeka cierpliwie, więc spełnia swój obowiązek wobec innych – spoko gość! Kochajmy Anglików i ich dziwactwa!
Katarzyna Anna - awatar Katarzyna Anna
oceniła na 7 2 lata temu
Miasto - morderca kobiet Marc Fernandez
Miasto - morderca kobiet
Marc Fernandez Jean-Christophe Rampal
Tematyka tak ciężka, że aż trudna do wyobrażenia. Tym bardziej, że nie mówimy tu o jakichś zamierzchłych czasach, a bezkarnych morderstwach, które działy się niemal na naszych oczach. Ciężko się tę książkę czytało jednak nie tylko z uwagi na wstrząsające zabójstwa, ale także z uwagi na styl, w jakim reportaż został napisany. Choć doceniam ogrom pracy, jaką włożyli autorzy, ilość rozmów, jakie odbyli, to jednak miałam poczucie, że książka jest tylko streszczeniem innego, pełniejszego reportażu. Moim zdaniem z powodzeniem mogła być dłuższa, być może więcej czasu udałoby się wówczas poświęcić ofiarom, temu kim były, a nie sprowadzić je tylko (niestety) do liczb w statystykach i czasem kilku linijek opisu. Jednak bez względu na moje obiekcje, książka zdecydowanie mocna - pozostawia z refleksją o brutalności i braku sprawiedliwości na świecie.
takajedna - awatar takajedna
oceniła na 6 3 lata temu
Dobra pustynia Dorota Kozińska
Dobra pustynia
Dorota Kozińska
Zapiski z wyjazdu do Afganistanu, gdzie autorka nauczała lokalne dzieci angielskiego. Pozycja skromnych rozmiarów, do tego co druga strona zdjęcie, więc treści nie ma za wiele. Dorota Kozińska w sposób subiektywny przybliża czytelnikowi mentalność Afgańczyków, głównie w kwestii żeńsko-męskiej. Parę ciekawostek można się dowiedzieć (zwłaszcza o historii kraju), ale sama książka bez szału.
alfi78 - awatar alfi78
ocenił na 6 4 miesiące temu
Japonia w sześciu smakach Anna Świątek
Japonia w sześciu smakach
Anna Świątek
Książka jest bardzo fajna (bez obrazy!) jak na lekturę w pociągu lub poczekalni, dla kogoś, kto chce poznać Kraj Kwitnącej Wiśni przystępnie, szczerze i kolorowo, bez pseudonaukowych analiz, ton bibliografii, "zarysowywania kontekstu historycznego" i dzielenia włosa na czworo. Główną z jej wad jest to, że... została zbyt dobrze wydana. Przez to jest jedna z najcięższych pozycji, jakie zabierałem w podróż (konkuruje z wagą aparatu fotograficznego z krótkim obiektywem). Twarde, solidne wydanie i dobra, uczciwa jakość papieru powodują też powstawanie na kartach odblasków przy czytaniu w mieszanym lub sztucznym oświetleniu. To, czemu służyć miała ta forma - czyli wysmakowany poziom zdjęć - pozostaje, niestety, jakby troszeczkę w tyle (żart autorki o tym, jak znakomitym jest fotografem odbieram jako ciepłą autoironię). Pojawiło się tutaj dużo (krzywdzących, moim zdaniem) opinii, że autorka ma rozbuchane ego. Czy piszą to jednak osoby, które doświadczyły tej głębokiej samotności i bycia zdanym wyłącznie na siebie w obcym kraju... lub mieście? Kiedy tylko to ego i dialog wewnętrzny chronią nas przed szaleństwem (tudzież zamarznięciem). Poza tym, odrobina kręgosłupa jest niezbędna do pisania w tak reportażowym stylu (patrz np. Mark Twain). Zaś reportażysta nie zawsze musi "obiektywnie" i po akademicku "mieć rację". Patrząc z innej strony, autorka, będąc atrakcyjną blondynką (173 cm wzrostu, 110/70/90), pokazuje się nam z twarzą zasłonięta włosami, albo okularami, albo na miniaturze wielkości znaczka pocztowego. Wiele osób uległoby tu tendencji do auto lansu... Czuje ból współpasażerów, gdy jej stopy cuchną tuńczykiem. Staje się żywą atrakcją turystyczną przyparta do muru przez jelonki. Tak chyba nie wygląda "przerośnięte ego"? Z trzeciej strony jednak, nawet tak miłej i uroczej dziewczynie pewnie nie oświadczyłbym się, gdyż w widać w jej postawie jak w lustrze nasze główne wady narodowe - tę subtelną nutkę chrześcijańskiego poczucia najlepszości, skłonność do cwaniactwa (gdy trzeba znaleźć miejsce w autobusie, w którym miejsc nie ma) i targowania się, w końcu nieobliczalność (wbicie się na imprezę pełną obcych mężczyzn?!;-)). Choć jestem w połowie lektury i nie wiem, czym autorka mnie jeszcze zaskoczy, zdecydowanie jednak wolę w tę podróż udać się z panią Anią, niż z jakimkolwiek ględzącym anglosasem lub (uchowaj Boże!) profesorem.
Jacek Z. - awatar Jacek Z.
ocenił na 9 3 dni temu
Historia smaku. Jak warzywa i przyprawy budowały fortuny, wywoływały wojny i wpędzały ludzi w szaleństwo Bryan Bruce
Historia smaku. Jak warzywa i przyprawy budowały fortuny, wywoływały wojny i wpędzały ludzi w szaleństwo
Bryan Bruce
Wspaniała książka. Niezmiernie się cieszę, że znalazłam jej pozytywne recenzje, które skłoniły mnie, aby jej poszukać na bibliotecznych półkach. Nie żałuję ani chwili spędzonej w jej towarzystwie. Przede wszystkim wiedza. Wydawałoby się, że o papryce, kawie albo ziemniakach wiem prawie wszystko. Jem je przecież niemalże każdego dnia. Tymczasem zalety kulinarne tych roślin to nie wszystko. Dużo ciekawsza jest informacja, jak to się stało, że trafiły na nasze stoły. Przecież zarówno ziemniaki, jak i papryka oraz pomidory należą do rodziny roślin psiankowatych, których przedstawiciele są trujący. Lecz autor dzieli się z czytelnikiem nie tylko swoją wiedzą. Pokazuje też ludzi związanych z konkretnymi roślinami, ot chociażby Cebulowego Johnny’ego czy też członka rodziny, która od lat produkuje sos Tabasco. I robi to w wyjątkowo przyjemny dla czytelnika sposób – lekkim, żartobliwym stylem, który sprawia, że tak trudno jest odłożyć książkę na półkę, pomimo tego, że wzywają nas inne obowiązki. Co więcej historie przedstawione przez pisarza na długo pozostają w pamięci. No i nie zapominajmy o przepisach. Każdy rozdział zawiera recepturę potrawy charakterystycznej dla historii warzywa lub rośliny, o których opowiada. Polecam.
ilo99 - awatar ilo99
ocenił na 8 1 rok temu
Planeta według Kreta Jarosław Kret
Planeta według Kreta
Jarosław Kret
Kurzyła się na półce ponad 2 lata i w końcu po nią sięgnęłam. Spodziewałam się czegoś słabego, ale pozytywnie się zaskoczyłam. Jarosław Kret wspominając swoje znajomości z podróży podaje dużo ciekawych informacji na temat historii, kultury różnych państw czy społeczności. Z książki dowiecie się o co chodzi z tymi gondolami w Wenecji albo jak muzułmanki z różnych państw świata patrzą na życie.
koffana_asiunia - awatar koffana_asiunia
oceniła na 7 5 lat temu
Tam, gdzie nie ma coca-coli Marcin Mińkowski
Tam, gdzie nie ma coca-coli
Marcin Mińkowski
Książka ta opisuje życie w Afryce Środkowej, autor skupia się przede wszystkim na ludności i chce pokazać jak różne jest życie Afrykańczyka od mieszkańców Europy. Wielkim plusem jest sposób podróżowania jaki wybrał autor, porusza się autobusami, promami oraz motorami, a to wszystko wspólnie z tubylcami. Nie biega on z pełną obstawą przewodników, tylko na własną rękę podróżuje przez dzikie i zapierające dech w piersiach regiony.
Szymus - awatar Szymus
ocenił na 6 2 lata temu

Cytaty z książki Instrukcja obsługi Polski

Więcej
Radek Knapp Instrukcja obsługi Polski Zobacz więcej
Radek Knapp Instrukcja obsługi Polski Zobacz więcej
Więcej