Hipnoza i autosugestia

Gdy ktoś widzi opis typu "Ta książka odmieniła moje życie.", aż nie chce się wierzyć, że tak może być. Pomimo sceptycznego podejścia spróbowałem, przeczytałem i... cóż faktycznie światopogląd przedstawiony w Księdze est pozwolił mi spojrzeć na pewne sprawy z zupełnie innej strony.

Książkę posiadam w swojej biblioteczce od 2011 roku, i była już czytana kilka razy. Chętnie do niej wracam. Zasługą Autora jet takie przedstawienie filozofii hawajskiej Huny, że trafia ona do Europejczyka. Podane ćwiczenia przypominają ćwiczenia psychologiczne. Jest to jednym słowem poradnik pozytywnego myślenia. A z tym w dzisiejszych czasach jest różnie Huna to pradawna - dawna wiedza tajemna Kahunów, hawajskich szamanów, którzy potrafią złożyć złamaną rękę, zatamować krwotok. No i tutaj pojawia się mój sceptycyzm, gdyż Autor najwyraźniej kładzie nacisk na kwestie bardziej psychologiczne niż fizyczne. Ot, kolejna ciekawa książka w kolekcji. Przeczytałem już któryś raz w jedno letnie popołudnie. Zachęcam do czytania, zwłaszcza w letnie popołudnia. Coś tam może wnieść do życia przeciętnego Europejczyka.

Ta książka może pomóc. W prosty sposób pokazuje jak poradzić z poczuciem niepewności. W punktach: 1. zrozumienie faktu, że nie mamy wpływu na przyszłość 2. zaciekawienie zamiast nadziei 3. wątpienie zamiast fundamentalnych przekonań: siła być może. 3. wolność od przywiązań które odbierają nam spokój umysłu 5 zawierzenie Bogu 6. przekazywanie pytań do podświadomości i czekanie na odpowiedź 7. słuchanie intuicji, poddanie się komunikatom 8. akceptowanie pozytywnych aspektów zycia W książce pojawia się sporo afirmacji oraz ćwiczeń medytacyjnych i wizualizacyjnych.

Bardzo dobra, terapeutyczna pozycja napisana przystępnym językiem. Jeśli miałabym określić jednym zdaniem istotę jej treści, to chyba najlepszym będzie "Jak odzyskać kontrolę nad swoim życiem". I uwierzcie mi, większość z Was tej kontroli nie ma, choć może się Wam wydawać inaczej. Każdy z nas ma swojego przebiegłego i podstępnego gremlina, który nas ogranicza i nami "steruje". Już w trakcie lektury odkryłam jakim podłym skurczybykiem jest mój gremlin i jaki wpływ ma na moje życie (chociaż już wcześniej domyślałam się jego istnienia). W każdym razie teraz z pomocą pana Carsona nie będzie mu już tak łatwo wpływać na moje zachowania i decyzje :) Książka jest na tyle ciekawa i przydatna, że na pewno do niej za jakiś czas wrócę, by przypomnieć sobie i utrwalić wskazane techniki walki z gremlinem. Pozycje godna polecenia dla osób interesujących się psychologią, rozwojem osobistym, ale nie tylko. Jedyna "ale" jakie mam to do korekty książki - niestety sporo błędów, co mnie nieco drażniło podczas czytania.

Książka mądra, opisuje wiele ciekawych rzeczy, ale niestety napisana bardziej w naukowym niż popularnonaukowym stylu, stąd po pewnym czasie można się pogubić w pojęciach. Zabrakło mi w niej trochę prostych przykładów z życia i opisywania omawianych pojęć w prostszy, przystępniejszy dla niezwiązanego z tematem szaraka sposób.

O tej książce dowiedziałam się od profesor Cichosz, tej od fantastycznego artykułu w Gazecie Wyborczej "My chcemy masła a nie margaryny". Sama w 2010 przeszłam i stosowałam diete Dukana, na której schudłam w sumie 15 kg dodam do BMI 24. Udało mi się takie BMI utrzymać kilka lat, niestety w czasie pandemii Covid zaczęłam jeść wszystko oraz rzuciłam palenie i waga wróciła. Plus diagnoza cukrzycy. Teraz od kilku miesięcy wróciłam do zasad Dukana przy czym nie robię sobie ściśle dni białkowych. Można powiedzieć, że stosuję dietę keto wzmocnioną postem przerywanym. Cukrzyca w ciągu kilku miesięcy cofnęła mi się do stanu przedcukrzycowego oraz schudłam 5 kg. Jeszcze przede mną co najmniej 5 kg. Pozdrawiam wszystkich.

Ja co prawda, nie doświadczyłem wcale życia przed życiem - była tylko sama nicość, ale świadomość jest wieczna, czy nam się to podoba czy nie. Mimo to, przeczytałem z fascynacją książkę doktora Raymonda Moody'ego o zjawisku reinkarnacji. W poprzednich epokach ludzie opisujący swoje poprzednie egzystencje żyli w sposób przeciętny tylko po to, by móc w następnym życiu być wielką, znaną na cały kraj/świat osobą. W starożytności na przykład byli budowniczymi piramid, w średniowieczu stawali się członkami krucjat i walczyli przeciwko wrogom o swoje terytoria, w XVII wieku uczestniczyli w londyńskiej klęsce urodzaju mającej miejsce dokładnie w 1666 roku i tym podobne. Jak ktoś lubi takie książki o śmierci klinicznej czy o pośmiertnych stanach, długich tunelach lub spotkaniach z bliskimi zmarłymi, to będzie jak najbardziej zadowolony.

Dałem 10 ze względu na fakt, że Pan Freeslow :) otwiera furtkę na nowe spojrzenie pojmowania nauk, które połączone matematyką dają w rezultacie Fizykę Życia. Nie jest to arcydzieło w sensie literackim (język), tylko raczej w myślowym, w pomyśle. Polecam przestudiować książkę i wracać do niej co jakiś czas. Większość bibliografii to wartościowe źródła, do których też warto sięgnąć. Przy czym niniejsza opinia jest napisana przez inżynieria po politechnice, nie wiem na ile niniejsza pozycja będzie zrozumiała dla współczesnego humanisty (a i być może współczesny inżynier się w niej nie połapie, ale to należy przeczytać wtedy drugi raz :)).

Poszerza horyzonty. Pokazuje, że jest inny świat niż tylko apteka i lekarstwa. Sam interesując się zdrowiem wiem, na swoim przykładzie stosując różne rzeczy z tej książki że działają. Nawet jak ktoś całkowicie nie wierzy w naturopatię warto poszerzać horyzonty

Dla osób interesujących się psychologią - polecam! Z książki można dowiedzieć się wiele ciekawych rzeczy, na które w codziennym życiu nie zwracamy uwagi. Autor opisuje mnóstwo eksperymentów i badań, dlatego osoby, które nie do końca zainteresowane są tematami psychologicznymi - mogą być znudzone. Książkę kupiłam, ponieważ zaciekawił mnie opis na okładce i jestem z tego bardzo zadowolona - nie zawiodłam się na niej.

Bardzo dobra pozycja, potwierdzająca moje spostrzeżenia i wnioski dotyczące współczesnego żywienia. Moje - czyli subiektywne, zdroworozsądkowe, smakowe, ewentualnie oparte na paru innych krytycznych artykułach tego typu. Książka traktuje i rozwala poszczególne podwaliny i założenia współczesnego dietetycznego jedzenia: tabele i liczenie kalorii (nikt nie wie dokładnie ile co ma kalorii w kontekście zapotrzebowania organizmu); witaminy (nikt nie wie ile pożeramy witaminy C i dlaczego jej nadmiar obniża odporność); sole mineralne (a ile spożywamy jodu? jak niebezpieczne jest żelazo?); produkty light, zastępniki, słodziki (pośrednio tuczą); używki (po co są nam potrzebne, a są i to bardzo); cholesterol (zawsze dobry, oksycholesterol szkodzi - a tego nikt nie bada); musli i surowe ziarna zboża (szkodzą), itd... Generalnie wniosek jest prosty - spożywaj to co ci smakuje, unikaj sztucznych produktów z fabryk, obrabiaj produkty tak jak to zostało wypracowane przez setki lat. Całość jest pozycją raczej popularnonaukową, niemniej popartą literaturą w liczbie prawie 900 pozycji. Dla mnie to świadczy o tym, że autor się przyłożył. Można sobie pogrzebać w sieci i bibliotekach i samemu zobaczyć czy rzeczywiście to co zostało napisane jest napisane jeszcze gdzie indziej. Parę rzeczy sprawdziłem (np. oksycholesterol czy przyczyny beri-beri) i jest coś na rzeczy. Minusy 3: - jako że jest to książka popularnonaukowa, pewne rzeczy są potraktowane powierzchownie (ale ze wskazaniem na literaturę), pomieszane są fakty, wnioski, opinie - łatwo się w tym pogubić i odsiać przypuszczenia od rzeczywistości. Niektóre wnioski nie są wypowiedziane klarownie, a np. były najważniejsze; - tłumaczenie i redakcja pozostawiają sporo do życzenia, może to wina autora, ale czasem miałem wrażenie, że niektóre zdania są po prostu źle przetłumaczone, momentami kiepska składnia zmusza do kilkukrotnego przeczytania, do tego sporo literówek; - momentami autor za bardzo skupia się na argumentacji w rodzaju "robią nas w balona" - mi się zawsze zapala czerwona lampka, kiedy ktoś za często powtarza tego typu wypowiedzi. Podsumowując, warto i trzeba tę książkę przeczytać, bo takich jest mało, ale w miarę świadomie (czyli oprzeć się na własnych wnioskach a nie tylko wnioskach autora). Aha, nie dziwię się pani dietetyk (Boisfarine), że dała słabą ocenę - autor książki atakuje bezpośrednio dietetyków, producentów żywności i media za zaburzenia żywienia w obecnych czasach, ba wręcz oskarża ich o spowodowanie całego problemu na początku lat 50. Natomiast ta jedna gwiazdka jest krzywdząca, bo może zniechęcić do sięgnięcia po tę pozycję.

Istotnie, tematyka subtelnie ociera się o kontrowersje, wżdy sama nasza najdroższa księżna Walii najpewniej zdecydowała się na wybór terapii antynowotworowej z użyciem niejakiej chemioterapii... Temat stary, sprawa nie jest świeża, nikogo w zasadzie już to zagadnienie nie dziwi, wszak czy słusznie? Prywatnie, uważam, że jest to możliwe, że moja osoba nie zdecydowałaby się na chemię, może bez względu na to jakiego i jak poważnego raka posiadłabym..., ale też w ogóle bardzo trudno jakkolwiek się odnieść, namyślać, na co by się zdecydowało. W każdym razie, dla mnie po trosze autorskie wypowiedzi "mają sens", "dotykają niekiedy seden spraw"..., tudzież..., azaliż miałabym orzec: "Niech tę księgę popiół pochłonie?" Oczywiście, że bym mogła... Właściwie, nikomu nie będzie wiadomym, czy tego nie zrobiłam. Książki chyba w ogóle nie polecałabym osobom, które "odnajdują się" w meandrach współczesnej nauki i skrzętnie nabywają z niej prawdy dotyczące jestestwa..., wszechbytności..., zbioru, czy zbiorów, bytów... Jednakowoż, straceńcom, wygnańcom, wyzbytym czci i wiary pariasom, czy doprawdy mogłaby jakoś nadzwyczajnie, ponadstandardowo, zagrozić? Jako osobnik lubujący się niekiedy w kontakcie z nowinkami, dziwami i cudami natury i sztuki, różnorodnościami, wątłymi, wątpliwymi teoriami, ale i pewniejszymi nade świat ten, oblicze ziemi, tej ziemi..., odnalazłam w niej nieco ukontentowania, krztyn śmiechu, pokrzepienia. Jak na książkę to to jest w sumie dużo, bez względu na to, jak bardzo planowałabym się leczyć wlewami witaminy ce... Autor trochę mi zaimponował wykładnią dotyczącą cholesterolu i badań laboratoryjnych, bo osobiście nie jestem całkowicie odłączona od uznania, że dzisiejsza medycyna ma sporo wspólnego z wróżeniem z fusów, łączeniem tajemniczo rozmieszczonych kropek, snuciem teorii i dochodzeniem do wniosków, cóż oceniać, niebywałych, karkołomnych, czy zwyczajnie "skrojonych na miarę naszych czasów". Jeżeli uznać ją za jedną z najważniejszych nauk stosowanych, dla mnie wniosek dotyczący takowych nie jest optymistyczny. Słyszałam, że lekarze bywają zadowoleni, więc jednak jakieś pozytywne skutki niewątpliwie są, zdarzają się też ludzie, którzy po kontakcie z medykami istotnie zdrowieją. Wychodziłby wszak ogłosić, że jest to stan rzeczy pożądany tudzież wymarzony. Może w gruncie rzeczy zdrowie, współcześnie rozumiane, nawet nie jest warte tyle zachodu, żeby o nie zabiegać. Czy ktoś próbował je zjeść, jaki miałoby smak? Łorewer -.-.

One szły z Jezusem - Dolores Cannon Ocena: 10/10 „One szły z Jezusem” Dolores Cannon to niezwykła, głęboko poruszająca podróż do świata duchowości, ukazująca zapomniane opowieści z życia Chrystusa widziane oczami kobiet, które miały szczęście kroczyć u jego boku. Autorka, stosując technikę regresji hipnotycznej, w niezwykły sposób przenosi czytelnika do serca dawnych czasów, ukazując Jezusa jako istotę pełną empatii i miłości. W książce Jezus jawi się jako alchemik duszy, mistrz przemieniający cierpienie w duchowe wyzwolenie. Jego nauki przypominają ścieżkę znaną jedynie najgłębszym mistykom, pokazując jednocześnie, że podobny potencjał tkwi w każdym z nas: „Teraz mają tę prawdę o rzeczywistości ducha, który mieszka wewnątrz. I nikt nigdy nie może im tego odebrać. (...) Możemy to osiągnąć. Jakim on był, takimi i my możemy być. Mamy nasze małe zrozumienia, które przygotowują nas na większe duchowe objawienia.” Dolores Cannon poprzez swoje subtelne narracje przypomina, że Jezus był przede wszystkim człowiekiem – wrażliwym, pełnym uczuć i trosk – ale jednocześnie wyjątkowym nauczycielem, zdolnym dotknąć serca każdej osoby. Ta perspektywa nadaje Jezusowi wyjątkową bliskość i ludzką realność, jednocześnie ukazując go jako istotę duchową na najwyższym poziomie świadomości. Książka ta inspiruje, przypominając, że duchowa moc tkwi wewnątrz nas samych. To cenny przewodnik do odkrywania własnej, indywidualnej drogi duchowej, wykraczający daleko poza tradycyjne ramy biblijnej narracji. Proste, lecz głębokie opowieści otwierają przed czytelnikiem przestrzeń osobistych refleksji i duchowego wzrastania.

Cieniutka książeczka, w której autorka pokazuje nam jakie uczucia mogą być powodem naszych chorób i jak się ich pozbyć. Autorka twierdzi, że zmieniając swoje nastawienie i uczucia można pokonać chorobę. Sama pozbyła się bez operacji raka pochwy tak więc przedstawiony przez nią sposób chyba działa. Ja zamierzam to sprawdzić, bo nic mnie to nie kosztuje a i krzywdy raczej sobie nie zrobię - mogę tylko skorzystać a więc ready steady go :)

Być może, tak po latach od przeczytania, książka nie jest warta tak wysokiej oceny, jaką wystawiłem, ale w latach młodości, była dla mnie ogromnym przełomem. Wtedy, już ponad 30 lat temu otworzyła mi oczy na problem, o którym nie wiedziałem, że jest tak znakomicie zdiagnozowany i opisany przez innych. Naprawdę chwała tym ludziom, w tym Janet Woititz za ich wspaniałą i bardzo potrzebną pracę.